* * *  "Gaoluinn" Working Irish  Red&White  setters  * * *            


home
"Gaoluinn"
Since 1977

Raad van Beheer 
kennelnr:18126

  
 
  
 
 
  Outcross G0 (X1)
  NHSB
nr: G-0-3007740
  
  Chip
nr Ailleen:
  528140000616533
  Chip nr Apache:
 
985112030009397
 puppy reservering

The advance and bloom of the working Irish Red & White setter:
Ailleen Aoife O'Conloch
pronounce/spreek uit als:  Ayl-lain-ie-fe
Eigenaar- voorjager: Joop Buiten,
7731  Ommen, the Netherlands 
fokker/breeder: Henk ten Klooster, (O'Conloch)

pedigree  8 / 12 generations


Recente Columns

  -
Grote misverstand
  - Hondenhaters
  - IRWS litters...

  - Kapotgetraind...
  - Het OOG en de
 
   setterziel. 
 
- Die jachtknobbel...
 



Blog-items:

Gebeurtenis  en datum:  

 

---------482--------
19-11-2018
Bij de les!
  Dat teven beter bij de les blijven en veranderingen in hun omgeving sneller vaststellen was me wel bekend. Vandaag heeft Ailleen deze stelling verstevigd:
Rond middernacht wil ik met A
&A even een rondje lopen en gewoonlijk draven ze over de galerij richting lift. Nu niet, Ailleen slaakt direct bij mijn voordeur hoge gillende blafjes want ze ziet dat er op het einde twee galerijverlichtinslampen stuk zijn. (Je weet wel, die haperende TL-buizen/starter versleten). Toevallig misschien? Nee, want ze holt naar voren en gaat, acht deuren verder, de defecte lamp staan aanblaffen. Er worden bedlampjes aangeknipt....wegwezen dus met deze lawaaimaker.

Update de volgende avond: lamp is nog steeds defect, Ailleen liep er zojuist onderdoor...ze keek echt even omhoog maar blafte niet. Good girl.




- Bij de les!
- Warme vijgen paardenmest
- De pijp uitruimen
- Eerste schijnzwanger
- Roedel ziek
- Clean hands
- Het hoogste goed
- Seniorenweken
- Verboden voor honden
- Publieksmeting
- Blakend
- Overhangende takken
- Puik plan
- Nederland wereldtop
- Down and Stay
- Speurhonden
- Onzalig werk
- Nesthaar
- Geurenwereld
- Very serious!
- Dat rottuig
- Taart eten!
- Ex-verslaafde
- Tweemaal doorweekt
- Onvolkomenheid
- Nieuw geluid
- Vanzelfsprekend
- Na aan de schenen
- Hitte went
- Hond eruit
- Hot haiku
- Dry... inspiration
- Hittegolf
- Ontwikkelruimte
- Prinses op de erwt
- Beschamend
- Avondverleidingen
- Voetafdruk
- Protestactie
- Fibonacci setter
- New IRWS litters
- Twee wipneusjes
- Vloek en zucht
- Afkoeling
- Als boomsetters
- Nooit van de riem
- Stekeligheden
- Stambasisrot
- Setter Set set
- Feather determination
- Gewichtige zaken
- Farting dog
- Wet wet wet
- Samen op excursie
- Opgefrist, zoiets
- Happy Birthday
- Bevriesmomenten
- Botjes ruilen
- Zwolse bos/hei
- Kraanvogel
- In de bloemetjes
- Die enkel
- Setterwandeling
- Pulverheide- Behoedzaam
-- Caterpillars
- mijn Ferrari
- Juiste settertype
- Kunstmest
- Klappende kaken
- Mijn tekenmagneten
- Voorjaarstrials klaar
- Schijnzwangere Apache
- Wat wil je er voor hebben?
- Gevloerd
- Muck Boots shit
- Ben mezelf nog niet
- Buikschuiver
- Rollatorgangetje
- Tekort aan levenslucht
- Never ending story- RVS fluit
- No car sickness
- Afgang groep
- 6355 pageclicks
- Zuidwester bries
- Hondsmoe
- Hoge nood
- Eerste teek 2018
- Surprise 
- Stuivertje wisselen
- Slagveld
- Temptation? No
- Overmoed
- Miss Prodent
- Als een trein
- Groots en meeslepe
nd
- Synchroon
- Natural Backing
- Stil zijn...
- Beaufort force 11
- Applaus gevoelig?
- Opdrogen
- Even ver kijken
- Koppie onder
- van Adel
- De geur van katjes
- Krakkie lopen
- Dog code
- EHBO
- Ze groeit nog
- Kliedernat
- Happy New Year
- Schokgolven
- Boeren zijn niet dom
- Je wordt ouder pappa
- Even doodschudden
- Rauw eitje
- Buikgriep
- Geconditioneerd
- Moreel beraad
- Mijn naaimachien
- Once in a lifetime
- Verstuikte 'enkel'
- Stampvoeten
enzo
- 'Ridgeback'
- Verwerking
- Plaspop
- Bach liefhebbers
- Giny Andro
- Chasing a caddy
- Christmas 2017
- Lonkende verten
- Nose fading
- Effe wennen
- Intuïtie
- Pretpakket
- Onnadenkend
- Bravecto resultaat!
- Van A naar Beter
- Ruig werk
- De baas ingepakt
- Respect!
- Snertwandelingen
- Morgen komt nooit
- Zwaartekracht
- Ailleen nov 2015
- Easy going
- Plofzak
- Wind mee
- Kadaver
- Op de Klippen gelopen
- Our 'problem'
- Snipe again
- Ogenhond
- Split second
- Bijsmaakje
- Steady!...ttt
- Bij de les blijven
- Kringgesprekje
- Als ze van je houden
- Sensorisch
- Beperkte wereld
- Ferm en tatie
- Render Klippen
- Reinaerde
- Bezoek geweest
- Zwarte middelvinger
- Great escape
- Territorium
- 5000 pageviews
- Krols gejammer
- Heel parmant
- Genieten geblazen
- Ze kan het wel
- Op eigen poten
- In ons paleis
- Herfsttint setters
- Mooie schuiverd
- 01:20 u.
- Wat een broek...
- Afstandbediening
- Aan gene zijde
- Status verhoogd
- Huie hondjes
- Overstag, nu!
- Vetzakje
- Toch iets extra
- Ogenhond
- Dudel-jo-ho
- De hond in de pot
- Messen slijpen
- Voor eigen club
- APK
- Startnummer twee
- Gewichtig probleem
- Als de arbeid slaapt
- Bochten
- Een weg omhoog
- Camouflage
- Settertroost
- Handen in de zak
- Beestachtig lekker
- Prekende passie
- Afstand nemen
- Staartactiviteit
- Late fieper
- Boodschap komt over
- Thuisgevoel
- Allergisch
- Stuk ribbenkast
- Duo purposes
- 'Grande Quete'
- Zelfsturend
- In de ban
- Teekvrij!
- Henk's toppers
- Loos alarm
- museumstuk Flash
- mani-cure
- Buiten zicht
- Both stealing!
- Morning after
- Djursland
- Geveerde Ferrari
- 'sightdog..' 
- Loat goan!
- Berekening
- Entre nous
- 11:30 A.M.
- de mepper
- Roodwild
- Zegeningen
- No larking
- Om je even te voeren
- Mamma's kindje
- Simon Carmiggelt setter
- Haas maakt kegel
- Puur natuur
- Inspirerend
- Bende van Nijvel
- Tussenspel
- Zilveren kadaver
- 10 x backing
- In the bush
- Stug dooreten
- Burger fest
- Het laatste woord
- Scherpe kantjes
- Fireworks fun
- Easy steady
- Hoge tekendruk
- In season
- De mais door
- De rust is elders
- Kansenparels
- Hazen track
- Ontwa
pening
- Blessed man
- Mijn onderdanen
- Farm Food nr.1
- Adrenalineloze maanden
- Moment suprême

- Hondenlogica
- Open handen
- My castle
- BBB
- Geen fut
- Evaluation!!
- Ga nou vrij!
- Kom naast!
- Nieuw leven
- Lokdozen
- Zieltjes winnen
- Voorzichtig waterwerk
- Stokmaat
- Brede inrit
- Chemisch zweet
- Bravecto tussenstand
- Translate LOL
- Oververhitting
- 2 years, birthday
- morgen jarig
- teleurgesteld
- Krabben
- Veterinair
- Kampioen grondverzet
- teken rapen
- pletmachines
- koekoek
- over de kop
- Speels en jeugdig
- Faeces interruptus
- Jachtknobbel
- Spelen is leren?
- Heilig vuur
- Koningsnummer
- hinken op 3 benen
- sluiting seizoen
- dagopvang
- achter het stuur
- De knop omzetten
- Rechtergalop
- 3000 page hits
- Afmetingbewust
- De grote omloop
- Fool's Day
- Halve Bravecto
- Braaf!!
- Respect!
- nog niet jarig
- Verslag DK training
- Leentje Staat!
- Domweg gelukkig
- Verwaaiing verwaaid
- Holadiee
- Adrenalinestoot
- Stadsratten
- Jachtig begeleiden
- Teambuilding
- Bekijk de foto's
- What's in a name
- Wandelende berberis
- Veldheerschappij
- wildtelling Dld
- voorpret
- kat met bel
- markeren
- Snippentraining 2
- Showtraining?
- Crouching setter
- natte fazant
- ons kent ons
- hoog begaafd
- de kantjes aflopen
- gele sneeuw
- tegen sluitertijd
- Andere naam
- Harry repetition
- Setting boundaries
- Verliefde blikken
- Voorjaar kom!
- Haagbeuk peepshow
- Hechting
- Welzijn voorop
- Logo try out
- Kantjes af lopen
- Boost
- Onder je neus
- atletiek
- Kreupelhout
- IJs-gruis
- Goud (ge)wicht
- Aan de kletter
- Hergebruik troef
- Samsung terreur
- gemold
- duizend mannen
- natte scheten
- Lange neus
- jaren 70 setters
- Slijpcursusje
- Haiku momentje
- Afterparty
- Happy New Year
- Stressless
- Mooie jaarafsluiting
- wie roept me
- zonde...
- GPS-speed
- Luchtfietserij
- Verstandhouding en vertrouwen
- Dubbel twee
- Strakke staart
- Knallen!!
- Karweitje
- Onderaards gerommel
- Hoor!...muziek
- Dolce
&Gabbana
- mijn 2 schatten
- tandje hoger...
- Klank en weerklank
- wie een kuil graaft
- teek care
- ras(h)erkenning
- de smaak van Puur
- met kleerscheuren
- kwelgeest fini
- TG4 Channel
- antidepressivum
- bloed
- kontje geven
- totverweisen
- gedachten lezen
- Puber af
- Ambi-pur zooi
- Water verversen!
- Agility testje
- als een trein
- 219 jaar terug
- Snippen III
- dogtalk
- gezichtsverlies
- riemlengte
- De jodelfamilie
- pooppaw
- Snippen
- Vocabulaire
- Kleinschalig werk
- Bravecto
- de laagvlieger
- slaapfeestje
- wakker worden!
- flap-over
- wildredding 1
- op je tellen passen
- de aankeuring
- HD uitslag binnen
- tevenplas
- hoogbegaafd en dan...
- Yearbook Ireland
- Teamwork!
- maisrace
- HD foto maken
- wegwerp BBQ
- Dóórstaan
- Heimwee en geluk
- de kunst van opvoeden
- Leerling en meester
- Trendsetters
- Magic of Norway
- respecteren
- Leesbril kwijt
- Samen alweer staan
- Samen staan
- Down!!
- in de strijd!
- humorhondje
- eerste apport
- Bad Kreuznach
- de roerdomp
- intelligentie
- de kwartels los
- Hartsbourne Vanity
- voorstaan
- oudejaarsavond
- teevendeal
- te zacht weer nog
- hersteltijd ahem
- goed neusje
- grabbelton
- afgesproken werk- formidabel
- eigen initiatief
- wildrooster
- Apache klasse apart
- het kwartje valt- stormy weather
- mamma's kindje
- tekendruk hoog
- uitglijer
- middernachtelijke mist
- gewichtscurven
- even wat plaatjes
- de eerste fazant
- de plomp in
- ODD
- kleurverandering
- natural backer
- resonerende auto
- late wesp
- wat een energie
- setterwandeling
- de veldmuis
- ze respecteert
- zachte mond
- de tweelingen
- de natuur in
- op oorlogspad
- nieuwe moeder
- de kofferbak klaar
- waar is het vogeltje
- pasfoto 37e dag
- pups 5 weken film

- pups 5 weken film
- pups 26e dag
- knuffel
- groeicurve pup
- pups 7e dag
- pups 4e dag
- pups 3e dag
- Klusjes vooraf
- Breaking news
 -1e aankondiging
 - Stamboom

 


Mijn Ierse setter sixpack's

---------482--------
09-11-2018
Warme vijgen
  Wat een heerlijk gevoel is dat toch, ik bedoel dat je bij Ierse setters nooit ongerust hoeft te zijn. Omdat ik met een door vocht opgezet linkerbeen me voortsleep voor een 'paar kilometer bospad' belopen mijn settertjes ongeveer 30 kilometer in dezelfde tijd. Zo nu en dan dwarst een rode schicht van kreupelhout naar kreupelhout. Heel even klinkt een hoge gil als een zweem van damwild wordt geroken. Ze nemen het ervan, dat was ook de opzet! Dat kan ook anders; sommige Ieren komen al 10 jaar niet los van het touw las ik vorige week...laat hun fokker dat maar niet lezen.

Ik ben deze middag juist blij met een oponthoudpraatje als een mooie mevrouw op een paard komt langsgestapt. Ohh zo mooi rechtop, borst flink vooruit, haar knieën strak tegen de flap en hakken laag. Echt, ik moet mijn handen op mijn rug in elkaar haken om niet haar strakke rijbroek vaker aan te raken. Ben wel oud maar nog niet seniel, eigenlijk hoort het niet. Hoho terug naar Apache en Ailleen.

Ze waren namelijk vlak achter het paard gaan liggen uithijgen. Wanneer een lange zwarte staart omhoog gaat... een piramide van dampende mest wordt gedeponeerd deinzen ze terug. Wég uit die stank. Nou, drie jaar geleden hadden ze van de warme vijgen gesnoept, vast wel. 
Er gaat allang niets meer fout, iets om erg dankbaar voor te zijn. Wij, roedeltje van drie, weten exact waar onze honderden puzzelstukjes hun plaats hebben. 
En Ailleen, mijn schijnzwangere schat begint even later bij het zicht van onze auto zacht te jammeren, ze wil nu naar huis naar haar knuffels want die zijn al uren alleen...

Als er reïncarnate zou bestaan zou ik setter bij mijzelf willen zijn...het liefst zónder hormonen.


Uit: Ailleen's jachtige leven
helaas de allerlaatste, 'k ben solidair met Carolien die stopt met ISK redactie
9-11-2018



---------481--------
04-11-2018
Joop! kom hier
  In de verte staat een mevrouw, met dochtertje in haar kielzog, naar me te roepen. Tenminste zo vat ik het : "Joop!, kom Joop!" maar op.
Een potig, en ja kort-potig ook, zwartwitte kruising komt uit de struiken tevoorschijn. Apache en Ailleen maken op hun beschaafde edele manier kennis met hem. Wanneer hij ietsje opdringeriger wordt gaan mijn twee teefjes netjes zitten, in hun veilige #MeToo stand.
De vrouw roept nogmaals "Joop! kom hier". Jaahaa ik kom al, roep ik. Ze lacht en zegt tegen haar dochter 'die meneer heet toevallig ook Joop, maar die moet hier maar blijven'. En zo wordt mijn leven nou altijd door anderen geagendeerd...



---------480--------
01-11-2018
De pijp uitruimen
  Met wonder en geweld graaft Ailleen zich, in een stief kwartiertje, de diepte in. Wanneer ik even later haar staart niet meer bovengronds zie moet ik 't maar even gaan controleren. Leentje zit nagenoeg klem in het konijnenhol, 'k zie nog net een stukje staart. Ze moet echt worstelen om zich te bevrijden. 
Dat het konijn allang de pijp uit is (en zijn heil heeft gezocht in een van de pijpen van de buren) heeft ze in al haar ijver niet meegekregen. Zo krijgen beide jachthondjes, naast pretogen, tevens voldoende hersenwerk en beweging als mijn eigen voetbalknie het even laat afweten. Later in huis veegde ik van mijn 'aardhonden' een pond zand bij elkaar.



---------479--------
24-10-2018
Haar eerste schijnzwangerschap
  Kom ik weer thuis van een boodschapje klopt Leentje zacht met haar staart. Ach meissie wat lig je daar nu in een nieuw standje... Speelgoedjes en piepbeest, al maanden foetsie of niet in tel, nu verzameld bij haar buik. Nu weet ik ook waarom ze onderweg voortdurend schelle kreetjes slaakt, ze wil naar huis. Is ook niet bij me weg te slaan, bekrast mijn benen, als was het dat ik pups in mijn jaszak draag. Bevlogen verwarde dame in echt hoorbaar hormonale staat. Apache zoekt regelmatig haar melkklieren op, die zullen vast naar melk ruiken. Ik geniet er Buitensporig van maar hou me angstvallig wat afzijdig.


Zo PUUR kende ik haar nog niet..., 'k heb er alle vertrouwen in voor de toekomst



---------478--------
23-10-2018
Een roedelziektetje
  Gisteravond knorden en pruttelden de buikjes van Ailleen en Apache luid en duidelijk. Vanochtend had ikzelf eveneens buikkrampen en merk ik dat we ons alle drie ziek voelen. 
Verkeerd voer? Hmmm wat zij eten is elke dag hetzelfde en ik lust dat echt niet. Kan zoiets in de lucht zitten? Wat 'gaat er rond' ?
Ze grazen door conditiegebrek vanochtend gras, gras en nog eens gras en spugen daarna hardgrondig. En ikzelf.... moest haast maken om thuis te komen. We hebben er een pyjamadagje van gemaakt. Letterlijk en figuurlijk de tank leeg alle drie, de auto ook, maar morgen is er weer AOW om beperkt te tanken.



---------477--------
21-10-2018
Keep your hands clean
  Handwassopje met de oogst van een hete stoffige zomer.
Ik me maar steeds afvragen waarom mijn handen zo gauw groezelig zijn...

It was a long and hot summer, result dusty leashes!  "Don't want to get my hands dirty"  ;-) 



---------476--------
20-10-2018
Het hoogste goed
  Van wat rondkeutelen bij 'de nieuwsberichten in de berm' naar die split-second van hoogste paraatheid. 't Heilige Vuur knalde er weer uit vandaag. Die omslag, zo mooi! (Helemaal niks zeggen, alleen maar kijken en genieten). Wat doet de geur van een snip veel met setterpassie; zijn wij mensen minkukels bij.

Daarom zijn er die wereldkampioenschappen Snipe in Ierland; het hoogste genot voor hondenbrains en zintuigen. In 2020 maar met een puik settergroepje erheen dunkt me... moet er wel veel meer getraind worden ja!


Ailleen staat voor op snip , Apache (re) patroneert... die leert het ook nog wel eens om dan rustig te blijven staan

Summary: Passion and fun on snipe. That split second in passion this afternoon, my both bitches steady pointing.



---------475--------
19-10-2018
Seniorenweken
  Op hun uiterste gemakkie fietst er een 'herfstvakantie echtpaar op leeftijd' langs ons. 
Ach ja, de eerste dag immers van de herfstvakantie hier. Ik roep alvast naar Apache en Ailleen 'ga op het gras'.... dat lukt hen redelijk. Begint die mevrouw naar me te roepen: 
"Gooed heej.... enne gefeliciteerd met zulke puike Ieren, TOP!!" 
Huh?  'dank u wel mevrouw'.
"Ja" roept ze nog achterom, "ik ben jarenlang hondenkeurmeester geweest, ik weet nog best hoe deze er uit horen te zien hoor, dat verleer je nooit".
'k Had graag even met die schattige mevrouw
reminiscerend gebabbeld. En wie was ze...

Eigenlijk hè, even tussen ons, ben ik er iedere keer weer blij van als men HET ziet.




Nie alles wat rooi is
is 'n setter nie



---------474--------
17-10-2018
Verboden voor Honden
  Dankzij zijn verre schreeuw wordt de fazanthaan even later passievol gelokaliseerd. Jammer van dat schapengaas, 'k had Leentje graag begeleid die paar laatste meters. Even met het gaas rammelen en ja daar ging ie snorrend op. Eerst die onweerstaanbare geur, dan dat geluid, 't scheelde niet veel of Leentje was daardoor een 'dedicated fencejumper' geworden.



