* * *  "Gaoluinn" Working Irish  Red&White  setters  * * *            


home
"Gaoluinn"
Since 1977

Raad van Beheer 
kennelnr:18126

  
 
  
 
 
  Outcross G0 (X1)
  NHSB
nr: G-0-3007740
  
  Chip
nr Ailleen:
  528140000616533
  Chip nr Apache:
 
985112030009397
 puppy reservering

The advance and bloom of the working Irish Red & White setter:
Ailleen Aoife O'Conloch
pronounce/spreek uit als:  Ayl-lain-ie-fi-e
Eigenaar- voorjager: Joop Buiten,
7731  Ommen, the Netherlands 
fokker/breeder: Henk ten Klooster, (O'Conloch)

pedigree  8 / 12 generations


Recente Columns

 
- Grote misverstand
  - Hondenhaters
  - IRWS litters...

  - Kapotgetraind...
  - Het OOG en de
 
   setterziel. 
 
- Die jachtknobbel...
 



Blog-items:

Gebeurtenis  en datum:  

 

--------572---------
14-05-2019
Rupsje Nooitgenoeg
  Met setters altijd LOL. We kuieren langs een drietal over-honden-kwekkende dames. Wijst er eentje naar mijn kruis: "Grote rups!" Ja zeg ik dat is Rupsje Nooitgenoeg en tegelijkertijd voel ik of de rits echt wel dicht is...
Nee zegt ze 'aan de buitenkant', maar ja aan mij is alles Buitenkant. "Haal jij 'm zelf maar weg want door mijn dikke buik kan ik daar niet meer kijken". Na enig aanmoedigen schuift ze schutterig toch haar hand tussen mijn bovenbenen. Inderdaad een extra mooie rups, een (Liguster?)pijlstaartje zo te zien. Stipjes en streepjes aan de zijkant, en zij rode konen, ha ha.




- Rupsje Nooitgenoeg
- Nieuw asfalt
- Wildplassers
- Geen machine
- Ribbenrijtje
- Voorbij gaande dingen
- Kopzorg
- Chocola blijmaker
- Good Old Patricia
- Take free
- Altijd lieverds
- Hoeft niet
- Goede Vrijdag
- Passietijd
- Niks meer aan doen
- Thuringen 2019
- De struisscholver
- Opwachting maken
- Kersenplukken
- Vlijm bepaalt
- Scheer je weg
- Vergiet
- Jong geleerd...
- Voorjaar
- Bescheurrubber
- Bullebak baaas
- Exootje?
- In mijn dromen
- De roep over water
- Spareribs
- Luistervink
- Spijbelmeesters
- Uitschietersdagje
- Snoeksprong
- Pensmoleculen
- Hartenbreker
- Tringa totanus
- Blij ei
- Beeldschermbril
- Spel op de wind
- Morseseinen
- Snuf
- Valkerij en zo
- bonte hond
- kind person
- 66 jaarringen
- Bucket list
- Russische roulette
- Okselkriebelaars
- Doortastende matrone
- De Samson's
- de Hemelgeit
- Bijwerkingen
- Meten tot weten
- Zo baas zo hond
- € 1,50 onzin
- Met glans!
- Gestapo setters
- Herinnering blijft
- Softe bikkel
- Waterkou
- Dutch Doodle
- Berouw
- Old Shatterhand
- DNA en dan...
- Geef mij ruimte
- Veterinary free
- Bambi
- Vage puppiegeur
- Vergeet even de wereld
- Eurasian bittern
- Rapid Eye Movement
- Een echte setter
- Ternauwernood
- Aan mijn voeten
- Shy setter
- Kreupel/hout
- Rampjaar enzo
- Buikschuiver
- de oliebol
- Happy new year
- Wapperflapje
- Life span
- Bij de les blijven
- Weight watch
- Geknooide kneu
- Associatie
- Scherpe klauwen
- Glijvl
uchten
- Reuzenfazant
- Mijn grote schat
- Puntje aanzuigen
- Bij de les!
- Warme vijgen paardenmest
- De pijp uitruimen
- Eerste schijnzwanger
- Roedel ziek
- Clean hands
- Het hoogste goed
- Seniorenweken
- Verboden voor honden
- Publieksmeting
- Blakend
- Overhangende takken
- Puik plan
- Nederland wereldtop
- Down and Stay
- Speurhonden
- Onzalig werk
- Nesthaar
- Geurenwereld
- Very serious!
- Dat rottuig
- Taart eten!
- Ex-verslaafde
- Tweemaal doorweekt
- Onvolkomenheid
- Nieuw geluid
- Vanzelfsprekend
- Na aan de schenen
- Hitte went
- Hond eruit
- Hot haiku
- Dry... inspiration
- Hittegolf
- Ontwikkelruimte
- Prinses op de erwt
- Beschamend
- Avondverleidingen
- Voetafdruk
- Protestactie
- Fibonacci setter
- New IRWS litters
- Twee wipneusjes
- Vloek en zucht
- Afkoeling
- Als boomsetters
- Nooit van de riem
- Stekeligheden
- Stambasisrot
- Setter Set set
- Feather determination
- Gewichtige zaken
- Farting dog
- Wet wet wet
- Samen op excursie
- Opgefrist, zoiets
- Happy Birthday
- Bevriesmomenten
- Botjes ruilen
- Zwolse bos/hei
- Kraanvogel
- In de bloemetjes
- Die enkel
- Setterwandeling
- Pulverheide- Behoedzaam
-- Caterpillars
- mijn Ferrari
- Juiste settertype
- Kunstmest
- Klappende kaken
- Mijn tekenmagneten
- Voorjaarstrials klaar
- Schijnzwangere Apache
- Wat wil je er voor hebben?
- Gevloerd
- Muck Boots shit
- Ben mezelf nog niet
- Buikschuiver
- Rollatorgangetje
- Tekort aan levenslucht
- Never ending story- RVS fluit
- No car sickness
- Afgang groep
- 6355 pageclicks
- Zuidwester bries
- Hondsmoe
- Hoge nood
- Eerste teek 2018
- Surprise 
- Stuivertje wisselen
- Slagveld
- Temptation? No
- Overmoed
- Miss Prodent
- Als een trein
- Groots en meeslepend
- Synchroon
- Natural Backing
- Stil zijn...
- Beaufort force 11
- Applaus gevoelig?
- Opdrogen
- Even ver kijken
- Koppie onder
- van Adel
- De geur van katjes
- Krakkie lopen
- Dog code
- EHBO
- Ze groeit nog
- Kliedernat
- Happy New Year
- Schokgolven
- Boeren zijn niet dom
- Je wordt ouder pappa
- Even doodschudden
- Rauw eitje
- Buikgriep
- Geconditioneerd
- Moreel beraad
- Mijn naaimachien
- Once in a lifetime
- Verstuikte 'enkel'
- Stampvoeten
enzo
- 'Ridgeback'
- Verwerking
- Plaspop
- Bach liefhebbers
- Giny Andro
- Chasing a caddy
- Christmas 2017
- Lonkende verten
- Nose fading
- Effe wennen
- Intuïtie
- Pretpakket
- Onnadenkend
- Bravecto resultaat!
- Van A naar Beter
- Ruig werk
- De baas ingepakt
- Respect!
- Snertwandelingen
- Morgen komt nooit
- Zwaartekracht
- Ailleen nov 2015
- Easy going
- Plofzak
- Wind mee
- Kadaver
- Op de Klippen gelopen
- Our 'problem'
- Snipe again
- Ogenhond
- Split second
- Bijsmaakje
- Steady!...ttt
- Bij de les blijven
- Kringgesprekje
- Als ze van je houden
- Sensorisch
- Beperkte wereld
- Ferm en tatie
- Render Klippen
- Reinaerde
- Bezoek geweest
- Zwarte middelvinger
- Great escape
- Territorium
- 5000 pageviews
- Krols gejammer
- Heel parmant
- Genieten geblazen
- Ze kan het wel
- Op eigen poten
- In ons paleis
- Herfsttint setters
- Mooie schuiverd
- 01:20 u.
- Wat een broek...
- Afstandbediening
- Aan gene zijde
- Status verhoogd
- Huie hondjes
- Overstag, nu!
- Vetzakje
- Toch iets extra
- Ogenhond
- Dudel-jo-ho
- De hond in de pot
- Messen slijpen
- Voor eigen club
- APK
- Startnummer twee
- Gewichtig probleem
- Als de arbeid slaapt
- Bochten
- Een weg omhoog
- Camouflage
- Settertroost
- Handen in de zak
- Beestachtig lekker
- Prekende passie
- Afstand nemen
- Staartactiviteit
- Late fieper
- Boodschap komt over
- Thuisgevoel
- Allergisch
- Stuk ribbenkast
- Duo purposes
- 'Grande Quete'
- Zelfsturend
- In de ban
- Teekvrij!
- Henk's toppers
- Loos alarm
- museumstuk Flash
- mani-cure
- Buiten zicht
- Both stealing!
- Morning after
- Djursland
- Geveerde Ferrari
- 'sightdog..' 
- Loat goan!
- Berekening
- Entre nous
- 11:30 A.M.
- de mepper
- Roodwild
- Zegeningen
- No larking
- Om je even te voeren
- Mamma's kindje
- Simon Carmiggelt setter
- Haas maakt kegel
- Puur natuur
- Inspirerend
- Bende van Nijvel
- Tussenspel
- Zilveren kadaver
- 10 x backing
- In the bush
- Stug dooreten
- Burger fest
- Het laatste woord
- Scherpe kantjes
- Fireworks fun
- Easy steady
- Hoge tekendruk
- In season
- De mais door
- De rust is elders
- Kansenparels
- Hazen track
- Ontwa
pening
- Blessed man
- Mijn onderdanen
- Farm Food nr.1
- Adrenalineloze maanden
- Moment suprême

- Hondenlogica
- Open handen
- My castle
- BBB
- Geen fut
- Evaluation!!
- Ga nou vrij!
- Kom naast!
- Nieuw leven
- Lokdozen
- Zieltjes winnen
- Voorzichtig waterwerk
- Stokmaat
- Brede inrit
- Chemisch zweet
- Bravecto tussenstand
- Translate LOL
- Oververhitting
- 2 years, birthday
- morgen jarig
- teleurgesteld
- Krabben
- Veterinair
- Kampioen grondverzet
- teken rapen
- pletmachines
- koekoek
- over de kop
- Speels en jeugdig
- Faeces interruptus
- Jachtknobbel
- Spelen is leren?
- Heilig vuur
- Koningsnummer
- hinken op 3 benen
- sluiting seizoen
- dagopvang
- achter het stuur
- De knop omzetten
- Rechtergalop
- 3000 page hits
- Afmetingbewust
- De grote omloop
- Fool's Day
- Halve Bravecto
- Braaf!!
- Respect!
- nog niet jarig
- Verslag DK training
- Leentje Staat!
- Domweg gelukkig
- Verwaaiing verwaaid
- Holadiee
- Adrenalinestoot
- Stadsratten
- Jachtig begeleiden
- Teambuilding
- Bekijk de foto's
- What's in a name
- Wandelende berberis
- Veldheerschappij
- wildtelling Dld
- voorpret
- kat met bel
- markeren
- Snippentraining 2
- Showtraining?
- Crouching setter
- natte fazant
- ons kent ons
- hoog begaafd
- de kantjes aflopen
- gele sneeuw
- tegen sluitertijd
- Andere naam
- Harry repetition
- Setting boundaries
- Verliefde blikken
- Voorjaar kom!
- Haagbeuk peepshow
- Hechting
- Welzijn voorop
- Logo try out
- Kantjes af lopen
- Boost
- Onder je neus
- atletiek
- Kreupelhout
- IJs-gruis
- Goud (ge)wicht
- Aan de kletter
- Hergebruik troef
- Samsung terreur
- gemold
- duizend mannen
- natte scheten
- Lange neus
- jaren 70 setters
- Slijpcursusje
- Haiku momentje
- Afterparty
- Happy New Year
- Stressless
- Mooie jaarafsluiting
- wie roept me
- zonde...
- GPS-speed
- Luchtfietserij
- Verstandhouding en vertrouwen
- Dubbel twee
- Strakke staart
- Knallen!!
- Karweitje
- Onderaards gerommel
- Hoor!...muziek
- Dolce
&Gabbana
- mijn 2 schatten
- tandje hoger...
- Klank en weerklank
- wie een kuil graaft
- teek care
- ras(h)erkenning
- de smaak van Puur
- met kleerscheuren
- kwelgeest fini
- TG4 Channel
- antidepressivum
- bloed
- kontje geven
- totverweisen
- gedachten lezen
- Puber af
- Ambi-pur zooi
- Water verversen!
- Agility testje
- als een trein
- 219 jaar terug
- Snippen III
- dogtalk
- gezichtsverlies
- riemlengte
- De jodelfamilie
- pooppaw
- Snippen
- Vocabulaire
- Kleinschalig werk
- Bravecto
- de laagvlieger
- slaapfeestje
- wakker worden!
- flap-over
- wildredding 1
- op je tellen passen
- de aankeuring
- HD uitslag binnen
- tevenplas
- hoogbegaafd en dan...
- Yearbook Ireland
- Teamwork!
- maisrace
- HD foto maken
- wegwerp BBQ
- Dóórstaan
- Heimwee en geluk
- de kunst van opvoeden
- Leerling en meester
- Trendsetters
- Magic of Norway
- respecteren
- Leesbril kwijt
- Samen alweer staan
- Samen staan
- Down!!
- in de strijd!
- humorhondje
- eerste apport
- Bad Kreuznach
- de roerdomp
- intelligentie
- de kwartels los
- Hartsbourne Vanity
- voorstaan
- oudejaarsavond
- teevendeal
- te zacht weer nog
- hersteltijd ahem
- goed neusje
- grabbelton
- afgesproken werk- formidabel
- eigen initiatief
- wildrooster
- Apache klasse apart
- het kwartje valt- stormy weather
- mamma's kindje
- tekendruk hoog
- uitglijer
- middernachtelijke mist
- gewichtscurven
- even wat plaatjes
- de eerste fazant
- de plomp in
- ODD
- kleurverandering
- natural backer
- resonerende auto
- late wesp
- wat een energie
- setterwandeling
- de veldmuis
- ze respecteert
- zachte mond
- de tweelingen
- de natuur in
- op oorlogspad
- nieuwe moeder
- de kofferbak klaar
- waar is het vogeltje
- pasfoto 37e dag
- pups 5 weken film

- pups 5 weken film
- pups 26e dag
- knuffel
- groeicurve pup
- pups 7e dag
- pups 4e dag
- pups 3e dag
- Klusjes vooraf
- Breaking news
 -1e aankondiging
 - Stamboom

 


Mijn Ierse setter sixpack's

--------571---------
13-05-2019
Nieuw asfalt
  Voor mijn huis is de straat opgebroken vanwege (pfff niet erg overtuigende) vernieuwing. De hele dag overlast van wegenbouwmachines, we moeten er zo wat vaker opuit. Vanwege mijn (alweer) zere knie fietsen we de laatste tijd meer. Ailleen hobbelt opeens op drie poten naast de fiets. Kan ze best goed moet ik zeggen, houdt dezelfde snelheid. Als ik stop biedt ze me haar voet aan: een kleverig asfaltstukje zit geplakt tussen haar 'zwemvliezen'. Uit dankbaarheid heeft ze me een stuk voortgetrokken....



--------570---------
10-05-2019
Wildplassers
  Heel vroeger, op Amelandse vakanties, als mijn zusje in zee plaste keek ze heel bescheten. (Wij jongens konden het ongemerkt doen)
Datzelfde beeld zag ik aan Apache, eerst op buikdiepte flink vijverwater drinken en bij terugwaden even je kontje omlaag en plassen. Precies mijn zussie die snoet. Het mooiste komt nog: vijftig meter verder doet Ailleen exact hetzelfde! 
De ratten zijn gewaarschuwd.



--------569---------
06-05-2019
Een setter is géén machine
  Het kan verkeren. Nog maar twee weken geleden kregen we op onze kop dat Ailleen en ik samen veel te gehoorzaam zijn, elkaar naar de ogen kijken:  "De hond komt niet genoeg in haar flow, ik wil haar wijd en vrij zien uitwaaieren i.p.v. jou steeds te checken"  nou moe.....nou ja het was een momentopname, te kort tijd gegeven (wel een herhaling van zetten daar had ie gelijk in)
Sjeest ze vanochtend in rengalop bij me vandaan, honderden meters verder begint het bruine stipje zelfstandig te revieren...en is de baas even niet belangrijk meer. Pas na vijf minuten heb ik een stoot op mijn fluit gegeven en komt ze netjes (nagenoeg over mijn tenen) voorlangs spurten...op naar die verre overzijde.
Van nul naar honderd procent gaan wordt bepaald door minstens één geurmolecuul. We komen er wel als je maar voortdurend 'op academisch niveau' blijft studeren en wispelturen.



--------569---------
05-05-2019
Ribbenrijtje
 

Naar je setter kijken 
wanneer ze hijgend 
haar dunne velletje 
in 't zelfde tempo
over zwoegende ribben 
laat bewegen...

 

--------568---------
03-05-2019
Van oude menschen, en dingen, die voorbij gaan
  De jas aan en lopen maar. In de borstzak gaat, via bewegingsdetectie, direct het gepiep van mijn Samsung van start. Batterij leeg, alweer... Maar ja ik heb toch de policy dat ik tijdens de setters uitlaten toch geen telefoon opneem. (De baas lult wel maar niet met ons, als dé valkuil). 
Stom stom stom stom
van mij: Want, geeft Ailleen vlak voor me de aller-allermooiste actie in Ierse werkstijl voorstaan op snip (Ooooaaahhh zeg, in volle galop zich omwerpend, diep doorgezakt en bijna op haar buik crouchend met strakgehouden staart; nog dieper dan haar oma Patries, van hieronder) kan ik het snotver aan niemand laten zien! 
Ach, dit prachtigste beeld van mijn lieverd zal ik nooit meer kwijtraken! Ik was er in elk geval bij; het wordt steeds mooier bij haar. Al waren een paar duizend pixels daarvan mooi meegenomen. Met een dooie mobiel in de hand heb 'k haar nogal de hondenhemel ingeprezen en mezelf uitkafferen lukte ook prima....
(dat begreep ze niet zo goed...wat deed ik dan fout baas?)



--------567---------
02-05-2019
Kopzorg, maar niet heus
  Gek worden we ervan. De tekendruk is gigantisch hier. Alle drie krabben we om beurten aan onze schouders, halzen en schedelbasissen. Dat rottige zich ingegraven ieneminiminiteekje bewoog met haar voetjes steeds een paar van mijn hoofdharen. Zoiets kan ik als ADHD'er compulsief niet hebben. 
Waardoor ik m'n hoofdhaar (tegendraads en knetterend) al krabbend (stilstaand en voorover gebogen) doorlopend doorwoelde. Met de tekenlasso vangen onmogelijk, met het groene schepje evenmin, kansloze actie ook dat tekenpasje-met-spleetje. 
Ja en dan ga je even krabben he... zodat ik haar larve-rompborststuk weggooi terwijl de kop gewoon door blijft graven. En als er dan later een grote rode ring komt wil ik dat ie fraai over mijn voorhoofd gaat lopen. Dan loopt er in elk geval weer wat.


stukje oogst 29-04-2019



---------566--------
01-05-2019
Chocola blijmaker
  Mijn opruimingskassakoopje: Paaseitjes chocola puur, van 2,75 voor 1,25 nu voor € 0,75 stond op het kaartje. Eenmalig gezwicht, omdat ik minstens twee euro bespaar ;-) Bij het openmaken stuiteren er wat roodzilver-eitjes over mijn huiskamervloer. 
Vanavond zie ik Ailleen al spelend iets vooruit duwen. Omdat ik de kat niet op het spek wil binden heb ik haar een (dwingend enkelzijdig) ruilvoorstel gedaan: jij plakje worst dan eet ik dat 'voor jouw, nou ja dodelijke' eitje wel. 
De 'ongezonde' snacks gingen erin als koek.... resultaat twee blije zielen. 
De clou: Lieve Leentje is altijd blij als ik iets/met/voor haar bedenk. Zo'n setter zal ik na haar nooit weer bezitten. Unique in alles, like her mother. 



---------565--------
30-04-2019
greatgreatgreat grandmom...
Patricia

plm. 1964

  The legendary Irish'.... Patricia of Killone. Overoverovergrootmoeder van mijn Ailleen Aoife O'Conloch. Haar eigenaar John Nash heeft een juist gebruik van deze bijzondere setter (a blue-hen) met zowel de Rode als RoodWitte setters gemaakt. Vele werkelijk goede setters toen maar ook nu nog, stammen van haar af!! 
Wit getekend op snuit, nek, hals, borst en voeten. Heej waar ken ik dat van? 
Immers mooi geplaatst wit is juist niet lelijk, wat zeg ik zo'n witte snoet is pure schoonheid. Een paar oude plaatjes kreeg ik toegestuurd, dankjewel Nils!


John Nash, and Patricia backing


 
 

---------564--------
29-04-2019
take free
  Wanneer ik mij omdraai, me naar haar toebuig, mijn hand zorgzaam via haar hals omlaag laat glijden naar haar borst
...... 
belanden er zonder veel gedoe vier glanzend volle ronde teken in mijn palm.
Zo, Leentje is ook weer teekvrij.


 
 

---------563--------
27-04-2019
ik heb altijd lieverds
  Vandaag onze laatste, vooral koude en winderige, voorjaarsveldwedstrijd deelname. Tsja, veel mooie dingen en snelle/brede lopen van de setters gezien. Dat zijn echte blijmakers op dit hogeschool niveau! Leentjes' oom Ceasar en moeder Summertime Lady waren geweldig!! Het omgaan en genieten van wijde verten / ruime percelen overkomt ons allemaal niet elke dag.
Engelse Staande honden moeten wijd en vèr gaan, zelfstandig opereren ook al ben je 300 meter van je baas verwijderd. Vandaag zijn mijn Ailleen Aoife en ik m/o.i. te vroeg uit de wedstrijd gehaald. Na het toetersignaal krijg ik als reden: Ailleen is geweldig actief, galoppeert prachtig en snel, gemakkelijk stuurbaar en goede wind-up bochten maar komt deze keer onvoldoende in haar flow. Omdat ik wist dat Leentje bij dit werk "mij naar de ogen ziet" had ik nu juist wat minder ondersteunend opgetreden. (ahw Toon je overduidelijke aanleg, red je maar je weet zelf wel waarvoor je hier loopt) 
Omdat dit voor haar ietsje anders aandeed, komt mijn beste hondje soms letterlijk even vragen 'baas doe ik het goed en welke richting wil je me op hebben?' 
Heerlijk om voor-te-jagen ma nie goe genoeg.
Trouwens de setter na haar was compleet uit de hand vanaf minuut nul. Een scheutje "van zoiets" hadden wij samen erbij moeten hebben....

In de nazit met wat biertjes erbij zijn we er gauw uit: Rasbehoud heeft te maken met diepe normen en waarden. Ultieme klasse die zich juist bij veldwedstrijden aan het licht komen. Bij de fokkerij is kiezen voor puik karakter minstens zo belangrijk als aanleg, brains en werkpraktijk. Immers het aantal wedstrijddagen tellen hooguit een paar handen vol, de overige 360 dagen zijn ze je huisgenoot, je soulmates vooral. In principe heeft iedere (werklijn)hond dezelfde uitgangspositie, dezelfde basis als puppie, hoe de hond geriefelijk 'in de hand komt te liggen' doe je vooral zelf... laat je dat na... dan mondt dit geheid uit in zo'n gebakken peer.



---------562--------
25-04-2019
hoeft niet!
  Soms doe ik een klein neus/markeer/geheugentestje met mijn setters. Vanochtend gooide ik daarom steels twee kauwbotjes (echte kalverhoefjes) in het gras. Vanavond lopen we daar windop en juin ik Leentje op met "zoek hoefje". Na enig scheefkoppend aarzelen rent ze vooruit en vind 'op neus' warempel het eerste exemplaar. Oké dankjewel en 'k steek het in mijn jaszak. Ze blijft verder zoeken en ja hoor even later pikt ze weer eentje op uit het gras. Ze speelt woest ermee als een jonge kat. Ik maak me geen zorgen bij dat tweede hoefje.... totdat ik merk dat het echt in kokhalzen uitmondt. Ik zeg "los!!" en het blijkt iets geheel anders... een grote kurk. Stel je voor dat ze die per ongeluk dieper in haar keel had gekregen. Waren we mooi in den Aap gelogeerd.



---------561--------
19-04-2019
Goede Vrijdag
23 graden C
  Doe ik rond het avondeten even een boodschapje staat er bij terugkomst een pittig mevrouwtje mij op te wachten. Zo'n metertje voor mijn wijd open staande Volvo-achterklep (incl. 4 ramen omlaag) als een godin der wrake: "Weet u wel dat uw honden in een te warme auto liggen, ik sta hier al tien minuten u op te wachten". "Mevrouw ze hebben water in de bench, hebben juist een uurtje in het bos gerend, liggen daarom rustig de boel te observeren en ik zie evenmin hijgende bekjes" zeg ik. Ze vond ze apatisch, te rustig. "Nou mevrouw dat is juist de kracht van deze levensgenieters, stressloos ook al staat er een vreemde voor hun neus!" 
Ik heb het maar zo gelaten, aan de ene kant zou ik haar kunnen uitkafferen omdat ik heus en altijd het beste met mijn setters voorheb....aan de andere kant was het zorgzaam van haar bedoeld. Waarom ik een foto maakte? Nou mevrouw over u wordt vanavond een blogje gemaakt. Kom ik er goed vanaf? Mwoaaahh, een vijf-en-een-half.

Het was best warm nog... maar het wordt van 't zomer vast wat warmer. Wij zijn er klaar voor, de 12V ventilator staat klaar en Airco werkt goed.

Vorig jaar hing ik er een briefje voor, maar is weggewaaid. ("Bevrijd ons maar niet want wij hebben het hierbinnen beter dan u daar Buiten!" 



---------560--------
18-04-2019
Mijn Passie / Paas overdenking
 

 

"De kunst van geluk... is sterven voor je dood gaat".

 

koop daarom op tijd een setter



---------559--------
16-04-2019
Niks meer aan doen
  Onze gemeente Ommen heeft (al)weer eens duizenden euro's over de balk gegooid. Er zijn namelijk (na inspraak met hondenhouders, maar niet geluisterd!) een tiental uitlaatveldjes opgeleverd. Leuk? Nee, resultaat pedt met dt. Leentje en Apache rennen op zo'n vrije strook blaffend naar een nette meneer. Hij stelt zich aan me voor als gemeenteambtenaar belast met die hondenveldjes. Ruik mijn kans de man volledig met feiten de vernieling in te helpen. 
Ik teken ter verduidelijking, net als Jezus deed, wat plaatjes in het zand. Ietwat schutterig bedankt hij me voor de genoemde feiten en bijpraten/wetgeving/mijn mening. Helaas 'verstaan' we elkaar niet voldoende. De gemeente Ommen vindt dat ze juist gehandeld hebben door steeds maar één of twee hekken te plaatsen (ipv vier hekken om een veilig en gesloten vierkant uitlaatveld te maken). 
Direct de proef op de som? Ik laat mijn twee setters uit bij onderstaande bord en ga met ze onderweg naar het volgende bord, zoals daarop vermeld om 'tussen de borden mijn honden uit te laten'. Drie percelen verder zie ik nog steeds geen hek of bord. Niet bij het zwembad, evenmin bij de kinderboerderij...ook niet bij het gemeentehuis
Gemeente laat het maar zo zou ik zeggen, daarmee juridisch gezien zijn we nu nooit meer fout...een hele opluchting dus.


wat plaatjes in het zand...


waar is in vredesnaam de volgende bebording of hekwerk...



---------558--------
13/14/15-04-2019
Thuringen FT's
  Na ruim 5 uren heenreis gaan Leentje en ik na aankomst even het hotelbed uitproberen. Man-man wat kraakt dat bed, bij ieder lid wat beweegt klatert het gekraak tegen de muren op. Daar ook nog het blijmoedige staartgeklop van Ailleen bij te rekenen wordt alles toppie naar de buren! 
Het was een mooie reünie. Twaalf honden die elkaar weerzien levert alleen maar lol op, de bazen en bazinnen kouten, klitten en bunkeren samen!! Het kost een paar cent maar dan heb je ook wat: een kraakbed, reeënbiefstuk, sneeuw, hagel en ruitenkrabben. De setters komen na iedere loop kliedernat en met 'rozelössklei' behangen hun dubbelgroot geworden voeten aanbieden. Heerlijk zulke frisse dagen met 100% luchtvochtigheid. Alleen jammer dat, ook daar, vrijwel geen natuurlijk levend wild te vinden valt... onze mooie hobby wordt erg op de proef gesteld.
Niet alleen zorgen om de toekomst maar weegt 1180 kilometer rijden er eigenlijk wel tegenop?


2 dagen als laatste hond ingedeeld in de wedstrijd, betekent lang wachten achter motsneeuwregenglas... 
Hoe houd je een van passie bibberende/ontploffende hond nu die vier uren wachten rustig... en hoe verkleumd zijn de vogels die onze geadrelineerde setters moeten vinden...



---------557--------
08-04-2019
De struisscholver
  We klooien wat onderaan de kanaaldijk. Wanneer een aalscholver van schrik, met veel kabaal in het verlengde van het kanaal ontvlucht, rent kleine Leentje mee. (Galopperen is gewoon leuk en helemaal om naast een vogel mee te rennen). Wanneer de scholver door krijgt dat Ailleen sneller is besluit deze om vlak voor de brug (ja daar in de verte) als een Jan-van-Gent de vleugels te sluiten. Zonder rimpels te maken duikt de scholver onder. Tja, een soort van struisvogelpolitiek omdat Leentje gewoon bleef opletten waar hij weer boven water zou komen. Veilig onder de brug dus...



---------556--------
04-04-2019
Opwachting maken
  Ik ben niet zo erg van dat bange en ongeruste, geef je setters maar wat vertrouwen. Apache is -ja ja opletten geblazen- hoogloops en wel dag 11. Liever geen confrontaties maar juist de afzondering zoeken we op nu. Wanneer we toch haar vriend Max in het bos tegenkomen loop ik op eieren: Ze gaan samen al een paar minuten buiten beeld 'de bosjes in'. Wanneer ik haar toch fluit komt Appie vlot aangalopperen, met trouwe Max kwijlend en neusfluitend in haar kielzog. Pppfff, geluksmoment voor ons allemaal. 
Mijn donderpreek heeft resultaat want ze volgt minutenlang naast mijn knie. Maar wie kon bevroeden dat haar vriendje Max (ongehoorzaam dus en uitgebroken) een half uurtje later pal naast mijn auto lag om zijn lieve settervriendinnetje op te wachten?! 
Motto: wanneer de passie preekt laten honden zien dat het grote bos, tijdstippen, routes, geuren en hormonen hun perfecte gids is. Zij weten het beter, wij mensen zijn de natuur-minkukels!!



---------555--------
01-04-2019
Cherrypicking
  Ondanks die zere weekendknie even met mekaar naar 't bos. Jas, overhemd en laarzen allemaal groen. In de verte wordt een grote hond gauw aangelijnd... oh meneer we dachten 'daar komt de boswachter'. Waarom zo angstig in losloopgebied? Tijdens dat praatje krijgen A&A de geur in de neus van een zojuist gepasseerd 'witgatje' en kiezen direct die wissel. Ik maak de fout door impulsief de 'foeifluit' te blazen. Gelukkig wordt op deze bijzondere dag een Alfred Vogel oorspray geïntroduceerd: van Oost Indische kers! Hopelijk gaat het terugkomen volgende keer dan beter.

 

---------554--------
30-03-2019
Vlijm bepaalt
  Vandaag zaterdag, met gedreven hondenvriendin, gedeeltelijk trainingsdagje naar bekende Drentse terreinen. Fijn om daar weer te zijn, 't was er erg veranderd daar. Tijdens Apache' laatste loop maakte ikzelf (hondsmoe zeg maar) een minuscuul fout stapje, lees: by flash een bekend waarschuwingspijnprikkie. 
Vanavond beide setters volkomen uitgeteld, mijn knie zwelt wat op en steekt bij iedere stap. Met andere woorden: wanneer leer ik nou eens wat de grens is tussen zullen, willen, verwachten, moeten en kunnen. Iets wat vlijmt bepaalt scherp je komende dag/weekindeling. Positief blijven net als mijn beste twee blije setters! Here we come, auw shit.



---------554--------
29-03-2019
Scheer je weg

 

  Wat hebt u tegen ambtenaren...die mensen doen toch niks?!
Langs de IJsseloever vanochtend....loop ik hetzelfde uniform met de merktekens NM erop (Natuur Mankementen) weer tegen het lijf. En weer wordt dat uniformpje boos omdat mijn setters niet aangelijnd zijn. Of ik het bruinoranje bord niet had gezien, neuhhh. Hij was mij al vergeten ik herkende hem wel na 1 jaar tussenruimte. 
Eigenlijk best raar dat zij hun grondgebieden zomaar mogen verprutsen, kaalslaan, of vernatten en mij verbieden er een voet op te zetten. Het stikte er van de ganzen en eh hazen. Sprintje waard dat wel...



---------554--------
28-03-2019
Vergiet
  Wanneer ik na de wandeling de kofferbak sluit en tegen mijn twee setters zeg "We gaan even langs de winkel" kon ik niet bevroeden dat wat ik gisteren als laatste zin schreef (553) me vandaag zou overkomen! Heb namelijk alle rijen van de supermarkt afgelopen in de hoop een glimp op te vangen wat ik daar nou moest kopen. Ten einde raad naar buiten, naar Apache en Ailleen toe om 't aha-moment af te dwingen. Die twee lodderige rugliggers boden me ook geen ezelsbruggetje. Onverrichter zake naar huis dan maar, kopje koffie om na te denken. Daar kom je er snel achter: Melitta nr. 4. 



---------553--------
27-03-2019
Jong geleerd
oud gedaan
  Hoe settergek kan je (ehhh ik) nog zijn...
Vanavond op onze zangkoor oefenavond draait mijn voorbuurman zich om "Joop jij hebt Ierse setters he?". Ja twee. "Nou mijn ouders hadden er vroeger ook eentje". Weet jij de officiële naam nog? "NouNou
(?) van het Guus Benjohof" fluistert hij. Zeg ik "Mmmm... dat is een combinatie van de te vaak gebruikte Minggo met ik meen hun teef Bonny met een erg hoog inteelt percentage (COI), er bestaat geen bloed meer van". 
De dirigent ziet ons kletsen en maant aandacht en stilte. Thuis gekomen zoek ik toch even betreffende N nestje op... Inderdaad Minggo als vader en inteelt op Roy en Jax. COI van maar liefst 38%...maar wel in de stamboom: Shandon O'Cuchulain, net zoals bij mijn Apache. Er bestaat dus nog snippertje van vroegâh.
Waarom zit zulke (long term) kennis wel in mijn hoofd, terwijl ik tegenwoordig bij de Appie Heijn zonder boodschappenbriefje compleet 'de weg kwijt' ben / belangrijkste vergeet.


ravage in ons bos...alle betere bomen eruit gezaagd, de rotzooi blijft staan



---------552--------
22-03-2019
Voorjaar
  Vermoeid, pareltjes op voorhoofd en de benen vol met 'cement' zijg ik amechtig neer op een terrasstoel. Wanneer mijn handen over mijn Leentje en Appie strijken...allemaal bobbeltjes....verwoed zuigende teken. Priegelspul, mijn handige tekenlasso pakt ze bijna niet, vanavond zijn ze vast groter. 'k Stop ermaar mee.



---------551--------
21-03-2019
Bescheurrubber
  Dagelijks perikeltje. Nogmaals mijn jachtlaarzen, merk Muck Boots, zijn na ruim 1 jaar dragen naar de filistijnen. Garantietermijn was helaas over...maar waarom nu al kapot? Ze zijn in de zomer te vaak en te lang in de auto achtergebleven zeggen ze. Nahh da's geen service! Rubber droog en craquelé, 'k had vaker moeten sprayen met rubberconditioner, maar wie doet dat nou maandelijks. Wanneer het even niet regent kan ik ze nog aan...maar 't is geen porem.



---------550--------
21-03-2019
Bullebakbaas
  Voorstaan. Na nogal wat 'downtjes' op rij, vandaag weer een 'upje'. Ailleen staat voor op -oude moeder- fazant. Als Apache komt aansnellen (jaloers he) geef ik op het juiste moment een schelle schreeuw. Ze berust, in patroneren een meter of tien achter Leentje. Ze kan het heus wel!
"Blijf staan jij!!" en ik help Ailleentje om de fazant op te stoten. Bij het (heel zacht en geruisloos) opgaan blijven zowel Ailleen en Apache op hun plek. Pfoooehh, zo wil ik het! Zoiets twintig maal achter elkaar dan komt alles weer goed...



---------549--------
20-03-2019
Invasief Exootje?
  Een piepklein helder geel vogeltje springt van hak op tak. Nieuwsgierig naar de soort (ik blijf in mijn hart NBvV vogelkeurmeester) volg ik het beestje door de bosjes. Is niet bang voor mijn setters. Veel vogels ken ik bij soort en naam maar deze is volkomen nieuw voor me. (een zanger typje, Cubavink achtig, nee geen zwartkopsijs, of gele staartmees, nog kleiner en slank als een winterkoninkje, nee geen puttertje, ook geen vuur- of goudhaantje, fitis tjiftjaf en rietzangers zijn beduidend groter, ook geen ontsnapte binzenastrilde). Wie het weet mag het zeggen! Misschien lopen er morgen wel vogelspotters rond hier...



---------548--------
19-03-2019
In mijn dromen paf ik nog
  Volkomen door zuurstofgebrek uitgeteld (piepende longen) kruip ik rond middernacht onder de klamme lappen. Vanwege het fluitgeluid van mezelf kom ik amper in slaap.
Wáárom wordt na een half uurtje, mijn deur opengeduwd en springt Apache mijn slaapkamer binnen om zich in mijn beenholte achter me te draaien. Ailleen even later zich nog wat hoger nestelend, mijn schouders fixerend. Is dat die teamgeest, liefde, overgave of juist die extra dimensie tussen-hemel-en-aarde? 
Wat begrijpt of ruikt een hond wanneer de baas hardop droomt, kampt met zijn actieradius en functioneren.
Met ons drieën zijn we nog steeds onverslaanbaar zoals ik uit hun gilletjes en luchtfietserij deze nacht mag opmaken!! 

Kortom: Een pessimist hoeft niet tegen zichzelf te liegen om desondanks nog vrolijk te zijn



 

---------547--------
18-03-2019
De roep over water
  In de hoge bomen daar in de verte slapen 's nachts de 5 fazanten. Ailleen en Apache hun eerste gang is altijd... 'zijn ze daar nog'. Wanneer we hier achter de grote plas zijn beland klinkt heel uit de verte de territoriumroep van de fazanthaan. Zonder aan mij te vragen gaat Leentje op topspeed richting bomen. Ze vindt hem daar niet -maar helaas voor hem want hij verraadt nogmaals waar hij wèl zit- wel...aan de waterkant daar helemaal rechts op het Zwembadlaantje.
De afstand is te vèr, het water blikkert, 'k zie niet of Ailleen nu wel of niet hem dwingt tot drukken. Hmmm ik kom toch nooit op tijd bij haar. 
De fazant komt een minuut later vlak voor mij langs vliegen. Veertig seconden later 'my bold mover' Leentje ook! Het wordt Apache nu ook teveel en gaat eveneens in die opsporingsmodus mee. Mijn diskwalificatietoeter 'ligt nog thuis' zeg maar.



---------546--------
17-03-2019
Spareribs
  In het bos lopend denk ik aan onze vijf setterkameraden die dit Fieldtrialweekend in Frankrijk voor NL hun best doen. Het is zo verschrikkelijk vroeg in het 'seizoen', hier zijn de akkers langs de bosrand volkomen kaal nog. De tarwe nog geen handdikte! Wellicht daar in FR ook.
Mijmeringen, omdat ik zie dat mijn Ailleentje eveneens in wedstrijdconditie is, zo snel en moeiteloos gaat ze door 't bos / stiekem de stoppelperceeltjes meepikt. We hadden nu in Frankrijk/Moncetz moeten zijn, want ze is goed; hoge ogen gooien zelfs als ik de Ierse keurmeesters mag geloven!
Eigenlijk is ze me wat te mager nu, want in het voorbij galopperen toont ze, onder strak bewegende huid, een stuk of zes ribbetjes. 
Zo'n "Panfluit in rengalop". Ietsje romiger, onsje of vier erbij, 3 ribbetjes tonend dat zie ik liever bij d'r. Zo te zien wisselt ze van winter- naar zomervacht al.



---------545--------
16-03-2019
Luistervink
  Zaterdagmiddag laat. Op Indoor Brabant TV zien we de donkere dressuurhengst Apache zijn kür doen. Zoals alle dieren die Apache heten (incl. gevechtshelikopter) opmerkelijk zijn te noemen, zo ook deze hier. Wanneer de reporter enthousiast gaat roepen, "Apache, kijk die Apache toch gaan zeg!" moet ik lachen om mijn Appie. Ze schrikt op, spitst haar oren, kijkt ze de kamer rond...'welke onbekende riep mij?'

Dan nu mijn hamvraag: Wordt een hond nou net zo iebelig als ik van al dat 'behang' geklets op radio en teevee? 


Redwing Last Apache Standing wordt binnenkort al 6 jaar! Bij deze levenswijze setter gaat de oren meer in dan eruit. Vier ogen, stem en twee zorgzame handen is onze band. Uitwisselen oxytocine & serotonine. 
My God ik zal nooit zonder dit dier kunnen leven.



---------544--------
15-03-2019
Spijbelmeesters
  Twee jonge jongens (met hengels aan de waterkant) roepen naar Apache en Ailleen. Nou dan ga ik ook even buurten. "Zo mannen, het is vrijdag, aan 't klimaatspijbelen?" Nee wij hebben vrij omdat onze meesters in Den Haag spijbelen. Oh...oeps omgekeerde wereld. 
Onbevangen: 'En wij liepen vorige week niet mee met dat spijbelwandelen, dat was te ver weg'. "Niet bang voor zeespiegelstijging dus?" Ehh? Neuhhh. "Oké jongens jullie hebben groot gelijk, het blijft hier nog honderden jaren droog hoor. De Elfstedentocht gaan ook jullie kinderen weer schaatsen" zeg ik. Ze kijken me vragend aan... gut, ze weten niet wat Elfstedentocht inhoudt. Laat ik maar niet beginnen over het mogelijk al aangevangen Grand Solar Minimum...

Iets gevangen hadden ze nog niet want vissen happen in deze kou niet snel in broodkorstjes.
Appie gapt alsnog even zo'n broodkorst, die denkt niet, die doet. 



---------543--------
14-03-2019
Uitschietersdagje
  Er zijn soms van die dagen dat werkelijk alles mis gaat! Vandaag dus weer. Drie maal natgeregend. Beetje gammelzweverig van 'de trek' sta ik mijn avondeten te bereiden. Valt mijn snijmes omlaag en ja hoor deze ploft op mijn grote teen. Ik schreeuw hard van zoveel stommiteit en meteen verdwijnen de settertjes de kamer uit. 
Als de maaltijd bijna klaar is strooi ik er nog wat zwarte peper over...de dop valt eraf en twee eetlepels peper verdwijnt er diep in. Vlak voor 't eten nog even honden voeren, valt er een lap pens van de snijplank... juist ja op dezelfde voet. Stinksok uittrekken, nog bloed van zonet, voetwassing. Vragende koppies "wat hebben wij fout gedaan?, niks lieverds, alles is oké".
Wat later buiten in het donker sta ik met de ogen dicht energie voor mijzelf te verzamelen totdat een natte neus mijn hand omhoog duwt...dan lopen we verder naar de volgende 'verzamelplek'. 
In de nacht struikel ik in 't stikdonker over Ailleen die precies voor de badkamerdeur ligt te slapen, en 'k val met alweer die voet op de drempel...gelukkig is mijn onderbeen deze keer heel gebleven. Leentje's achterpoot kan blijkbaar mijn 118 kilo trotseren....ook heel gebleven.



---------542--------
13-03-2019
Snoeksprong
  Nogmaals die neus he. Mijn twee setters vertrouw ik volkomen; zijn buiten los vertrouwd. Wanneer ze samen vèr vooruit gaan, tante en nicht schouder aan schouder, maak ik me juist nergens druk om. Plots wordt daar in de benedenwal van het kanaal flink gejumpt, gedraaid en gewenteld. Oh no, ik ken dat beeld. Wanneer ik me hijgend over hen heen buig wordt de reden van hun bokkesprongen duidelijk. Er ligt een door kraaien half schoongepikte snoek
Foei, ga daar bij weg! Nou..."Omdat we niet mogen rollen in dooie vissies gaan we dan even verderop gewoon naar ratten graven". (De waterstand is hoog en verdrijft beesten uit hun holen).
Tussen hun voeten ontsnapt er even later uit zo'n gat een muskusrat! Feest, want hun neus had ze wederom niet bedrogen! Thuisgekomen stonken ze niet echt een uur in de wind. Geen bad of douche vandaag, alleen even wat vaker luchten. Alhoewel, als ik mijn ogen dicht houd kan ik toch ruiken dat er een settertje langs me loopt...


Snoek (Esox lucius). "De vis zit tussen kop en staart" klopt niet meer.


muskusrat (Ondatra zibethicus)



---------541--------
11-03-2019
Hoe pensmoleculen  met gemak door kunststof gaan
  Hoe goed is de neus van een werkende (jacht)setter? Ooh oeps ik strijk vast enkele setterbelievers tegen de haren in. Even naar beneden stellend: Hoe goed is een hondenneus? 
Nou... gisteravond na het in de wastafel vocht afgieten van een pakje (thanxx RvS) lamspens blijft er wat vocht achter in de siphon. Daardoor heeft mijn wittekunststofbadkamerwastafelzwanenhals in Ailleen en Apache de dag erop een niet aflatende dagvullende aandachtscyclus. 
(Zo gaat het dus vandaag: Opstaan-uitrekken-wat uitschudden-sjokkend lopen-snuffen aan badkamer siphon-terugsloffen-paar slokken water-opnieuw neerploffen-verder pitten) Kortom sullige bankhangers die twee, ikzelf vandaag evenzo.

Stonecoal Double Dutch: "Fifty years of smoking does not sit into your cold clothes."



---------540--------
09-03-2019
Hartenbreker
 

“The price of a good gundog is a broken heart at the end.” 

~ Rudyard Kipling




---------539--------
08-03-2019
Tringa totanus
jodel
  Niet alleen scoort 2019 nu al een "warmste eerste week van maart ooit", het is vooral (veel te vroeg/te weinig vocht en insecten) voorjaar onder de vogels! Een vijftig meter boven ons drietjes gebeurt toch het wonderschone! Ailleen en Apache merken het niet op, niettemin ga ik er op mijn gemak maar bij liggen. 
Boven mij de prachtigste baltsvlucht die ik van een koppeltje Tureluurs ooit zag en vooral hóórde. Dat hoge gejodel, die vliegtechniek, zijn versiertrucs, knetterwitte vleugels, alles prachtig. Dat geluid van Ameland vroeger en de heimwee die mij hier volledig inpakt.

Van verre afstand wuift de 85 jarige mevrouw -waar ik wel eens wat mee spar over het klimaat - steekt begrijpend haar duimpje op.  
Blijf toch maar even weg -nu even niet-, ook al is het wereldvrouwendag...deze vent ligt te genieten en luisteren, wil ouderwets tureluursch worden hiervan.


Sound Common Redshank

10 jaar geleden schreef ik op Ameland ook al een ode aan de Tureluur, wat vliegt de tijd. 



---------538--------
07-03-2019
Blij ei
  Als er vanwege ons naderen een dikke zeventig grauwe ganzen (ja plaag) op de wieken gaan blijft er een groot warm wit ei op de dijk achter. Ailleen wordt er helemaal 'verliefd' op. Rolt 'm voorzichtig met voeten en neus, neemt hem voorzichtig in haar zachte mond, legt hem ook voorzichtig neer. 
En dan meermaals op topspeed ermee gaan rennen. Het gaat allemaal goed, aggemaarleuthet.
Wanneer ik dat gakverse ganzenei later over hun FF-brokken verdeel trekken mijn prinsesjes er hun neus voor op....na een stief kwartiertje is toch alles opgegeten. Met recht eieren voor je geld kiezend!



Summary: In front of us went 73 geese on wings, in the (dyke) grass... one warm white egg left. 
My softmouthed Ailleen, even in topspeed gallop, handled this egg perfect. 



---------537--------
06-03-2019
Beeldschermbril
  Je voelt dan je borst- en jaszakken na... maar je bril is niet meer op zijn plek waar ie was. Heb er maar in moeten berusten dat mijn -speciaal aangemeten- beeldschermbril  pleite is. Mijn andere, zo'n peperdure leesbril, ligt nog ergens verloren in Noorwegen tussen korhoendrollen en IJslands mos te verroesten.

Omdat ik dagelijks zo verschrikkelijk vermoeid blijf komt het moment dat Ailleen overdag meer actie wenst geleidelijk dichterbij. Komt ze vanochtend de woonkamer indraven met een tennisbal. Balspel was nooit in tel bij haar! Wanneer ik de bal een schop geef, belandt die onder de zware stoel. Ze duikt 'eronder' harkt en klauwt tevergeefs. Mijn arm is even later precies lang genoeg om een mooie oogst aan bal èn die beeldschermbril tevoorschijn te toveren.
Nu pas wordt helder wat ik hier maandenlang getypt heb.



---------536--------
05-03-2019
Het spel op de wind
  'Als je met je setters op vogels werkt, loop dan uitsluitend wind-up'.

Vandaag hebben we ons flink gehouden aan die eerste regel van de Gouden Standaard. In dit spel op de wind nemen dan de kansen op veerwild verwaaiing, eropaan trekken en in stijl voorstaan daarmee beduidend toe. 
Alert zijn, begeleiden, niks door de vingers zien.
Helaas liep het vandaag anders!
Vanaf een kleine honderd meter voor me uit zie ik een vijftal fazanthennen ontsnappen. Je weet wel half vliegend, opspringend en rennend...alleen al omdat ze mij van afstand de bocht zien omkomen! De klucht vliegt op vanaf mijn stiekeme voerplek, gelukkig dat wel.
Als Ailleen Aoife en Apache, via hun ondoorgrondelijke routes, in de buurt komen van die plek beginnen ze fanatiek met uitkammen. Ho ho dat wil ik niet want er moet gedegenheid en rust zijn. Ruimte maken voor verstrakt voorstaan. Hun adrenalinepeil blijkt helaas al te groot. Door al dat gerèn en gevlieg (met veel te laag gehouden neus) gaat algauw de ene achtergebleven vaderfazant ook op de lopers. 
Gaat, na 50 meter spurten -plm. 25 km/u!- alsnog luid kakelend de lucht in. Leentje is niet te houden en rent al brullend van de lol honderden meters onder hem mee. Mijn rollerfluit (stop/down) totaal negerend, Scheiße.
Tip: blaas nooit op je fluit wanneer je je setter niet in 't oog hebt, danwel je zeker weet dat de correctie toch niet over komt.

Nou, ik kan dus helemaal overnieuw beginnen. ;-) niet echt natuurlijk
Het veelbesproken serieuze "resetmoment" bij een jachthond, is misschien wel vandaag aangebroken!? Nee hoor, gewoon een paar bijspijkerdagen inplannen om vooral geen stress te gaan opstapelen! 
Apache wist wel hoe laat het was...die sluipt naderbij en gaat down liggen naast mijn laars. En Leentje komt even later woefend van pret mij uitdagen voor een vervolgspelletje. Mijn boosheid ebt als sneeuw voor de zon...al blijven mijn tenen krom. Vanaf morgen, ja morgen, gaan we er daar wat aan doen.

Setterleven 
P.S. Als ooit hun laatste ademtocht ten hemel stijgt wil ik er van overtuigd zijn dat ik mijn A
&A ALLES te hebben gegeven waar ze als oorspronkelijke setterjachthond recht op hadden, ze m.a.w. voor geboren waren. Dan kan ook ik berusten, vrede vinden...hopelijk ligt dat moment in het verre verschiet. Nog beter, zulk verdriet moet maar niet komen, 'k zou me geen raad weten.

Rubriek: Leentjes jachtige leven
Het fucking 'spel' op de wind
04-03-2019


een seconde later zet ze de sokken erin...

Summary: Everything went wrong today. Flushing pheasants, 5 females ; later no pointing, Ailleen was chasing the male/fatherbird. No good...but LOL



---------535--------
04-03-2019
Morseseinen
  De hartslag van iedere hond is onregelmatig. Leg je oor maar eens op zijn/haar borstkas. Het rustige gebonk wordt voortdurend afgewisseld door snellere opeenvolgingen en stiltes. Bij Leentje hoorde ik wat vreemds daarbij: er zit wat systeem in dat model-chaos-hartslag-ritme! 
Lang, lang, lang, kort, kort, kort (3x), weer lang, lang dan 2x kort, weer lang, lang, lang, 2x kort, daarna weer 3x enz. Morse-alfabet? Een 4-tal of 1 korte tussenslag kwamen niet voor. Of ben ik nou gek... vast wel, sommige dingen volg ik gewoon, daar hoef je geen geestelijke afwijking voor te hebben. Als er een groep postduiven overvliegt zeg ik ook hardop 'dat waren er zestien'. Daarom vond ik vogels tellen op de waddendijk ook zo leuk, een tic aan overgehouden....
Ze schrijft me hier haar hartritme: .... .- .-. - . -.. .. . ..-.
Hartedief



---------534--------
03-03-2019
Snuf de hond
  Bijna...had ik vandaag in het Staphorsterbos het aan de stok, zij het meer met mezelf. Apache en Ailleen zien een Duitse Herder komen en verdwijnen daarom de bosjes in. Ze hebben het niet zo op DH's net als ik. Het lijkt een lieve DH, ik aai 'm over kop en rug. Ik kan het niet laten om ook even op zijn achterhand te drukken. Hij reageert, hapt achterom, als door een wesp gestoken. Zegt de eigenaar tegen me "Ja het is een lieve herder hoor maar soms valt ie uit naar iets of iemand zomaar uit het niets". Zeg ik: "Pijn in rugwervels, in heupen misschien?"
'Nee hoor... hij heeft geen HD, zijn vader was HD-vrij.' Heb je 'm laten röntgenen? "Neuhh ik ga er toch niet mee fokken omdat ie wat wisselvallig doet." Boter aan de galg dus.
Als ik die arme hond zo door het bos zie verdergaan, bodemnauw, hupsend en stotend (van die ondertrekkende HD sprongetjes) dan heeft ook deze rasherder 'de befaamde drie' rugwervels lang niet op orde; het is inmiddels rasstandaard geworden.
Zo jammer dat hondenrassen door allerlei nieuwe modes, visies en extremiteiten de verdommenis ingaan. En dan nog een gehandicapte rashond kopen ook! Rasfanatisme gaat dus boven gezondheid en functionaliteit!
Een reden temeer het IKC Outcrossprogramma Ierse Rood-Witte setter (IRWS) gedegen neer te zetten voor het behoud van ons ras.
Kom op meissies van me, laten we voorwaarts gaan.

 

---------533--------
02-03-2019
valkerij en zo
  Als Ailleen een erg hoge zweefsprong maakt wil ik toch even weten waarom. Aha, een dode egel, rugligger, kapotgefreesd door de klepelmachine afgelopen week. (Eigenlijk had zo'n beest gewoon nog in winterslaap moeten zijn). 
Zijn we een kilometertje verder gewandeld zien zowel Ailleen als ik op die 'egel-markeerplek' een buizerd landen. Ailleen vertrekt in de hoogste versnelling...maar remt een meter of vijftig tot de buizerd. Hmmm, wat zit daar nou in zo'n (hyper) setterkop qua buitgedrag en instinctmatige samenwerking met roofvogels!? Ze staat namelijk daar te patroneren inplaats ze de buizerd opjaagt! We hebben nog heel veel van ze te leren. MensDOM versus dierenRIJK.



---------532--------
01-03-2019
al bekend als de bonte hond
  Het gezegde is niet voor niks: Wat is nou onopgemerkt...er is altijd wel iemand die ziet wat je in het verborgene uitspookt. Ja, in stedelijk gebied altijd weer die camera's maar in het bos niet...nog niet.
Apache wordt een ietsepietsie 'voor'loops (plast vaak en met geheven pootje, krabt haar dekentje heen en weer, jongensgekkie) en rent daarom in het bos op een groepje honden af. 
Roept er een bazin "Is die hond van u te vertrouwen?". Zegt een andere (voor mij onbekende) mevrouw naast haar "Oh ja hoor dat zijn die twee gehoorzame jachthonden". Ik behoef daar ook al niks meer te zeggen; 'k heb mijn petje al glunderend even gelicht!



---------531--------
25-02-2019
kind person..
 

“May I become the kind of person that my dogs thinks I already am.”
 




Trap er maar niet in bij 't ochtendgloren. 't Lijkt zo net een moeder met kindje... en het stonk nogal en bij deze alarmkleur moet je ook even een uitstrijkje maken (op wit papier voor het geval er geronnen maagbloed in zit). Apache voor 't eerst wat van slag. Na tweedagen bijna weer klaar, blij mee. Nu ik dit schrijf ruik ik hem echt weer. Nou ja het is mijn eigen hond, van een andermans hond stinkt zoiets veel meer immers, beleef jij dat ook op dit moment? grapje.



---------530--------
24-02-2019
66 jaarringen
  Schandalige vertoning hier. Er wordt alweer fors gezaagd in het Staatsbos. 
Ondertussen tellen Apache en ik tijdens het uitrusten de jaarringen. Blijken er 66 jaarringen op deze boom te zijn, ze blijken even oud als ik! Vette jaren en magere jaren duidelijk te herkennen. 
Net als ik nu met vervroegd pensioen, och nee zeg, ja ja morgen op massatransport naar Purmerend! En daar wordt alles in hun (SBB gesponsorde) houtverwerkende elektriciteitscentrale gekieperd. Zorgvuldig gegroeide stammen/cellulose/houtcellen wordt zo, contractueel afgesproken, daar in een uurtje opgefikt. Foutieve denkwijze, foutieve uitstoot van vuil, sloperij, milieubelastend!! (Zie ook mijn columnpagina 10-02-2017)
Hier helpt geen bomen planten tegen. Zolang hout niet net zo snel groeit als brandt blijft alles een boekhoudkundige truc. 

Vergelijkinkje "Wat is voltooid?" Nou, zoals Groen Links wenst mag je als mens tot je 68e werken, zo'n twee jaar daarna op je 70e wordt straks officieel gekeken (als je ziek bent, pijn hebt, mogelijk wat onderdelen moet wisselen) of dat nog zijn nut heeft. Duurzaamheid en Zorgzaamheid gaan toch hand in hand, toch??
Daarom ook heeft Natuur Monumenten NM en vooral SBB (Satanisch Bos
&Beestenbeheer) met hun wanbeheerhoutkapverdienmodel danwel OVP niks te maken met duurzaam; en GL nòg minder. Duurzaam betekent in feite: zelfverrijking met publiek geld.
Hoe 'groener geloof' hoe meer vervuilend, die religieuze richting gaat het allang op, gek he.

In dit 'ons' bos gaan de zware stammen eraan, de zwiepende overschaduwde zielepoten mogen blijven. Zieke wereld. Ik heb er als voormalig/nu gepensioneerd 'Plantendokter' ernstig last van....en ik weiger me foute / ehh NSB'er te voelen in de nu heersende spraakverwarring klimaat versus milieu. Wat kan en moet ik doen als KLIMAATGEUS, ik wil zo graag dat mijn straks 6 kleinkinderen een vrije keuze hebben en niet moeten leven in een toegesnoerde DDR structuur!!! Waar welzijn, wellevendheid en welvaart is verwoest. Dat zelfs mijn vaste partij CU haar ziel aan CO2 Moloch en vooral 'Moeder Aarde' heeft verkocht maakt me kwaad en verdrietig tegelijk. (Ja Carla en Eppo ga eens werkelijk op je knieën)
Kijk eens bij Rypke zou ik zeggen, huiver mee.



---------529--------
21-02-2019
Bucketlist
  Je hebt van die dagen....dat alles mis gaat. Zoals nu mijn "eerste levensbehoeften" mis gaan: laptop draait na elke 5 minuten vast, FaceBook zandlopert, koffiezetapparaat sproeit water in 't rond, televisieantenne dood. Ach ja alles heeft een eindtijd. 

Met kleren aan in slaap gevallen, nu de ochtend is aangebroken moeten we 'eropuit'. 
Ik overwin met frisse tegenzin mijn tegenzin zogezegd. 
En toch hè, wanneer daarna beurtelings Leentje en Apache langs je vliegen verfrist dat de ziel. Dat ongeëvenaarde moeiteloze galopwerk van Ailleen, 't Is echt haar léven! De ultieme functionaliteit eraan te herkennen is maar een paar handjesvol kenners gegeven. 
Zo'n 58 jaar ben ik gefocust op Ierse setters, hun innerlijk, hun uiterlijk, wat ons ras uniek kenmerkt. 
Leentje blijkt in alles mijn Bucketlist-hond: in uniek uiterlijk, in snelheid, in zuiver karakter, in stijl, in gehoorzaamheid, in berusten, in brains en clever zijn, in formaat en gewicht, in natuurlijke soepelheid. Ze is echt de setter die ik in mijn wildste en onmogelijke gedachten had...naaahhh?...ja echt! :-) 

En zit ik dan voor de zoveelste keer op onderstaand hekje bij de vijver... te genieten van mijn twee Ierse setters. Hoe vandaag hun hersens gepijnigd worden hoe die aalscholver 'zomaar ineens weg' kan zijn. Hoe lang Leentje zo mooi vierkant daar staat, mijn perfecte hartenbreker. 

Wie ben ik dat dit mijn hondje mag zijn!?
Om verliefd op te blijven, (en niet die max twee jaar zoals psychologen bij verliefdheid aannemen), nee voor altoos en immer in Love. Dáárom schrijf ik mijn verhalen om mijn en jouw settervirus te voeden! 

(Nou dat staat in vier keer opnieuw opstarten toch nog op papier, dat wordt sparen voor nw laptop)


deze twee weekmakers zijn mijn levensvervulling...



---------528--------
20-02-2019
Russische roulette
  Wanneer we thuis komen van de middernachtelijke wandeling likt Leentje voortdurend aan haar voetzolen. Gromt er tegen en knaagt eraan. Wanneer ik een halogeenlamp aanknip (hè hè eindelijk ècht licht) haar voetzolen bezie, zie ik inderdaad een klein sneetje met rode bloedbubbel.
De volgende ochtend wordt me al gauw duidelijk waar Ailleen met zo'n 50 kilometer per uur doorheen gerausd is. (zo moeten 'ze' het gedaan hebben: autoraampie open en die lege fles buitenboord laten vallen... . altijd weer die Russen he?! )
Daar ligt een kapotgegooide Wodkafles; al heel wat auto's hebben de scherven gekraakt en vèr versproeid.
En zo... pak ik maar weer mijn stoffer en blik uit de kofferbak en veeg andermans shitzooi bij elkaar. Deze week blank glas, vier weken geleden groen glas en die gekke Joop veegt het steevast wel bijeen en flikkert het in de afvalbak...
Ja graag gedaan, want wellicht scheelt het velen hechtingskosten. Mijn twee Ferrari's léven van hun ultieme en moeiteloze gangwerk, scherp glas in de banden is funest.

Diep ik bij de voordeur mijn huissleutel op blijkt mijn hand wat kleverig...toch opraapschade.
 



---------527--------
18-02-2019
Okselkriebelaars
  Uiteraard is onze halve dosering Bravecto allang uitgewerkt. Immers al bijna 10 maanden geleden toegepast, de halfwaardetijd ligt immers bij twee maanden al. En toch krijgt die halve dosering van mij een grote plus, werkt zelfs beter dan de volle mep! Vind ik vanavond op Ailleen 'haar pronte front', een vijftal vastgehechte teken en er kriebelen nog drie onder haar oksels. Liggend ergens opgedaan.
Acht teken betekent dat de natuur met een knal ontwaakt; oké kom voorjaar, kom!
 
"Nog nooit was er een voorjaar, dat de knoppen vergaten te bloeien". 
Ere wie ere 
dit © gedichtje geschreven 29/11/2010, wachtend op mijn eten in Routiers Nunspeet, gestrand wegens 870 km file, sneeuw en ijzel.  Goh, waar blijft de tijd.

Summary: Spring 2019 is coming. Ailleen 10 ticks in armpits.



---------526--------
17-02-2019
Doortastende matrone
  Hoe snel kan een vrij schuchtere teef zich in een roedel opwerken als 'dagleidster'? Nou, Apache kon dat snel! Omdat vandaag in onze zondagse hondengroep ( normaal zo'n 10 honden) de reguliere leidsterhond ontbrak kon Apache zomaar ineens zich roedelleidster tonen. In een paar seconden heeft Appie grommend en happend de boel onder controle en wordt die ene pestkop terechtgewezen. 

Dat getreuzel van gisteren memorerend, maar ook het omgekeerde in juist kranige dingen. Kom ik toch weer dichter bij mijn visie dat setters gevoeliger zijn, ook zelfstandiger kunnen nadenken dan veel andere rassen. Mogelijk goed geleerd van de pesterij twee weken geleden (blog 513) en dat ze afwijkend gedrag daadwerkelijk zelf afwijzen en kordater optreden... Maar ja indachtig, een Ierse setter moet ook op 500 meter van de baas verwijderd correct zelfstandig kunnen opereren.
Een beste setter heeft die skills.



---------525--------
16-02-2019
Daar komen de Samson's
  Al in dat grote Leesten-bos, daar zag Apache een meute Bearded Collies gaan. Hop hop Collie's in galop. Ze was door al dat spieden te treuzelig om met ons (Leentje, Asjen, Gudrun) naar veiliger oorden te glippen.
Wanneer ik even later de kom-vóór-fluit blaas, alsmede daarna stemverheffend roep, komt ze niet opdagen! Moet ik voor het eerst in mijn leven mijn soulmate gaan 'zoeken'? 
Nou ja, gewoon even teruglopen naar de plek van 'elkaar voor 't laatst gezien'  zo doen wij dat. 
En jawel hoor daar staat ze onder varens en bomen die enge groep Collies na te staren. Wanneer ze me in 't vizier krijgt is ze opluchtend blij, ja 't was zonder baas erbij een hele bevalling hè zo'n groep pratende Samson honden... op afstand.
Hoeveel bravoure en levenservaring ze ook hebben soms is 'n setterhartje piepklein.
Wij lijken steeds meer op elkaar, de schieterd



---------524--------
15-02-2019
de Hemelgeit
  Setters staan voor op snip, het maakt niet uit welke soort. Daar zijn ze zelfs specialist in. Maar deze voorjagerbaas is vandaag daarover in de war geraakt.
Want: In 'ons' natte bosje huist al een paar jaar een koppeltje houtsnip. Hoe ze eruit zien, hoe ze wegvliegen, het gekerrr geluid is onmiskenbaar.
De natuur wordt wakker. Het voorjaar voelt vandaag me na aan de wangen te komen, perst pareltjes op mijn voorhoofd zelfs.
Prachtig overal die hazelaars met mannelijke katjes (als lange gele stuivende snottebellen) met daaronder een intensief snuffende Ailleen. Nu weet ik al twee jaar dat ze 'dedicated' is voor die geur van die katjes. (blogje nr. 378)

'k Had niet in de gaten dat dit een andere reden had... opeens stuitert er een snip door de takken de lucht in.
Jammer hoor, mooie kans gemist.
Als we een minuutje verder lopen komen er twee snippen overvliegen, terug naar hun stekkie van zonet? En vlak voordat ze omlaag duiken hoor ik een kort resoneergeluid! Onmiskenbaar het mekkergeluid wat alleen de Watersnip met zijn staartveren kan maken.
Voor het eerst dat ik 't in het echt hoor; het is nog maar half februari hou even op met baltsen zeg. Misschien komt er nog een elfstedentocht aan. 
Als rechtgeaard vogelkeurmeester kan ik het niet hebben dat ik een Watersnip voor Houtsnip heb aangekeken of... huizen er nu twee soorten (Gallinago + Scolopax). Ik hoop het laatste.

Rubriek: Leentjes jachtige leven
de Hemelgeit
15-feb-2019



---------523--------
14-02-2019
Bijwerkingen
 

Rabiësprik

Op slag verdwenen al haar dolheid
Leentje sjokkend, volkomen uitgewoond.
Al haar leven was 't hondje nooit zo moe
evenals ikzelf
reeds

Je beter voordoen... Kom Leentje we gaan gewoon drie weken onder de wol, gezellig samen ronken. Goed voor mijn lijn want in horizontale toestand worden immers eet- en rookverlangens onderdrukt....



---------522--------
13-02-2019
Door meten tot weten
  Door meten tot weten. Dat is de echte uitspraak van Boerhaave. Vaak geciteerd als 'meten is weten'. Dat woordje tot (ipv is) dat is juist de intentie bij wetenschap...want niks is zeker. En daarom is Ailleen (geb 2015) op titerbezoek geweest: ik wil weten of het nut heeft haar drie of vier 'prikkies' te geven.
Ze was vanaf haar puppietijd niet meer opnieuw geënt en als je daarbij bedenkt wat ze allemaal in 4 jaar uitgespookt heeft.... Elke dag in het sloot/water zou misschien ook een L2 of L4 rechtvaardigen?

Gisteren de nieuwe verplichte Rabies enting gedaan plus bloedafname om te titeren (titréren zoals we op ons werk altijd zeiden).
Die uitslag is nu binnen! 
Best wel blij mee hoe Ailleentje beschermd is voor allerlei onheilen.  
Ze scoort op alle drie antistoffen met duidelijke grijze stippen: Hepatitis een 3, Parvovirus een mooi duidelijke 4 en Hondenziekte/Distemper een 1. 
Dus ook nu geen enting nodig, en checken we volgend jaar weer! Daarbij te bedenken dat het (vanaf die puppiecocktails) mogelijk nog wel 7 jaar, soms zelfs levenslang zo door kan gaan!

Summary: Vacci-check done, after 4 years!



---------521--------
12-02-2019
Zo baas zo hond
  Rulle roerbak reepjes
Uit de diepste krochten van mijn vriezer tover ik een dik besneeuwd pakketje vlees naar boven. Ik wrijf wat over de tekst om te zien hoe oud het is. Hmm, ik ontcijfer drie dingen: rulle roerbak, Bio en een datum 12-03-2017. Ik moet maar eens 'beter' uit de vriezer gaan eten.
En waarom ligt ook dit ene pakje al zolang Buiten beeld... verworden tot bodemprocedure. Als ik diep graaf herinner ik me vaag een recept uit de Allerhande met courgette en kastanjechampignons. Die laatste twee zijn in elk geval op.

Normaliter gooi ik nooit wat weg maar zoiets als dit kun je amper nog aan mijn twee settertjes Ailleen en Apache opvoeren. Na ontdooien kijk ik het eens aan, de geur&kleur hebben inderdaad 'wat' te lijden gehad. Maar nog steeds kun je er in knijpen en veert het terug. Wanneer ik het als feestdiner in hun voerbak kieper (plus wat overgeschoten rijst en wat pens) moet ik na een een minuutje toch vaststellen dat de hoek met pens (nou ja 'hoek' hun bak is rond) fanatiek wordt uitgelikt. Die paar laatste rijstkorrels gaan er ook wel in maar de rulle reepjes trappen ze niet in: "baas wij zijn vleeseters en vooral géén veggie tofuknagers". Zo belandt die ene opwelling - 'zal ik het eens proberen' - van deze keukenprins straks alsnog in de bio(bak). Wanneer ik na tien minuten bedenktijd die voerbakken omkieper flitst er toch door mijn hoofd: zouden ze het gegeten hebben als ik er lam en rijst bij had geserveerd? Of vonden ze de kruiden niet lekker? 
Ze weten instinctief wat goed voor ze is, toch zijn het verwende nesten. 

Rubriek: Leentjes jachtige leven
12 februari 2019



---------520--------
11-02-2019
€ 1,50 onzin
  Ongevraagd kreeg ik (via die lastige rechterkant in FaceBook) een horoscoop onder ogen aangaande mijn Ailleentje. Wie bedenkt nou zulke onzin en zelfs op naam en geboortedatum! Mensen kunnen ergens in geloven, in iets-tussen-hemel-en-aarde aannemen maar een hond die is en blijft zichzelf, die gelóóft niet. Hoe wil/kan überhaupt iemand mijn 'rode Ferrari' kennen en dan nóg is ze een puppie 'één-van-de-acht' en geen tweeling ;-) .
Een setter is erg pragmatisch ingesteld, zouden sterren of zelfs gesternte manipulatief invloed hebben op haar/hun denkniveau als van een driejarig mensenkind? 
En of ik even €1,50 euro wil overmaken voor een uitgebreide versie, aha stalking. Bekijk het maar.

AILEEN, DOB 30 may 2015, Tweelingen > Mercurius
Reeds vanaf de onvangenis in maart is deze Tweeling bevoorecht. Vanwege de verbinding met Mercurius blijft deze hond lang jeugdig, levenslang dol op spelen. Opvallend slim en lost met gemak moeilijke vraagstukken op. Is goede maatjes met iedereen maar tevens onafhankelijk. Kan erg nerveus en daardoor luidruchtig zijn. 

Nou, grotendeels waar maar ze is veel beter dan dat en beleef ik 't allemaal anders (hier 520 blogjes lang). Duhh een apart ingestraald bevoorrecht follikeltje zeker, en die ontvangenis was dat nou op dag 60, 61, 62, 63 of 64, geboren rond 17.30 uur en dat weten alleen Henk, Paulien en ik, en is ze nerveus? Eerder bedeesd, doordacht en kalm. Dol op spelen, we hebben niet eens speelgoed en een tak raakt ze niet aan.
Enneh: er ontbreekt een letter L in haar naam, ja bevoorecht is ze wèl ... als het maar met twee erren wordt geschreven, en ontvangenis is met een t erin. 
Kwak zalf

Summary: Somebody send me a horoscope of my setter Ailleen. Payment 1,5 euro. Shut up. I know her better. She is better than stars have written



---------519--------
10-02-2019
Met glans!
  Joop hoe komt het dat jouw Ailleen Aoife O'Conloch en (de Hollands-Internationale-mix) Redwing Apache Last Standing zo glanzen en conditioneel opvallend blaken van gezondheid....wordt me soms gevraagd, zo ook vandaag weer. 
Nou daar heb ik wel een sluitende mening over: 
1. Gouden GENEN (Summertime Lady/Baily Beauty/Marley) plus mijn eigen verliefde OOG, heel veel vrije! beweging met daarnaast verantwoorde brokken/voer
2. drie maal per maand een (ahem gebietst) lekkerbekje of mislukte kibbeling van de visboer, plus vier maal per maand 
3. een schapenvet capsule. 

En zo: Dagelijks Farm Food (FF HE) koudgeperste brokken, drie à vier maal per week Farm Food Pens
&Hart en soms dat, in arachide-olie gebakken visje, geven volkomen conditioneel gezond kastanjerood glanzende blije setters. Echt zonder dollen. 

Update dagje later over haar conditie: Vandaag rabiësprik en titerbepaling voor Ailleen (overmorgen uitslag). Laatste inentdatum was 2015... Hartslag perfect en lekker rustig ritme. Ze mocht niet lichter in gewicht worden (18,7)...voor 't geval ze dit jaar moeder moet gaan worden. Blakende gezondheid. Mijn toppertje. 



---------518--------
09-02-2019
Gestaposetters
  Over oude mannen die in hun uppie hardop praten.

In huis (alleenstaandenflatje in ons stadje) zijn mijn Ailleen Aoife en Apache opmerkelijk rustig; altijd probleemloos en werkelijk lief gedrag. 'k Heb geen Kong's, snuffelmatten of puzzels in huis. Ogenschijnlijk liggen ze de godganse dag voor Pampus, helaas lijkt dat maar zo. Hondenzintuigen staan namelijk nooit stil, vooral 'op neus en oren' willen ze erbij zijn.
* Ik word 24/7/365 door mijn honden afgeluisterd. Ieder woord of zin wat ik in mijn huis hardop zeg wordt met scheve koppies starend 'ingedronken'. Zoals voor de telefoon zeggen "Ha Henk leuk dat je belt", "hoe is het met Lady en Arantar", of hardop praat "Klaas, wil je een koekje bij de koffie", "niet vergeten pens ontdooien", "straks een doos bamie-nestjes kopen" , "fietspomp mee", "zitten daar ook fazanten?", "waar gaan we heen Hellendoorn, Zwolle of Dedemsvaart", "waar heb ik mijn laarzen nou gelaten", "setters!".  (ja ze weten zelfs wat voor ras ze zijn)
Andersom werkt het ook "nog 5 minuten wachten, goed?", "de baas moet werken ga maar gauw slapen" resulteert binnen twee minuten in slapende honden. Het etiket 'jachtlijnen zijn stuiterballen' volledig verloochenend, by the way, ze zouden zelfs in de Bijlmer op een flatje gelukkig zijn! 
Omdat we 3x per dag eropuitgaan -danwel soms trainingsmomentjes hebben- leven ze zich totaal uit om daarna thuis alles luchtfietsend te verwerken...uitgevloerd. Als er dan even later visite komt begint alles willen meemaken weer opnieuw totdat gezegd wordt "vá Couché!" (begeef u naar uw legerstede) springen ze gehoorzaam op hun sofa en wordt er urenlang werkelijk geslapen. Zolang de stem van de baas klinkt is alles goed...maar als we één van die vele tientallen woorden herkennen geldt... terug naar *

Rubriek: Leentjes Jachtige leven 
09-02-2019



---------517--------
08-02-2019
De herinnering blijft...
  Op de terugweg even langs...recreatieterrein de Wijthmenerplas. De slagboom gaat omhoog en direct begint achterin Ailleen als een leeuwin te brullen en Apache maakt neusfluitgeluidjes als een Guinees biggetje. Het is al erg lang geleden dat we daar waren; niettemin wordt de bench al bijna gesloopt achterin. Omgevingsbewustzijn heet zoiets. 
En zo vertrekken in één streep beide setters later als een speer naar de winterse badhokjes. Daar zijn de konijntjes immers, dat zijn ze nooit vergeten. En zo steken ze ook alvast het hele terrein even over om 'het bosje bij de brug' uit te kammen. 
Setters ZÍJN wide rangers en de baas die komt ons achterna, vast wel.... Toen ik eindelijk bij die brug aankwam waren ze ook al weer even naar die badhokjes terug geweest omdat hard rennen hun leven is.



---------516--------
07-02-2019
Softe bikkel
  Heilig vuur
Voortdurend strijken mijn ogen over landerijen, in de hoop een paar lepelvormige oren boven het gras eerder op te merken dan de neuzen van mijn twee setters. Vanmiddag op de dijk van het Ommerkanaal blijven mijn twee setters doodstil staan, Leentje gaat er later op haar gemak bij liggen, Apache blijft klappertandend staan. Er moeten fijne geuren naar hen toekomen, maar wat? Als ik wat grassprieten omhoog gooi krijg ik wat meer windrichtingkennis. 
Als ik me helemaal uitrek: aan de overkant ligt vlak achter de dijk in de diepte een grote groep rot/brandganzen...in diepe rust. Sssst...niks zeggen, wegwezen hier. Gelukkig ziet Ailleen af van kanaal-overzwemmen en gaat gewillig mee terug. Wanneer we bijna bij de auto zijn (500 meter verder) kiezen opeens alle ganzen het luchtruim. In een oogwenk vertrekken er twee rode schichten. Ik kon het zo snel niet afkijken. Binnen een paar seconden van klapwiek en gegak is haar 'Aagje-zijn' bevredigd. Ook haar cirkeltje moet rond, bevestiging zoeken, altijd! Omdat ik dat weet erger ik me niet, maar geniet juist dubbelop van die schat. 

Alles zit erin...op 10 maanden met driemaal kopschudden een vos eliminerend tot ultiem zacht mijn gezicht aanraken met zachte voetzoolhaartjes.... gillend dromen dan wel in het echie met zestig door de bocht... in de late ochtend zich plezier-knorrend achter mijn nek vlijend tot bijna de autobench verbouwen als een leeuwin...
Ik ken en kende best veel setters maar mijn grootste schat Ailleen blijft me verwonderen. Zo eentje komt er nooit weer in mijn leven. Voor deze ouwe man is ze als de zon.




 

---------515--------
06-02-2019
Waterkou en zo
  Ze hebben zich voorbeeldig geweerd in 't bos vanmiddag. In bijna twee uren, vele kilometers door miezerige regen, op het laatst gewoon alles doordringende regen. De laatste paar honderd meter sjokken we gedrieën met de kop naar beneê, al eender bibberend. 
Wanneer er alsnog een hond komt aangalopperen kruipen zowel Ailleen als Apache stijf tegen m'n knie. Asjeblief geen drama zoals afgelopen zondag... nou inderdaad lucht voor ze. 
Bij het in de auto springen moet ik Apache 'een kontje' geven. (Nu ze weer een paar pond is afgevallen verbruikt ze meer energie, wordt ze sneller dus ook meer belasting op haar bewegingsapparaat)
Thuis lekker 'droogrossen' en drapeer ik mijn grootste badhanddoek over ze heen; na een half uurtje bibbert dat nog ene zichtbare voetje niet meer. Eindelijk RUST en GEVLOERD.
Ik heb gewoon de beste honden van Nederland... (ha ha)
We hebben het goed samen! 



---------515--------
05-02-2019
Double Dutch Doodle
  Er zijn best wel mensen die in Outcrossing (ierse setter x ierse setter) geen oplossing zien voor het behoud van de bedreigde diersoort, wat de IRWS feitelijk is. Het is wetenschappelijk aangetoond dat Outcrossen wel degelijk nodig is.  'T komt vast wel goed, vast wel, wanneer we in de derde generaties zitten, het is in elk geval geen bastaardering. 
Kom ik in het bos aan de praat met een gezin met grote zwarte retrieverhond. "Ha een Ches" zeg ik. (m.i. Chesapeake Bay retriever in alle onderdelen.)
De mevrouw zegt "Dat horen we wel vaker maar het is een labradoodle hoor". He, wat groot en een apart modelletje voor een F1 doedel !? Ja zegt ze "is een beetje mislukte doodle, niks design maar bastaard, stug haar en verschrikkelijk uitharen". Voor die bijna tweeduizend euro is het best een lieve hond.



---------514--------
04-02-2019
Berouw komt steeds te laat
  Wat word ik steeds blij als op het trainingsveldje mijn beide setters naar de hoogste versnelling opschakelen. Dat komt vooral door interessante geuren, niet door mijn toedoen want ik kamp zelf met ernstig zuurstoftekort. ( -50 jaar paffen- resulteert in ongeveer de helft longblaasjesfunctionaliteit en vooral chronisch moe zijn, nog steeds). 
En toch probeerde ik vanmiddag toen mijn setters voor houtsnippen voorstonden erbij te zijn, te begeleiden, goed gedrag laten inslijten. Wat blijven snippen lang liggen zeg! 
Apache doet nog één stapje vooruit en weg zijn de vogels. En ik, stond op tien meter afstand hijgend en piepend, slap in de benen... zo haal ik echt de tachtig niet. En er moet nog zoveel...zeggen ze.


internet photo



---------513--------
03-02-2019
Old Shatterhand aktie
  Mag je een andermans hond stiekem corrigeren? Nog nooit gedaan, vanmiddag wel. In het bos heb ik me als Old Shatterhand opgeworpen om mijn eigen Apache en Ailleen te beveiligen tegen een andere (onbesuisd-stuiter-kolder) hond. Als A&A namelijk na minutenlang grommen en grauwen en daarna alsnog hem (uit forse angst) gaan happen -goed zo, eindelijk- en dat nog niet helpt?! Til ik die woesteling op aan zijn tuigje, maar helaas hij blijft gewoon in het luchtledige galopbewegingen maken. Hersens als een schildpad dus. 
Bij gebrek aan een 'parkeertak' maar weer op de grond gezet. Wanneer het geklier (lees molest) direct doorgaat tel ik tot tien en suist opeens mijn halfvolle drinkfles met een klap onder zijn kaak. Kloinnnnkkk. Zo die gepaste boodschap komt over zeg! Mijn settertjes hebben het niet eens bemerkt en zo wijs 'k hem "vooruit ga naar je baas, en gauw!". Als een geslagen hond gaat ie naar zijn muts in de verte, die al van verre roept 'heb je lekker met die hondjes gespeeld?'. Waarom neem je als je ziet(!) dat je eigen hond(!) zich ernstig misdraagt(!) geen maatregelen?

Update: luidruchtige REM slaapjes in de herhaling vannacht



---------512--------
03-02-2019
DNA en diversiteit
  Op tafel liggen 3 swabs voor DNA afname. Na lang aarzelen en met grote bedenkingen capituleer ik 1 keertje voor deze diversiteit test. Ons ras IRWS is immers in gevaar en heel misschien draagt deze DNA wetenschap een klein steentje bij... in omarmen van extra en nieuwe wetenschap. 
Niet dat ik er groot vertrouwen in heb hoor! Want ik ben me bewust:

- dat er vast "krachten" opstaan die alleen paringen gaan propageren/uitsluiten via DNA uitslagen.
- geen zicht heb op bedoelingen / initiatie / over 50 jaar / uitslagen / mogelijk manipulatie / compleetheid / multifactoriële erfelijke eigenschappen zoals o.a. HD/ED of jachteigenschappen.
- juist van Outcross-honden wordt gevraagd mee te doen; die zijn inderdaad een apart slag, maar blijven ze ook gesepareerd of gaan ze het (RC/Mean Kinship) gemiddelde in...
- zo kun je gemakkelijk het wereld inteelt percentage flatteren (terwijl de eerste drie outcrossgeneraties niet eens geaccepteerd worden daar aan de andere kant van de oceaan.)
- er zijn al uitslagen bekend waarbij ik direct al vraagtekens heb (o.a. een nestbroer en nestzus (b)lijken genetisch erg verschillend -huhhh?-, met een COI van 10,7% aan voorouders zijn ze heus nagenoeg halfbroer x halfzus, met een RC van 18,27%). Wat, als de DNA van nestgenoten zo verschillend kunnen zijn, gaan we ze dan aan elkaar paren of moet je dan haar andere nestbroer(s) nemen....

Vals plannetje...nou toch maar niet gedaan:
Leentje eet op dit moment haar volle voerbak met runderpens leeg. Als ik over een uurtje die swabs langs haar gums/lippen draai komt er misschien wel een bijzondere Ierse setter uitslag....meneer u hebt een roodwitte koe. Of nog erger de pens was geen pens, of nog veel erger 'de afwijking is niet eens opgevallen'. Het zou een mooie integriteittest zijn!



---------511--------
02-02-2019
Geef mij ruimte
II
  Geestelijke vrijheid
Soms he ben ik als gepensioneerde gewoon wat opvoedingsmoe en leg niet meer op alle zoutjes een slak. Ailleentje was vanavond ietsje balsturig; ja ja we moeten steeds verder uit en vaker uit om haar te temperen. Zeg ik "kom naast, op de stoep". Nee hoor ze blijft op een ruime meter afstand, ter hoogte van mijn knie op de rijbaan lopen. Keurig netjes volgend en geen centimeter verkeerd; maar 't is nie goe. 
Omdat haar always-comfortzone ongeveer 2 meter is schuif ik een metertje naar links de stoep op. Ze komt 'automatisch' nu op de stoep lopen. Na een meter of dertig verder gaat mijn denkhondje uit pure dwarsigheid weer naar de rijweg. Ik neurie dan maar een deuntje en veins het niet te merken. Er zijn vast settermensen die mijn gedrag begrijpen...


Rubriek: Leentjes Jachtige leven 
02-02-2019



---------510--------
01-02-2019
Fido
  Zittend op mijn eenpootskrukkie word ik door woest spelende (nee niet mijn eigen) honden omvèr geramd. De buis buigt, breekt af en rol 'k ruggelings in het gras, zomaar voor het oog van twee leuke vriendinnen. Niks ernstigs aan de hand, niet echt.... 
Wanneer we thuis komen doe ik 'ons dagelijkse kopje koffie', de even relaxen routine. 
Apache snuffelt aan mijn hand en begint heftig aan de muis te likken. Hoe in de vrede weet/begrijpt deze lieve schat dat de baas toch zijn duim had verzwikt bij die val. Ze was er niet eens bij in de buurt zelfs.
Eigenlijk moet ik haar in het vervolg maar "Fido" gaan noemen; een attenter, trouwer/fideler hond dan mijn Appie bestaat er niet. Wij worden samen stokoud, dakannieanders.



---------509--------
26-01-2019
Veterinary free 2017 / 2018!
  Geweldig! Voor het derde jaar op rij heb ik geen echte dierenartskosten beleefd. Ja die ene keer voor een (NO) wormkuurprikje en twee kleinere bonbons Bravecto, meer niet. In onze DA-praktijk kennen ze mijn twee setters heus wel, als ik elke maand even kom wegen staan zonder wat te zeggen hun namen al snel op het scherm. Ze verdienen daar tot op heden niks aan me maar blijven wel aardig doen. Als ze nou ook nog eens aan de titerbepaling gingen...... worden de bazenportemonnees in Ommen e.o. helemaal gelukkig van.

Update 2 dagen later: Alsof de duvel ermee speelt, er ligt post voor Ailleen...: kom je binnenkort voor een prikkie danwel titeren en checkup. (In de hoop dat ze dit voorjaar moeder wordt gaan we denk ik maar eens voor een consultje vanwege dreigende Brexit shit).



---------508--------
25-01-2019
Bambi
  Geneert een hond zich wanneer er wat fout gaat? Gezien de temperatuur, de sneeuw en het tijdstip (lees: het autoluwe 00:30 uur) mochten mijn settertjes vanaf mijn voordeur 'los mee'. Wanneer ik het commando "Achter!" geef binden ze in en wachten we netjes voor de stoeprand. "Oké meissies, ga over"...nou Ailleen Aoife sjeest met een bloedgang de donkere Lidl-parkeerplaats op. 
Zich niet beseffend dat vandaag wel 1000 autobanden de sneeuw spiegelend hebben gepolijst. Net als filmster Bambi glijdt ze spreidbeens tot bijna onder de winkelkarretjes. 
'k Zie het allemaal  gebeuren, toen ik haar uitlachte hapte ze balorig in mijn jasmouw; nu met gat erin dus. Als oversprong nog even een robbertje 'knokken' met Apache. Zo, sans gene, haar gezicht is weer gered. 
Zojuist zag ik dat ze er toch een bebloed rechterduimpje aan overgehouden heeft, een stuk nagel is eraf.

Rubriek: Leentjes Jachtige leven 
25-01-2109



---------507--------
23-01-2019
Vage puppiegeur
  Zijn jullie ook zo'n rare baas?
Wanneer mijn Ailleentje lekker op haar rug slaapt kan ik het soms even niet laten: dan begraaf ik mijn gezicht in haar hals en buikje.... om haar heerlijke geur op te snuiven. Ondanks haar 3,5 jaren ruikt mijn jagertje nog vaag naar de puppie van toen.
Als ik dan zachtjes ga neuriën 'joekert-zingt' ze tevreden met me mee, oogjes dicht en het tongpuntje gaat in-uit.

Als je eenmaal een puike setter hebt gehad ben je verkocht; tellen andere rassen eigenlijk niet meer mee. En zo zit het.
P.S. Bovenstaande verhaaltje geldt uitsluitend voor setterteven, bij reuen ruikt hun buik namelijk heel anders!



 

---------506--------
22-01-2019
Vergeet even de wereld
  Echt de grootste wil ik. Van de week ha'k dorst, zo'n ouderwetse dorst en daarom even langs de Mac voor een grote cola. Lekker met die razende bubbeltjes CO2 en al dat knisperende ijs. 
Wie wat bewaart heeft nog wat, dus hup in de stander met die beker tot na de, toch wel lange, hondenwandeling. Water meenemend voor Apache en Ailleen. De verwachte teleurstelling wanneer ik na een uurtje of twee weer aan het colalurken sla. Het smaakt precies zo als de komende -klimaat-onzinnige- CO2 jihad/hoax/religie: spugend flauw, niet te hachelen en het rietje zuigt ook alweer plat.

Motto: Wat gun ik mijn en jouw kleinkinderen een sprankelend leven met vrije keuzes.   Het snijdt me door de ziel hoe fanatiek deze jonge (links geïndoctrineerde) generatie groot onheil actief over zichzelf afroept. Het verstand komt vast met de jaren, maar ik kan eigenlijk niet verkroppen dat (ons aller levenspeil) zoals nu een sterke Ferrari wordt ingeruild voor een hobbelpaard (wind, zon en bio-energie).
Net als bij onze Ierse setter hondensport wordt geschiedenis en lessen daaruit vergeten, lees mijn vele 'columns' er maar op na.

Weet je wat je dan maar doen moet: Geniet iedere minuut van je setters, als je er nog geen hebt koop er dan eentje ('k wens je het beste van het beste). Dit ras is balsem voor de ziel.
Opa Joop


 
 

---------505--------
21-01-2019
Botaurus / Eurasian Bittern
  Ook al is het een jaar of twee geleden, de herinnering blijft....Apache weet het zeker, hier precies op dezelfde plek zit een roerdomp (Iepron op zijn Twents). Inderdaad hij is er weer, wellicht uitgehongerd omdat er al vier dagen ijs ligt.



---------505--------
19-01-2019
Rapid Eye Movement
  Wat begrijpen volwassen honden ervan als hun maatje, die half over hen heen ligt, ongegeneerd ligt te dromen? Als je een nestje pups bekijkt zie je duidelijk dit paplepel-effect: hun voortdurend klauteren naar meer warmte, kluwenvorming, elkaars hartje horen tikken enz. Zo doet een hondje dat, overleven.
Leentje heeft het op dit moment goed te pakken: rollende ogen, wippende lippen, gromt, luchtfietst als een bezetene, klapt stevig met haar staartje. Apache kijkt 'moederlijk' over haar schouder en ruikt heel voorzichtig aan haar trillend oortje. 
Hun vocabulaire is groot maar het woord 'gezellig' kennen ze niet... ze ZIJN dat gewoon.



---------504--------
17-01-2019
Een echte setter
  Juist boven haar duimpje heeft Apache zich in het bos ernstig gestoten. Zoals we allemaal weten likt een hond een wond nogal open en wordt 'het wat enger en groter'. Vanavond likt ze fors, knaagt zelfs... als ik haar uit mijn ooghoeken bespied bindt ze in en schakelt over op voorzichtige likjes. 
"Nee Apache, blijf er vanaf, niet likken, stop daarmee" zeg ik op vriendelijke toon. (sorry ik praat altijd zo met mijn wandelende woordenboeken, zelfs als ik aan het bellen ben reageren ze op woorden) 
Met een diepe berustende zucht legt ze haar hoofd op betreffende poot. Verbandje of beschamende lampekap is bij haar nog nooit nodig geweest. Wij verstaan elkaar al jaren, ze doet/gaat altijd voor MIJ, een puike hond dus.


plaatje van Apache een paar weken eerder. Gele mosterd gewas vormt voor hen altijd 'goed controleren op vogels'. Die associatie gaat er nooit weer uit.



 

---------503--------
15-01-2019
Ternauwernood
(kyoka, 5-7-5-7-7)
 

Schril bandengehuil hoorde ik vannacht terug in mijn droom; meestal loopt het goed af, zo ook gisteren met mijn rode Ferrari Ailleen.... Ze vergat namelijk uit te kijken voor die ene aanstormende auto en moest springen...hoog en ver dat wel. 
Een angsthaas in het nauw trotseert drukke wegen en brede sloten, als je dat maar in je oren knoopt.

Een hartverzakking
plus twee roetzwarte strepen
leverde het op
na levensreddende sprong
van mijn roodwitte schicht.



---------502--------
12-01-2019
Aan mijn voeten
  "Enerverend" was het vandaag, er zijn mij namelijk weer wat dingen opgevallen. 
1. Ailleentje is, als ogenhond ernstig bezig met omgeving, routes en planning. Omdat ik nogal praat met mijn twee rooie rakkers (ja Gerard sorry, ik ben een moederkloek maar ze hebben daardoor een vocabulaire om U tegen te zeggen) ontmoet ik steevast tegenspraak wanneer ik niet doe wat ik ze had beloofd. 'k Had namelijk de meiden beloofd met hen naar 'Dedemsvaart te gaan'; als ik de route wijzig om benzine te tanken gaat Ailleen in de autobench staan en geeft in hoogblafjes commentaar: 'dit klopt niet baas, verkeerde route'. Apache neemt zoals gewoonlijk de omgeving in zich op, zonder commentaar indrinken van alle leuks, die snapt werkelijk alles. 
Pas als we weer op 'weg naar Dedemsvaart' zijn bindt Leentje in en gaat -mopperend over al dat oponthoud- toch liggen. De reis daarheen duurt een kwartier, in die tijd heeft Leentje wel drie maal gecontroleerd of het nog klopt. Wat kan ik, ADHDer die ik ben, toch buitensporig genieten van zo'n extravert settertje!!!  My blue hen / once in a lifetime.
2. Zap ik op de TV... komt de kop van Peter Pannekoek vol in beeld. Zeg ik hardop: Wat moet die Pannekoek nou weer... Van hun luie sofa springen A
&A en gaan voor me zitten: Kom maar op met die pannekoek, daar kun je ons voor wakker maken...
3. Volgende voorval vandaag baart mij wèl zorgen: Vanwege doodmoe, compleet dove/ongevoelige benen ben ik daar vandaag op een bankje in het park gaan zitten. Wanneer ik huiverig opschrik is het oh grote schrik veel donkerder geworden en liggen er nota bene twee honden aan mijn voeten te soezen. Golden girls! 
Hmmm.... Joop jongen, je bent blijkbaar een half uurtje in winterslaapstand van de wereld geweest. Toen mijn vader Parkinson kreeg zei hij eens tegen me ''k ben soms een stukje van de dag kwijt'. Dit begint erop te lijken, maar ik moet nog 30 jaar mee zegt de statistiek, nou minder oud is ook niet erg hoor. 
Hoe overleef ik dat..nou twee prachthonden slepen me er doorheen: 1. Thank God.. 2. and mede dankzij breeder Henk. (want zonder Ailleen, Apache en zelfs nicotine heeft mijn leven hier geen zin meer). Tien maanden ben ik dagelijks vechtend rookvrij, nog steeds voel ik die tikkende tijdbom welke mij nu meer dan ooit totaal verlamt. Twee mijn ooit gemotiveerde medestanders / vrienden roken al weer....lullo's of toch realisten?

Summary: I stopped smoking, about 10 months now, so shoot me and all my problems are  solved. 



 

---------501--------
10-01-2019
16,000 years ago
  Nog steeds stijgt de zeespiegel constant met ongeveer 10 cm. per eeuw, dat blijft voorlopig ook zo. Plaat: Toen The Channel en de Noordzee nog niet eens bestonden; het zeeniveau zelfs 160 meter lager was! 
Fact: 'k Had dus met mijn Ierse setter Ailleen gewoon los lopend over de groene vlakke nu zeebodem (gelijkend op de Veluwse zandverstuivingen) te voet naar Ierland gekund om haar daar te laten dekken ;-) 
Scherpe speer, dekentjes, boterhammetje en drinken mee, gaan met die banaan. (ha, Musa bestond toen nog niet, setters evenmin)

Summary: Ha ha. What a difference...16,000 years ago...walking over land from Holland to Ireland was possible with my Ailleen Aoife (when in heat >> to be mated in Ireland). Nowadays 19 hours beating the oceanwaves by ferryboat Cherbourg France > Ireland. What about Brexit new custom-rules, custom problems travelling Ireland with my beauty Ailleen O'Conloch ultimo march 2019?



---------500--------
06-01-2019
shyshysetter
  Toon mij uw hond dan zal ik zeggen wie gij zijt
Vanmiddag in het bos komen we een canicross-sporter tegen met een racy, prachtig gebouwd Iers settertje voor zich uit. Mijn setters herkennen altijd rasgenoten en rennen vrolijk erheen. Nou... het settertje krimpt ineen, bang en nog eens bang, buikschuiver met oogwit.
De gehaaste hijgende man geeft aan dat ze haar hele leven al zo doet. Als ik vraag waar deze werkelijke schoonheid vandaan komt schudt hij ontwijkend zijn hoofd en rent gauw verder. Ailleen laat het er niet bij zitten en vergezelt haar vele meters, maar nee ze is niet in staat contact te maken. Hond en baas onbereikbaar...
Eigenlijk jammer dat je als hond niet in staat bent (mag/kan?) stressloze contacten met soortgenoten aan te gaan. Voor een 'rollicking' setter des te erger, 'k zou er alles voor gaan proberen.

Summary: Walking my dogs in the wood, unleashed for 1,5 hours. Halfway we met a very beautiful irish setter (cani-cross sport) bitch...but very shy, totally shy. My A&A didn't understand/accept that, like to play with her. No way even owner and dog. Feel sorry.



---------499--------
30-12-2018
Kreupel en kreupelhout
  Het gaat eigenlijk altijd goed....als een rode Ferrari door bos en kreupelhout gaan. Grote risico's nemen Ailleen en Apache soms daarmee. Hoge en in den blinde geweldig brede sprongen, waar kom je soms op terecht.... Ik ga er vanuit dat een puike hond geen fouten hierin maakt.
Ik hoor vanmiddag een gilletje en Leentje komt met zere achtervoet bij me. "Baas kijk even wat er aan de hand is". Ik ken haar, 'k moet er niet teveel aandacht aan geven (prinsesje he). 
Welgemoed jakkert ze verder door het bos, af en toe wordt haar inzet aangemoedigd door een rotjeknal. Zo'n 100 meter voor het eindpunt is ze na ruim een uur rauzen helemaal op, bijgaand fotootje van een uitgewoond bibberhondje op drie poten. Mijn diamantje heeft heel veel geslepen vlakjes maar er schittert nu even geen. 
De hele rit terug en ook het auto-uitspringen doet ze niet normaal. En nu thuis maar knagen en knagen aan die zoolballen, ik kan er niks aparts aan zien. Lekker ingezalfd. Even aanzien deze jaarwisseling.

Onder de rooie streep 
Voor de belangstellende vragen, hoe het met mijzelf, bij wisseling -2018/2019- gaat?  Selecteer onderstaande uitgegrijsde tekst dan maar even
Ik kom aan niets of niemand toe, triest maar waar. Parate kennis, financiën, energie of wilskracht volledig zoek. Zo'n boswandeling moet ik helaas wegens dove en totaal ongevoelig geworden benen om het kwartier even op mijn eenpootswandelkrukje gaan zitten. Wanneer ik dan weer opsta "heb ik een steeksleutel nodig om al mijn botboutjes aan te draaien". Twee van zulke dagen en ik zit van top tot teen (alweer) onder de netelroos. Een pilletje en dan is het overmorgen weer weg. Nog lang niet okee dus, flink zijn heej. De setters weten het allang..als de baas op zijn krukje zit voelen we ons compleet vrij en komen ze me 'halen' om verder te gaan.
Relativerend: als het slecht gaat met je denk dan aan alles wat je nog wèl kunt. Dat is aanzienlijk minder werk!

Summary: sorry not in the mood for translation. Picture: Ailleen little damage on paw.



---------498--------
26-12-2018
Ieder rampjaar is ooit voorbij gegaan
  Nog zoiets dierbaars. Tweede Kerstdag was ik bij mijn kleindochter Cato; mijn dochter en schoonzoon waren daar ook trouwens ;-). Goed om onderons te zijn! We kregen het over gezondheid, toekomstplannnen en (nog) te stellen doelen. Na enig plafondstaren en mijn gevoel volgend kom ik voor mijzelf op: Mijn overtollige vocht, stress en kilo's kwijtraken, weer en ziektevrij opkrabbelen, vermijden van alle spanning en drama om me heen. Hopelijk komen tot een prachtig nestje setterpups van Ailleen.  
Nog dieper van alles te genieten, vooral ook mijn settertjes, ik kan ze immers geen halve dag missen. Dus op naar een Nieuw, Socialer en Gezonder jaar, want dit Rampjaar 2018 lijkt bijna voorbij. Het was me het jaartje wel...ehhh NIET. 

Maar kijk nou eens, hier wil je toch ook bij zijn:

Dit schattige Buitenkindje steelt telkens mijn hart. Zo laat op de middagwandeling wordt het wat fris en kleurt onz' aller wangen. Heldere blauwe kijkers van kleine Catootje volgen de steeds voorbijschichtende setters Apache en Ailleen. Ze zijn oh zo lief voor mijn 9 maandse kleindochter. Dat settervirus moet eens overgedragen, toch? kww

Summary: My (5th) grandchild Cato, on christmas doggywalk with my two setters Ailleen and Apache. To implement settervirus  into the new human generation...for lifetime



 

---------497--------
24-12-2018
Buikschuiver
  Eigenlijk zijn hazen top-sterke dieren en 'erg Hollands'. Ook vandaag zie ik ze in de stromende regen al op tijd wegrennen. Hoe verkleumd ook, ze blijven alert en soepel. 
Ailleen gaat op een gegeven moment doorzakkend rennen, haar staartje slaat wat heen en weer.... dat betekent (mogelijk alweer) haas. Haar rennen stopt, ze blijft min of meer 'voor'staan.
In haar coulé leg ik voor mijn eigen plezier twee handen op haar doorweekte ruggetje en druk haar zachtjes verder omlaag. Ohh, dan ze sluipt de laatste meters op diezelfde diepte buikschuivend voorwaarts; haar schouderbladjes steken flink boven de rug uit. Heerlijk gezicht, ze kan het ook!! (Ierse setters hebben namelijk de beweeglijkste schouders en dat wil je natuurlijk vaak zien heej..)
Wanneer Leentje echt niet meer voorwaarts gaat ligt er een meter of vijf voor ons een dode haas. Met geen stok krijg haar er dichterbij, dat "daar mag je niet aankomen" weet ze goed. Weg is de spanning. Apache haakte al eerder af die gaat geen dode haas bezien... die weigert zelfs alle apporten.



---------496--------
22-12-2018
De oliebol negeerders
  Hoe eigengereid is een setter? Steelt hij? Wat is veilig zowel op straat als in het veld?
Vanochtend kocht ik in een opwelling oliebollen. Juist toen ik thuis ervan wilde genieten werd ik even weggeroepen en bleef noodgedwongen een uurtje even uithuizig. 
Thuiskomend word ik enthousiast begroet door Apache, -dat doet ze altijd zo-. Ailleen ligt gewoon in de kamer, totaal niet geïnteresseerd in de op tafel wachtende oliebol. 
Eigenlijk hè sta ik niet bij zulke dingen stil zoals ongehoorzaamheid en stelen. Ik geniet juist dagelijks van de uitzonderlijke eigenschappen wat Ierse setter heet.
 
Hondenkoekje verdiend



 

---------495--------
21-12-2018
Best wishes to my dog friends
 

To all my Irish Setter friends

Et in terra pax hominibus bonae voluntatis

(...and peace on earth to men of goodwill)

Happy New Year, Athbhliain faoi mhaise duit, Godt nytår, Gott Nytt År, Onnellista uutta vuotta, Gelukkig Nieuwjaar, Happy New Year, Bonne année, Frohes Neues Jahr, Buon anno, Laimigu Jauno gadu, Laimingu naujuju metu, Szczesliwego nowego roku, La multi ani!, Feliz año nuevo, Folle lok en seine, Nollaig Shona Dhuit, Novim Godom.



---------494--------
17-12-2018
Wapperflapje
  Als je goed oplet zie je zoveel meer is het spreekwoord. Zo leuk om te zien was het...want nooit eerder zag ik dit: 
Ailleen ligt onbeweeglijk op haar zij te dromen; na een heel zacht gilletje begint
plots één voetje te trillen en in gelijke tred wappert één oorflapje mee. Niks bijzonders zeg je? Nou het was het oor waar ze op lag en niet die vrije. Mijn settertje kan dus één oor als een vlag laten wapperen, golfjes maken op haar dekentje d.m.v. die 17 kraakbeenspiertjes.

En waarom ik dat nou zo aardig vind: negen van de tien NL Ierse setters zullen bovenstaande nooit kunnen. Hun oren zijn te lang, in gewicht/dikte veel te pompeus, als belangrijkst euvel: ze zijn te laag aangezet zo ongeveer achter hun kies. Die 17 spieren daardoor werkloos geworden. Verlies alweer. Dat is mijn mening en daar moet je 't mee doen.



---------493--------
15-12-2018
Life span
  Wat ben ik vaak blij dat mijn twee Iertjes zo gezond zijn. Dat ze nog steeds vrij zijn van ongelukken en alle ongemakken. Zo onderweg zijnde hoor ik veel te vaak over ernstige onheilen wat de diverse honden overkomt. In een dag of tien passeerden verdrietige verhalen over epilepsie, artrose, blindheid, kanker met akelige open drain, dure operaties, kreupelheid en een aanrijdinggeval. 
Van rashond tot Haags puienzeikerdje, het lijkt wel of er geen gezonde hond meer rondloopt....

Ik ben op FaceBook lid van een paar Outcross rasgroepen en daar zijn ze juist zo laaiend enthousiast (minder dierenarts, kwieker gedrag, betere bevruchtingen, grotere nesten, longer lifespan, het algemene gevoel van vooruitgang) en dat zijn feiten waar je vooral blij van kan worden. Er is hoop voor de rashond, nou ja tijdelijk dan he, de kortzichtige eergeile mens verprutst het toch weer.



---------492--------
14-12-2018
Bij de les blijven
  De matige frisse wind staat precies goed vanmiddag. Beide setters rauzen netjes windop door gras, bosjes en hoog onkruid. Als ze me te lang wegblijven moet ik ze gaan zoeken. Zie ik (wind-up) heel in de verte een houtsnip de lucht ingaan met daarachter 2 roodbruine schimmetjes. Die gewoon stilstaand de vogel nakijken. Helaas was ik er niet dicht genoeg bij, jammer.
Nouhhh, een paar honderd meter van de baas toch redelijk netjes bij de les blijven... da's wat een setter moet doen. Reken ik goed vandaag, ben trots zelfs. Er knallen wat rotjes vlakbij, ze doen er daarom een schepje bovenop, yes feestje, dit past erbij!



---------491--------
13-12-2018
Weight watch
  Vrijwel alle Ierse setters zijn te dik, te zwaar, vadsig. Het dagelijkse gevecht tegen de zwaartekracht die hen daarmee versneld uitput. (Ook bij mijzelf hoor). In oktober woog Apache 25 kilo en Ailleen 20,2 kilo. (Ja ja da's heel andere koek he maar in mijn optiek zijn mijn A&A te zwaar.) 
We zitten nu half december op resp. 23,1 en 19,0 kilo. Maar heus wat een verschil nu in uithoudingsvermogen en plezier in het rennen! Ze gaan weer sierlijk over boomstronken heen.
Kortom: Kun je bij strijklicht niet de contouren van de achterste twee ribben van je hond zien dan is je setter te zwaar.... en ben je juist geen goede baas. Die max. 28 kilo bij de grootste schofthoogte staat niet voor niks in de Rasstandaard.


20,2 kg. betekent voor Ailleen te dik! De insnoering bij de lendenen is opgevuld en geen rib schemert door de huid...oeps.

Summary: 44.5 lbs (20,2 kg) in August till now 41.8 lbs. Much better, happier dog!



 

---------490--------
12-12-2018
Geknooide kneu
  Vraag vooraf: Zoeken dieren veiligheid bij elkaar als de dood hen bedreigt?

Want...boven ons danst een grote groep kneutjes (Common linnets) op zoek naar een slaapplaats. Vlak voor hun warrige landing slaat een slechtvalk/havik, in verrassingsvlucht, er eentje van. Al schreeuwend hangt de kneu aan de scherpe klauwen. De hele groep wijzigt hun landing en gaat prompt in het hoge gras zitten, vlak bij mij en tussen de twee setters in. Niet toevallig maar heel gericht, vlak bij elkaar houden ze zich op de grond. Apache en Ailleen bemoeien zich niet met de kleine vogeltjes maar houden zich opmerkelijk koest. Pas na een paar minuten vliegen de eersten naar 'hun' boom.



Summary: Big group of birds (Common Linnets) are landing in trees. A falcon catches one of them and all the linnets landed in the grass. Between my two Irish setters... looking for shelter!


 
 

---------489--------
09-12-2018
Associatie
  Lang wandelen maakt hongerig... en gaan in het hoofd boodschappenlijstjes zich vormen. Opeens weet je het! Vanavond patat met pittige mexicaanse boomstam. Dikke kop kouwe 'thee' uit de grote groene fles erbij. De beide setters waren zojuist niet bij me weg te slaan.... nou vooruit, allebei een reepje patat en bedankt voor 't wachten.

1000



---------488--------
08-12-2018
Scherpe klauwen
  Als je al mijn verhalen leest lijkt het er mogelijk op dat ik, net als dat pensioenfonds Zorg en Welzijn naar mijn honden heb. Mwoaaah, ja dat kan ik wel stellen zo. 
Toch een hiaatje in hun verzorging: nagels bijhouden vind ik een te vaak weerkerend klusje. Daarom zijn mijn kleren eerder versleten en lamswol truien na een paar weken niet meer gatloos. 
A
&A lopen in 97% van hun leven juist niet op straat of op bestrating; juist de zachte bodem polijst hun nagels vlijmscherp, en geven bovenal grip! Helaas veroorzaken te lange nagels pijn in de hondenvoeten vanwege 'bergklimmersstand' van de tenen. 
Daar komt nog bij dat witte nagels (Ailleen heeft 4 witte voeten) naar mijn idee sneller groeien.  
Het zal de komende weken (om de tien dagen) meerdere keren ietsepietsie inkorten worden, om het 'leven' in hun nagels wat terug te dringen. Dat is namelijk de truc, je kunt eenvoudigweg niet in één keer een centimetertje eraf hakken...


Door haar lange nagels heeft Ailleen lekker veel grip op de bodem

Summary: Sharp paws. White toenails are growing faster then brown or dark ones?




 

---------487--------
07-12-2018
Glijvluchten
  Wij, setterroedel, hebben even niet opgelet. 
Lopen we gedrieën door een open bosje ontsnappen er opeens een vijftal fazanten hoog uit een boom. Nou die waren al vroeg op stok in 'deze donkere dagen voor kerst'. Voor de hondjes prachtig natuurlijk daarmee een uur zoet te zijn. We hebben later vier stuks naar hun roestboom terug gestuurd.
De avond valt, op tijd Apache en Ailleen aangelijnd, niet weer terug langs de boom! 
Zuinig zijn op onze 'natuur'. Volgende week even meer beleid bij verspreiden en arresteren.

 

Thuisgekomen zie ik aan Apache haar voorpoot (knie) een wond, zo groot als een dubbeltje, bleek rood vlees tonend. Heb er een klodder Aloë-vera zalf op gesmeerd. Beetje nadelig want ze vindt dat spul juist lekker. "Apache niet likken, niet aankomen, NEE BLIJF ERAF" en vanaf dat moment zakt haar koppie berustend omlaag. Ze is er niet weer aangekomen!




 

---------486--------
06-12-2018
Reuzenfazant
  Uitgewoond door de lange boswandeling en nat van 't zweet plof ik neer in de terrasstoel. Met mijn keelontsteking en vooral conditie is het nog steeds pedt.
Beetje winderig is het wel hier rond het landgoed, daar past wel een Beerenburgje als ruggesteun bij. Eerst die drie minuten proberen het dagelijkse 'scheermes wat nicotinehunkering heet' te pareren; wanneer gaat die ziekmaker ooit over!?

Ailleen en Apache blazen, zoals gewoonlijk onaangelijnd, onder mijn stoel uit. In afwachting van een hondekoekje die het aardige meisje steevast meebrengt. Het zijn voorbeeldige terrashonden.
Ondanks haar moeheid blijft Ailleen deze maal ongedurig en begeeft zich langs de randen van het terras. Snuffen, neus hoog, ogen geloken. Springt over de buxusheg en .... staat oog in oog met een pauw. Omdat ik schrikkend overeind spring doet Apache dat ook.
Ik commandeer 'daaaaauwnnn' maar je moet niet denken dat ze dat doen. Hebben juist weinig ontzag voor die knoert fazant, vooral als hij tokkend wegkuiert.
Wanneer Ailleen hem zijn 'laatste uur toewenst' grijp ik snel haar nekvel, net op tijd. Hè lastig, de lijnen liggen nog op tafel, dus draag ik haar maar terug. Apache volgt al kwispelend, net als ik tevreden over de goede afloop.
Toch de riemen maar even aandoen...

Bij 't bestellen tweede BB'tje vraag ik hoeveel een pauw kost.... ze wist het niet.

Leentjes Jachtige Leven
09-12-2018




 

---------485--------
04-12-2018
Mijn grote schat
  Vandaag was weer zo'n dagje dat Ailleen compleet uit haar dak ging, namelijk... RENNEN! Ik zie haar 'mood' al van verre als ze haar ochtendhoop en -plas heeft gedaan, dan komt ze met laag gehouden rug en schouders in duizelingwekkende vaart op me af. Mijn handen en mouwen houd ik dan gauw op de rug want anders bijt ze uit pure balorigheid er straks nog in. 
Met wijsvingerhint de richting aangeven zodat ze uit zichzelf blije kilometers en goede bochten wind-op maakt. Zelfs zonder wild te verwachten.

Het belangrijkste hierbij: Ik weet één en ander over gangwerk en hoekingen, daarom geniet ik met volle teugen van haar ultieme 4-takt galop. Met redelijk hoog gehouden hoofd, echt snel en moeiteloos, ik zou geen Ierse setter weten die haar (hierin) kan evenaren (nou, misschien Arantar haar twin-brother).

Totdat er bij de bosrand een haas uit zijn pot springt, potverjoppie dan gaat ze naar versnelling zes... De Ferrari joelt. Een handbreedte blijft er over tussen haar borstkas en grond. Als aan de grond genageld kijk ik haar na, ik weiger om nu te (straf-roller)fluiten, dat gaat toch niet helpen en dit is veeeel te mooi om naar te kijken. Is deze passie nu fout? Haar schofthoogte haalt nu vast geen 50 centimeter, zo laag vliegt ze nu. Ze is even snel als het haas, ook al draagt ze een pondje teveel bij zich...
Wat doet dan deze silly baas als ze later, volledig uitgewoond voor me komt liggen? Ik ben naast haar op de grond gaan liggen met mijn hoofd op haar zwoegende borstkas, geluisterd naar haar trommelende, getrainde, hartje. Interessante geluiden! 
Ze likt mijn hand. Slaat vervolgens met haar voet op de drinkfles -dorst baas-. 
Deze dochter van Summertime Lady, die net als zij 'nooit iets fout' doet, is een SCHAT die niemand heeft. Lucky man I am.

In de avonduren ben ik weer een partner voor haar aan het wegstrepen...niet goed genoeg voor ons/mijn doel. Op naar maart 2019 haar volgende loopsheid; wie haar vent wordt weet ik echt nog niet; woont in elk geval niet dichtbij. Ik heb al 15 IRWS reuen weggestreept. In dit Outcrossprogramma moet je het allerallerbeste nemen; je hebt maar één kans daar moet je vanuitgaan. Gezondheid, Uniciteit en Topkwaliteit.

Summary: her galopstyle is the best. Ferrari-fast, high headed and obedient.



---------484--------
23-11-2018
Om er een puntje aan te zuigen
  Hoe mijn uiterst zachte Leentje verandert in gedreven donderstraal. Vooral als een fazant zich in de verte laat horen. Dan gaat de vijfde versnelling erop.
Onderweg vloeiden deze woorden zomaar uit mijn pen want een hondenleven is immers kort. Nu kan het immers nog, elke dag genieten van setter escapades ;-) 

Schaakmat

Ze scheert en schaakt
schichtend naar de einder
struik'lend over eigen haast
zet plots...
met bevend lijfje
- die bodem trillen doet -
beheerst en bevallig
in hei en struiken
priemend' ogen achter
hortende adempluimen
in één laatste zet:
de schreeuwer
mat



---------483--------
19-11-2018
Bij de les!
  Dat teven beter bij de les blijven en veranderingen in hun omgeving sneller vaststellen was me wel bekend. Vandaag heeft Ailleen deze stelling bevestigd:
Rond middernacht wil ik met A
&A even een rondje lopen en gewoonlijk draven ze over de galerij richting lift. Nu niet, Ailleen slaakt direct bij mijn voordeur hoge gillende blafjes want ze ziet dat er op het einde twee galerijverlichtinslampen stuk zijn. (Je weet wel, die haperende TL-buizen/starter versleten). Toevallig geblaft misschien? Nee, want ze holt naar voren en gaat, acht deuren verder, de defecte lamp staan aanblaffen. Er worden bedlampjes aangeknipt....wegwezen dus met deze lawaaimaker.

Update de volgende avond: lamp is nog steeds defect, Ailleen liep er zojuist onderdoor...ze keek echt even omhoog maar blafte niet. 
Wat is de moraal van dit verhaal: Het fijne aan deze setter is dat je haar maar één keer iets hoeft uit te leggen! Good girl.