---------473--------
16-10-2018
Publieksmening
  Ze zijn van Adel
Vandaag was weer zo'n dag (nl. ze even meenemen de stad in) dat mensen hardop mij vragen "Hoe heb jij je twee honden opgevoed, we staan met verbazing te kijken, wat een gemak zulke honden, vooral setters, te hebben". 
Wel vijf verschillende koppels reageerden zo onderweg vandaag (ouder echtpaar die vroeger een Ier hadden, zakenlui, twee bouwvakkers, twee vrachtwagenchauffeurs, twee winkelende vrouwen met sjiewawaas). 
Tja, ik wil me niet op de borst slaan maar het is zo erg eenvoudig allemaal; ik heb werkelijk geen omkijken naar ze. Maar toch voelt zo'n klankbord wel lekker.
Want Ailleen en Apache weten vooral niet wat straf/stress is, the easy way. Daarbij komt dat ze uit de allerbeste bloedlijnen komen inclusief juiste karakter en intelligentia. 

Het aardigste was toen ze beide onaangelijnd voor de deur van de slager lagen dat de drie toestormende chihuahua's met geen blik waardig werden gekeurd...'wij zijn van Adel, sodemieter op jullie, want ons knaagbot komt zo'. 
Nou geef mij maar deze
Ieren onderhanden en niet zojuist die heet(!) striemende rollijnen om mijn enkels. Mijn been was juist aan de beterende hand.

P.S.
Dit is mijn eigen site en ik mag hier mijn eigen lieve setters ophemelen, ze verdienen het elke dag zo blij ben ik met ze.


Het andere publiek:
today 8000 pageviews...35 countries



---------472--------
15-10-2018
Blakend
  Vandaag is Ailleen Aoife O'Conloch precies 1234 dagen oud, voor 't gemak zeg 3,5 jr. Even groter nu dan de voorgeschreven minimummaat en vind ikzelf naar aardig 'uitgezwaard tevenmodelletje'. Dat ze volgens sommigen 'wat klein en fijntjes is' nou dat is een pré bij al dat te hoge/zware gedoe. Als ik eerlijk ben: al haar gangen maar vooral galopstijl is nog steeds de ultieme beleving. Ze legt met al haar fijne capaciteiten GOUD in voor mogelijk toekomstige IRWS.

We worstelen alle drie wat met ons overgewicht, ondanks zo'n 1,5 kilo teveel steekt Leentje toch lekker in haar vel. Ze blaakt van gezondheid en aan passie ontbreekt het niet.
We moeten daarom vaker en langer op pad....want al die extra opgebouwde gratis weelde MOET er af!



---------471--------
06-10-2018
Overhangende takken
  Want hij zal zijn gelijk een frisse boom,
In vette grond geplant bij enen stroom...

Steeds, wanneer er een windvlaagje opsteekt horen we het plopperdeplopperdeplop geluid.
Voor de honden Ailleen en Apache een nieuw fenomeen zoals nu de mooiste en volgroeidste eikels in de sloot worden gemitrailleerd. De windvlagen zijn amper te zien maar wel (als walking sound) te volgen op deze aardige manier. 
Zo belandt er wel kostbare wintervoorraad zomaar in de sloot. Alhoewel, een foeragerende Vlaamse Gaai hipt voor ons uit en slikt haastig twee joekels van eikels naar binnen. Heel soepeltjes gaat zoiets. Hopelijk krijgt dat ventje geen darmperforatie ervan want eikelpuntjes zijn vlijmscherp. Bij al die waarschuwingen voor honden staat dat er nooit bij, terwijl dat perforeren het meeste gevaar oplevert. 
Mother Nature always knows best... zullen we maar zeggen.



---------470--------
04-10-2018
Puik plan
  Vandaag is het 4 oktober, ik denk dat ik mijzelf als roedelleider maar eens ga vertroetelen. Een stevig biefstukje koop. Mijn setters hebben het immers jaarrond al perfect voor elkaar ;-) 


World animal day.... bought a beef steak for myself (packleader first lol)




Wie wil er drie weken op mijn honden passen?
Ben erg toe aan drie weken aaneen slapen
naar drie weken geen verplichtingen, vooral
zonder verlangen naar roken of eten...

Maar ja
als je levenslang hebt gekregen
stelt drie weken ook niks voor.

 

---------469--------
01-10-2018
Nederland Wereldtop
  Even een prikkelpraatje

Kleine uitsnede van wat er plaats vindt: Als ik de laatste 4 grote NL tentoonstellingsuitslagen (deze maand sept Ahoy en Maastricht bijv.) bezie zou je bijna gaan geloven dat Nederland de absolute wereldtop aan Ierse setters bevat...want
opgeteld (12+16+13+13) dus een sliert van
54 deelnemende setters, hebben allemaal, zonder uitzondering, een Uitmuntend (U=Excellent) toegekend gekregen!!!  
Verdeeld over 4 verschillende keurmeesters, ook dat!

Geen enkele ZG, Goed, of Matig want inferieure kwaliteit bestaat hier immers niet / is niet in tel, beter gezegd willen we niet horen. En anders roepen we boos zo'n keurmeester ter verantwoording, danwel bedanken we hem/haar deze keer niet uitbundig op FaceBook. De beste keurman of -vrouw wil ook graag een keer opnieuw uitgenodigd worden en gaan op 'pleasing safe'. Je krijgt daarom allemaal de pUdelpreis in de hand gedrukt, iedereen tevreden. Lang leve het systeem.
Fact-check?
zie TT uitslagen van onze club. En als je toch al bladert kijk daar even verder omlaag in de 20 eerdere shows.... dan wordt alles duidelijk. Het regent niet alleen U'tjes, als een mitrailleurvuur klettert het U'tjes jaarrond! 

Vele (gelukkig wel kwaliteits/technische!)foto's vertellen daarna gemakkelijk wat er aan de setters mankeert zonder daarvoor 'kaltgestellt' te zijn...
Ben eigenlijk best benieuwd hoe de geschreven beoordelingstekst zich betrouwbaar verhoudt tot de uiteindelijke kwalificatie, nog los gezien van de standaardeisen of interpretatie ervan.

Niet te geloven hoe ziek ongeloofwaardig het KM-korps/FCI-systeem is geworden, ons ras ging hiermee eerst geleidelijk maar nu versneld de vernieling in. 
Was het maar niet waar...
Dank U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U U wel

Mijn hier bijbehorend Column is van 8 september jl.: Het grote misverstand (bij de IRWS)

Summary: In total of 4 big Dutch conformation dogshows these days, gained all 54 Irish setters an Excellent. No Very Good, no Good were given. 
I.m.h.o. this judging system is bad, very bad for our breed (= Class 1 Hunting dog)
Nightblindness is decreasing, dayblindness is increasing ;-)



---------468--------
26-09-2018
Down and Stay
  Nog steeds werpt de plateautraining van Ailleen haar vruchten af. Vanaf haar komst van Henk heb ik daarmee destijds het commando DOWN en BLIJF er zo spelenderwijs ingetraind. Nu ze ruim 3 jaar is blijkt nog steeds een wijzinkje van één vinger al voldoende. Lekker makkelijk op een grasje of terrasje.
Wat is plateautraining: https://www.youtube.com/watch?v=vE9r7ApdY1A&feature=youtube_gdata_player

Praktijkgeval. Vanmiddag was ze wat warm en ik wilde haar in de schaduw 'verplichte rust' gunnen; ik wijs met met vinger naar het gras...ze zakt gehoorzaam door haar poten en ligt lekker uit te hijgen. Na een kwartiertje wil ik verder en loop het pad verder af met Apache. Wanneer ik Leentje ga missen kijk ik achterom: ach, ze ligt er nog, heerlijk ontspannen zelfs.
Omdat ik haar geleerd heb (bij zo'n opdracht) nooit je plaats te verlaten betekent nu dat ik terug moet lopen om haar toe te fluisteren... "ga nu maar vrij". 
Als een springveer zet mijn altijd blije settertje ook nu de witte sportsokken erin.



---------467--------
22-09-2018
Speurhonden
  Dat reebokje moet mijn twee setters al vroeg geroken hebben. Zijn juiste moment afwachtend om te vluchten als de honden bovenwinds hem passeren. Vlak voor me komt hij de maïs uitzetten en gaat in sierlijke sprongen voor me uit. 
Als ik voor onze veiligheid Ailleen en Apache, die al snel uit de maïsstoppel komen opdagen, aanlijn staan deze wel vijf minuten op scherp. Het hele stuk pad voor ons wordt minutieus op hoefafdrukken geïnventariseerd. Waar hij was gedwarst verslapt hun aandacht en mogen ze weer los.
De neus van een setter doet niet veel onder voor een reetje. Reetegoed dus.


De maïs begint zowaar weer wat groener te worden. Septembergroen verrijkt de voedingswaarde niet.



---------466--------
19-09-2018
Onzalig werk
  "Wat een formidabel contact hebben jullie samen in het veld" dat zei de keurmeester vandaag op de CAC veldwedstrijd. Ja Leentje en ik hebben ons best gedaan; ik met een zeer been op pad (hola stapje terug, toch te vroeg gejuichd) en mijn settertje al ploeterend door de taaie mosterd / bladrammenas groenbemester. 
Gewas even hoog als haar kopje en die stengels willen maar niet knappen, gelukkig bleef ze goed door-rammenassen tot ze er bijna bij neerviel. Good girl. Vogels kwamen we er niet in tegen... ook niet in de bieten ernaast.


zulke stengels groeien alle kanten op, er zijn dan ook geen paadjes...

Alles wat terugkijkend vandaag heb ik me een paar zaken voorgenomen: 
1. Ze moet zelfstandig veel verder en wijder gaan, horizonten opzoeken, maar ja ik train te weinig en we moeten het doen met  postzegelveldjes.
2. Is dit nog wel het ultieme spel op de wind? Najaarswedstrijden als deze, hmmm dan heb ik veel liever voorjaarswedstrijden op de vlakte.
3. Als ik de moed kan vinden 20 kilo afvallen, de hond 1,5 kg. Ze had beste motivatie maar kwam aan het eind van de volle loop gewoon adem en spierkracht tekort, zo ook ik.

4. Het allergrootste probleem is de wildstand. Mijn laatste 5 optredens (in 2017 en 2018 voorgebrachte Apache + Ailleen) daar heeft steeds als resultaat gehad: Wel je uit de naad lopen maar geen wild aantreffen, ook niet na herkansingen draait het uit op NC (Non Classé). Op die manier bereikt ons aandachts- en adrenalinepeil zijn dieptepunt. Het lijkt me stug dat mijn twee setters wild zouden 'laten liggen'! Strengere ORWEJA regels nu op 'goed geplaatst wild', maar als die drie woordjes nog niet eens van toepassing zijn... dan houdt alles op.

Ruim honderd euro moeten sparen (hond,mens,benzine) voor zo'n dagje gezellig deelnemen kan ik beter besteden. Want vandaag hebben alle 9 wedstrijdhonden helaas geen veerwild aangetroffen. N.B: Om 14.00 uur had nog niemand een hond op een fazant, patrijs of überhaupt op een verwaaiing zien reageren!
In laatste inspanning de twee betere honden van hedenochtend nog een kleine herkansing gekregen. Had ik ook wel gewild. Uiteindelijk gaat er in een bloemenperceel een klucht van 15 patrijzen op. Hoe wil je dan ooit een mooi punt scoren met zulk onrustig (ril) wild. Concurrent ES Antje bracht het er goed van af, gezien de omstandigheden zeker. 
Hoe nu verder? 

Summary: The biggest problem in Holland is lack of game/wild birds. Today fieldtrial all 9 dogs not even smell/or pointing birds. Afternoon, 1 dog pointing group of 15 partridges.... it's not fair.


Leentje @ work


zie je wel, we zitten met ons vijftienen op één plek



---------465--------
16-09-2018
Nesthaar
  Lieve kinderen hebben veel namen. Bij mijn setters geldt dat ook; al drie jaar lang luistert mijn karakterhondje Ailleen Aoife O'Conloch naar alle namen die ik roep. In al mijn columns en blogjes passeren: Popsy, Kleine Leentje, Ailleentje of kortweg Leen. (Daarom heb ik ook het commando 'Neen!' vervangen door een Deens klinkende 'Naai!', om foute schrik te voorkomen). 
Nou, eigenlijk verschrikt ze nergens van.
De laatste tijd ontdek ik dat kleine Leentje een heel volwassen Ierse setter is geworden. Dat het nu tijd wordt dat -ooit schattig pluizige- nesthaar op haar opperarmen en sprongen maar eens echt te verwijderen. Puppiehaar wat drie jaar mocht blijven zitten hoort gewoon niet meer bij haar status. 
Haar koosnaam 'Leentje' houdt ze wel.


Bij deze foto: 
Verderop, buiten beeld, ploft Apache omlaag... gaat voorliggen i.p.v. voorstaan omdat de dekking zo laag is. Een staartveer lijkt boven het gras uit te steken....
Prompt gaat Ailleen, die bij me loopt, in de backing/patroneer- oftewel respecteerstand. (Dit is géén voorstaan maar juist alle Apache-bewegingen met de ogen volgend om assistentie te verlenen). Zoiets geeft mij steeds weer een vreugdegevoel. 
Mobieltjefoto kom ik niet onderuit, helaas gaat het dan meestal fout met de verdere afwerking. Want Appie sluipt (zonder mij) te ver naar voren en gaat al snel de hen op. De ban verbroken en wandelen we gedrieën verder. Door maandenlang gedoe met enkels en gapend onderbeen moet onze conditie omhoog, vooral alle drie: veel kilootjes kwijtraken!

Summary: My little big girl. Ailleen is not a puppy anymore, she advanced to a Gentle Lady now. So, next grooming moment will be special to her (3,3 years still exsisted) ...blonde puppyhair on the shoulders ;-) 




---------464--------
04-09-2018
Geurenwereld
  Wij zullen als mensen nooit de hondse geurenwereld kennen. Ik blijf me steeds verbazen.
- Lopen we vanochtend langs de waterpartij. Apache blijft staan snuffen, ogen geheel dicht, zeer geconcentreerd! Stapt een meter of tien langzaam vooruit, begeeft zich 6 stappen in het water en begint water te happen. Vooral happen en kauwen: er drijft een boterham, achteloos weggeworpen door een hengelaar daar gister aan het strandje.
- Nog zoiets. Een paar dagen geleden lag ik in het gras lag bij dat opblazen van die luchtballon en trok toen een pleistertje van mijn vinger. Nu we daar weer eens in de buurt zijn hobbelt Leentje wat vooruit en gaat heerlijk liggen rollen in het gras. Op exact diezelfde 'baas'plek want daar ligt nog (netjes toegevouwen en in de bodem gedrukt) mijn pleister... met haar voorpoot rolt ze hem tevoorschijn.
- Of: Komt er een vreemde hond op me af. Zonder te groeten gaat als eerste zijn neus richting mijn onderbeen. Zou hij van veraf werkelijk de geur van ontbinding aan mij gedetecteerd hebben?



---------463--------
01-09-2018
Very serious stuff
  Mijn settermeiden hebben het letterlijk op hun heupen! Twee teven tegelijk loops, dus lekker dubbelloops bij Leentje's eerste heat. Houen zo, da's wel zo makkelijk voor de komende jaren. Een warm welkome situatie voor ons allemaal, eigenlijk hè geniet ik van loopsheid, zo eerlijk en natuurlijk is die status.

Summary: No, it's not a real mating this time. My 'hormonegirls' are playing together now. Ailleen is young, in my opinion too young for mating at her first heat. Maybe next time (D.V. march 2019?!) she will meet a fast intelligent IRWS Adonis-hunter. (Please give/e-mail me the ultimate partner-tip) 
Our hunting-lines are slow starters, not in mind/brains but in body. Fully grown at 4 years; I am so happy with that. So they are able to functionate till high ages! (An Irish setter is pertinent not full grown in 1,5 or 2 years, impossible)

IMPORTANT:
We need her (summer)puppies here. She is a very special character. Maybe we can make a pact: Pregnancy for all Dutch litttersisters (Aroon O'Conloch, Ailean O'Conloch and Ailleen Aoife O'Conloch) check their pedigree in the page-heading

Needed for the future of the healthy and lower-related IRWS, all over the world. Let their Red and White son's be mated to bitches @ every IRWS breeder in the world. To lower the COI and Kinship, increasing hunting abilities en sporty body's... and handsome beauties.
And what type to breed for
In my humble opinion:
SETTERS! Like the Irishmen have and has developed.  "Wrestlers". 
A sporty Irish setter, with famous setterelegance, mediumweighted, strong boned bold, not heavy/big, rather small, square bodies, fast and easy galloper, with working style and ultimate in beauty, brains, character and stamina. 
Dual
Triple purpose: to shoot birds over, field-trialling, showing, (and nevertheless 'daily hugging on the couch' for the silly Dutch people).
Fingers crossed. Join me/join us.

 

Zeg nou zelf pure functionaliteit... perfecte standaard IRWS, speciaal bedoeld en gebouwd voor deze elementen. Let ook eens op die achterhanden en croupe's:


Confined Stakes september 2018 Wicklow mountains. Hey Irishmen, send frozen sperm to us for our X1-bitches...
(Picture: Raymond Monroe)



---------462--------
31-08-2018
Laat  'm gaan!
  Vooral voor mijn zere scheenbeen kwam het prachtig uit dat een joekel van een luchtballon werd opgeblazen. Het helse kabaal van blowers en vlammenwerpers is ook een mooie manier om de stabiliteit van je setters te onderhouden. Socialiseren is immers niet alleen laten 'kennismaken met' maar veel vaker het 'leren omgaan' met prikkels en het negeren van negatieve triggers. Vertrouwen geven is vertrouwen krijgen.
Ondertussen koekeloer ik wat naar alle drukte; vangen ondertussen mijn beide settermeiden een viertal veldmuizen. Wanneer de grote bal loskomt van de bodem klauteren vrijwel alle omstanders rap in het mandje (tjonge wat veel deelnemers gaan er in zeg) en buldert de hitte het gevaarte omhoog....
Gedreven door het spel op de wind naar verre einders. Net zoals mijn settertjes doen....



---------461--------
19-0
8-2018
Dat rottuig
  Weg met het tuigje, lang leve de sliplijn. Twee weken geleden had ik juist een kritische column daarover (klick hier) geschreven. Want ik was wat bozig geworden om die hondentuigen overal, vooral bij setters.
N.B.: Mijn Ailleen is loops aan het worden. Wordt ze vanochtend belaagd door een reu, inderdaad met zo'n rottuigje om. Mijn teefje probeert al blaffend en grommend te ontkomen, slaat hem met voorpoten om de oren en hapt naar zijn oor. Hij blijft maar doorgaan. 
Opeens gegil van Ailleen.... haar voorpoot is van-onder-op verstrikt geraakt in zijn tuigje, rondgedraaid en snoert af. Beide bazen nemen een snoekduik. Wat we ook doen aan die gillende dansende hond(en) die kutgesp wil niet los, of anders gezegd welke hond moeten we dan nu 'overdekop gooien'. Ongekend hoe hard die honden aan elkaar sjorren zeg. Ik ga mijn policy veranderen namelijk laat iedereen bij mijn hond wegblijven, zeker die met een tuig om!!!



---------460--------
17-0
8-2018
Taart eten!
  Wanneer een jong meiske op een goede dag 'opeens bij de grote meisjes gaat horen' is het een goede gewoonte daarbij even stil te staan, bijv. een gebakje te eten. Het gaat toch ook om de opvolging van geslachten, toch? In dit geval zeker, ook al is het nu haar 1175e levensdag, we hebben haar bloedvoering broodnodig voor de toekomst.

Bij mijn setter-mini-roedeltje zet ik die gebaktraditie voort, deze maal speciaal omdat Ailleen eindelijk prille tekenen toont van 'in-heat' komen. Laten we hopen op voorzichtige stabilisering en over een maand of acht komen we er samen hopelijk op terug ;-) 
De lijst met vriendjes maar even opwerken... en meer.