---------482--------
09-11-2018
Warme vijgen
  Wat een heerlijk gevoel is dat toch, ik bedoel dat je bij Ierse setters nooit ongerust hoeft te zijn. Omdat ik met een door vocht opgezet linkerbeen me voortsleep voor een 'paar kilometer bospad' belopen mijn settertjes ongeveer 30 kilometer in dezelfde tijd. Zo nu en dan dwarst een rode schicht van kreupelhout naar kreupelhout. Heel even klinkt een hoge gil als een zweem van damwild wordt geroken. Ze nemen het ervan, dat was ook de opzet! Dat kan ook anders; sommige Ieren komen al 10 jaar niet los van het touw las ik vorige week...laat hun fokker dat maar niet lezen.

Ik ben deze middag juist blij met een oponthoudpraatje als een mooie mevrouw op een paard komt langsgestapt. Ohh zo mooi rechtop, borst flink vooruit, haar knieën strak tegen de flap en hakken laag. Echt, ik moet mijn handen op mijn rug in elkaar haken om niet haar strakke rijbroek vaker aan te raken. Ben wel oud maar nog niet seniel, eigenlijk hoort het niet. 
Hoho, terug naar Apache en Ailleen.

Ze waren namelijk vlak achter het paard gaan liggen uithijgen. Wanneer een lange zwarte staart omhoog gaat... een piramide van dampende mest wordt gedeponeerd deinzen ze terug. Wég uit die stank. Nou, drie jaar geleden hadden ze van de warme vijgen gesnoept, vast wel. 
Er gaat allang niets meer fout, het ultieme genieten, iets om erg dankbaar voor te zijn. Wij, roedeltje van drie, weten exact waar onze honderden puzzelstukjes hun plaats hebben. 
En Ailleen, mijn schijnzwangere schat begint even later bij het zicht van onze auto zacht te jammeren, ze wil nu naar huis naar haar knuffels want die zijn al uren alleen...

Als er reïncarnate zou bestaan zou ik setter bij mijzelf willen zijn...het liefst zónder hormonen.


Uit: Ailleen's jachtige leven
Bijschrift: Helaas een van de allerlaatsten in deze serie, 'k ben solidair met Caroline die stopt met ISK redactie. Het huidige bestuur heeft jarenlang zoveel verdriet bezorgd / feestjes verziekt / stokken in spaken gestoken dat ik geen energie meer steek in proza voor het clubblad. 
(Nota Bene: waarom wordt het verwijt gemaakt dat er bij de leden weinig animo is voor het belang van onze Ierse setter. Waar zou dat nou door komen....  Inderdaad mij gaat het om DE SETTER, outcrossing, veldwerk en positieve bijdragen leveren. Niet om eer, roem, dubbele agenda's, rondjes draven, geld, naam en faam.... of opgelegde verdeel en heers bevoogding vanuit de ivoren toren).
9-11-2018


sinds de paardenbiks blijkt er voor mussen weinig meer in te onderzoeken



---------481--------
04-11-2018
Joop! kom hier
  In de verte staat een mevrouw, met dochtertje in haar kielzog, naar me te roepen. Tenminste zo vat ik het maar op: "Joop!, kom Joop!" .
Een potig, en ja kort-potig ook, zwartwitte kruising komt uit de struiken tevoorschijn. Apache en Ailleen maken op hun beschaafde edele manier kennis met hem. Wanneer hij ietsje opdringeriger wordt gaan mijn twee teefjes netjes zitten, in hun veilige #MeToo stand.
De vrouw roept nogmaals "Joop! kom hier". Jaahaa ik kom al, roep ik. Ze lacht en zegt tegen haar dochter 'die meneer heet toevallig ook Joop, maar die moet hier maar blijven'. En zo wordt mijn leven nou altijd door anderen geagendeerd...



---------480--------
01-11-2018
De pijp uitruimen
  Met wonder en geweld graaft Ailleen zich, in een stief kwartiertje, de diepte in. Wanneer ik even later haar staart niet meer bovengronds zie moet ik 't maar even gaan controleren. Leentje zit nagenoeg klem in het konijnenhol, 'k zie nog net een stukje staart. Ze moet echt worstelen om zich te bevrijden. 
Dat het konijn allang de pijp uit is (en zijn heil heeft gezocht in een van de pijpen van de buren) heeft ze in al haar ijver niet meegekregen. Zo krijgen beide jachthondjes, naast pretogen, tevens voldoende hersenwerk en beweging als mijn eigen voetbalknie het even laat afweten. Later in huis veegde ik van mijn 'aardhonden' een pond zand bij elkaar.



---------479--------
24-10-2018
Haar eerste schijnzwangerschap
  Kom ik weer thuis van een boodschapje klopt Leentje zacht met haar staart. Ach meissie wat lig je daar nu in een nieuw standje... Speelgoedjes en piepbeest, al maanden foetsie of niet in tel, nu verzameld bij haar buik. Nu weet ik ook waarom ze onderweg voortdurend schelle kreetjes slaakt, ze wil naar huis. Is ook niet bij me weg te slaan, bekrast mijn benen, als was het dat ik pups in mijn jaszak draag. Bevlogen verwarde dame in echt hoorbaar hormonale staat. Apache zoekt regelmatig haar melkklieren op, die zullen vast naar melk ruiken. Ik geniet er Buitensporig van maar hou me angstvallig wat afzijdig.


Zo PUUR kende ik haar nog niet..., 'k heb er alle vertrouwen in voor de toekomst



---------478--------
23-10-2018
Een roedelziektetje
  Gisteravond knorden en pruttelden de buikjes van Ailleen en Apache luid en duidelijk. Vanochtend had ikzelf eveneens buikkrampen en merk ik dat we ons alle drie ziek voelen. 
Verkeerd voer? Hmmm wat zij eten is elke dag hetzelfde en ik lust dat echt niet. Kan zoiets in de lucht zitten? Wat 'gaat er rond' ?
Ze grazen door conditiegebrek vanochtend gras, gras en nog eens gras en spugen daarna hardgrondig. En ikzelf.... moest haast maken om thuis te komen. We hebben er een pyjamadagje van gemaakt. Letterlijk en figuurlijk de tank leeg alle drie, de auto ook, maar morgen is er weer AOW om beperkt te tanken.



---------477--------
21-10-2018
Keep your hands clean
  Handwassopje met de oogst van een hete stoffige zomer.
Ik me maar steeds afvragen waarom mijn handen zo gauw groezelig zijn...

It was a long and hot summer, result dusty leashes!  "Don't want to get my hands dirty"  ;-) 



---------476--------
20-10-2018
Het hoogste goed
  Van wat rondkeutelen bij 'de nieuwsberichten in de berm' naar die split-second van hoogste paraatheid. 't Heilige Vuur knalde er weer uit vandaag. Die omslag, zo mooi! (Helemaal niks zeggen, alleen maar kijken en genieten). Wat doet de geur van een snip veel met setterpassie; zijn wij mensen minkukels bij.

Daarom zijn er die wereldkampioenschappen Snipe in Ierland; het hoogste genot voor hondenbrains en zintuigen. In 2020 maar met een puik settergroepje erheen dunkt me... moet er wel veel meer getraind worden ja!


Ailleen staat voor op snip , Apache (re) patroneert... die leert het ook nog wel eens om dan rustig te blijven staan

Summary: Passion and fun on snipe. That split second in passion this afternoon, my both bitches steady pointing.



---------475--------
19-10-2018
Seniorenweken
  Op hun uiterste gemakkie fietst er een 'herfstvakantie echtpaar op leeftijd' langs ons. 
Ach ja, de eerste dag immers van de herfstvakantie hier. Ik roep alvast naar Apache en Ailleen 'ga op het gras'.... dat lukt hen redelijk. Begint die mevrouw naar me te roepen: 
"Gooed heej.... enne gefeliciteerd met zulke puike Ieren, TOP!!" 
Huh?  'dank u wel mevrouw'.
"Ja" roept ze nog achterom, "ik ben jarenlang hondenkeurmeester geweest, ik weet nog best hoe deze er uit horen te zien hoor, dat verleer je nooit".
'k Had graag even met die schattige mevrouw
reminiscerend gebabbeld. En wie was ze...

Eigenlijk hè, even tussen ons, ben ik er iedere keer weer blij van als men HET ziet.




Nie alles wat rooi is
is 'n setter nie



---------474--------
17-10-2018
Verboden voor Honden
  Dankzij zijn verre schreeuw wordt de fazanthaan even later passievol gelokaliseerd. Jammer van dat schapengaas, 'k had Leentje graag begeleid die paar laatste meters. Even met het gaas rammelen en ja daar ging ie snorrend op. Eerst die onweerstaanbare geur, dan dat geluid, 't scheelde niet veel of Leentje was daardoor een 'dedicated fencejumper' geworden.



---------473--------
16-10-2018
Publieksmening
  Ze zijn van Adel
Vandaag was weer zo'n dag (nl. ze even meenemen de stad in) dat mensen hardop mij vragen "Hoe heb jij je twee honden opgevoed, we staan met verbazing te kijken, wat een gemak zulke honden, vooral setters, te hebben". 
Wel vijf verschillende koppels reageerden zo onderweg vandaag (ouder echtpaar die vroeger een Ier hadden, zakenlui, twee bouwvakkers, twee vrachtwagenchauffeurs, twee winkelende vrouwen met sjiewawaas). 
Tja, ik wil me niet op de borst slaan maar het is zo erg eenvoudig allemaal; ik heb werkelijk geen omkijken naar ze. Maar toch voelt zo'n klankbord wel lekker.
Want Ailleen en Apache weten vooral niet wat straf/stress is, the easy way. Daarbij komt dat ze uit de allerbeste bloedlijnen komen inclusief juiste karakter en intelligentia. 

Het aardigste was toen ze beide onaangelijnd voor de deur van de slager lagen dat de drie toestormende chihuahua's met geen blik waardig werden gekeurd...'wij zijn van Adel, sodemieter op jullie, want ons knaagbot komt zo'. 
Nou geef mij maar deze
Ieren onderhanden en niet zojuist die heet(!) striemende rollijnen om mijn enkels. Mijn been was juist aan de beterende hand.

P.S.
Dit is mijn eigen site en ik mag hier mijn eigen lieve setters ophemelen, ze verdienen het elke dag zo blij ben ik met ze.


Het andere publiek:
today 8000 pageviews...35 countries



---------472--------
15-10-2018
Blakend
  Vandaag is Ailleen Aoife O'Conloch precies 1234 dagen oud, voor 't gemak zeg 3,5 jr. Even groter nu dan de voorgeschreven minimummaat en vind ikzelf naar aardig 'uitgezwaard tevenmodelletje'. Dat ze volgens sommigen 'wat klein en fijntjes is' nou dat is een pré bij al dat te hoge/zware gedoe. Als ik eerlijk ben: al haar gangen maar vooral galopstijl is nog steeds de ultieme beleving. Ze legt met al haar fijne capaciteiten GOUD in voor mogelijk toekomstige IRWS.

We worstelen alle drie wat met ons overgewicht, ondanks zo'n 1,5 kilo teveel steekt Leentje toch lekker in haar vel. Ze blaakt van gezondheid en aan passie ontbreekt het niet.
We moeten daarom vaker en langer op pad....want al die extra opgebouwde gratis weelde MOET er af!



---------471--------
06-10-2018
Overhangende takken
  Want hij zal zijn gelijk een frisse boom,
In vette grond geplant bij enen stroom...

Steeds, wanneer er een windvlaagje opsteekt horen we het plopperdeplopperdeplop geluid.
Voor de honden Ailleen en Apache een nieuw fenomeen zoals nu de mooiste en volgroeidste eikels in de sloot worden gemitrailleerd. De windvlagen zijn amper te zien maar wel (als walking sound) te volgen op deze aardige manier. 
Zo belandt er wel kostbare wintervoorraad zomaar in de sloot. Alhoewel, een foeragerende Vlaamse Gaai hipt voor ons uit en slikt haastig twee joekels van eikels naar binnen. Heel soepeltjes gaat zoiets. Hopelijk krijgt dat ventje geen darmperforatie ervan want eikelpuntjes zijn vlijmscherp. Bij al die waarschuwingen voor honden staat dat er nooit bij, terwijl dat perforeren het meeste gevaar oplevert. 
Mother Nature always knows best... zullen we maar zeggen.



---------470--------
04-10-2018
Puik plan
  Vandaag is het 4 oktober, ik denk dat ik mijzelf als roedelleider maar eens ga vertroetelen. Een stevig biefstukje koop. Mijn setters hebben het immers jaarrond al perfect voor elkaar ;-) 


World animal day.... bought a beef steak for myself (packleader first lol)




Wie wil er drie weken op mijn honden passen?
Ben erg toe aan drie weken aaneen slapen
naar drie weken geen verplichtingen, vooral
zonder verlangen naar roken of eten...

Maar ja
als je levenslang hebt gekregen
stelt drie weken ook niks voor.

 

---------469--------
01-10-2018
Nederland Wereldtop
  Even een prikkelpraatje

Kleine uitsnede van wat er plaats vindt: Als ik de laatste 4 grote NL tentoonstellingsuitslagen (deze maand sept Ahoy en Maastricht bijv.) bezie zou je bijna gaan geloven dat Nederland de absolute wereldtop aan Ierse setters bevat...want
opgeteld (12+16+13+13) dus een sliert van
54 deelnemende setters, hebben allemaal, zonder uitzondering, een Uitmuntend (U=Excellent) toegekend gekregen!!!  
Verdeeld over 4 verschillende keurmeesters, ook dat!

Geen enkele ZG, Goed, of Matig want inferieure kwaliteit bestaat hier immers niet / is niet in tel, beter gezegd willen we niet horen. En anders roepen we boos zo'n keurmeester ter verantwoording, danwel bedanken we hem/haar deze keer niet uitbundig op FaceBook. De beste keurman of -vrouw wil ook graag een keer opnieuw uitgenodigd worden en gaan op 'pleasing safe'. Je krijgt daarom allemaal de pUdelpreis in de hand gedrukt, iedereen tevreden. Lang leve het systeem.
Fact-check?
zie TT uitslagen van onze club. En als je toch al bladert kijk daar even verder omlaag in de 20 eerdere shows.... dan wordt alles duidelijk. Het regent niet alleen U'tjes, als een mitrailleurvuur klettert het U'tjes jaarrond! 

Vele (gelukkig wel kwaliteits/technische!)foto's vertellen daarna gemakkelijk wat er aan de setters mankeert zonder daarvoor 'kaltgestellt' te zijn...
Ben eigenlijk best benieuwd hoe de geschreven beoordelingstekst zich betrouwbaar verhoudt tot de uiteindelijke kwalificatie, nog los gezien van de standaardeisen of interpretatie ervan.

Niet te geloven hoe ziek ongeloofwaardig het KM-korps/FCI-systeem is geworden, ons ras ging hiermee eerst geleidelijk maar nu versneld de vernieling in. 
Was het maar niet waar...
Dank U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U wel

Mijn hier bijbehorend Column is van 8 september jl.: Het grote misverstand (bij de IRWS)

Summary: In total of 4 big Dutch conformation dogshows these days, gained all 54 Irish setters an Excellent. No Very Good, no Good were given. 
I.m.h.o. this judging system is bad, very bad for our breed (= Class 1 Hunting dog)
Nightblindness is decreasing, dayblindness is increasing ;-)



---------468--------
26-09-2018
Down and Stay
  Nog steeds werpt de plateautraining van Ailleen haar vruchten af. Vanaf haar komst van Henk heb ik daarmee destijds het commando DOWN en BLIJF er zo spelenderwijs ingetraind. Nu ze ruim 3 jaar is blijkt nog steeds een wijzinkje van één vinger al voldoende. Lekker makkelijk op een grasje of terrasje.
Wat is plateautraining: https://www.youtube.com/watch?v=vE9r7ApdY1A&feature=youtube_gdata_player

Praktijkgeval. Vanmiddag was ze wat warm en ik wilde haar in de schaduw 'verplichte rust' gunnen; ik wijs met met vinger naar het gras...ze zakt gehoorzaam door haar poten en ligt lekker uit te hijgen. Na een kwartiertje wil ik verder en loop het pad verder af met Apache. Wanneer ik Leentje ga missen kijk ik achterom: ach, ze ligt er nog, heerlijk ontspannen zelfs.
Omdat ik haar geleerd heb (bij zo'n opdracht) nooit je plaats te verlaten betekent nu dat ik terug moet lopen om haar toe te fluisteren... "ga nu maar vrij". 
Als een springveer zet mijn altijd blije settertje ook nu de witte sportsokken erin.



---------467--------
22-09-2018
Speurhonden
  Dat reebokje moet mijn twee setters al vroeg geroken hebben. Zijn juiste moment afwachtend om te vluchten als de honden bovenwinds hem passeren. Vlak voor me komt hij de maïs uitzetten en gaat in sierlijke sprongen voor me uit. 
Als ik voor onze veiligheid Ailleen en Apache, die al snel uit de maïsstoppel komen opdagen, aanlijn staan deze wel vijf minuten op scherp. Het hele stuk pad voor ons wordt minutieus op hoefafdrukken geïnventariseerd. Waar hij was gedwarst verslapt hun aandacht en mogen ze weer los.
De neus van een setter doet niet veel onder voor een reetje. Reetegoed dus.


De maïs begint zowaar weer wat groener te worden. Septembergroen verrijkt de voedingswaarde niet.



---------466--------
19-09-2018
Onzalig werk
  "Wat een formidabel contact hebben jullie samen in het veld" dat zei de keurmeester vandaag op de CAC veldwedstrijd. Ja Leentje en ik hebben ons best gedaan; ik met een zeer been op pad (hola stapje terug, toch te vroeg gejuichd) en mijn settertje al ploeterend door de taaie mosterd / bladrammenas groenbemester. 
Gewas even hoog als haar kopje en die stengels willen maar niet knappen, gelukkig bleef ze goed door-rammenassen tot ze er bijna bij neerviel. Good girl. Vogels kwamen we er niet in tegen... ook niet in de bieten ernaast.


zulke stengels groeien alle kanten op, er zijn dan ook geen paadjes...

Alles wat terugkijkend vandaag heb ik me een paar zaken voorgenomen: 
1. Ze moet zelfstandig veel verder en wijder gaan, horizonten opzoeken, maar ja ik train te weinig en we moeten het doen met  postzegelveldjes.
2. Is dit nog wel het ultieme spel op de wind? Najaarswedstrijden als deze, hmmm dan heb ik veel liever voorjaarswedstrijden op de vlakte.
3. Als ik de moed kan vinden 20 kilo afvallen, de hond 1,5 kg. Ze had beste motivatie maar kwam aan het eind van de volle loop gewoon adem en spierkracht tekort, zo ook ik.

4. Het allergrootste probleem is de wildstand. Mijn laatste 5 optredens (in 2017 en 2018 voorgebrachte Apache + Ailleen) daar heeft steeds als resultaat gehad: Wel je uit de naad lopen maar geen wild aantreffen, ook niet na herkansingen draait het uit op NC (Non Classé). Op die manier bereikt ons aandachts- en adrenalinepeil zijn dieptepunt. Het lijkt me stug dat mijn twee setters wild zouden 'laten liggen'! Strengere ORWEJA regels nu op 'goed geplaatst wild', maar als die drie woordjes nog niet eens van toepassing zijn... dan houdt alles op.

Ruim honderd euro moeten sparen (hond,mens,benzine) voor zo'n dagje gezellig deelnemen kan ik beter besteden. Want vandaag hebben alle 9 wedstrijdhonden helaas geen veerwild aangetroffen. N.B: Om 14.00 uur had nog niemand een hond op een fazant, patrijs of überhaupt op een verwaaiing zien reageren!
In laatste inspanning de twee betere honden van hedenochtend nog een kleine herkansing gekregen. Had ik ook wel gewild. Uiteindelijk gaat er in een bloemenperceel een klucht van 15 patrijzen op. Hoe wil je dan ooit een mooi punt scoren met zulk onrustig (ril) wild. Concurrent ES Antje bracht het er goed van af, gezien de omstandigheden zeker. 
Hoe nu verder? 

Summary: The biggest problem in Holland is lack of game/wild birds. Today fieldtrial all 9 dogs not even smell/or pointing birds. Afternoon, 1 dog pointing group of 15 partridges.... it's not fair.


Leentje @ work


zie je wel, we zitten met ons vijftienen op één plek



---------465--------
16-09-2018
Nesthaar
  Lieve kinderen hebben veel namen. Bij mijn setters geldt dat ook; al drie jaar lang luistert mijn karakterhondje Ailleen Aoife O'Conloch naar alle namen die ik roep. In al mijn columns en blogjes passeren: Popsy, Kleine Leentje, Ailleentje of kortweg Leen. (Daarom heb ik ook het commando 'Neen!' vervangen door een Deens klinkende 'Naai!', om foute schrik te voorkomen). 
Nou, eigenlijk verschrikt ze nergens van.
De laatste tijd ontdek ik dat kleine Leentje een heel volwassen Ierse setter is geworden. Dat het nu tijd wordt dat -ooit schattig pluizige- nesthaar op haar opperarmen en sprongen maar eens echt te verwijderen. Puppiehaar wat drie jaar mocht blijven zitten hoort gewoon niet meer bij haar status. 
Haar koosnaam 'Leentje' houdt ze wel.


Bij deze foto: 
Verderop, buiten beeld, ploft Apache omlaag... gaat voorliggen i.p.v. voorstaan omdat de dekking zo laag is. Een staartveer lijkt boven het gras uit te steken....
Prompt gaat Ailleen, die bij me loopt, in de backing/patroneer- oftewel respecteerstand. (Dit is géén voorstaan maar juist alle Apache-bewegingen met de ogen volgend om assistentie te verlenen). Zoiets geeft mij steeds weer een vreugdegevoel. 
Mobieltjefoto kom ik niet onderuit, helaas gaat het dan meestal fout met de verdere afwerking. Want Appie sluipt (zonder mij) te ver naar voren en gaat al snel de hen op. De ban verbroken en wandelen we gedrieën verder. Door maandenlang gedoe met enkels en gapend onderbeen moet onze conditie omhoog, vooral alle drie: veel kilootjes kwijtraken!

Summary: My little big girl. Ailleen is not a puppy anymore, she advanced to a Gentle Lady now. So, next grooming moment will be special to her (3,3 years still exsisted) ...blonde puppyhair on the shoulders ;-) 




---------464--------
04-09-2018
Geurenwereld
  Wij zullen als mensen nooit de hondse geurenwereld kennen. Ik blijf me steeds verbazen.
- Lopen we vanochtend langs de waterpartij. Apache blijft staan snuffen, ogen geheel dicht, zeer geconcentreerd! Stapt een meter of tien langzaam vooruit, begeeft zich 6 stappen in het water en begint water te happen. Vooral happen en kauwen: er drijft een boterham, achteloos weggeworpen door een hengelaar daar gister aan het strandje.
- Nog zoiets. Een paar dagen geleden lag ik in het gras lag bij dat opblazen van die luchtballon en trok toen een pleistertje van mijn vinger. Nu we daar weer eens in de buurt zijn hobbelt Leentje wat vooruit en gaat heerlijk liggen rollen in het gras. Op exact diezelfde 'baas'plek want daar ligt nog (netjes toegevouwen en in de bodem gedrukt) mijn pleister... met haar voorpoot rolt ze hem tevoorschijn.
- Of: Komt er een vreemde hond op me af. Zonder te groeten gaat als eerste zijn neus richting mijn onderbeen. Zou hij van veraf werkelijk de geur van ontbinding aan mij gedetecteerd hebben?



---------463--------
01-09-2018
Very serious stuff
  Mijn settermeiden hebben het letterlijk op hun heupen! Twee teven tegelijk loops, dus lekker dubbelloops bij Leentje's eerste heat. Houen zo, da's wel zo makkelijk voor de komende jaren. Een warm welkome situatie voor ons allemaal, eigenlijk hè geniet ik van loopsheid, zo eerlijk en natuurlijk is die status.

Summary: No, it's not a real mating this time. My 'hormonegirls' are playing together now. Ailleen is young, in my opinion too young for mating at her first heat. Maybe next time (D.V. march 2019?!) she will meet a fast intelligent IRWS Adonis-hunter. (Please give/e-mail me the ultimate partner-tip) 
Our hunting-lines are slow starters, not in mind/brains but in body. Fully grown at 4 years; I am so happy with that. So they are able to functionate till high ages! (An Irish setter is pertinent not full grown in 1,5 or 2 years, impossible)

IMPORTANT:
We need her (summer)puppies here. She is a very special character. Maybe we can make a pact: Pregnancy for all Dutch litttersisters (Aroon O'Conloch, Ailean O'Conloch and Ailleen Aoife O'Conloch) check their pedigree in the page-heading

Needed for the future of the healthy and lower-related IRWS, all over the world. Let their Red and White son's be mated to bitches @ every IRWS breeder in the world. To lower the COI and Kinship, increasing hunting abilities en sporty body's... and handsome beauties.
And what type to breed for
In my humble opinion:
SETTERS! Like the Irishmen have and has developed.  "Wrestlers". 
A sporty Irish setter, with famous setterelegance, mediumweighted, strong boned bold, not heavy/big, rather small, square bodies, fast and easy galloper, with working style and ultimate in beauty, brains, character and stamina. 
Dual
Triple purpose: to shoot birds over, field-trialling, showing, (and nevertheless 'daily hugging on the couch' for the silly Dutch people).
Fingers crossed. Join me/join us.

 

Zeg nou zelf pure functionaliteit... perfecte standaard IRWS, speciaal bedoeld en gebouwd voor deze elementen. Let ook eens op die achterhanden en croupe's:


Confined Stakes september 2018 Wicklow mountains. Hey Irishmen, send frozen sperm to us for our X1-bitches...
(Picture: Raymond Monroe)



---------462--------
31-08-2018
Laat  'm gaan!
  Vooral voor mijn zere scheenbeen kwam het prachtig uit dat een joekel van een luchtballon werd opgeblazen. Het helse kabaal van blowers en vlammenwerpers is ook een mooie manier om de stabiliteit van je setters te onderhouden. Socialiseren is immers niet alleen laten 'kennismaken met' maar veel vaker het 'leren omgaan' met prikkels en het negeren van negatieve triggers. Vertrouwen geven is vertrouwen krijgen.
Ondertussen koekeloer ik wat naar alle drukte; vangen ondertussen mijn beide settermeiden een viertal veldmuizen. Wanneer de grote bal loskomt van de bodem klauteren vrijwel alle omstanders rap in het mandje (tjonge wat veel deelnemers gaan er in zeg) en buldert de hitte het gevaarte omhoog....
Gedreven door het spel op de wind naar verre einders. Net zoals mijn settertjes doen....



---------461--------
19-0
8-2018
Dat rottuig
  Weg met het tuigje, lang leve de sliplijn. Twee weken geleden had ik juist een kritische column daarover (klick hier) geschreven. Want ik was wat bozig geworden om die hondentuigen overal, vooral bij setters.
N.B.: Mijn Ailleen is loops aan het worden. Wordt ze vanochtend belaagd door een reu, inderdaad met zo'n rottuigje om. Mijn teefje probeert al blaffend en grommend te ontkomen, slaat hem met voorpoten om de oren en hapt naar zijn oor. Hij blijft maar doorgaan. 
Opeens gegil van Ailleen.... haar voorpoot is van-onder-op verstrikt geraakt in zijn tuigje, rondgedraaid en snoert af. Beide bazen nemen een snoekduik. Wat we ook doen aan die gillende dansende hond(en) die kutgesp wil niet los, of anders gezegd welke hond moeten we dan nu 'overdekop gooien'. Ongekend hoe hard die honden aan elkaar sjorren zeg. Ik ga mijn policy veranderen namelijk laat iedereen bij mijn hond wegblijven, zeker die met een tuig om!!!



---------460a-------
25-0
8-2018
Vijfde colonne:...teken!
  De natuur herstelt zich schuchter wat groene kleur betreft. Alhoewel, waar we nu lopen valt al ontzettend veel blad.
Apache komt ontspannen aandraven, drukt haar snuit tegen me aan. Wat is er lieverd?
Aha, twee teken wandelen op haar snoet. Met mijn nagels verpulver ik ze.
Me neervleiend in het gras, op twee gespreide poepzakjes, neem ik wat later mijn rust omdat mijn been koortsig opspeelt. En die vliegen rond mijn kop weten ook prima hoe ik ervoor sta.
Nogmaals komt, ietwat scheelkijkend, Apache voor me zitten... hé baas kijk effe ik heb er weer een paar.
Dat ze dit spelletje lollig vind kan ik zien aan haar lach, die ze speciaal voor mij bewaart.

De zakjes helpen weinig, vocht kruipt op, evenzo een teek.
Bereid je maar voor op een overtuigend tekennaseizoen, die onderkruipsels infiltreren ons weer, fanatiek en bloeddorstig.



---------460--------
17-0
8-2018
Taart eten!
  Wanneer een jong meiske op een goede dag 'opeens bij de grote meisjes gaat horen' is het een goede gewoonte daarbij even stil te staan, bijv. een gebakje te eten. Het gaat toch ook om de opvolging van geslachten, toch? In dit geval zeker, ook al is het nu haar 1175e levensdag, we hebben haar bloedvoering broodnodig voor de toekomst.

Bij mijn setter-mini-roedeltje zet ik die gebaktraditie voort, deze maal speciaal omdat Ailleen eindelijk prille tekenen toont van 'in-heat' komen. Laten we hopen op voorzichtige stabilisering en over een maand of acht komen we er samen hopelijk op terug ;-) 
De lijst met vriendjes maar even opwerken... en meer.



---------459--------
16-0
8-2018
Als ex-
rookverslaafde
  Nu even niks! Ga weg!
Onlangs vroeg een Amerikaan me 'Hey Jope, how are you, ...how's life'. 
Hun lands-aard kennende willen ze dat echt niet weten, het is een holle phrase. Stel je voor dat ik de echte waarheid zeg:
want ik plof bijna:
Met name zo vanaf juni vorig jaar kamp ik met mijn gezondheid, nou eigenlijk met alles. Wellicht had je daar al wat van meegekregen. Nee niks dodelijks onder de leden maar uitgeblust zijn is fysisch en psychisch gewoon vervelend voor mijn dagelijkse doen en laten. Het resultaat ervan is cocoon-gedrag, afkeer van FB, e-mail en iedereen. Voor mijn gevoel zoveel verlies en verliezen te verwerken, overlijden vriend Bertus, via slaapapneu-gedoe tot kankeronderzoek, ernstige griep- en longontsteking combi en last but not least,
gestopt met roken. Nog steeds nu na 28 weken (ook 28 kg. aangekomen in gewicht) mis ik ontzettend dat gevoel wat nicotine met je deed. Die boost die maakt dat je leeft, je dingen aanpakt. Ik ben heel sterk maar dit is bijna de nekslag voor mijn leven, die gek-makende hunkering wat verslaving heet. Ook moet ik prioriteiten en mogelijkheden bijstellen nu de AOW komt. Gescheurde enkelbanden (een 3 maanden geleden) en nu ernstige valschade aan scheenbeen, alweer een gekrakte enkel (nu rechtervoet) maken me opgeblazen en koortsig tegenwoordig.
Aan de vliegen die nu om me heen gonzen moet ik haast wel een bijzondere geur en/of hogere temperatuur verspreiden. Daar word ik nou crazy van, ik lijk wel zo'n paard die niet met z'n staart bij zijn ogen kan komen. Dagenlang voel ik a.h.w. onder de kloppende beenwond van die vretende insecten heen en weer rauzen. Dat is niet zo (!) maar zo voelt mijn hartslag daar. Vanmiddag brak eindelijk de stroom los... zwart bloed, hoeveel... het leek wel een pot vol bosbessengelei. Van gesloten naar nu een
open beenwond, en dan al die ongevraagde adviezen onderweg, aaarghhh. 
Mijn twee setters reageren in hun dagelijkse gang nu precies omgekeerd. Apache neemt met opgetrokken neus afstand van mij, gaat op excursies, Ailleen kruipt bij mij op schoot en
wil mijn wonden schoon maken. Een hondentong hierin is goud waard maar 'k vertrouw voorlopig eerst maar op de sterke antibiotica... en juiste afvoer, de crocs uitspoelen.
Van trainen voor de veldwedstrijden komt niet veel, geen energie en helemaal
geen motivatie. Dat komt volgend jaar wel weer...vast wel.

Bedoeling van deze smerige praat: Stop, ja ook jij, met roken... het is te doen. ZE vinden het flink van je. ZE zeggen dat je er veel voor terugkrijgt. Aanstormende trein in de tunnel... 
Ga jij nu net als ik maar even overgeven.

Eindelijk een excuus om het even op te schrijven.
How's life.... perfect!



---------458--------
13-0
8-2018
twee maal doorweekt
  Eindelijk kunnen we stampen in regenplassen!!! Rondom ons flitst het om de paar seconden, fikse donderklappen, een grauwgrijs regengordijn omsluit ons. Leentje en Apache moeten echt even wennen hoor aan tot-op-je-huid-nat. Mijn polo is dubbelzwaar geworden. Heerlijk, we genieten.
Opeens realiseer ik me dat ik mijn leesbril ben verloren. Bij lopen van de route-terug overkomt ons een de tweede hoosbui. Mazzeltov, dank zij de regendruppels fonkelen de brilleglazen me toe...ja, daar ligt hij.

Voor de Stad-Groningers onder ons even een haiku daarvan:

Zien leesfok poter
bie zuik'n dikke stoeverd
vot pien in pens vot



---------457--------
10-0
8-2018
Onvolkomen gedachten
  Ondanks een volkomen voorkomen kan het voorkomen dat er onregelmatigheden bij de setteropvoeding gaan voorkomen. De hond als het ware op jou voor komt liggen. Je setter hoeft maar twee dingen voorkomend te doen: voor komen en voorstaan.
Ook komt veelvuldig voor dat zo'n setterpubertje niet meer correct voor komt. Dat zoiets niet meer voor komt kun je voorkomen door zeer voorkomend te zijn in het correct voor komen. Voorkomt mogelijk ook schade of claims, stel je voor dat je daarvoor zou moeten voorkomen. Voorkom daarom alle onvolkomenheid.
Het komt mij voor, in dit voorkomend geval, dat voorkomen beter is dan genezen
ik daarmee ook alle bovenstaande onzin voorkwam.

Serieus: Voel me heus ziek en (wond)koortsig en de omtrek van mijn onderbeen groeit met de dag (blog 454). Gestart met een sterke ontstekingsremmer! Houd moed want moed verloren al verloren, maar hoe dan. Thank God, I have dogs. Stay alert.
Update: die onstekingsremmer van 14 dagen lang heeft niet geholpen, alle 5 akelige  bacteriesoorten waren resistent... Dit gedoe gaat 8 weken duren, minstens.



---------456--------
08-0
8-2018
Een nieuw geluid
  Setters leren snel, een nieuw geluid in dit geval. Apache en Ailleen liggen wat lui en loom te zijn. Plots... ogen open, gaan ze opstaan, oren hoog.  Kijken mij aan, daarna weer elkaar. Aagje & Aagje hollen schouder aan schouder naar het balkon en staren een paar honderd meter naar links. Wat zou daar nou aankomen vragen we ons af!? 
Het enige wat nadert is een apart uitziend elektrisch(?) bromscootertje, maar produceert exact het geluid van een bromvlieg. Precies ja zo'n dikke groene. Helaas meiden geen vette buit deze metersgrote bromvlieg. 
Wanneer na een uur dat scootertje op de terugweg weer onder ons balkon doorkomt snurkt Leentje gewoon door, alleen Apache doet even één oog open. We knipogen even naar elkaar, verder niks.



---------455--------
06-0
8-2018
Vanzelfsprekend
  Soms herhaalt zich de geschiedenis als een netvliesfilmpje; deze keer een 50 jaar terug: Vandaag, wij drieën -man met aangelijnde setters- stappen onze voordeur uit. 
Een sportfiets wordt met piepende remmen tot staan gebracht. Een jongen van een jaar of 14 springt eraf en hurkt neer bij Ailleen en Apache. In al zijn vrijheid vergeet hij de volgorde, eerst te vragen of dit wel mag... 
"Hoe heten ze, hoe oud zijn ze, zijn dit rassetters, hé witte bles is dat normaal, waar kun je deze kopen"  dat alles binnen twee minuten. Ondertussen bespringen de honden enthousiast de jongensschouders en al gauw 'knokken' ze binnen zijn wijd-geopende armen. Zo vanzelfsprekend goed voelt dit.

Ergo: Als ik een setterfokkerij had gehad is dit het juiste moment een kennelhulp te benoemen. Zo'n jong en gedreven 'Jopie', deze Niels.

 

Uit de Oude Doos


± 1925. Heimwee hondje... waar vind je zoiets nog.  Best leuk Opmerkelijk sportief type voor die periode. Sterke nek, ruime longen, perfecte schouder enzo. 
Denk hem voor de aardigheid eens in parelwitte kleur met rode platen uitvoering

Hij leefde 7 generaties vóór Hartsbourne Tobias (had zowel Muskerry als Peaceful Times bloed, DE bewezen beste oorspronkelijke combinatie voor Great Full Champions) work+sports+show



---------454--------
05-0
8-2018
Na aan de schenen
  Mijn advies: Na je tachtigste verjaardag geen setter meer nemen...
Binnen het afgelopen jaar overkomen mij steeds meer dingen die mij verplichten me als een 90-jarige te gedragen. Soms wil het niet meer vooruit, alles is dan moe, zo van: is er een rollator in de zaal?!  
Aaaaghh Joop, kom op flink zijn, nooit toegeven; je bent immers nog jong en kan nog 30 jaar van je nu straks te ontvangen AOW genieten. Shut up.
Nu ook weer. Ailleen had gisteravond heerlijk liggen knagen op een vers runderbot. In het middernachtelijk donker beland ik 'in dat kleine ongelukhoekie' met blote voeten op de scherpe botranden en val al balancerend met volle gewicht (116) op de drempelstrip met vlak daartegenaan het andere bot, die van Apache. Met als gevolg het scheenbeen ontveld, met heus twee gaten erin, het bloeden stelpend en vind forse botsplinter in voetzool. Van schrik holden beide settertjes naar de voordeur. Na een k*tnachtje staat mijn onderbeen op vocht
&spanning, vurig als de zon en lopen is een straf. Oorlog in mijn been, ik voel daarin mijn hartslag. Dit is een-twee-drie niet over!

Nog nooit heb ik het idee gehad dat ik niet mijn twee setters kon bijbenen, nu wel. Ik begrijp nu dat een 80-90 jarige niet genoeg energie meer kan opbrengen honden te begeleiden. 'k Moet daarom gauw weer beter worden ;-) 
Wanneer we onderweg nu vaak rusten gaan ze beiden stijf bij me zitten, controleren alles "wat er nu zo anders ruikt en uitziet". Begripvolle Gouden Honden, once in a life time.


Rubriek vieze plaatjes kijken: stukkie voorzijde been vanochtend.

#overgewichtafkickellende, #alsjetwintigbentdenkjenergensoverna, #komtvastwelgoed, #naarhetschrobputjedrijvenzonderhouvast, #hoewordjegezondoud, #vallenvaltnietmeermee

Summary: I am tired, feel sick, no translation. Bloody damaged leg and foot lastnight



---------453--------
03-0
8-2018
Hitte went
  Heb een goed functionerend leven nog steeds niet op orde; maar toch al 27 weken (cold turkey) niet gerookt, en dat zonder pleisters of koelmat! 
Ik pruts wat met Jacht- en veldwerktraining, goed op gang komen nou nee.
Door de warmte bevangen lig ik buiten wat te soezen, mijn setters Apache en Ailleen pompen hete pufjes in mijn gezicht. (Hun lichaamswarmte komt me vaak te dichtbij tegenwoordig! ) 
Toch went hitte echt, want stel je voor dat 't zolang achtereen zou regenen.
De hele dag liggen Apache en Ailleen wandelgereed: 'baas, gaan we weer?' Slaan ze nou eens nooit op tilt die jachtlijners? 
Als avond-deal, lekker een eind onaangelijnd fietsen. Katten klim alvast maar in de boom, wij gaan op oorlogspad. De baas is in de war, feestje! 

Eigenlijk bedoel ik dit: Deo Volente, wanneer is het 20 graden en regent het zo-nu-en-dan, voor ons, voor allemaal, de 'natuur', de boeren, de fazanten en patrijzen....


problematisch, geen oogst dit jaar want de eikels verrotten al aan de bomen, er gaan nog veel dieren dood komend herfst en winter. Sommige maispercelen worden nu al gemaaid voor stalvoedering; niet goed genoeg om in te kuilen nota bene....zorgelijke toestand.



---------452--------
30-07-2018
Buit eruit
  Beter nog...niet eens erin met dit weer!


In België ging vandaag een jachthond aan de hitte dood.
Heeft een uur lang in de autobench van een hermetisch gesloten auto liggen creperen. Vrijwel zeker heeft zijn baas niet niet de wederkerige empathie die zijn trouwe hond wel had; namelijk tot in de laatste seconde (positief) over zijn baasje denken. Voortdurend zal zijn dier gehunkerd hebben naar zijn terugkomst!
Wat voor straf moet je nu zo iemand geven, buiten een levenslang verbod op het houden van dieren, plus castratie..... (niet chemisch, gewoon als BARF, met een oud zakmes)


 
 
 

---------451--------
26-07-2018
Very hot, haiku
36º C.
 

Op daalders plekje
gezwollen voet geheven
grasspriet in mondhoek.

Amper bewegend
door de hitte bevangen
haiku's bedenken.

Het tappelings' zweet
bekruipt en bevlekt vooral
polo en papier.

Daar waar blauwalg tiert
valt verfrissende snoekduik
bij hittegolf stil.

Bij dit zinderen
bedrupt settertong gestaag
dorstige krekels.

bikkels die we zijn
natuurlijk selectieve
overlevingskunst.

36°Celsius, vent 0, Foj foj..wat hait nait



---------450--------
25-07-2018
My parking
 


camo ton-sur-ton colours



---------449--------
23-07-2018
Hittegolf
Heat wave poem
 

Hoe kort geleden nog min-12-code-geel
van drup aan neus nu co-d' oranje.
De smalle schaduwlaan doen wij als eerste aan
des setter's ochtendritueel, plas en poep in het struweel.

Zo vroeg die einder zindert - die voelbaar hete gloed -
kookt dra mijn bloed, mijn hartslag horen doet
Wat heet.. bij ronde twee branden w' ongenadig 
en nog.. van beider tong vallen druppels stadig.

Het wild gedierte zwijgt, evenzo de mijne
een enkele zwaluw scheert, een krekeltje nog kreekt
tekenplaag geen kans meer biedt
want grote dorst ligt in 't verschiet.

Genoeg beschaâuwd, wij treden weer amecht
't knisperdroge zonbeschenen land 
thuis wacht een pils en zoele wind
uit de arko zogezegd.


In sommige werelddelen is 't altijd zo heet en dor



Eindelijk ben 'k erachter waarom code oranje na code geel komt:
gisteren droop de honing van mijn boterham
vandaag is dat ook bij pastachoca het geval

mijn poloshirt mag nu wel in de was
wasmachine hapert, wellicht door weinig waterdruk
zijn we juist code rood ingegaan?



---------449--------
1
7-07-2018
Ontwikkelruimte geven
  Spelen is leren. Dat geldt zeker voor Ailleen, is ook met haar 3 jr. nog steeds in voor een spelletje. Ze weet heel goed dat konijnen opjagen niet (meer) mag. Maar ja, als zij nu als spelletje gewoon een kwartier onbeweeglijk konijntjes wil kijken en ruiken? Moet ik haar dat verbieden dan? In haar Geest moet toch ook alles op goede volgorde blijven/vallen!?
Al dat gedoe met barse commando's houden we samen niet zo van. 

Daarom loop ik na dat onbeweeglijk speelkwartiertje heel zachtjes naar haar op. Maak bijgaande foto en zeg "kom Leentje het wordt donker, we gaan nu naar huis, alles klär". Al kwispelend wandelt ze mee terug richting fiets... met naast het voorwiel een geduldig wachtende Apache.
Beide honden mochten los dravend (als beloning!) naast de fiets richting thuis, die ene overstekende kat hebben ze beiden naartoe gegromd en verder niks!
Dit zijn echt de bevestigingetjes van vertrouwen, trouw en liefde. Voor MIJ doen ze het dus.

Waar ik nu ook goed van doordrongen ben: Dit soort Oorspronkelijke Ierse setters zijn lateriken; hebben tijd nodig. Niet alleen om echt mooi te worden maar vooral in het gemak waarmee ze leren en straks beter toepassen. Je puppie 'kneden en boetseren in dit werk' mag gerust wat eenvoudig blijven en vooral later beginnen hoor. Het hebben en ontwikkelen van BRAINS is DE sleutel voor later. 
Vanaf het derde levensjaar gaat alles bijna op rolletjes
. Daarom wordt er ook gezegd, alles wat je juist niet doet, of later mee begint heeft meerwaarde! (bedankt Henk voor je steeds wijze lessen)


mijn Ailleen Aoife O'Conloch. Blij ei en uiterst
zinnig eigenzinnig

Summary: 15 minutes staring at rabbits in the evening. No problem at all. Back way home in urban area by following my bike, unleashed, both heeled pretty well! 



---------449--------
15-07-2018
Prinses op de erwt
  Omdat wij Ierse setters om ons heen hebben zijn we wel wat gewend aan aanstellerij en eigenzinnige dingetjes van ze. Gisteravond werd ik aangesproken door een andere hondeneigenaar: Heeft jouw jongste hond last van haar annalen? Huh, ha ha, nou nee...

Het zit ana(al)lytisch zo: De laatste tijd na een hoopje draaien, gaat Ailleen een metertje verderop even een paar centimeter lengte 'sleetje rijden'. Alleen dan, niet vaker en niet langer. Bij gebrek aan een toiletpapiertje, en lichtjes glijden door 't dorre gras reinigt haar daar als de mieter. Ze is vrij van vlooien, (lint)wormen of allergiën, heeft heus optimaal werkende anaalklieren. Als er echt was mis is komt ze wel met hangende pootjes aan. 
Alhoewel: Zo gauw een fazant of patrijs te ruiken valt ramt ze immers overal door- en overheen en telt er geen enkel ongemak. 
Maar een piepklein uitstekend grasje danwel vochtig drupje aan haar tuutje eronder heeft mijn frêle prinsesje een allesbeheersende hekel aan. 
Vandaar dat ik dat hier even voor de annalen vastleg ;-)



---------448--------
14-07-2018
Beschamend
  Wat las ik nou weer op FaceBook? "Wat ben ik toch trots op ons prachtige Ierse setterras". Mijn vingers pipperden van ellende om een reactie te plaatsen, om een paar honderd die-hearts in het hart te raken. Ons ras gaat ten gronde door gebrek aan kennis en juiste interesse, dat wordt met de dag duidelijker!!
Honderden setterfoto's komen langs op onze beeldschermen, helaas hòllen vrijwel alle Ierse setters achteruit, de homozygotie heeft toegeslagen ze lijken allemaal op de verkeerden! 

Ik ben juist verre van trots
, ik huil in mijn binnenste om zoveel klappen in het gezicht van al die fokkers die het ras ooit hebben geboetseerd en voor hun functie geschikt hielden. (Om met elkaar verenigd daar open over te spreken, elkaar dragend, samen toetsend en wedstrijdjes houden.)
Ik verontschuldig me namens jullie aan Reverend O'Callaghan, Mrs. Florence Nagle, John Nash, John Kerr, Jan Hesterman, kapitein Alofs, Rembrandt Kersten... and so on


Wie kan, wie durft zulk een adembenemende schoonheid terug te fokken?! Op de hele wereld heeft niemand meer zulke (toppers rond 1964) kwaliteit in huis. Nou da's eigenlijk niet helemaal waar, ze bestaan mondjesmaat AD 2018, zijn zelfs beter dan die van toen. Waar een wil is...

67
Gaan als een speer...

Type, bone en balance, daar gaat het om! Het optimale in lichaam en geest. Weet überhaupt nog iemand wat de juiste bone, botstructuur en gestel is van een Ierse setter?! Hoe hij langdurig en soepel en stijlvol galopperen moét. De daarvoor optimale body-mass nooit meer gehaald zal kunnen worden vanwege toegenomen grootte van ons ras. 
Gewoon natuurkundige feiten als je praat over zwaartekracht, botsterkte, maximale spierspanning, spierlengte en uithoudingsvermogen.  
Zevenenzestig centimeter (reu) is daarom niet voor niks de maximum schoftmaat! 
Wie o wie heeft tegenwoordig een reu van 58 cm. hoog? Dat zou op alle fronten winst betekenen.
30
Een Ierse setter zo rond de 28-30 kilo is te log en te zwaar, veel te snel moe door onze aardse zwaartekracht. Daarentegen een 17 kilo wegend 'lightboned ribbenkassie op reeënpoten' is evenmin een gewenste vertegenwoordiger van het ras. Een Ier is een stoere hond, eentje die van aanpakken weet, géén frêle popje.
Hoe interpreteer je de standaard, conserveer je nu een ras?! In elk geval eenswording.
Bij honden kun je gewoon doormodderen
dat blijkt iedere show en clubmatch maar weer. Het beste toetsingssysteem is willens en wetens namelijk foetsie gemaakt. Daarom staan talloze keurverslagen er bol van: van te hoge kwalificaties, van leugens door gebrek aan kennis, privé meningen en zinloze blijmakerijen. Met droge ogen wat arm is rijk noemen. Daardoor ook loopt deelname aan dergelijke shows rap terug, de wal keert het schip. Hoe lang laat jij je nog bedotten!?

Familydog AND Huntingdog (ja ja dubbeldoel, geschikt voor iedereen!)
Het allerbelangrijkste wordt door "het grootste kamp" als niet ter zake zijne aan de kant geduwd: De RASSTANDAARD Ierse setter is 1:1 gekoppeld aan de OFFICIËLE WERKSTIJL Ierse setter. (Het resultaat van lessen door de eeuwen heen; het één kan en mag niet los gezien worden van het ander. Bekrachtigd door IKC/moederclub IRSC Ierland). In alle landen aangesloten bij de Federation Cynologique Internationale (FCI), dus ook bij ons in Nederland, zijn beide standaarden richtinggevend. Om bij die stijl te blijven: we zijn er nog lang niet, ook binnen de werklijnen niet, er is nog zoveel om voor te gáán!

Bij ons setterras is het fundamenteel ernstig fout gegaan. Erger nog. De middelmaat aan uiterlijk en intelligentie van ons mooiste ras wordt tot norm gemaakt!! 
Nota Bene: De gebruikshondenklasse op shows zou uitsluitend de top van de top mogen toelaten, uitsluitend honden die zowel uitmunten in voorkomen alsmede het puikst van honderden soortgenoten zijn bij hun werk namelijk jachthond. Niet het vodje papier die dit thans toelaat.
Wie nooit in zijn fokkerij dit praktisch toepast: zijn (huis-tuin-keuken)setters of fokproducten nooit officieel examineert / tevens toetst op de raseigen unieke werkstijl 
(benodigde lichaamsbouw/galopstijl/stamina/huntingbrains) heeft geen enkel recht van spreken meer!! Ook al ben je met velen...
Ook al heb jij misschien die werkstijl heus bestudeerd, maar je dit nooit hebt eigengemaakt danwel aan den lijve meegeploeterd, of een half uur achtereen de setter door de verrekijker hebt gevolgd in zijn ultieme taak... dan blijft het gepraat maar voortduren gelijk kippen zonder kop. 
Ik merk gewoon aan de reacties dat niemand snapt/belangrijk acht dat al die verliezen binnen het ras desastreus zijn. Als je niet meebouwt ben je een afbreker, 't is zo simpel.


En dáárom schrijf ik,
je voorhouden wat je misschien niet was opgevallen
zodat door gewijzigde vorm en grootte alles niet meer in je hersenruimte terugpast

Summary: I sincerely apologize Mrs. F. Nagle, John Nash, John Kerr, ..a.o.. for destroying our beautiful breed by irresponsible breeders worldwide for decades now. The show must go on?..no, destroy all grooming tables, trimmers, shavers an fur-conditioners. Our breed is dying, train them, sport with them, hunt with them, shoot birds over them.




For the Old School people...this bitch is a descendant of famous (dual) dogs. Names like Red Star Hurricane, Clontarf Ashton, Clancy O'Ryan, Moanruad Kerrygold, Charles von der Geest, Shandon O'Cuchulain, Raycroft Larry, Björn v. Eisenhammer, Sowerhill Red Mist, Ardbraccan Dunswood Supertramp, Twoacres Theresa, Brackenfield Hartsbourne Bronze, Charly von Royal, Sheantullagh Godswalk, Derrycarne Carlsberg, Kolibri von Bergstücken, Falko vom Oelken, e.v.a.



---------448--------
13-07-2018
Avond verleidingen
  Elke avond sluiten we af met een fietsrondje langs wat hazen en konijnen. Door die mogelijke contacten worden toelaatbaarheidsgrenzen opgezocht en hersteld. 
We zijn inmiddels zover gevorderd:
- Er wordt nooit meer over zo'n veld gejakkerd om hazen of konijnen op te stoten
- Kop hoog houden, niet 'grazen'.
- Staarthouding moet rustig zijn, opgewonden propellerstaarten houden we niet van, gewoon in rust beneden de ruglijn gedragen.
- Wanneer je een haas of konijn ruikt mag je die soms nog uitwerken, ehh bedachtzaam èn als het van mij mag.
- en als ie springt blijf je op je plek. Leren haas te negeren.

Bij het filmpje: Tientallen meters hebben ze aangetrokken op de geur van konijn die vlak achter de struik zit. De 'schok' die door Ailleen gaat betekent overschakelen van geur naar zicht >> dat beest zien wegrennen omdat Apache aan het rommelen gaat in het bosje. 
Dan heb je één seconde om in te grijpen.... moet je dus niet stomweg daar staan filmen, gezeten op je fietsje. Snotverjoppie mis! Dus, fiets op de stander, Ailleen teruggeroepen en op plaats van vertrek down gelegd, hopelijk blijft dit wat hangen in haar brein. Stáán is stáán wat er ook gebeurt, troelala die je bent. 
Nee, niet echt... ik zelf maakte alle fouten.

 




---------447--------
12-07-2018
Voetafdruk
  Met één muisklik kies ik voor "Opslaan als"... hazenpootje.jpg
Op de voorgrond een zee aan plantjes genaamd hazenpootje (Trifolium arvense) daarachter mijn twee setters snuffelend aan echte voetafdrukken van een haas die daar een kwartiertje eerder wegrende...
Dit klaverplantje heeft een toepasselijke naam. Trifolium wijst op de drietallige blaadjes in de oksel en steeltjes (is klaver,ja) arvensis betekent 'van de akker'. De bloempluimpjes zijn zachtharig en afgerond. 
Het is wel eens lastig wanneer ik mijn setters wandel tekst
en beeld als dit ter plekke opborrelt, daarna thuis vanuit mijn hoofd 'knippen en plakken' op internet. Kon ik mijn hoofdwerk maar eens stil zetten... moe van mezelf.

By the way, nu we het hier toch hebben over voetafdrukken: Wat voor Groentje ben je? Wat is jouw Footprint op deze aarde? Viel me niet mee, dat wij voor onszelf 5 hectare van onze aarde blijken nodig hebben. Hebben we nog iets ruimte om te rennen zou 'k zeggen ;-)
test:
http://voetafdruktest.wnf.nl



Summary: what is your ecological footprint? http://footprint.wwf.org.uk/



---------446--------
10-07-2018
Protestactie
  Het wordt gewoon hoog tijd weer aan het veldwerk te gaan met ze! Nog even een maand geduld oefenen.

Met enige regelmaat hebben Ailleen Aoife en ik verschil van mening. Dat vergt soms het uiterste van mijn kennis en kunde in hondenland. Al vanaf dat dit Engelachtige meisje hier in huis kwam is 'Training your dog' niet volgens dat boekje gegaan. 'k Ben niet voor niks in 2015 al met deze Ailleen's blog begonnen er is zoveel om baas voor te blijven. Jezelf een wat eenvoudiger hond wensen geeft minder kansen op zoveel plezier. Die setterduvel moet er gewoon in, hoort erin!

Serieus druk zetten eindigt steevast in strubbelingen; je vangt haar niet met smoesjes, verborgen plannetjes of snoepjes. Vanmiddag bijv. vond ze de stoffige wandeling "Bos en Hei" veel te kort duren, kefte zelfs uit protest, gaat met recht dwarsligger zijn op een steenworp afstand. 

Gelukkig bepaal ik alles, dat denk ik tenminste... geen butler van ze zijn, maar om nu heftig op te treden na zo'n fijne wandeling...nee. 
Testje: Heb het commando 'spring in de autobench' één keer gegeven, na exact 12 minuten stond Leentje loom op en sprong alsnog. Da's andere koek dan die 45 seconden regel (nadenken, capituleren en doen). Heb haar nu een aantal uurtjes volkomen genegeerd, terwijl ik nu thuis dit schrijf komt ze aangesjokt, gaat met haar kop mijn voeten liggen en likt mijn tenen. 
Laat dat vooral maar lang duren mijn schat...
Maar toch moet er vaker gestudeerd en geoefend worden, maar ja 't is al zo lang heet weer.



---------445--------
09-07-2018
Belangstellings
registratie
  Zal ik jullie eens wat zeggen?  De fokkerij en liefhebberij van de Rood-Witte Ierse setter gaat een kleine revival beleven. Eerst moet er wel wat dieper worden gezakt vermoed ik.
Geruime tijd hou ik een beetje bij hoe de pupverkoop van Ierse setters (of wat daarop lijkt) gaat. Of fokkers lang moeten leuren met pups, welke mensen reageren, hoe ver weg, exporten, aantal malen FB annonces en vooral de liefdesuitingen en commentaren daarop. 
FB'ers, Setterlovers die niet komen kijken, of soms wel kijken maar niet kopen, hoe Hollands wil je het hebben. En toch worden ze allang niet meer massaal toegewezen op 4 weken leeftijd want het is niet meer allemaal goud wat er blinkt. Wat zeg ik, fokkers van de IRS & IRWS showtypen leuren dagelijks met plaatjes van Available pups, om als beoogd fokker kopschuw van te worden! Wachtlijsten bestaan helaas niet meer, blijkt tegenwoordig erg tricky voor een fokker. 
Weliswaar een pup aanschaffen blijft een soort impulsaankoop: "ik wil deze, en wel nu" en niet op de wachtlijst staan voor welk jaar/ooit. 
Opvallend ook de toename aan hartjes en likes op de IRWS nesten, zelfs de ISC probeert via een charmeoffensief meer IRWS foto's te plaatsen in FB en clubblad. Uiteraard bang voor ledenverlies en mogelijk opheffing.

Outcrossprogramma
Ook zie en hoor ik veel minder negatieve reacties op het Outcrossprogramma. Zelfs fokkers en eigenaren die eerder tegen waren zijn soms nu voor!! Er is inmiddels een groeiende groep die het anders wil, liefhebbers die het werkelijk om het zieltogende ras gaat. 
Bij de fokkers moet helaas nog veel gebeuren, sommigen staan gereed om een mes in je rug te steken. (dat kan alleen als ze achter je staan he). 

Doorgestoken kaart
Terecht werd, een paar weken geleden, opgemerkt dat 3 stuks Rood-Witten deelname op de eigen ISC Clubmatch 2018 een belachelijk klein aantal was. 
'k Weet ook wel hoe dat komt hoor... (mouse over) Ooit grote shows tellen nu maar een handvol inschrijvingen. Het hele keursysteem is ziek geworden en velen zijn er inmiddels ook ziek van. Niet alleen bij ons hoor, ook België en Dld kampen met datzelfde probleem. Een fokker die zijn werk goed verstaat mijdt shows, vindt heus (beter) zonder showresultaten een puike partner voor zijn teef. Tja en dan volgt er een flinke tik op je vingers van nota bene je eigen rasvereniging. Dat betekent actief om zeep helpen van genen, mogelijkheden en gemeenschapsgevoel.

De nieuwe weg
Een breder publiek begint te begrijpen dat er wat exclusiefs, gezond sportiefs aan staat te komen. Een hond die vast en zeker dichter naar zijn oorspronkelijke doel wordt gefokt. Bredere gezondheid boven type stellend, minder familie van elkaar. Als we nu die stip op de horizon als vertrekpunt gaan nemen komen we vast en zeker ergens, graag geduld! 
Eigenlijk, beter nog, hoog tijd voor een zgn. Step Change. Oftewel in gewoon Hollands: bijna iedereen gaat op hetzelfde moment over op de nieuwe weg, dat is dus iets anders dan 'geleidelijk groeien naar' of 'ik zie nog wel of ik ga aanhaken'.

Misschien ook wel diep in jouw hart is die roep 'ik wil er wel zo eentje, ik wil ook meehelpen het IRWS ras te redden'. Je bent van harte welkom.  Heb je opeens voor hetzelfde (kost)geld een tophond in huis.  Nou dan heb je in elk geval vaak aanspraak onderweg, je wordt een soort Ranger van de Rood-Witte setter variant! 

Waar je als nieuwbakken liefhebber op moet gaan letten? 
Bloedvoering zoveel mogelijk uit het moederland Ierland en juist niet die te forse stramme lummels met kaalgetrimde hertenhalzen, weke uitstraling, wit gewassen dikke vachten, diepe massieve koppen met gvd nu al te la(n)ge oren, roze gums en vlekkerige vlinderneuzen.
(waarschijnlijk wordt iemand hier weer boos over) tenzij je natuurlijk op (de zichzelf eliminerende) hondententoonstellingen tijdelijk furore wilt maken. 
Een IRWS moet bovenal laten zien dat hij sportief- en in de werkpraktijk klaarblijkelijk voldoet, daarna mogelijk bevestigen via enkele shows dat de constitutie inderdaad correct is.... Klaar is kees. 
Drie "groene stickers" op een Ierse setter is goed genoeg, laat daarna zonen en dochters of onverwanten kwalificaties verzamelen. Als overjarige setter niet die hoogst bereikbare KAMP / BOB / BIS plek jarenlang voor nieuwe generaties bezet houden. Daarmee stel je eigen eer en roem boven welzijn van je RAS.

Iedere generatie (4 jr?) met een nieuwe topper komen da's pas knap.



---------444--------
08-07-2018
Fibonacci setter
  Ook in het bos is 't heet, we rusten en drinken om de paar honderd stappen. Nou ja zoiets. Staccato hijgende honden, eentje ligt vlak naast me, de andere tien passen terug.
Ondertussen peuter ik wat aan een denneappel; ik controleer eigenlijk daar even mijn aquariuminrichting artikeltje over esthetica in Fibonacci-stijl (ook wel "het oog van God'' genoemd) en tel daarom rij voor rij de uitsteeksels op de appel. 1-3-5-8-13-21 enz. 
Uit verveling sloop ik de bovenste ringen (3 en 5 uitsteeksels) en werp hem daarna achteloos weg, rolt tussen al die andere. Kom hondjes we gaan verder. 
Wanneer ik een heel eind verderop een steentje uit mijn schoen sta te schudden spurt Ailleentje op het pad terug. Komt mijn oogappel rap terug met een denneappel, MIJN PRUTS denneappel. 
Wat een wonderlijke setter ben je toch, het oog van God zit ook in jou!




---------443--------
07-07-2018
Newborn IRWS litters
2017/2018
  Op het eerste gezicht verheugde ik me over het aantal IRWS geboorten de laatste maanden aan deze kant van de Noordzee. Het ras bevindt zich in zo erg zwaar weer, ieder nest kan (sorry moet!) meehelpen tot overleven van het ras. Zoveel mogelijk onbekend 'bloed' omarmen, door volkomen onverwachte combinaties te kiezen, zorgen voor echte verbreding van de genenpool. Fokken met die hap, verantwoord en veel. Out of the box.

Er verandert tot nu toe niks in de IRWS fokkerij
Als je beter kijkt, gaat uitpluizen kom ik tot verdrietige conclusies bij IRWS x IRWS:
- Het zoveelste herhaalnest wordt deze week met vreugde gepresenteerd. Via nestzusje bij dezelfde reu is in feite ook herhaalnest...
- Waarom, waarom al jaren, ook deze maand weer.
Na 1 jaar alweer een nest met dezelfde partner, wat weet je eigenlijk van die eerste ronde pups.
- Het zoveelste neef-nicht niveau, of sterker verwant zelfs, een verantwoord lage combi vrijwel niet te vinden. Nee wordt niet gemaakt!
- Steeds weer dat populaire reuen-syndroom (showresults >> matings).
- Er wordt uitsluitend geselecteerd op type, looks en showwaardigheid (incl. kleur en aftekeningen, diepe koppen met grotere oorlengte).
- Of: Pup only available for showhome....tmosniemagge... of doe toch maar, de kudde holt toch al richting afgrond. Het Ierse setterras heeft de fokkers die het verdient, da's al helder.
- De hele wereld en FB-vrienden bedelven alle getoonde pups met felicitaties, rode hartjes en kusjes. Is er nu niemand....
- Het Outcrossprogramma is niet voor niks aangemerkt als de belangrijkste weg tot overleven van ons ras. Helaas is geen enkel F2 of F3 individu al voor de full-IRWS gebruikt ("het is niet nodig", "karakterswitch", "wordt mijn stam honden minder mooi van" hoor ik als tegenwerping).
- Het bierkaai effect; dit blijft dweilen met de kraan open!

Ergo: Vrijwel ieder nest heeft tot dusverre het ras naar een lager peil gebracht in plaats van meegebouwd naar het hogere doel. Dat bedenk ik niet zelf hoor, lees de officiële onderzoeksresultaten. 
Is er nou niemand die uit deze kudde wil ontsnappen? 

Immers, wie de kudde volgt loopt altijd in de stront!


Elkaar begrijpen heeft drie kanten: mijn kant, jouw kant en de waarheid. Frappant detail: ik column', schrijf en publiceer er al jaren over. Ook ik weet allang dat je met erover schrijven er nog lang niet bent. Je moet voelen, zien, aanspreken op, kletsen met elkaar e.d. 
Maar toch...nog nooit heeft een setterfokker mij op de vingers getikt dat ik het bij het verkeerde eind heb of (bewezen) de plank mis sla. Niet telefonisch, niet per mail, niet publiekelijk op FB. Wel boosheid van setterloverspubliek levert het soms op; waar zijn die boos geworden mensen dan zo bang voor? Wringt er toch wat ergens!? Tja, volop zaad maar er kiemt niets...

Summary: I am angry. About loss of IRWS diversity, again and again, for years. These last months a lot of repeatlitters, high COI's, popular studddog syndrome, partnerselection by homozyg. showtype/'wow'-looks. For what, preserving our breed...pfoehhh???
So...“If you follow the herd, you always stepping in poop.”



---------442--------
05-07-2018
twee wipneusjes
  Die haas daar in zijn pot houdt twee setters op hun achterwerk. Mijn ogen hebben meer moeite met lokaliseren in al dat losse hooi dan mijn settertjes via hun neus. Vooral Apache zit lekker rustig te genieten, deze neusjes maken weer overuren. Ben er ook bij gaan zitten.
Oh my God thanks dat dit nog kan, wat een geluk hebben we toch gehad gisteren. (zie 441)


geen twijfel aan, we ruiken haas

Update: de volgende dag daar geen haas maar wel 11 ooievaars te zien en te ruiken



---------441--------
04-07-2018
Vloek en zucht
Hoop en vrees
  "Na die grote spanning hield ik opgelucht de adem in". Ja dat kan.
Het was vanochtend mijn eerste grootste schrik: In the middle-of-nowhere wordt je hond door een verdwaalde auto aangereden.
Hoe dan. Op de stoffige zandweg scharrelen in het warme weer mijn twee setters, een witte Suzuki komt moeizaam dit pad oprijden. De auto raakt bijna vast in het mulle zand, moet gekeerd; route fout ingeschat, een vreemdeling zeg maar. 
Apache 'de sociale', wil altijd naar een witte auto,kennis maken met de chauffeur en draaft vrolijk kwispelend naar de nu half gekeerde stilstaande auto toe. Dit naderen wordt wel degelijk opgemerkt!
Precies bij haar voorlangs omlopen wordt er een peut gas gegeven en raust de auto schuin naar voren tegen Apache haar achterwerk aan. Die schrok zich wezenloos omdat de bumper haar vele meters bleef duwen. 'k Zag haar in uiterste krachtsinspanning later opzij springen en schampte ze nog de auto- zijkant. Hoe ze haar redding klaarspeelde is me nog een raadsel.
Uitgerekend Apache die voor iedere auto juist aan de kant/berm blijft vanwege gevaarbesef. Ze leeft gelukkig nog!!

Wanneer ik schreeuw en mijn arm boos in de lucht werp groet de bestuurder terug, zich snel uit de voeten makend. Heeft blijkbaar deze aanrijding niet eens bemerkt; sommige mensen kijken niet verder dan hun motorkap! Tegen zulke domme voorvallen kun je je niet wapenen...

Nu ik dit thuis aan het typen ben kijkt Apache me met een scheef hoofd aan....'ben je nu alweer aan 't foeteren',  nou ja eigenlijk heeft dit flinke impact.
Een kat heeft 9 levens, een werksetter dan?

Update in de avond: 
Apache heeft vandaag niet meer gegaloppeerd, even haar achterhand aanzien de komende dag(en). Bah!
Update na
24 u. soms korte huppelpasjes met de achterpoten, het ergste lijkt wel voorbij. Alhoewel, springen in de kofferbak werd glibberen en daarom zetje van mij nodig.
Na
48 u.: ze ontziet zichzelf maar heeft geen pijn zo te zien, is wat gloeierig. Plukken haar laten los op haar kont...
Nog weer een dag later lijkt ze weer kwiek, alleen gaat ze wel plots even zitten, meerdere keren op een wandeling. Dat doet ze wel vaker.... hmm niet blij


auto's blijf asjeblieft weg hier



---------440--------
02-07-2018
Afkoelen
  Het is al zo lang heet, soms erg drukkend overdag. We doen echt niet zoveel; wanneer de avonden koeler zijn fietsen we een rustig stukkie. Apache zoekt overdag voortdurend veel de schaduw op, Leentje is nog best te porren voor een paar meters zwemmen. Ailleen kreupelt (al)weer linksvoor, maar ja in ieder weer en terrein zet ze haar beste beentje voor. Zwemmen zal haar schouder goed doen.




---------439--------
02-07-2018
Als setters in de boom
  Toon mij uw hond, dan zal ik zeggen wie gij zijt!
Onze ochtendstond had werkelijk goud in de mond. Komen we bij 'onze' eik om even in haar schaduw uit te rusten hoor ik heel zachtjes tikken boven me. Als van een 'horloge'spechtje...
Daarom wordt het op de rug naar boven liggen turen. Apache kopieert mijn gedrag en gaat op haar buik naast me liggen eveneens omhoog starend. We doen nogal veel dingen sámen. 
Ik zie nog niks, Appie al gauw wel, want ze maakt een mompel-woef. Als ik haar blik volg zie ik het ook: twee goudoranje buikjes met grijze vleugeldekjes rauzen links, rechts, op en af... twee boomklevers!
Als we heel stilletjes blijven liggen komt er eentje zelfs vlakbij; helaas wordt dat door Ailleen verstoord. Die had het allemaal vanuit haar comfort-zone gevolgd maar kon zich niet meer inhouden....
Zo zie je verschil tussen een 5 jarige en een 3 jarige; ze verschillen in kleine varianten en essentiëlen die IRS en IRWS, (maar niet zoveel dat je het een compleet ander ras moet noemen).
Mijn voorkeur en fokrichting heb ik inmiddels bepaald



---------438--------
30-06-2018
Nooit van de riem geweest...
  Voor de tweede keer deze week vergeet ik hun lijnen en fluiten in de broekzak te steken. Dan lopen we een uur in het bos en mis ik opeens wat ha ha; ben ik ze zojuist verloren of hangen de riemen gewoon nog thuis..... Nou ja voor grote nood heb ik altijd nog een broekriem immers. 
Op de terugwandeling kunnen we dan ook mooi even oefenen in 'achter' en 'volg,naast'. Dat ik daarmee flink reclame voor setters maak wordt snel duidelijk: "Meneer, wat voor ras heeft u, ze zijn zo erg gehoorzaam!". 
'Mevrouw dat ligt inderdaad aan het ras, vooral deze Ierse werklijnen munten daarin uit, al eeuwen zijn ze de toegevoegde waarde tussen natuur en mens'. "Lopen ze nooit weg?" 'Nee, als ze van je houden wordt er niet weggerend of ontsnapt, ze gaan soms even op beperkte excursie. Ze letten op mij en ik zal nooit achter ze aanhollen'. 

"Nou meneer mijn hondje is nu 1,5 jaar en is nog nooit los van de riem geweest, ik durf dat niet". Sommige mensen moeten geen hondenbezitter worden!!!


..op hun favoriete zandwegplekje altijd even rollen



En zo weelt alles hier weer tierig



---------437--------
25-06-2018
Stekeligheden
  Was er vroeger niet ergens een rubriek die Stekeligheden heette?  FaceBook is er nu zelf zo eentje.
Tussen de 'ierse setterwerkers' en de recreanten/showpiepel bestaat er al 100 jaar een gewapende vrede. Bij het minste of geringste is er reden voor stekeltjes, en heel vaak terecht ook. Altijd moet je weer lullige opmerkingen, negativisme, verdrietige dingen verwerken, de werkers horen blijkbaar nergens bij, zijn paria's. 
Ierse setters uit werklijnen staan erg dicht bij de natuur, dat moet ook zo blijven (ahem voor alle Ierse setters weer zo worden). Begeleiden van passie. Wat voor beeld heeft men nou hoe een real setter denkt en doet wanneer ze wild bemerken?!

Kortom, even heet van de naald: In onze late uitloop voor het slapen gaan stuiteren in de bebouwde kom Apache en Ailleen de hoek om richting een grasveld. Even later kom ook ik om de hoek... het beeld tegen van een starende, 'voor'staande Apache en een patronerende Ailleen. Ik zie een moederkonijn met wel vier,vijf, nee zes jongen in het gras. 'k Fluister naar Apache "foei haassss, kom naast me, nu!" Ze gehoorzaamt direct en komt al kwispelend naast me. "Ailleen jij ook, kom hier, naast!"  Mijn tweede setter komt naast me zitten. "Voet, volg"! En gezamenlijk wandelen we losjes twintig meter de andere kant op, zo weer klaar en mogen ze weer vrij!
Die jachtlijn Ierse setters zijn zo gek nog niet, wat zeg ik: never a dull moment! Wees alert en weet vooraf wat je hond bedenkt, een seconde of drie is genoeg. Je hebt dan een geweldige hond naast je, zo eentje gun ik iedereen.

 

Summary: Midnight, in the dark we met 7 rabbits by surprise. Apache 'holds' and Ailleen backing. No problem. "Come here, and heel"! Both dogs came to me and heel. Working line Irish setters are the best!



---------436--------
21-06-2018
Stambasisrot
  Op deze langste dag van het jaar ligt in ons wildloze wandelbos zomaar een forse fris bebladerde beukeboom over het pad. Op de heenweg stond deze gladde knaap er nog; nu plots als een luciferhoutje afgeknapt! Wanneer we met z'n drieën (mijn helpers Apache en Ailleen snuffelen immers elke dag aan bomen) dit gaan inspecteren mompel ik als oud-plantendokter, ..."door de sluipmoordenaar stambasisrot". 
De beuk is compleet rondom onder'huids' verrot en vermolmd door de zwarte schimmel Phytophtora syringae, verwant aan de aardappelziekte. Alleen door het kernhout werd deze boom nog rechtop gehouden. Het ergste vind ik dat nu helemaal geen (als een alarm) zwarte vlekken op de stam zichtbaar zijn.

Dit zijn daarom erg gevaarlijke bomen, al bij een zuchtje wind storten ze ter aarde. Ben me daar erg bewust dat de belangrijkste Ierse setter fokker ooit (mr. John Nash, 'Moanruad', Ierland) de dood vond door een vallende boom!



---------435--------
20-06-2018
Setter Set
setje
  Straatpraat en settersvirus besmetting
Komt mij vandaag, een oude mevrouw schuifelend achter haar rollator, tegemoet. Maakt zelf contact met Apache en Ailleen en roept uit: "Ha wat een lief SetterSet setje". Ze zet de rollator op de rem en komen we wat aan de praat. Natuurlijk eerst via die befaamde nylon kousen uit Veenendaal, dan op setters en hun oorsprong. Al jaren had ze geen setters meer gezien, laat staan geaaid. Ze leefde helemaal op!
Haar eerste jeugdsetter ('leek wel wat op Apache en precies zo vriendelijk') kwam uit Den Haag, een volgende setter na WO-II kocht haar vader van, zoals ze zei "van die Hilversumse dames hoe heetten die ook al weer...". Wanneer ik zeg "mejuffrouw Pols", knikt ze bevestigend.  
Ook bij deze krasse mevrouw van 90 jaar is het settervirus nooit gedoofd. Zo leuk!

Summary: I met an old woman (90) in the street. She was petting my bitches, fun for her! Remembering the new nylon stockings "Setter Set" trademark in Holland in the sixties. We talked about old days, Irish setters she owned before, in and after WordWar II. Very clever old lady with persistant settervirus.



---------434--------
14-06-2018
Feather determination
  De beide setters gaan full speed door het bos. Genieten geblazen! Vandaag blijven ze vnl op het pad. Plots remmen ze, ruiken wat bij een boomstronk, gaan dan schudkoppend snel door. Ze moeten er even niets van hebben. Wanneer ik daar aankom zie ik erg aparte veren liggen, van welk soort vogel? Een valkeniersoortje? Gelukkig geeft de vogelverenatlas op internet uitsluitsel: Een grote bonte specht (Dendrocopos major) blijkt daar iets akeligs overkomen. En die ruikt inderdaad niet zo lekker als een fazant.


En even verderop heeft iemand even zijn hond geborsteld, nahhh ruim je troep op!


Typische comfort-zone action van Ailleen. Het liefst in de schaduw uithijgen, bij niemand in de buurt.



---------433--------
13-06-2018
Gewichtige zaken
  We komen werkelijk amper bij de dierenarts. Vandaag stap ik eindelijk eens weer door de wachtkamer met mijn twee setters... voor een privé twee minuten weegmomentje. Gehoorzaam gaan ze om beurten op de schaal zitten en ik noteer hun gewichten op mijn mobieltje. Apache 23,7 kg. en Ailleen 19,1 kg. Bij Appie krijg ik het maar moeilijk omlaag! 
Als we langs de rij wachtenden terug gaan (wat heerlijk trouwens om tot nu toe daar nooit te zitten) krijgen we lof toegezwaaid: "Wat zijn ze lekker rustig en gehoorzaam", "mooie honden meneer", "wat een prachtige dieren". 
De DA-assistente achter de balie eveneens "wat zien ze er mooi uit". Buiten, bij het in de kofferbak springen, zegt een meneer in onvervalst Ommens "dien hundties ziet er good uut". Dit soort Ieren is laat af, nu wordt het mooi uitgroeien menens!

Een klein beetje hier daarover snakken mag toch ook wel eens?! Want ook ik ben trots op ze, het spat van deze pagina af, eigenlijk teveel voor één dag.


tijdloos mooi



---------432--------
10-06-2018
Farting dog 
  Ruim twee weken knagen soms de beide honden al op grote botten, koeienknieën. Zolangzamerhand moeten deze vleesvliegenlokkers maar buiten blijven. Vanmiddag was het weer zo'n botknaaguurtje. In de late avond springt opeens Apache van hun ligbank. Direct ruik ik waarom... pfoe zo'n hondenscheet komt alleen maar door een adelijk bot. Deze stankvlaag is zelfs voor een hond te erg...



---------431--------
09-06-2018
Wet wet wet 
  We hebben een paar droge buien, dus hup naar het bos. Als je zulke setters hebt als ik worden ze binnen no-time toch al kliedernat door de onderbegroeiing. Mijn enkel en voet gaan echt nog niet jofel, mijn beide setters maakt zoiets niet uit. (Ze hebben wel 10 keer mijn afstand verbeterd in dat uurtje langer). Het was erg rustig onderweg, het hele Hellendoornse losloopgebied bijna voor onszelf. Die ene mevrouw sterkte gewenst met de begrafenis van haar man a.s. dinsdag. Met je hond lopen geeft inderdaad lucht. Spontane ontmoetingen gaan soms over Struggle en  Life, heus niet altijd over honden.

Summary: Not too hot today. Two hours running in de woods with wet shrubs... made a very happy Apache and Ailleen.



Bij thuiskomst loopt er een verdwaalde mier over mijn been
...dat wordt nog een heel eind terug sjouwen

 

---------430--------
05-06-2018
Samen op excursie 
  Kleine oefening in Respect en Rust bewaren.

Met de beide neuzen in de wind staan Apache en Ailleen Aoife (zeker tien minuten bewegingloos daar onder die witte vlaggen) heerlijke geuren in te snuiven. Exact kopieert Ailleen het voorbeeld van Apache in al haar respecteergedrag. Ze kan dat echt goed.  
Het wordt tijd dat ik het wat van dichtbij moet gaan meemaken. Hmmm, eerst teruglopen naar de auto, starten en om de vijver rijden... ze blijven vast wel staan.
Door al het gedoe met camera en fluisterwoordjes uiteindelijk de vogel gevlogen en ontkomen.
Wel wordt het tijd beide honden meer apart op te leiden, dit samenop gaan en elkaar kopiëren lijkt wel leuk maar is in feite niets, het leidt niet tot wedstrijdwaardig gedrag.



 

---------429--------
01-06-2018
Opgefrist, zoiets
  Het was een warme meimaand. Nu het vandaag eindelijk minder heet is lopen we in de late namiddag weer wat langer. Het loopt zwaar, drukkend wordt het. 
Twee schaduwen schaduwen mijn schaduw. Ondertussen stapelen zich wat grauwe wolken met lichte bloemkoolrandjes maar de vele boomkruinen onttrekt dit aan onze waarneming...
Aaaaahhh! Een flits gaat samen met een geweldige donderslag; ergens voor ons klinkt gekraak. Een jaar geleden was dit hier precies zo....een aha-erlebnis.

Kom hondjes we gaan even wat veiligheid zoeken dit komt me wat te dichtbij.
Ook de regen komt wel heel plots recht omlaag suizen. Als zeiler ken ik de aloude onheilsspreuk: "Komt er eerst regen en dan wind, berg u dan gezwind", ja, snel zijn dus. Ik hurk aan de voet van een grote beuk.... Apache en Ailleen, vlak naast me staand, zijn binnen een minuut kletsnat en ikzelf...geen jas mee. Er volgen nog een viertal knetterende donderslagen en alles klaart weer op, zonder noemenswaardig wind gevoeld te hebben. De setters komen later nagenoeg droog bij de auto, mijn poloshirt niet...

Ik heb ontzag voor onweergeweld vlakbij, maar bang? Nee, als het mijn tijd is is het mijn tijd. Geraakt worden door bliksem gaat sneller dan een guillotine*, je dood is sneller dan de zenuwen kunnen doorgeven.
*
guillotine.... ik bedacht me daar onder die boom inhoeverre een onthoofding nog in die afgesneden kop werd verwerkt, m.a.w. voelt ie zich nog even stuiteren? 



---------428--------
30-05-2018
Happy Birthday 
 



---------427--------
28-05-2018
Bevriesmomenten
  Bij de plaatjes: Een koppel houtduiven met twee jongen strijkt in de verte neer in het gras. Het is mijn setters niet ontgaan, blijkt later. De wind staat niet goed, dus gaat vanaf nu alles op gevoel en vermoeden. 
Apache als voorste gaat op 30 meter alvast op down en onderneemt wat kruip-sluip aktie. Ailleen volgt nauwlettend al haar bewegingen, gaat eveneens op afstand down (1), daarna uiterst voorzichtig meter bij meter voorwaarts (respecterend/honoring/backing). De bedoeling van dat respecteren is dat de (voorste) hond die het wild vindt haar werk mag afronden en de achterste hond blijft ‘stand-by’ in een soort backup in 'synchrone (on)beweeglijkheid'(2). Zo heeft de natuur, als het goed is, dit geregeld.

In het voorbijlopen schiet ik in alle rust een paar mobielplaatjes van een onbeweeglijke Ailleen (3) en begeef me naar Apache in de verte. Als de duiven opvliegen (om mijn te dicht naderen) blijft Appie gewoon liggen (4) en Ailleen op 50 meter terug blijft staan. Wat is zo'n natuurlijk (erfelijk!) optreden mooi om weer eens mee te maken. Ze leren mij me te gedragen! 
Volgend jaar is Ailleen klaar voor de koppel-klasse, en dan maar hopen dat zij de leading dan heeft he.


click

Summary: Apache in front crouching/'pointing' on pigeons,  Ailleen Aoife is backing her work



---------426--------
27-05-2018
botjes ruilen
  Om echt blij mee te zijn. (Vrij naar Ps 133 hoe lief'lijk is 't, dat meissies van 't zelfde huis, als zusters samen wonen....)
Want: voor de vierde keer vanavond ruilen mijn twee teven van koeienknie, het gaat gewoon in goed 'overleg'. Een heerlijk zusterverbond hebben ze (onder mij dan hè), dat kan ook heel anders zijn..



---------425--------
27-05-2018
Zwolse bos in 5 etappes
  Op ons dooie akkertje struinen langs de hei. Vijf pauzes met water bij een benauwde 27º C. Geen bliksem, varkens, damwild of wolven gezien. 

Summary: 27° C. in the heather. Lazy sunday afternoon




Gelijk een vos beweegt Ailleen door het terrein

 

 

---------425--------
25-05-2018
Kraanvogel / Crane
  Om mijn enkel rust te gunnen lig ik even op mijn rug in 't gras; het wandelen is even over. En kijk op naar de hemel. Ailleen Aoife zijgt naast me neer maar kijkt plots omhoog...ze hoort wat daar hoog in de lucht. 'k Volg haar blik, ja inderdaad er zweeft daar, grote cirkels makend, een kraanvogel. Hoestmogelijk en inderdaad bijzonder want er zijn er maar weinig in Nederland. Er ontgaat ze werkelijk niks die setters. Met mijn mobieltje inzoomend even de vogel vangend:



---------424--------
24-05-2018
In de bloemetjes
  Buikschuiven en voorliggen in de wildemargrietenzee. Wat zou ik graag in die hondenhersentjes kijken.... fazantengeur in combinatie met margriet, boterbloem, zenegroen, zuring en ereprijs. Wij mensen zien alleen maar mooie bloemetjes....toch? Voor een setter bestaat alleen die vogel erin.


Rue Madra in Leucanthemum vulgare



---------423--------
22-05-2018
Mijn enkel inversie
  Na veertien dagen moet een verstuikte enkel zo'n beetje over zijn, toch? Nou vanmiddag even 'weer overnieuw verzwikt' op dit erg wortelachtig pad. Door één moment van onbedachtzaamheid.... zelf weer weken onder de pannen.

Update 25/5:  Toch maar even laten intapen, loopt veel beter. Nu oppassen dat ik het niet weer overtrek....

Summary: After 14 days my ankle seems rather well, but today a new inversion on a rooty path. Pfffff. So I needed tape!



---------422--------
20-05-2018
Setterwandeling Gieten
  Wandelen met setters. Een heel leuke bezigheid; ook soms een beetje setterfluisteraar spelen. Hondendingen (zoals ogen, tanden, gangwerk en type) die ik van een aantal wilde checken ook even bevestigd te zien. 
Vooral ook leuk als je enkele oogappeltjes wat uit het oog verloren was. Koestermomentjes zo'n middag.


My soulmate Apache



---------421--------
17-05-2018
Pulverheide
  We waren weer eens wandelen op de hei van het Zwolse bos. Nogal wat wroetschade van wilde zwijnen, oppassen dus!
Wat me opviel dat de kraaiheide bij plekken dood gaat en de struikheide juist niet. Hmm... wegens de zoetige olie die in kraaiheide zit heeft dit gewas vaak juist niet te lijden van het heidehaantje (heidekever: Lochmaea suturalis). Dit lijkt meer op fysiologische verdroging (ondanks het vele vocht), derhalve oorzaak schimmelvorming sluit ik daarom niet uit.  (Update: op de wandeling in Gieten 2-/05 bij de poel hetzelfde beeld, struikheide onaangedaan, kraaiheide verdroogde stengels)
Ja en als er ook kevertjes nog eens de stengels lek prikken gaat het wel hard, pulverachtig nu. De kevers en hun larven zijn trouwens goed voer voor korhoenders.... maar ja van die vorig jaar geïmporteerde handvol Zweedsen is in ons Salland vrijwel niks over, laten we het maar niet over hun mogelijke jongen hebben. 



---------420--------
15-05-2018
Behoedzaam
  Een lang verhaal kort: Uitstrooien van vogelzaad helpt om duiven in hoog gewas te lokken. Leentje zeer behoedzaam hier opererend op drie stadsduiven.



---------419--------
14-05-2018
Caterpillars
  Massaal hangen ze weer aan de eikentakken boven ons wandelpad...wintervlinderrupsen. (Operophtera brumata). Naast teken rapen nu ook groene rupsen plukken van jas en hondenvachten. Veel meer dan voorgaande jaren, hoezo insecten foetsie? Teken zijn er immers ook te veel.. En ik hou mijn hart vast voor de processierupsen over een maandje ofzo.



---------418--------
14-05-2018
mijn Ferrari
  Acceleratie van 0 - 60 km/u in 5 seconden. Op deze reclamefoto één van de vier zuigerstangen...

Summary: Ferrari four cylinder engine piston connection rod



---------417--------
12-05-2018
zomaar een foto'tje
  'k probeer weer wat te computeren...mijn lontje is nog kort, pas op dus.

-- De kleren van de keizer --
Waarom toch, waarom staan Setterliefhebbers elkaar zo naar het leven. Als het woord showsetter valt dan gaan er bij miskenden opeens duizenden nekhaartjes opstaan. En vooral bij diegenen die zich liefhebber noemen. FaceBook knalde alweer. 
Het is nu eenmaal zo dat er, honderd jaar al, twee verschillende uitvoeringen Ierse setter bestaan. Bij de Rood-Witten is deze tendens (ja ja onvermijdelijk) ook al volop ingezet. Ik zal nooit wennen aan deze spagaat die steeds maar wijder wordt... 
Welke club word ik nou blij van, is straks mijn lidmaatschap waard?

Fokkerij bijstellen
Belangrijk en simpel: De rasstandaard kent maar één type!! Een juist Ierse settertype voldoet zowel aan de rasstandaard alsmede aan de vastgestelde werkstijl voor het ras. Laten we met z'n allen daar nou eens voor gaan!! Nooit meer het woord showsetter/werksetter gebruiken maar samen een juiste, gezonde allround setter weer neerzetten. Keurmeesters, Ierse Setter Club NL en fokkers come on, ik schaam me zo voor jullie!!

Ga voor jezelf als fokker eens na of je met jouw fokproduct een Ierse fieldman of fervente jager helemaal gelukkig kunt maken. Dit geldt voor de IRS maar vooral de IRWS.


Bijgaand de aanleidingfoto van vanmiddag die tranen van welgevallen achter mijn ogen deed wellen!! 
Waarom, gewoon een settertje in 't gras, wat is daaraan te zien dan?

Nou, 'redelijkerwijs en objectief' gezien en na 40 jaar op zoiets moois te moeten wachten...: Een korte sterke nek, mooi overgaand in stramme rechte rug die uitloopt in een heupbeen wat tot een 30 graden is gekanteld. De staart loopt in het verlengde van het iets aflopende heupbeen. Mooi gevormde ribben en goed diep doorlopende borstkas. Strakke schouders en smalle lendenen en een paar ribben juist zichtbaar bij strijklicht. De aanzet van de dijbeenspieren (als ronde spierballen) zijn zo mogelijk duidelijk zicht- en vooral voelbaar. Hoekingen voor en achter als een wolf... 
Zo eentje komt nóóit weer op mijn pad.

Wat is nu verkieslijker voor een mooie en houdbare toekomst van onze Ier!? Hou onze IRS en IRWS eens echt tegen het licht, om wat er noodzakelijk gebeuren moet!
Even ongezouten: de laatste geannonceerde 2018 nesten via de clubfokkers Rood vermeerderen allen het NZ, Australisch en/of Amerikaanse type en bloed. Vooral bekend door: Veel te hoog/groot lichaam, oren spaniëldikte, te laag en te lang, oogstand en oogleden niet correct, zonder oogmerk van jacht instincten,  gammel gangwerk door verlengde dijbenen en sikkelhoeken met foute bekkenstand. Dit gaat versneld fout jongens ondanks die lagere COI!! Deze weg droogt op, leuk hoor die puntenhonger, Green Card's van tegenwoordig... but our Breed will die. (No, has died already).

Lees mijn 100 columns over behoud van het beste hondenras ter wereld, krijg ook die kick!

 

Summary: There is an never ending war... showsetter against working setter. But to save our breed there is work to do!! No war...peace is needed, worldwide. In the Red setter, the IRWS, also Outcrossing, there are rules! See the breedstandard!! 
Working style, health, stamina, nose and hunting brains are also very important to save our breed; the breedstandard and working style are clear enough.



---------416--------
11-05-2018
Kunstmest
  De natuur wordt zo langzamerhand wakker. Om mijn trainingsplekje wat te ondersteunen (in gewasgroei en beschutting in de zomermaanden) heb ik in maart een paar kilo kunstmest op wat plaatsen uitgestrooid. Jachtveldonderhoud ha ha. Aan de donkere stikstofkleur kan ik mijn troetelplekjes al goed herkennen. Heb vanochtend wat duivenvoeder gestrooid om vogels aan te trekken...
En Apache vergt even extra aandacht die me iets te vaak zittend opwacht, danwel nogal aplomb haar galop afbreekt.


Leentje in haar alleraardigste draf modus



---------415--------
07-05-2018
klappende kaken
  In de slagschaduw van mijn auto lig ik in het gras wat te soezen. Mijn verstuikte enkel moet immers zijn rust hebben. Kleine Leentje komt buurten en vlijt zich ter linkerzijde onder mijn arm. Al gauw ligt ze gapend en smakkend van genot stabiel op haar rug... ja ja een geweldige plek. We slapen bijna, ondanks zoemende insecten en  klauterende teken op mijn benen. 
Opeens een schok en geweldige klap: Trefzeker slaan Ailleen's kaken op nog geen halve centimeter van mijn wenkbrauw een vette vlieg. Zo'n vieze groene jeweetwel. Na wat onsmakelijke hap-slik-weg-bewegingen sluit ze haar ogen weer en dutten we opnieuw in. Haar snorharen kriebelen mijn gezicht en haar voetje schoefelt weer over mijn knie. 'k Voel me heerlijk bij deze kunstenmaker.


zongerijpt



---------414--------
01-05-2018
mijn tekenmagneten
  De grens die ik me had gesteld 'in het aantal teken per dag' is vandaag bereikt. Ik haalde 12 teken van mijn honden af en vanochtend vroeg twee volgezogen / afgevallen teken van de vloer. Ailleen en Apache lijken wel een magnetische invloed op teken te hebben. Wat me wel opvalt is dat de verzamelde minieme teekjes merendeels 3 paar poten hebben, dus larven!! in plaats van volwassen (4 paar). De kans op besmetting met Borellia / Lyme is daardoor wellicht gering omdat mijn setters wellicht dan hun eerste gastheer, zeg gastvrouw, zijn. 

Uit het laatste onderzoek naar teken in Nederland bleek van de onderzochte teken gemiddeld 23,6% geïnfecteerd te zijn met Borrelia burgdorferi. Een volwassen vrouwtjesteek die ziekteverwekkers bij zich draagt kan deze aan een deel van de eitjes doorgeven. De eitjes en de larven kunnen dus al geïnfecteerd zijn.

Maar de meeste teken raken geïnfecteerd door zich te voeden met geïnfecteerd bloed van een gastheer. Vooral de nimfen, die al een keer bloed hebben gezogen en dus een grotere kans hebben geïnfecteerd te zijn, vormen een groot risico voor mensen. Daar ze kleiner zijn dan de volwassen teken, worden ze makkelijker over het hoofd gezien.
Bron: Lymenet

Herhaalrecept
Mijn Bravectoherhaling halve-dosering-test 2018 gaat vandaag toch maar van start. Een maand eerder dan verleden jaar. De 500 mg. voor Apache en de 250 mg. voor Ailleen. Ook twee euro duurder geworden.... zoals alles tegenwoordig. Maar toch heb ik het afgelopen jaar nul (0!) consulten, daardoor nul euro aan dierenartskosten gehad... en dat voor twee honden. Een gegeven om blij van te zijn! 
Immers, veldwerk en gezonde/ellendevrije bloedlijnen is de beste basis, dat kun je niet zeggen van veel honden die men tegenwoordig Ierse setter noemt.


Hypostoom (boor/zuigbuis) en palpen van de tick

Summary: 12 ticks today on the dogs. So I bought Bravecto (half dose again!) today




Ierse setters uit werklijnen worden soms als onhandelbaar bestempeld, druk en ADHD-achtig toegedacht. Het omgekeerde is juist waar, naast flink terrein nemen blijven ze o.a. gehoorzaam op het pad als de baas dat graag wil. (hondenlosloopgebied Noetsele / Kattenbos)



---------413--------
29-04-2018
Voorjaarstrials zijn klaar
  De laatste voorjaars veldwedstrijd 2018, gisteren gehouden, zit erop. De rust- en broedtijd voor 'onze' veldvogels breekt aan. De natuur heeft haar achterstand van een 14 dagen in snel tempo hersteld; alles is opeens groen. Wegwezen dus, en gauw! 
Bemoedigende nabespreking van de keurmeester ondanks (of juist dankzij) het stapeltje aan missers. Alhoewel, Leentje's leuke optreden geeft weer een impuls om deze zomer met verbeterpunten aan de slag te gaan. De daad bij het woord de dag erop...


FT CAC Dirksland. 12 inschrijvingen....en 16 auto's, betekent dus groeiend kijkerspubliek bij deze A1 klasse Britse Staande honden, blij mee! 


verre verwaaiing oppikkend...



---------412--------
23-04-2018
de 63e dag...
  Afgelopen weekend zijn wij niet mee geweest naar de veldwedstrijden te  Tonna/Westhausen/Thüringen. Om voor mij wel 5 geldige redenen niet; maar heb het wel gemist! Zoals verwacht was Apache afgelopen weekend zichzelf even niet... nogal schijnzwanger ivm de 63e dag na haar loopsheid. Thuis de bench fanatiek overhoop halen en in het bos blijft ze redelijk dicht bij me. Om de haverklap graaft ze ergens een hol. Vooral als er een mooie overkapping boven staat! Arme meid, net als de baas je draai niet vinden...

false pregnancy, Apache (day 63) digging everywhere



---------411--------
18-04-2018
wat wil je er voor hebben
  Langer dan een paar minuten computeren lukt me nog niet... geen inspiratie en erachter zitten voelt helemaal niet goed, verkokerd en imploderende geest dan.
Acht weken plus drie dagen van het roken af, ben nog geen baas over mezelf, vooral niet in bepaalde situaties, sorry.

Wat keek ik vanochtend raar tegen Ailleen haar gezwollen gezichtje aan; een rams-neus en haar rechteroog half dicht.... Ahaa dat was dus haar hulpvraag gisteravond; ze is in haar neus of lip gebeten door (waarschijnlijk) een bij. Fanatiek hapte ze toen namelijk in 't rond en kwam uiteindelijk beteuterd naast me zitten, al haar rondrennen was opeens over. 
Ze kan zich goed redden maar steeds kan ik me een zorgzame baas tonen wanneer ze bijv. met grote zware kleivoeten bij me komt, of met braamdorens in haar voetzolen, wespensteken of lastig wandelende teken. 

Wat geniet ik toch van mijn fijngevoelige oogappeltje, want flink blijft ze! Zo'n sociaal unieke en begrijpende hond krijg ik nooit weer!! Alle honden die ze Ierse setters noemen staan in haar schaduw, ze benadert bijna haar moeder Summertime Lady en, by the way, ze wordt mooi ozo mooi, elke dag geeft ze mijn ogen een cadeautje
(In 66 jaar heb ik nooit eerder zo'n open, heerlijk snelle en sound-setter gezien of meegemaakt....en deze teef die ik Leentje noem... is mine!!) 

Enne... op Facebook kreeg ik de vraag of deze Ailleen te koop was. Eigenlijk heb ik het fout gedaan door te zeggen dat ze nooit te koop is, veel kiener was geweest te vragen "hoeveel handenvol duizendjes heb je er voor over?!"



---------410--------
12-04-2018
Gevloerd
  Ja ja, eerder gezegd dan gedaan, wat dan? In een rap tempo alle patrijzen en fazanten vastzetten. Het is nog maar amper voorjaar en de dekking eigenlijk onvoldoende. Die vogels zien je dan van verre aankomen. 
We hadden nl. deze woensdag de "eigen ISC"-veldwedstrijd op Sint Annaland op Tholen. 
Alleen wij voorjagers waren er, geen enkele geïnteresseerd bestuurs- of clublid zijn komen kijken (dat is funest en voor de zoveelste keer frustrerend). Helaas, vrijwel alle Ierse setters (7!) vonden het deze keer nodig een haas de driedorpenroute te laten zien. We (ik ook!) moeten wat effectievere methoden gaan toepassen dunkt me om daarmee verdergaande 'eliminerende kwalificaties' te voorkomen. 

Komen wij rond 20.00 uur weer thuis, hebben immers met z'n drieën nogal energie verbruikt >> val ik met kleren nog aan als een blok in slaap. Pas wakker wordend om 09:30 uur de volgende ochtend. Heerlijk, dat teven gewoon hun behoeften een 15 uur op kunnen houden. Ze hadden niet eens haast om zich te ledigen om 10:10 uur ;-) 



Winnaars
worden gewoon diegenen die telkens na iedere teleurstelling 
de draad weer oppakken


---------409--------
04-04-2018
Muck boots shit
  Jachtlaarzen (Muck Boots Wellies) is mijn regelmatige gang en dracht; ik loop nogal eens op eigenzinnig terrein namelijk. Na 20 jaar tevreden gebruik van de (France) Aigle natuurrubber jachtlaarzen overgestapt op Muck Boots, vanwege mooie recensies. Ja ze zijn lekker warm, lopen stevig, lijkt goed voor die ruim honderd euro...maar ik ben nogal gefrustreerd over de rubberkwaliteit. Bij het oefenen met een februari koud-water apport heb ik opeens een ijzige linkervoet. Lek, een gat erin!! En het tweede gat sinds vanochtend ook een feit. Het rubber is op bewegende plaatsen gewoon korrelig en bros geworden na één jaar nog maar. Zomaar geld voor een paar gelijkwaardig nieuwe Aigle-boots heb ik niet liggen! De leverancier zwijgt op mijn klacht. Wat betekent garant staan? Boos, opstandig ben ik ervan...

Update: Het schijnt dat ik ze niet goed heb behandeld.... 1x per maand sprayen had gemoeten. Enne teveel in een hete auto of in de buurt van een verwarming bewaren is ook niet bevorderlijk. Maar 1 jaar gebruik is ondanks dat veel tekort.

Summary; After one year (!) my Muck Boot wellies are in a bad shape



---------408--------
28-03-2018
Ben mijzelf niet
  Een aantal vrienden willen graag weten hoe het nu met me staat. Schrijven en computeren wil gewoon niet! Mijn routine en kennis is zoek. Eten naar de mond brengen gaat vaak mis. Deze griepgolf wordt gekenmerkt door 10 a 11 weken herstel, en dan praten we nog niet eens over mijn stoppen met roken ondertussen!!
Samen te vatten in 1 zin: Mijn lijf verplicht me nu als 90 jarige te functioneren.
Nou zo'n geschiedenis herhaalt zich op exacte wijze, alles wat nu in mijn lijf kan ontsteken gaat werkelijk ontsteken! Trouwens, een paar mensen snappen mijn verhaal wèl.

Spiegelen
Laat ik daarbij eens mijn setter Apache, mijn liefste spiegel, tonen:

Als de baas zijn draai niet kan vinden gebeurt bij Apache hetzelfde, onze lichaamstaal en telepathie is geheel uniek. Wanneer de muren thuis op me vallen gaat ze gewillig (al)weer mee op pad. Wanneer ik onderweg met loodzware benen en knikkende knieën en twee tintelende armen echt even moet inhouden, gaat prompt Apache ook zitten (afb.). 
Fysiek verlammende momenten MOETEN we tegenwoordig ondergaan. Als de baas in nu al drie nachten uit bed springt om spontaan te moeten overgeven doet zij het evenzo, een half uurtje later braakt ze op de voordeurmat een dot groen schuim. Na een ellendeschreeuw of uitbarsting (mijn lontje is heel kort tegenwoordig) kruipt ze stijf naast mijn knie ondertussen zachtjes ontwapenend kwispelend. Ze is net als ik confuus en uitgeput; een schim is er van ons over. 

Zo hebben wij nu ook te kampen met de nieuwe zomertijd, onze (vooral mijn) biologische klok trekt dit er niet eventjes bij, een dag duurt echt een slopend uur te lang zo. Setters die bijna kunnen  praten: Baas, je telefoon ging zojuist... nou èn, zak allemaal maar in de grond. 
En Ailleen... geniet van alle vrijheid en snapt niks van depressies en mijn wereldverwensing.

Ergo: Eigenlijk zou ik een maand aaneen willen slapen om te voorkomen dat ik volgende week weer naar een sigaret grijp. Dat realistische moment komt akelig dichterbij, want ik hou het niet vol..... Om mijn honden MOET ik doorzetten, de eerste 5 weken zijn we immers doorgekomen. Wat zeur je nou.
En ook ik weet dat veel tussen de oren zit, praten, peptalk en communiceren ook helpt, maar mijn lijf neemt nu even mijn nuchtere groninger verstand over, waar ik nu ook maar aan begin mislukt... omdat ik mezelf niet ben nog. Gaat nog lang duren ben ik bang.



---------407--------
20-03-2018
Buikschuiver
  Mijn uiterste best doe ik. Voor me zelf om van het roken af te blijven, (m.n. de vele nicotine en ontslak opvliegers te trotseren) en voor mijn twee setters ze weer wat in conditie en op lichter gewicht te krijgen. Als de baas wekenlang wat loopt te neuzelen dikt alles wat aan immers. Vanochtend was Ailleen keurig 18,3 kg. en Apache (een paar ons lichter geworden) nu op 23,3 kg. En ikzelf...komt een kilo per week nu aan, wanneer dat stopt weet ik uit ervaring.... bij 120 ofzoiets.
Mooi dat de setters de rode draad weer oppakken. 

Apache gaat zelfs vóórliggen vanochtend, sluipt een paar meter voorwaarts, dan weer liggen, weer sluipend op de buik verder. Ergens daar in de wind op moet een vogel verscholen zijn da's duidelijk. Wanneer Apache later te dicht nadert scheert daar vlak over de grasruigte een stevige donkere vogel weg. Hmmm... een snip zou het kunnen zijn, of een ral ofzo. Het ging allemaal veel te vlug en het was niet eentje die zich laat drukken...







---------406--------
07-03-2018
Rollatorgangetje
  Vandaag de eerste officiële activiteit maar eens opgepakt.... naar oefenavond mannenkoor gaan. Zingen, ging niet omdat mijn stem gebarsten is, staand zingen een crime. Daar aanwezig zijn zonder rollator een uitputtingsslag. In elk geval heb ik wat opgestoken: er is weer een weg omhoog, want ik heb één keer hardop gelachen....
De volgende morgen hondsmoe.



---------405--------
25-02-2018
Tekort aan levenslucht
  Meer dan een week is het hier radiostilte op mijn site. Noodgedwongen tot niets in staat, want ik ben gewoon te ziek. Een fikse griep is tot daaraan toe dat overleef ik wel, deze keer met bijholteontsteking en bacteriële luchtweginfecties (zeg maar longontsteking) erbij geheel andere koek. Nog niet voor de helft lucht genoeg te inhaleren om überhaupt te kunnen overleven. Vrijwel niks meer te kunnen horen of te praten, alleen wat kunnen fluisteren. Vier koortsdagen is echte sloperij, te meer omdat er rond middernacht na stekende hoofdpijn nogal bloed uit mijn neus kwam... in het stikdonker ook al niet bemerkt. 
De beide honden hebben zich prima aan mij aangepast, gingen zelf op excursie, waren wel gelukkig. Toen ik jl. woensdag rillend van koorts en naar adem snakkend in het gras zat kroop mijn soulmate, lieve Ailleen in mijn armen en likte uiterst voorzichtig mijn gezicht. Voor zo'n kanjer moet ik in leven blijven, maar hoe, eigenlijk ga ik bijna dood...!!
Hopelijk komende week uitzieken en krachten verzamelen en vooral ook, hoe ik de helaas optredende afkickverschijnselen (vanaf nu een week gestopt met roken!!) de komende weken moet overleven. Ieder sprankje lucht is nodig en maar doen wat de dokter zegt... 'komende dagen zijn pyjamadagen'. Ik zie erg op tegen de komende acht tot twaalf afkickweken-hel die mijn dis-functioneren gaan bepalen. Als een wanhopige kalkoen (cold turkey) zal ik tegen de muren opvliegen... 'k ken het uit ervaring. Soms kun je beter dood zijn eerst!




Leentje al dagenlang lekker vrijheid en vooral triomfantelijker dan haar baas

 

---------404--------
17-02-2018
Lady's never ending story
  Felicitaties aan fokker Henk ten Klooster. Er is afgelopen nacht een bijzonder en veelbelovend nest geboren uit Ceasar x Summertime Lady. Uit de twee beste veldwerk Ierse setters van Nederland. Apache is hiermee opnieuw tante geworden, Ailleen heeft er een paar zusjes bij. Dat ze allemaal later niet alleen veldwerktoppers mogen worden maar ook nuttig gaan zijn voor de wederopbouw(!) van de Rode Ierse Setter.

Enneh.... als jij als fokker een nieuwe stamteef van klasse/gezonde toekomst uit dit nest had willen kopen vis je helaas achter het net. Was ik maar 25 jaar jonger geweest.


Summertime Lady met haar IRS pasgeborenen, alles lijkt goed. (H-litter O'Conloch) Er mag niks mis gaan en ga er daarom nog even niet heen met een snotterende neus.

Summary: Hughe O'Conloch news! Pups born today, out of Summertime Lady (= Ailleen's mother). The combination best of the best. Pedigree



---------403--------
16-02-2018
RVS rollerfluit
 

Een RVS (stop)rollerfluit is bij vriezend weer niet zo'n gelukkige keuze. 
Ik mis sinds vanavond een velletje op mijn lip.



---------402--------
15-02-2018
No car sickness
  Wagenziekte lijkt weer een hot item op internet. Mijn twee teven Ailleen en Apache hebben geen enkele moeite of stress in de auto. Ik weet ook wel hoe die auto-graagte komt:
- Altijd is de reis en zeker het eindpunt een feestje, daardoor zelfs ook het bezoek aan de DA leuk.
- Ik vertel waar we heen gaan, dat betekent dat ze zelfs al gaan liggen omdat het eindpunt 'even' duurt.
- Zelf ben ik minder laagvlieger dan vroeger (toen stond er achterop mijn nummerplaatinfo 'JoJo Buitenzorg, altijd onderweg naar de kopgroep')
- Hoe de stand van hun lichaam ook is, ze zijn zich altijd bewust hoe ze zich daarin bevinden. Van pup af opgebouwd door verplaatsen, verschuiven, omrollen, hoog optillen, ronddragen, schommelen en niet onbelangrijk schone binnen- en buitenoren en op juiste hoogte geplaatst.
- Ze reizen actief mee, kijken om zich heen en zien/herkennen werkelijk alles! Ziet Ailleen een vriendje lopen dan volgt één blafje als herkenning. Belangrijke afleiding voor haar; voor mij minder. Apache drinkt al zittend en zwijgend alle omgeving in.
- Moet ik een onverwachte move maken roep ik 'hou je vast!' en gaan ze zich schrap zetten, leunen stabiel en anticiperend dicht tegen elkaar.
- Met enige schroom zet ik hier ook neer: overgeërfde Brains en Dicht bij de echte natuur staan. (eigenlijk is voor mij dit standpunt punt 1)

Summary: No car sickness here. All our journey's are fun!



---------401--------
14-02-2018
Af gáán
  Massaal van het geloof afgevallen, ...secularisatie in setterland. Jarenlang heb ik gedacht dat Zondebesef daar aan de overzijde van de Grote plas een hoog gedachtegoed was. Vandaag zag ik een film langskomen van die grote Westminstershow van de Rode Ierse Setter als zoals-dat-heet Sporting Group. Er is werkelijk niet sportiefs meer aan en de zonden in mensengeest en vernielende handen aan het ras worden onbegrensd aan de wereld getoond. Zo onacceptabel fout zelfs dat ik na 3 minuten de film, vanwege ontbreken van 's honds juiste basisvorm en -norm, en dat starende akelige oog heb afgesloten.
Geen van die honden is met fatsoen een paar uur het veld in te sturen, geaggregeerd, arm bespierd, slappe dweilen met een hoog hackneygehalte. Krabbelaars in schaatstermen. Wat ben ik blij dat ik hier in Nederland e.o. een paar settertjes ken die deze boodschap (en enige opdracht!) in neus en armslag-in-de-benen wèl verstaan.




---------400--------
12-02-2018
6355 page clicks
  Bij mijn 400e blogje: 31 different countries have visited Ailleen's blogpage. Average 8 pageclicks a day. NL 70%, USA 17%....

I will hope to continue for years with Ailleen and her blog. Let's go for the real Irish setter breed, health and fun for all of us. Thanks!



---------399--------
11-02-2018
Zuidwester bries
  Onze verkenningstocht naar nieuwe oefenterreinen vandaag afgesloten aan het strand. Weer eens wat andere geuren en bodem. Ondanks al dat rappe geren en gevlieg namen ze geen slok zeewater.



---------398--------
10-02-2018
Hondsmoe
  Rond middernacht scharrelen we voort bij de laatste wandeling. Na deze drukke dag, vrijwel zonder rustmomenten, laten Ailleen en Apache zowaar nu een kat voor hen langs draven. Hondsmoe wij alle drie, amper puf een stap te verzetten.



---------397--------
09-02-2018
Hoge nood
  In een te rap tempo verliezen we in Nederland onze oefenterreintjes. Na wat voorstudie deze keer wat rondgereden voor 'een snipper niemandsland in de buurt'. Ergens helemaal achteraf, hmmm maar erg link naast een snelweg, voor proef de honden eropuit gestuurd. Mooi ver gingen ze door de groenbemester. Geen teken van veerwild aan ze gezien. Toen er een groene auto langs kwam hobbelen (onmiskenbaar beheerder in uitvoering) ben ik verdekt in de bosjes gaan staan. Wij zijn niet gespot....



---------396--------
05-02-2018
First ticks, 2018
  Vanaf gistermiddag krabben, knabbelen en likken ze aan hun vacht. Een zeker teken van teken. De tekenkam maar weer eens opgezocht. Inderdaad bij Apache twee loslopende en vastgehechte op de neus. Leentje twee loslopende teken en eveneens op de neus. Beetje vroeg allemaal, dat belooft weer wat hier! Maar het voorjaar is in aantocht, de komende koude zal het wat vertragen...nog nooit is er een lente overgeslagen.



---------395--------
04-02-2018
Surprise for me
  Apache haar goede gedrag heb ik stom genoeg even verkeerd geïnterpreteerd. Vanaf de bosrand staat ze wat te snuffen en rent fluks de onderbegroeiing in. Oh nee he, hier kan vierbenig wild / Reintje zich ophouden. Even verderop houdt ze in, pootje omhoog, schouders de lucht in, staart niet helemaal stil...... . 
Ik fluit haar terug, ze slaat een paar keer flink met haar staart als 'begrepen baas'. Toch onderneemt ze alsnog twee sprongen naar voren. Wat gaat er op: fazanthaan! Scheisse, die zitten hier normaal niet. Vol vreugde springt ze tegen me op, sans rancune.



---------394--------
04-02-2018
Stuivertje wisselen
  Vertrouw jijzelf (als mijn volger) je eigen lieve setter in alle omstandigheden? Word je ongerust wanneer ze veel minuten buiten beeld blijven? Dan was het hier vanmiddag een leuke test voor je zenuwen geweest. 
Zie het voor je: Het rechte bospad waarop ik loop doorsnijdt een groot bos, voor mij rent Ailleen links uit de flank en op dezelfde plek Apache naar rechts. Zelfstandigheid troef. Ze weten waar ik ben dus loop ik gewoon door. Even later kruisen ze tegelijkertijd heel ver vóór mij het pad, maar huh....Apache van links komend en Ailleen van rechts. 
Hoe, waar en wanneer hebben ze gewisseld van boshelft?? Dat wil ik weten. Ik blijf staan, draai een kwart slag om het pad een kilometer terug te kunnen kijken. En jawel, vlak na elkaar kruisen twee bruine stipjes elkaar opnieuw aan de andere einder. Om na een tijdje bij mij weer op het pad te springen, inderdaad Ailleen van rechts en Apache nu links. Ze hebben dus, al omzwervend, stiekem toch vier maal die afstand afgelegd!
Verklaring: Ik liep voor de wind en mijn setters werken graag tegenwinds. Ze kennen ieder pad en boom en hebben een geweldig omgevingsbewustzijn. De baas is daar, dus gaan wij zelfstandig de andere (voor hen goede) kant op!! 
Ze maken veel kilometers, heerlijk is dat voor ze.

En om daar nu een GPS-tracker voor te kopen? Dat hebben wij helemaal niet nodig, ze komen immers elke 1 a 2 minuten zich bij mij (langs, dan he) melden. Ze zijn bij de padvinderij en daarom omgevingssoepel.



---------393--------
01-02-2018
Slagveld
  Om verdrietig van te worden. Alweer is een klein trainingsterrein van 'ons' door de Gemeente onder handen genomen. Slagveld, het lijkt erop dat wij elke keer weer de slag verliezen. Fazantenkoppel vertrokken, de houtsnippen hebben hun heil elders gezocht. 
Onze setter voorjagers / leden van de Stichting SOS hebben grote behoefte aan grote en praktijkvelden (nationaal en internationaal) waar op we kunnen trainen op het werk vóór het schot. Grootscheeps samenwerken en aanhaken met andere Britse/Continentale hondenmensen lijkt de enige optie.
Het kost individueel iedere keer veel inzet en inspanning weer wat aardigs te vinden! De wedstrijden beginnen over een paar weken al. 


zo was het tot vorige week

er is niks meer van over

helaas geen begroeiing meer om het snippenbosje



---------392--------
31-01-2018
Temptation? Not at all
  Heel soms doe ik een piepklein testje thuis. Al een etmaal liggen twee hondensnoepjes op de tafel. Als Ailleen er langs loopt maakt ze oogcontact met het brokje en mij. Apache kijkt niet op of om, die weet allang dat ze 'ooit' eens aan hen gegeven worden.
Update 2-feb: na twee dagen toch maar over mijn hart gestreken, verdiend allebei het snoepje gegeven, want ik ben geen strenge baas...

Summary: Two dogtreats on my table, 24 hours now. No temptation at all, they know the no-stealing rules by nature. Good girls.



---------391--------
31-01-2018
Overmoed
  Conditiebehoud in de winter is nog niet zo gemakkelijk. Daarom gaan we regelmatig even met elkaar fietsen, grote oppervlakken afstruinen of (niet zo wenselijk vanwege minder toezicht) naar het bos. Om ze echt moe te maken moet ik steeds een stukkie verder. Doe je even twee dagen wat kalmer aan dan heeft vooral Ailleen onderhuids haar energie opgekropt. 
Zo ook vanmorgen verraste ze me daarmee: Wel honderd ganzen grazen aan de achterkant van de dijk. Hun geur is onweerstaanbaar, ze gaat bij de dijk omhoog, hup sloot over en net zolang rennen totdat ze allemaal vliegen. Die plaaggeesten bleven maar boven haar rondjes draaien. 
We moeten nu even weer een stapje terug want vliegende vogels 'achtervolgen' mag pertinent niet, het wedstrijdseizoen staat voor de deur. Dat ze graag speed maakt is prima, maar nergens achteraan!



---------390--------
30-01-2018
Miss Prodent
  Ailleen op haar rug liggend diep in slaap, haar lippen opengevallen, poten omhoog. Kon het niet laten even een orthodontisch plaatje te schieten zo vlak voor haar derde levensjaar. Over tien jaar maar eens vergelijken. Een tandenborstel, tandpasta of tandsteenkrabber bezit ik (nog) niet. Eén slagtandinplant krijgt iets aanslag zag ik. (Deze foto ondersteboven geplaatst om verkeerde interpretatie uit te sluiten.)


Een scherp en scharend gebit is van levensbelang, het onderhoudt zichzelf... mede dank zij Farm Food Nijverdal. Die Ailleen en haar nestgenoten (plus F2 nest) ondersteunen vanwege het zeer belangrijk gevonden Outcross programma door voeder zoals Farm Food HE, vers Pens
&Hart en regelmatig kauwproducten na de maaltijd. "Met het beste voer naar de top!" 

februari is de FF-maand van het gebit



---------389--------
27-01-2018
Als een trein
  Een goede motoriek is alles voor een jachthond, een setter in mijn geval. Als alles klopt in zowel stap, draf, galop en gestrekte rengalop kan het niet anders dat de hond onvermoeibaar lijkt, alles gaat als vanzelf. Dat vlammen in het terrein kent ook een ander uiterste. Superzachte voorzichtige voetjes die je teder aanraken, een kauwbotje stevig vastklemmen of gewoon gestrekte pootjes in diepe slaap. Vertederend allemaal.