---------459--------
16-0
8-2018
Als ex-
rookverslaafde
  Nu even niks! Ga weg!
Onlangs vroeg een Amerikaan me 'Hey Jope, how are you, ...how's life'. 
Hun lands-aard kennende willen ze dat echt niet weten, het is een holle phrase. Stel je voor dat ik de echte waarheid zeg:
want ik plof bijna:
Met name zo vanaf juni vorig jaar kamp ik met mijn gezondheid, nou eigenlijk met alles. Wellicht had je daar al wat van meegekregen. Nee niks dodelijks onder de leden maar uitgeblust zijn is fysisch en psychisch gewoon vervelend voor mijn dagelijkse doen en laten. Het resultaat ervan is cocoon-gedrag, afkeer van FB, e-mail en iedereen. Voor mijn gevoel zoveel verlies en verliezen te verwerken, overlijden vriend Bertus, via slaapapneu-gedoe tot kankeronderzoek, ernstige griep- en longontsteking combi en last but not least,
gestopt met roken. Nog steeds nu na 28 weken (ook 28 kg. aangekomen in gewicht) mis ik ontzettend dat gevoel wat nicotine met je deed. Die boost die maakt dat je leeft, je dingen aanpakt. Ik ben heel sterk maar dit is bijna de nekslag voor mijn leven, die gek-makende hunkering wat verslaving heet. Ook moet ik prioriteiten en mogelijkheden bijstellen nu de AOW komt. Gescheurde enkelbanden (een 3 maanden geleden) en nu ernstige valschade aan scheenbeen, alweer een gekrakte enkel (nu rechtervoet) maken me opgeblazen en koortsig tegenwoordig.
Aan de vliegen die nu om me heen gonzen moet ik haast wel een bijzondere geur en/of hogere temperatuur verspreiden. Daar word ik nou crazy van, ik lijk wel zo'n paard die niet met z'n staart bij zijn ogen kan komen. Dagenlang voel ik a.h.w. onder de kloppende beenwond van die vretende insecten heen en weer rauzen. Dat is niet zo (!) maar zo voelt mijn hartslag daar. Vanmiddag brak eindelijk de stroom los... zwart bloed, hoeveel... het leek wel een pot vol bosbessengelei. Van gesloten naar nu een
open beenwond, en dan al die ongevraagde adviezen onderweg, aaarghhh. 
Mijn twee setters reageren in hun dagelijkse gang nu precies omgekeerd. Apache neemt met opgetrokken neus afstand van mij, gaat op excursies, Ailleen kruipt bij mij op schoot en
wil mijn wonden schoon maken. Een hondentong hierin is goud waard maar 'k vertrouw voorlopig eerst maar op de sterke antibiotica... en juiste afvoer, de crocs uitspoelen.
Van trainen voor de veldwedstrijden komt niet veel, geen energie en helemaal
geen motivatie. Dat komt volgend jaar wel weer...vast wel.

Bedoeling van deze smerige praat: Stop, ja ook jij, met roken... het is te doen. ZE vinden het flink van je. ZE zeggen dat je er veel voor terugkrijgt. Aanstormende trein in de tunnel... 
Ga jij nu net als ik maar even overgeven.

Eindelijk een excuus om het even op te schrijven.
How's life.... perfect!



---------458--------
13-0
8-2018
twee maal doorweekt
  Eindelijk kunnen we stampen in regenplassen!!! Rondom ons flitst het om de paar seconden, fikse donderklappen, een grauwgrijs regengordijn omsluit ons. Leentje en Apache moeten echt even wennen hoor aan tot-op-je-huid-nat. Mijn polo is dubbelzwaar geworden. Heerlijk, we genieten.
Opeens realiseer ik me dat ik mijn leesbril ben verloren. Bij lopen van de route-terug overkomt ons een de tweede hoosbui. Mazzeltov, dank zij de regendruppels fonkelen de brilleglazen me toe...ja, daar ligt hij.

Voor de Stad-Groningers onder ons even een haiku daarvan:

Zien leesfok poter
bie zuik'n dikke stoeverd
vot pien in pens vot



---------457--------
10-0
8-2018
Onvolkomen gedachten
  Ondanks een volkomen voorkomen kan het voorkomen dat er onregelmatigheden bij de setteropvoeding gaan voorkomen. De hond als het ware op jou voor komt liggen. Je setter hoeft maar twee dingen voorkomend te doen: voor komen en voorstaan.
Ook komt veelvuldig voor dat zo'n setterpubertje niet meer correct voor komt. Dat zoiets niet meer voor komt kun je voorkomen door zeer voorkomend te zijn in het correct voor komen. Voorkomt mogelijk ook schade of claims, stel je voor dat je daarvoor zou moeten voorkomen. Voorkom daarom alle onvolkomenheid.
Het komt mij voor, in dit voorkomend geval, dat voorkomen beter is dan genezen
ik daarmee ook alle bovenstaande onzin voorkwam.

Serieus: Voel me heus ziek en (wond)koortsig en de omtrek van mijn onderbeen groeit met de dag (blog 454). Gestart met een sterke ontstekingsremmer! Houd moed want moed verloren al verloren, maar hoe dan. Thank God, I have dogs. Stay alert.
Update: die onstekingsremmer van 14 dagen lang heeft niet geholpen, alle 5 akelige  bacteriesoorten waren resistent... Dit gedoe gaat 8 weken duren, minstens.



---------456--------
08-0
8-2018
Een nieuw geluid
  Setters leren snel, een nieuw geluid in dit geval. Apache en Ailleen liggen wat lui en loom te zijn. Plots... ogen open, gaan ze opstaan, oren hoog.  Kijken mij aan, daarna weer elkaar. Aagje & Aagje hollen schouder aan schouder naar het balkon en staren een paar honderd meter naar links. Wat zou daar nou aankomen vragen we ons af!? 
Het enige wat nadert is een apart uitziend elektrisch(?) bromscootertje, maar produceert exact het geluid van een bromvlieg. Precies ja zo'n dikke groene. Helaas meiden geen vette buit deze metersgrote bromvlieg. 
Wanneer na een uur dat scootertje op de terugweg weer onder ons balkon doorkomt snurkt Leentje gewoon door, alleen Apache doet even één oog open. We knipogen even naar elkaar, verder niks.



---------455--------
06-0
8-2018
Vanzelfsprekend
  Soms herhaalt zich de geschiedenis als een netvliesfilmpje; deze keer een 50 jaar terug: Vandaag, wij drieën -man met aangelijnde setters- stappen onze voordeur uit. 
Een sportfiets wordt met piepende remmen tot staan gebracht. Een jongen van een jaar of 14 springt eraf en hurkt neer bij Ailleen en Apache. In al zijn vrijheid vergeet hij de volgorde, eerst te vragen of dit wel mag... 
"Hoe heten ze, hoe oud zijn ze, zijn dit rassetters, hé witte bles is dat normaal, waar kun je deze kopen"  dat alles binnen twee minuten. Ondertussen bespringen de honden enthousiast de jongensschouders en al gauw 'knokken' ze binnen zijn wijd-geopende armen. Zo vanzelfsprekend goed voelt dit.

Ergo: Als ik een setterfokkerij had gehad is dit het juiste moment een kennelhulp te benoemen. Zo'n jong en gedreven 'Jopie', deze Niels.

 

Uit de Oude Doos


± 1925. Heimwee hondje... waar vind je zoiets nog.  Best leuk Opmerkelijk sportief type voor die periode. Sterke nek, ruime longen, perfecte schouder enzo. 
Denk hem voor de aardigheid eens in parelwitte kleur met rode platen uitvoering

Hij leefde 7 generaties vóór Hartsbourne Tobias (had zowel Muskerry als Peaceful Times bloed, DE bewezen beste oorspronkelijke combinatie voor Great Full Champions) work+sports+show



---------454--------
05-0
8-2018
Na aan de schenen
  Mijn advies: Na je tachtigste verjaardag geen setter meer nemen...
Binnen het afgelopen jaar overkomen mij steeds meer dingen die mij verplichten me als een 90-jarige te gedragen. Soms wil het niet meer vooruit, alles is dan moe, zo van: is er een rollator in de zaal?!  
Aaaaghh Joop, kom op flink zijn, nooit toegeven; je bent immers nog jong en kan nog 30 jaar van je nu straks te ontvangen AOW genieten. Shut up.
Nu ook weer. Ailleen had gisteravond heerlijk liggen knagen op een vers runderbot. In het middernachtelijk donker beland ik 'in dat kleine ongelukhoekie' met blote voeten op de scherpe botranden en val al balancerend met volle gewicht (116) op de drempelstrip met vlak daartegenaan het andere bot, die van Apache. Met als gevolg het scheenbeen ontveld, met heus twee gaten erin, het bloeden stelpend en vind forse botsplinter in voetzool. Van schrik holden beide settertjes naar de voordeur. Na een k*tnachtje staat mijn onderbeen op vocht
&spanning, vurig als de zon en lopen is een straf. Oorlog in mijn been, ik voel daarin mijn hartslag. Dit is een-twee-drie niet over!

Nog nooit heb ik het idee gehad dat ik niet mijn twee setters kon bijbenen, nu wel. Ik begrijp nu dat een 80-90 jarige niet genoeg energie meer kan opbrengen honden te begeleiden. 'k Moet daarom gauw weer beter worden ;-) 
Wanneer we onderweg nu vaak rusten gaan ze beiden stijf bij me zitten, controleren alles "wat er nu zo anders ruikt en uitziet". Begripvolle Gouden Honden, once in a life time.


Rubriek vieze plaatjes kijken: stukkie voorzijde been vanochtend.

#overgewichtafkickellende, #alsjetwintigbentdenkjenergensoverna, #komtvastwelgoed, #naarhetschrobputjedrijvenzonderhouvast, #hoewordjegezondoud, #vallenvaltnietmeermee

Summary: I am tired, feel sick, no translation. Bloody damaged leg and foot lastnight



---------453--------
03-0
8-2018
Hitte went
  Heb een goed functionerend leven nog steeds niet op orde; maar toch al 27 weken (cold turkey) niet gerookt, en dat zonder pleisters of koelmat! 
Ik pruts wat met Jacht- en veldwerktraining, goed op gang komen nou nee.
Door de warmte bevangen lig ik buiten wat te soezen, mijn setters Apache en Ailleen pompen hete pufjes in mijn gezicht. (Hun lichaamswarmte komt me vaak te dichtbij tegenwoordig! ) 
Toch went hitte echt, want stel je voor dat 't zolang achtereen zou regenen.
De hele dag liggen Apache en Ailleen wandelgereed: 'baas, gaan we weer?' Slaan ze nou eens nooit op tilt die jachtlijners? 
Als avond-deal, lekker een eind onaangelijnd fietsen. Katten klim alvast maar in de boom, wij gaan op oorlogspad. De baas is in de war, feestje! 

Eigenlijk bedoel ik dit: Deo Volente, wanneer is het 20 graden en regent het zo-nu-en-dan, voor ons, voor allemaal, de 'natuur', de boeren, de fazanten en patrijzen....


problematisch, geen oogst dit jaar want de eikels verrotten al aan de bomen, er gaan nog veel dieren dood komend herfst en winter. Sommige maispercelen worden nu al gemaaid voor stalvoedering; niet goed genoeg om in te kuilen nota bene....zorgelijke toestand.



---------452--------
30-07-2018
Buit eruit
  Beter nog...niet eens erin met dit weer!


In België ging vandaag een jachthond aan de hitte dood.
Heeft een uur lang in de autobench van een hermetisch gesloten auto liggen creperen. Vrijwel zeker heeft zijn baas niet niet de wederkerige empathie die zijn trouwe hond wel had; namelijk tot in de laatste seconde (positief) over zijn baasje denken. Voortdurend zal zijn dier gehunkerd hebben naar zijn terugkomst!
Wat voor straf moet je nu zo iemand geven, buiten een levenslang verbod op het houden van dieren, plus castratie..... (niet chemisch, gewoon als BARF, met een oud zakmes)


 
 
 

---------451--------
26-07-2018
Very hot, haiku
36º C.
 

Op daalders plekje
gezwollen voet geheven
grasspriet in mondhoek.

Amper bewegend
door de hitte bevangen
haiku's bedenken.

Het tappelings' zweet
bekruipt en bevlekt vooral
polo en papier.

Daar waar blauwalg tiert
valt verfrissende snoekduik
bij hittegolf stil.

Bij dit zinderen
bedrupt settertong gestaag
dorstige krekels.

bikkels die we zijn
natuurlijk selectieve
overlevingskunst.

36°Celsius, vent 0, Foj foj..wat hait nait



---------450--------
25-07-2018
My parking
 


camo ton-sur-ton colours



---------449--------
23-07-2018
Hittegolf
Heat wave poem
 

Hoe kort geleden nog min-12-code-geel
van drup aan neus nu co-d' oranje.
De smalle schaduwlaan doen wij als eerste aan
des setter's ochtendritueel, plas en poep in het struweel.

Zo vroeg die einder zindert - die voelbaar hete gloed -
kookt dra mijn bloed, mijn hartslag horen doet
Wat heet.. bij ronde twee branden w' ongenadig 
en nog.. van beider tong vallen druppels stadig.

Het wild gedierte zwijgt, evenzo de mijne
een enkele zwaluw scheert, een krekeltje nog kreekt
tekenplaag geen kans meer biedt
want grote dorst ligt in 't verschiet.

Genoeg beschaâuwd, wij treden weer amecht
't knisperdroge zonbeschenen land 
thuis wacht een pils en zoele wind
uit de arko zogezegd.


In sommige werelddelen is 't altijd zo heet en dor



Eindelijk ben 'k erachter waarom code oranje na code geel komt:
gisteren droop de honing van mijn boterham
vandaag is dat ook bij pastachoca het geval

mijn poloshirt mag nu wel in de was
wasmachine hapert, wellicht door weinig waterdruk
zijn we juist code rood ingegaan?



---------449--------
1
7-07-2018
Ontwikkelruimte geven
  Spelen is leren. Dat geldt zeker voor Ailleen, is ook met haar 3 jr. nog steeds in voor een spelletje. Ze weet heel goed dat konijnen opjagen niet (meer) mag. Maar ja, als zij nu als spelletje gewoon een kwartier onbeweeglijk konijntjes wil kijken en ruiken? Moet ik haar dat verbieden dan? In haar Geest moet toch ook alles op goede volgorde blijven/vallen!?
Al dat gedoe met barse commando's houden we samen niet zo van. 

Daarom loop ik na dat onbeweeglijk speelkwartiertje heel zachtjes naar haar op. Maak bijgaande foto en zeg "kom Leentje het wordt donker, we gaan nu naar huis, alles klär". Al kwispelend wandelt ze mee terug richting fiets... met naast het voorwiel een geduldig wachtende Apache.
Beide honden mochten los dravend (als beloning!) naast de fiets richting thuis, die ene overstekende kat hebben ze beiden naartoe gegromd en verder niks!
Dit zijn echt de bevestigingetjes van vertrouwen, trouw en liefde. Voor MIJ doen ze het dus.

Waar ik nu ook goed van doordrongen ben: Dit soort Oorspronkelijke Ierse setters zijn lateriken; hebben tijd nodig. Niet alleen om echt mooi te worden maar vooral in het gemak waarmee ze leren en straks beter toepassen. Je puppie 'kneden en boetseren in dit werk' mag gerust wat eenvoudig blijven en vooral later beginnen hoor. Het hebben en ontwikkelen van BRAINS is DE sleutel voor later. 
Vanaf het derde levensjaar gaat alles bijna op rolletjes
. Daarom wordt er ook gezegd, alles wat je juist niet doet, of later mee begint heeft meerwaarde! (bedankt Henk voor je steeds wijze lessen)


mijn Ailleen Aoife O'Conloch. Blij ei en uiterst
zinnig eigenzinnig

Summary: 15 minutes staring at rabbits in the evening. No problem at all. Back way home in urban area by following my bike, unleashed, both heeled pretty well! 



---------449--------
15-07-2018
Prinses op de erwt
  Omdat wij Ierse setters om ons heen hebben zijn we wel wat gewend aan aanstellerij en eigenzinnige dingetjes van ze. Gisteravond werd ik aangesproken door een andere hondeneigenaar: Heeft jouw jongste hond last van haar annalen? Huh, ha ha, nou nee...

Het zit ana(al)lytisch zo: De laatste tijd na een hoopje draaien, gaat Ailleen een metertje verderop even een paar centimeter lengte 'sleetje rijden'. Alleen dan, niet vaker en niet langer. Bij gebrek aan een toiletpapiertje, en lichtjes glijden door 't dorre gras reinigt haar daar als de mieter. Ze is vrij van vlooien, (lint)wormen of allergiën, heeft heus optimaal werkende anaalklieren. Als er echt was mis is komt ze wel met hangende pootjes aan. 
Alhoewel: Zo gauw een fazant of patrijs te ruiken valt ramt ze immers overal door- en overheen en telt er geen enkel ongemak. 
Maar een piepklein uitstekend grasje danwel vochtig drupje aan haar tuutje eronder heeft mijn frêle prinsesje een allesbeheersende hekel aan. 
Vandaar dat ik dat hier even voor de annalen vastleg ;-)



---------448--------
14-07-2018
Beschamend
  Wat las ik nou weer op FaceBook? "Wat ben ik toch trots op ons prachtige Ierse setterras". Mijn vingers pipperden van ellende om een reactie te plaatsen, om een paar honderd die-hearts in het hart te raken. Ons ras gaat ten gronde door gebrek aan kennis en juiste interesse, dat wordt met de dag duidelijker!!
Honderden setterfoto's komen langs op onze beeldschermen, helaas hòllen vrijwel alle Ierse setters achteruit, de homozygotie heeft toegeslagen ze lijken allemaal op de verkeerden! 

Ik ben juist verre van trots
, ik huil in mijn binnenste om zoveel klappen in het gezicht van al die fokkers die het ras ooit hebben geboetseerd en voor hun functie geschikt hielden. (Om met elkaar verenigd daar open over te spreken, elkaar dragend, samen toetsend en wedstrijdjes houden.)
Ik verontschuldig me namens jullie aan Reverend O'Callaghan, Mrs. Florence Nagle, John Nash, John Kerr, Jan Hesterman, kapitein Alofs, Rembrandt Kersten... and so on


Wie kan, wie durft zulk een adembenemende schoonheid terug te fokken?! Op de hele wereld heeft niemand meer zulke (toppers rond 1964) kwaliteit in huis. Nou da's eigenlijk niet helemaal waar, ze bestaan mondjesmaat AD 2018, zijn zelfs beter dan die van toen. Waar een wil is...

67
Gaan als een speer...

Type, bone en balance, daar gaat het om! Het optimale in lichaam en geest. Weet überhaupt nog iemand wat de juiste bone, botstructuur en gestel is van een Ierse setter?! Hoe hij langdurig en soepel en stijlvol galopperen moét. De daarvoor optimale body-mass nooit meer gehaald zal kunnen worden vanwege toegenomen grootte van ons ras. 
Gewoon natuurkundige feiten als je praat over zwaartekracht, botsterkte, maximale spierspanning, spierlengte en uithoudingsvermogen.  
Zevenenzestig centimeter (reu) is daarom niet voor niks de maximum schoftmaat! 
Wie o wie heeft tegenwoordig een reu van 58 cm. hoog? Dat zou op alle fronten winst betekenen.
30
Een Ierse setter zo rond de 28-30 kilo is te log en te zwaar, veel te snel moe door onze aardse zwaartekracht. Daarentegen een 17 kilo wegend 'lightboned ribbenkassie op reeënpoten' is evenmin een gewenste vertegenwoordiger van het ras. Een Ier is een stoere hond, eentje die van aanpakken weet, géén frêle popje.
Hoe interpreteer je de standaard, conserveer je nu een ras?! In elk geval eenswording.
Bij honden kun je gewoon doormodderen
dat blijkt iedere show en clubmatch maar weer. Het beste toetsingssysteem is willens en wetens namelijk foetsie gemaakt. Daarom staan talloze keurverslagen er bol van: van te hoge kwalificaties, van leugens door gebrek aan kennis, privé meningen en zinloze blijmakerijen. Met droge ogen wat arm is rijk noemen. Daardoor ook loopt deelname aan dergelijke shows rap terug, de wal keert het schip. Hoe lang laat jij je nog bedotten!?

Familydog AND Huntingdog (ja ja dubbeldoel, geschikt voor iedereen!)
Het allerbelangrijkste wordt door "het grootste kamp" als niet ter zake zijne aan de kant geduwd: De RASSTANDAARD Ierse setter is 1:1 gekoppeld aan de OFFICIËLE WERKSTIJL Ierse setter. (Het resultaat van lessen door de eeuwen heen; het één kan en mag niet los gezien worden van het ander. Bekrachtigd door IKC/moederclub IRSC Ierland). In alle landen aangesloten bij de Federation Cynologique Internationale (FCI), dus ook bij ons in Nederland, zijn beide standaarden richtinggevend. Om bij die stijl te blijven: we zijn er nog lang niet, ook binnen de werklijnen niet, er is nog zoveel om voor te gáán!

Bij ons setterras is het fundamenteel ernstig fout gegaan. Erger nog. De middelmaat aan uiterlijk en intelligentie van ons mooiste ras wordt tot norm gemaakt!! 
Nota Bene: De gebruikshondenklasse op shows zou uitsluitend de top van de top mogen toelaten, uitsluitend honden die zowel uitmunten in voorkomen alsmede het puikst van honderden soortgenoten zijn bij hun werk namelijk jachthond. Niet het vodje papier die dit thans toelaat.
Wie nooit in zijn fokkerij dit praktisch toepast: zijn (huis-tuin-keuken)setters of fokproducten nooit officieel examineert / tevens toetst op de raseigen unieke werkstijl 
(benodigde lichaamsbouw/galopstijl/stamina/huntingbrains) heeft geen enkel recht van spreken meer!! Ook al ben je met velen...
Ook al heb jij misschien die werkstijl heus bestudeerd, maar je dit nooit hebt eigengemaakt danwel aan den lijve meegeploeterd, of een half uur achtereen de setter door de verrekijker hebt gevolgd in zijn ultieme taak... dan blijft het gepraat maar voortduren gelijk kippen zonder kop. 
Ik merk gewoon aan de reacties dat niemand snapt/belangrijk acht dat al die verliezen binnen het ras desastreus zijn. Als je niet meebouwt ben je een afbreker, 't is zo simpel.