---------388--------
25-01-2018
Groots en meeslepend
  Twee scheef beurtelings wiebelende koppies kijken me aan wanneer ik onze dichter Hendrik Marsman declameer voor mijn twee honden:

"Grootsch en meesleepend wil ik leven! Hoort ge dat, Apache, Ailleen, wereld, settervolk!
Alleen het geruisch van uw bloed en van uw hart het gehamer
vervulle uw hondenlichaam, verstaat ge, uw leven.
We gaan ver van huis vandaag".
[..]
Zonder zich te beraden rennen beide setters helder en zonder vrees naar de voordeur...

Nou, enne groots was het zeker, in het "Stapperster bos" na krap twee uur de geur van ree of damwild. Het sein voor een feestje. Mixed feelings wanneer ik in de verte die hoge vreugdekreten van ze hoor. Drie keer fluiten en ziedaar twee setters komen toch 'vrij vlot' aanrennen, nu doodop dat wel. 
Hmmm, een afstraffing heeft nu geen zin meer, mijn chagrijn is voor hen wel duidelijk. De rest van de wandeling niet meer grootsch, wel 'mee'slepend...: constant achterstevoren, ze wilden losgelaten worden. 
En toch kwam mijn boodschap wel over; de terugreis opmerkelijk koest en over onze woongalerij bleven ze zonder commando "achter". Lekker spul om te hebben, niemand heeft ze beter. Ierse setters uit 's werelds beste bloed, geen discussie mogelijk!



---------387--------
23-01-2018
Synchroon
 

Innig omstrengeld
twee diepe zuchten
acht schoefelende voetjes
diep onderaards gerommel.
De hondentaal
van volmaakt geluk.



---------386--------
22-01-2018
Natural Backing
  In de verte rent een konijn de houtwal in. Apache, naast goede neus ook ogenhond, ziet het uiteraard. Ruiken kan ze hem niet. Gespannen staat ze daar, alsof ze wikt en weegt 'zal ik wel, zal ik niet'. Toch blijft ze doodstil staan en daarom kopieert Ailleen dit gedrag door eveneens stokstijf op een veertig meter achter haar te bevriezen. 
Gauw naar mijn jongste setter gelopen en aangelijnd. Ze moet als altijd volhouden dat ze op die plek op mij moet wachten; good girl. 
'Apache, denk erom, foei-haas, kom voor' en ziedaar ze draait om en hobbelt op ons aan. Zo dit was oke!



Steady Backing. Good Girl Ailleen



---------385--------
20-01-2018
Stil zijn...
  Honden zijn zo dom nog niet in het begrijpen van vergelijkbare situaties. Het aanleren op commando stil te zijn (soms als de bel gaat, of in het donker iets onbekends waarnemen) was eigenlijk heel gemakkelijk. Telkens als mijn elektronische wekker afgaat zeg ik expres redelijk korzelig 'stil zijn' en geef een tik op de knop...over 9 minuten herhaalt zich (vaak) dat.
Ailleen en Apache weten daarom heel goed wat ik bedoel en komt zo'n boodschap perfect over. "De wekker gehoorzaamt op de baas zijn stem, dus wij ook". Woordjes aanleren is handig maar totaal bijzaak, het gaat om mijn eigen gedrag wat ze begrijpen. 
We zijn alle drie hond en praten ook op die manier. Tja, en die tik kennen ze niet omdat ze dat nooit van me gehad hebben, heerlijk toch.  ;-)



---------384--------
18-01-2018
Very stormy day
  Niks thuisblijven vandaag! Ondanks windkracht 11, of juist daarom, zijn we onze gewone gang gegaan. Code rood is voor ons Ierse setterkleur. Alle vogels hadden hun heil op veilig beschutte plaatsen gezocht en de kans op vinden natuurlijk gering. Er zeilde van alles door de lucht, behalve vogels.
Geuren komen van langere afstand op de setters aan; even wennen dat lokaliseren. Nou en dan gewoon he....recht in de wind op couleren zoals dat heet. Zo nu en dan even een taxerend pootje omhoog. Is ook al aan Leentje te zien, het wordt niks vandaag... mijn pet uit de sloot vissen was het spannendst.

Kan ik hier nog even heerlijk gal spugen over code rood. Motto: "Als je veel te vaak Help roept neemt niemand je meer serieus". Door de jaren heen is er veel te vaak en onnodig vooral code geel en soms rood afgegeven. De impact daarvan is vandaag merkbaar, er zijn 66 'vracht'wagens omgewaaid en de minister is daarover verwonderd... Geloof mij maar, ondanks de Nederlandse eigenwijzigheid en commercialiteit, neemt geen enkele chauffeur zelf onnodige risico's, het is de druk die er wordt gelegd. En inderdaad de meeste waren niet geladen...



Summary: Storm, Beaufort force 11 is doggywheather.



---------383--------
16-01-2018
Applaus gevoelig?
  Geloof het of niet... mijn setters zijn muzikaal, nou ja gevoelig voor muziek. Dat ze voorkeur hebben voor mijn baspartij van Bachstukken is me al bekend. Al een heel aantal avonden doen ze rond 23:00 uur hun ogen open, rekken zich uit en nodigen me uit om even het laatste Ommentje te maken. 'Klokkijken' is voor hen geen probleem, zeg me nooit dat honden geen besef van tijd hebben. 
Omdat mij wat bijzonders opviel ben ik rond die tijd expres heel stilletjes en blijf TV kijken. Want precies als het praatprogramma van Eva Jinek start worden ze wakker, maar ik wil juist even blijven kijken of er wat voor me bij zit. 
Wat zit er in die tune aan grondtoon die als hun wekker fungeert.... of is het dat ordinaire gejoel van het publiek?!



---------382--------
15-01-2018
Even verder opdrogen
  Die glibberpartij van de 13e heeft nog wat meer amateuristisch filmmateriaal opgeleverd. De hele middag waren A&A verder vrij fanatiek allebei op zoek naar houtsnippen die op het eind door Apache (in voorstaan op een snip) als beloning in de wacht sleepte! Super stelletje honden heb ik.
klik ook even op full screen...

 



---------381--------
14-01-2018
Kom maar even vèr kijken
  Zoals we wel vaker doen. Op gelijke ooghoogte samen staren over de velden. Voor Ailleen een leuke dimensie, binding, goed voor de intelligentie, in nog beter overzicht krijgen in haar wereldje. Apache, doet zoiets liever niet... 



my Golden Girls.

 

---------380--------
13-01-2018
Koppie onder
  Vandaag glibberde kleine Ailleen van de loopplank naar het eilandje...zomaar de plomp in. Gezien haar rappe tempo over die gladde balk wel eens te verwachten. Even schudden en flink doorgaan, je weer warm rennen. Na een kwartiertje draait ze toch wat met haar linkervoorpoot. Heb maar even tijd genomen daar wat aandacht aan te besteden.
Als ik mijn hand een mooie poos laat rusten op haar elleboog begint ze zachtjes te neuriën, als goedkeurend geluid. 
Dat heb ik al vaker zo ervaren en niet alleen bij honden. Na een paar rondjes rennen komt ze terug 'kom op met die hand, daarvan gaat mijn pijn over'. Alweer word ik bevestigd dat ik (hoofd)pijnen en pijntjes kan verminderen door een soort handoplegging. Nee niet zweverig, geen hokus pokus, gewoon een kleine gift. (Mijn moeder hielp ik op dezelfde manier bij migraineaanvallen waarna ik tintelingen en een zere elleboog overhield. Er is vast meer tussen hemel en aarde en bovendien... een hond liegt niet.



---------379--------
10-01-2018
van Adel,
en met recht!
 


Een setter ruikt beter
Een setter hoort beter
Een setter jaagt beter
En toch zijn wij de baas
Een setter vindt dat prima

Summary: A setter smells better, A setter hears better, A setter hunts better, But I am the boss, It's OK for them



---------378--------
09-01-2018
De geur van katjes
  Wat heeft Ailleen voor speciaals met katjes. Nee niet zozeer jonge poezen (die ook) ik bedoel speciaal de mannelijke bloeiwijzen van de hazelaar (Corylus avellana). Overal staat de hazelaar al in bloei, bij werkelijk iedere hazelnootboom snuffelt ze aan die snottebellen. Ze gaat er zelfs voor op haar achterpoten staan! Veel hoger dan een reu kan piesen. Als ik Apache erop wijs ruikt die even maar reageert er niet op, Ailleen gaat van takje naar takje met de ogen half dicht. Waar zou dat nou naar ruiken vraag ik me af.

Summary: Blooming hazel in january. Little Ailleen is sniffing (male)blooms at every hazeltree. Wonder why...



---------377--------
08-01-2018
'Krakkie lopen'
  In de nachtelijke vrieskou is het met recht "geen zon, geen maan, herder herder laat je schaapjes gaan". Aan het gehobbel van de LED-halsbanden blauw en rood kan ik tot ver zien waar ze zijn. Wanneer deze lichtjes langer dan een minuut niet bewegen schoefel ik op mijn gemak daarheen; ze wachtten het niet af. Als een raket gaan ze dezelfde richting op en klinkt er gekraak en gespetter. Ze jagen een haas over het ondergelopen gedeelte. Glinsterende sporen van flinterdunne schotsjes...
Al gauw komen ze bij me terug, vèr omlopend, want anders krijgen deze nuffige dametjes natte voetjes he.

-- hoe donkerder om je heen hoe meer sterren te zien --



---------376--------
06-01-2018
Dog code
  Ierse setters zijn niet voor niks van Adel. Mooi, intelligent, ontwapenend, kunnen knap uit de hoogte doen, vooral naar hondgenoten. Daarom hebben de mijne nooit een handgemeen of gevecht meegemaakt. Vanmiddag kwam zo'n lastig stuk plebs hen tegen. Ze draven met geheven hoofden langs hem...'stoor ons niet wij zijn serieus bezig'. 
Het reutje kent deze code niet en moest het uiteindelijk flink ontgelden. Na zeker veertig keer waarschuwen vallen zowel Apache en Ailleen samen(!) opvoedkundig uit. Blij mee, leer dat afsnauwen eens beter. Grauwen en flink happen naar zijn hals en nek doen zelfs die overduidelijke boodschap niet landen. Toen snapten mijn twee setters zoveel domheid niet meer. 
Ze keken elkaar ahw aan: 'laten we nu schouder aan schouder keihard wegrennen van hem'. Een paar seconden later slaan A
&A daar verderop elkaar letterlijk van pret (oversprong en opluchting zeg maar) op de schouders, spelen, rennen, steigeren. Het reutje druipt beteuterd af.
Een ander ras dan setter moet hem maar echt op zijn nummer zetten, deze twee spelen en werken liever.



---------375--------
06-01-2018
EHBO
  Ailleen gooit en speelt (als een kat ook kan) wat met een oud afgeknaagd runderbot. Geen probleem, het is volledig vertrouwd bij haar. Een gilletje klinkt en gaat meteen over in diep hoesten en rochelen. Ze draaft direct naar me toe om hulp, da's heel goed. Ik masseer haar keel en kneed haar 'kraakbeen adamsappel'  maar... haar bek blijft open staan. 
"Ga even liggen dan kijk ik even' zeg ik; ze zijgt direct plat naar de grond. Ze blijft erg rustig en afwachtend zowaar. Mijn vingers voelen inderdaad een harde punt achter haar tong; er staat iets rechtop bij het scharnierpunt. Ik pak een grote pincet maar kom er niet goed bij. Dan maar mijn aquariumtang erbij gezocht en ziedaar ik tover een afgebroken stuk bot tevoorschijn. Niet doorslikbaar, een ongelukkig voorvalletje. En handig zo'n plantentang...
Ze staat op en drinkt een paar slokken water. Het leed geleden, binnen een paar minuten zelfs diep in slaap.
Motto: Ga nooit van huis als je setters aan 'het bot' zitten! Creëer geen paniek en dokter zelf eerst eens wat...

Summary: Ailleen was playing with a bone. She came to me with open mouth, ...a piece 1.5 inch vertical in her throat, couldn't close her jaw. My fishtank attribute did the job easely!



---------374--------
03-01-2018
Ze groeit!
  Ailleen verandert wat, niet alleen in toename geestelijke vermogens maar ook wordt ze nóg mooier, vrouwelijker, zwaart wat uit. Vachtje wordt vacht. Ze is nu 2,5 jaar oud, de adolescentiefase voorbij, toch is ze ongemerkt de laatste maanden een paar centimeter hoger geworden. Dat had ik ook verwacht in tegenstelling tot enkele betweters.
Ze blijft qua grootte precies op de minimummaat hangen van zo'n 55 cm. en weegt vandaag 18,8 kg. Ben ik heel erg blij mee want dit is de ultieme grootte en juiste verhouding; mede met het oog op overal veel te zware, grote en te lange setters. Grote kans dat ze tzt racy puppies op de wereld kan zetten waar iedereen binnen de IRWS setterwereld wat mee kan.
En wat die geestelijke vermogens betreft, ze blijft supergehoorzaam maar toch onderneemt ze veel meer zelfstandig en laat Apache vaker alleen achter. 
Voor een 'werk'hond een prima ontwikkeling, de tijd nemen (ook ik als begeleider) voor rustige opgroei, steady worden. Ze had een solide basis zo, vroeg rijp is immers vroeg rot! 

-- Alle moois heeft tijd nodig --




Ailleen's grandfather Harry, de sleutel voor behoud van kwaliteit en functionaliteit;
er zijn genoeg mensen die niet van hem hielden, als puntje bij paaltje komt is juist Harry de enige echte red and white setter >>> back to the basics
Er komt een tijd waarin het juist gewaardeerd wordt als hij 1 of twee maal in 
een pedigree voorkomt, wat ik je brom...


Harry (als pup) een werklijfje met excellente vormen



---------373--------
02-01-2018
Kliedernat
 

Tornend tegen storm en
snijdend scheermesregen op
ondergelopen land
met galoppeergespet

Wijl paraplugevecht
mijn heup doorboort
het water keert
beseffend
m'n kachel beidt:
verkleumde baas
twee blije setters
drie doorweekte jassen
vier modderdoeken

vijf borrels straks...
zes wellicht



---------372--------
01-01-2018
Happy New Year
 

To all my Irish Setter friends

Pax hominibus bonae voluntatis

Happy New Year, Athbhliain faoi mhaise duit, Godt nytår, Gott Nytt År, Onnellista uutta vuotta, Gelukkig Nieuwjaar, Happy New Year, Bonne année, Frohes Neues Jahr, Buon anno, Laimigu Jauno gadu, Laimingu naujuju metu, Szczesliwego nowego roku, La multi ani!, Feliz año nuevo, Folle lok en seine, Nollaig Shona Dhuit, Novim Godom.



---------372--------
31-12-2017
Schokgolven
  Voor mijn nieuwsgierige settertjes een feestje dat Oudjaar carbidschieten. Opgesteld staat zo'n 6000 liter calcium-carbidegazzz... en zeilen steeds 23 ballen en een paar cementkuipen door de lucht in plaats van fazanten.
Na middernacht maar eens weer daar kijken... vorig jaar waren daar worst en hamburgers in het gras overgebleven!





Old/new year: my dogs are shock wave resistant. Big shots (5000 litertank with carbide gas) not a real problem, they like the ball's

Update 23:00

Uren onbeweeglijk, wat snurken, kwispelen en voetgetrappel...Oudejaarsavondrust. 



---------371--------
30-12-2017
'Boeren' zijn nog niet zo dom
  Waarom ik het in ons eigenzinnige plattelandsstadje met dorpse allures zo naar mijn zin heb? Een groepje jongelui, 'boeren' in ogen van randstedelingen, is vanavond in het park hun vuurwerk aan het testen. Morgen mag het pas echt, maar ik deed dat vroeger net zo. 

Mijn Aagje1 en Aagje2 trekken als een magneet op dat geknal aan. Juist als ik de mannen wat wil vragen hoor ik letterlijk van eentje: "Jongens, even niks afsteken, daar komt die meneer aan met die twee wedstrijdhonden. Daar mag niks mee mis gaan". 
Daar word ik nou heel blij van. Aan zo'n leeftijdsgroep van 14-17 jaar zit meestal echt een steekje los in de hersenstroompjes; nu even niet! Ze hebben een jaar lang mijn wens onthouden zelfs.
Daarom mijn opmerking terug: "ik hoor het al, jullie zijn al echte mannen geworden, dank je wel!". Nog maar twintig meter verder zijnde moet het knal-oponthoud even worden ingehaald, mij best, ons best. Goedmoedig gaan we het Oudejaar in, het nieuwe jaar biedt nieuwe kansen. 
Ik wens al mijn lezers en ook je setter(s) een goede jaarwisseling. Zorg maar goed voor ze.



---------370--------
29-12-2017
Je wordt ouder pappa
  Tempus fugit. 
Morgen is het jaar 2017 al weer voorbij, mijmer- en terugblikdagen nu. Dat ouder worden gaat ook mij niet voorbij, al gaat het nog best goed hoor. De laatste tien jaar kom ik steeds dichter bij mezelf en het lijkt of de dagen sneller gaan. De hoeken van mijn ijsschots heten Canis, Achilis, Apneu en Meniscus en we drijven ook in 2018 gestadig door naar zee. Regelmatig huiver ik in deze kletsnatte winderige weken, die natte sneeuw en ijsregen op mijn kop wat zat. Flexibele pensionado blijven ja dat moet maar...hoe.
Altijd was ik een speurder, een doener, een teamspeler en niks was te gek. In mijn hart ben ik een ràsfokker, of het nu tropische vogels, vissen of honden betreft: gedreven naar hoogste kwaliteit en fokken/kweken van toppers. Was ik maar 25 jaar jonger dan ging ik topsetters fokken, trainer- en/of veldwerkkeurmeester worden. Het kan nog...(nou ja niemand komt qua kwaliteiten boven Henk uit) kleine Leentje is nog zo jong en weet helemaal nog niks van deze uitdaging. 



---------369--------
27-12-2017
Even doodschudden
  Fanatiek graven, even schudden, dan naast je neerleggen en verder graven. De oogst zojuist aan veldmuizen: Zes. Soms mogen ze van mij graven, andere spieren gebruiken en hun instincten ontwikkelen.
Komt er een bevriende hond aanlopen; wordt verjaagd want 'dit is mijn kuil'. Weet hij toch een paar muizenlijkjes te stelen en te verorberen. Ach Leentje is zo vriendelijk en mede-deelzaam.....



---------368--------
26-12-2017
Ailleen en het rauwe eitje
 

Alleen samen met kroepoek
gaat in een zucht en vloek
-na enig voorzichtig onderzoek-
kloek het ei erin als koek



---------367--------
25-12-2017
Buikgriep
  Op onze parkeerplaats hebben Apache en Ailleen speciaal belangstelling voor een vierkante meter. Getverdrie.... iemand heeft zijn maaginhoud daar niet binnen kunnen houden. Ben ik dus niet de enige die misselijk is en buikkrampen heeft; alhoewel ik heb het nog wel wat onder controle. Vroeg naar bed en dan op de buik slapen...bah. Je kunt er veel beter een warme hond tegenaan leggen. Ailleen begreep het, she did it.



---------366--------
23-12-2017
Geconditioneerd
  Mede dank zij twee groepen rotjes gooiende jochies hebben wij een gouden middag gehad! Veel setterliefhebbers denken anders over te vroeg geknal, ik vind alles prima. Bij het aankomen bij ons trainingsveld klonken de donderslagen al; de beide honden direct op hoge alertheid brengend. En knal is bij hen geassocieerd aan kakelende en klapwiekende fazanten.
De fazanten kregen namelijk geen kansen om zich te verschuilen bij die jochies en bleven steeds maar komen naar 'ons buurtje'. (Domme vogels om van de ene probleemplek weer naar de andere terug te keren). En zo hadden we drie maal hergebruik van twee dezelfde vogels. Jammer genoeg hebben we geen spanningsvolle punten beleefd. Daar moeten we wat beters op verzinnen na nieuwjaar! 
En thuis gekomen blijven A
&A maar spelen en ronddraven... nog even geen rust vindend. Eerst maar een lekkere bak met Farm Food vlees en brokken, kunnen ze wat uitbuiken. Wat gun ik ze dit allemaal. 
Gauw nog even naar de winkel voor brood omdat er drie zondagen zijn morgen; helaas enkel broden met fazantenvoer erop.



---------365--------
22-12-2017
Moreel beraad
  Even weer over interactie hond versus baas. Laatst onderweg kreeg ik de vraag "Wat is jouw knuffelniveau?". Omdat een aardige mevrouw dit vroeg kwam ik natuurlijk met "Hoog, erg hoog!". "Ik bedoel met je honden hoor, omdat ze zo lief en gericht zijn". (Ooh versiergesprekje kon ik dus vergeten). Het is goed om zo nu en dan over interacties na te denken. Mijn honden moeten vooral en sámen honds blijven ook al voelen ze de hele dag mijn aanwezigheid. 
Ik prijs ze soms de hemel in als het goed gaat, als ze doen wat ik in mijn kop heb. Maar als ze ongevraagd spontaan van mij een aai krijgen, mijn armen even om ze heen sla, is dat nou goed voor het moreel of juist niet? Tuurlijk wel (vooral menselijk gedacht). 
Soms komen ze uit zichzelf even een aai of lief woord halen en die krijgen ze direct. Is dat nou fout, ze deden er niks voor... Als ik ergens mee bezig ben houden ze zich afzijdig of desnoods 'ik ben even aan het werk, ga maar lekker slapen'  dat werkt gewoon goed.
Apache staat op de bovenste trede van de sociale ladder, is aardig voor iedereen en hunkert naar een lief woord en blijft daardoor uiterst gezeglijk en tevreden. Ailleen heeft iets meer comfort zone nodig, iets anders gefocust en als ze slaapt stoor ik haar helemaal niet. Wordt ze wakker dan komt ze gewoon even een stief kwartiertje aan mijn voeten liggen, krijgt een paar vriendelijke woorden en een korte aai en is dan totaal gelukkig. We verstaan elkaar, meestal letterlijk. Of zoals de Belgen zeggen: Ze zien me graag.



---------364--------
21-12-2017
Mijn naaimachien..
  Al vaker heb ik hier geschreven over supervisie en de mogelijkheid je honden werkelijk zich vrij te laten ontwikkelen. Dat moet een setter gewoon in zijn leven hebben! Aan de andere kant zijn deze twee DE oplossing voor mijn dreigende eenzaamheid, we zijn 24/7 op elkaar. Alleen daarom al zijn ze GOUD. Toch doe ik mijn best om ze zo weinig mogelijk te sturen en te bevoogden. Natuurlijk zijn er ongeschreven spelregels, ze lezen mij beter dan ik hen.
Ik moet mezelf disciplines opleggen zodat ze doodgemoedereerd 300 meter bij je vandaan kunnen/willen gaan. Geen oogcontact maken, vertrouwen hebben, geven, krijgen, meemaken. Ze moeten wel heel gek gaan doen willen ze in 7 sloten tegelijk lopen, toch? 
Vanmiddag op deze kortste dag van het jaar, Apache zet flink de sokken erin, in mum van tijd een tweehonderd meter 'op pad'. Ailleen bemerkt het te laat en gaat er als een kanonskogel achteraan, gaat haar vlotjes voorbij. Draait mooi op de wind en komt het hele stuk terugjakkeren. 
Wat moet ik nu.... nou zonder wat te zeggen omdraaien en hopen dat ze me dan voorbij stuift om weer honderd meter in haar richting te blijven gaan. Het lukt zowaar, na zo'n honderd meter draait ze netjes en gaat weer richting Apache daar heel in de verte. 
Mijn motto: Ga vooral ver, bedenk het zelf maar mijn meissie, alles is goed als je je maar vrij van mijn supervisie voelt! We hebben het echt goed zo met zijn drieën, wanklanken bestaan niet.



---------364--------
19-12-2017
Once in a life time dog
  Schoonheid schuilt in het oog van de waarnemer. (Beauty lies in the eye of the beholder. ) Daarom kan ik nou zo genieten van Ailleen als we trainen of gewoon op wandeling zijn. Haar natuurlijke joligheid en manier van doen geeft mij elke keer weer nieuwe energie en verlangen haar gaven uit te bouwen. Haar aanleg zorgzaam van pup af op alle terreinen te laten ontluiken. Uitmondend nu in een prachtig plaatje van type en stijl. 
Ik ben heus wel wat gewend in setter- en hondenland maar haar moeiteloze 'schuivende' galop krijg ik steeds weer kippevel van. Er zijn nog zat dingen waar we aan moeten werken maar deze basis (uit moeder S.Lady en door fokker Henk op de wereld gezet) is perfect.
Als iets werkelijk goed is mag je daar een beetje over snakken toch? (zoiets heet met een ander woord bescheidenheidsmarketing, ook wel (Ivo)nieheren genoemd.)



---------363--------
18-12-2017
Verstuikte 'enkel'
  Vanmiddag heeft Apache in het fazantenbosje haar voet bezeerd. Hinkte in al haar ellende al piepend op drie poten wel verder want ze had de vogel in de neus. Zojuist weer thuis en bij haar eigen dagelijkse voetonderhoud hoor ik schelle kreetjes van pijn. 
Een hond kan zich niet aanstellen....toch? De buitenkant is volledig gaaf gelukkig. Beetje gloeierig is het wel; ze likt als een razende aan mijn hand als ik haar voet/enkelband zachtjes palpeer. Het is en blijft een lieve setter die haar baas volledig vertrouwt ondanks haar hyperstatus.


Nee dit is niet een valpartij, ze rolde namelijk verheerlijkt door de laatste sneeuw. In januari komt er wel weer een nieuwe laag.



---------362--------
17-12-2017
Stampvoetende schapen
  In al haar ijverig rennend-snuffelen in de berm (ja fout, voetverwaaiing) had Ailleen even niet op het groepje schapen gelet. Als ze oog in oog met haar staan en de voorsten ook al stampend vooruit gaan houdt ze het helemaal voor gezien. Schapen zijn echt niet interessant. Gaat potverjoppie door deze roerige samenscholing een haas op. Mijn rolfluit snerpt te laat, brave Appie remt, Ailleen neemt met een grote boog het slootje. Moest je later die vrolijke kop eens zien...



Quote van de week:  

Mijn laarzen zijn sokkenvreters 
Een heel mandje enkelingen en look-alikes
wacht op acceptabele paringen



---------361--------
15-12-2017
'Ridgeback'
  In de verte vliegt een buizerd op wanneer Ailleen langs komt galopperen. Ze draait direct bij en blijft staan. Ze is immers ook een beetje valkeniersetter vanuit haar oorsprong. Vanaf een afstandje zie ik haar 'borstelen'. En niet zo zuinig ook! Van achterhoofd tot in de croupe een hoog opstaande ridge van haren. Ligt daar aan de rand van het  boswalletje een licht aangevreten steenmarter! 
Heej, Leentje lekker gevoel hè dat Rhodesisch kippenvel!



---------360--------
13-12-2017
Verwerking
  Iedere keer als wij een poosje op het trainingsveld hebben getraind zijn mijn beide setters door de adrenalinestoot wat hyper. Zijn daarna vermoeider en dromen in de avond dan steevast luidruchtig. Ook hun indrukken en puzzelstukjes moeten immers worden bevestigd... 
Bij al dat gepiep en gewoef graai ik naar mijn  mobieltje om een rustgevend slaapplaatje vast te leggen:


En dan denk je dat je stiekem een foto kunt maken van die twee snurkers... 
Het flitsje van mijn cellphone verraadt hun weerkaatsend Tapetum lucidum... er ontgaat hun niets ook al loop ik op sokken.

Summary: Dreaming about our today's trainingsactivities...a sneaky photo opens her eyes, though.



---------359--------
10-12-2017
Plaspop
  Vandaag code oranje.... Zelf worstel ik me met paraplu tegen de horizontaal inkomende sneeuwwind op, mijn hele voorzijde is al wit. Aan Apache en Ailleen te zien is hun code groen, felgroen! Een genot om beide daar te zien spartelen in hun all-wheather vacht, met de oren door de sneeuw te glijden of aan kop te gaan bij vijf andere honden. 
Vorig jaar had Leentje nog ontzag voor een grote sneeuwpop, nu stond ie er weer maar vandaag maakte ze gele sneeuwpopvoeten ervan. Schijt aan dat ding. 
Honderd meter voor we bij de auto terug zijn laten ze duidelijk merken: We willen nog een rondje dit was veel tekort! Nou vooruit, 'als de straatlantaarns aangaan moet je thuiskomen'. 



---------358--------
09-12-2017
Als Bachbloesem
  Meer dan anderhalf uur aaneen natte sneeuw, van die grote flatsen. Het deert ze niet bij hun vele vele kilometers door het kreupelhout. Geen uithangende tong of gehijg gezien. Moe zijn ze wel... en wij als trio wat verkleumd nu zo vlak voor zonsondergang.
En straks wanneer we thuis komen een heerlijke bak met voer en dan doen wat mijn settertjes (en ook ik) zo lekker vinden: weerszijden de baas liggen. Hun beider koppen verheerlijkt soezend op mijn resonerende borst wanneer ik wat koorliederen neurie; nou ja met zacht-zing-brom basstem. Ze vallen het diepst in slaap bij mijn vertolking van de Mattheus Passion. Zij vinden Bach heerlijk!...slaapverwekkend.


By the way... nu ik dit hier plaats. Deze foto toont een belangrijk item: Bind nooit je honden aan je trekhaak! In sommige landen is het zelfs verboden. Tip: Aan de autobench heb ik daarom een speciale haak gefabriceerd zodat de achterklep dan niet dicht kan vanwege de riemen. Hoe verkleumd of moe je ook bent blijf bij de les.

Summary: Very tired by free running in the woods. Time to go home, after 2 hours walk in snow and snowy-rain.



---------357--------
08-12-2017
'Giny Andro'
  Als je gepensioneerd bent is het een hele toer om de moderne maatschappij, zonder vooraan te lopen bij te benen. Ben ik de slechtste nog niet in...dacht ik. Vanmiddag ben ik in de genderneutraliteitshype-valkuil gestapt. Apache rent namelijk ver naar voren en begint (een meter afstand houdend) tegen een vrij jonge vrouw te blaffen. 
Ja, wat was nou de oorzaak waarom ze dit deed? Nou, o.a. die aparte looptechniek met zo'n tussenvering en de hakken opgooiend (ahem...een beetje American kick zoals veel Ierse setters lopen). De carrosserie en het onderstel was niet geheel lady-like zogezegd. 
Omdat Apache bij Henk is opgegroeid (dochters!) heeft ze voor altijd een zwak voor vrouwen en hoge vrouwenstemmen. Zeg ik tegen die mevrouw "Niks aan de hand, ze valt op vrouwen hoor". Krijg ik in lage bariton stem terug "Nou ik niet, en ook geen mannen". 
Hij Zij Het wordt wat ingewikkeld...

¯\_()_/¯

 

---------356--------
07-12-2017
Doen ze anders nooit hoor..
  Joggende mensen, fietsers of verkeer schenken mijn setters normaliter geen aandacht aan; het is hun dagelijks vertrouwde straatbeeld. Maar toch onderbreken ze deze keer hun actieve spel door naar rijdende auto's toe te rennen. Ik zie direct waarom ze dat doen. 
Een rijtje van drie auto's nadert in kalme gang. Apache kiest de voorste (blauwe caddy) en Ailleen de achterste (witte caddy). De middelste was een zilverkleurige sedan....dus niet interessant. Waarom die andere twee wel? Apache heeft nog de associatie met Henk's voorheen blauwe en Ailleen is wat jonger, wellicht zit in die witte auto mamma Summertime Lady wel. 
Hondenhersenen grenzen aan het geniale wanneer verstand en intuïtie elkaar ontmoeten.



---------355--------
08-12-2017
My ornament kerst
2017
  I rish you a Merry Christmas

Christmas is coming. So I started yesterday a little art work..... for my frontdoor. 
Abies, Picea, Chamaecyparis, Elaeagnus spp.

© 08-12-2017  large 1, large 2, large 3, large 4



---------354--------
06-12-2017
Lonkende verten
  Binnen het raamwerk 'uitbreiding zelfstandigheid' heb ik tegenwoordig de gewoonte om uitsluitend tijdens de avondwandelingen helemaal niet met mijn beide setters te communiceren. Het enige bij openen autobench is "vrij"  en na anderhalf uur "hup" om in de auto te laten springen. Zonder woorden of gebaren, hoe zich dat ontwikkelt bevalt me wel. Zo heerlijk die lichte galopjes in de verte te horen...of doodse stilte. Ze blij hijgend voorbij komen rauzen, opduikend uit een andere kant waar ik hen verwachtte. Aan het ritme hoor ik wie wie is.

"Het is rood en en het gaat als een trein...."



---------353--------
05-12-2017
Nose fading
  Voortdurend heb ik met deze lage gevoelstemperaturen een drup aan de neuze. Hopelijk hebben wij voldoende vitamine D aangemaakt afgelopen zomer. Dat de dagen snel korter worden is ook te zien aan de neuzen van A&A, hun donkerleverkleurige winterneus hebben ze al opgezet. Zo'n winterneus wordt veroorzaakt door verstoorde aanmaak (lees: te weinig zonlicht) van het Tyrosinase enzym die nodig is voor pigmentvorming (eumelanine). Het is wachten op... wanneer de zon bruin weer zwart maakt...1 april.


...dit wordt in de rasstandaard bedoeld met een iets zijwaarts geplaatste ogen met klassieke almond oogvorm.



---------352--------
04-12-2017
Effe wennen
  De hele nazomer heb ik mijn twee teven de nagels niet geknipt (blog 273). Om twee redenen: meer grip in de bochten en als tweede niet het risico lopen van zere tenen na inkorten. Dat kunnen we in het wedstrijdseizoen niet hebben... Ze lopen vrijwel altijd op een zachte bodem en daardoor zijn hun nagels fors en sterk. Lange nagels is funest voor de stand van tenen en pols.
Met beleid en trouw en een snoepie nu de klus geklaard, nou ja nog niet ver genoeg. Volgende week nog een extra topje knippen en opvijlen als de bloedader verder is teruggetrokken. 
Zwiept me daar vanmiddag Ailleen geheel onderuit toen ze fullspeed door de bocht ging.



---------352--------
03-12-2017
Intuïtie
  Wellicht wordt dit een wat aangeschoten verhaaltje. Vanavond had ik me vanwege de afgelopen tien ziekenhuisbezoeken (met gunstige uitslagen, daarom!) en na publiceren van een paar zorgelijke en ook blije settercolumns eens vergast op een ahem... aantal borrels met wat lekkere hapjes erbij. Klein feestje voor drie.
In die lichtvoetiger middernachtwandeling waren mijn teven supergehoorzaam, zelfs na drie minuten uitstapje het bos in komen ze zomaar naast me zitten, 'we zijn liever bij jou'. 'Ga maar vrij' werkte ook al niet. Ook die nachthaas laten ze wegrennen. 
Als ik me nu echt een stuk in de kraag zou zuipen (wat heus niet gebeuren gaat hoor) zouden ze dan intuïtief de zorg en leiding voor mij op zich nemen? Ieder mens zou setters moeten hebben, die zijn gevoeliger dan twee altviolen samen.


I don't think dogs need a book for that. They're born knowing how to do that!



---------351--------
02-12-2017
Pretpakket
  Je mag je als teveneigenaar gelukkig prijzen wanneer de honden echt met elkaar accorderen. Hier dikke mik. Samen elkaar schoon houden op de hondenbank, leven schouder aan schouder, ook tijdens het eten. Nog nooit in die vier jaren heb ik ze betrapt op kibbelarijen of grommen naar elkaar. Het is juist andersom, ze slaan elkaar elke dag letterlijk op de schouders van onderlinge pret. Dat 'knokken' krijgt Ailleen al twee jaar les in van tante Apache. Die komt dat nog eens een keer duur te staan want Leentje wordt steeds handiger en sterker in het vloeren van je tegenstander. Om mij moverende redenen is een soepele leidsterschapswissel wellicht wenselijk... over een jaartje ofzo.



---------350--------
01-12-2017
Onnadenkend
  Als Ailleen een snelle haak slaat in het hoge gras dan moet daar gewoon wat zijn! Zo stilletjes mogelijk kom ik achter haar staan en het valt me op dat ze niet alleen intensief verwaaiing opneemt maar ook kantelt haar kop links-rechts, trekt haar (18) oorspiertjes op >> ze luistert ondertussen. Ik hoor niks. Apache ziet ons bezig... komt aanrennen, bedenkt zich niet en springt 'blind' twee meter voor Leentje het gras in. 
Gepruts dit...große Scheiße! 
Fanatiek draait ze steeds grotere rondjes, helaas is daar niks meer. Ze kammen toch met hoge neuzen (dan waarschijnlijk geen haas) het terreintje uit zonder resultaat. Als Ailleen en Apache in het meer hun dorst lessen zie ik alsnog een jonge fazant in angsttempo (dat is best snel hoor) het kortgeschoren gazon oversteken een bosje in. De honden te slim af ondanks dat ze de domste vogels ter wereld zijn! 
En wat ik nou zo aardig vind: Wanneer we een kwartier later langs dat bosje komen duiken de 'zussies' schouder aan schouder erin...op exact die plek. Wonderlijk zintuig zo'n neus.



---------350--------
01-12-2017
Bravecto test klaar!
  Mijn Bravecto halve dosering test heb ik vandaag afgerond. Boven verwachting dit jaar: 
6 maanden lang teek- en vlovrij!! Vanaf 25 mei tot eind november heeft geen enkele teek zich op beide setters vastgehecht! Vorige week vond ik bij Ailleen wel een halfwas dood onder haar oor. Gister eentje ingeboord. Ze krabben zich ook weer wat meer....
Het middel is nu echt uitgewerkt. En dat voor een halve dosering, het lijkt wel dat dit beter werkt dan een volle dosering...
Volledig verslag van mijn doordachte testkeuzes heb ik even apart gezet in een andere webpagina:  Bravecto-half-dose-test

Een kopie staat op Face Book....mochten daar drie negatieve reacties op komen gaat ie daar eraf. Kom als je echt hierin geïnteresseerd bent je info maar hier halen



---------350--------
30-11-2017
Van A naar Beter
  Het spel op de wind blijft altijd een mooi spelletje. Een jachthond moet weten waarom ze daar loopt en hoe ze daar heen en weer vliegt. Ailleen raakt wat verslingerd aan dat parallel aan de baas baantjes trekken. Dat voortdurend samenop tegenwinds lopen in combinatie mij altijd naar de ogen zien werpt best wel positieve vruchten af! 
Voor een buitenstaander zal mijn loopwijze door het vlakke veld er wel raar uitzien, lijkt vast niet op een college in Hogeschoolwerk. Toch voor Ailleen haar te lopen route wel onze juiste methode
En ik...zoals Ivan Heylen vroeger zong: Veur heur...met mijn handen diep in de zakken, zwijgend met de kop naar beneden loop ik daar te lopen. Bochtjes te maken, naar voren te rennen, blijven staan, zelf soms terugrennend. Ik wil haar gewoon netjes van A naar B naar C,D,E,F,G tot M laten lopen. Een gewoonte laten worden, met behoud van independency. Als er wel wild zou zitten gaat het alleen nog maar rapper....en leert ze nog beter de wind gebruiken door ondertussen verwaaiing op te pikken.


De groene lijn is mijn looprichting. Ik ben het me bewust, de bochten van mijzelf moeten ruimer en vloeiender rond in normale loopsnelheid maar dat komt wel. Omdat ze zich prompt aanpast aan mijn looprichting...loopt Ailleen min of meer toch rechte banen steeds voor me langs. We zijn onderweg naar wat moois hoop ik.

Veur eur
Dan stikt ij z’n andn diep in z’n zakkn
En me zijn kop ‘n bitje naor beneen
Hee schon wijveken, ge wit da’k a gere zie
Laot moar zien oe gern da gij mij zie!

Summary: My lines, just walking and no signs to the dog, are rubbish... training Ailleen to take straight lines and correct roundings wind-up...she did!



---------349--------
28-11-2017
Ruig werk...
  Mag ik de Gemeente weer eens hartelijk bedanken voor het totaal weer in de vernieling helpen van een leuk trainingsplekje. Kaalslag voor de winter...de zoveelste. Zij willen geen ruigte, ik wel.
Mijn beschutte fazantenvoerplekje om zeep, fazantenfamilie vertrokken en de snippen onvindbaar. Die haas is ook weg maar da's niet erg; voor mijn eigen zielerust dan he.



---------348--------
27-11-2017
De baas compleet ingepakt...
  Deze keer kan ik me niet inhouden te schrijven wat voor band Ailleen en ik hebben. Het is soms net zo'n (emotionele) squashruimte, alle wanden en randen zijn geldig. De ene keer met 50 km./uur door de gladde knotsige suikerbieten raggen, een vos echt naar het leven staan, slootjes nemen alsof het niks is, komen op een enkele wenk. 
En dan nu het andere uiterste: een heel zacht voetje wordt op mijn knie gelegd. Nee dat 'leggen' is maar een 5 grams aanraking, bijna zwevende vraag 'mag ik een knuffel van je komen halen"? Ja graag lieverd, kom, spring. Haar gapen en de bek likken daarna is precies het tegenovergestelde van stress > opperste tevredenheid
Snorkend van geluk beweegt ze haar voetzooltje over mijn gezicht, de touch van affectie. Ze zucht eens diep en valt op haar rug liggend in mijn armen in slaap. Een lief knorrend hummeltje zo, ze ruikt zelfs nog puppieachtig als ik mijn gezicht in haar buik begraaf. Nog geen tien minuten later schrikt ze op en springt eraf. 
Het was haar lang genoeg, zo gaat dat met haar gouden momentjes. Jodelt tevreden een deuntje (evenals haar moeder Lady dat kan) schudt eens flink en gaat op hun sofa naast Apache liggen. Slaap zacht verder lieve hond. 
Hoe goed een volgende Ierse setter ook zou zijn, die zal nooit kunnen tippen aan deze.



---------347--------
27-11-2017
Respect!
  Je mag als voorjager in je handen knijpen als je 'tweede' hond de 'eerste' respecteert bij het voorstaan. Toen Apache vanmiddag als een blok voorstond bleef Ailleen op twintig meter eveneens stokstijf staan. Dan nu de grote test hoe standvastig die boel is.... wie het eerst van de wijs is, hond, honden of vogel.
Ik sis tegen Ailleen 'blijf staan he' en begeef me voorzichtig naar voren tot naast Apache haar oor. Ik aai haar tegendraads over de rug. Ze huivert ervan. Ik loop terug naar Ailleen en doe daar op mijn gemak hetzelfde. Weer naar Apache teruggelopen en sla ik mijn armen zacht om haar heen en fluister in haar oor 'grote meid, trots op je'. Haar staart maakt twee slagen, betekent dank aanvaard. 
Kom, het is goed zo ga maar naar voren. Mijn handen laten haar los. Appie stuift vijf meter voorwaarts en jaagt een snip de lucht in. Ailleen stuitert links uit de flank, probeert die vogel alsnog de pas af te snijden, helaas te hoog al opgevlogen. Teamwork.
Dit zijn toch zúlke genietmomenten, daarom heb ik zulke setters!!!


voorbeeldje van een snip



---------346--------
26-11-2017
Snertwandelingen
  Drie natte jassen en vijf handdoeken hangen er te drogen. Wekenlang nu doen we onze dagelijkse snertloop, dat brengt met twee natte honden behoorlijk extra vocht in auto en huis. Plus nog wat aquaria...de ramen blijven beslagen. Door de tochtroosters kruipt nu precies net zo vochtige lucht naar binnen. Ik verlang nu al naar maart/april, dan kan ik bij de honden de mouwen weer opstropen.



---------345--------
25-11-2017
Morgen komt nooit...
  Ahem, morgen gaat het gebeuren. De ISC gaat met 'al' haar leden en fokkers bespreken hoe de juiste weg te bewandelen om te komen tot genenpoolverbreding en gezonder maken van ons Ierse setterras. Enige positieve, wellicht mijn te naïeve, mijmeringen vooraf:

Insteek: Only for the breed!
1. De vereniging kent plm. 500 leden, hopelijk is er een zaal gehuurd met daarin 250 stoelen omdat alle diepe liefhebbers komen opdraven... en de zaal te klein blijkt.
2. Begrip krijgen van de ernst van de situatie, alles op tafel, gezamenlijk komen tot een inzicht, beleid en durf. En niet het gevoel neerdaalt daar 'het valt allemaal best mee, we kunnen nog even op de oude voet verder'.
3. Dat er geen gekissebis optreedt over rekenmethoden of 'foute' aannames' maar dat de rode lijn Gezondheid is. Die lijn moet omhoog, de verwantschap fors naar beneden. 
4. Mogelijke aanpassingen in het VFR op de juiste wijze over gesproken wordt, om ultieme keuzes en vooral Outcrossing geen strobreed meer in de weg te leggen. Niet alleen in mijn optiek is ook voor de Rooien een vorm van Outcrossing (met totaal onverwante lijnen) dè oplossing. Dus wordt er vast veel voor eigen parochie gepraat...

Ik ga erheen, vooral om te luisteren, te leren. Jack is ervaren spreker die daarin goed onderlegd is. Maar toch heb ik het gevoel dat de meest voor de hand liggende oplossing  ehhh.. niet tijdens de rit is ingefluisterd. Veel spreken zal ik niet... dat zou dan 'water naar zee dragen zijn' na mijn talloze columns en blogs over dit onderwerp. Een vrij grote groep leest deze trouwens niet vanwege optredende 'koude voeten'.


See you there

26/11 Update, als morningafter pil. Goed verhaal, de wetenschap in begrijpelijke taal uitgelegd. Outcrossing Rood-Wit onvermijdelijk, maar dat wisten we allang, we zijn niet voor niks al begonnen. Beetje summier alleen die vier pagina's behandeld terwijl er 38 pagina's (grote gebrek aan variatie, te weinig pups geboren e.d.) waren. Vervolgonderzoek zeer gewenst, vooral als extra info een Mean Kinship (MK) rekenmethode naast COI (liefst internationaal). We hebben grote behoefte aan in- en overzicht!
Opkomst 26 personen... dat is 5% van die er hadden kunnen (nee, moeten!) komen.



---------344--------
25-11-2017
Zwaartekracht
  We hebben alle drie last van het Weight Watchers effect. Stiekem snaaien als niemand kijkt en vooral geen geritsel veroorzaken. Wil ik mezelf op die manier verwennen met een paar hardgekookte eieren....rolt zo'n ding van het aanrecht af. Het "I am watching you" syndroom geldt meteen: Ailleen pakt het gedeukte hete bolletje direct weg en smikkelt deze met huid en haar op. Ook goed, krijg maar nóg harder beenwerk.



---------343--------
24-11-2017
Ailleen Aoife
6 month
  Op mijn oude cell-phone trof ik nog een plaatje van Ailleen aan, (nov. 2015).... bijna 6 maanden toen. Time flies



---------342--------
24-11-2017
Easy-going
  Alle tegenstanders en bedenkelijk denkenden m.b.t. jachtlijnsetters ten spijt: Het gaat ons prima lukken allemaal. Wat is er dan zo prima te doen?
Op het grote industrieterrein mag ik maar wat graag tegen middernacht tot enen onze ronde doen. In het licht van de koplampen tel ik negen huppelende konijnen. De beide meiden hebben ze vanuit de auto ook gezien, er ontgaat ze immers niks. Later ze ook geroken toen we daar liepen. Geen eentje achtervolgd of bejaagd, om mij! Onbetaalbare honden, ook al bood je tienduizend euro 't stuk, ze blijven heus de mijne. Betere zijn er niet, dat mag ik toch wel stellen na ruim 40 jaar setters...

Summary: In the frontlights of my car we (also the dogs) saw 9 rabbits. No one chased later. Golden girls, even a bid like $10,000 each they stay with me, forever!



---------341--------
23-11-2017
Plofzak
  En toch klonk er een knal. Als Ailleen de twee houtduiven in de verte ziet neerdalen in het gras onderneemt ze voorzichtig actie. Eerst op een drafje, later bedachtzaam snuffend. Ze heeft dat markeren aardig onder de knie trouwens. Wanneer ze op een tiental meters van hen komt wordt ze wat 'sticky'. Ondertussen vis ik (bij gebrek aan alarmpistool) een papieren oliebollenzak uit mijn jaszak. De vogels drukken zich niet maar gaan op de wieken. Als de opgeblazen zak ploft draait Ailleen haar koppie om 'wat was dat een rare knal' en bleef daarom op de plek staan. En dat was de bedoeling! Al die poedersuiker niet...



---------340--------
22-11-2017
Wind mee...
  Door een wegversperring beland ik aan de verkeerde kant van het gebiedje waar we gaan 'wandelen'. Hmmm... de windrichting is niet gunstig. Zonde... ja zonde tegen de eerste Gouden Regel: loop altijd in de wind op!  
Al binnen 5 minuten doet (lees overloopt) Apache een fazanthaan, zijn eega en twee kleurloze juvenielen opgaan. Shit kansloos, maar het helpt wel mee 'vlotter te wandelen'. Loop ik na een half uurtje in die wildernis zelf een haas eruit, een joekel, bevleesd genoeg voor 1e en 2e Kerstdag. Hopelijk zien de beide setters het niet maar hun ogen staan niet voor niks enigszins aan de zijkant van hun koppie, dus wel. Komen we langs het snippenbosje, en jawel hoor Leentje had ze in de smiezen. Blij mee. Bijna bij de auto terug (half uur tegenwinds nu wel) vinden ze alsnog samen die haan weer. 
Al met al: Geen enkele kans om die geurveroorzakers vast te zetten, wel talloze ervaringen. Zo, en nu willen we die eierkoek die je al anderhalf uur in je jaszak hebt! Deal.



Summary: Walking down-wind means pheasant and snipe flushes (and a running hare) by surprise!



---------339--------
20-11-2017
Kadaver en discipline...
  Al enkele keren schreef ik hier over apporteren. Dat het met een Ierse setter niet meevalt, het gaat niet zomaar. Al maanden laat ik dummy en verfroller thuis vanwege andere prioriteiten. Gisterochtend kwam Ailleen alweer met een zelf gevangen veldmuis in de bek naar me toe rennen. Gromde toen een andere hond die wilde afpakken maar legde hem wel voor me op de grond. 
Vanmiddag loop ik onder de paraplu 'wat weinig te zien', nog net vanuit een ooghoek Ailleen naar de rand van het industrieterrein zien scharrelen. Vannacht was daar ook al iets bijzonders... Even een heftig 'doodschudden' en komt aanhollen met een platgereden konijntje, netjes in het midden vasthoudend. Braaf, los.... nee hoor deze buit is van mij en draait triomfantelijke rondjes. Oké, dan hou je hem maar tot bij de auto vast. Dat deed ze. Apache bleef er vies van, duidelijk te zien aan haar opgetrokken lippen en neeschudden.
Als ie er morgen nog ligt even een touwtje eraan en een sleepje trekken... nee, dat moet maar niet anders krijg ik weer op mijn kop "je hond heeft twee keer de kop in het gewas gestoken wegens voetverwaaiiing en dat mag niet voor een Britse staande hond, daarom heb ik je uitgetoeterd". Voor een mens al moeilijke spelregels hoor.



---------338--------
18-11-2017
Op de klippen gelopen!!
  Tegenwoordig is het nog steeds 'in' om met collega's 'de hei op te gaan'. Onze bende van vijf, de vriendengroep als oud-collega's, heeft dat vandaag letterlijk eens weer gedaan. Het plan was gezamenlijk mijn twee setters uit te laten op de Render Klippen maar... dat is op de klippen gelopen!  
Doe ik namelijk de kofferbak open om Ailleen en Apache vooraf even een plas te laten doen komt de veldbeheerder op me afstappen. (Aha, daarom stond die dure auto met draaiende motor tien minuten te wachten, die zag setters in de auto!)  "U mag de hei wel op als uw beide honden maar op het pad blijven". Waar hááált ze het vandaan?! Op het bord daar in de verte staat DE HONDEN MOGEN LOS LOPEN OP DE HEI. Huh, het is een landelijk goedgekeurd hondenuitlaatgebied. Die van mij staan erg goed onder appèl en veroorzaken geen overlast.  
"Alleen op het pad zei ik u, of hooguit 6 meter er vanaf, en als u/ze dat niet lukt dan moeten ze de hele weg aangelijnd blijven". Toen ik deze foto nam zag ik er inderdaad mitsen en maren bij...

Waarom ik zo boos ben? 
1. Die auto werd strategisch opgesteld met uitzicht op de hei, verrekijker op het dashboard. 2. Tel ik vanaf mijn auto (nog verwezen staand) al die honden die daar wèl over de hei hollen, soms wel 50 meter erin: 9 stuks, 3 op het pad.
Stel je eens een bord voor op een zwembaddeur: U mag in alle baden vrij zwemmen
Ben je net in het water gesprongen klinkt het fluitje van de badmeester: Je mag hier alleen maar zwemmen als je met één hand de reling blijft vasthouden. De Render Klippen te Heerde krijgt van mij de Loden Loekie!!!

We zijn naar een andere hei uitgeweken want ik ben de beroerdste niet. De nazit in het restaurant was wel leuk en bargezellig. Apache en Ailleen waren als vanouds voorbeeldig. (Als er van alle kanten wat lekkers onder de tafel valt moet je als hond wel alert blijven he). Juist die restaurants waar iedereen zijn hond mee naar binnen mag nemen houden we in ere. Die zijn er, net als fijne uitlaatgebieden, te weinig in onze buurt.

Summary: After a long walk  in heather. Restaurants with the sign "dogs allowed in dining room" and serving Irish whisky are the best!
Like the phrase Mark 7:28...yet the dogs under the table eat of the children's crumbs.



---------337--------
18-11-2017
Our 'problem'
  Wie weet een oplossing voor mijn persoonlijk 'probleem'. Ik zet dit expres tussen hoge quote's, vrijwel niemand zal dit omgekeerde probleem beoefend hebben: Hoe krijg ik mijn honden minder gehoorzaam!? Dat ze wat stoute dingen gaan uitspoken...
Apache is de sociaalste, meegaandste setter die ik ken, nichtje Ailleen bijna een kopietje geworden. Kortom allemaal puike familietrekken die Summertime Lady zo charismatisch maakt en doorgeeft aan haar kindertjes. 

De probleemoplossing ligt deels in het zo vaak mogelijk 'vrij revieren op patrijzen en fazanten'. En ook wel tijdens de wandeling in het geheel niet met ze communiceren door steeds een andere kant op te kijken, fluit in de jaszak. 
Maar toch blijven er zovele uren over in huis, in de stad, op visite zijn. Zelfs zonder mijn aanwezigheid kennen / houden, ze al onze duizend puzzelstukjes op hun plaats. Is mijn tafel te klein geworden voor een te grote puzzel?  Zijn de gehoorzaamste honden werkelijk de gelukkigste? 

Summary: Problem, how to get more disobedience in my dogs... Go on, go, use your Irish setter independency, spread your wings, escape, do stubborn things! 



---------336--------
16-11-2017
Snipe again
  Ze zijn er weer, de snippen! Ailleen ragde vanmiddag onophoudelijk door de bosjes, kamde diverse ondoordringbare bosjes gescheiden door slootjes uit. Meer dan drie minuten buiten zicht, wat doe je dan? Dan wurm ik me door het hakhout om haar te zoeken. Want stel je nou voor dat ze voorstaat, dat wil ik zièn. 
Helaas Joop veel te laat, want er klinkt al snel en fanatiek gefladder wat ik heb leren kennen als houtsnip. Schichtende Ailleen langs mijn knieën om te kijken waar de vogel blijft... Ondanks dat, heel brave hond, 'k kon haar geen schouderklopje geven daar had ze geen tijd voor. 
En Apache.... heeft er allemaal niks van meegekregen die was verderop druk twee zwanen boos te maken.
Nog geen vijf minuten later staat Apache wel voor, voor dezelfde snip.



---------335--------
15-11-2017
Ogenhond
  Van (ook Ierse setter) teven is bekend dat ze naast beter bij de les blijven ook meer ogenhond zijn. Reuen hebben vaak iets andere prioriteiten. Bij het uit de auto laten slaat Ailleen aan. Blaft naar iets in ons flatgebouw. Rent samen met Apache schouder aan schouder naar de ontvangsthal en stoppen bij.... een kleurige poster aan de wand. Da's voor hen afwijkend en daarom een reden om te waarschuwen. Haar borsteltje op de schoft zakte al snel.



---------334--------
14-11-2017
Split second
  Zo spelenderwijs heb ik Apache en Ailleen het commando 'achter' aangeleerd. Ik wil niet dat ze op de trappen of galerij vrolijk naar alle buren hollen. Rust in de tent wanneer nodig. Komt me tijdens een wandeling in verlaten buitengebied een veetransportcombinatie aanscheuren zeg, die hoort daar helemaal niet te rijden! Ik schreeuw paniekerig  "ACHTERRRR!! Beide setters hollen vanuit de berm om zich achter mij te voegen. Vanwege het gevaarte ging Ailleen zelfs angstig een aantal stapjes terug. Hopelijk leren ze/we, ervan. Die split second ligt altijd op de loer.

Summary: My both dogs know what te command 'Achter' is (Go behind me!, till I say 'free'), it saved there lives today. A big truck, by surprise, was crossing our path at 5 yards distance in full speed.



---------333--------
10-11-2017
Bijsmaakje
  Honden zijn werkelijk niet vies van zichzelf. 
1. Eerst trok Apache tijdens het uitlaten al een halve meter poep uit haar achterste (de verzamelde vezelige resten van vele dagen een penskluifje na het eten). Vragende ogen, baas help me even, voordat ik bij haar was beet ze 'het rare vieze ding' zelf eruit.
2. Omdat het weekend begint wordt door mij een lekkerder bak voer voor ze gemaakt (meer vlees). Ailleen eet bedachtzaam en kauwt smakelijk. Apache daarentegen valt eropaan, schrokt het in een half minuutje weg, logisch die heeft razende honger vanwege onze 'dieet restricties'. Nog geen twee minuten later gooit ze alles eruit; 'k kon die klont precies opvangen met een motblik. Ik kieper het gewoon weer in haar voerbak. Apache loopt er naartoe en begint het opnieuw op te eten. Zo, weer twee euro goed besteed.



---------332--------
08-11-2017
Steady! ...tttt
  Omdat ook Ierse setters gewoon bestaan uit associaties heb ik in mijn dagelijkse omgang hen een trucje aangeleerd. Wanneer we op de stoep lopen moeten ze wachten voor de stoeprand, het commando 'over' ben ik aan het ombouwen naar t-t-t-t-t met mijn tong achter mijn tanden. Datzelfde doe ik in ons trappenhuis, opdat ze me niet omlaag sleuren. Ze weten daardoor dat er beheerst voorwaarts gegaan mag worden. In de hoop dat ze dat ook toepassen bij voorstaan en de vogel 'moet worden opgedaan'. Apache doet dat best aardig. Ailleen daarentegen ziet dat ttttt tegenwoordig als sein 'met volle gang voorwaarts'. We moeten dus even weer een stapje terug, zowel op de trap als richting lange lijn...

Summary: I learned my both setters to flush a bird, at/after pointing, by t-t-t-t with my tongue. Apache is doing this well, Ailleen takes a run these days and is chasing the pheasant sometimes... Training steadyness on birds is not easy ;-) 



---------331--------
07-11-2017
Bij de les blijven
  Er valt een schot vlakbij, een kogelgeweer zo te horen. Scherp als ze zijn staan Ailleen en Apache gereed... of er een vogel ergens omlaag valt. Het jachtseizoen voor fazanten is  gesloten, maar toch vliegt er een geschrokken fazanthaan over en landt ergens in de verte. We zoeken dat gebied af, ondertussen begeleid ik Ailleen in haar bochten naar wind-op. Ze  maakt er nog twee verkeerd-om, daardoor rent de fazant vlak voor haar neus weg. Gelukkig gaat de fazant gauw op, vloeiend opstijgend als een vliegtuigje. Mijn fluitje doet Ailleen stoppen. 
Hmmm, als ik haar nou niet had afgeleid in die eerdere slag (nl. de bocht verplicht overnieuw in te zetten en dan goed op mijn aanwijzing lettend) had ze hem dan wel in de neus kunnen krijgen en mogelijk voorgestaan?? Trainingsdilemma's waarover ik nadenk. We komen er wel maar hebben telkens hobbels te nemen. Mijn settertjes komen wel 'emotioneler dichter bij me', we raken verknocht als teampje maar ik moet juist leren afstand te houden. Pfff



---------330--------
05-11-2017
Kring gesprekje
  Het valt ons alle drie zwaar... dat afslanken. Vanmiddag anderhalf uur gelopen (ik) en de honden een veelvoud gerausd op de Render Klippen. Dat betekent dat je je energie weer hartig moet aanvullen. Snaai ik voor 't slapen gaan een dun plakje ham uit de koelkast. Eind van dit liedje: we gaan in een kring op de vloer zitten en vreten met z'n drieën dat schaaltje ham leeg. Wat kan ons dit snoepgedrag met varkensvlees, mogelijk ziekte van Auejesky schelen, wij hebben doodgewoon honger. Dat ze er geen Beerenburg bij wilden scheelde behoorlijk...