En dáárom schrijf ik,
je voorhouden wat je misschien niet was opgevallen
zodat door gewijzigde vorm en grootte alles niet meer in je hersenruimte terugpast

Summary: I sincerely apologize Mrs. F. Nagle, John Nash, John Kerr, ..a.o.. for destroying our beautiful breed by irresponsible breeders worldwide for decades now. The show must go on?..no, destroy all grooming tables, trimmers, shavers an fur-conditioners. Our breed is dying, train them, sport with them, hunt with them, shoot birds over them.




For the Old School people...this bitch is a descendant of famous (dual) dogs. Names like Red Star Hurricane, Clontarf Ashton, Clancy O'Ryan, Moanruad Kerrygold, Charles von der Geest, Shandon O'Cuchulain, Raycroft Larry, Björn v. Eisenhammer, Sowerhill Red Mist, Ardbraccan Dunswood Supertramp, Twoacres Theresa, Brackenfield Hartsbourne Bronze, Charly von Royal, Sheantullagh Godswalk, Derrycarne Carlsberg, Kolibri von Bergstücken, Falko vom Oelken, e.v.a.



---------448--------
13-07-2018
Avond verleidingen
  Elke avond sluiten we af met een fietsrondje langs wat hazen en konijnen. Door die mogelijke contacten worden toelaatbaarheidsgrenzen opgezocht en hersteld. 
We zijn inmiddels zover gevorderd:
- Er wordt nooit meer over zo'n veld gejakkerd om hazen of konijnen op te stoten
- Kop hoog houden, niet 'grazen'.
- Staarthouding moet rustig zijn, opgewonden propellerstaarten houden we niet van, gewoon in rust beneden de ruglijn gedragen.
- Wanneer je een haas of konijn ruikt mag je die soms nog uitwerken, ehh bedachtzaam èn als het van mij mag.
- en als ie springt blijf je op je plek. Leren haas te negeren.

Bij het filmpje: Tientallen meters hebben ze aangetrokken op de geur van konijn die vlak achter de struik zit. De 'schok' die door Ailleen gaat betekent overschakelen van geur naar zicht >> dat beest zien wegrennen omdat Apache aan het rommelen gaat in het bosje. 
Dan heb je één seconde om in te grijpen.... moet je dus niet stomweg daar staan filmen, gezeten op je fietsje. Snotverjoppie mis! Dus, fiets op de stander, Ailleen teruggeroepen en op plaats van vertrek down gelegd, hopelijk blijft dit wat hangen in haar brein. Stáán is stáán wat er ook gebeurt, troelala die je bent. 
Nee, niet echt... ik zelf maakte alle fouten.

 




---------447--------
12-07-2018
Voetafdruk
  Met één muisklik kies ik voor "Opslaan als"... hazenpootje.jpg
Op de voorgrond een zee aan plantjes genaamd hazenpootje (Trifolium arvense) daarachter mijn twee setters snuffelend aan echte voetafdrukken van een haas die daar een kwartiertje eerder wegrende...
Dit klaverplantje heeft een toepasselijke naam. Trifolium wijst op de drietallige blaadjes in de oksel en steeltjes (is klaver,ja) arvensis betekent 'van de akker'. De bloempluimpjes zijn zachtharig en afgerond. 
Het is wel eens lastig wanneer ik mijn setters wandel tekst
en beeld als dit ter plekke opborrelt, daarna thuis vanuit mijn hoofd 'knippen en plakken' op internet. Kon ik mijn hoofdwerk maar eens stil zetten... moe van mezelf.

By the way, nu we het hier toch hebben over voetafdrukken: Wat voor Groentje ben je? Wat is jouw Footprint op deze aarde? Viel me niet mee, dat wij voor onszelf 5 hectare van onze aarde blijken nodig hebben. Hebben we nog iets ruimte om te rennen zou 'k zeggen ;-)
test:
http://voetafdruktest.wnf.nl



Summary: what is your ecological footprint? http://footprint.wwf.org.uk/



---------446--------
10-07-2018
Protestactie
  Het wordt gewoon hoog tijd weer aan het veldwerk te gaan met ze! Nog even een maand geduld oefenen.

Met enige regelmaat hebben Ailleen Aoife en ik verschil van mening. Dat vergt soms het uiterste van mijn kennis en kunde in hondenland. Al vanaf dat dit Engelachtige meisje hier in huis kwam is 'Training your dog' niet volgens dat boekje gegaan. 'k Ben niet voor niks in 2015 al met deze Ailleen's blog begonnen er is zoveel om baas voor te blijven. Jezelf een wat eenvoudiger hond wensen geeft minder kansen op zoveel plezier. Die setterduvel moet er gewoon in, hoort erin!

Serieus druk zetten eindigt steevast in strubbelingen; je vangt haar niet met smoesjes, verborgen plannetjes of snoepjes. Vanmiddag bijv. vond ze de stoffige wandeling "Bos en Hei" te kort duren, ze kefte zelfs uit protest, gaat met recht dwarsligger zijn op een steenworp afstand. 

Gelukkig bepaal ik alles, dat denk ik tenminste... geen butler van ze zijn, maar om nu heftig op te treden na zo'n fijne wandeling...nee. 
Testje: Heb het commando 'spring in de autobench' één keer gegeven, na exact 12 minuten stond Leentje loom op en sprong alsnog. Da's andere koek dan die 45 seconden regel (nadenken, capituleren en doen). Heb haar nu een aantal uurtjes volkomen genegeerd, terwijl ik dit schrijf komt ze aangesjokt, gaat met haar kop mijn voeten liggen en likt mijn tenen. 
Laat dat vooral maar lang duren mijn schat...
Maar toch moet er vaker gestudeerd en geoefend worden, maar ja 't is al zo lang heet weer.



---------445--------
09-07-2018
Belangstellings
registratie
  Zal ik jullie eens wat zeggen?  De fokkerij en liefhebberij van de Rood-Witte Ierse setter gaat een kleine revival beleven. Eerst moet er wel wat dieper worden gezakt vermoed ik.
Geruime tijd hou ik een beetje bij hoe de pupverkoop van Ierse setters (of wat daarop lijkt) gaat. Of fokkers lang moeten leuren met pups, welke mensen reageren, hoe ver weg, exporten, aantal malen FB annonces en vooral de liefdesuitingen en commentaren daarop. 
FB'ers, Setterlovers die niet komen kijken, of soms wel kijken maar niet kopen, hoe Hollands wil je het hebben. En toch worden ze allang niet meer massaal toegewezen op 4 weken leeftijd want het is niet meer allemaal goud wat er blinkt. Wat zeg ik, fokkers van de IRS & IRWS showtypen leuren dagelijks met plaatjes van Available pups, om kopschuw van te worden! Wachtlijsten bestaan helaas niet meer, blijkt tegenwoordig erg tricky voor een fokker. 
Weliswaar een pup aanschaffen blijft een soort impulsaankoop, "ik wil deze, en wel nu" en niet op de wachtlijst staan voor welk jaar/ooit. 
Opvallend ook de toename aan hartjes en likes op de IRWS nesten, zelfs de ISC probeert via een charmeoffensief meer IRWS foto's te plaatsen in FB en clubblad. Uiteraard bang voor ledenverlies.

Outcrossprogramma
Ook zie en hoor ik veel minder negatieve reacties op het Outcrossprogramma. Zelfs fokkers en eigenaren die eerder tegen waren zijn soms nu voor!! Er is inmiddels een groeiende groep die het anders wil, liefhebbers die het werkelijk om het zieltogende ras gaat. 
Bij de fokkers moet helaas nog veel gebeuren, sommigen staan gereed om een mes in je rug te steken. (dat kan alleen als ze achter je staan he). 

Doorgestoken kaart
Terecht werd, een paar weken geleden, opgemerkt dat 3 stuks deelname op de eigen ISC Clubmatch 2018 een belachelijk klein aantal was. 
'k Weet ook wel hoe dat komt hoor... (mouse over) Ooit grote shows tellen nu maar een handvol setter inschrijvingen. Het hele keursysteem is ziek geworden en velen zijn er inmiddels ook ziek van. Niet alleen bij ons hoor, ook Belgie en Dld kampen met datzelfde probleem. Een fokker die zijn werk goed verstaat mijdt shows, vindt heus (beter) zonder showresultaten een puike partner voor zijn teef.

De nieuwe weg
Een breder publiek begint te begrijpen dat er wat exclusiefs, gezond sportiefs aan staat te komen. Een hond die vast en zeker dichter naar zijn oorspronkelijke doel wordt gefokt. Bredere gezondheid boven type stellend, minder familie van elkaar. Als we nu die stip op de horizon als vertrekpunt gaan nemen komen we vast en zeker ergens, graag geduld! 
Eigenlijk, beter nog, hoog tijd voor een zgn. Step Change. Oftewel in gewoon Hollands: bijna iedereen gaat op hetzelfde moment over op de nieuwe weg, dat is dus iets anders dan 'geleidelijk groeien naar' of 'ik zie nog wel of ik ga aanhaken'.

Misschien ook wel diep in jouw hart is die roep 'ik wil er wel zo eentje, ik wil ook meehelpen het IRWS ras te redden'. Je bent van harte welkom.  Heb je opeens voor hetzelfde (kost)geld een tophond in huis.  Nou dan heb je in elk geval vaak aanspraak onderweg, je wordt een soort Ranger van de Rood-Witte setter variant! 

Waar je als nieuwbakken liefhebber op moet gaan letten? 
Bloedvoering zoveel mogelijk uit het moederland Ierland en juist niet die te forse stramme lummels met kaalgetrimde hertenhalzen, weke uitstraling, wit gewassen dikke vachten, diepe massieve koppen met gvd nu al te la(n)ge oren, roze gums en vlekkerige vlinderneuzen.
(waarschijnlijk wordt iemand hier weer boos over) tenzij je natuurlijk op (zichzelf eliminerende) hondententoonstellingen tijdelijk furore wilt maken. 
Een IRWS moet bovenal laten zien dat hij sportief- en in de werkpraktijk klaarblijkelijk voldoet, daarna mogelijk bevestigen via enkele shows dat de constitutie inderdaad correct is.... Klaar is kees. 
Drie "groene stickers" op een Ierse setter is goed genoeg, laat daarna zonen en dochters of geheel anderen kwalificaties verzamelen en niet die hoogst bereikbare plek jarenlang voor nieuwe generaties bezet houden. Daarmee stel je eigen eer en roem boven welzijn van je RAS.

Iedere generatie met een nieuwe topper komen da's pas knap.



---------444--------
08-07-2018
Fibonacci setter
  Ook in het bos is 't heet, we rusten en drinken om de paar honderd stappen. Nou ja zo zoiets. Staccato hijgende honden, eentje ligt vlak naast me, de andere tien passen terug.
Ondertussen peuter ik wat aan een denneappel; ik controleer eigenlijk daar even mijn aquariuminrichting artikeltje over esthetica in Fibonacci-stijl (ook wel "het oog van God'' genoemd) en tel daarom rij voor rij de uitsteeksels op de appel. 1-3-5-8-13-21 enz. 
Uit verveling sloop ik de bovenste ringen (3 en 5) en werp hem daarna achteloos weg, rolt tussen al die andere. Kom hondjes we gaan verder. 
Wanneer ik een heel eind verderop een steentje uit mijn schoen sta te schudden spurt Ailleentje op het pad terug. Komt mijn oogappel rap terug met een denneappel, MIJN PRUTS denappel. 
Wat een wonderlijke setter ben je toch, het oog van God zit ook in jou!




---------443--------
07-07-2018
Newborn IRWS litters
2017/2018
  Op het eerste gezicht verheugde ik me over het aantal IRWS geboorten de laatste maanden aan deze kant van de Noordzee. Het ras bevindt zich in zo erg zwaar weer, ieder nest kan (sorry moet!) meehelpen tot overleven van het ras. Zoveel mogelijk onbekend 'bloed' omarmen, door volkomen onverwachte combinaties te kiezen, zorgen voor echte verbreding van de genenpool. Fokken met die hap, verantwoord en veel. Out of the box.

Als je beter kijkt, gaat uitpluizen kom ik tot verdrietige conclusies bij IRWS x IRWS:
- Het zoveelste herhaalnest wordt deze week met vreugde gepresenteerd. Via nestzusje bij dezelfde reu is in feite ook herhaalnest...
- Waarom, waarom al jaren, ook deze maand weer. Na 1 jaar alweer met dezelfde partner, wat weet je eigenlijk van die eerste ronde pups.
- Het zoveelste neef-nicht niveau, of sterker verwant zelfs, een verantwoord lage combi vrijwel niet te vinden. Nee wordt niet gemaakt!
- Steeds weer dat populaire reuen-syndroom (showresults >> matings).
- Er wordt uitsluitend geselecteerd op type, looks en showwaardigheid (incl. kleur en aftekeningen, diepe koppen met grotere oorlengte).
- Of: Pup only available for showhome....tmosniemagge... of doe toch maar, de kudde holt toch al richting afgrond. Het Ierse setterras heeft de fokkers die het verdient, da's al helder.
- De hele wereld en FB-vrienden bedelven alle getoonde pups met felicitaties, rode hartjes en kusjes. Is er nu niemand....
- Het Outcrossprogramma is niet voor niks aangemerkt als de belangrijkste weg tot overleven van ons ras. Helaas is geen enkel F2 of F3 individu voor de full-IRWS gebruikt.
- Het bierkaai effect; dit blijft dweilen met de kraan open!

Ergo: Vrijwel ieder nest heeft tot dusverre het ras naar een lager peil gebracht in plaats van meegebouwd naar het hogere doel. Dat bedenk ik niet zelf hoor, lees de officiële onderzoeksresultaten. 
Is er nou niemand die uit deze kudde wil ontsnappen? 

Immers, wie de kudde volgt loopt altijd in de stront!


Elkaar begrijpen heeft drie kanten: mijn kant, jouw kant en de waarheid. Frappant detail: ik column, schrijf en publiceer er al jaren over. Ook ik weet allang dat je met erover schrijven er nog lang niet bent. Je moet voelen, zien, kletsen met elkaar e.d. 
Maar toch...nog nooit heeft een setterfokker mij op de vingers getikt dat ik het bij het verkeerde eind heb of de plank mis sla. Niet telefonisch, niet per mail, niet publiekelijk op FB. Tja, volop zaad maar er kiemt niets...

Summary: I am angry. About loss of IRWS diversity, again and again, for years. These last months a lot of repeatlitters, high COI's, popular studddog syndrome, partnerselection by homozyg. showtype/'wow'-looks. For what, preserving our breed...pfoehhh???
So...“If you follow the herd, you always stepping in poop.”



---------442--------
05-07-2018
twee wipneusjes
  Die haas daar in zijn pot houdt twee setters op hun achterwerk. Mijn ogen hebben meer moeite met lokaliseren in al dat losse hooi dan mijn settertjes via hun neus. Vooral Apache zit lekker rustig te genieten, deze neusjes maken weer overuren. Ben er ook bij gaan zitten.
Oh my God thanks dat dit nog kan, wat een geluk hebben we toch gehad gisteren. (zie 441)


geen twijfel aan, we ruiken haas

Update: de volgende dag daar geen haas maar wel 11 ooievaars te zien en te ruiken



---------441--------
04-07-2018
Vloek en zucht
Hoop en vrees
  "Na die grote spanning hield ik opgelucht de adem in". Ja dat kan.
Het was vanochtend mijn eerste grootste schrik: In the middle-of-nowhere wordt je hond door een verdwaalde auto aangereden.
Hoe dan. Op de stoffige zandweg scharrelen in het warme weer mijn twee setters, een witte Suzuki komt moeizaam dit pad oprijden. De auto raakt bijna vast in het mulle zand, moet gekeerd; route fout ingeschat, een vreemdeling zeg maar. 
Apache 'de sociale', wil altijd naar een witte auto,kennis maken met de chauffeur en draaft vrolijk kwispelend naar de nu half gekeerde stilstaande auto toe. Dit naderen wordt wel degelijk opgemerkt!
Precies bij haar voorlangs omlopen wordt er een peut gas gegeven en raust de auto schuin naar voren tegen Apache haar achterwerk aan. Die schrok zich wezenloos omdat de bumper haar vele meters bleef duwen. 'k Zag haar in uiterste krachtsinspanning later opzij springen en schampte ze nog de auto- zijkant. Hoe ze haar redding klaarspeelde is me nog een raadsel.
Uitgerekend Apache die voor iedere auto juist aan de kant/berm blijft vanwege gevaarbesef. Ze leeft gelukkig nog!!

Wanneer ik schreeuw en mijn arm boos in de lucht werp groet de bestuurder terug, zich snel uit de voeten makend. Heeft blijkbaar deze aanrijding niet eens bemerkt; sommige mensen kijken niet verder dan hun motorkap! Tegen zulke domme voorvallen kun je je niet wapenen...

Nu ik dit thuis aan het typen ben kijkt Apache me met een scheef hoofd aan....'ben je nu alweer aan 't foeteren',  nou ja eigenlijk heeft dit flinke impact.
Een kat heeft 9 levens, een werksetter dan?

Update in de avond: 
Apache heeft vandaag niet meer gegaloppeerd, even haar achterhand aanzien de komende dag(en). Bah!
Update na
24 u. soms korte huppelpasjes met de achterpoten, het ergste lijkt wel voorbij. Alhoewel, springen in de kofferbak werd glibberen en daarom zetje van mij nodig.
Na
48 u.: ze ontziet zichzelf maar heeft geen pijn zo te zien, is wat gloeierig. Plukken haar laten los op haar kont...
Nog weer een dag later lijkt ze weer kwiek, alleen gaat ze wel plots even zitten, meerdere keren op een wandeling. Dat doet ze wel vaker.... hmm niet blij


auto's blijf asjeblieft weg hier



---------440--------
02-07-2018
Afkoelen
  Het is al zo lang heet, soms erg drukkend overdag. We doen echt niet zoveel; wanneer de avonden koeler zijn fietsen we een rustig stukkie. Apache zoekt overdag voortdurend veel de schaduw op, Leentje is nog best te porren voor een paar meters zwemmen. Ailleen kreupelt (al)weer linksvoor, maar ja in ieder weer en terrein zet ze haar beste beentje voor. Zwemmen zal haar schouder goed doen.




---------439--------
02-07-2018
Als setters in de boom
  Toon mij uw hond, dan zal ik zeggen wie gij zijt!
Onze ochtendstond had werkelijk goud in de mond. Komen we bij 'onze' eik om even in haar schaduw uit te rusten hoor ik heel zachtjes tikken boven me. Als van een 'horloge'spechtje...
Daarom wordt het op de rug naar boven liggen turen. Apache kopieert mijn gedrag en gaat op haar buik naast me liggen eveneens omhoog starend. We doen nogal veel dingen sámen. 
Ik zie nog niks, Appie al gauw wel, want ze maakt een mompel-woef. Als ik haar blik volg zie ik het ook: twee goudoranje buikjes met grijze vleugeldekjes rauzen links, rechts, op en af... twee boomklevers!
Als we heel stilletjes blijven liggen komt er eentje zelfs vlakbij; helaas wordt dat door Ailleen verstoord. Die had het allemaal vanuit haar comfort-zone gevolgd maar kon zich niet meer inhouden....
Zo zie je verschil tussen een 5 jarige en een 3 jarige; ze verschillen in kleine varianten en essentiëlen die IRS en IRWS, (maar niet zoveel dat je het een compleet ander ras moet noemen).
Mijn voorkeur en fokrichting heb ik inmiddels bepaald



---------438--------
30-06-2018
Nooit van de riem geweest...
  Voor de tweede keer deze week vergeet ik hun lijnen en fluiten in de broekzak te steken. Dan lopen we een uur in het bos en mis ik opeens wat ha ha; ben ik ze zojuist verloren of hangen de riemen gewoon nog thuis..... Nou ja voor grote nood heb ik altijd nog een broekriem immers. 
Op de terugwandeling kunnen we dan ook mooi even oefenen in 'achter' en 'volg,naast'. Dat ik daarmee flink reclame voor setters maak wordt snel duidelijk: "Meneer, wat voor ras heeft u, ze zijn zo erg gehoorzaam!". 
'Mevrouw dat ligt inderdaad aan het ras, vooral deze Ierse werklijnen munten daarin uit, al eeuwen zijn ze de toegevoegde waarde tussen natuur en mens'. "Lopen ze nooit weg?" 'Nee, als ze van je houden wordt er niet weggerend of ontsnapt, ze gaan soms even op beperkte excursie. Ze letten op mij en ik zal nooit achter ze aanhollen'. 

"Nou meneer mijn hondje is nu 1,5 jaar en is nog nooit los van de riem geweest, ik durf dat niet". Sommige mensen moeten geen hondenbezitter worden!!!


..op hun favoriete zandwegplekje altijd even rollen



En zo weelt alles hier weer tierig



---------437--------
25-06-2018
Stekeligheden
  Was er vroeger niet ergens een rubriek die Stekeligheden heette?  FaceBook is er nu zelf zo eentje.
Tussen de 'ierse setterwerkers' en de recreanten/showpiepel bestaat er al 100 jaar een gewapende vrede. Bij het minste of geringste is er reden voor stekeltjes, en heel vaak terecht ook. Altijd moet je weer lullige opmerkingen, negativisme, verdrietige dingen verwerken, de werkers horen blijkbaar nergens bij, paria's. 
Ierse setters uit werklijnen staan erg dicht bij de natuur, dat moet ook zo blijven (ahem voor alle Ierse setters weer zo worden). Begeleiden van passie. Wat voor beeld heeft men nou hoe een real setter denkt en doet wanneer ze wild bemerken?!

Kortom, even heet van de naald: In onze late uitloop voor het slapen gaan stuiteren in de bebouwde kom Apache en Ailleen de hoek om richting een grasveld. Even later kom ook ik om de hoek... het beeld tegen van een starende, 'voor'staande Apache en een patronerende Ailleen. Ik zie een moederkonijn met wel vier,vijf, nee zes jongen in het gras. 'k Fluister naar Apache "foei haassss, kom naast me, nu!" Ze gehoorzaamt direct en komt al kwispelend naast me. "Ailleen jij ook, kom hier, naast!"  Mijn tweede setter komt naast me zitten. "Voet, volg"! En gezamenlijk wandelen we losjes twintig meter de andere kant op, zo weer klaar en mogen ze weer vrij!
Die jachtlijn Ierse setters zijn zo gek nog niet, wat zeg ik: never a dull moment! Wees alert en weet vooraf wat je hond bedenkt, een seconde of drie is genoeg. Je hebt dan een geweldige hond naast je, zo eentje gun ik iedereen.

 

Summary: Midnight, in the dark we met 7 rabbits by surprise. Apache 'holds' and Ailleen backing. No problem. "Come here, and heel"! Both dogs came to me and heel. Working line Irish setters are the best!



---------436--------
21-06-2018
Stambasisrot
  Op deze langste dag van het jaar ligt in ons wildloze wandelbos zomaar een forse fris bebladerde beukeboom over het pad. Op de heenweg stond deze gladde knaap er nog; nu plots als een luciferhoutje afgeknapt! Wanneer we met z'n drieën (mijn helpers Apache en Ailleen snuffelen immers elke dag aan bomen) dit gaan inspecteren mompel ik als oud-plantendokter, ..."sluipmoordenaar stambasisrot". 
De beuk is compleet rondom onder'huids' verrot en vermolmd door een zwarte schimmel Phytophtora syringae, verwant aan de aardappelziekte. Alleen door het kernhout werd deze boom nog rechtop gehouden. Het ergste vind ik dat er helemaal geen (als een alarm) zwarte vlekken op de stam zichtbaar zijn.

Dit zijn daarom erg gevaarlijke bomen, al bij een zuchtje wind storten ze ter aarde. Ben me daar erg bewust dat de belangrijkste Ierse setter fokker ooit (mr. John Nash, 'Moanruad', Ierland) de dood vond door een vallende boom!



---------435--------
20-06-2018
Setter Set
setje
  Straatpraat en settersvirus besmetting
Komt mij vandaag, een oude mevrouw schuifelend achter haar rollator, tegemoet. Maakt zelf contact met Apache en Ailleen en roept uit: "Ha wat een lief SetterSet setje". Ze zet de rollator op de rem en komen we wat aan de praat. Natuurlijk eerst via die befaamde nylon kousen uit Veenendaal, dan op setters en hun oorsprong. Al jaren had ze geen setters meer gezien, laat staan geaaid. Ze leefde helemaal op!
Haar eerste jeugdsetter (leek wel wat op Apache en precies zo vriendelijk) kwam uit Den Haag, een volgende setter na WO-II kocht haar vader van, zoals ze zei "van die Hilversumse dames hoe heetten die ook al weer...". Wanneer ik zeg "mejuffrouw Pols", knikt ze bevestigend.  
Ook bij deze krasse mevrouw van 90 jaar is het settervirus nooit gedoofd. Zo leuk!

Summary: I met an old woman (90) in the street. She was petting my bitches, fun for her! Remembering the new nylon stockings "Setter Set" trademark in Holland in the sixties. We talked about old days, Irish setters she owned before, in and after WordWar II. Very clever old lady with persistant settervirus.



---------434--------
14-06-2018
Feather determination
  De beide setters gaan full speed door het bos. Genieten geblazen! Vandaag blijven ze vnl op het pad. Plots remmen ze, ruiken wat bij een boomstronk, gaan dan schudkoppend snel door. Ze moeten er even niets van hebben. Wanneer ik daar aankom zie ik erg aparte veren liggen, van welk soort vogel? Een valkeniersoortje? Gelukkig geeft de vogelverenatlas op internet uitsluitsel: Een grote bonte specht (Dendrocopos major) blijkt daar iets akeligs overkomen. En die ruikt inderdaad niet zo lekker als een fazant.


En even verderop heeft iemand even zijn hond geborsteld, nahhh ruim je troep op!


Typische comfort-zone action van Ailleen. Het liefst in de schaduw uithijgen, bij niemand in de buurt.



---------433--------
13-06-2018
Gewichtige zaken
  We komen werkelijk amper bij de dierenarts. Vandaag stap ik eindelijk eens weer door de wachtkamer met mijn twee setters... voor een privé twee minuten weegmomentje. Gehoorzaam gaan ze om beurten op de schaal zitten en ik noteer hun gewichten op mijn mobieltje. Apache 23,7 kg. en Ailleen 19,1 kg. Bij Appie krijg ik het maar moeilijk omlaag! 
Als we langs de rij wachtenden terug gaan (wat heerlijk trouwens om tot nu toe daar nooit te zitten) krijgen we lof toegezwaaid: "Wat zijn ze lekker rustig en gehoorzaam", "mooie honden meneer", "wat een prachtige dieren". 
De DA-assistente achter de balie eveneens "wat zien ze er mooi uit". Buiten, bij het in de kofferbak springen, zegt een meneer in onvervalst Ommens "dien hundties ziet er good uut". Dit soort Ieren is laat af, nu wordt het mooi uitgroeien menens!

Een klein beetje hier daarover snakken mag toch ook wel eens?! Want ook ik ben trots op ze, het spat van deze pagina af, eigenlijk teveel voor één dag.


tijdloos mooi



---------432--------
10-06-2018
Farting dog 
  Ruim twee weken knagen soms de beide honden al op grote botten, koeienknieën. Zolangzamerhand moeten deze vleesvliegenlokkers maar buiten blijven. Vanmiddag was het weer zo'n botknaaguurtje. In de late avond springt opeens Apache van hun ligbank. Direct ruik ik waarom... pfoe zo'n hondenscheet komt alleen maar door een adelijk bot. Deze stankvlaag is zelfs voor een hond te erg...



---------431--------
09-06-2018
Wet wet wet 
  We hebben een paar droge buien, dus hup naar het bos. Als je zulke setters hebt als ik worden ze binnen no-time toch al kliedernat door de onderbegroeiing. Mijn enkel en voet gaan echt nog niet jofel, mijn beide setters maakt zoiets niet uit. (Ze hebben wel 10 keer mijn afstand verbeterd in dat uurtje langer). Het was erg rustig onderweg, het hele Hellendoornse losloopgebied bijna voor onszelf. Die ene mevrouw sterkte gewenst met de begrafenis van haar man a.s. dinsdag. Met je hond lopen geeft inderdaad lucht. Spontane ontmoetingen gaan soms over Struggle en  Life, heus niet altijd over honden.

Summary: Not too hot today. Two hours running in de woods with wet shrubs... made a very happy Apache and Ailleen.



Bij thuiskomst loopt er een verdwaalde mier over mijn been
...dat wordt nog een heel eind terug sjouwen

 

---------430--------
05-06-2018
Samen op excursie 
  Kleine oefening in Respect en Rust bewaren.

Met de beide neuzen in de wind staan Apache en Ailleen Aoife (zeker tien minuten bewegingloos daar onder die witte vlaggen) heerlijke geuren in te snuiven. Exact kopieert Ailleen het voorbeeld van Apache in al haar respecteergedrag. Ze kan dat echt goed.  
Het wordt tijd dat ik het wat van dichtbij moet gaan meemaken. Hmmm, eerst teruglopen naar de auto, starten en om de vijver rijden... ze blijven vast wel staan.
Door al het gedoe met camera en fluisterwoordjes uiteindelijk de vogel gevlogen en ontkomen.
Wel wordt het tijd beide honden meer apart op te leiden, dit samenop gaan en elkaar kopiëren lijkt wel leuk maar is in feite niets, het leidt niet tot wedstrijdwaardig gedrag.



 

---------429--------
01-06-2018
Opgefrist, zoiets
  Het was een warme meimaand. Nu het vandaag eindelijk minder heet is lopen we in de late namiddag weer wat langer. Het loopt zwaar, drukkend wordt het. 
Twee schaduwen schaduwen mijn schaduw. Ondertussen stapelen zich wat grauwe wolken met lichte bloemkoolrandjes maar de vele boomkruinen onttrekt dit aan onze waarneming...
Aaaaahhh! Een flits gaat samen met een geweldige donderslag; ergens voor ons klinkt gekraak. Een jaar geleden was dit hier precies zo....een aha-erlebnis.

Kom hondjes we gaan even wat veiligheid zoeken dit komt me wat te dichtbij.
Ook de regen komt wel heel plots recht omlaag suizen. Als zeiler ken ik de aloude onheilsspreuk: "Komt er eerst regen en dan wind, berg u dan gezwind", ja, snel zijn dus. Ik hurk aan de voet van een grote beuk.... Apache en Ailleen, vlak naast me staand, zijn binnen een minuut kletsnat en ikzelf...geen jas mee. Er volgen nog een viertal knetterende donderslagen en alles klaart weer op, zonder noemenswaardig wind gevoeld te hebben. De setters komen later nagenoeg droog bij de auto, mijn poloshirt niet...

Ik heb ontzag voor onweergeweld vlakbij, maar bang? Nee, als het mijn tijd is is het mijn tijd. Geraakt worden door bliksem gaat sneller dan een guillotine*, je dood is sneller dan de zenuwen kunnen doorgeven.
*
guillotine.... ik bedacht me daar onder die boom inhoeverre een onthoofding nog in die afgesneden kop werd verwerkt, m.a.w. voelt ie zich nog even stuiteren? 



---------428--------
30-05-2018
Happy Birthday 
 



---------427--------
28-05-2018
Bevriesmomenten
  Bij de plaatjes: Een koppel houtduiven met twee jongen strijkt in de verte neer in het gras. Het is mijn setters niet ontgaan, blijkt later. De wind staat niet goed, dus gaat vanaf nu alles op gevoel en vermoeden. 
Apache als voorste gaat op 30 meter alvast op down en onderneemt wat kruip-sluip aktie. Ailleen volgt nauwlettend al haar bewegingen, gaat eveneens op afstand down (1), daarna uiterst voorzichtig meter bij meter voorwaarts (respecterend/honoring/backing). De bedoeling van dat respecteren is dat de (voorste) hond die het wild vindt haar werk mag afronden en de achterste hond blijft ‘stand-by’ in een soort backup in 'synchrone (on)beweeglijkheid'(2). Zo heeft de natuur, als het goed is, dit geregeld.

In het voorbijlopen schiet ik in alle rust een paar mobielplaatjes van een onbeweeglijke Ailleen (3) en begeef me naar Apache in de verte. Als de duiven opvliegen (om mijn te dicht naderen) blijft Appie gewoon liggen (4) en Ailleen op 50 meter terug blijft staan. Wat is zo'n natuurlijk (erfelijk!) optreden mooi om weer eens mee te maken. Ze leren mij me te gedragen! 
Volgend jaar is Ailleen klaar voor de koppel-klasse, en dan maar hopen dat zij de leading dan heeft he.


click

Summary: Apache in front crouching/'pointing' on pigeons,  Ailleen Aoife is backing her work



---------426--------
27-05-2018
botjes ruilen
  Om echt blij mee te zijn. (Vrij naar Ps 133 hoe lief'lijk is 't, dat meissies van 't zelfde huis, als zusters samen wonen....)
Want: voor de vierde keer vanavond ruilen mijn twee teven van koeienknie, het gaat gewoon in goed 'overleg'. Een heerlijk zusterverbond hebben ze (onder mij dan hè), dat kan ook heel anders zijn..



---------425--------
27-05-2018
Zwolse bos in 5 etappes
  Op ons dooie akkertje struinen langs de hei. Vijf pauzes met water bij een benauwde 27º C. Geen bliksem, varkens, damwild of wolven gezien. 

Summary: 27° C. in the heather. Lazy sunday afternoon




Gelijk een vos beweegt Ailleen door het terrein

 

 

---------425--------
25-05-2018
Kraanvogel / Crane
  Om mijn enkel rust te gunnen lig ik even op mijn rug in 't gras; het wandelen is even over. En kijk op naar de hemel. Ailleen Aoife zijgt naast me neer maar kijkt plots omhoog...ze hoort wat daar hoog in de lucht. 'k Volg haar blik, ja inderdaad er zweeft daar, grote cirkels makend, een kraanvogel. Hoestmogelijk en inderdaad bijzonder want er zijn er maar weinig in Nederland. Er ontgaat ze werkelijk niks die setters. Met mijn mobieltje inzoomend even de vogel vangend:



---------424--------
24-05-2018
In de bloemetjes
  Buikschuiven en voorliggen in de wildemargrietenzee. Wat zou ik graag in die hondenhersentjes kijken.... fazantengeur in combinatie met margriet, boterbloem, zenegroen, zuring en ereprijs. Wij mensen zien alleen maar mooie bloemetjes....toch? Voor een setter bestaat alleen die vogel erin.


Rue Madra in Leucanthemum vulgare



---------423--------
22-05-2018
Mijn enkel inversie
  Na veertien dagen moet een verstuikte enkel zo'n beetje over zijn, toch? Nou vanmiddag even 'weer overnieuw verzwikt' op dit erg wortelachtig pad. Door één moment van onbedachtzaamheid.... zelf weer weken onder de pannen.

Update 25/5:  Toch maar even laten intapen, loopt veel beter. Nu oppassen dat ik het niet weer overtrek....

Summary: After 14 days my ankle seems rather well, but today a new inversion on a rooty path. Pfffff. So I needed tape!



---------422--------
20-05-2018
Setterwandeling Gieten
  Wandelen met setters. Een heel leuke bezigheid; ook soms een beetje setterfluisteraar spelen. Hondendingen (zoals ogen, tanden, gangwerk en type) die ik van een aantal wilde checken ook even bevestigd te zien. 
Vooral ook leuk als je enkele oogappeltjes wat uit het oog verloren was. Koestermomentjes zo'n middag.


My soulmate Apache



---------421--------
17-05-2018
Pulverheide
  We waren weer eens wandelen op de hei van het Zwolse bos. Nogal wat wroetschade van wilde zwijnen, oppassen dus!
Wat me opviel dat de kraaiheide bij plekken dood gaat en de struikheide juist niet. Hmm... wegens de zoetige olie die in kraaiheide zit heeft dit gewas vaak juist niet te lijden van het heidehaantje (heidekever: Lochmaea suturalis). Dit lijkt meer op fysiologische verdroging (ondanks het vele vocht), derhalve oorzaak schimmelvorming sluit ik daarom niet uit.  (Update: op de wandeling in Gieten 2-/05 bij de poel hetzelfde beeld, struikheide onaangedaan, kraaiheide verdroogde stengels)
Ja en als er ook kevertjes nog eens de stengels lek prikken gaat het wel hard, pulverachtig nu. De kevers en hun larven zijn trouwens goed voer voor korhoenders.... maar ja van die vorig jaar geïmporteerde handvol Zweedsen is in ons Salland vrijwel niks over, laten we het maar niet over hun mogelijke jongen hebben. 



---------420--------
15-05-2018
Behoedzaam
  Een lang verhaal kort: Uitstrooien van vogelzaad helpt om duiven in hoog gewas te lokken. Leentje zeer behoedzaam hier opererend op drie stadsduiven.



---------419--------
14-05-2018
Caterpillars
  Massaal hangen ze weer aan de eikentakken boven ons wandelpad...wintervlinderrupsen. (Operophtera brumata). Naast teken rapen nu ook groene rupsen plukken van jas en hondenvachten. Veel meer dan voorgaande jaren, hoezo insecten foetsie? Teken zijn er immers ook te veel.. En ik hou mijn hart vast voor de processierupsen over een maandje ofzo.



---------418--------
14-05-2018
mijn Ferrari
  Acceleratie van 0 - 60 km/u in 5 seconden. Op deze reclamefoto één van de vier zuigerstangen...

Summary: Ferrari four cylinder engine piston connection rod



---------417--------
12-05-2018
zomaar een foto'tje
  'k probeer weer wat te computeren...mijn lontje is nog kort, pas op dus.

-- De kleren van de keizer --
Waarom toch, waarom staan Setterliefhebbers elkaar zo naar het leven. Als het woord showsetter valt dan gaan er bij miskenden opeens duizenden nekhaartjes opstaan. En vooral bij diegenen die zich liefhebber noemen. FaceBook knalde alweer. 
Het is nu eenmaal zo dat er, honderd jaar al, twee verschillende uitvoeringen Ierse setter bestaan. Bij de Rood-Witten is deze tendens (ja ja onvermijdelijk) ook al volop ingezet. Ik zal nooit wennen aan deze spagaat die steeds maar wijder wordt... 
Welke club word ik nou blij van, is straks mijn lidmaatschap waard?

Fokkerij bijstellen
Belangrijk en simpel: De rasstandaard kent maar één type!! Een juist Ierse settertype voldoet zowel aan de rasstandaard alsmede aan de vastgestelde werkstijl voor het ras. Laten we met z'n allen daar nou eens voor gaan!! Nooit meer het woord showsetter/werksetter gebruiken maar samen een juiste, gezonde allround setter weer neerzetten. Keurmeesters, Ierse Setter Club NL en fokkers come on, ik schaam me zo voor jullie!!

Ga voor jezelf als fokker eens na of je met jouw fokproduct een Ierse fieldman of fervente jager helemaal gelukkig kunt maken. Dit geldt voor de IRS maar vooral de IRWS.


Bijgaand de aanleidingfoto van vanmiddag die tranen van welgevallen achter mijn ogen deed wellen!! 
Waarom, gewoon een settertje in 't gras, wat is daaraan te zien dan?

Nou, 'redelijkerwijs en objectief' gezien en na 40 jaar op zoiets moois te moeten wachten...: Een korte sterke nek, mooi overgaand in stramme rechte rug die uitloopt in een heupbeen wat tot een 30 graden is gekanteld. De staart loopt in het verlengde van het iets aflopende heupbeen. Mooi gevormde ribben en goed diep doorlopende borstkas. Strakke schouders en smalle lendenen en een paar ribben juist zichtbaar bij strijklicht. De aanzet van de dijbeenspieren (als ronde spierballen) zijn zo mogelijk duidelijk zicht- en vooral voelbaar. Hoekingen voor en achter als een wolf... 
Zo eentje komt nóóit weer op mijn pad.

Wat is nu verkieslijker voor een mooie en houdbare toekomst van onze Ier!? Hou onze IRS en IRWS eens echt tegen het licht, om wat er noodzakelijk gebeuren moet!
Even ongezouten: de laatste geannonceerde 2018 nesten via de clubfokkers Rood vermeerderen allen het NZ, Australisch en/of Amerikaanse type en bloed. Vooral bekend door: Veel te hoog/groot lichaam, oren spaniëldikte, te laag en te lang, oogstand en oogleden niet correct, zonder oogmerk van jacht instincten,  gammel gangwerk door verlengde dijbenen en sikkelhoeken met foute bekkenstand. Dit gaat versneld fout jongens ondanks die lagere COI!! Deze weg droogt op, leuk hoor die puntenhonger, Green Card's van tegenwoordig... but our Breed will die. (No, has died already).

Lees mijn 100 columns over behoud van het beste hondenras ter wereld, krijg ook die kick!

 

Summary: There is an never ending war... showsetter against working setter. But to save our breed there is work to do!! No war...peace is needed, worldwide. In the Red setter, the IRWS, also Outcrossing, there are rules! See the breedstandard!! 
Working style, health, stamina, nose and hunting brains are also very important to save our breed; the breedstandard and working style are clear enough.



---------416--------
11-05-2018
Kunstmest
  De natuur wordt zo langzamerhand wakker. Om mijn trainingsplekje wat te ondersteunen (in gewasgroei en beschutting in de zomermaanden) heb ik in maart een paar kilo kunstmest op wat plaatsen uitgestrooid. Jachtveldonderhoud ha ha. Aan de donkere stikstofkleur kan ik mijn troetelplekjes al goed herkennen. Heb vanochtend wat duivenvoeder gestrooid om vogels aan te trekken...
En Apache vergt even extra aandacht die me iets te vaak zittend opwacht, danwel nogal aplomb haar galop afbreekt.