---------329--------
04-11-2017
Als ze van je houden
  Misschien geef ik wel eens wat te hoog op van mijn beide honden. Ze doen inderdaad eigenlijk altijd wat ik van ze verlang, onze band rust op vertrouwen en emotie. Ze luisteren met graagte omdat ik ze altijd en volop prijs. Vanmiddag stond ik even te praten met een baas van een zwarte labrador. Luisteren deed die hond helemaal niet, de 'baas' vond van wel. Toen hij verder wilde lopen kwam de proef op de som: twee kanten oplopen en dan komt die Lab je vanzelf na....als ie van je houdt tenminste, zei ik. Na honderden meters had hij helemaal niet aan zijn baas gedacht zelfs. Zeg ik uiteindelijk Apache/Ailleen 'kom naast, volg'. Blijft die Lab maar klieren en ze volledig van hun à propos brengen. Apache is dat nu  zat en begint te grauwen. De hond blijft beteuterd staan, maar gaat pertinent niet naar zijn baas. 
Het lijkt me een kruis zo'n hond te hebben, eigenlijk zo'n domme baas te moeten hebben. Doe ik een aantal minuten later twee blije volgzame setters in de auto... wie komt daar aanrennen, een zwarte lab en heel in de verte een wanhopige baas. 'Je neemt hem toch niet mee he', nee voor geen goud.

En dan nu waarom ik dit lange stuk proza opschrijf!? Bij mijn surfen naar meer informatie over pre-frontale Cortexfuncties bij de setter kom ik zo'n onbenullige rasbeschrijvingstekst tegen die ik hier gewoon moet neerzetten:
Het is verstandig om het Ierse setterras altijd aangelijnd te houden, omdat ze de neiging hebben om hard weg te rennen en zijn dan erg moeilijk te vangen. 

Nnaaahhhhh klojo's, koop een Lab en ga eerst je schoolgeld ophalen, doe dit een setter nooit aan!

Summary: Obedience is all! A black labrador we met did not listen, lack of emotion and obedience to his 'boss'. My setters heeled well and growled him off. My good girls!



---------328--------
03-11-2017
Sensorisch
  Wat er aan de hand is of voor leuks op komt dagen weet ik niet...mijn twee rooien kwispelen de hele ochtend onophoudelijk bij al hun gaan en staan!



---------327--------
01-11-2017
Beperkte wereld
 

Ben ik tijdens de hondenwandeling, een uurtje geleden, in mijn hoofd nog bezig met mijn nieuwe setterartikelen, columns over hun 'Brains' en 'Emotie' bestraalt mij opeens een Helder Licht:

"Meneer, wat hebt u prachtige wolfhonden". 
Zeg ik terug: "Dat zijn geen wolfhonden maar Ierse setters". 
"Wat? He? Ja dat bedoel ik, IERSE wolfhonden, ik vind ze zo prachtig!".
"Ja, hier zit ook echt Iers bloed in, van de bekende Sulhamsteadkennel zelfs, 
want het zijn echte setters". 
"Nee hoor setters zijn veel groter".
"Ik train ze voor de jachtwedstrijden"
"nah..voor die ene wolf hier??"
enneh "Ik moet nu verder, veel succes met uw wolfhonden meneer" 
"Ja dankjewel, kom mee Leentje/Apache we gaan verder, slimme wolven vangen"
Hij groet met zijn handje en weg is ie...
voortdurend onderweg in 
zijn eigen wereldje.

Small world: Walking my setters is always fun. A voice behind me: "What a nice wolfhounds you have, i like that breed very very much". No sir these are Irish setters, the real, the original. "Ah yes, IRISH wolfhouds". Nohooo, setters! "No man, wrong, Irish setters are bigger and taller". I train these fast dogs for fieltrials. "What, naaah for that just 1 piece of wolf here in Holland?" Pff.. Goodbye you Bright Light. 




---------326--------
01-11-2017
Ferm
en tatie
  Voor het eerst sinds 40 jaar heb ik maar eens een tube hondenshampoo gekocht, in naturelsmaak dat wel. Ailleen en Apache stinken een uur in de wind, naar die heerlijk ouderwetse maar o zo vertrouwde geuren van een Friese graskuil. 'k Had even twee tellen niet opgelet en liggen beide dames zich heerlijk in die grote bult te wentelen. In hun ogen deden ze niks fout, als je werkhond bent moet je zo natuurlijk mogelijk ruiken... 


grass in fermentation and... rolling dogs in it... a horrible smell. 



---------325--------
29-10-2017
Render Klippen
  Wij zijn niet zo van wandelingen met grote groepen. Mijn twee rooikes hebben vooral elkaar en minder met andere honden. Nog een reden is dat er vaak wat 'fout' gaat als ik loop te praten en minder op ze let. Heus ze zijn al jaren los vertrouwd maar een wedstrijdhond heeft meer nodig dan een oogje in 't zeil. Ik let meestal op hoe ze de wind hanteren, of de bochten wel wind-up genomen worden, geen hazen of reeën opduiken ook al wandelen we gemoedelijk. 
Gisteren hadden we met juist zo'n setterwandeling gezamenlijk een prachtdag op dit golvende (= renderend) heideveld!! Dankzij de kuddes schapen wordt de heide aardig jong gehouden, de setters genoten buitensporig daarvan. Daar moet ik vaker heen, dat bouwt nog eens Grande Quete conditie op.
Apache en Ailleen hebben zich bijna anderhalf uur achtereen kranig geweerd. Mooie stijlvolle galop (met vlakke rug) en een stamina die ik niet voor mogelijk had gehouden. Van alle setters (22) zijn ze het langst en verst in 'wide-ranging' gegaan. Ik geloof dat ik in potentie echt goeie honden heb. En dan die ene foto (dank Gert-Jan) deed me zo sterk denken aan Ailleen's overoverovergrootmoeder, ik kon het niet laten om die oude oma er even naast te plakken. Ze lijkt er in elk geval wat op....


after 75 minutes fast running... don't let me stop please


zo horizontaal en vlak mogelijk door het gewas (Apache and Ailleen in front of the pack)


familiar sillouette and markings... we need a lot of experience to become famous like her grandgrandgrandgrandmother LOL



---------324--------
28-10-2017
Reinaerde
  Twee setters samen is altijd dikke mik! Ze 'spieken bij ieder proefwerk', slijpen elkaar voortdurend bij. Ze zijn voor een werkende jachthond wellicht ietsje te lief, te sociaal geworden. Of je het nu gelooft of niet ze doen nooit wat verkeerd, een tik geven of hun nek schudden heb ik nog nooit hoeven doen. Met stem en fluit te regeren. Ook als stressloze stads-huishond zijn ze top! 
Omdat Apache tegenwoordig nogal de leidster speelt wordt Ailleen ietwat afwachtend, maar assisteert en respecteert daardoor geweldig. Op onze avondwandeling draaiden de rollen om. Twee neuzen staan een minuutje lang te wippen en te draaien; naait Ailleen met een rotgang vooruit. Apache volgt in veel bedachtzamer tred met haar  staart opvallend strak omlaag. Zij weten vast meer dan ik, hun neus bedriegt nooit. 

Half minuutje later stuift er langs het Heras hekwerk eerst een schaduw met een dikke staart en daarachter een totaal stiekem-stille Ailleen. Te groot voor een kat, en een zwaardere rengalop dan haas... Bij het over de sloot (plus bramenrand) springend herkende ik het silhouet: een vos
Was de ervarener Apache daarom niet 'zo happig' ? Gelukkig maakte Ailleen die sprong niet, die heeft een bloedhekel gekregen aan braamstekels.

Summary: Ailleen was chasing a fox for a short while.  Apache, my experienced and wise girl, did'nt.



---------323--------
28-10-2017
Bezoek geweest
  Als wij drieën mislukken als fieldtrialteam kunnen we altijd nog spoorzoeker worden. Bij onze thuiskomst zijn op de parkeerplaats Apache en Ailleen niet weg te slaan van een parkeerplek. Wanneer we de ontvangsthal van onze flat ingaan rauzen ze direct met de neus aan de grond de drie trappen op en gaan in gebukte galop over de lange galerij naar onze voordeur. Kwispelend staan ze voor de deur. Wat kan ik slecht tegen de wetenschap dat er een goede bekende bij mij heeft aangebeld en onverrichterzake weer naar zijn (of haar?) auto is gegaan. Er zat niemand in de kamer onze thuiskomst op te wachten....



---------322--------
27-10-2017
zwarte middelvinger
  Dat je setters altijd moeten liggen achterin de auto werd vanavond alweer goed duidelijk. Bij mijn fors moeten remmen, bij grote duisternis vanwege de gebrekkige straatverlichting, duikelde Ailleen over Apache heen. Dus zere neus opgelopen, ze blijft eraan likken.
Oorzaak: Voor de tweede maal in één week bijna een fietser over de motorkap. Beide hun aandacht bij appen en mobieltje, 'banaan' oordopjes in en natuurlijk geen verlichting aan. De laatste flappdrol zojuist was een 'zeer donkere medelander in zwarte kledij'.
Nog net op tijd kon ik een vaagblauw Androïdlicht op haar voorhoofd ontdekken; een opgestoken hand met alleen gestrekte middelvinger kreeg ik als dank voor mijn levensreddende actie.

App-ongelukken motte we nie hebbe.
Mocht het ooit tot een treffen-met-duikeling komen zal mijn eerste EHBO actie zijn (mijn  hamer verveelt zich dood onder mijn bestuurdersstoel) >> mobieltje 5 mm in een paar hamerslagen platter maken. Laat de boze pappies maar komen, ik voer ze aan de honden op. 

Summary: Nearly a car-accident, two times this week. Young bikers in the dark with cellphones WhatsApp'ing. So, full in brakes...Ailleen her nose damaged this evening! Shit.



---------321--------
26-10-2017
The great escape
  Als de fazanthaan verwaaiing aan de overkant van de tochtsloot vandaan komt wat doe je dan? Beetje vaag voorstaan, nadenken zal ik wel, zal ik niet. Gevolgd door plons plons naar de overkant. Door al dat lawaai had ze te vroeg het nakijken. Jammer voor Leentje, volgende keer beter. Terugkomen was wat moeilijker, het bietenperceel lonkte. 
Wanneer ik een uurtje later de honden weer in de auto doe steekt er een gehuil op en schudt de bench in haar voegen. Diezelfde haan stapt rustig door de graanstoppel vlak voor ons. Heb ze geen herkansing gegeven, dit was 'op zicht' en dat kan niet goed eindigen. Nog een reden: 50 meter verder parkeerde op dat moment een politieauto. Kat en spek weet je wel...


click



---------320--------
25-10-2017
Territorium
  Je hebt als hond dorst en wil even je buik koelen. De dreigende zwaan was het daar niet mee eens. Na wat blaffen, borstelen en gegrom kiest Ailleen voor de aanval; dat had ik niet verwacht. De zwaan spreidt zijn vleugels om haar te meppen, ze kon met de staart tussen de poten nog net daaraan ontsnappen. Na ganzen zijn zwanen vanaf nu niet meer interessant....denk ik.



---------319--------
24-10-2017
5000 pageviews
  We have reached 5000 pageviews today! I will hope to continue for years with Ailleen and her blog. Let's go for the real Irish setter breed, health and fun for all of us. Thanks!



---------318--------
24-10-2017
Krols gejammer
  Vannacht zo zwaar bewolkt, op de landweg geen hand voor ogen te zien. Bij mijn 'ga maar vrij' rauzen er twee setters de donkerte in. Wordt met acht poten blij omarmd zogezegd. Ik hoor of zie ze lange tijd niet...tot we bij de woonwijk komen. Je kent dat wel, bijna in je REM-slaap schreeuwt een krolse kat poes je wakker. Door merg en been en stratenvèr. Mijn twee setters stuiteren daarom hard blaffend vijf straten diep de (vogelnamen)woonwijk in; slaapkamerlichten floepen aan. In de Roodborst, (hoe passend, beseft die persoon vast niet) tikt iemand tegen het raam, dan moet ik wegwezen he. Ondanks alle donkerte komen we gelijktijdig bij mijn auto uit. Mijn enerverende dag (met een minder leuke ziekenhuisuitslag) is ten einde. Pitten nu.

Summary: Chasing a cat in heat, both dogs loud barking, 01:00 h., not funny for sleeping people, but the dogs got mad ;-) 



---------317--------
23-10-2017
Heel parmant
  Nog nooit bij stil gestaan of setters op ongeacht welke plaats kunnen 'voorstaan'. Vanmiddag moest Apache haar driejaarlijkse Rabiësenting krijgen. Geen enkel probleem daar, ze winden werkelijk iedereen om de vinger. Kom ik met beide honden de DA spreekkamer uit en lopen we in de wachtkamer langs een stapel dichte transportkistjes. 
Plots voorpootjes hoog, metertje naar voren en schouder aan schouder roerloos staand. Vraag ik aan de meneer ernaast, wat zit daar in? Postduiven? Nee, raskonijnen. En daarom laat ik de riemen los en begeef me naar de balie om op mijn gemak het prikje af te rekenen (was trouwens niet voor een prikkie). Zij blijven heus wel staan hoor. 
Als ik even daarna zeg "dat was foei haas, he" wandelen ze welgemoed mee naar buiten. Het was maar een geintje hoor baas, dat zag je toch ....maar ondertussen. Ik zag heilig vuur in vier bruine kijkers.

Summary; Where will setters pointing? Everywhere! Even in the Vet's waitinghall ...on 10 rabbits in transportboxes.



---------316--------
21-10-2017
Genieten geblazen
  Ook al is daar geen veerwild, op een gewone ochtendwandeling houdt niets ons tegen iets te oefenen. Gisteren schreef ik al over haar toename van autonomie. Net of ze mijn tekstje gelezen had.... vanochtend galoppeerde ze formidabel op de wind. Gewoon voor haar eigen lol.
Ikzelf stevig doorstappend op de weg en een blije Leentje maar voorlangskruisend Ferrari'tje spelen. Ohh, mag ik ook zomaar oversteken?! 
In vrijwel rechte lijnen en alle 12 bochten goed wind-op gedraaid!! Kunnen we vanaf nu de training meer leggen bij dash en steadyness in voorstaan.
Dat ik haar (iets te) uitbundig heb geprezen mag blijken uit de twee winkelhaken die ze al knorrend van blijheid opspringend in mijn oude jassie heeft gejaapt....



Summary: Letting the dogs out....12 rather straight lines and all roundings very good wind-up! Gooood Girl Ailleen. She, proud and very happy, snapped me in my old doggycoat afterwards ha ha.



---------315--------
20-10-2017
ze kan het wel
  Mijn tactiek om me wat minder met Ailleen te bemoeien tijdens de wandelingen werpt haar vruchten af in meer zelfstandigheid. Nu weet ik dat ze haar eigen wijsheid gebruikt om op haar manier terreinen af te zoeken... en zich nu veel meer afzijdig houdt van tante Apache. Als deze haar maatje mist en op Ailleen aanrent draait ze om, een andere kant op. Net zoiets als een klein kind in de 'zelf doen!' periode.



---------314--------
19-10-2017
In ons paleis
 

Ik kan niet anders zeggen 
wat ben ik de koning te rijk 
met mijn twee prinsesjes 



---------313--------
17-10-2017
Herfsttint en setters
  En zo kan het gebeuren dat je je rooie duivels binnen twee tellen uit het oog verliest....



---------312--------
15-10-2017
Mooie schuiverd van Ailleen!
  De laatste dagen heb ik (in mijn columns op die andere internetpage) geschreven over Ierse setter schouders en het diep kunnen doorzakken in het aantrekken op veerwild. Nee, Leentjes schouders zijn nog steeds niet op lengte en grootte maar daar trekt ze zich niks van aan. Ook al heeft ze nog geen voelbaar kuiltje daar of de schoudertoppen tot in de schoft, ze waren zichtbaar en hooggestoken! Dat zag ik namelijk vanmiddag. 
We horen alle drie in de verte en fazant schreeuwen, waardoor Ailleen naar een hogere versnelling opschakelt. Apache (wat slaperig, schijnzwanger en met iets melkafgifte) blijft liever bij mij, die fazant is toch te ver weg. We kuieren verder langs boomwallen en brandnetelbramenzooi totdat...

Diep doorgezakt (
voorbeeld) schuift Ailleen door kniehoge ruigte, stapkruipt steeds dieper zakkend voorwaarts. Haar borst raakt net de grond niet, haar ellebogen hoog. Ik lijk niet meer te bestaan. De rust zelve als ze na een tiental meters stokstijf voorstaat. Nou stáán kun je dat niet meer noemen; het is diepe STIJL, een dochter van Summertime Lady waardig! 
Goed zo lieverd, daar wordt de baas heel blij van. Laat die broodnodige adrenalinen maar bruisen. Ze was minutenlang zo strak gespannen, kón niet meer van de plek wegkomen, dat ik de vogel (helaas houtduif) er voor haar uitgeflushed heb. Die duif schrok zich wezenloos zo stillekens was Ailleen te werk gegaan. Een beetje meer bravoure in die laatste fase komt nog wel! 
En Apache op haar krent gezeten keek toe.

Foto uitsnede van Ailleen's moeder een volledige klucht patrijzen bedwingend... let op de schoudertoppen met het kenmerkende kuiltje ertussen. (foto en eigenaar van Summertime Lady is Henk ten Klooster)

Summary: This afternoon Ailleen had a nice point, perfect style and deep, nearly crouching for 10 yards. A little bit stickiness but perfect for now. Good girl! Sorry no picture of Ailleen... too busy and no cellphone, so pictured her mother Summertime Lady (imp. Ireland)



Quote of the week  

Starting gundog training is like entering into a marriage. 
Just as there are things you should know before you reach the altar, 
there are things you should know before 
that first pup arrives on your doorstep.

Janet Menzies, in The Field




---------311--------
14-10-2017
01:20
  Steeds meer respect krijg ik voor dat nachtzicht van honden wanneer ik, in het stikkiedonker, na aansnellend geroffel drie donkere schichten vlak langs me voel razen. 
Wat dat nou was... hoefde ik niet te raden, ik ken het snokkerende geluid van een haas in uiterste ellende.



---------310--------
12-10-2017
Wat een broek al niet...
  Wij settermensen kennen het allemaal; op een terrasje zijn er altijd vreemde ogen die waarderend naar je hond kijken; waarna er regelmatig een gesprekje op gang komt. Vooral met ietsje herfstzon erbij die alles nog gloedvoller maakt. Deze keer zat er een kenner, die opmerkte dat Apache en Ailleen prachtig van kleur en type zijn maar helaas in zijn ogen, dat kleinere teefje he, een wat licht gekleurde broek draagt. 
En zo kon het weer eens gebeuren dat ik wijdlopig en wijdarmig enthousiast aan het vertellen kwam over bedreigde hondenrassen outcrossen, partnerkeuzes, prioriteiten en kleurvererving binnen het ras Ierse setter. Wilt u ook een borrel?

Wat de toekomst brengen moge
Vertelde hem dat het ook één van de dilemma's is, of je doet alles in het verborgen en presenteer je de derde generatie als 'klapper die alle handen op elkaar krijgt'  of je speelt vanaf het begin (gen. G0, G1, G2) open kaart met als gevolg: de helft van de liefhebbers begrijpt het maar al te goed en de andere helft sproeit gal. Dat zijn vooral de mensen die niet lezen, niet hun oorsprongsmix bestuderen, feiten
&cijfers niet geloven maar bij voorbaat zomaar kwaad zijn. Je komt aan hun hond.... en dan word je vuil.
Het Outcrossen is géén opwelling, alles is zeer zeer streng geregeld door het moederland Ierland. Alleen het beste van het beste wordt toegelaten om de noodlijdende genenpool te verrijken.

Het duurde niet lang of hij wenste ons oprecht succes met het inderdaad noodzakelijke Outcrossprogramma en... die blonde broek, witte buik, borst en bles al een stapje in de goede richting is naar de gewenste 60% wit en 40% rood. Blijmakers moeten we maar vaak tegenkomen.

Waarom dit nawoord: Omdat juist breed georiënteerde hondenliefhebbers ons op de schouders slaan omdat we zo goed en helder daarmee bezig zijn terwijl rasliefhebbers, veelal twintigdertigveertig jaar daarin actief, ons de keel wel willen doorsnijden. Samen schouders eronder door eerst op z'n Hollands te polderen blijkt in onze verengelstamerikaanste samenleving niet meer mogelijk. Ieder voor zich en jouw dood geeft ons brood.

'k Ben er van overtuigd dat onze NL generaties 2 of 3 zo iets moois, ja zulke toppers gaat opleveren!
on the picture: IRWS 'Meg' in Ireland (also a granddaughter of Harry, like mine Ailleen Aoife)



---------309--------
10-10-2017
Afstandbediening
  En òf setters de baas in de gaten houden als ze honderd(en) meters ver aan het struinen zijn! Komt daar ergens in de verte een mevrouw langsfietsen die me zwaaiend groet. Ik groet haar terug met hoog geheven arm.... en zie daar, mijn Jut&Jul gaan zitten bij dit handgebaar. Betekent dat ik helemaal naar ze toe ga lopen want 'inspringen' na down of zit wil ik niet. Beloning voor dit soort gehoorzaamheid wordt je namelijk gebracht in de vorm van 'braaf hoor'.



---------308--------
08-10-2017
Aan gene zijde
  Ierse setters hebben een geweldige neuscapaciteit. Dat moet ook wel als je met zo'n razende snelheid je toebedeelde veld afzoekt. Hoe vaker voor wild gebracht hoe verfijnder hun reuk en handelen wordt. Ze leren dan het verschil tussen een 'warme zojuist verlaten plaats', aangeschoten of normaal zich 'drukkend en gezonde fazant' kennen. Zover zijn Apache en Ailleen misschien nog niet, alhoewel vanochtend.... 
Van veraf komen beide meiden met hoge neus recht in de wind aangedraafd en stoppen voor de waterkant, markeerpunt voor mij wapperend struikje in de verte aan de overkant. Ze zijn niet van plan met mij verder te lopen, ze hebben zelf 'om de grote vijver heen rennen' in gedachten. Ik ken mijn doerakjes. Misschien ligt daar ergens een ree oid. We moesten toch al aanlijnen en naar de auto. 
Toch nieuwsgierig wat daar was rijd ik de auto om en loop door het hoge gras voor de wind revierend naar het struikje. Stuiven er twee konijntjes voor me uit en ja hoor een twintigtal meters verder rent een verdwaalde fazant weg! Welk beest hadden ze nu in hun hoofdjes. Of dat een kwartje of een dubbeltje was, in elk geval een stuiver voor mijn gedachten: een leuk wildcontact door de baas zelf verijdeld. Vanuit de auto hebben ze mijn gestuntel met argusogen gevolgd, zeker en vast.



---------307--------
08-10-2017
Status verhoogd
  Intrigerend vind ik het. Wat? Het hebben van twee teefjes levert soms gedrag op waar ik een antwoord op wil hebben. Al een week lang houdt Apache haar nichtje Ailleen onder de knoet; niet actief maar juist heel subtiel door alleen maar hooghartig te kijken. Quasi langs elkaar heen kijkend maar... ondertussen! Ailleen durft nu niet plompverloren naast haar op de hondenbank te gaan liggen, omzichtig wordt verkend of het mag. Aan de fiets neemt Apache nu de koppositie, da's mooi dan leert Ailleen ook eens rustiger draven.

Vandaag is het namelijk dag 60 na haar loopsheid, over een dag of drie zitten we aan de top van Appie's hormooncyclus. Een teef heeft altijd een complete cyclus van 8 maanden te doorlopen van rust, loops, dracht, zoogtijd en weer naar rust. Een teefje zijn valt niet altijd te benijden. 
Het valt me op dat de reuen onderweg die hormonen en de status ervan perfect ruiken!
Apache houdt vandaag haar oren breed en staart opzij en ze mogen bijna alles, behalve bestijgen want dan wordt ze opeens een felle donder. Little Leentje kijkt haar gedrag af en snauwt dan even hard mee. Blij mee.
Komen we opnieuw een klein opdonder reutje tegen die alweer de onderlinge code niet begrijpt. Na haar steeds weer ernstig te belagen haalt Apache nu even uit: maait met haar voorpoot dat opdondertje onderuit en staat diep grommend boven haar. Geen gehap alleen een terechte en zeer duidelijke waarschuwing. 
"U moet uw teef maar even aanlijnen meneer, mijn reutje wordt altijd door vrouwtjes gebeten". Potverjoppie het moet niet gekker worden, ik moet? Zij moet! Het is toch háár hond die de hondencode niet opvolgt. "Appie laat maar" is voldoende, twee warmbruine kijkers blikken naar mij op. Good girl, ja jij wel.
Never a dull moment with ladies...

"De huid en vacht is de spiegel van de binnenkant"

Redwing Last Apache Standing, een hond waar niet alleen ik gek op ben. Het is niet alleen een mooie maar ook een verhipt goede hond die perfect bij mij past. Ondanks wat overgewicht en haar naderende schijndracht is ze in blakende conditie. En als de rasstandaard spreekt over parallelle schedellijnen, een sterke nek die vloeiend zonder onderbrekingen overloopt in rug en schouders, in strakke stramme lijn vloeiend doorloopt naar het kruis om zo een optimaal gangwerk te kunnen leveren....ben ik trots en blij dat ik haar baas mag zijn, elke dag van kan genieten.



---------306--------
07-10-2017
Huie hondjes
  Kletterbuien en harde wind maken dat ik de stormparaplu met twee handen moet vasthouden. Dit weertype houdt mijn A&A van, om het op zijn Gronings te zeggen, ze worden dan 'hui', of 'huila' (druk en luidruchtig). 
Hoe wenk je dan, zonder te roepen Ailleen bij je? Nou gewoon door de paraplu met gestrekte armen omhoog te steken en dan komt ze al aanrennen. In een minuutje haar aangeleerd. Ze vond het zelfs zo grappig dat we het gewoon twintig keer achter elkaar zo deden, fullspeed weg en fullspeed terug. Ze droomt nu onder mijn computertafel en haar o zo zachte voetjes schoefelen langs mijn voeten. Heerlijk, wat een gemakkelijk en fijn karakter! En Apache ligt zo lief diep te ronken, moe van de degelijke fietstocht (om er wat extra kilootjes af te krijgen).

Summary: In stormy rainy weather I have to hold my storm-umbrella with two hands. How do I call Ailleen to me.... simple by lifting my umbrella. LOL



---------305--------
06-10-2017
Overstag.. nu!
  In het afgelopen jaar heb ik op de 12 veldwedstrijden en 7 buitenlandse trainingsdagen voldoende huiswerk genoteerd om komend jaar beter voor de dag te komen. Op mijn to-do lijstje voor Ailleen strijden twee taken om het hardst: Wildcontact en verbeteren bochtenwerk.
Wildcontact zoveel als mogelijk is, en ervaring in steadyness oefenen is een must om je te handhaven in dit fieldtrialwerk.

Wat bochtenwerk aangaat loop je gevaar op diskwalificatie. De revier-route vergelijkbaar met een zeilboot, om hogerop te komen moet je met de kop door de wind (opkruisen) en niet met de kont erdoor (gijpen). Goed 'upwind' revieren in het veld gaat precies zo.
Ailleen neemt meestal de bochten aan mijn rechterzijde goed, links wil ze maar al te graag wind-af draaien in plaats van wind-op-draaien. Dat wil ik haar niet meer toestaan.

Waar dat door veroorzaakt wordt is o.a. 
1. haar rechtergalop (ze is rechtshandig, an Goofy rider zogezegd, en moet op tijd 'van hand veranderen' aanleren net als een paard in de manegebak). Als ze dat goed aanleert kan ze wèl full speed door de bocht stuivend 'nieuwe' wind door haar neus halen. Zo te werken op de wind moet een automatisme gaan worden.
2. Het is ook te weinig ervaring in het lopen op de halve wind, begrip krijgen van niets te willen overslaan, optimaal te werken. Bij harde wind gaat het beter.
3. Er is in het/ons open veld te weinig veerwild, daardoor gebrek aan adrenaline de werklust niet toeneemt. Ze galoppeert heus lekker, vooral omdat het haar een kick geeft. Zit er wel wild dan doet ze het juiste schepje er bovenop, helaas is vaak het dichte gewas een belemmering om 'mooi' draaien te oefenen.
4. Mijn begeleiding, op exact het juiste moment, moet beter. Scherp opletten. Zo weinig mogelijk contact zoeken, net even eerder aansturen door lichaamstaal en/of fluitsignaal. Vooreerst nog haar goede oor en hersenhelft te prikkelen, dwz. als ik haar rechteroor duidelijk kan zien dan pas blazen. Om na verloop van tijd nooit meer te behoeven fluiten of wijzen, dat is ons doel.

Bijgaand een schets van haar route op de laatste oefening


Bij de eerste rode stip (mijn rollerfluit momenten) verviel ze volledig in haar bekende fout. Stip 2,3,4, heb ik haar verplicht de bocht opnieuw in te zetten door dwingend corrigerend te blazen, èn al handgebarend zelf in de goede richting te rennen. (Stip 3 en 4 was inderdaad via haar linkeroor en moet er méér aangestuurd worden). De bochten er na heb ik alleen maar de goede kant op gerend in de hoop dat ze het opmerkte. Hoe druk kan je het er mee hebben... het is zoooo leuk om dat samen te doen.

"Als het je lang voor de wind gaat komt er altijd een tijd van opkruisen".

Summary: Ailleen is strong rigt-handed, sometimes I have to correct her to go about wind-up. Gange hand in time. Training by whistle (red dots), clues by hand, myself running in the right direction.

 



---------305--------
05-10-2017
Vetzakje
  Ailleen wist vanavond niet hoe rap ze, al proestend, de lift uit moest komen. Om een lang verhaal kort te maken: Gisteren was het verwendag voor de honden, vandaag maar eens voor mijzelf. Bij de Afhaalchinees kreeg ik geen plastic zak meer, daarom viste ik een poepzakje uit mijn achterzak om de twee loempia's in te vervoeren. Je bent inventief en je moet wat. Snel naar huis, het zakje werd heet. In de lift keek Apache al zo apart en Ailleen begon te niezen. Hoe, op zich twee lekkere geuren (warme loempia's en geparfumeerd poepzakje) opeens gaan samenwerken tot een penetrante stinkbom.



---------304--------
04-10-2017
Toch iets extra
 

Werelddierendag
bij ons normaal en jaarrond
verwende nesten



---------303--------
03-10-2017
Ogenhond
  Ailleen Aoife is een ster in het onthouden van boerderijen, landschappen en wegen. Ze is duaal ingesteld, niet alleen een neushond maar ook een ogenhond (teven!). Telkens weer begint achterin het gejodel als we een weg indraaien die ze associeert naar werk of trainen. Zoals in de Palz tussen wijnranken rijden, windmolenpark Thüringen, viaduct Zwolle Noord, of zoals vanmiddag naar Dedemsvaart sinds een half jaar niet... 

De hele middag hebben beide setters alle terreinen daar uitgekamd naar 'onze' twee fazanten (nu met kindertjes?) en de beide houtsnippen. Pakken gewoon hun routes en draad weer op, heerlijk om te zien. Onverrichterzake trouwens. Die fazanthaan die na de kerst uit de lucht werd geschoten (blog 130) heeft een 'nicht-lustige-witwe' achtergelaten en mogelijk vertrokken is naar een andere vent.



---------302--------
03-10-2017
Dudel-jo-ho
  Ruim twee weken geleden werd er, in de nazit van de veldwedstrijd, smakelijk gelachen om mijn voorjaag- en communicatiegedrag met Apache en Ailleen. Iedereen heeft immers zijn eigen systeem hoe je met je hond omgaat!? 
Ik had Ailleen als aanwijzing gezegd "eerst langs de kant gaan" (en dat deed ze!), "kom dichter voorlangs" en 'ga vèr' werkte ook. De hilariteit ging met name om het 'dudeljoho' wijsje wat ik floot op het einde van Apache haar loop. De aanwezigen wilden het naadje van die kous weten:
'k Heb namelijk met mijn
Ieren een afspraak dat ze bij het horen van die strofe direct naar me toe stormen èn me moeten aanraken. Apache legt dan zelfs blij haar poten op mijn schouders en Ailleen staat dan tegen mijn knie. (Die praktijk stamt uit mijn opvoedperiode eerstejaars blindengeleidehond pups want een blinde tast altijd in 't donker). 
Het is hartstikke handig als ik als herder bijv. op Ameland in het stikdonker mijn 'rode schaapjes' door duinen of strand laat gaan, je kan bij nood zo de riem om de kop schuiven. Blijven roepen terwijl ze allang voor je staan werkt niet zo leuk he.
Vandaar dat ik Apache die middag kon stoppen met het gefloten wijsje "kom mee naar (baas) Buiten allemaal dan horen wij de wielewaal!" want anders was ze eigenmachtig verder gegaan. Handig zo'n noodrem! We hebben dat lied in alle saamhorigheid van de Van Vossen jachthut daarom samen maar eens gezongen....
Niet voor niks heet zo'n nazit bij de jagers 'de laatste drift'; deze keer was het ook geestdrift ha ha.



---------301--------
02-10-2017
De hond in de pot
  Na een paar uurtjes in de keuken kon ik de nieuw bereide erwtensoep (het mag want het is net oktober) gaan verdelen. Eén deel voor vanavond, twee delen invriezen voor later. Op het balkon kan die pan mooi afkoelen....

Een setter in Ommen woonachtig
stak haar kop in snert, waarachtig
ze had toch een lol
met haar buikje vol
liet ze scheten, niet halfslachtig!

Summary, the reason for this limerick: I made a very rich and meaty pea soup. To cool it down placed on my balcony, sneaky Ailleen was stealing a lot of it... 



---------300--------
27-09-2017
Messen slijpen
  Vandaag in het Zeeuws-Vlaanderens Sint Margriete veldwedstrijd is er geen kwalificatie behaald in de Open Klasse (10 starts). Ook de cracks waren niet bij machte een mooie presentatie in vast voorstaan neer te zetten. Allemaal door de je-bent-af-toeter en handgebaartje van de keurmeester onverrichterzake zonder enige kwalificatie weer naar huis! 
Als datzelfde op hondententoonstellingen zou gebeuren was het gelijk over met alle voorpret, dagpret en napret. Vanaf morgen verder werken aan verbeterpunten bij mijn tweetal om vanaf maart a.s. iets nog mooiers neer te zetten. 'k Vind het fijn dat in de nabespreking (het liefst) alle honden en voorjagers worden becommentarieerd.

Mijn twee setters en ik hebben het geweldig samen
het is elke dag genieten geblazen en
onbetaalbaar hoe ze het mij steeds naar de zin maken 


Veldwerkmensen hebben wel vaak bruine koppen

Summary: No qualifications on Ft. this day. Showing a dog on dogshows is much easier than trialling in Field Trial Open Class!



---------299--------
27-09-2017
Voor eigen parochie
  Veldwedstrijd ISC Sint Annaland. Mooi weer en goede sfeer. Apache start in de namiddag in gewassen waarin ze het liefst werkt... groenbemester en suikerbieten. Vlak achter de kerk respecteerde ze netjes een haas die vlak voor haar langs rende. Good girl. Daarna ging er nog iets fout omdat ze 100 meter verderop langs diezelfde haas kwam welke haar pestte door rondjes om mijn arme setter heen te rennen.



---------298--------
27-09-2017
APK
  Meermaals heb ik mijn auto (in gedachten dan he) een schouderklopje gegeven voor onze steeds goed lukkende uitstapjes. Bijna 50 jaar schadevrij op de been gebleven en 1,6 miljoen kilometer wegdek spoedden zich onder mijn diverse autostoelen door. Bij mijn jaarlijkse APK controle was het deze keer weer prijs: de volgende schokveer afgebroken. 
Zegt de garagehouder: "Wat spook jij eigenlijk uit met die auto". 
Nou ja van snelweg, via landweg naar hobbeldebobbel terreinen; regelmatig hoor ik zware stenen langs de bodem bonken. Glibberen we bijna een kanaal in of wordt de bodemplaat door gras gepoetst. Voorjaaghobbie en hondenvervoer gaat niet altijd over rozen.



---------297--------
26-09-2017
Startnummer twee...
  Voor de zoveelste keer reed ik in de vroege ochtend door de mist naar een veldwedstrijd. Nou ja mist..., om preciezer te zijn, in een door rode remlichtengloed bezwangerde nevel. Hopelijk trek ik niet alwéér startnummer één of twee....denk je dan. Je verwacht al dat het voor de honden een zware wedstrijddag kan worden, in elk geval de ochtend ervan. Vanwege het samenspel in het weer in o.a. lage windsnelheid, luchtvochtigheid, ongunstige windrichtingen en temperatuur. Je zou toch zeggen dat dit voor een (goeie) hond niet moet uitmaken!?  'k Neem even de vrijheid dit wat toe te lichten:

Ongunstige windrichtingen. Oostelijke wind heeft niet zo'n goeie naam onder voorjagers. Al jarenlang kun je ervaren, maar ook in uitslagen van de wedstrijden opmaken dat bij schrale Noord tot Oost-Zuid-Oostelijke windrichting er slechtere resultaten zijn in veerwild vinden èn vastzetten door de snelle setters en pointers. Schrale, schiftende of snijdende wind en vogelgeurdeeltjes gaan maar moeilijk samen lijkt het wel. 
Deze oostelijke windstromen komen uitsluitend over land, bevatten meer Industriële en petrochemische fijnstofdeeltjes uit Duitsland/Ruhr, Polen, Oost-Europa. Al wordt dat de laatste jaren wel beter, het is hier daardoor minder vaak mistig dan vroeger. Fijnstof wordt, ook in Nederland, regelmatig vastgehouden in de onderste luchtlagen wanneer door een hogedruk inversie plaatsvindt. (lees vastgehouden, daar weten ze in de Randstad over mee te praten). 
Gunstige windrichtingen liggen tussen Noord-Noord-West tot Zuid; aanvoer via Noorse zee, Noordzee en Oceaan/Het Kanaal. Dat we vaak wedstrijden hebben in Zeeland is dus niet verwonderlijk, die provincie komt, zomer en winter qua schone zeewind, straling en zonuren immers het best uit de bus. Zelfs in druilende regen zijn dan nog leuke resultaten te behalen.

Mistigheid en witte wieven. Zonder stofdeeltjes kunnen zich geen druppeltjes vormen. Hoe meer luchtvervuiling hoe gemakkelijkere mistdruppels zich gaan vormen. Vandaar dat bij Westelijke wind het minst kans op mist is; al hangt dat ook samen met de temperatuur en bodemstraling. Door nevel of mist kunnen directe zonnestralen de grond niet bereiken en worden door de druppeltjes te vroeg teruggekaatst. De neerwaartse straling wordt zogenaamd diffuus, al dan niet verstrooid door waterdamp, stof en ozon. Grote boosdoener voor mistigheid is lage temperaturen, verschillen tussen iets hoger/laag bij de bodem en windsnelheid nagenoeg nul. Hopelijk wint zo'n dag de zon het van de waterdamp en helpt de wind een beetje mee opruimen zodat de vogels wat opwarmen en hun lichaamsgeur (boterzuur) gaan afgeven aan de drijvende luchtstroom.

Temperatuur. In de nachtelijke uren verliest aardoppervlak via infrarood licht haar warmte. Niet elke ondergrond heeft hetzelfde weerkaatsend vermogen (albedo genoemd), kleigrond is totaal anders dan veengrond. Als op kleigrond gras, dicht graan, bieten of aardappels groeien kost opwarmen relatief veel energie en verdampingswaarde. Dan blijft het lang koud daar onderin. Indien de grondtemperatuur nog wel iets warmer is gebleven dan de lucht erboven stijgen de vogelgeuren beter mee omhoog. Hoe vaak ik het al niet heb meegemaakt, dat naarmate de dag/zon vordert de kansen groter worden veerwild vast te zetten. Het is dus helemaal niet erg als je als startnummer twee geen wild treft. Gechargeerd... de kans op een prijs neemt toe wanneer in de late namiddag een hond zijn eerste /tweede / herkansing run mag maken.

Veerwild zal niet snel de natte bietenbladeren opzoeken maar houden zich liever wat schuil in luwtes en perceelranden. Die daar tegenwoordig speciaal voor fazanten en patrijzen met bloemenmengsel zijn ingezaaid; duimpje omhoog! 
En zie nu maar je setter onder mogelijk wild te brengen...als je met een natte vinger (en kille dauw opgetrokken tot je kruis) voortdurend de wind beoordeelt.



---------297--------
25-09-2017
Gewichtig probleem
  Zoals velen wel zien heb ik wat probleempjes met mijn eigen gewicht, anders gezegd met mijn Buitenbelijning. Dat ik zelf nooit* de trigger heb 'ik zit vol, ik lust niet meer' geldt wellicht ook voor (mijn) setters. Iemand die (zichzelf en) zijn honden overvoedt is een halfzachte baas, toch?!
*
nou nooit....behalve dan tijdens die twee (vr)eetwedstrijden na 12 pannekoeken en na 22 fricandellen.

Van verschillende kanten werd ik erop gewezen dat Apache en Ailleen beide wat uitdijen. Dat klopt ook wel want ook ik zie Appie elke dag teveel ballast meetorsen. Niet zozeer op de ribben, bij beide gespierde honden kan ik die nog goed voelen en zien, maar juist in harde taille en inwendige vetopslag rond alle organen. Ondanks hun ¾ hoeveelheid voer per dag want ze slaan allang het schamel ontbijtje over, ...zij wèl. 
Daarom vanochtend maar weer eens bij de DA op de (maandelijkse) 'heksenwaag' gezet. Als bijstelling afslankingsproject, immers de hete lome zomerdagen zijn nu voorbij. 
Inderdaad is Apache in 4 weken tijd 6 ons gegroeid van 22,6, via 22,9 naar nu 23,2 kilo. Die moet 3 kilo kwijt, nog steeds. Vorige keer was Ailleen 19,2 kilo en weegt nu 18,9 kilo, die is juist 3 ons afgevallen. Een kilootje nog minderen, misschien anderhalf als het lukt. Veel settereigenaren zouden al blij zijn met genoemde gewichten, voor onze veldwerkprestaties moeten er echt 'wat onsjes' af.
Het valt me best zwaar als ik 's avonds laat vragende donkerbruine kijkers moet teleurstellen want, wij alle drie, moeten-het-er-maar-mee-doen.


Ook even in de heksenkring dan maar, wie niet waagt niet wint...

Summary: Our weight loss project is less good than I want to, myself included.



---------296--------
24-09-2017
Als de arbeid slaapt
  Tot op vandaag had ik nooit gehoord van een 'Velcro dog'. Als ik aan mijn eerste setter denk was hij dat wel iets. Hij was, als dichter Aart van der Leeuw beschrijft in zijn bekende gedicht De Dieren: 'als zijn schaduw volgt hem trouw de hond'. (menigeen heeft de onderstaande dichttekst uit zijn hoofd moeten voordragen)
Het gaat bij zo'n hond om aangeleerd gedrag, namelijk stalkerig, plakkerig zijn (clingy) of nog erger, klitterig (Velcro was de uitvinder van klitteband). Nooit meer van je weg willen, altijd te vinden naast of op je knie. Zoals zo vaak gebeurt samen aangeleerd, wellicht door de hele tijd contact te houden of lekkere treats in de broekzak te hebben, of omdat je dag
&nacht bij elkaar bent òf zelf altijd weg.
Gelukkig heb ik geen luidruchtigen of verlatingsangstigen, zijn ze evenmin plakkerig. Ik doe mijn ding en zij nemen dan vredige rust. Dat moet ook want een onafhankelijke werksetter moet goed kunnen wachten, tot echte rust kunnen komen. Godzalig luieren om een oogwenk later te gaan vlammen.

De dieren

De landman gaat, nu de avond is gevallen, 
En de arbeid slaapt, voor 't laatst zijn hoeve rond; 
Hij keurt het werk der knechts in schuur en stallen, 
En als zijn schaduw volgt hem trouw de hond.

Hij toeft bij 't vee, en luistert hoe het ademt; 
Rond schoft en horen hangt een warme damp, 
Die met een geur van zomer hem bewademt, 
En in een nimbus nevelt om de lamp.

Dan loopt hij tastend langs de ruif der paarden, 
Verwelkomd door een dreunend hoefgeklop; 
Hij spreekt hen aan, en streelt een ruig behaarde, 
Een speels hem toegestoken manenkop.

En als hij eindlijk, rustig na 't volbrachte, 
De handen boven 't vlammend houtvuur heft, 
Vervult hem nog de ontroerende gedachte 
Aan wat rondom hem leeft en niet beseft.

Hij peinst, en leest in 't boek met koopren sloten 
Het hoofdstuk uit, dat Noachs tocht beschrijft, 
Hoe de arke met haar simple reisgenoten 
Lang op de oeverloze zondvloed drijft.

Gans in het wonderbaar verhaal verloren, 
Terwijl hij mijmrend in de haardgloed staart, 
Lijkt het hem of, door God daartoe verkoren, 
Hij met zijn dieren over 't water vaart.

Aart van der Leeuw, 1922

Summary: I do'nt have Velcro or clingy dogs. They like horizons, not to be underfoot ;-)



---------295--------
24-09-2017
Bochten
  Ook Max 'Red Bull' Verstappen heeft veel moeten oefenen in het bochtenwerk en leert hij nog dagelijks bij. Ook wij drieën ontmoetten dit probleem gisteren op de veldwedstrijd te Dirksland (op Flakkee). Moeilijke omstandigheden zoals heel zachtzoele en voortdurend draaiende zuchtjes wind maakt het nemen van juiste ruime bochten het er niet gemakkelijker op. Wellicht raakt een hond daar minder van in de war dan wij... maar er wordt zo terrein overgeslagen en exact lokaliseren moeilijker.

Drie maal verkeerd-om draaien en je ligt eruit, ja de Open Klasse-lat ligt hoog. En zo kon het gebeuren dat mijn beide setters een paar fazanten hebben gemist. ("Je hond is onder wild geweest, had hem kunnen hebben als ze goed had gedraaid"). In de nabespreking hebben we daar nog eens gezellig over doorgepraat en 'k heb weer één en ander opgestoken dit te verbeteren. Een goede en ervaringsvolle dag was het!



---------294--------
23-09-2017
Een weg omhoog
  Op deze blogpagina kan niemand rechtstreeks reageren, eigenlijk best een lekker gevoel. Via omweggetjes hoor ik toch wel één en ander terug, deels waarderend deels gossip. In mijn columns en ook hier schrijf ik regelmatig over de Ierse Rode en Rood-Witte setter 'wat ik ervan vind'. 
Er zijn namelijk stappen te nemen!
Ons Outcrossprogramma NL wordt door een beperkt aantal mensen goed begrepen, die tikken ons op de schouders dat we erg goed bezig zijn. Daaruit spreekt hoop, gespannen verwachtingen. Niet alleen in terugkeer naar een gezonde sportieve jachthond maar vooral gezien de noodlijdende IRWS genenpool. 
Dat er ook haters bestaan moge duidelijk zijn, die melden zich meestal niet bij 'ons'. Daarvoor is Face Book het geëigende terrein om gal te spugen, in grote klodders. Zoals gewoonlijk geventileerd door niet 'de scherpste messen uit het messenblok'.
Wat er nu aan eerste (G0) en binnenkort tweede generatie (G1) wordt neergezet stemt ons tot grote vreugde. Een noodzakelijke omslag die alleen maar door fijne resultaten en voortschrijdend inzicht kan rijpen. 
Wat vast staat: 
1. De IRWS is daadwerkelijk aangemerkt als bedreigde diersoort (wereldwijd trouwens)
2. Bij iedere paring binnen de bestaande IRWS genenpool werk je als fokker mee aan de naderende ondergang van het ras. (4,23% toename verwantschap)
3. De onvermijdelijke weg richting voortbestaan ligt in outcrossing.
4. ER ZIT NIKS ANDERS OP DAN MET Z'N ALLEN DE SCHOUDERS ERONDER TE ZETTEN DOOR HET BESTE VAN HET BESTE TE SELECTEREN IN ZOWEL ROOD ALS ROOD-WIT.
Cru? Gezwam in de ruimte? Read this:

Pedigree analysis and optimisation of the breeding program
 in the Irish Setter in the Netherlands
August 2017

Om dit document wat breder te verspreiden, ik had hem zelf niet ontvangen van de rasclub, gooi ik hem hier toch maar in de lucht want er is niks geheimzinnigs aan, 'k zou zeggen maak maar voorstudie om op 26 november met elkaar daarover te spreken.
Dat in dit rapport voor een zeer groot deel de thans in de UK geboren en getogen Ierse setters 'over-all zijn meeberekend' Huhh?, mag de pret niet drukken. De gemiddelde COI van de I.S. is in Engeland namelijk nóg een procentje hoger. Ook ben ik wel benieuwd hoe de jachtlijnsetters Rood en ook Rood-Wit (incl. outcross) zijn meeberekend, of zo mogelijk apart berekend.... immers geen overleg gezocht vooraf betekent dus mogelijk foute berekening/aanname's.


Er is een weg te gaan

Summary: Publication aug. 2017 IRS and IRWS breeding/genepool/COI/RC in NL.  Result: Endangered species...yes we knew already. Not only here in NL but a worldwide problem, imho.



---------293--------
22-09-2017
Camouflage
  Wanneer de herfst zich in bruintinten aankondigt wordt het soms wat moeilijk om je Ierse setter in het veld te volgen. Ailleen keerde hedenmiddag in lange sprongen terug op haar gedane pad in hoog gewas. Na een minuutje of twee heb ik haar 1 maal kort gefloten, ...meiske waar zit je toch.
Indachtig dat ik nu wijs moet optreden: 1. Fluit in mijn broekzak doen. 2. Je mond houden en handen in je zakken. 3. Op je gemak je setter gaan spotten.
Het hele perceel heb ik aardig uitgekamd maar nergens Leentje! Loop ik in arren moede nu voor de wind terug, kom ik vlak voor een grote toef bruin onkruid. Gaat vlak voor me luid kakelend 'de fazantenvader' de lucht in... twee meter daarachter een nog strak voorstaande Ailleen. Die sufferd van een baas heeft haar prachtige punt gestolen. Dat maakt me nu niks uit, wat het belangrijkste is ze heeft die handige haan in haar uppie een kwartiertje plat weten te houden.

Dit filmpje van een kwartier daarvoor. Doelstelling: vind vandaag fazanten, snelheid is niet belangrijk, wel voorzichtigheid vanwege alle kanten op rennende jonge fazanten. Ze is een beetje besluiteloos vanwege rechtstreekse- en voetverwaaiing; de hen ontsnapte, twee jongen ging vlak voor Ailleen op. Goed blokkeren van de vogels door te dichte gewasdekking was nagenoeg onmogelijk.



---------292--------
22-09-2017
Settertroost
  Vandaag had ik, net als een hond kan hebben, een duidelijke associatie met een voorval van lang geleden. Je zou het een emotionele herinnering kunnen noemen. Eigenlijk is het helemaal niet bijzonder dat ik vanochtend in mijn woonplaats Ommen met mijn rug tegen het hekwerk even in het gras zit. Mijn Apache (Redwing Last Apache Standing) draaft op me toe en kruipt stijf naast me. Ik sla mijn arm om haar warme lijfje, van de weeromstuit krijg ik likjes aan mijn oor, ze blaast een paar keer haar wangen bol. 
In mijn nek begint gekriebel, een soort van kippenvel wanneer ik me besef dat dit 33 jaar geleden precies zo voorviel! 

We kijken namelijk samen uit op de plek voor ons waar ik destijds mijn Brian Boru O'Cuchulain begraven heb. In die week na zijn dood voelde ik me zo verloren en verdrietig dat Henk mij grootmoedig voorstelde om een weekje op zijn Aislinn Yoube O'Conloch te passen. Met Yoube heb ik op diezelfde plaats in het gras gezeten, ook zo stijf naast me, ook zo warm... 
Prachtig toch dat een achter-achterkleindochter van die Yoube nu naast mij mag zitten. Helaas kan ik er niet meer naar toe lopen...het terrein is groter omheind geworden in de loop der jaren door electriciteits uitbreidingen.

Summary: This day sweet memories to my Irish setter Brian Boru O'Cuchulain, who died 33 years ago, now Apache and Ailleen on my side at his overgrown grave / little narcissus place. ..



---------291--------
21-09-2017
Handen in de zak houden
  Van jonge pup af aan is Ailleen erg op mij gericht. Contactueel, ook op de wedstrijden; soms nog iets teveel. Toch heb ik dit liever dan andersom, want ze is mijn hoop voor de grote wedstrijden! Haar zelfstandigheid en passiehantering is nog steeds in ontwikkeling. Toch moet ik er goed op letten zo weinig mogelijk met haar te communiceren op de veldwedstrijden zelf, het leidt haar af in haar hersentjes en dus in neusgebruik!  
Wanneer je meer honden hebt spelen er nog meer (o.a hiërarchische en praktische) zaken mee. Apache is ten opzichte van jonge Ailleen haar meerdere; ook al leven/lopen/eten ze schouder aan schouder. Voordeel is in elk geval wel dat dit duo A
&A minder uitspookt naar aanleiding van geurzwemen onderweg, vooral als Apache niet triggert. 
Regelmatig wordt bevestigd dat een rode
Ier wat flegmatischer en stiller zou zijn, een IRWS reageert i.h.a. heftiger op zijn omgeving, al dan niet met een blafje erbij. Eigenaren die beide kleurvarianten in huis hebben zullen dit wellicht kunnen bevestigen.

Als ik Ailleen wat vaker apart neem zie ik toename in zelfstandigheid. Heb de afgelopen maanden dit als volgt gepraktiseerd: 
- Gewoon wandelen zonder enig commando, praten of druk zetten, 'zie maar wat je doet binnen MIJN gewenste kaders'. (Oooh ik moet me soms zo bedwingen om zelfs maar een vingertipje te bewegen...)
- Tussendoor haar aandacht vangen door wat kleine oefeningetjes te doen, gaat dat goed dan mag ze weer een poosje vrij. 
- Zijn we in het trainingsveld mag ze zoveel mogelijk haar natuur volgen zoals wijd gaan, verifiëren, opnieuw wind halen e.d. Probleempje is dan dat ze niet voortdurend onder handbereik is en foutjes gaat maken. 
Kortom gezegd, de voorjager moet zichzelf meer lessen eigen maken dan zijn hond. Een goede jachthond kan alleen maar goed worden als de voorjager/trainer excellente gaven daarvoor heeft.



---------290--------
20-09-2017
Beestachtig lekker
  Onaanraakbaar werd Ailleen vanochtend. Niets vermoedend lopen we namelijk langs onze Gemeentelijke rioolwaterzuivering waarvan deze keer het hek open staat. Leentje bedenkt zich niet en stuitert het terrein op... naar een drabbig stinkende plek. En wel direct sjeest ze met oren, rug en flanken door die oh zo lekkere smurrie. Ze is en ziet er nu ook uit als een beest. Zegt de beheerder: " 'k zou haar maar niet meer aanraken, dit spul is fase twee in het afbraakproces het stikt daarin van alle mogelijke agressieve bacteriën". Dankjewel vrachtwagenchauffeur voor het zeer slordig afkoppelen. 
Vandaag is Ailleen voor het eerst van haar bijna 2,5 jarig leven onder de douche geweest. Eerst wat bibberig maar al gauw kwispelstaartend bij het afdrogen. Setter zijn is fun!
Ik heb supergezonde honden en dit helpt haar afweersysteem uit te bouwen.

Summary:  The gate in our local sewerage purification plant was open.... Ailleen rolled, very happy, in a 'muddy agressive bacterial place'. Thank you shoddy truckdriver ;-) 



---------289--------
20-09-2017
Prekende passie
  Soms zie je wel eens dat setters en pointers letterlijk in de wedstrijd worden geworpen. In de juiste richting te worden 'gegooid', om helaas na twee seconden, (eigen)wijs als ze zijn, een andere richting te nemen. 
Het lijkt ook prachtig zoals mijn kleine Leentje op de wedstrijden als een kanonskogel vol passie van start gaat. Maar toch heb ik daarmee, eigenlijk daarvoor al, toch een probleempje. Hoe houd ik haar rustig en steady voor wat komen gaat. Al in de auto bruist haar adrenaline soms tot ontploffingsgevaar. 
Ik moet mezelf beter tot rust brengen, haar (lees: ons samen) consequent daarin oefenen en begeleiden. Met een slappe riem naar de keurmeesters toe lopen zal wel een utopie blijven. Het gaat best goed hoor maar ik zal moeten eisen dat ze mijn 'Go!' afwacht, het liefst onaangelijnd vanuit zittende positie.



---------288--------
19-09-2017
Afstand nemen
  Nu de temperaturen wat lager zijn nemen we vaker de fiets. Ik erop en zij ernaast.... tenminste als hun onstuimige uitgelatenheid door mij wordt beperkt. Apache loopt altijd perfect naast de trappers, Ailleen wil regelmatig voor Ferrari spelen of hupt wel eens stoepje op stoepje af. Netjes naast de fiets draven is een must. Iedere keer gaat dat soepeler en veiliger. Vooral nadat ik mijn remkabels verwisseld heb: links knijpen is nu het achterwiel remmen. 
Eenmaal losgelaten kan ik ze echt niet bijhouden; kijken steeds even achterom waar ik blijf, de tussenafstand blijft dezelfde. Dat is waarom ik dit blogje schrijf. 
Op de wedstrijden moet je setter een paar honderd meter zowel links als rechts van je het terrein nemen. Recht vooruit rauzen is daar fout. Indien zoiets bijv. ontaardt in eigenmachtig jagen dan loop je niet steeds achter die (dan ongehoorzame) hond aan maar keer je spoorslags om naar de auto. 'We doen dit veldwerk samen weet je wel ?!' 
Bij vrij fietsend gaat het juist anders, 'gáán met die banaan, de baas volgt wel in diezelfde richting, ga juist niet links en rechts'.



---------287--------
18-09-2017
Staartactiviteit
  In mijn document Werkstijl Ierse Setters 2.0 bespreek ik de houding en dracht van de staart bij het zoeken naar veerwild. Bij de eenkleurige Rode setters is als norm vastgelegd dat de staart (bij voorkeur) geen actie heeft bij het galopperen, waarnemen van verwaaiing, bij het aantrekken (coulé) of bezig is met vastzetten van veerwild. 
J.B. Maurice, schrijft in 1974: Deze voorkeurregel is wellicht opgenomen omdat Ierse setters de neiging hebben iets te kwispelen in plaats van deze rustig te houden. 

De functie van de staart is belangrijk voor het remmen en balanceren, het soepel kunnen reageren op iedere beweging of snelle wending.
De mate van staartactiviteit verschilt per individu, terrein, voorval en voorstaan-stadium. Bij het
vinden van verwaaiing wordt soms een korte staartactie waargenomen. Twee uitersten zijn met regelmaat op wedstrijden te zien: voortdurend een storende  'propellerstaart' bij alle acties, of soms uitsluitend een drie- of viertal kwispelslagen bij het vinden van verwaaiing.
Volgens ervaren Ierse voorjagers is de eventuele kwispelende staartactiviteit vooral gebonden aan terreinomstandigheden. In hoog opgaand gewas of heide wordt, tijdens de cast, met enige regelmaat juist een staartactie gezien. In vrijwel kaal terrein of kort gewas hoegenaamd niet. Wellicht speelt hier een invloed van neus mèt oog coördinatie een rol door zo onopvallend mogelijk (verlaagd/doorzakkend) te zijn.

Vooral dat stadium van verstrakking merk ik bij mijn beide Ierse setters ook. Echt voorstaan betekent algehele verstrakking, inclusief de staart. Ailleen beweegt haar staart nooit maar draagt deze laag en ontspannen. (Bij de IRWS wordt daarentegen juist enige staartactie oogluikend toegestaan). 
Bij mijn Apache herken ik nog wat meer. Inderdaad bij verwaaiing in hoog gewas vreugdevol ietwat kwispelen, op kaal terrein meestal niet. Voor mij als voorjager erg handig om haar 'te lezen' tijdens het werk in de volgende extra's : Bij aantreffen verwaaiing van haas, konijn of duiven kwispelt ze er op los, bij vinden van fazanten en patrijzen helemaal niet!! Ongeacht het gewas of hoogte ervan. Behoedzaam blokkeergedrag tegenover opjagen/flushen...want duiven en hazen ontsnappen toch.

Zou ze het spel doorhebben? Door deze feiten kan ik maar één conclusie trekken, namelijk dat ze beseft dat veerwild wat zich verschuilen gaat/kan drukken omzichtiger benaderd moet worden. Dan is iedere beweging eentje teveel.