Leentje in haar alleraardigste draf modus



---------415--------
07-05-2018
klappende kaken
  In de slagschaduw van mijn auto lig ik in het gras wat te soezen. Mijn verstuikte enkel moet immers zijn rust hebben. Kleine Leentje komt buurten en vlijt zich ter linkerzijde onder mijn arm. Al gauw ligt ze gapend en smakkend van genot stabiel op haar rug... ja ja een geweldige plek. We slapen bijna, ondanks zoemende insecten en  klauterende teken op mijn benen. 
Opeens een schok en geweldige klap: Trefzeker slaan Ailleen's kaken op nog geen halve centimeter van mijn wenkbrauw een vette vlieg. Zo'n vieze groene jeweetwel. Na wat onsmakelijke hap-slik-weg-bewegingen sluit ze haar ogen weer en dutten we opnieuw in. Haar snorharen kriebelen mijn gezicht en haar voetje schoefelt weer over mijn knie. 'k Voel me heerlijk bij deze kunstenmaker.


zongerijpt



---------414--------
01-05-2018
mijn tekenmagneten
  De grens die ik me had gesteld 'in het aantal teken per dag' is vandaag bereikt. Ik haalde 12 teken van mijn honden af en vanochtend vroeg twee volgezogen / afgevallen teken van de vloer. Ailleen en Apache lijken wel een magnetische invloed op teken te hebben. Wat me wel opvalt is dat de verzamelde minieme teekjes merendeels 3 paar poten hebben, dus larven!! in plaats van volwassen (4 paar). De kans op besmetting met Borellia / Lyme is daardoor wellicht gering omdat mijn setters wellicht dan hun eerste gastheer, zeg gastvrouw, zijn. 

Uit het laatste onderzoek naar teken in Nederland bleek van de onderzochte teken gemiddeld 23,6% geïnfecteerd te zijn met Borrelia burgdorferi. Een volwassen vrouwtjesteek die ziekteverwekkers bij zich draagt kan deze aan een deel van de eitjes doorgeven. De eitjes en de larven kunnen dus al geïnfecteerd zijn.

Maar de meeste teken raken geïnfecteerd door zich te voeden met geïnfecteerd bloed van een gastheer. Vooral de nimfen, die al een keer bloed hebben gezogen en dus een grotere kans hebben geïnfecteerd te zijn, vormen een groot risico voor mensen. Daar ze kleiner zijn dan de volwassen teken, worden ze makkelijker over het hoofd gezien.
Bron: Lymenet

Herhaalrecept
Mijn Bravectoherhaling halve-dosering-test 2018 gaat vandaag toch maar van start. Een maand eerder dan verleden jaar. De 500 mg. voor Apache en de 250 mg. voor Ailleen. Ook twee euro duurder geworden.... zoals alles tegenwoordig. Maar toch heb ik het afgelopen jaar nul (0!) consulten, daardoor nul euro aan dierenartskosten gehad... en dat voor twee honden. Een gegeven om blij van te zijn! 
Immers, veldwerk en gezonde/ellendevrije bloedlijnen is de beste basis, dat kun je niet zeggen van veel honden die men tegenwoordig Ierse setter noemt.


Hypostoom (boor/zuigbuis) en palpen van de tick

Summary: 12 ticks today on the dogs. So I bought Bravecto (half dose again!) today




Ierse setters uit werklijnen worden soms als onhandelbaar bestempeld, druk en ADHD-achtig toegedacht. Het omgekeerde is juist waar, naast flink terrein nemen blijven ze o.a. gehoorzaam op het pad als de baas dat graag wil. (hondenlosloopgebied Noetsele / Kattenbos)



---------413--------
29-04-2018
Voorjaarstrials zijn klaar
  De laatste voorjaars veldwedstrijd 2018, gisteren gehouden, zit erop. De rust- en broedtijd voor 'onze' veldvogels breekt aan. De natuur heeft haar achterstand van een 14 dagen in snel tempo hersteld; alles is opeens groen. Wegwezen dus, en gauw! 
Bemoedigende nabespreking van de keurmeester ondanks (of juist dankzij) het stapeltje aan missers. Alhoewel, Leentje's leuke optreden geeft weer een impuls om deze zomer met verbeterpunten aan de slag te gaan. De daad bij het woord de dag erop...


FT CAC Dirksland. 12 inschrijvingen....en 16 auto's, betekent dus groeiend kijkerspubliek bij deze A1 klasse Britse Staande honden, blij mee! 


verre verwaaiing oppikkend...



---------412--------
23-04-2018
de 63e dag...
  Afgelopen weekend zijn wij niet mee geweest naar de veldwedstrijden te  Tonna/Westhausen/Thüringen. Om voor mij wel 5 geldige redenen niet; maar heb het wel gemist! Zoals verwacht was Apache afgelopen weekend zichzelf even niet... nogal schijnzwanger ivm de 63e dag na haar loopsheid. Thuis de bench fanatiek overhoop halen en in het bos blijft ze redelijk dicht bij me. Om de haverklap graaft ze ergens een hol. Vooral als er een mooie overkapping boven staat! Arme meid, net als de baas je draai niet vinden...

false pregnancy, Apache (day 63) digging everywhere



---------411--------
18-04-2018
wat wil je er voor hebben
  Langer dan een paar minuten computeren lukt me nog niet... geen inspiratie en erachter zitten voelt helemaal niet goed, verkokerd en imploderende geest dan.
Acht weken plus drie dagen van het roken af, ben nog geen baas over mezelf, vooral niet in bepaalde situaties, sorry.

Wat keek ik vanochtend raar tegen Ailleen haar gezwollen gezichtje aan; een rams-neus en haar rechteroog half dicht.... Ahaa dat was dus haar hulpvraag gisteravond; ze is in haar neus of lip gebeten door (waarschijnlijk) een bij. Fanatiek hapte ze toen namelijk in 't rond en kwam uiteindelijk beteuterd naast me zitten, al haar rondrennen was opeens over. 
Ze kan zich goed redden maar steeds kan ik me een zorgzame baas tonen wanneer ze bijv. met grote zware kleivoeten bij me komt, of met braamdorens in haar voetzolen, wespensteken of lastig wandelende teken. 

Wat geniet ik toch van mijn fijngevoelige oogappeltje, want flink blijft ze! Zo'n sociaal unieke en begrijpende hond krijg ik nooit weer!! Alle honden die ze Ierse setters noemen staan in haar schaduw, ze benadert bijna haar moeder Summertime Lady en, by the way, ze wordt mooi ozo mooi, elke dag geeft ze mijn ogen een cadeautje
(In 66 jaar heb ik nooit eerder zo'n open, heerlijk snelle en sound-setter gezien of meegemaakt....en deze teef die ik Leentje noem... is mine!!) 

Enne... op Facebook kreeg ik de vraag of deze Ailleen te koop was. Eigenlijk heb ik het fout gedaan door te zeggen dat ze nooit te koop is, veel kiener was geweest te vragen "hoeveel handenvol duizendjes heb je er voor over?!"



---------410--------
12-04-2018
Gevloerd
  Ja ja, eerder gezegd dan gedaan, wat dan? In een rap tempo alle patrijzen en fazanten vastzetten. Het is nog maar amper voorjaar en de dekking eigenlijk onvoldoende. Die vogels zien je dan van verre aankomen. 
We hadden nl. deze woensdag de "eigen ISC"-veldwedstrijd op Sint Annaland op Tholen. 
Alleen wij voorjagers waren er, geen enkele geïnteresseerd bestuurs- of clublid zijn komen kijken (dat is funest en voor de zoveelste keer frustrerend). Helaas, vrijwel alle Ierse setters (7!) vonden het deze keer nodig een haas de driedorpenroute te laten zien. We (ik ook!) moeten wat effectievere methoden gaan toepassen dunkt me om daarmee verdergaande 'eliminerende kwalificaties' te voorkomen. 

Komen wij rond 20.00 uur weer thuis, hebben immers met z'n drieën nogal energie verbruikt >> val ik met kleren nog aan als een blok in slaap. Pas wakker wordend om 09:30 uur de volgende ochtend. Heerlijk, dat teven gewoon hun behoeften een 15 uur op kunnen houden. Ze hadden niet eens haast om zich te ledigen om 10:10 uur ;-) 



Winnaars
worden gewoon diegenen die telkens na iedere teleurstelling 
de draad weer oppakken


---------409--------
04-04-2018
Muck boots shit
  Jachtlaarzen (Muck Boots Wellies) is mijn regelmatige gang en dracht; ik loop nogal eens op eigenzinnig terrein namelijk. Na 20 jaar tevreden gebruik van de (France) Aigle natuurrubber jachtlaarzen overgestapt op Muck Boots, vanwege mooie recensies. Ja ze zijn lekker warm, lopen stevig, lijkt goed voor die ruim honderd euro...maar ik ben nogal gefrustreerd over de rubberkwaliteit. Bij het oefenen met een februari koud-water apport heb ik opeens een ijzige linkervoet. Lek, een gat erin!! En het tweede gat sinds vanochtend ook een feit. Het rubber is op bewegende plaatsen gewoon korrelig en bros geworden na één jaar nog maar. Zomaar geld voor een paar gelijkwaardig nieuwe Aigle-boots heb ik niet liggen! De leverancier zwijgt op mijn klacht. Wat betekent garant staan? Boos, opstandig ben ik ervan...

Summary; After one year (!) my Muck Boot wellies are in a bad shape



---------408--------
28-03-2018
Ben mijzelf niet
  Een aantal vrienden willen graag weten hoe het nu met me staat. Schrijven en computeren wil gewoon niet! Eten naar de mond brengen gaat vaak mis. Deze griepgolf wordt gekenmerkt door 10 a 11 weken herstel, en dan praten we nog niet eens over mijn stoppen met roken ondertussen!!
Samen te vatten in 1 zin: Mijn lijf verplicht me nu als 90 jarige te functioneren.
Nou zo'n geschiedenis herhaalt zich op exacte wijze, alles wat nu in mijn lijf kan ontsteken gaat werkelijk ontsteken! Trouwens, een paar mensen snappen mijn verhaal wèl.

Spiegelen
Laat ik daarbij eens mijn setter Apache, mijn liefste spiegel tonen:

Als de baas zijn draai niet kan vinden gebeurt bij Apache hetzelfde, onze lichaamstaal en telepathie is geheel uniek. Wanneer de muren thuis op me vallen gaat ze gewillig (al)weer mee op pad. Wanneer ik onderweg met te zware benen en knikkende knieën en twee tintelende armen echt even moet inhouden, gaat prompt Apache ook zitten (afb.). 
Fysiek verlammende momenten MOETEN we tegenwoordig ondergaan. Als de baas in nu al drie nachten uit bed springt om spontaan te moeten overgeven doet zij het evenzo, een half uurtje later braakt ze op de voordeurmat een dot groen schuim. Na een ellendeschreeuw of uitbarsting (mijn lontje is heel kort tegenwoordig) kruipt ze stijf naast mijn knie ondertussen zachtjes ontwapenend kwispelend. Ze is net als ik confuus en uitgeput; een schim is er van ons over. 

Zo hebben wij nu ook te kampen met de nieuwe zomertijd, onze (vooral mijn) biologische klok trekt dit er niet eventjes bij, een dag duurt echt een slopend uur te lang zo. Setters die bijna kunnen  praten: Baas, je telefoon ging zojuist... nou èn, zak allemaal maar in de grond. 
En Ailleen... geniet van alle vrijheid en snapt niks van depressies en mijn wereldverwensing.

Ergo: Eigenlijk zou ik een maand aaneen willen slapen om te voorkomen dat ik volgende week weer naar een sigaret grijp. Dat realistische moment komt akelig dichterbij, want ik hou het niet vol..... Om mijn honden MOET ik doorzetten, de eerste 5 weken zijn we immers doorgekomen. Wat zeur je nou.
En ook ik weet dat veel tussen de oren zit, praten, peptalk en communiceren ook helpt, maar mijn lijf neemt nu even mijn nuchtere groninger verstand over, waar ik nu ook maar aan begin mislukt... omdat ik mezelf niet ben nog.



---------407--------
20-03-2018
Buikschuiver
  Mijn uiterste best doe ik. Voor me zelf om van het roken af te blijven, (m.n. de vele nicotine en ontslak opvliegers te trotseren) en voor mijn twee setters ze weer wat in conditie en op lichter gewicht te krijgen. Als de baas wekenlang wat loopt te neuzelen dikt alles wat aan immers. Vanochtend was Ailleen keurig 18,3 kg. en Apache (een paar ons lichter geworden) nu op 23,3 kg. En ikzelf...komt een kilo per week nu aan.
Mooi dat ze de rode draad weer oppakken. 

Apache gaat zelfs vóórliggen vanochtend, sluipt een paar meter voorwaarts, dan weer liggen, weer sluipend op de buik verder. Ergens daar in de wind op moet een vogel verscholen zijn da's duidelijk. Wanneer Apache later te dicht nadert scheert daar vlak over de grasruigte een stevige donkere vogel weg. Hmmm... een snip zou het kunnen zijn, of een ral ofzo. Het ging allemaal veel te vlug en het was niet eentje die zich laat drukken...







---------406--------
07-03-2018
Rollatorgangetje
  Vandaag de eerste officiële activiteit maar eens opgepakt.... naar oefenavond mannenkoor gaan. Zingen, ging niet omdat mijn stem gebarsten is, staand zingen een crime. Daar aanwezig zijn zonder rollator een uitputtingsslag. In elk geval heb ik wat opgestoken: er is weer een weg omhoog, want ik heb één keer hardop gelachen....



---------405--------
25-02-2018
Tekort aan levenslucht
  Meer dan een week is het hier radiostilte op mijn site. Noodgedwongen tot niets in staat, want ik ben gewoon te ziek. Een fikse griep is tot daaraan toe dat overleef ik altijd met gemak, deze keer met bijholteontsteking en bacteriële luchtweginfecties (zeg maar longontsteking) erbij geheel andere koek. Nog niet voor de helft lucht genoeg te inhaleren om überhaupt te kunnen overleven. Vrijwel niks meer te kunnen horen of te praten, alleen wat kunnen fluisteren. Vier koortsdagen is echte sloperij, te meer omdat er rond middernacht na stekende hoofdpijn nogal bloed uit mijn neus kwam... in het stikdonker lopend ook al niet bemerkt. 
De beide honden hebben zich prima aan mij aangepast, gingen zelf op excursie, waren wel gelukkig. Toen ik jl. woensdag rillend van koorts en naar adem snakkend in het gras zat kroop mijn soulmate, lieve Ailleen in mijn armen en likte uiterst voorzichtig mijn gezicht. Voor zo'n kanjer moet ik in leven blijven, maar hoe...!!? Hopelijk komende week uitzieken en krachten verzamelen en vooral ook, hoe ik de helaas optredende afkickverschijnselen (vanaf nu een week gestopt met roken!!) de komende weken moet overleven. Ieder sprankje lucht is nodig en maar doen wat de dokter zegt... 'komende dagen zijn pyjamadagen'. Ik zie erg op tegen de komende vier tot acht afkickweken-hel die mijn dis-functioneren gaan bepalen. Als een wanhopige kalkoen (cold turkey) zal ik tegen de muren opvliegen... 'k ken het uit ervaring. Soms kun je beter dood zijn eerst!




Leentje al dagenlang lekker vrijheid en vooral triomfantelijker dan haar baas

 

---------404--------
17-02-2018
Lady's never ending story
  Felicitaties aan fokker Henk ten Klooster. Er is afgelopen nacht een bijzonder en veelbelovend nest geboren uit Ceasar x Summertime Lady. Uit de twee beste veldwerk Ierse setters van Nederland. Apache is hiermee opnieuw tante geworden, Ailleen heeft er een paar zusjes bij. Dat ze allemaal later niet alleen veldwerktoppers mogen worden maar ook nuttig gaan zijn voor de wederopbouw(!) van de Rode Ierse Setter.

Enneh.... als jij als fokker een nieuwe stamteef van klasse/gezonde toekomst uit dit nest had willen kopen vis je helaas achter het net. Was ik maar 25 jaar jonger geweest.


Summertime Lady met haar IRS pasgeborenen, alles lijkt goed. (H-litter O'Conloch)

Summary: Hughe O'Conloch news! Pups born today, out of Summertime Lady (= Ailleen's mother). The combination best of the best. Pedigree



---------403--------
16-02-2018
RVS rollerfluit
 

Een RVS (stop)rollerfluit is bij vriezend weer niet zo'n gelukkige keuze. 
Ik mis sinds vanavond een velletje op mijn lip.



---------402--------
15-02-2018
No car sickness
  Wagenziekte lijkt weer een hot item op internet. Mijn twee teven Ailleen en Apache hebben geen enkele moeite of stress in de auto. Ik weet ook wel hoe die auto-graagte komt:
- Altijd is de reis en zeker het eindpunt een feestje, daardoor zelfs ook het bezoek aan de DA leuk.
- Ik vertel waar we heen gaan, dat betekent dat ze zelfs al gaan liggen omdat het eindpunt 'even' duurt.
- Zelf ben ik minder laagvlieger dan vroeger (toen stond er achterop mijn nummerplaatinfo 'JoJo Buitenzorg, altijd onderweg naar de kopgroep')
- Hoe de stand van hun lichaam ook is, ze zijn zich altijd bewust hoe ze zich daarin bevinden. Van pup af opgebouwd door verplaatsen, verschuiven, omrollen, hoog optillen, ronddragen, schommelen en niet onbelangrijk schone binnen- en buitenoren en op juiste hoogte geplaatst.
- Ze reizen actief mee, kijken om zich heen en zien/herkennen werkelijk alles! Ziet Ailleen een vriendje lopen dan volgt één blafje als herkenning. Belangrijke afleiding voor haar; voor mij minder. Apache drinkt al zittend en zwijgend alle omgeving in.
- Moet ik een onverwachte move maken roep ik 'hou je vast!' en gaan ze zich schrap zetten, leunen stabiel en anticiperend dicht tegen elkaar.
- Met enige schroom zet ik hier ook neer: overgeërfde Brains en Dicht bij de echte natuur staan. (eigenlijk is voor mij dit standpunt punt 1)

Summary: No car sickness here. All our journey's are fun!



---------401--------
14-02-2018
Af gáán
  Massaal van het geloof afgevallen, ...secularisatie in setterland. Jarenlang heb ik gedacht dat Zondebesef daar aan de overzijde van de Grote plas een hoog gedachtegoed was. Vandaag zag ik een film langskomen van die grote Westminstershow van de Rode Ierse Setter als zoals-dat-heet Sporting Group. Er is werkelijk niet sportiefs meer aan en de zonden in mensengeest en vernielende handen aan het ras worden onbegrensd aan de wereld getoond. Zo onacceptabel fout zelfs dat ik na 3 minuten de film, vanwege ontbreken van 's honds juiste basisvorm en -norm, en dat starende akelige oog heb afgesloten.
Geen van die honden is met fatsoen een paar uur het veld in te sturen, geaggregeerd, arm bespierd, slappe dweilen met een hoog hackneygehalte. Krabbelaars in schaatstermen. Wat ben ik blij dat ik hier in Nederland e.o. een paar settertjes ken die deze boodschap (en enige opdracht!) in neus en armslag-in-de-benen wèl verstaan.




---------400--------
12-02-2018
6355 page clicks
  Bij mijn 400e blogje: 31 different countries have visited Ailleen's blogpage. Average 8 pageclicks a day. NL 70%, USA 17%....

I will hope to continue for years with Ailleen and her blog. Let's go for the real Irish setter breed, health and fun for all of us. Thanks!



---------399--------
11-02-2018
Zuidwester bries
  Onze verkenningstocht naar nieuwe oefenterreinen vandaag afgesloten aan het strand. Weer eens wat andere geuren en bodem. Ondanks al dat rappe geren en gevlieg namen ze geen slok zeewater.



---------398--------
10-02-2018
Hondsmoe
  Rond middernacht scharrelen we voort bij de laatste wandeling. Na deze drukke dag, vrijwel zonder rustmomenten, laten Ailleen en Apache zowaar nu een kat voor hen langs draven. Hondsmoe wij alle drie, amper puf een stap te verzetten.



---------397--------
09-02-2018
Hoge nood
  In een te rap tempo verliezen we in Nederland onze oefenterreintjes. Na wat voorstudie deze keer wat rondgereden voor 'een snipper niemandsland in de buurt'. Ergens helemaal achteraf, hmmm maar erg link naast een snelweg, voor proef de honden eropuit gestuurd. Mooi ver gingen ze door de groenbemester. Geen teken van veerwild aan ze gezien. Toen er een groene auto langs kwam hobbelen (onmiskenbaar beheerder in uitvoering) ben ik verdekt in de bosjes gaan staan. Wij zijn niet gespot....



---------396--------
05-02-2018
First ticks, 2018
  Vanaf gistermiddag krabben, knabbelen en likken ze aan hun vacht. Een zeker teken van teken. De tekenkam maar weer eens opgezocht. Inderdaad bij Apache twee loslopende en vastgehechte op de neus. Leentje twee loslopende teken en eveneens op de neus. Beetje vroeg allemaal, dat belooft weer wat hier! Maar het voorjaar is in aantocht, de komende koude zal het wat vertragen...nog nooit is er een lente overgeslagen.