---------286--------
18-09-2017
Late fiep
  Het zou maar zo kunnen zijn dat mijn gehoor verder achteruit gaat. Qua gehoorbelasting ooit en mijn pensioenleeftijd niet verwonderlijk. Krekels hoor ik immers ook al niet meer. Maar ja mijn twee setters zijn daar nog lang niet aan toe. Wat zeg ik, die kunnen tot hun 12e jaar gewoon alles horen wat nodig is, 'k ben daar wat jaloers op. 
Vanochtend was ik wat vroeg met ze op stap. Onbeweeglijk staan ze bij een sloot luisterend te lokaliseren. Als ik mijn handen achter mijn oorschelpen doe hoor ik het ook. Ver weg klinkt een apart geblaf. Een hinde die haar jong kwijt is kan het niet zijn, die keffen dan klaaglijker. Aan het geluid te horen een burlend fiepend reebokje. Hmmm... een laterik of een broekie die de grote strijd gemist heeft? 
Om de kat niet op het spek te binden maken we rechtsomkeert, en wel direct! (Zo'n fel spiesbokje kan in één haal je hele hond openritsen)



---------285--------
17-09-2017
Boodschap komt over
  'k Ben vanochtend heel erg boos op Apache geweest. Uitsluitend uitgekafferd voor haar eigen bestwil want een jachtsetter mag niet alles wat er in haar koppie opkomt. Ze holde na deze diepten van ellende naar de auto en kroop in het kleinste hoekje van de bench. 
Het is nu avond en we hebben het allang weer goed gemaakt want ik kan echt niet lang boos blijven. De boodschap is wel overgekomen, ze is 'niet-bij-me-weg-te-slaan' en haar ogen staren al urenlang naar me op. Ailleen pikte er ook een graantje van mee, die slaapt ook niet. Zo meteen maar een flink stuk los laten rennen om alle stress en ongedurigheid kwijt te raken. Goeie honden met een goede inborst.

Update: Om 04:00 uur wil ik me in bed omdraaien maar dat lukt niet. Lig ik ingeklemd tussen twee "roodbruine zakken aardappels". 'k Doe maar net of ik niks merk, is wel fijn zo samen deze keer.



---------284--------
17-09-2017
Thuisgevoel
  Vooral door de veldwerkerliefhebbers wordt er veel en ook vèr met de honden gereisd. Soms moeten ze urenlang achtereen in hun hok of bench in de auto verblijven. Zielig? Nee hoor als de baas maar weet wat ze van node hebben, zoals bij ons onderweg steeds om je heen kunnen kijken. Het welzijn van je dieren moet voorop staan. Als je maar weet dat reizen nooit volledige rust oplevert. 
Wat ik steeds meer bemerk, ook bij mijn twee setters, dat ze zich daar letterlijk goed bij neerleggen. Ze houden van hun eigen autoplek als ultieme rustplaats. Onder hun jachtknobbel de blije vooruitzichten, daarbij besef van omgeving (geurverschillen) en afstanden. Het ritme van twee uur rijden kwartier rust is aan hen niet besteed. "Laat ons nou toch lekker liggen baas, we hoeven niet plassen, eten of drinken". Komen we eindelijk thuis dan pas lopen ze pas leeg en strekken ze vreugdevol de benen. Hun beloning is even later een lekkere bak voer, vooral als de baas er even gezellig bij komt zitten. Een hond voelt zich op meer plekken thuis.

Summary: Travelling with my dogs no problem at all. Steady end very quiet on their cosy place in my car.



---------283--------
16-09-2017
Allergisch
  Op de vraag van de medisch specialist: "Hebt u misschien hondenallergie, ik bedoel eigenlijk bent u allergisch voor honden?" Antwoord ik voor de grap "Ja, speciaal setters". Maar 'k voeg direct een zin daar aan toe: "Want zonder hen kan ik niet leven, en nee we zijn alle drie nergens allegisch voor vanuit medisch oogpunt bezien".
Volgende vraag...



---------282--------
15-09-2017
Stuk ribbenkast
  Hoogstwaarschijnlijk is er morgen weer een nieuwe dag. Rond middernacht doe ik met mijn kastanjekleurige stadsratjes nog even een los rondje rond de kerk. Voetgangersgebied. De terrasjes op het plein zijn verlaten op een paar opruimende diensters na. A&A kennen het hier op een duimpje, de terrasjes, het konijn bij de pastorie, de kat van de juwelier maar ook bij de snackbar gevallen patatjes, vooral met mayonaise! 
Apache houdt het voor gezien en komt me achterna, Leentje is elders. Als ik twee straten verder ben is ze er nog niet. Eindelijk hoor ik in 't donker haar kenmerkend naderend galopgeluid. Er is wat aan haar, maar wat? Wanneer ze languit op de rijbaan liggen gaat moet ik toch maar even haar inspecteren. 
Uit haar bek hangt een 'panfluit' sparerib; in no-time liggen er vijf losse ribbetjes op straat. Wanneer we verder lopen gooi ik stiekem die ribbetjes (fout heej) in 't openbaar groen. Zijn we bijna thuis naait Ailleen ertussenuit..in razende galop de kortste weg terug. Ze ligt nu tevreden te knagen aan een ribbetje. Zo'n setter kan het leven aan.



---------281--------
14-09-2017
Duo purposes
  Mijn twee jachtsetters heb ik voornamelijk voor mijn eigen plezier en omgekeerd hebben zij plezier van een fijne baas ha ha. Je moet je gewoon houden aan je prioriteiten en mogelijke doelstellingen, vooral als je twee setters hebt. Veel dingen kun je met z'n drieën samen doen en sommige activiteiten moeten pertinent gescheiden. Tenminste als je de wedstrijdtop wilt halen. Als twee honden gezamenlijk gaan revieren gebeuren er, ook tijdens wandelingen, soms dingen die je (liever) niet wilt het zijn immers geen machines. 

Toptrainers gaan bijv. nooit met hun honden naar het bos omdat ze dan te veel buiten zicht gaan. Pas als ze een hoog niveau hebben gehaald mogen ze samen jagen, trainingen dus altijd individueel. Voor mij schier onbegonnen werk omdat meestal tussendoor even wat moet gebeuren. Ik ben meer van de (Henk's) vrije school, soms iets toestaan omdat we van elkaar houden en vertrouwen. Iets geven om gratis meer terug te ontvangen.

Zo'n lol als Ailleen en Apache gisteren in Soest hadden moet je ze niet onthouden! Ik zeg niet 'we rommelen maar wat aan', juist niet, maar ik probeer het beste naar boven te halen naar ONZE omstandigheden. Soms ga ik daarbij letterlijk en figuurlijk op mijn snufferd en binnenkort financieel. Voor mij in elk geval dankbaar werken met deze twee lieverds.



---------280--------
13-09-2017
Soester 'Grande Quete'
 
Soest, Lange duinen, lange runs



---------279--------
13-09-2017
Zelfsturend
  Iedere hond kent zijn roepnaam. Je kunt zijn/haar naam fluisteren, normaal uitspreken, beklemtoond, bevelend roepen of donderend. Eigenlijk doen we dat allemaal een beetje fout. Elke intonatie heeft een associatie en zal er verschillend gereageerd worden. De naam roepen moet immers nooit een gevolg hebben de staart tussen de poten te trekken. Probleempje is hierbij dat ons stemgeluid (en vooral kletspraat) niet een directe reflex veroorzaakt in hondenhersenen. 

Contact en bereik.
Los gezien van het feit dat er altijd rust en stilte moet zijn tijdens het werk, commando's schreeuwen is altijd not-done. Hoe ver reikt je stem tegenwinds als je hond honderd meter voor je door de bieten raust en harde wind zijn oren geselt?  Ook het aloude toeterje reikt dan meestal niet ver genoeg voor de hond (en soms ook baas). En een clicker al helemaal niet.
Dan werkt een fluit (of pieuwiiiiet met je eigen mond) wel, mits je de hond daarop geconditioneerd hebt natuurlijk. Neutraal gegeven fluitseinen is de beste basis, met wat variatie daarin van seintjes. Hoge fluit (ik heb Acme 212) is bij mij "kom". Rollerfluit (als correctiemiddel) is "down" / "kappen met die ongein". Attentieseinen, zit-seintjes, richtingaanwijzers, territorium- en dirigeertonen passen meer bij apporteurs en border collies. 

Het is daarom gebruikelijk dat bij nogal zelfstandig werkende voorstaande Britse jachthonden, zoals setters en pointers, liefst één of hooguit twee fluiten gebruikt worden. De zwarte fluit hou ik altijd gereed, de rollerfluit gaat voor de zekerheid in de mond wanneer ik bij het voorstaan ga assisteren of meehelp vogels uitwerken. Onze setters sturen hopelijk zichzelf maar moeten soms wat getemperd worden. Drie tellen eerder weten wat ie gaat doen. En komen altijd een warm welkom....ook al koken we misschien vanbinnen...de komfluit blijft neutraal.


De andere kant van de medaille: een volleybalwedstrijd op TV geeft mijn twee honden geen rustig gevoel.

Summary: Fieldtrialers like setters and pointers act better with neutral whistle sounds



---------278--------
12-09-2017
In de ban
  Ierse setters hebben een heel goede neuscapaciteit, wat zeg ik, uitzonderlijk. Onderschat hun ogen en markeringkunde ook niet. Ik heb wel eens gelezen dat een hond iedere beweging als ogentrekkende flitsen ervaart. Hun ogen registreren vijf keer sneller dan onze ogen.
Apache en ik zien twee stadsduiven in het hoge gras dalen, geschatte afstand 150 meter. Ik blijf wat treuzelen, misschien een leuke les voor straks. Maar zij reageert direct en spurt tot een meter of twintig meter onder hen. En zet hup...de handrem erop. 
Ailleen, op muizenjacht vlakbij me, ziet plots waar Appie in de verte mee bezig is en kan dan niet anders dan voorpootje heffen en maar roerloos staren en staren. Daarom heten ze ook Staande honden immers. In de ban gehouden tot Apache ermee 'afwerkt' want duiven drukken zich nooit. Wat is die natuur en aanleg toch prachtig!

Summary: Apache pointing wild pigeons, young Ailleen patronising/honouring at 150 yards



---------277--------
11-09-2017
Teekvrij!
  Tussenstand Bravecto toepassing op Apache en Ailleen. (vgl. blog-items nr. 90, 189, 216)
Ondanks alle commotie en meningen blijf ik bij mijn standpunt. Wat voor toepassing je ook kiest aan druppelen, inwrijven, sprayen of halsbandjes: het beschermingsmiddel moet in de onderliggende opper- en lederhuid worden opgenomen. En als het een gasafgifte-halsbandje is, weet je nog wel die Bolfo vlooienbandjes van vroeger, wil ik dat hun (voor ons werk broodnodige) reukorgaan en mijn aanrakende handen niet aandoen. 
Tot nu toe zelfs geen dode teken in de huid aangetroffen, ook niet op plekken waar de hond zelf niet bij kan: geen teek wil er de snuit in steken. Wat een verbetering met vroeger tijd.

Vandaag
3,5 maand teek- en ectoparasietenvrij (echt 0, nul), de halfwaardetijd hebben we allang te pakken en dat met de halve voorgeschreven dosering. Mijn test dreigt perfect te gaan lukken!!

Summary: The half dose Bravecto (tick and flea) still working after 3,5 Month



---------276--------
10-09-2017
Henk's toppers
  In de open klasse meedoen valt niet mee, vooral als je als klein en onervaren team nog niet alles onder de knie hebt. Gisteren, te Sint Annaland waren verreweg de twee beste setters van Henk. Wat hebben we allemaal genoten van Summertime Lady (Leentjes moeder).  Prachtige en regelmatig wijde slagen in een werkelijk ongelooflijk zwaar en groots bietenveld. Petje af hoor, loon naar werken. In de namiddag ging Ceasar daar nog fraai overheen. Zeer regelmatig van kant naar kant revierend, even een haas nastaren, doorgaan en daarna prachtig een uitwaaierdende groep fazanten bedwingen. Volgens mij niet alleen die kwalificatie 1e U maar zelfs CAC waardig! Wat moet een setter nog meer neerzetten om een CAC toegekend te krijgen binnen dit (te) zeer rigide systeem?

Mijn Apache mocht als hond nummer twee. Bij de auto heb ik stevig in haar oor gefluisterd dat ze deze keer goed op me moet blijven letten. "We gaan dit samen doen, denk erom heej!". De lieve schat had het goed begrepen, iets te goed.... heeft daardoor een beetje minder vlammende loop neergezet. Goede brede slagen, goede diepte en op het eind van het perceel iets te voorzichtig bij vinden van wildgeuren (uitgeweken haas en/of fazant). Ben weer een stukje verder gekomen. Het is voor ons allebei moeilijk in die knetterende passie het juiste gemiddelde te vinden.

Vierwielaandrijving.
In datzelfde bietenveld (van moeder Summertime Lady) deed kleine Ailleen zeer haar best. (Heb haar vooraf haar oranje jachtvestje aan gedaan anders was ze niet te volgen in die knoerten van bieten). Ze bleef lekker heen en weer raggen ondanks de weinig ervaring in suikerbieten. En zeker niet zulke hoge bladeren en kliedernatte plassen eronder, zelf ben ik twee maal op mijn snufferd gegaan, zij niet. Na het tekenen op haas is ze netjes verder gegaan, daarna langs de perceelrand opnieuw tekenen op fazant.... Het enige wat ik daarvan kon zien is haar witte bles boven de bietenbladzee; staat ze nu wel of nog niet of doet ze een plas?! Wanneer ik haar aanspoor in die omgeving verder te zoeken loop ik zelf de fazantenhen eruit. Stom, pech, kan me wel voor de kop slaan, hiermee wordt een eervolle vermelding of hoger de grond ingeboord.

Vast neem ik me voor de volgende keer bij het voorjagen van kleine Leentje mijn handen op mijn rug te binden alvorens eerst een stukje duckttape over mijn mond te plakken. Ze groeit, is in veel situaties echt los vertrouwd inclusief soms nog wegbrengen van het vogeltje. Nog heel veel te trainen met z'n drieën om in de Open Klasse samen verder te komen. Aan hun bloedvoering (ze komen beiden uit Henk's O'Conloch stal) en fijne neus ligt het in elk geval niet. 
Voor de komende 3 wedstrijden sta ik nu voor een dilemma; wachten tot ze helemaal klaar is of nu soms incorrect werk laten zien, juist wel die ervaringen laten opdoen. Ze is nog zo jolig en impulsief maar wedstrijden lopen helpt geweldig. Hmmm...een mooie zoekwijze en rap galopwerk blijft wellicht beter op het netvlies dan foutjes in de verte gemaakt. 
Urenlange reizen maken en dan helemaal niet meedoen is funest voor Leentje, die knalt dan uit elkaar en zeker als ze Apache wèl ziet jagen. Nu ik dit zit te typen valt mijn keuze, we gaan ervoor!



---------275--------
08-09-2017
Loos alarm
  Omdat we morgen weer een veldwedstrijd onveilig gaan maken op tijd alles inpakken. Zit ik op de kamervloer met twee honden die me op de handen kijken, eentje links en eentje rechts. Oh ja, 'k had laatst een weigering van mijn alarmpistool. Even nazien en nieuwe kogels erin, maar het sleetje wil er steeds zo moeilijk in. Ik knijp...en Pang! met een mooie vuurstraal. Mijn flatje galmt goed. Apache en Ailleen kijken me met vragend scheve koppies aan: "Gaan we nu, ja, ja?"

Nog één dingetje moet ik nog veranderen voor de volgende wedstrijden. Regelmatig struikelt men over die juist mooie Iers/Celtic namen van ons Outcrossnest. 't Is wat he. Alean, Ailleen, Aoife, worden door elkaar gehaald, foutief afgeroepen of verkeerd op de certificaten vermeld. In de Orweja database gaat mijn Ailleen voortaan tijdelijk verder geannonceerd worden als:

Naam hond: Leentje (Ailleen Aoife O'Conloch), 
misschien helpt het

 

Omdat we vandaag al vier keer kletsnat zijn geregend heb ik besloten om voor de laatste wandeling de beide honden een 'regen'dekje op te doen. Normaal niet mijn bedoeling want ze hebben zelf een goede all-wheather vacht, maar we vertrekken over een paar uurtjes al naar Sint Annaland. Ik wil niet dat ze komende paar slaapuren extra energie moeten leveren om alwéér droog te worden.
Bijkomend voordeel: ik zie het jachtdekje in het donker oplichten bij zaklantaarnlicht. En wat die mooie glansogen betreft, daarmee ben ik heel tevreden hoe dat eruit ziet in flitslicht. Kanjers van lichtopvang-reflectoren lichten dan op (het zgn. Tapetum Lucidum, tapijt van licht). Het zijn hun instrumenten om in het donker juist goed te zien, hoe groter en helderder reflecterend hoe beter.



---------274--------
07-09-2017
Museumstuk Flash
  Het lijkt erop dat mijn Apache en Ailleen een beginnetje aan het graven zijn naar DownUnder. Hoe kunnen zij nou weten dat mijn gedachten spoken richting Australië waar de perfecte partner rondliep (2000-2014) voor mijn Ailleen Aoife: Pallas Green Flash (Cliff x Pallas Green Donnach). Letterlijk door zijn uitzonderlijk fijne karakter, jacht- en fokprestaties een taxidermisch museumstuk daar geworden! 

Afgelopen week liet ik in Denemarken, bij het doorbomen en sparren over ons NL outcrossprogramma, expres de naam Cliff DK23398/'92 vallen, gelijk klonk enthousiast gezoem en lofgezang. Iedere setteraddict daar kent dit-goud-van-oud nog en de mooiste bloedlijn van zijn ouders Int. Ch. Charly von Royal
(Int.Ft.Ch. Moanruad Timothy x Roxy von Royal) en moeder Deens meervoudig jachtkampioen Maj. (Thor x Vestklit Gry, de kleindochter van Lasse van 1977). Blijkt dat er dan tevens twee Lasse's in de stamboom gaan voorkomen, aan Ailleen's moederkant ook de 'rode NO/DK outcross' Lasse 1987 (Tøk (DK31413-83) x Englyst Cacha). Smullen!

---Soms is iets echt te mooi...---
Of het ooit tot een mating (of een nazaat van hem) kan komen zullen met recht schepen met geld en grote oceanen overwonnen moeten worden. Daarbij steeds weer rekening houden met tegenkrachten die 'onze' Outcrossfeestjes bij voortduur torpederen.  
Als deze mating van de eeuw wèl plaatsvindt is dat de uniekste actie ooit vertoond, nl. in één nest de wereldtop opnieuw verenigd: Summertime Lady, Flash, Cliff, Maj, Harry, Charly, Lasse 1977 en Lasse 1987, én een lage COI van 4,4%!!

Summary: Already started digging to Australia....to see the stuffed (taxidermy) Flash in the museum


Cliff's son, Pallas Green Flash, millenniumdog exported AD 2000 to Australia (breeder Gerard Mirck, NL)    pedigree



---------273--------
07-09-2017
mani-cure
  Omdat mijn twee Ieren vrijwel altijd op een zachte ondergrond lopen slijten hun nagels weinig af. Aan de ene kant geven iets langere nagels meer grip bij snelle wendingen. Nadelen van (te) lange nagels zijn weke voeten en polsen en verkeerde stand van de voorste vier zoolballen wat weer bewegingsspierpijn kan opleveren. (Als liepen ze voortdurend bergopwaarts, bergwandelaars weten hoe erg kuiten en achillespezen kunnen opspelen). 
Bij Ailleen moet ik ze wat vaker knippen, het lijkt erop dat lichte nagels harder zijn? sneller groeien? ze lichter loopt? Er moet echt een behoorlijk stuk worden ingekort; daar heb ik speciale technieken voor bedacht. Om a.s. zaterdag op de veldwedstrijd Sint Annaland geen risico te lopen stel ik mijn mani- en pedicuraire activiteiten nog even uit...

Summary: Keep their toenails short. Light-colored nails reduce wear and tear/less attrition?



---------272--------
05-09-2017
Buiten zicht
  Wat ging er mis, wat ging er goed. Dat moet je je altijd afvragen (en soms als feedback ontvangen) bij trainingen en wedstrijden. Afgelopen weekend Denemarken viel bij mij weer een kwartje. Namelijk telkens als ik mijn honden voorjaag in heuvelachtig gebied (DK, Thüringen, Palz, Wallonië) kan ik niet zien wat ze daar 'over de top' uitspoken. Diep gaan en verre geuren waarnemen is voor een Ierse setter heel normaal maar heuvelop gaand is dichterbij blijven handiger. Ze gaan namelijk niet voor niks zo snel naar boven èn erover
Om 'ongecontroleerd jagen' en diskwalificaties te voorkomen MOET ik me een vaste stelregel eigen maken: Zo gauw ze afwijken van hun patroon en in rechte lijn tegenwinds naar boven galopperen streng corrigerend optreden. Dichterbij halen en uitsluitend links en rechts van me revieren.
Samen de top bereiken, letterlijk en figuurlijk.


Ben ik eindelijk hijgend boven gekomen zie ik, notabene op een weg heel in de verte, een "Roodbruine Mini Cooper Ferrari" razen... Gelukkig stond er een stevige Deen om het verkeer tegen te houden. Binnen twee minuten galoppeert ze voor me langs alsof er niets is voorgevallen. Aaa#$¥¢grr.

Summary: When dogs going fast and straight uphill > out of sight > it usually goes wrong...



---------271--------
05-09-2017
Both stealing
  Nog zoiets waarover je je heel erg druk kunt maken. Gelukkig was dit een training en valt er altijd wat bij te leren of punten te noteren die een trainingsonderwerp moeten worden. Wanneer twee honden samen een perceel afzoeken doen ze dat ieder voor zich, zonder noemenswaard elkaar te storen. In Denemarken treft Apache een zweempje geur van patrijzen, verifieert vlot en trekt behoedzaam richting de klucht vogels. Patrijzen is ze nog niet zo mee vertrouwd. Komt me daar dat jeugdige Bretonnetje aanrennen en jaagt de vogels vóór haar de lucht in! 
Apache haar punt werd gestolen zoals dat heet. Haar eigenaar verexcuseert zich, heel sportief. Als het een Open klasse wedstrijd was geweest had je de poppen aan het dansen.

Nog geen tien minuten later gebeurt het omgekeerde. De Epagneul Breton staat werkelijk netjes en Apache raust ernaartoe. Nu ben ik dat gedrag wel wat gewend want ze gunt Ailleen ook amper een 'mooi punt' omdat ze zich de meerdere voelt (weet). Als je dat wangedrag te hard aanpakt kan de lust voor vogels vinden minder worden door negatieve associaties. Maar het mot er wel uit, voor de sportiviteit en de lieve vrede!

Summary: when dogs running in brace and the 'underdog' is stealing a point...then comes into play jealousy.



---------270--------
05-09-2017
Morning after
  The day after. Het duurt even voordat we weer op volle regel en energie zijn na al dat gereis. Meer dan tien uren achter het stuur, de honden al die tijd languit achterin. Wat een gemakkelijk stel die twee, ze wilden geen water en evenmin plassen onderweg. (Dat komt hoofdzakelijk omdat ze aangelijnd nooit plassen.) Ze hebben een goed idee van tijdsduur ook al zegt men dat een hond dat niet heeft. Nou, gekomen bij de afrit naar onze woonplaats, gaat Ailleen staan en begint te jodelen...'ik ruik de stal, herken het hier en wil er nu uit'! 
Oké, dat was ook mijn plan hoor, binnen 10 minuten hebben ze alle blaas- en darmendruk geloosd.
We scharrelen de volgende dag gedrieën maar wat rond, vooral ik. En toch krijgt Ailleen het opeens op haar heupen: ze rent 100 meter voor me uit, keert om en komt in razend tempo weer op me aan. Niet één keer maar wel tien keer steeds dat zelfde keerpunt. Alsof ze ermee zeggen wil, 'baas ik ben fit for function'. 
Vertederend hondje van me. Ondertussen graaft Apache een veldmuis op en slingert deze doodgemoedereerd door de lucht...pure lol. We moeten maar vaker naar Denemarken denk ik zo.



---------269--------
04-09-2017
Djursland
  Even vier dagen uit en thuis naar Denemarken met de honden. Als extra ondersteuning voor het komende wedstrijdseizoen hier in NL. Mijn hoofddoel om met onze groep Setter Academie NL naar de frisse kant van Denemarken te willen:
a. Ailleen meer wildcontact aanbieden en uitbreiding van haar zelfstandig opereren in de wijde verten.
b. Apache regelmatiger revieren en juist minder zelfstandig opereren incl. flushing controle / steadyness.
c. Conditie en stamina vasthouden want onze zomer hier was vaak te heet.
d. Proberen een jaarlijks evenement (bijv. einde maart) daar te promoten.

De omstandigheden waren niet gemakkelijk, 'k ben niet ontevreden. Al is er van steady maken niet veel gekomen vanwege veel te rille vogels. Er is best veel veerwild (patrijzen in groepen en een enkele fazant) maar door de lage dekking in pas geoogste graan- en koolzaadvelden zien de vogels ons van verre al komen. (door de vele regen in DK is de oogst wat verlaat en talloze percelen maar half geoogst/ eruit geregend) 
In de wat hogere dekking bleven ze even beter zitten, vooral de jonge fazant die Ailleen vond. Uiterst moeilijk om goede en steady points te bekomen. Voor mezelf eveneens vermoeiend, vandaar dat ik op dag twee een middagdutje deed. De honden op hun vertrouwde rustplek in de auto en ik eventjes onderuit...
Deelname 8 Ierse setters van onze NL groep en van DK-gasten een paar Epagneul Breton's. Zonnig tot zelfs erg warm weer. Gereden kilometers zo'n 1600 km. Volgend voorjaar maar weer eens doen, we zijn welkom!


Ailleen, Apache, Jasmin, Theis, Brigitte, Aideen, Kells, Aislinn, Finbar en Gina.




het is zaak dat de rug bij iedere galopsprong zo vlak mogelijk blijft

Summary: 4 days FT training in Denmark on partridge and pheasant.



---------269--------
29-08-2017
Geveerde Ferrari
  In het hondenuitlaatbos achter 'de Uitkijk' in Hellendoorn is nagenoeg geen wild en daarom heerlijk om de setters te laten rennen. Conditie instand houden. Steekt er potverjoppie toch een joekel van een konijn ter grootte van een Vlaamse reus het pad over. Ik hou mijn hart vast hoe mijn rode ferrari daarna door het bos breekt. Lichtvoetig en met uiterste kracht zweeft ze als het ware over dit zware terrein van omgevallen bomen, varens en blauwe bosbessen. Power en stamina, dat kun je wel zeggen. En lieve Appie naast me kijkt naar me op, ik schud van 'nee blijf maar hier'. Samen zijgen we op de grond om Ailleen af te wachten...die binnen twee minuten (met pretogen, rose lange lap tong onder de kin) ernaast komt liggen. En dan nóg in het zand krabben om nóg koeler te liggen... mijn lieve dondersteen.
Een mensenleven zonder setter is echt een vergissing!



---------268--------
29-08-2017
Sightdog..?
  In mijn/my document "Working Style Irish setters in woord en beeld" beschrijf ik dat werkelijk goed voorstaan uitsluitend gebeurt op geurwaarneming. Zo gauw tevens het zien van dat wild er bijkomt verandert het jachtgedrag. Een mooie werkstijl neerzetten is daarbij ook geen sprake van. De achtervolgingsdrift gaat geleidelijk de blokkeringsdrift en verstrakking van hun lichaam overrulen. Om mijn beide Ierse setters toch hierop te trainen ga ik regelmatig naar het volkstuincomplex vanwege de vele konijnen. (zie ook blog nr. 256 van vorige week). 
Nu ook. Hun neuzen gaan de lucht in, ze kijken stiekem om het hoekje en blijven rustig staan staren naar konijnen in het gras. Ailleen trekt de stoute schoenen aan en 'sluipt' slow motion naar voren. Gelukkig blijft ze heel lang stil staan. Wat ik ondertussen waarneem is dat haar interesse terugloopt: geen enkele werking van adrenaline, de wind staat verkeerd, de lol raakt eraf omdat ze weet ze niet mag achtervolgen en haar tante Apache helpt haar niet. 
Ik fluit even kort en ziedaar ze wandelt op haar gemak naar mij en Apache toe. Good girls!

Summary: Scent...high noses > rabbit > scent + sight > hold > 1,5 minute stop > my whistle > straight back to me > Ailleen well done!



---------268--------
28-08-2017
Loat goan!
  Tegen het stalen hekwerk van een bedrijf staat al even een man geleund. Bij het langslopen denk ik eraan dat Ailleen en Apache wel eens op zijn privéterrein lopen. Maar krijg in plaats van gemopper: 'Ik kijk regelmatig naar jou en je beide honden, is dit nu die vrolijke pup die je vorig jaar had?' 
Ja zelfs al twee jaar geweest maar soms is ze nog een puppie. 
'Een plezier om naar jullie te kijken, zo gericht op jou, ik volg vaak dat kleintje van je'. 
Waarom dat kleintje, die grootste van vier is net zo goed hoor. En zo klein is ze nou ook weer niet. 'Nou, ik ben helemaal weg van haar type, die gespikkelde snoet en witte voeten maar vooral hoe fanatiek ze altijd doet, jouw arm wijst en ze gaat'. 
Om het eens van een ander te horen is best leuk! Zulke opstekers kan ik juist gebruiken om verder te kunnen gaan, want soms zakt alle veldwerkmoed me in de schoenen... Leentje is een natuurtalent, wat je wèl doet is soms slechter dan wat je nièt doet! Loat goan die setters.



---------267--------
28-08-2017
Berekening
  Ja hoor het is weer zover. Er huizen nu twee nieuwe hazen op ons, min of meer dagelijkse, uitlaatterrein. Bij het aanrijden zie ik de eerste wegrennen en de tweede gaat op de lopers als mijn beide setters uit de auto springen. Die hebben geen tijd voor een poep-en-plas maar gaan direct van jetje. 
Voor een setter is dit als "Groots en meeslepend wil ik leven" een prachtige invulling. Misschien heeft dit haas dat ook zoiets aan zijn inmiddels platgereden en verdroten vader en moeder kenbaar gemaakt. Nou ik hoop dat deze twee parmante haasjes snel eeuwige velden bereiken...waar ze wel rustig kunnen blazen op hun fluitefluitefluit en slaan op hun trommel. Als het effe kan niet door mijn hondjes. 
Omdat ik ook kan rekenen moet ik rekening houden met 1 + 1 wordt vier plaaggeesten komend voorjaar want hier is gras voldoende.



---------266--------
27-08-2017
Entre nous
  Ons aloude trainingsveld weer eens bezocht. Telling doen of de ouderdieren dit jaar voldoende nakroost hebben om als vogelsoort in stand te blijven. Ailleen liet vanuit de kofferbak al weten dat we er bijna waren toen ze een giraffe meende te ontwaren. 
Hmm, je zou bijna zeggen dat onze hele reis
& verblijf daar voor niks is geweest. Er was voor de beide honden geen enkel spoortje geur die ze van wandeldraf deed overschakelen naar rengalop. Geen hoge geuren vangend maar voortdurend grondgericht gedrag.

Die donkere drollen die ik in het veld tegenkwam zouden zomaar van een vos kunnen zijn, die hebben deze zomer vast geen honger geleden. Het wordt zo langzamerhand erg moeilijk om in Nederland de staande honden klaar te stomen voor veldwedstrijden. Iedere postzegel met ruigte wordt omheind, tot natuurmonument gebombardeerd, koeien ingejaagd of compleet platgeklepeld zodat de distels zich jaar op jaar verdubbelen.

In de autoschaduw maar even gaan zitten om wat fris lauws te drinken. Samen hier zijn is ook al geweldig toch? Miljoenen honden en bazen maken zoiets als dit niet mee. Wat een gezellig geluid zoals de twee setters gulzig dat water naar binnen slokken. Zoals Willem Kloos al verwoordde: "De natuur is prachtig maar je moet er wel voldoende bij te drinken bij hebben". 
Proost!


van Ailleen haar witte nekvlek zijn anno nu maar 10 haartjes overgebleven

Summary: Fieldtraining on a hot day. No older birds, not even youngsters. So we did relaxing and chilling in the shadow. For good sake where are wild birds and terrains to train my dogs proper... aaarggghh.



---------265--------
26-08-2017
11:30 AM
  Met vakantie gaan, daar ben ik zo langzamerhand echt aan toe. Even alle besognes parkeren en energie bijspijkeren. Even de ziekenhuisopname afwachten nog. Deze zaterdagochtend ging alles op zijn elf-en-dertigst zelfs de beide setters heb ik voor dat tijdtip niet bij mijn bed gezien. Hèt grote voordeel van het hebben van teven. Wanneer ik later onderweg even in het gras tussen de sjirpende krekels ga zitten heb ik even dat Ameland gevoel. Misschien heeft Apache deze associatie ook, die komt net als toen, tussen mijn benen lekker lui meegenieten. 


  

 

Regelmatig schrijf ik ook over Ierse setters in het algemeen
Hoe een setter eruit hoort te zien
en vooral over de vele misstanden plus het dodelijke effect
van honden/conformation shows

Link naar die Columnpagina

 

 

---------264--------
25-08-2017
De mepper
  Vanavond was zogezegd de mepper bijna gemept. Apache, als fervente kattenliefhebber, brengt in snelle galop (hoog gillend van pret) weer eens een kat naar huis. Staat daar de poezenbaas in zijn tuin, die tegen haar begint te schelden. 
Oeps, nu vindt ze dat niet meer leuk en ontsnapt via de kortste weg over zijn liguster taxushaag. Ze heeft uiteindelijk ook maar een klein hartje. Hopelijk leert ze zo het in rap tempo naar kattenluik begeleiden een keer af. Ze is sterker op een kat gefixeerd dan op een haas of konijn. Maar ja ik betaal € 63,00 hondenbelasting, dan heeft ze ergens recht op...wees nou eerlijk.


 

---------263--------
24-08-2017
Roodwild
  Omdat nu de heide bloeit trekken we even meer naar die paarse vrijheid. (We moesten eigenlijk trainen voor de komende wedstrijdmaand maar helaas had ik niet zoveel zin vanwege de temperatuur). Het is een hondenuitlaatgebied en redelijk veilig. Gelukkig zijn Apache en Ailleen hier nooit doldriest maar juist gehoorzaam, omgevingsbewust en hanteren sierlijk dit terrein. Daar zijn het Irish-moor-setters voor zullen we maar zeggen. 

Een groepje Nordic-walking dames in ANWB kledingkeuzes staat te wijzen naar iets op de hei. "Meneer, zag u die twee prachtige reeën daar net op die heuvel"? "Nee dat hoop ik toch niet(!) maar ik heb een speciale fluit om mijn hals misschien kan ik ze lokken" zeg ik gekscherend. 
Ik blaas lang (seintje voor Apache) en drie keer kort (voor Leentje). En weer die wijzende handen... "Kiek dan Mien, doar zijn ze weer en ze komen ook zelfs hierhene!". De open monden sluiten zich in slow motion wanneer beide setters op ons pad springen. 


De latijnse naam voor een ree is Capriolus capriolus, Ierse setters maken ook capriolen zullen we maar zeggen..

Summary: I let my dogs out 'hunting' in the heather. A small group of women pointed to '2 reddeer' on the hill. Sir, did you see that? No, maybe they come closer when I use my special whistle for reddeer. An yes they came to us... two red coloured setters jumped on our path. ;-) Ooohhhh


 

---------262--------
23-08-2017
Zegeningen
  Soms vraag ik me wel eens af of jullie dat ook hebben. Dat setters EMOTIE ZIJN. In zoals ze doen, zoals ze er uitzien, ze ons hart steeds bestormen. Ik wel! Neem vanmiddag, hoe ze in de verte fors ravottend opeens op het idee komen naar me toe te rauzen en mij te bespringen om mij overal te likken. Ondanks mijn stevige omarming blijven ze lol maken. 
Wij drieën, voor het leven voor elkaar.

Summary: Irish Setters are not only just dogs... they are Emotion!

 

Het succes van een fokker hangt niet af
van de hoeveelheid gewonnen prijzen op een tentoonstelling
maar wel hoe zorgzaam hij de pups in juist die gezinnen plaatst
die zorg dragen voor een fijn hondenleven, die deze vriend 14 jaar 
later liefdevol in hun armen zullen laten inslapen. 
We hebben in dit geval drie winnaars, de fokker, de gezinnen 
en het belangrijkste, de hond.
anonymus


  

---------261--------
22-08-2017
No Larking
  Werkende setters hebben zo hun specialismen. Op de eerste plaats komen patrijzen en fazanten. Allerlei klein gevogelte zoals pleviertjes, mudlarks en zangvogeltjes ruiken ze wel maar moeten er niet op reageren. Zoals de Engelsen zeggen is 'just larking' het zoeken of najagen van kleine vogeltjes. 
En zo staat Ailleen vanochtend wat te drentelen... ze ruikt wat maar wat moet ze ermee want voorstaan doet ze niet. Ze besluit naar voren te rennen en er stijgt een wolk van wel 50 dansende* kneuen op uit het hoge gras. Onverstoorbaar struint ze verder in, dacht ik het al niet aan haar stijl te zien, richting haas. 

Wat zou het voor ons mensen ook eens verhelderend zijn in één teug zo'n geurwolk van gras, bloeiende bloemen, kneuen en haas met onze neus te kunnen determineren. Of nog even dieper mijmerend (he Joop hou nou eens op): Wat is nou geurherkenning; zou een hond voor iedere apart beest en geur ook een associatievoorbeeld, naam of plaatje ervan, ren- of vliegbeeld in haar hoofdje hebben? Wat gebeurt er aan reflexen in dat koppie als ruiken ook Voorstaan wordt, naar ruiken-èn-zien, ruiken-en-zien-èn-achtervolgen.....


*kneutjes (Common Linnets) zijn altijd goed te herkennen als ze vliegen. Zeg maar 40 vleugelslagen en dan 10 niet en daardoor lijken ze te dansen in de lucht. Hoe verder we van de zomer af komen hoe groter de groepjes worden.


 

---------260--------
22-08-2017
Om je even te voeren...
  Vroeger, toen alles beter was? Nou met hondenvoeder niet hoor. Wat weet ik nog goed hoe ik mijn eerste Ierse setter voederde in de seventies. Hondenbrokken kwam in opgang maar was regelrechte zoute troep. Hup twee maatbekers Hols Donatin (aanbevolen door doctor Donath) warme maaltijd, beetje kokend water erop plus een sliert rauwe pens en gauw op de grond zetten vanwege de vieze lucht. Schepje Gistocal erover (tegenwoordig erg fout) en klaar was Kees....maar Kees at met lange tanden. Vrijwel nooit zag ik de bodem van de voerbak.

Hoe anders gaat dat tegenwoordig. 
Noem je een merk hondenbrokken op FaceBook of hondjesforum dan veroorzaak je een groot gat in een stuwmeer; iedereen blijft met zijn eigen waarheid omlaag donderen. Je ergens goed in verdiepen en feiten te omarmen wordt bijna geen tijd meer voor genomen.
Immers, alleen met het beste voeder haal je de beste conditie voor onze veldwerksport naar boven. Voor ons een eerste vereiste. Dit is mijn eigen blogpagina en kan sliep-uit niemand op reageren

Elke dag krijgen Apache en Ailleen Farm Food HE brokken met een juiste hoeveelheid diepvries FF pens
&hart. Samen vormt dit de ultieme combinatie. Ik ben helemaal niet bevooroordeeld omdat Ailleen (plus alle broers en zussen) vanaf haar geboorte al ondersteund wordt door Farm Food. Waarom? Eenvoudig gezegd omdat de allerbeste dieren worden ingezet voor dit strenge Outcrossprogramma en de resultaten zoals topconditie en gezondheid betrouwbaar gemeten worden.
De afgelopen ruim twee jaren heeft mij/ons gewoon het bewijs geleverd! Door alles van alle honden in dit eerste Outcrossnest te noteren heeft een schat aan informatie opgeleverd. Ten eerste door prima aanleg, tevens stabiliteit, gelijkmatige opgroei, allen HD-A, geen dierenarts consulten, schone gebitten, ADHD (Altijd Donkere Harde Drollen) maar vooral topconditie die ons tot zulke mooie veldresultaten heeft gebracht. 
(Zes van de zeven in Nederland geboren pups hebben zich gekwalificeerd in het veld, door zowel de TAN tests te halen alsmede een aantal ZG kwalificaties). 

Die koudgeperste brokken met daarnaast goede vleesmix bevalt ons geweldig; soms ga ik gewoon voor de gezelligheid bij ze op de grond zitten om alleen al te genieten van hun genietingen. Met als steevaste afsluiter een lik over mijn neus van Lieve Leentje.


Farm Food ondersteunt daadwerkelijk ons IRWS Outcrossprogramma


 

---------259--------
21-08-2017
Mamma's kindje
  Ik word voortdurend geobserveerd en afgeluisterd. Zelfs in mijn alleengaandengemompel thuis moet ik opletten. Nee geen KGB of AIVD maar wel de SSE. Naar mijn twee Ierse setters communiceer ik nu eenmaal veel via spraak en allerlei taligheden. 'Setter' zeggen betekent er komt een rasgenoot aan waar je mee kunt spelen, 'Paco' betekent hou je afzijdig want dit wordt niet leuk, 'fazant' is werk!, 'fietser' betekent ga in de berm staan e.d. Het meest opmerkelijk vind ik wanneer TomTom-Lucy nog een viertal richtingen aangeeft voordat "bestemming bereikt" is Ailleen rechtop gaat en hoog begint te zingen!

'k Heb het allemaal aan mezelf te danken want ik heb dit associatieve gedrag bij mijn twee 'woorden'schatten erin gepropt. Gisterochtend was het racen geblazen bij 'we gaan naar huis, pens eten', gistermiddag was het codewoord 'Arantar' (Ailleen's twinbrother en beste kameraad) en vanavond 'mamma'. 
Mijn huishouding begint ahem wat achterstallig / studentikoos te worden en de eettafel was wat plakkerig; zeg ik hardop..."het is maar goed dat mijn mamma dit niet ziet". Ailleen veert op en duwt haar frisse neus dwingend tegen mijn been, want mamma betekent voor haar dat we naar haar moeder Summertime Lady toegaan! 
Tijdens dit typen rust er een hondensnuit op mijn been want een belofte moet nagekomen worden...een knipje met mijn vingers is voldoende om af te druipen, haar ogen blijven wel naar me staren.

of je hebt een leven
of je hebt een opgeruimd huis

Summary: My two dogs are very sensible at all my words, pfff. Syndrome Sensible Setter Ears (SSSE) ;-)



---------258--------
20-08-2017
Simon Carmiggelt setter
  Vandaag viel er een passend puzzelstukje 

Proloog: Fokkersoverleg januari, al even geleden. "Jullie jachtsettermensen fokken Ieren die wij aan niemand kunnen verkopen; van die honden* met veel passie en druktemakerij, moeilijk hanteerbaar. Mensen willen die niet, die willen een maatje, een huishond. Wij fokken liever setters waar dat alles niet meer zo inzit". Die volzin kwam uit de mond van één van de fokkers op dat overleg, gezien de bijval te spreken namens meerdere fokkers. Nu kun je praten als Brugman.... maar mijn verdriet neemt toe op die manier. Willens en wetens broddelwerk afleveren aan werelderfgoed door onjuiste beweegredenen. 
Mene mene tekel ufarsin als teken aan de wand.
(Daniël 5:25)

Dialoog: Vanmiddag loop ik ontspannen met beide honden* door bos en hei. Hun lust en leven, ze maken echt kilometers door de bloeiende heide (foto). Op de kruising verschijnt opeens een vlammende bronskleurige soortgenoot Ierse setter. Een hoge Dorus Dartel, wel mooi slank. Hoog op de poten (dus lange botten met lange spieren). Ze snuffen wat aan elkaar maar van spelen komt niks. No bright Irish light and bodylanguage zogezegd. Evenmin merkt hij iets van Apache haar nog zweempje loopsheid. Ailleen gromt hem zelfs weg. Zonder verder op hem te letten gaan mijn beide teven hun eigen gang. 
Vraagt de erg aardige eigenaar: "Wat voor ras zijn die honden van u"
Niet alleen mijn hart maar ook een klomp breekt. Is dit nu de gemiddelde eigen raskennis of vormt dit het uiterst donkere puntje in de diepe krochten van de ziel?  Of...kies je impulsief je ras, net als bij de kapper een bronzig kleurtje wat je leuk vindt? 
Weet jij, als volger van mij, überhaupt wel hoe en waarom jouw lieveling tot Ierse setter is gevormd? 
"Hetzelfde ras als die van u!" Ik bemerk verbazing* en begin één en ander uit te leggen want er is hier een wereld te winnen. Soms valt er oorspronkelijk en goed zaad in droge aarde, ook nu. Al gauw loop maar ik verder... want mijn bloed bruist ietwat.
De setterreu hobbelt wat achter mijn setters aan, de baas* blijft hem maar roepen maar ik zie niet dat hij het hoort of begrijpt, laat staan luistert. En ik ahem... ben dan de aardigheid zelve en fluit mijn honden vlot naast me zodat ik zijn halsband kan grijpen. "Oh dank u wel, want hij komt alleen maar bij me als het hem uitkomt." Gebeurt zoiets vaak? "Ja, van jongs af al..."

Epiloog: Mag ik vragen uit welke kennel u die reu gekocht hebt? Bingo! Dit ene puzzelstukje is geaccordeerd.

* honden, Het begint een beetje zo te voelen, 'wij' hebben honden en 'zij' hebben Ierse setters. Geef mij inderdaad maar een echte hond...die vanuit haar natuur alles voor mij wil doen omdat IK het ben en zij het KAN.
* ver-bazing betekent in mijn optiek het omgekeerde van goed opvoeden. Geestelijk verre afstand en onbegrip tussen baas en hond.
* baas,
natuurlijk is dit maar één baas en één hond en 'k mag niet generaliseren ;-) ik probeer geestelijke verarming en foute tendensen aan te geven. Wel zie ik het hand over hand toenemen, wellicht gebrek aan opvoedkunde in -duur, -lengte-, -diepte, maar de honden lijken soms een steekje los te hebben. Wie durft tegenwoordig zijn setter urenlang te laten rennen of los mee te laten lopen. Na de puppiecursus gaat er vaak veel fout bij het baas zijn en levert dan jarenlang geworstel op. Zo iemand kiest of koopt dan niet gauw weer een setter, dat is wat ik onderweg regelmatig als antwoord terug krijg.

Summary: The knowledge of our most beautiful breed in the world is sometimes ....zero, even/both at Irish setter owners.



---------257--------
19-08-2017
Haas maakt kegel
  Hmmm niet slecht. Op deze winderige middag staan beide honden schouder aan schouder, doodstil maar hun neus draait overuren. Als ik achter mijn A&A-team ga staan zie ik opeens twee lepelvormige oortjes en een koppie boven het gras uit. Beide honden begrijpen direct mijn commando 'down' want dat is immers geassocieerd met haas. Veiligheid voor alles, maar 'k kan wel een testje doen nu. Spelen is immers leren.
'Steady down!', de baas gaat nu eigenhandig poolshoogte nemen. Hoe is het mogelijk, ik loop gewoon naar de (nu lege) hazenpot, en voel het nog warme gras. Rustig loop ik terug naar mijn trouwe settertjes en tel 64 grote passen terug. Om beider nek schuif ik hun lijn en lopen we een eindje verder. Nou, nu kan vrijgave wel.....dus niet! Ze doen net of ze even een haas wegbrengen, want hun neus weet de route. Hoe moet je nu op ze brommen als ze niks gehetzd (gehetst?) achtervolgd hebben.

Summary: my both girls scented a hare at 64 yards. Both went/steady down unleashed the whole time I checked his 'pot'.


Once in a life time setters
 



---------256--------
17-08-2017
Puur natuur
  Predatie betekent eten of gegeten worden. Welke wisselwerking bestaat er nog tussen min of meer gedomesticeerde dieren? Als Apache en Ailleen naar veldmuizen graven zit er steevast een buizerd op het vinkentouw (blog nr.116 ). 
Vanochtend gaat Apache opeens in de liggende down positie, starend naar iets in het zijpad. Ha konijnen dus. Ailleen ziet dit en
patroneert*, niet gespannen, maar wel zoals het hoort, automatisch. Bij mijn naderen zie ik zowel een konijn als een merel druk aan het fourageren. Apache schuift op haar buik wat meters naar voren. Alle vier de dieren houden elkaar in de smiezen. Eerst stuift het konijn weg, tegelijkertijd wil de merel opvliegen maar bedenkt zich en stuitert schreeuwend onder een struikje. Nou die heeft nog geen usutu-virus lijkt me. Mèt dat dit gebeurt scheert er een sperwer (sparrowhawk) met gespreide klauwen over de merel...precies mis. Dankzij Apache haar 'predaterend schuiven' is mister Blackbird een onderdeel van een seconde eerder weg van de plaats des onheils. Onder zacht wieuwww wieuwww vliegt de sperwer balend naar de verte...
En Apache blijft gewoon liggen en kijkt me smekend aan....zeg even wat liefs betekent dit. Goed gedaan meiden!!! Samen hollen ze vrolijk voorwaarts om via een omweg, ja dacht ik het al niet, het konijn 'in de rug' alsnog te gaan besluipen. Als je je honden goed begrijpt zie je zoveel meer.

Patroneren*. Er is ietwat definitieverschil tussen patroneren en seconderen. In principe heet het "op afstand bevriezen bij het zien voorstaan van de andere hond" patroneren. Staren en inhouden uit respect. 
Indien twee (of meer) honden samenop aan het jagen zijn, beide honden onder de wind geuren van wild detecterend, bij elkaar in de buurt "bevriezen" kun je spreken van
bijstaan of seconderen. Actiebereid om samen te verschalken, with the backing partner. Soms gaat er dan jaloezie meespelen... (bij mij is dat Apache die Ailleen probeert dan te overtroeven)


steady backing/patronising on Apache is easy... (Ailleen)

Summary: When you see or smell rabbits...go down by yourself. Apache did it correct. Four animals are fixed in place and none of us noticed the sparrowhawk who tries to catch the blackbird / the young rabbit.


 

---------255--------
15-08-2017
Inspirerend
  Gespannen gevoelens had ik deze dinsdagochtend, vlinders in de buik. Onderweg naar de derde veldwedstrijddag in België trekken mijn ogen naar die ANWB praatpalen 'in ontmanteling'. Om iedere paal (vanaf Zwolle tot de Vlaamse grens, en om de 2 kilometer) zit een plastic zak met grote letters 'Buiten Werking' daarop. Gaat het voor deze baas Buiten vandaag working worden....ach 'k zie het maar als bemoedigend Buitenkansje. 
Vast neem ik me voor mijn jonge Outcrossteefje Ailleen Aoife O'Conloch vandaag niet onder druk te zetten, gewoon de losse pols. Alles wat nodig is zit immers in haar, ikzelf wil niet de remmende factor zijn, al zijn wij voorjaagmensen dat al vrij gauw.
 
In haar toch wel mooie loop hebben we heel blijmakende dingen gezien. Ze maakte een start als een kanonskogel. Tja, dikke pech toen ze die ene fazant eventjes voorstond maar die helaas veel te kort erop de lucht in ging. Nou ja niet echt de lucht in maar een scheervlucht vlak over de bieten. Ze bracht door die uitdaging hem helemaal weg naar de rand... om vrij snel vol overgave de draad weer op te nemen. 
Die voortdurend draaiende wind, ik heb er te weinig zintuigen op gehad in al mijn ijver. Me niet afgevraagd waarom Ailleen soms een andere richting koos dan ik eigenlijk wilde. In onze loop draaide de windrichting in luttele minuten(!) van bijna Noord, via Oost tot ZuidOost. En daardoor raust ze pardoes over een volgende fazant heen, ze HAD hem niet kunnen ruiken. 

En dan komt de grote bemoediging. De keurmeester zegt letterlijk: "Wat heb ik genoten zojuist! Het type setter waar ik van hou, formidabele passie, fantastische renstijl en lekker stuurbaar, dat belooft wat. Je gaat hopelijk wel verder hè met die hond want ik zou haar maar wàt graag terugzien in de toekomst. Ga samen het leertraject in, uitbouwen, ruimte geven, haar ontluikende zelfstandigheid begeleiden". Helaas had ik vandaag geen petje op, dan had ik hem tijdens dit veldgesprekje echt even afgedaan, 'nederig' zoals het hoort.

Vandaag hebben we heel wat bijgeleerd! 
- In kleine cirkeltjes rondrennende fazanten is voor de honden hogeschoolwerk en hoe hou je zelf dan het hoofd koel. 
- De noodzaak van Outcrossen binnen de IRWS nog steeds niet lekker landt; het lijkt erop dat ik altijd in de verdediging moet. 
- En ook dat de wind op een wedstrijddag zomaar 180 graden kan draaien (het startpunt van de ochtenduren was het eindpunt de hele middag). 
- Het spel op de wind...i
n onze voorjaagsport heb je al geluk als je die dag geen pech hebt. 


foto's Marie-Ange Dewitte en Hendrik Staes



--------254 A-------
15-08-2017
Bende van Nijvel 2
  Henk ten Klooster is net zo trots als ik op mijn kleine Ailleen. Op FaceBook kwamen er zoveel leuke reacties dat ik zijn tekst hier maar neerzet. Mijn blogpagina is wellicht langer houdbaar dan het vluchtige FB.

15 augustus om 20:35 schreef fokker Henk:

Mijn favoriete plaatje van Ailleen Aoife O'Conloch. Ze was zaterdag de beste Ierse setter op de veldwedstrijd voor amateurs van La Société Belge La Chasse Pratique met een vierde plaats Zeer Goed. Gefeliciteerd, voorjager en eigenaar Joop Buiten! Haar nestgenoten Alan en Ailean haalden daar een eervolle vermelding en scoorden zo als enige Ierse setters.

Ailleen is de zesde van zeven in ons land gebleven pups die zich kwalificeerde, een historisch record sinds begin van de veldwedstrijden in ons land in 1878. Vanaf dag één van geboorte was ze de grootste hoop in het outcrossnest Ierse setter rood wit (Pallas Green Ike Turner) en Ierse setter rood (Summertime Lady).

Ze werd wel de Ferrari genoemd. Ailleen nam als eerste en allerjongste (tien maanden) al in een landenwedstrijd in Denemarken deel. Door pure pech wist dit snelheidsduiveltje zich nog niet bij haar gekwalificeerde nestgenoten te voegen, maar da's dus nu gelukkig voorbij.

Haar twinbroer Arantar mocht trouwens niet deelnemen in België omdat hij een tweede plaats haalde in een internationale derby en dan mag je niet in de amateur starten. Die twee zijn goed voor spectaculaire lopen in koppel, dat komt nog!

Laatste nieuws: in een recente studie van Wageningen Universiteit wordt de outcross voor roodwitten "onvermijdelijk" genoemd om te overleven. Ailleen&Arantar&nestgenoten waren hun tijd dus ver vooruit.


Emsland (D) april 2016. Ailleen Aoife O'Conloch



---------254--------
12-08-2017
Bende van Nijvel 1
  Met onze Outcross NL generatie O'Conloch setters gaat het jofel bij het eerste vervolg in het najaarsseizoen! Vandaag op de eerste dag van een driedaagse veldwedstrijd cyclus in Nivelles (B) heeft ons drietal ieder een kwalificatie binnengesleept! In een deelnemersveld van 15 setters en pointers is dat hele fraaie score. De keurmeesters Maurice de le Hoye en Freddy Indekeu prezen hun passie, stijl en mooie voorstaan. De afwerking en rust bij opgaan van de vogels kan wel beter, gelukkig zijn ze nog maar twee jaar nu….

- Alan O'Conloch   eig.voorjager Domine Leenaerts   Eervolle Vermelding 
- Ailean O'Conloch   eig.voorjager Luc ter Horst       Eervolle vermelding 
- Ailleen Aoife O'Conloch   eig.voorjager Joop Buiten   4 Zeer Goed. (blij mee, ze heeft tijdens haar loop 3 maal voorgestaan voor fazant)

Kort verslagje van haar loop. Ailleen gaat fors en onstuimig van start, wat de keurmeester de uitspraak ontlokt: 'Da's nog eens een echte Ierse setter stijl, laat haar maar gaan!' Na een paar minuutjes gooit Ailleen zich om, trekt een paar meter naar voren en staat netjes. Ik haast me zo goed zo kwaad door de suikerbieten en begeleid haar bij het opgaan. Als mijn schot knalt doet ze, na opnieuw inzetten, er een schepje bovenop. Verdwijnt even uit mijn beeld achter de heuvel maar komt netjes weer voor me langs. Om na de linkerbocht weer in te houden, aan te trekken en weer voor te staan. Nu heeft ze wat minder steadyness en flusht bij mijn naderen de vogel en zet hem een aantal meters na. Na terugfluiten even aangelijnd en mochten we toch nog even door. Ook de derde keer(!) voorstaan ging aardig goed al was mijn afstand tot haar wat groot omdat ze steeds behoorlijk diep ging. In elk geval is de juiste toon gezet. Alles zat erin vandaag.
Verbeterpunten: Perceelhantering, communicatie is prima, ze moet gehoorzamer worden (op verre afstand werkelijk op mij aan komen) en even meer rust in steadyness vinden. Samen leren het punt netjes af te werken.

Ook fokker Henk is er weer blij mee, zoals hij schrijft: "Zes nestgenoten van de zeven in ons land gebleven Ieren op het veld gekwalificeerd is een historisch record sinds 1878. Van harte gefeliciteerd!"

Op naar (morgen voor de anderen) en mij a.s. dinsdag, nieuwe dagen nieuwe kansen voor deze 'bende van Nijvel'.

Summary: The first day, a sort of Glorious Twelfth for me.... All three littermates in FT (Belgium, @ Gordon/Irish setter Clubs) got a honorable mention (E.V), my Ailleen a Very Good qualification. Pleased!


---------253--------
10-08-2017
Tussenspel
  Mijn hele leven staat in het teken van opmerken, beoordelen en mezelf vooral  verliezen in details. Met de loopsheid van (Ailleen's tante) Apache raak ik deze keer wat in de war omdat haar 'in heat zijn' anders is dan de voorgaande vier keer. Een teefje heeft normaal een heel vaste jaarrond cyclus; pro-oestrus, oestrus en rust. Haar fictieve dekdatum ligt steeds genoteerd rond dag 15-17 maar deze keer op dag 11 al holt ze jodelend van plezier op reuen aan. Daagt ze uit maar verder gaan mogen ze echt niet. Vandaag is dag 16 dus houd ik haar, op DE dag, goed in de gaten maar dat hoeft eigenlijk niet. 
In het bos ontmoeten we drie maal een reu. De eigenaren van die reuen hadden al minuten eerder hun hond zien reageren, waren ze kwijt zogezegd. Als mijn Venus die Marsmannetjes ziet komen gaat ze tussen mijn benen zitten en bekt ze fel af. Van vrouwelijke wezens snap ik nog steeds niet de essentie. Misschien praat ik morgen wel anders...en zit ik toch goed met mijn registraties.


---------252--------
09-08-2017
Zilveren kadaver
 

Honden houden vast aan gewoonten. Na een uurtje rennen in de zon wordt er steevast op dezelfde plek water gedronken. Vandaag blijven mijn Aagje&Aagje daar staan staren in het talud. Beider neuzen bewegen ritmisch, er moet daar wat nieuws te ruiken zijn.
Klopt, er ligt een dooie reiger in het water. Voor de lol zeg ik 'apport'. Daardoor hebben ze er direct genoeg van en hollen samen verder. Kadaverdiscipline is hun onbekend. De vogel eruit vissen doe ik maar niet want morgen rollen ze er dan doorheen, ik ken ze maar al te goed.


 

---------251--------
08-08-2017
10 x Backing
  Vanochtend lopen we weer over ons hazenveldje. Aan het gedrag van Apache te zien is langoor aanwezig. Al van veraf sluipt ze stap voor stap tegenwinds. Ze weet dat het niet mag en kijkt daarom steeds naar me om. Waarom ik het deze keer maar wat laat begaan is het volgende: Iedere keer als Apache iets verstrakt staat te snuffen blijft Ailleen op exacte tussenafstand haar nadoen. Ailleen Aoife is een zgn. 'natural backer' en het mooiste is dat ze dit gewoon als riedeltje 10 keer achter elkaar doet, compleet met pootje geheven. Hartverwarmend dit natuurlijke gedrag.



---------250--------
07-08-2017
In the bush
  Als een sluwe vos sluipt Ailleen door het manshoge gewas op zoek naar die domste vogels op deze aarde. Beide honden lopen vandaag tegelijkertijd 'in brace' omdat het in de afgesloten auto gewoon te warm is. Ze hebben het zwaar, de zon steekt, het is een pijnlijke dekking (nee ik bedoel niet 'bewegingen makend als zijnde getrouwd') maar ook willen de fazanten  zich niet drukken. 
Twee fazanten hebben ze schouder aan schouder voorgestaan, dat was Kunst. De rest van de vogels is ril, (lees: gauw weggesneld) en de jongen vliegen nagenoeg geruisloos weg. En toch was dit weer een waardevolle maar dorstige doggy-day. Nog heel veel werk aan de winkel, ik ben nog lang niet op het peil wat ik voor ogen heb.


Een jonge vliegvlugge fazant op een metertje, nog een voorzichtig stapje van Leentje en hup weg is hij. Omdat de vogel maar een 50 meter wegvloog kon ze hem later opnieuw benaderen. Vastzetten bijna niet mogelijk, ons geploeter door al dat riet, distels en brandnetels jaagt de fazanten 'al op tijd' de lucht in.


Ze herstellen zich vrij snel, Apache heeft de meeste kilometers gemaakt maar heeft nog last van haar 2 kilo overgewicht. Dat wil er bijna niet af, zo'n dagje helpt vast goed mee.


 

---------249--------
07-08-2017
Stug dooreten
  Wij hondenmensen zijn niet zo gauw ergens vies van. Warme poepzakjes binnenstebuiten keren, visschubben of eendenstront afvegen, lichtgroene schuimkots opruimen, alles doen we gewoon. Wegens de verbouwing en onze ontregeling zijn nogal wat rode haren van mijn Rode Team in allerlei hoeken gewaaid. Niet zo verwonderlijk dat ik na een hap van mijn bamimaaltijd een heuul lange rode haar in mijn mond overhoud (van Ailleen haar staart wellicht, want die 'Ginger' bouwvakker was kaal). Het bleef me goed smaken.


 

---------248--------
06-08-2017
Burger fest
  Wat staat daar toch rechtop helemaal onderin mijn koelkast. Ha, mijn vier verloren gewaande hamburgers! Mijn teleurstelling is groot (ondanks de roze sticker) als ik de einddatum en vooral geur interpreteer. Maar niet voor Ailleen en Apache. In plaats van lekker rustig ervan te genieten schrokken ze de stukjes Angus in een paar seconden weg. Ze hebben hun voerbak wel vijf keer schoongelikt en ik...heb er maar een vleesloze dag van gemaakt.

Summary:  4 huge Hamburgers outdated, joy for my two dogs!



 

---------247--------
05-08-2017
Het laatste woord hebben
  Kun je ook teveel praten met je hond? Tja, er bestaan hondenmensen die alleen maar met hun lieveling babbelen en helaas kunnen deze daardoor vaak niet van het touw.
Veel met je hond communiceren levert altijd reacties op. Vocabulair intelligent worden ze daarvan. Het kan ook in je nadeel werken, namelijk afgeleid worden in je taakuitvoering als jachthond. 
Zo'n hechte band opgebouwd dat in het algemeen de setter 'als met een lange band' aan je vastzit. Daarmee ontneem je de hond de noodzakelijke initiatieven om een snel vertrekkende/ruim revierende setter te zijn. Is de verstandhouding niet goed (meer) dan vertrekt ie vaak wel snel, gaat lekker ruim maar komt op je roepen niet terug omdat hij voor zichzelf bezig is gegaan. En terugkomen levert stress of wellicht dan straf op....in plaats van een feestje te zijn.
Lees maar veel, verdiep je in het karakter van je Ier, om een goeie roedelleider te worden. Hou het bloed onder je nagels. Dat ene moment van ondoordachtzaamheid kan maken dat je jaren schreit.
Het is een zoektocht in al onze drie karakters om zoveel mogelijk vrijheid/vertrouwen naar boven te halen. Hoe dan ook, mijn communicatie met Apache en Ailleen is prima. We verstaan elkaars woorden en daden. Kleine Leentje heeft door haar rijke geestelijke vermogens heel vaak (oprecht vrouwelijk daarin) het laatste woord. Ze bedankt me steevast terug bij lofprijzingen in de vorm van '...Ggrrrrwoef'. Evenzo begroet ze steevast de buurvrouw met een 'goedemorgenwooff'. Terugpraten is één van haar vele levenskunsten.


---------246--------
04-08-2017
Scherpe kantjes
  Dat honden beschermingsdrift kennen is in veel voorvallen bekend. Een Ierse setter is een heel intelligent dier en overziet veel. Pas wel op voor een te menselijke benadering. Maar wat moet ik nu denken van dit kleine voorvalletje. Ailleen knaagt plezierig op een stuk hard plastic van een huzarensaladebak. Ikzelf ben daar best gerust op, ze slikt nooit stukjes door, al wordt dit wel erg scherp.  Apache ziet dat een poosje aan, loopt er loom naar toe. Pakt het gedecideerd af, legt dit stuk op hun ligbank en gaat er precies op liggen slapen. Heeft ze nu inzicht in gevaarlijk speelgoed, is ze te moederlijk of is het gewoon 'de heb'.



 

---------245--------
03-08-2017
Fireworks fun
  De avond is allang gevallen, we hebben alle drie een lodderpunt bereikt. Op slag van een seconde springen zowel Ailleen als Apache vreugdevol in de benen wanneer vlak bij ons huis het vuurwerk losbarst. Voor hen zijn die associatieve knallen het leukst, ikzelf let op de mooie kleurtjes.


 

---------244--------
03-08-2017
Easy steady
  In hoog gewas is steady worden veel gemakkelijker. De fazanten vliegen dan steil omhoog. Ailleen heeft het nakijken.



 

---------243--------
02-08-2017
Hoge tekendruk
  Het voordeel van even een terrasje pikken na de Hellendoorn boswandeling is het op mijn gemak 'teken rapen' op de onder mijn stoel liggende setters. Vanwege Bravecto zullen de teken zich niet zo gauw ingraven, als ze dat toch doen overleven ze dat niet. In totaal 15 teken (op de foto 12 stuks omdat mijn mobieltje opeens 0% acculading trof). Bij de auto gekomen even de honden afgeschuierd en alle drie tevreden de terugreis aangevangen. De volgende ochtend tref ik nog een teekje aan, dood. Ergo, de halve dosering Bravecto werkt nog steeds.



Summary: After an hour walking in the forest, 15 ticks in their coat. Next morning I found one...dead. So the half dose Bravecto is still working ;-) 


 

---------242--------
29-07-2017
Fully in season
  Apache is loops, vandaag dag acht volgens mijn Excel loopsheid-administratie. In tegenstelling tot de eerdere jaren is het deze keer menens. Ook haar gedrag is totaal anders, tijdens wandelingen blijft ze achter, gaat zelfs op afstand zitten of liggen. Nergens zin in zeg maar. Ze eet en poept wel normaal gelukkig, het aantal plasjes achterlaten is zoals verwacht beduidend hoger ('let op reuen ik ben bijna zover').
Bij thuiskomst gaat ze in het hoekje van de bench liggen, zich zo klein mogelijk makend. Na een uurtje hoor ik haar voortdurend zacht kreunen en neuriën.... ze heeft duidelijk pijn in de buik. Nog nooit eerder van haar gehoord. Uit voorzorg heb ik wat keukenrolflappen op de bodem van de bench gelegd. Ondanks dat ze superschoon is op zichzelf gaat dit proces tijdens de slaap gewoon door...


 

---------241--------
28-07-2017
Large cornfield check
  De maïs bij ons in Overijssel is dit jaar door de warmte en veel vocht gigantisch hoog. Vanmiddag zelf even een immens groot perceel ingelopen om te schatten... krap drie meter hoog deze. Als de baas erin mag, dan mogen wij het ook; baas mag het, toe nou!  Oké dan. Ailleen en Apache nemen ieder een baantje voor zich en gaan als een raceauto helemaal naar achteren. Ik zie ze namelijk in de verte later als twee bruine stipjes uitbreken, over de zijsloot springen en weer terug de maïs in. 
Even oriënteren zeg maar buiten die miljoenen stronken. Ben er maar even op mijn gemak bij aan zitten. Laat ze maar even, ook al zijn ze nu even buiten zicht, ze zijn los vertrouwd. Voordat mijn sigaret op is liggen ze al weer hijgend en plezierig naast me. Ze beschamen me nooit!


 

---------240--------
25-07-2017
De rust is elders

 

  Ergens tureluursch van worden. Zoals een tureluur altijd hetzelfde liedje roept, horendol en ibbelig kun je ervan worden, maar ik niet hoor. Vanavond werd ik dat wat van mijn twee settertjes, volkomen dol samen ondanks totale moeheid, rusteloos, elkaar klierend, ook steeds twee koppen op mijn knieën. Maar vooral fanatiek in hun eigen voeten bijtend. De oorzaak is me al te goed bekend (gelet op details en feiten) maar 'k wil er geen aandacht aan schenken om er geen mietjes van te maken. 
En toch ga ik morgen naar het Kruidvat om creme of spray te halen om brandnetel- en disteltrauma's preventief wat te verzachten want het trainingseizoen heeft vandaag (ja, kliedernat) zijn vervolg gekregen. Hun plezier en inzetbaarheid 'onder alle omstandigheden' moet gewaarborgd.

Summary: Trainingfields with thistles and nettles irritate their feet. When the adrenaline level is lower, the fanatic biting in their feet will start.


 

---------239--------
22-07-2017
Kansenparels
  FaceBook staat de laatste tijd bol van setterziektes, trauma's, operaties en hulpvragen. Heel soms kriebelt het in mij om te reageren maar meestal niet, nu niet meer. Het lijkt er soms wel op dat reacties die het meest waar zijn (fact-checks!) het minst worden geaccepteerd of herkend.  Zo zit nu eenmaal onze maatschappij in elkaar.
Ook opvoedingsvraagstukken is dank zij die laagdrempelige FB schering en inslag. Helaas is er geen standaard van opvoeden. Onwetendheid, gevolgd door machteloosheid  lijkt bij het hanteren van setters zelfs toe te nemen tegenwoordig.
Wat las ik ergens:
Elke hond heeft recht op ongelijke behandeling om gelijke kansen te krijgen. Voor mij is dat een eitje, de beide karakters van Ailleen en Apache zijn zo soepel dat ik eigenlijk geen verschil maak bij zowel trainen als in omgang onderling. Scheve schaatsen kennen we niet, ze denken met me mee. Heerlijk!

Summary: Both my setters are quitte nice and equal in character and obedience. They will tickle my funny bone, every day


De grote slijtageslag door struiken, distels en brandnetels begint zijn tol te eisen aan Apache haar zomerbevedering.


 

---------238--------
21-07-2017
Hazen track
  Op ons industrieterrein huist een nieuwe haas, een joekel zo te zien. 'k Zag hem rennen, gelukkig was ie op tijd weg bij ons, ver weg naar de veiligheid. Eerst even de honden wat laten zwemmen, wat down-lig oefeningetjes, nog even wat duurloopjes trainen. 
Na een drie kwartier wil ik eens kijken of we tegenwinds lopend nog iets van die haas kunnen oppikken. Jawel, precies waar we die hazenbaan kruisen gaan de beide setters van me in een razende galop haken slaan. Helaas met lage neus, maar ik wil nu een mogelijk moment van corrigeren creëren. Net als bij een puber de grenzen aangeven. Gelukkig was het niet nodig want prikkeldraad hield ze tegen.
Wat ik met dit blogje duidelijk wil maken: Het leven van een hond moet toch elke dag een feestje zijn als je zo'n goede reukzin hebt. Die maken duizendvoud meer mee dan wij mensen...zonder stress of zorgen. Het 'lezen' van de setterneus dwingt respect af.


Bedenk dit maar eens: per strekkende meter vier kleine afdrukjes in het gras met vier moleculen voetzolengeur en een enkele verloren haar...en nog zijn de setters na een uurtje volledig in de ban van voorbije geuren.


---------237--------
16-07-2017
Ontwapening
  De Ierse setter staat als ras erg hoog op de wereldranglijst in karakter en vriendelijkheid. Ook naar andere honden gaat het eigenlijk altijd soepel omdat ze door hun intelligentie en onafhankelijkheid veel prikkels overzien en daardoor stressverlagend optreden. Nee, niet door vooruitdenken maar wel elkaar benaderen in speelsheid en ontwapening.

Een jaartje geleden is Apache nogal belaagd door een labrador teefje. Vandaag komen we die hond weer eens tegen in een geheel andere setting. Zouden ze elkaar herkennen? Jazeker! En wéér gaat die teef dominant doen. Nou... Apache is helemaal niet onder de indruk en die bekt die teef even goed naar drie plaatsen lager op de ranglijst. Zulk diep grommen had ik van haar nog nooit gehoord. Zo da's voor altijd klaar en kan er vanaf nu wèl samen gespeeld worden. Setters zijn geweldige wezens.


 

---------236--------
15-07-2017
Gezegend
  Zoals Ailleen daar stond vanmiddag.... Volkomen gefixeerd met de neus in de wind, alle spieren op scherp en de ogen geloken. Dit beeld, in samenspel met haar gave karakter en super lijfje is het enige wat ik mij ooit wenste. Alles wat na haar komt is vast minder in Stijl en Adel, dakannie anders. Wat kan ik toch genieten van het nu!

Summary: imho Superman is over now, there is a new 'kid' in town: SuperAilleen
 

Vergelijkend warenonderzoekje:
(comparative test, hmm not bad)

Present versus Original over 200 years
Left: Irish R
&W Setter Ailleen Aoife O'Conloch, DOB 30-05-2015
Right: A Setter seated in a Landscape 1774-1817 Thomas Gainsborough


 

---------235--------
15-07-2017
Mijn onderdanen
  Onder onderdanigheid versta ik tegenwoordig ook wat anders. Mijn twee ondergeschikten hebben namelijk een opvallende voorliefde voor mijn eigen onderdanen. Mijn benen zijn hun ooghoogte immers. Eigenlijk helemaal niet gek, ze worden de hele dag bepaald bij mijn voeten en voetstappen. In het hoge gras doen ze niet anders dan mijn voetstappen volgen. Thuis mogen ze, als ik even zit of een stukkie schrijf, graag hun kop op mijn voeten leggen. Toen Apache nog niet van mijzelf was had ze een voorliefde mijn sokken te verpulveren... en nu begint Ailleen daarvan danig onder de indruk te raken. Setters zijn 'geurfetisjisten' !
Qua reukzin doen ze niks voor mij onder, ze zijn altijd daarin de baas de baas. 
Ailleen en Apache zijn mijn sterke onderdanen die al onze doggyweelde dragen.


 

---------234--------
14-07-2017
Farm Food nr. 1
als boost
  Een van de grootste voorjagerszorgen is de conditie dan wel uithoudingsvermogen van je hond op peil te houden. Het najaarswedstrijd seizoen staat nu weer voor de deur. Als het een hete herfst wordt zullen we de uitputtingsslag misschien meemaken. Na een kwartiertje galopperen mag de fut er niet merkbaar uit gaan, hoewel je dat soms wel kunt waarnemen, let er maar eens op. Beter is deze dip door verlaagde suikerspiegel, het fenomeen hypoglycemie voor te blijven. Vanaf vorig jaar voerde ik op wedstrijddagen de honden een pannekoek als tussendoortje(s). Druivensuiker heb ik ook aan boord maar die werkt wellicht te heftig en te kort. 
Wat beter werkt is de puppy- en kitten poedermelk nl. "Farm Food Nr 1" ; in de vroege ochtend aan te maken en die meerdere malen als drinken aan te bieden. Geeft hetzelfde effect als druivensuiker maar werkt langer door omdat de lever hier een grotere rol in speelt. En is veel lekkerder...


 

---------233--------
13-07-2017
Adrenalineloze maanden
  Vanavond ouderwets 'in den stroomenden regen' wij alle drie tot op den huid nat geworden. Je moet toch echt teefjes zijn als je dan nóg je poten hoog optilt in het gras... anders worden je voetjes zo nat!
De adrenalineloze-mietjes-tijd is hopelijk gauw voorbij als we heel binnenkort weer de velden ingaan. Geen sloot te breed, geen brandnetel te hoog ...een heel andere hond zie je dan:


 

---------232--------
11-07-2017
Moment suprême
  Wie geabonneerd is op jachthonden groepen op FaceBook krijgt regelmatig de prachtigste schilderijen, foto's en filmpjes te zien van stijlvol voorstaande Staander-rassen, setters en/of pointers. Prachtig wat een stijl komt daar soms naar voren. Het ademstokkende moment na al dat voorwerk om zover te komen werkt verslavend voor zowel hond als voorjager.
Ben ik nu zo veeleisend als ik nog wensen daarbij heb?

Wat ik nóg liever zie zijn films van juist al dat vóórwerk. Zoals die voortdurend hoge neus in de wind, die half gesloten ogen en mond. Die start op het perceel, die grote zoektocht in uiterste rengalop gecombineerd met grote zelfstandigheid. Het in eigen rasstijl reageren van de setter op dat eerste geurspoor en hoe die dat op verre afstand uitwerkt. 
Want laten we eerlijk zijn dat voorstaan komt, hoe zeg ik het netjes "bijna als vanzelf" omdat dit erin gefokt is. Werkstijl en verdienstelijkheid uit eeuwenlang daarop geselecteerd zijn. 
Daarentegen met al dat vele oefenen en afzien door samen met de baas, op het moment suprême, een fraaie perceelhantering en jaagpraktijk neer te zetten, dat is pas knap! De beloning van vele uren studeren en inspanning ...om de hele wereld zich daaraan te laten verlekkeren. Laat dat nou eens meer zien, kunnen we allemaal weer wat van leren.


Summertime Lady met Henk ten Klooster op de veldwedstrijd Rütenbrock in Germany, mei-2017...dit had echt een filmpje moeten zijn.

Summary: Members of FB gundoggroups see beautiful pointing dogs pictures very often. There nature, however. My point is, to see more movies of their hunting/braces, independency, brains, lines, upwind and style. Our learning and suffering to bring the dog to this highest level... Representing this gorgeous breed.


 

       
---------231--------
10-07-2017
Hondenlogica
  Omdat we nog even moeten wachten dat we weer het veld in mogen train ik mijn hondjes 'op overige zaken'. Niet fanatiek maar gewoon als nuttige tijdbesteding. Programmatisch?...nou niet echt. Ietwat impulsief gestuurd want ik ben geen professionele hondentrainer. Die rechterbochten soms verkeerd nemen van Ailleen zitten me niet mee, al gaat het echt beter. Het zit er nog niet ingeslepen want ze kijkt regelmatig even om welke kant ik oploop of ik haar misschien toch een 'lichaamstaaltje' geef. Het maakt groot verschil of er wel of geen wildgeuren aanwezig zijn. Als ze maar één molecuul ervan te pakken heeft gaat ze lekker wijd en maakt gebruik van de wind.
Even gesproken over dat impulsieve, daardoor mogelijk belangrijke stappen in trainingsvolgorde overslaand. Een bekend trainers motto is "Als je doet wat je deed, zul je krijgen wat je kreeg" ...


---------230--------
08-07-2017
Open handen
 

Door al die verhalen en columns die ik schrijf krijg ik wel eens een vraag. Bijvoorbeeld deze, doe jij niet teveel met je honden? Je observeert heel veel, je stelt vast, je praat met ze. Krijgen ze wel voldoende tijd, rust en ruimte om zichzelf te zijn. 
Een boodschap die mij de rest van de avond in gepeins doet verzinken.

Hmmm… ben ik nu een jofele baas of ben ik juist zo’n broedse moederkloek? 
Inderdaad vormt het gemiddelde hiertussen de kern van ons hechte drie’man’schap.
Iedereen voedt zijn setters zo op wat je het beste ligt. Door dat gezwalk en reflectie doe je het steeds een ietsje beter; maar toch heeft ieder individu een andere gebruiksaanwijzing. En dat is bij een Ierse setter wel eens wat ingewikkeld omdat er twee zielen in één hond huizen.
In vooral twee eigenschappen/omstandigheden: ik wil een intelligente levenswijze hond en leg daarom mijn ziel er (bij) in, dat is míjn aard. Omdat ik met pensioen ben bestrijken mijn ogen 24/7 hun gaan en staan, dat heeft voor- en nadelen. Vast neem ik me voor wat meer afstand te nemen, want er is meer in dit leven dan alleen maar hun baas zijn. Of me dat gaat lukken...mmwoaah.

Ze kennen mijn ritme en gewoonten en dat past feilloos. Stuiterbal gedrag is evenmin hun aard. Als ik ‘mijn ding doe’ dan leggen ze zich daar vlot bij neer. En heel soms zien ze me toch als personeel, als hun chauffeur naar de blijmakende velden. Ik ben helemaal niet streng of bars maar wanneer die ogen - donkerbruine diepe poelen van hun ziel - strak naar me staren gaan er in mij weekmakers van start om dan plezierig met ze te spelen of de riem te pakken. En soms reageer ik dan expres juist niet want ik regel hun gaan en staan.
Trouwens staren en lief gedrag loont wel! Dat weten onze kiene setters maar al te goed.
Om veel door de vingers te kunnen zien moet je letterlijk open handen naar ze hebben. 
Heb vertrouwen in je hond, je krijgt het drievoudig terug.

Toch heb ik een belangrijke stelregel: wat me niet aanstaat moet bijgesteld worden, ik wil er geen 15 jaar van balen. Een gehoorzame hond is altijd een blije hond.
En ja hoor, we zijn eruit, ik ben een jofele baas.

Summary: The question is... I am very close with my dogs, 24/7 my eyes are watching them. Do they have space enough to have a real happy doglife and space. Hmm yes I think so, we are a good team! And... 1+1 dog = 3


---------229--------
07-07-2017
my castle
  My home is my castle, dat geldt vooral voor een hond. Als er wat verandert daaraan zijn de meeste honden eerst wat bedenkelijk. Twintig badkamers worden hier op de flat gerenoveerd. Al dagenlang dendert het geluid van kango's, boorhamers en hak/breekmachines door onze flatplafonds. De vliegen durven zelfs niet op mijn plafond te landen! 
Voor mijn honden is het een welkome afleiding aan activiteiten en geurenscala. Geuren van soldeertin, verhit plastic, tegellijm, betongruis en vooral drie zich rot zwetende bouwvakkers. Met lage oren staan de beide setters in de deuropening van de badkamer in alle rust alle bewegingen te volgen. En met al die prikkels moet ik wat doen? Nee bedankt, kom honden we gaan een paar uur lopen, in de natuur is het nog spannender!



---------228--------
03-07-2017
Birdsense 
Brains 
Beauty
  Een paar dagen geleden meldde ik dat het (pracht!) Evaluatieverslag Outcross 2014-2017 is gelanceerd. Op mijn beurt ben ik nu begonnen aan het Concept Outcross fokplan voor de verdere jaren (2017-2024). De eerste generatie A*** O'Conlochjes zijn inmiddels twee jaar en moeten er bij komende loopsheden stappen worden ondernomen. Dat hebben we elkaar zo beloofd; we gaan in samenwerking wat moois en unieks op touw zetten. 

'k Heb, denk ik, na maanden voorbereiding een aantal geschikte Rood-Witte partners in petto voor alle vier meiskes. In de verte wel wat familie (hun Rode en Rood-Witte oorsprong is immers dezelfde) maar wel de gewenste variatie in genenpakket. Natuurlijk moet daar eerst over worden gecommuniceerd met de teveneigenaren, maar vooral eerst met onze moederclub in Ierland. 
Geen reu ervan woont in de buurt, wat zeg ik, leven ver weg zelfs. Dat vormt nu echt het probleem: Een gedreven fokker wil zo'n reu meemaken galopperend in het veld, daar thuis observeren, flink en overal aanraken, zijn karakter en alles bespreken met zijn baas. Nog los gezien van te maken hoge kosten er naar toe, misschien wel meerdere malen. 

Daarbij komt ook de heftige Face Book discussie die er de laatste dagen is ontstaan over het type van de IRWS en een geopperde toevoeging (hoax?) aan de rasstandaard: moet 'Fit for Function' zijn. 
Dan bekruipen me direct een aantal vragen: Hoe meet je dat op een show, wat is Fit, voor welke functie, welk sportief werk, agility of een paar uur speed-trial of seizoenlang zware jachtdagen? Maar ze moeten het over-all wel zijn! 
Natuurlijk wil iedereen een in alle opzichten fitte hond waar je sportief mee werkt of op pad gaat. Precies als met de egaal Rode Ierse setter en nu ook binnen de IRWS: er is maar één rasstandaard en toch zijn er twee uitvoeringen en door belangen van elke groep botert het niet zo... 
Kort en goed: het hoeven niet allemaal de beide uitersten te zijn (van bankhangende lieve huishond zonder opdracht tot flitsende Formule1 klasse) daar tussenin zit ergens de waarheid. Zoals sterk, rap, sportief, niet te klein en niet te groot... het liefst ook nog oogstrelend mooi. Houd dit eeuwenlange credo vast: BBB! (Birdsense, Brains, Beauty). Maar ja, als je toppers onder handen hebt wil je vooral niet dat er binnen één generatie al water bij de wijn wordt gedaan.

Summary: I am writing, these days, the concept breeding plan for Outcross 2017-2024 NL. To find suitable partners is very difficult and they are living far apart from Holland. I like to communicate, touch, feel and see them.... 
Also noted the recent FB discussion 'BBB' and 'Fit for Function' ideas (hoax?) for breedstandard to the show/workers/hunters/traillers together. My (our) way is paved with good intentions! There is ONE breedstandard. In my opinion the breed-origin: IKC / Ireland


---------227--------
29-06-2017
geen fut
  Waarom melden hondenliefhebbers gister en vandaag op FaceBook dat hun honden niet willen lopen? Wat hangt er in de lucht, hittedipje? Zo ook hier bij mijzelf, ...al twee maal onderweg in het gras gezeten. Al een dag of drie hobbelen de honden tijdens de wandeling wat rond mij heen, geen enkele fut. "Kom op, loop eens door jullie". Het wordt hoog tijd om weer met het veldwerk aan te mogen vangen. 
Vanmiddag maar eens naar hun 'jakkerbos' gegaan om ze te activeren. Nou...hooguit een paar toegestane uitstapjes in de maïs ernaast daar bleef het bij. Zelfs snuffelen aan hertenschurk- en geweiveegbomen gaf ze geen boost. In de wolkbreuk sjokken wij als drie verzopen katten naar het eindpunt...


---------226--------
26-06-2017
Outcross evaluation NL 2014-2017
  Wat een prachtverslag is er door fokker/duizendkunstenaar Henk gemaakt over de afgelopen periode. De "NL Outcrosscommissie in wording" heeft hierin wat meegedacht, maar eigenlijk heeft Henk in z'n eentje de wereld een handvat gegeven waarvoor de setterwereld het petje af moet (en ook zal) doen. Een diep gevoel van blijheid en dankbaarheid van wat er tot nu is gedaan bekroop in elk geval mij...
Henk en Paulien jullie verdienen daarom een groot applaus (ja lezer van deze column doe dat maar echt nu even achter je schermpje).

Verplichtingen nakomen. De afspraak is jaren eerder vastgelegd dat in dit jaar 2017 het hele nest geëvalueerd moet worden. Een verplichting omdat we met iets zeer bijzonders bezig zijn! Om er zeker van te zijn dat het verslag werd opgesteld is, vanwege de broze bestuurlijke situatie van de ISC, door onze kant maar het voortouw genomen. 
Er mag niets (meer) misgaan in het vervolgtraject!
Het prachtverslag gaat naar de Ierse Setter Club, de Raad van Beheer, onze voedersponsor Farm Food en vooral ook naar de Ierse moederclub want die bepaalt uiteindelijk de erg zware regels waaraan we moeten voldoen. Ik weet zeker dat met dit puike, wat zeg ik, kwalitatief uitzonderlijk nest een heel mooie toekomst is weggelegd voor het behoud van de Ierse Rood-Witte setter (IRWS).

Bij de zoektocht naar passende Rood-Witte partners voor deze A-nest jongelui lopen we tegen levensgrote problemen aan. De fokkers en exposanten die dit goed inzien kun je wereldwijd op een paar handen tellen. Ach joh, dat valt vast wel mee...?! Nee de spoeling aan benodigde kwaliteit is zo flinterdun dat het op water lijkt. Als je alles op een rijtje zet aan kwaliteiten kom je, realistisch blijvend, terecht op mindere kwaliteit bij nafok. Dat is een verschrikkelijk voorland qua behoud van jachtkwaliteiten, karakter, grootte en body mass, stamina, juiste gangwerk en ga maar door. Het is niet meer vijf voor twaalf, de klok heeft al geslagen!

Het gekke is dat bij onze m.i. wèl geschikte partners een aantal (rode) voorouders in de verte gaan dubbeltellen. Verklaarbaar, de beste gebruikshonden komen voort uit die aloude mix van geslachten met meer of minder witte aftekeningen. Een COI lager dan zeg 8% is onmogelijk want 'alles is familie'. Look-alikes zijn er al helemaal niet, die zouden ons door hun onbekende rassenhussel verder weg helpen van het mooie doel. 
De beste weg lijkt gebruik te maken van G3 en G2 Outcrosspartners wijd verspreid over de wereld, immers die voldoen gedeeltelijk / geselecteerd aan de doelstelling. Nog meer kosten, nog meer testen, nog meer inspanning en tijd vergend. De mogelijk beste partner voor bijv. mijn Ailleen Aoife woont in Australie...
Gaan voor behoud van rijke geest, prima karakter en type, daarna komt de kleur wel..... 
Een erg ingewikkeld proces, laat ons maar even begaan met onze plannen voor 2017-2024, het komt allemaal goed. Doe mee, denk mee, fok mee voor de werkelijk bedreigde wereld-erfgoed-diersoort: de IRWS.

Laat ik besluiten met een (on)bekend gezegde: "Alleen een piepend wiel krijgt olie". Als je dit inteelt- en blaadjes-op-de-rails-probleem nou eens goed aanpakt kunnen alle wielen van de IRWS-trein meedoen met een razendgoeie herstart. The breed has lost his wheels! (Rasbridge/Bepler a.o)

Nog onder embargo, de echte /niet ingekorte versie te downloaden voor iedere liefhebber:
Evaluatieverslag Outcross 2014-2017.pdf (NL)
Evaluation Outcross 2014-2017.pdf (English)

Summary: We need Outcrossing, the IRWS breed has lost his hunting capabilities and wheels! The genepool small, smaller, smallest today. This 16 pages rapport is downloadable soon (aug 2017)


---------225--------
25-06-2017
Ga nou...vrij!
  Meerdere honden tegelijk uitlaten betekent altijd wisselwerking. Tussen hen maar ook op de baas. De mijne stijven elkaar nog wel eens in het kwaad, nou ja zeg maar in zelf initiatief nemen: 
Apache loopt al minutenlang met hoge neus gespannen te snuffen in de wind. Ailleen kopieert dit gedrag. (Wat verlangen we allemaal om straks het echte veldwerk weer op te pakken!!
Op een gegeven moment zet Appie toch de sokken erin en met moeite houd ik Ailleen bij me. Als mijn fluit klinkt gaat Ailleen (nu wel!) naast me 'down' om samen de terugkomst van Apache te beleven. Apache komt weldra schuldbewust aanhobbelen, ik zet een basstem op want ze weet dat ze tegen mijn zin vocht. Mijn 'legpuzzel van 1000 stukjes' zit immers grotendeels in hun koppie.
Van de weeromstuit is Ailleen een half uurtje niet bij mijn knie weggeweest. In hun grote sporthart bevindt zich ook een klein hartje.


 

---------224--------
24-06-2017
Reversed osmosis
  Vooral jachthonden, speciaal mijn setters, hebben een fijne neus voor de smaak van drinkwater. Uit alle plassen en vijvers wordt gedronken.... een omgespoelde bak met vers kraanwater wordt de neus voor opgetrokken. En Spa-blauw al helemaal. 
Ik heb (als aquariaan) een osmose apparaat (AquaMedic Reversed-Osmosis), om leidingwater te ontharden, even voor ze in werking gezet. En zie daar, proef geslaagd! Met veel plezier en gesmak drinken ze dit 'omgekeerde' water. Het vergaat met ons toch net zo: Een goed getapt biertje is beter dan ouwe Radler, die weer beter was dan Buckler...


---------223--------
22-06-2017
Kom naast!
  In blognr. 200 schreef ik dat ik Ailleen wat vrijer zou laten om haar beter de kans te geven 'op eigen benen te staan'. Dat lukt geweldig, maar wel een keerzijde die me minder aanstaat. Vrijwel altijd  komt ze van erg ver weg direct aanrennen maar vertikt het nu regelmatig om dan vlak naast me te komen. (Want anders is misschien juist dat revierwerk en dat lollige voorbij). 
Op een meter of vijf afstand gaat ze dan zitten, met de rug naar me toe, gereed om weg te spurten. Met flinke overredingskracht van mij komt ze heus wel naast. Ook al mag ze altijd na 20 tellen zitten weer geheel vrij, naast me komen is haar wat te close. Precies het omgekeerde van slaafsheid, hmmm dat deed ze als jonge pup/puber ook al....
Aan de lange lijn oefenen is onzin in ons geval. Een allerlekkerst snoepje trapt ze niet in, daar heeft ze teveel hersentjes voor.... Kortom hersenwerk is ook topsport!


 

---------223--------
22-06-2017
Nieuw leven
  We zoeken het bos maar weer eens voorzichtig op, het is gewoon te saai en te heet allemaal. Ik houd de beide honden goed in het vizier, bij het minste of geringste reactie op veer/haar/groot wild moeten ze aangelijnd. Op de grens met bos<>bouwland komen ze in actie, dus setters kom 'HIER'. Heb ik ze net aangelijnd zie ik in voor me een fazant het pad oversteken richting berm en aardappelperceel....met achter haar aan drie(?) grauwe schaduwtjes. Generatie 2017 gespot, blij mee. 
Ook wij vervolgden onze weg via een andere route, zoals Wijzen in het Oosten altijd doen.

Summary: The first new pheasant generation 2017 spotted


---------222--------
21-06-2017
Lokdozen...
  Inderdaad de langste dag vandaag en ook de kortste nacht. Om 07.00 uur is het nog lekker koel, de honden halen een beetje de schade in na die uitzonderlijk hete dagen. Gezellig spelend en knokkend belanden ze hijgend bij me in het gras, he he even een rustmoment. Nou niet heus! 
Ze springen en dansen, bijten in hun poten en vacht, beetje paniek breekt eruit. Dat gaan we eens even inspecteren. Hun beider buiken zitten vol met stekende mieren, het krioelt er van. Om er niet helemaal gek van te worden haasten we ons naar de vijver. Verzuip ze maar die krengen. Na een paar minuten onderdompeling vervolgen we goedsmoeds (maar zij ietwat hyper) onze wandeling. Zo te voelen aan het geprik in mijn nek klemt mijn boord ook wat…


---------221--------
15-06-2017
Zieltjes winnen
  In plat Ommer dialect hoor ik achter me..."Hoe krieg ie dat veur mekare dat oew hundties zoô geheurzoam en handzoam bint, ie hoôft moar met 'n aarm te zwoaien en alles kump kloar". Dat er op mij gelet wordt is nu wel heel duidelijk. Enne..was dat gehoorzaam zijn maar honderd procent.
Een mooie gelegenheid om als Setterapostel maar wat aan Vrije School Evangelisatie te doen. Met als afsluiter inderdaad dat laatst genoemde 'klaar komen'. (voor de honden dan he, in de vorm van trillend en bevend van passie voorstaan, met de verslaving -voor het leven- die daar op volgt).

Even zonder gekheid, de clou is gewoon ze lekker hond te laten blijven, hun eigen natuur brengt immers het geluk in ze... Dan had ik veel gemakkelijker een robotje kunnen kopen waar je zo nu en dan een muntje voor de neus moet houden...


"In volle rengalop werpt de setter zich, bij het minste of geringste spoortje wildgeur, om. Verifieert een moment en gaat daarna zich in verlagende en gebukte toestand in de windrichting bewegen om zo de vogel zich te laten drukken. En deze voor lange tijd op die plaats te houden door roerloos Voor te staan". 
Foto: Ailleen heeft zich zojuist in volle snelheid plots in de wind opgedraaid en gaat het echte werk nu beginnen.


 

---------220--------
13-06-2017
Voorzichtig waterwerk
  Nu het field-seizoen nog gesloten is kunnen we werken aan wat overige kundigheden.
Ailleen is nooit bang voor 'te water gaan' geweest maar haar zwemslag verdiende wat extra aandacht. Beter laat dan nooit. Dank zij de warme dagen is het waterwerk voor haar een feestje aan het worden. Eerst zitten op de kant, op commando de dummy halen...gaat nu geruisloos en vrij snel al. De zevende worp vandaag was bijna aan de overzijde. Goed gedaan en positief afgesloten. Morgen weer...

Update: Ook de dag er na ging het goed... Op een andere plaats schrok ze zich wezenloos alsof ze door een haai gebeten was. Ze wil er daar niet meer in! Zelf maar even waden naar die plek, mijn voet voelt een stang en wiel en een stuur.

Summary: Ailleen never afraid 'go swimming' but her stroke earned some extra attention. 


---------219--------
12-06-2017
Stokmaat
  Vrijwel alle Ierse setters zijn te groot en staan door hun hoge body-mass index niet geheel vast en vierkant op de grond. Een IS-reu van 70 cm. schofthoogte is lang geen uitzondering. Ailleen daarentegen is klein van stuk, evenredig in verhoudingen, uitermate bespierd en conditioneel in topvorm. En ik weet heus wel dat er verschil bestaat tussen een IRWS en egaal Rood in type, ribbenkast, sporty en raciness en speed.
Soms hoor ik van omstanders dat ze wat klein is, ja ze is de 'kleinste' uit het nest gebleven. Ik heb daar wel een verklaring voor. Een jonge hond slaapt zich groot. Als pup al moest ik haar verplicht tot rust brengen en slapen was haar ding niet, ze heeft altijd een oog open zeg maar. Haar groei is wellicht geremd door haar eigen alertheid, hoge activiteit in wandelingen en trainingen. Ze heeft een zeer snelle galopstijl ontwikkeld dank zij haar sterke poten. 
Omdat ze nu nog speels en ook wat onvolwassen is heeft ze heus nog een jaar groei en uitzwaren voor de boeg en zal haar stokmaat van nu 56 cm. geheid een paar centimeter groeien. Dan komt ze ruim boven de minimummaat van 57 cm. uit. Wellicht kan ze met haar nakomelingen ook wat moois betekenen voor de grootte en zeker in gezondheid en werkcapaciteiten. Dat ze zgn. te snel is voor een IRWS is alleen maar een pré voor de genenpool.


---------218--------
11-06-2017
Brede oprit
  Op onze wandeling staan opeens beide meiden strakuit in de verte te staren. Op het zandpad zit heel rustig, daar in de verte, een konijntje naar ons te staren. Nee, de honden mogen er niet opaf. Ik commandeer 'achter blijven' en inderdaad komen we netjes voorbij de plaats des onheils. Op de terugweg zijn ze het niet vergeten, beide honden rennen daar de bosjes in en ik ben ze 'kwijt'. Na een sigaretje roken maar eens op onderzoek uitgaand, want fluiten kan op niks uitdraaien. ....Zie ik twee rode kwispelstaarten net boven het maaiveld en zand in de grote bogen door de lucht. De inrit van de konijnenwoning wordt even gratis verruimd...



---------217--------
10-06-2017
Chemisch zweet
  Honden hebben een goede neus voor afwijkend gedrag en geur van de baas. ('k Voel me namelijk zieker de afgelopen dagen en heb een zwaardere kuur, voortdurend koortsig en heb een bloeddruk van 205). 
Steeds komen de beide honden even bij me snuffelen, hoe het staat met de chemische heug en meug, gaan dan weer ter ruste. Niks gevraag, niks drammen maar ze passen zich aan aan mijn nu beperkte ritme. Zulke onvoorwaardelijke vriendinnen hebben is zo fijn voor een mens.



---------216--------
09-06-2017
Bravecto tussenstand
  Op 25 mei heb ik beide honden een Bravecto pil (fluralaner) gegeven tegen teken. 
Let wel: Een lagere dosering, bedoeld voor een klasse lager in gewicht. Zie blog item nr.
189
Apache (24,0 kg.)  geen 1000 mgr >  maar 500 mgr.
Ailleen  (18,9 kg.)   geen 500 mgr >  maar 250 mgr.

Reacties of bijwerkingen: geen
Een aantal weken al fijne resultaten. Ben benieuwd wat de komende maanden gaat gebeuren. Vooraf genoteerd per week aangetroffen teken in de huid:

week 13 6
week 14 4
week 15 6
week 16 8
week 17 12
week 18 6
week 19 6
week 20 14
totaal teken/alive on the dogs 62
Bravecto 25/5/2017 toepassing /apply
week 21-23 0
week 24-28 0
week 29-31 0
updates: 0
week 32-33 0
week 34 3 months, yet! 0
week 35 0
week 36 0
week 37 1 dead
week 38 4 months, yet! 0
week 39 1 dead
week 40 0
week 41 dd 15/10/2017 0
week 42 0
week 43 0
week 44 1 dead
week 45 0
week 46 1 dead
week 47 1 alive
week 48 01-12- Done! 2 alive

Summary: Worldwide seems to be a problem with Fluralaner (Bravecto anti tick and fleas capsule). So I choose for my both dogs the 'half dose' this time, for my own experience. For the real results, we have to wait for the next 4 months score... be continued till week 45? 48?.



---------215--------
03-06-2017
Google translate LOL
  Tijdens het bladeren in de uitslagen en commentaren van de Rood-Witte Ierse setter specialshow in Amerika deed FaceBook mij de suggestie of alles vertaald moest worden.... Oké doe maar eens een gooi in steenkool-engels. Nou, hier in Nederland weten ze exotische namen te bedenken... en anders daar wel. 

Nu snap ik eindelijk dat men daar uitsluitend communiceert met 's honds <"roepnaam"> om zo met schaamrode blosjes op de wangen een Babylonische spraakverwarring te voorkomen:

Bob gchb gebruinde huid met contrasterende haren duizend uitstapjes, Boog waarlijk blind geloof, Bos moet echt vertrouwen hebben bn jh cgc Sd gchs laurierblad eik sint anna hart van rode stenen jh cgc, Sb ch waarlijk één van de soort, Wd waarlijk blind geloof, Wb laurierblad eik zoals tranen voorbij gaan, Rwd laurierblad eik een nieuwe hoop, Rwb laurierblad eik benieuwd wat volgende is.

Omdat je er natuurlijk geen touw aan vast kunt knopen zijn hier de original results ;-)

(Best Of Breed) BOB GCHB Killary's Grand Getaway, BOW Truly Blind Faith, BOS GCHG Truly Gotta Have Faith BN JH CGC, SD GCHS Laurel Oak Santana Heart Of Red Rocks JH CGC, SB CH Truly One Of A Kind, WD Truly Blind Faith, WB Laurel Oak As Tears Go By, RWD Laurel Oak A New Hope, RWB Laurel Oak Wonder What's Next.

 

Summary: According the suggestion of FaceBook to translate the pedigree names. They are in Dutch rather hilarious. Now I understand your communication by aka's.



---------214--------
01-06-2017
Oververhitting enzo
  De afgelopen dagen hebben we opeens tropische temperaturen. Mijn twee honden gooien nu versneld hun winterjas uit, overal ligt hier haar. Ze hebben zichtbaar moeite met deze snelle overgang naar toptemperaturen. Gelukkig hebben ze een inwendige rem ingebouwd; er zijn ook wel setters die dat niet zo hebben. Oppassen dus met honden die wat minder ontwikkelde (warmte)receptoren hebben, en honden die 'nooit stoppen'. Ga vooral om middernacht een lange wandeling maken zou ik zeggen, en laat de hond zelf bepalen hoe actief te zijn.
En waarom zie ik vanmiddag (27°) toch weer fietsende eigenaren met een uitgebluste hond ernaast (er achter beter gezegd). Vraagt dan niemand zich af doe je het voor de hond of uit gemakzucht voor jezelf?! Je zou dom volk moeten verbieden een hond te bezitten.

Dierenarts McIntosh heeft daar onlangs wat over geschreven; een paar high lights daaruit:
Normaal gesproken duurt zo'n gewennings overgang zo'n 10 tot 60 dagen, waardoor o.a. verklaard wordt waarom oververhitting overwegend in het voorjaar of begin van de zomer voorkomt. Honden kunnen veel gemakkelijker in het koele jaargetijde allerlei wisselingen opvangen maar komen in de problemen wanneer opeens de temperatuur snel stijgt. Je moet als voorjager/werkhond trainer zoiets in de gaten hebben en houden!

Hitteshock
Is de oververhitting ernstig, dan kan je hond een hitteshock krijgen. Dit herken je aan snelle hartslag en ademhaling, en niet meer of nauwelijks reageren op prikkels. 
Belangrijkste boodschap: Bij oververhitting van de hond, naast direct op de juiste manier koelen!, altijd z.s.m. dierenartsenhulp inroepen! Een uur treuzelen is al te lang. Wanneer is de hond oververhit en ligt die shock op de loer? Kort en bondig, wanneer de lichaamstemperatuur 41° overschrijdt. 
Het bloed wordt dan namelijk zo stroperig (door eiwitstolling) dat er gemakkelijk hersenbeschadiging en andere uitval (hart, nieren, longfunctie, coma) plaatsvindt. Het stroperige bloed wordt niet zomaar weer dun en de kans van onderkoeling (juist daardoor) ligt dan op de loer.

Er zijn goede wedstrijdrichtlijnen ontwikkeld door de "Urban Search and Rescue Veterinary Group" (USAR): Bij temperaturen boven de 30 graden Celsius zou een (wedstrijd)loop niet meer dan 15 minuten mogen duren. Tussen zijn/haar optrdedens in moeten schaduwrijke lange pauze's zitten met volledige toegang tot water. Het heftige hijgen moet afnemen. Lichaamstemperatuur moet steeds gecontroleerd worden. Indien er voor bijv. een kwalificatie nog een herkansings-run gedaan moet worden verdient het aanbeveling de hele hond vooraf kletsnat te maken (in bijv. sloot). Bij honden met een dikke (en volledig nat gemaakte) vacht zal dan nog steeds de verdamping minder zijn dan de inspanning. Het uitputtings punt komt dan nog eerder om de hoek kijken.

Wees zuinig op je hond en blijf beiden koel.


De mooiste en enig juiste manier om een (oververhitte) hond te koelen: hals, boeg, voeten, borst  
(en eventueel nek, buik en liezen) nat. De rug en achterhand droog
(waarom: die delen koelen het minst, maar werken juist adervernauwend, eclampsie en broeierigheid in de hand)
Picture: IRS 'Tygo' met z'n o zo mooie Adellijke gelaatstrekken (Working Gundogs Bjorn X Drumrue Kerry)


In mijn auto hebben de dames het prima bij heet weer. Ramen geblindeerd, bij de supermarkt achterklep open met hangslot op de bench, onderweg airco aan, ventilator blijft snorren. Jerrycan met fris water onder handbereik. Helaas is het papiertje weggewaaid: " Bevrijd ons maar niet, wij hebben het hierbinnen beter dan jullie erbuiten".


---------213--------
30-05-2017
Ailleen 2 years!
 

Bij Ailleen Aoife O’Conloch haar tweede verjaardag…

TEMPUS FUGIT

Kleine Leen, kom mee naar Buiten
de wielewaal laat zich al horen.
De tijd vliegt… laten w’ons haasten
het heden wordt zo snel verleden.

In veld en wijde verten losgelaten
als op vlindervleugels van de tijd.
Dans en speel maar in dit heden
voorbije tijd komt nooit weerom.

Laat ons saam’ gelukkig wezen
de jaren die ons moge resten
-aan deez’ Buitenmens verbonden-
snellen als een zomer heen.

Vandaag staan w' even stil 
bij alles wat je voor me dee'. 
Sla uit die rappe rode vlerken 
wij vliegen immers mee!

Altijd..

Joop Buiten
30-05-2017

Eng. translation more or less..

  


 

---------212--------
29-05-2017
morgen jarig
  Omdat Ailleen morgen jarig is zingen er wat gedichtjes rond zo in mijn hoofd. Kom, laat ik maar eens wat in de Gulden Snede stijl maken. De Gulden snede wordt ook wel Fibonacci stijl genoemd, oftewel de Phi-reeks. Elk element is afkomstig van de som van de vorige twee elementen. Bijvoorbeeld, het getal 13 wordt verkregen door het getallen 5 en 8 bij elkaar op te tellen en het getal 21 wordt verkregen door 8 bij 13 op te tellen. Hiermee beschrijft de rij van Fibonacci een groeipatroon dat in de natuur is vastgelegd en wordt daarom gezien als een natuurlijke reeks. Denk maar aan Leonardo's vivariumman, een dennenappel, de kransen zaden in de zonnebloem, slakkenhuisvormen enz. Allen klein beginnend en volgens een vaste reeks zich verwijdend en verdubbelend tot bij wijze van spreken oneindig. 
In dit geval: 1 +1 = 2 + 3 = 5 + 8 = 13 woorden en weer terug naar 1.


---------211--------
25-05-2017
Teleurgesteld
  Is het nou intelligentie, verstaan of associatie... of alle drie? Sinds Henk's auto ongeluk (blauwe auto total loss) heeft ie een nieuwe, deze keer een witte. Mijn honden hebben die nieuwe auto een keer of drie gezien. Vanmiddag rijdt er een blauwe Peugeot Partner over het industrieterrein en Apache is opeens heel alert...starend..oortjes hoog, klaar om te spurten. Dan zakt toch die alertheid in, het kwartje viel. 
Maar waarom jakkert zowel Apache als Ailleen een half uurtje later wel naar een wit busje wat daar rijdt. Van teleurstelling is Apache liggend in het gras de Combo gaan nakijken. Geen Lady, Ceasar en Henk, het is de eerste keer dat ik haar zó teleurgesteld heb gezien.

Volgende voorval: 'kom hondjes we gaan uit!' Apache rekt zich lekker uit, gaapt en gaat kwispelend mee naar de voordeur. Ailleen denkt er nog even over na of ze wel wil (lees: toegeven). Bij de voordeur roep ik, mij omkerend, tegen Ailleen 'kom nou, als je niet mee wilt blijf jij maar thuis hoor'. Apache kijkt even trouw omhoog, laat dan haar kop zakken, de staart gaat omlaag en sjokt naar de kamer. Nee lieve schat het was niet voor jou bedoeld! Ik moet altijd op mijn woorden letten bij zulke hoog begaafde setters!!


 

---------210--------
21-05-2017
Krabben
  Honden vinden het vrijwel altijd vies om een volgezogen teek (tick) zelf uit hun huid te verwijderen. Zo te zien aan hun reacties kunnen ze die wel degelijk herkennen en ruiken bij elkaar; vooral Apache begint dan van die smak/spuug bewegingen te maken als ze er bij Ailleen eentje aantreft. 
Vanmiddag op de wandeling ga ik even in het gras zitten. Er landt een lieveheersbeestje op mijn arm en rent daarop wat rond omdat ik mijn arm beweeg. Apache en Ailleen zien dat beestje lopen en beginnen tegelijkertijd vies te smakken en te speekselen en ondertussen zichzelf heftig gaan krabben. Grappig dat overspronggedrag.

Summary: Apache and Ailleen start right to scratch their bodies when they see a ladybug running on my arm


---------209--------
19-05-2017
Veterinair costs
  Omdat ik wil weten wat mijn twee honden me kosten aan de toch al zo dure dierenarts houd ik een lijstje bij (van juni tot juni). Eigenlijk komen we nooit in de dierenkliniek, hooguit voor een verplicht prikje (rabiës) en de twee Bravecto bonbons haal ik voortaan bij de balie.
Oops..Eenmalig in 2016: 2 x HD-röntgenfoto's plus 1 DNA-sample  € 371,25

Tot nu toe ben ik zeer tevreden, heb niet voor niks twee setters uit de gezondst denkbare bloedlijnen ;-) aangeschaft. Ook is ze niets ernstigs overkomen in deze 2 a 3 jaren, zodoende gelukkig dit korte lijstje aan reguliere werk:

Veterinaire kosten totaal:

2015
Ailleen pup-vaccin Versican 37,00
Bravecto 2 dogs  84,25
121,25
2016
Milbemax tbv reis Noorwegen     25,00
Bravecto 2 dogs                          73,20
Ailleen verpl. Rabiës/checkup   56,00
154,20
2017
Bravecto (beiden half dos.)  67,30
Apache verpl. Rabiës/checkup 54,00
112,30

 Summary: My 'fee/donation in the Vet's wallet' is very low. Very happy, they are good and healthy dogs


---------208--------
19-05-2017
kampioenschap grondverzet
  Je doet een setter geen groter plezier dan zo nu en dan flink te laten graven. Het is goed voor de 'jachtontwikkeling', neusgebruik, alertheid en vooral schouderopbouw. Ze is er een beetje fanatiek in moet ik zeggen...

Summary: Fanatic digging to Down Under... They are born mining engineers


---------207--------
18-05-2017
teken rapen
  Het tekenseizoen gaat hier nu echt beginnen. Meerdere malen per dag controleer ik mijn beide setters. Vaak kan ik bij de auto, vlak voor inladen, nog wat kruipende teken van hun kop wegrapen. Vanochtend kon ik toch weer twee volgezogen (als bruine bonen zo groot) achter hun oor wegrapen. Enne...als er nu een half uurtje eerder zo'n volgezogen teek onder de kast is gerold, komen er dan een honderden nimfjes over de vloer lopen? Daar ben je lekker klaar mee dan:



Heb mijn halve-dosering Bravecto (blog nr 189) nog steeds niet toegediend ivm weinig voorkomen van teken maar dit gaat morgen van start. De resultaten komen tzt hier wel te staan.

Niet iedereen is een Buitenmens


---------206--------
16-05-2017
Pletmachines
  Hoe meer ik geniet van mijn honden hoe meer last ik heb van voorbij razende auto's en vrachtwagens. Zoals nu, kippenvel op mijn rug als er vlak onder mijn raam, rond middernacht, een vrachtwagen op grote snelheid door onze bebouwde kom jaagt. Lekker rustig op straat voor hem... ja ja, maar als er nu per ongeluk een kastanjekleurige schicht oversteekt...zo'n soort doemfilm draait er dan in mijn kop.

Overdag ook op ons industrieterrein, heerlijk rustig maar soms wordt een gaspedaal even getest. De ogen en ruiten geblindeerd; hoe ronkender hoe erger de aso. Dan ren ik naar de middenas van de weg. (Met pensioen zijn is toch al een gevaarlijke levensfase, niemand heeft dat immers overleefd.) 
Zo'n snotjoch moet eerst mij dan maar dood rijden... Ailleen en Apache moeten de 16 jaar halen, minstens!



---------205--------
14-05-2017
Dank je de koekoek
03.00 u.
  Onze plaatselijke 'Dante' koekoek heeft een herkenbaar spraakgebrek, nl. drie lettergrepen ipv twee. Opvallend is ook, juist als het mooi weer wordt hoor je hem voortdurend maar ook bij nacht en ontij. Een vogel uit duizenden maar Apache en Ailleen kennen hem. 
Het zit namelijk zo....:
Had ik me vanavond voor de TV geïnstalleerd met een asbakje en kopje koffie maar gelukkig ben ik al bij het tweede liedje van het afgrijselijke Songfestival in slaap gevallen. Om 02:00 uur voel ik twee koude hondeneuzen (nee geen extra tussen n 's) aan mijn arm. Oké, we gaan even een rondje doen in de neon-oranje potdichte mist. Het is opvallend druk om dit uur in de stad... en iedereen fietst de verkeerde kant op. Zou het dan toch Eurovision NL geworden zijn? (die dri3 meiden zingen loepzuiver maar er speelt vast v33l meer t3g3n...)
De honden zijn ergens in de mist volop aan het ravotten en zien er door het vuilnatte zand snel als beesten uit. Dat wordt morgen stofzuigen thuis...
De ons bekende koekoek vliegt al hikkend  koe-ke-koek roepend laag over ons heen. Ailleen rent in de donkere mist luid blaffend met 'haar' vogel mee om hem terug te jagen naar zijn eigen Dante territorium. 
Even later hoor ik hem van verre gelukkig te wezen. Maar bij ons zijn alle honden in de buurt wakker geworden en gaat de 'disney blaf tam-tam' nu een aanvang nemen om de hele wereld over te gaan. Sorry duizenden lieve eigenaren, normaal zijn we niemand tot last. Slaap lekker, dank je de koekoek.



---------204--------
11-05-2017
Over de kop
  In het verhaal hieronder (blog 203) schreef ik dat Ailleen uit is op spel; alles is leuk. Werd ik vanmiddag op 'ons' industrieterrein aangeklampt door een passerende fietser. "Heeft jouw jonge hond die haas nog weer gevonden?" Mijn vraag: Hoezo? 
"Nou wij werken hier op de hoek en hebben met wat personeel voor het raam staan genieten van haar snelheid, ze was sneller dan die haas hoor! Man wat een gang, ze heeft die haas bijna uitgeput. We zagen dat ze met haar neus de haas over de kop gooide maar ze heeft hem niet gegrepen. Ze rende daarna weer naar je toe". 
Even was ik sprakeloos. 
Maar ik weet dit wel: JA ze is gisteren heel even achter de zandbulten buiten mijn zicht geweest en JA ze is géén killer, alles is een spelletje. Al wat leeft heeft ook Ailleen respect voor. Wat fijn om zo'n Ierse setter te hebben.
Alleen.... hazenrein zijn betekent stil blijven kijken hoe zo'n plaaggeest voor je wegrent; alweer meer werk aan de winkel. Hoe leer je ultieme vreugde te beteugelen ;-) 

 


Er wordt wel eens gezegd 'geluk is niet te koop'...
nou, koop dan maar eens een goeie setterpup
om dat geluk te beleven


---------203--------
07-05-2017
Speels en jeugdig
  Once in a liftime. Zo voelt het om nu twee jaren Ailleen Aoife haar baas te zijn. Ben heus geen groentje op honden- of settergebied maar ik ben zeer over haar te spreken. Ze is stressvrij en staat zacht, monter, meegaand en vol jeugdige belangstelling in het leven. Niet alleen haar uiterlijk, ook haar karakter is subliem. Hier spreekt een bar trotse eigenaar! Op de laatste veldwedstrijd in Rutenbrock schreef de keurmeester 'Ailleen is super communicatief maar werkt nog wat speels en jeugdig'. Een mooie bemerking waar ik toch wel blij mee ben! Een Ierse setter uit jachtlijnen is laat rijp, en zeker dit als laatste geboren teefje uit Summertime Lady. Vroeg rijp is ook vaak vroeg rot immers. Te vroeg met het hogeschoolwerk beginnen brengt risico's met zich mee. In jeugdige overmoed iets halfgebakken aangeleerd is met heel veel oefenen hopelijk in betere banen te leiden.

Dulce est despire in loco (het is prettig voortdurend uitgelaten te zijn)
Speel Ailleen, wees blij en maak nog een tiental jaren dikke pret. De tijd vliegt, maar wij vliegen met je mee!
Alles wat we tot nu toe beleefd of geoefend hebben was immers spel, vooral voor haar. 
En daarom kunnen we de toekomst aan. Het werk straks als echt veldwerk gaan neerzetten vergt ook veel studie en inzet van mezelf. Aan de bak want de jeugdklasse is al voorbij en de open klasse is onnoemelijk zwaar.
Wij, Ailleen, Apache en ik, zijn een superformatie, word er voor mijn part maar jaloers op. They are mine!



---------202--------
07-05-2017
Faeces interruptus...
  Sinds vanochtend heeft mijn Nederlandse vocabulaire er een woord bij: Secondeerkeutel (oftewel Patroneerpoep). Als je als jonge hond even niet oplet, even met de neus in de wind de behoefte gaat doen, en je oudere settermaatje gaat ondertussen iets verderop voorstaan wat moet je dan? Juist ja, gekromd-en-wel roerloos blijven seconderen totdat het 'stoppen van de persen' weer opgeheven mag worden.
a dirty mind is a joy forever


---------201--------
04-05-2017
Een jachtknobbel hebben...
  In mijn herinnering komt een uitspraak van mijn moeder Aaltje vanwege mijn slechte rekencijfers op mijn schoolrapport: 'Als je aan de ene kant een knobbel (ergens voor) hebt, dan zit er een deuk aan de andere kant...'. Zou dat eigenlijk ook voor een hond gelden?

De Ierse setter rasstandaard spreekt ook over een knobbel, de jachtknobbel, maar daar wordt de puntige occiput achter de schedel mee bedoeld. Ik bedoel een andere jachtknobbel, die in de hersens zit. De bundel brains die hun natuurlijke intuïtie en reacties aanstuurt. Een Ierse setter is een nogal zelfstandige hond die vooral zelf beslissingen moet nemen, vooral als hij honderden meters van zijn voorjager aan het werk is.