---------395--------
04-02-2018
Surprise for me
  Apache haar goede gedrag heb ik stom genoeg even verkeerd geïnterpreteerd. Vanaf de bosrand staat ze wat te snuffen en rent fluks de onderbegroeiing in. Oh nee he, hier kan vierbenig wild / Reintje zich ophouden. Even verderop houdt ze in, pootje omhoog, schouders de lucht in, staart niet helemaal stil...... . 
Ik fluit haar terug, ze slaat een paar keer flink met haar staart als 'begrepen baas'. Toch onderneemt ze alsnog twee sprongen naar voren. Wat gaat er op: fazanthaan! Scheisse, die zitten hier normaal niet. Vol vreugde springt ze tegen me op, sans rancune.



---------394--------
04-02-2018
Stuivertje wisselen
  Vertrouw jijzelf (als mijn volger) je eigen lieve setter in alle omstandigheden? Word je ongerust wanneer ze veel minuten buiten beeld blijven? Dan was het hier vanmiddag een leuke test voor je zenuwen geweest. 
Zie het voor je: Het rechte bospad waarop ik loop doorsnijdt een groot bos, voor mij rent Ailleen links uit de flank en op dezelfde plek Apache naar rechts. Zelfstandigheid troef. Ze weten waar ik ben dus loop ik gewoon door. Even later kruisen ze tegelijkertijd heel ver vóór mij het pad, maar huh....Apache van links komend en Ailleen van rechts. 
Hoe, waar en wanneer hebben ze gewisseld van boshelft?? Dat wil ik weten. Ik blijf staan, draai een kwart slag om het pad een kilometer terug te kunnen kijken. En jawel, vlak na elkaar kruisen twee bruine stipjes elkaar opnieuw aan de andere einder. Om na een tijdje bij mij weer op het pad te springen, inderdaad Ailleen van rechts en Apache nu links. Ze hebben dus, al omzwervend, stiekem toch vier maal die afstand afgelegd!
Verklaring: Ik liep voor de wind en mijn setters werken graag tegenwinds. Ze kennen ieder pad en boom en hebben een geweldig omgevingsbewustzijn. De baas is daar, dus gaan wij zelfstandig de andere (voor hen goede) kant op!! 
Ze maken veel kilometers, heerlijk is dat voor ze.

En om daar nu een GPS-tracker voor te kopen? Dat hebben wij helemaal niet nodig, ze komen immers elke 1 a 2 minuten zich bij mij (langs, dan he) melden. Ze zijn bij de padvinderij en daarom omgevingssoepel.



---------393--------
01-02-2018
Slagveld
  Om verdrietig van te worden. Alweer is een klein trainingsterrein van 'ons' door de Gemeente onder handen genomen. Slagveld, het lijkt erop dat wij elke keer weer de slag verliezen. Fazantenkoppel vertrokken, de houtsnippen hebben hun heil elders gezocht. 
Onze setter voorjagers / leden van de Stichting SOS hebben grote behoefte aan grote en praktijkvelden (nationaal en internationaal) waar op we kunnen trainen op het werk vóór het schot. Grootscheeps samenwerken en aanhaken met andere Britse/Continentale hondenmensen lijkt de enige optie.
Het kost individueel iedere keer veel inzet en inspanning weer wat aardigs te vinden! De wedstrijden beginnen over een paar weken al. 


zo was het tot vorige week

er is niks meer van over

helaas geen begroeiing meer om het snippenbosje



---------392--------
31-01-2018
Temptation? Not at all
  Heel soms doe ik een piepklein testje thuis. Al een etmaal liggen twee hondensnoepjes op de tafel. Als Ailleen er langs loopt maakt ze oogcontact met het brokje en mij. Apache kijkt niet op of om, die weet allang dat ze 'ooit' eens aan hen gegeven worden.
Update 2-feb: na twee dagen toch maar over mijn hart gestreken, verdiend allebei het snoepje gegeven, want ik ben geen strenge baas...

Summary: Two dogtreats on my table, 24 hours now. No temptation at all, they know the no-stealing rules by nature. Good girls.



---------391--------
31-01-2018
Overmoed
  Conditiebehoud in de winter is nog niet zo gemakkelijk. Daarom gaan we regelmatig even met elkaar fietsen, grote oppervlakken afstruinen of (niet zo wenselijk vanwege minder toezicht) naar het bos. Om ze echt moe te maken moet ik steeds een stukkie verder. Doe je even twee dagen wat kalmer aan dan heeft vooral Ailleen onderhuids haar energie opgekropt. 
Zo ook vanmorgen verraste ze me daarmee: Wel honderd ganzen grazen aan de achterkant van de dijk. Hun geur is onweerstaanbaar, ze gaat bij de dijk omhoog, hup sloot over en net zolang rennen totdat ze allemaal vliegen. Die plaaggeesten bleven maar boven haar rondjes draaien. 
We moeten nu even weer een stapje terug want vliegende vogels 'achtervolgen' mag pertinent niet, het wedstrijdseizoen staat voor de deur. Dat ze graag speed maakt is prima, maar nergens achteraan!



---------390--------
30-01-2018
Miss Prodent
  Ailleen op haar rug liggend diep in slaap, haar lippen opengevallen, poten omhoog. Kon het niet laten even een orthodontisch plaatje te schieten zo vlak voor haar derde levensjaar. Over tien jaar maar eens vergelijken. Een tandenborstel, tandpasta of tandsteenkrabber bezit ik (nog) niet. Eén slagtandinplant krijgt iets aanslag zag ik. (Deze foto ondersteboven geplaatst om verkeerde interpretatie uit te sluiten.)


Een scherp en scharend gebit is van levensbelang, het onderhoudt zichzelf... mede dank zij Farm Food Nijverdal. Die Ailleen en haar nestgenoten (plus F2 nest) ondersteunen vanwege het zeer belangrijk gevonden Outcross programma door voeder zoals Farm Food HE, vers Pens
&Hart en regelmatig kauwproducten na de maaltijd. "Met het beste voer naar de top!" 

februari is de FF-maand van het gebit



---------389--------
27-01-2018
Als een trein
  Een goede motoriek is alles voor een jachthond, een setter in mijn geval. Als alles klopt in zowel stap, draf, galop en gestrekte rengalop kan het niet anders dat de hond onvermoeibaar lijkt, alles gaat als vanzelf. Dat vlammen in het terrein kent ook een ander uiterste. Superzachte voorzichtige voetjes die je teder aanraken, een kauwbotje stevig vastklemmen of gewoon gestrekte pootjes in diepe slaap. Vertederend allemaal.



---------388--------
25-01-2018
Groots en meeslepend
  Twee scheef beurtelings wiebelende koppies kijken me aan wanneer ik onze dichter Hendrik Marsman declameer voor mijn twee honden:

"Grootsch en meesleepend wil ik leven! Hoort ge dat, Apache, Ailleen, wereld, settervolk!
Alleen het geruisch van uw bloed en van uw hart het gehamer
vervulle uw hondenlichaam, verstaat ge, uw leven.
We gaan ver van huis vandaag".
[..]
Zonder zich te beraden rennen beide setters helder en zonder vrees naar de voordeur...

Nou, enne groots was het zeker, in het "Stapperster bos" na krap twee uur de geur van ree of damwild. Het sein voor een feestje. Mixed feelings wanneer ik in de verte die hoge vreugdekreten van ze hoor. Drie keer fluiten en ziedaar twee setters komen toch 'vrij vlot' aanrennen, nu doodop dat wel. 
Hmmm, een afstraffing heeft nu geen zin meer, mijn chagrijn is voor hen wel duidelijk. De rest van de wandeling niet meer grootsch, wel 'mee'slepend...: constant achterstevoren, ze wilden losgelaten worden. 
En toch kwam mijn boodschap wel over; de terugreis opmerkelijk koest en over onze woongalerij bleven ze zonder commando "achter". Lekker spul om te hebben, niemand heeft ze beter. Ierse setters uit 's werelds beste bloed, geen discussie mogelijk!



---------387--------
23-01-2018
Synchroon
 

Innig omstrengeld
twee diepe zuchten
acht schoefelende voetjes
diep onderaards gerommel.
De hondentaal
van volmaakt geluk.



---------386--------
22-01-2018
Natural Backing
  In de verte rent een konijn de houtwal in. Apache, naast goede neus ook ogenhond, ziet het uiteraard. Ruiken kan ze hem niet. Gespannen staat ze daar, alsof ze wikt en weegt 'zal ik wel, zal ik niet'. Toch blijft ze doodstil staan en daarom kopieert Ailleen dit gedrag door eveneens stokstijf op een veertig meter achter haar te bevriezen. 
Gauw naar mijn jongste setter gelopen en aangelijnd. Ze moet als altijd volhouden dat ze op die plek op mij moet wachten; good girl. 
'Apache, denk erom, foei-haas, kom voor' en ziedaar ze draait om en hobbelt op ons aan. Zo dit was oke!



Steady Backing. Good Girl Ailleen



---------385--------
20-01-2018
Stil zijn...
  Honden zijn zo dom nog niet in het begrijpen van vergelijkbare situaties. Het aanleren op commando stil te zijn (soms als de bel gaat, of in het donker iets onbekends waarnemen) was eigenlijk heel gemakkelijk. Telkens als mijn elektronische wekker afgaat zeg ik expres redelijk korzelig 'stil zijn' en geef een tik op de knop...over 9 minuten herhaalt zich (vaak) dat.
Ailleen en Apache weten daarom heel goed wat ik bedoel en komt zo'n boodschap perfect over. "De wekker gehoorzaamt op de baas zijn stem, dus wij ook". Woordjes aanleren is handig maar totaal bijzaak, het gaat om mijn eigen gedrag wat ze begrijpen. 
We zijn alle drie hond en praten ook op die manier. Tja, en die tik kennen ze niet omdat ze dat nooit van me gehad hebben, heerlijk toch.  ;-)



---------384--------
18-01-2018
Very stormy day
  Niks thuisblijven vandaag! Ondanks windkracht 11, of juist daarom, zijn we onze gewone gang gegaan. Code rood is voor ons Ierse setterkleur. Alle vogels hadden hun heil op veilig beschutte plaatsen gezocht en de kans op vinden natuurlijk gering. Er zeilde van alles door de lucht, behalve vogels.
Geuren komen van langere afstand op de setters aan; even wennen dat lokaliseren. Nou en dan gewoon he....recht in de wind op couleren zoals dat heet. Zo nu en dan even een taxerend pootje omhoog. Is ook al aan Leentje te zien, het wordt niks vandaag... mijn pet uit de sloot vissen was het spannendst.

Kan ik hier nog even heerlijk gal spugen over code rood. Motto: "Als je veel te vaak Help roept neemt niemand je meer serieus". Door de jaren heen is er veel te vaak en onnodig vooral code geel en soms rood afgegeven. De impact daarvan is vandaag merkbaar, er zijn 66 'vracht'wagens omgewaaid en de minister is daarover verwonderd... Geloof mij maar, ondanks de Nederlandse eigenwijzigheid en commercialiteit, neemt geen enkele chauffeur zelf onnodige risico's, het is de druk die er wordt gelegd. En inderdaad de meeste waren niet geladen...



Summary: Storm, Beaufort force 11 is doggywheather.



---------383--------
16-01-2018
Applaus gevoelig?
  Geloof het of niet... mijn setters zijn muzikaal, nou ja gevoelig voor muziek. Dat ze voorkeur hebben voor mijn baspartij van Bachstukken is me al bekend. Al een heel aantal avonden doen ze rond 23:00 uur hun ogen open, rekken zich uit en nodigen me uit om even het laatste Ommentje te maken. 'Klokkijken' is voor hen geen probleem, zeg me nooit dat honden geen besef van tijd hebben. 
Omdat mij wat bijzonders opviel ben ik rond die tijd expres heel stilletjes en blijf TV kijken. Want precies als het praatprogramma van Eva Jinek start worden ze wakker, maar ik wil juist even blijven kijken of er wat voor me bij zit. 
Wat zit er in die tune aan grondtoon die als hun wekker fungeert.... of is het dat ordinaire gejoel van het publiek?!



---------382--------
15-01-2018
Even verder opdrogen
  Die glibberpartij van de 13e heeft nog wat meer amateuristisch filmmateriaal opgeleverd. De hele middag waren A&A verder vrij fanatiek allebei op zoek naar houtsnippen die op het eind door Apache (in voorstaan op een snip) als beloning in de wacht sleepte! Super stelletje honden heb ik.
klik ook even op full screen...

 



---------381--------
14-01-2018
Kom maar even vèr kijken
  Zoals we wel vaker doen. Op gelijke ooghoogte samen staren over de velden. Voor Ailleen een leuke dimensie, binding, goed voor de intelligentie, in nog beter overzicht krijgen in haar wereldje. Apache, doet zoiets liever niet... 



my Golden Girls.

 

---------380--------
13-01-2018
Koppie onder
  Vandaag glibberde kleine Ailleen van de loopplank naar het eilandje...zomaar de plomp in. Gezien haar rappe tempo over die gladde balk wel eens te verwachten. Even schudden en flink doorgaan, je weer warm rennen. Na een kwartiertje draait ze toch wat met haar linkervoorpoot. Heb maar even tijd genomen daar wat aandacht aan te besteden.
Als ik mijn hand een mooie poos laat rusten op haar elleboog begint ze zachtjes te neuriën, als goedkeurend geluid. 
Dat heb ik al vaker zo ervaren en niet alleen bij honden. Na een paar rondjes rennen komt ze terug 'kom op met die hand, daarvan gaat mijn pijn over'. Alweer word ik bevestigd dat ik (hoofd)pijnen en pijntjes kan verminderen door een soort handoplegging. Nee niet zweverig, geen hokus pokus, gewoon een kleine gift. (Mijn moeder hielp ik op dezelfde manier bij migraineaanvallen waarna ik tintelingen en een zere elleboog overhield. Er is vast meer tussen hemel en aarde en bovendien... een hond liegt niet.



---------379--------
10-01-2018
van Adel,
en met recht!
 


Een setter ruikt beter
Een setter hoort beter
Een setter jaagt beter
En toch zijn wij de baas
Een setter vindt dat prima

Summary: A setter smells better, A setter hears better, A setter hunts better, But I am the boss, It's OK for them



---------378--------
09-01-2018
De geur van katjes
  Wat heeft Ailleen voor speciaals met katjes. Nee niet zozeer jonge poezen (die ook) ik bedoel speciaal de mannelijke bloeiwijzen van de hazelaar (Corylus avellana). Overal staat de hazelaar al in bloei, bij werkelijk iedere hazelnootboom snuffelt ze aan die snottebellen. Ze gaat er zelfs voor op haar achterpoten staan! Veel hoger dan een reu kan piesen. Als ik Apache erop wijs ruikt die even maar reageert er niet op, Ailleen gaat van takje naar takje met de ogen half dicht. Waar zou dat nou naar ruiken vraag ik me af.

Summary: Blooming hazel in january. Little Ailleen is sniffing (male)blooms at every hazeltree. Wonder why...



---------377--------
08-01-2018
'Krakkie lopen'
  In de nachtelijke vrieskou is het met recht "geen zon, geen maan, herder herder laat je schaapjes gaan". Aan het gehobbel van de LED-halsbanden blauw en rood kan ik tot ver zien waar ze zijn. Wanneer deze lichtjes langer dan een minuut niet bewegen schoefel ik op mijn gemak daarheen; ze wachtten het niet af. Als een raket gaan ze dezelfde richting op en klinkt er gekraak en gespetter. Ze jagen een haas over het ondergelopen gedeelte. Glinsterende sporen van flinterdunne schotsjes...
Al gauw komen ze bij me terug, vèr omlopend, want anders krijgen deze nuffige dametjes natte voetjes he.

-- hoe donkerder om je heen hoe meer sterren te zien --



---------376--------
06-01-2018
Dog code
  Ierse setters zijn niet voor niks van Adel. Mooi, intelligent, ontwapenend, kunnen knap uit de hoogte doen, vooral naar hondgenoten. Daarom hebben de mijne nooit een handgemeen of gevecht meegemaakt. Vanmiddag kwam zo'n lastig stuk plebs hen tegen. Ze draven met geheven hoofden langs hem...'stoor ons niet wij zijn serieus bezig'. 
Het reutje kent deze code niet en moest het uiteindelijk flink ontgelden. Na zeker veertig keer waarschuwen vallen zowel Apache en Ailleen samen(!) opvoedkundig uit. Blij mee, leer dat afsnauwen eens beter. Grauwen en flink happen naar zijn hals en nek doen zelfs die overduidelijke boodschap niet landen. Toen snapten mijn twee setters zoveel domheid niet meer. 
Ze keken elkaar ahw aan: 'laten we nu schouder aan schouder keihard wegrennen van hem'. Een paar seconden later slaan A
&A daar verderop elkaar letterlijk van pret (oversprong en opluchting zeg maar) op de schouders, spelen, rennen, steigeren. Het reutje druipt beteuterd af.
Een ander ras dan setter moet hem maar echt op zijn nummer zetten, deze twee spelen en werken liever.



---------375--------
06-01-2018
EHBO
  Ailleen gooit en speelt (als een kat ook kan) wat met een oud afgeknaagd runderbot. Geen probleem, het is volledig vertrouwd bij haar. Een gilletje klinkt en gaat meteen over in diep hoesten en rochelen. Ze draaft direct naar me toe om hulp, da's heel goed. Ik masseer haar keel en kneed haar 'kraakbeen adamsappel'  maar... haar bek blijft open staan. 
"Ga even liggen dan kijk ik even' zeg ik; ze zijgt direct plat naar de grond. Ze blijft erg rustig en afwachtend zowaar. Mijn vingers voelen inderdaad een harde punt achter haar tong; er staat iets rechtop bij het scharnierpunt. Ik pak een grote pincet maar kom er niet goed bij. Dan maar mijn aquariumtang erbij gezocht en ziedaar ik tover een afgebroken stuk bot tevoorschijn. Niet doorslikbaar, een ongelukkig voorvalletje. En handig zo'n plantentang...
Ze staat op en drinkt een paar slokken water. Het leed geleden, binnen een paar minuten zelfs diep in slaap.
Motto: Ga nooit van huis als je setters aan 'het bot' zitten! Creëer geen paniek en dokter zelf eerst eens wat...

Summary: Ailleen was playing with a bone. She came to me with open mouth, ...a piece 1.5 inch vertical in her throat, couldn't close her jaw. My fishtank attribute did the job easely!



---------374--------
03-01-2018
Ze groeit!
  Ailleen verandert wat, niet alleen in toename geestelijke vermogens maar ook wordt ze nóg mooier, vrouwelijker, zwaart wat uit. Vachtje wordt vacht. Ze is nu 2,5 jaar oud, de adolescentiefase voorbij, toch is ze ongemerkt de laatste maanden een paar centimeter hoger geworden. Dat had ik ook verwacht in tegenstelling tot enkele betweters.
Ze blijft qua grootte precies op de minimummaat hangen van zo'n 55 cm. en weegt vandaag 18,8 kg. Ben ik heel erg blij mee want dit is de ultieme grootte en juiste verhouding; mede met het oog op overal veel te zware, grote en te lange setters. Grote kans dat ze tzt racy puppies op de wereld kan zetten waar iedereen binnen de IRWS setterwereld wat mee kan.
En wat die geestelijke vermogens betreft, ze blijft supergehoorzaam maar toch onderneemt ze veel meer zelfstandig en laat Apache vaker alleen achter. 
Voor een 'werk'hond een prima ontwikkeling, de tijd nemen (ook ik als begeleider) voor rustige opgroei, steady worden. Ze had een solide basis zo, vroeg rijp is immers vroeg rot! 

-- Alle moois heeft tijd nodig --



Ailleen's grandfather Harry, de sleutel voor behoud van kwaliteit en functionaliteit



---------373--------
02-01-2018
Kliedernat
 

Tornend tegen storm en
snijdend scheermesregen op
ondergelopen land
met galoppeergespet

Wijl paraplugevecht
mijn heup doorboort
het water keert
beseffend
m'n kachel beidt:
verkleumde baas
twee blije setters
drie doorweekte jassen
vier modderdoeken

vijf borrels straks...
zes wellicht



---------372--------
01-01-2018
Happy New Year
 

To all my Irish Setter friends

Pax hominibus bonae voluntatis

Happy New Year, Athbhliain faoi mhaise duit, Godt nytår, Gott Nytt År, Onnellista uutta vuotta, Gelukkig Nieuwjaar, Happy New Year, Bonne année, Frohes Neues Jahr, Buon anno, Laimigu Jauno gadu, Laimingu naujuju metu, Szczesliwego nowego roku, La multi ani!, Feliz año nuevo, Folle lok en seine, Nollaig Shona Dhuit, Novim Godom.



---------372--------
31-12-2017
Schokgolven
  Voor mijn nieuwsgierige settertjes een feestje dat Oudjaar carbidschieten. Opgesteld staat zo'n 6000 liter calcium-carbidegazzz... en zeilen steeds 23 ballen en een paar cementkuipen door de lucht in plaats van fazanten.
Na middernacht maar eens weer daar kijken... vorig jaar waren daar worst en hamburgers in het gras overgebleven!





Old/new year: my dogs are shock wave resistant. Big shots (5000 litertank with carbide gas) not a real problem, they like the ball's

Update 23:00

Uren onbeweeglijk, wat snurken, kwispelen en voetgetrappel...Oudejaarsavondrust. 



---------371--------
30-12-2017
'Boeren' zijn nog niet zo dom
  Waarom ik het in ons eigenzinnige plattelandsstadje met dorpse allures zo naar mijn zin heb? Een groepje jongelui, 'boeren' in ogen van randstedelingen, is vanavond in het park hun vuurwerk aan het testen. Morgen mag het pas echt, maar ik deed dat vroeger net zo. 

Mijn Aagje1 en Aagje2 trekken als een magneet op dat geknal aan. Juist als ik de mannen wat wil vragen hoor ik letterlijk van eentje: "Jongens, even niks afsteken, daar komt die meneer aan met die twee wedstrijdhonden. Daar mag niks mee mis gaan". 
Daar word ik nou heel blij van. Aan zo'n leeftijdsgroep van 14-17 jaar zit meestal echt een steekje los in de hersenstroompjes; nu even niet! Ze hebben een jaar lang mijn wens onthouden zelfs.
Daarom mijn opmerking terug: "ik hoor het al, jullie zijn al echte mannen geworden, dank je wel!". Nog maar twintig meter verder zijnde moet het knal-oponthoud even worden ingehaald, mij best, ons best. Goedmoedig gaan we het Oudejaar in, het nieuwe jaar biedt nieuwe kansen. 
Ik wens al mijn lezers en ook je setter(s) een goede jaarwisseling. Zorg maar goed voor ze.



---------370--------
29-12-2017
Je wordt ouder pappa
  Tempus fugit. 
Morgen is het jaar 2017 al weer voorbij, mijmer- en terugblikdagen nu. Dat ouder worden gaat ook mij niet voorbij, al gaat het nog best goed hoor. De laatste tien jaar kom ik steeds dichter bij mezelf en het lijkt of de dagen sneller gaan. De hoeken van mijn ijsschots heten Canis, Achilis, Apneu en Meniscus en we drijven ook in 2018 gestadig door naar zee. Regelmatig huiver ik in deze kletsnatte winderige weken, die natte sneeuw en ijsregen op mijn kop wat zat. Flexibele pensionado blijven ja dat moet maar...hoe.
Altijd was ik een speurder, een doener, een teamspeler en niks was te gek. In mijn hart ben ik een ràsfokker, of het nu tropische vogels, vissen of honden betreft: gedreven naar hoogste kwaliteit en fokken/kweken van toppers. Was ik maar 25 jaar jonger dan ging ik topsetters fokken, trainer- en/of veldwerkkeurmeester worden. Het kan nog...(nou ja niemand komt qua kwaliteiten boven Henk uit) kleine Leentje is nog zo jong en weet helemaal nog niks van deze uitdaging. 



---------369--------
27-12-2017
Even doodschudden
  Fanatiek graven, even schudden, dan naast je neerleggen en verder graven. De oogst zojuist aan veldmuizen: Zes. Soms mogen ze van mij graven, andere spieren gebruiken en hun instincten ontwikkelen.
Komt er een bevriende hond aanlopen; wordt verjaagd want 'dit is mijn kuil'. Weet hij toch een paar muizenlijkjes te stelen en te verorberen. Ach Leentje is zo vriendelijk en mede-deelzaam.....



---------368--------
26-12-2017
Ailleen en het rauwe eitje
 

Alleen samen met kroepoek
gaat in een zucht en vloek
-na enig voorzichtig onderzoek-
kloek het ei erin als koek



---------367--------
25-12-2017
Buikgriep
  Op onze parkeerplaats hebben Apache en Ailleen speciaal belangstelling voor een vierkante meter. Getverdrie.... iemand heeft zijn maaginhoud daar niet binnen kunnen houden. Ben ik dus niet de enige die misselijk is en buikkrampen heeft; alhoewel ik heb het nog wel wat onder controle. Vroeg naar bed en dan op de buik slapen...bah. Je kunt er veel beter een warme hond tegenaan leggen. Ailleen begreep het, she did it.



---------366--------
23-12-2017
Geconditioneerd
  Mede dank zij twee groepen rotjes gooiende jochies hebben wij een gouden middag gehad! Veel setterliefhebbers denken anders over te vroeg geknal, ik vind alles prima. Bij het aankomen bij ons trainingsveld klonken de donderslagen al; de beide honden direct op hoge alertheid brengend. En knal is bij hen geassocieerd aan kakelende en klapwiekende fazanten.
De fazanten kregen namelijk geen kansen om zich te verschuilen bij die jochies en bleven steeds maar komen naar 'ons buurtje'. (Domme vogels om van de ene probleemplek weer naar de andere terug te keren). En zo hadden we drie maal hergebruik van twee dezelfde vogels. Jammer genoeg hebben we geen spanningsvolle punten beleefd. Daar moeten we wat beters op verzinnen na nieuwjaar! 
En thuis gekomen blijven A
&A maar spelen en ronddraven... nog even geen rust vindend. Eerst maar een lekkere bak met Farm Food vlees en brokken, kunnen ze wat uitbuiken. Wat gun ik ze dit allemaal. 
Gauw nog even naar de winkel voor brood omdat er drie zondagen zijn morgen; helaas enkel broden met fazantenvoer erop.



---------365--------
22-12-2017
Moreel beraad
  Even weer over interactie hond versus baas. Laatst onderweg kreeg ik de vraag "Wat is jouw knuffelniveau?". Omdat een aardige mevrouw dit vroeg kwam ik natuurlijk met "Hoog, erg hoog!". "Ik bedoel met je honden hoor, omdat ze zo lief en gericht zijn". (Ooh versiergesprekje kon ik dus vergeten). Het is goed om zo nu en dan over interacties na te denken. Mijn honden moeten vooral en sámen honds blijven ook al voelen ze de hele dag mijn aanwezigheid. 
Ik prijs ze soms de hemel in als het goed gaat, als ze doen wat ik in mijn kop heb. Maar als ze ongevraagd spontaan van mij een aai krijgen, mijn armen even om ze heen sla, is dat nou goed voor het moreel of juist niet? Tuurlijk wel (vooral menselijk gedacht). 
Soms komen ze uit zichzelf even een aai of lief woord halen en die krijgen ze direct. Is dat nou fout, ze deden er niks voor... Als ik ergens mee bezig ben houden ze zich afzijdig of desnoods 'ik ben even aan het werk, ga maar lekker slapen'  dat werkt gewoon goed.
Apache staat op de bovenste trede van de sociale ladder, is aardig voor iedereen en hunkert naar een lief woord en blijft daardoor uiterst gezeglijk en tevreden. Ailleen heeft iets meer comfort zone nodig, iets anders gefocust en als ze slaapt stoor ik haar helemaal niet. Wordt ze wakker dan komt ze gewoon even een stief kwartiertje aan mijn voeten liggen, krijgt een paar vriendelijke woorden en een korte aai en is dan totaal gelukkig. We verstaan elkaar, meestal letterlijk. Of zoals de Belgen zeggen: Ze zien me graag.



---------364--------
21-12-2017
Mijn naaimachien..
  Al vaker heb ik hier geschreven over supervisie en de mogelijkheid je honden werkelijk zich vrij te laten ontwikkelen. Dat moet een setter gewoon in zijn leven hebben! Aan de andere kant zijn deze twee DE oplossing voor mijn dreigende eenzaamheid, we zijn 24/7 op elkaar. Alleen daarom al zijn ze GOUD. Toch doe ik mijn best om ze zo weinig mogelijk te sturen en te bevoogden. Natuurlijk zijn er ongeschreven spelregels, ze lezen mij beter dan ik hen.
Ik moet mezelf disciplines opleggen zodat ze doodgemoedereerd 300 meter bij je vandaan kunnen/willen gaan. Geen oogcontact maken, vertrouwen hebben, geven, krijgen, meemaken. Ze moeten wel heel gek gaan doen willen ze in 7 sloten tegelijk lopen, toch? 
Vanmiddag op deze kortste dag van het jaar, Apache zet flink de sokken erin, in mum van tijd een tweehonderd meter 'op pad'. Ailleen bemerkt het te laat en gaat er als een kanonskogel achteraan, gaat haar vlotjes voorbij. Draait mooi op de wind en komt het hele stuk terugjakkeren. 
Wat moet ik nu.... nou zonder wat te zeggen omdraaien en hopen dat ze me dan voorbij stuift om weer honderd meter in haar richting te blijven gaan. Het lukt zowaar, na zo'n honderd meter draait ze netjes en gaat weer richting Apache daar heel in de verte. 
Mijn motto: Ga vooral ver, bedenk het zelf maar mijn meissie, alles is goed als je je maar vrij van mijn supervisie voelt! We hebben het echt goed zo met zijn drieën, wanklanken bestaan niet.



---------364--------
19-12-2017
Once in a life time dog
  Schoonheid schuilt in het oog van de waarnemer. (Beauty lies in the eye of the beholder. ) Daarom kan ik nou zo genieten van Ailleen als we trainen of gewoon op wandeling zijn. Haar natuurlijke joligheid en manier van doen geeft mij elke keer weer nieuwe energie en verlangen haar gaven uit te bouwen. Haar aanleg zorgzaam van pup af op alle terreinen te laten ontluiken. Uitmondend nu in een prachtig plaatje van type en stijl. 
Ik ben heus wel wat gewend in setter- en hondenland maar haar moeiteloze 'schuivende' galop krijg ik steeds weer kippevel van. Er zijn nog zat dingen waar we aan moeten werken maar deze basis (uit moeder S.Lady en door fokker Henk op de wereld gezet) is perfect.
Als iets werkelijk goed is mag je daar een beetje over snakken toch? (zoiets heet met een ander woord bescheidenheidsmarketing, ook wel (Ivo)nieheren genoemd.)



---------363--------
18-12-2017
Verstuikte 'enkel'
  Vanmiddag heeft Apache in het fazantenbosje haar voet bezeerd. Hinkte in al haar ellende al piepend op drie poten wel verder want ze had de vogel in de neus. Zojuist weer thuis en bij haar eigen dagelijkse voetonderhoud hoor ik schelle kreetjes van pijn. 
Een hond kan zich niet aanstellen....toch? De buitenkant is volledig gaaf gelukkig. Beetje gloeierig is het wel; ze likt als een razende aan mijn hand als ik haar voet/enkelband zachtjes palpeer. Het is en blijft een lieve setter die haar baas volledig vertrouwt ondanks haar hyperstatus.


Nee dit is niet een valpartij, ze rolde namelijk verheerlijkt door de laatste sneeuw. In januari komt er wel weer een nieuwe laag.



---------362--------
17-12-2017
Stampvoetende schapen
  In al haar ijverig rennend-snuffelen in de berm (ja fout, voetverwaaiing) had Ailleen even niet op het groepje schapen gelet. Als ze oog in oog met haar staan en de voorsten ook al stampend vooruit gaan houdt ze het helemaal voor gezien. Schapen zijn echt niet interessant. Gaat potverjoppie door deze roerige samenscholing een haas op. Mijn rolfluit snerpt te laat, brave Appie remt, Ailleen neemt met een grote boog het slootje. Moest je later die vrolijke kop eens zien...



Quote van de week:  

Mijn laarzen zijn sokkenvreters 
Een heel mandje enkelingen en look-alikes
wacht op acceptabele paringen



---------361--------
15-12-2017
'Ridgeback'
  In de verte vliegt een buizerd op wanneer Ailleen langs komt galopperen. Ze draait direct bij en blijft staan. Ze is immers ook een beetje valkeniersetter vanuit haar oorsprong. Vanaf een afstandje zie ik haar 'borstelen'. En niet zo zuinig ook! Van achterhoofd tot in de croupe een hoog opstaande ridge van haren. Ligt daar aan de rand van het  boswalletje een licht aangevreten steenmarter! 
Heej, Leentje lekker gevoel hè dat Rhodesisch kippenvel!



---------360--------
13-12-2017
Verwerking
  Iedere keer als wij een poosje op het trainingsveld hebben getraind zijn mijn beide setters door de adrenalinestoot wat hyper. Zijn daarna vermoeider en dromen in de avond dan steevast luidruchtig. Ook hun indrukken en puzzelstukjes moeten immers worden bevestigd... 
Bij al dat gepiep en gewoef graai ik naar mijn  mobieltje om een rustgevend slaapplaatje vast te leggen:


En dan denk je dat je stiekem een foto kunt maken van die twee snurkers... 
Het flitsje van mijn cellphone verraadt hun weerkaatsend Tapetum lucidum... er ontgaat hun niets ook al loop ik op sokken.

Summary: Dreaming about our today's trainingsactivities...a sneaky photo opens her eyes, though.



---------359--------
10-12-2017
Plaspop
  Vandaag code oranje.... Zelf worstel ik me met paraplu tegen de horizontaal inkomende sneeuwwind op, mijn hele voorzijde is al wit. Aan Apache en Ailleen te zien is hun code groen, felgroen! Een genot om beide daar te zien spartelen in hun all-wheather vacht, met de oren door de sneeuw te glijden of aan kop te gaan bij vijf andere honden. 
Vorig jaar had Leentje nog ontzag voor een grote sneeuwpop, nu stond ie er weer maar vandaag maakte ze gele sneeuwpopvoeten ervan. Schijt aan dat ding. 
Honderd meter voor we bij de auto terug zijn laten ze duidelijk merken: We willen nog een rondje dit was veel tekort! Nou vooruit, 'als de straatlantaarns aangaan moet je thuiskomen'. 



---------358--------
09-12-2017
Als Bachbloesem
  Meer dan anderhalf uur aaneen natte sneeuw, van die grote flatsen. Het deert ze niet bij hun vele vele kilometers door het kreupelhout. Geen uithangende tong of gehijg gezien. Moe zijn ze wel... en wij als trio wat verkleumd nu zo vlak voor zonsondergang.
En straks wanneer we thuis komen een heerlijke bak met voer en dan doen wat mijn settertjes (en ook ik) zo lekker vinden: weerszijden de baas liggen. Hun beider koppen verheerlijkt soezend op mijn resonerende borst wanneer ik wat koorliederen neurie; nou ja met zacht-zing-brom basstem. Ze vallen het diepst in slaap bij mijn vertolking van de Mattheus Passion. Zij vinden Bach heerlijk!...slaapverwekkend.


By the way... nu ik dit hier plaats. Deze foto toont een belangrijk item: Bind nooit je honden aan je trekhaak! In sommige landen is het zelfs verboden. Tip: Aan de autobench heb ik daarom een speciale haak gefabriceerd zodat de achterklep dan niet dicht kan vanwege de riemen. Hoe verkleumd of moe je ook bent blijf bij de les.

Summary: Very tired by free running in the woods. Time to go home, after 2 hours walk in snow and snowy-rain.



---------357--------
08-12-2017
'Giny Andro'
  Als je gepensioneerd bent is het een hele toer om de moderne maatschappij, zonder vooraan te lopen bij te benen. Ben ik de slechtste nog niet in...dacht ik. Vanmiddag ben ik in de genderneutraliteitshype-valkuil gestapt. Apache rent namelijk ver naar voren en begint (een meter afstand houdend) tegen een vrij jonge vrouw te blaffen. 
Ja, wat was nou de oorzaak waarom ze dit deed? Nou, o.a. die aparte looptechniek met zo'n tussenvering en de hakken opgooiend (ahem...een beetje American kick zoals veel Ierse setters lopen). De carrosserie en het onderstel was niet geheel lady-like zogezegd. 
Omdat Apache bij Henk is opgegroeid (dochters!) heeft ze voor altijd een zwak voor vrouwen en hoge vrouwenstemmen. Zeg ik tegen die mevrouw "Niks aan de hand, ze valt op vrouwen hoor". Krijg ik in lage bariton stem terug "Nou ik niet, en ook geen mannen". 
Hij Zij Het wordt wat ingewikkeld...

¯\_()_/¯

 

---------356--------
07-12-2017
Doen ze anders nooit hoor..
  Joggende mensen, fietsers of verkeer schenken mijn setters normaliter geen aandacht aan; het is hun dagelijks vertrouwde straatbeeld. Maar toch onderbreken ze deze keer hun actieve spel door naar rijdende auto's toe te rennen. Ik zie direct waarom ze dat doen. 
Een rijtje van drie auto's nadert in kalme gang. Apache kiest de voorste (blauwe caddy) en Ailleen de achterste (witte caddy). De middelste was een zilverkleurige sedan....dus niet interessant. Waarom die andere twee wel? Apache heeft nog de associatie met Henk's voorheen blauwe en Ailleen is wat jonger, wellicht zit in die witte auto mamma Summertime Lady wel. 
Hondenhersenen grenzen aan het geniale wanneer verstand en intuïtie elkaar ontmoeten.



---------355--------
08-12-2017
My ornament kerst
2017
  I rish you a Merry Christmas

Christmas is coming. So I started yesterday a little art work..... for my frontdoor. 
Abies, Picea, Chamaecyparis, Elaeagnus spp.

© 08-12-2017  large 1, large 2, large 3, large 4



---------354--------
06-12-2017
Lonkende verten
  Binnen het raamwerk 'uitbreiding zelfstandigheid' heb ik tegenwoordig de gewoonte om uitsluitend tijdens de avondwandelingen helemaal niet met mijn beide setters te communiceren. Het enige bij openen autobench is "vrij"  en na anderhalf uur "hup" om in de auto te laten springen. Zonder woorden of gebaren, hoe zich dat ontwikkelt bevalt me wel. Zo heerlijk die lichte galopjes in de verte te horen...of doodse stilte. Ze blij hijgend voorbij komen rauzen, opduikend uit een andere kant waar ik hen verwachtte. Aan het ritme hoor ik wie wie is.

"Het is rood en en het gaat als een trein...."



---------353--------
05-12-2017
Nose fading
  Voortdurend heb ik met deze lage gevoelstemperaturen een drup aan de neuze. Hopelijk hebben wij voldoende vitamine D aangemaakt afgelopen zomer. Dat de dagen snel korter worden is ook te zien aan de neuzen van A&A, hun donkerleverkleurige winterneus hebben ze al opgezet. Zo'n winterneus wordt veroorzaakt door verstoorde aanmaak (lees: te weinig zonlicht) van het Tyrosinase enzym die nodig is voor pigmentvorming (eumelanine). Het is wachten op... wanneer de zon bruin weer zwart maakt...1 april.


...dit wordt in de rasstandaard bedoeld met een iets zijwaarts geplaatste ogen met klassieke almond oogvorm.



---------352--------
04-12-2017
Effe wennen
  De hele nazomer heb ik mijn twee teven de nagels niet geknipt (blog 273). Om twee redenen: meer grip in de bochten en als tweede niet het risico lopen van zere tenen na inkorten. Dat kunnen we in het wedstrijdseizoen niet hebben... Ze lopen vrijwel altijd op een zachte bodem en daardoor zijn hun nagels fors en sterk. Lange nagels is funest voor de stand van tenen en pols.
Met beleid en trouw en een snoepie nu de klus geklaard, nou ja nog niet ver genoeg. Volgende week nog een extra topje knippen en opvijlen als de bloedader verder is teruggetrokken. 
Zwiept me daar vanmiddag Ailleen geheel onderuit toen ze fullspeed door de bocht ging.



---------352--------
03-12-2017
Intuïtie
  Wellicht wordt dit een wat aangeschoten verhaaltje. Vanavond had ik me vanwege de afgelopen tien ziekenhuisbezoeken (met gunstige uitslagen, daarom!) en na publiceren van een paar zorgelijke en ook blije settercolumns eens vergast op een ahem... aantal borrels met wat lekkere hapjes erbij. Klein feestje voor drie.
In die lichtvoetiger middernachtwandeling waren mijn teven supergehoorzaam, zelfs na drie minuten uitstapje het bos in komen ze zomaar naast me zitten, 'we zijn liever bij jou'. 'Ga maar vrij' werkte ook al niet. Ook die nachthaas laten ze wegrennen. 
Als ik me nu echt een stuk in de kraag zou zuipen (wat heus niet gebeuren gaat hoor) zouden ze dan intuïtief de zorg en leiding voor mij op zich nemen? Ieder mens zou setters moeten hebben, die zijn gevoeliger dan twee altviolen samen.


I don't think dogs need a book for that. They're born knowing how to do that!



---------351--------
02-12-2017
Pretpakket
  Je mag je als teveneigenaar gelukkig prijzen wanneer de honden echt met elkaar accorderen. Hier dikke mik. Samen elkaar schoon houden op de hondenbank, leven schouder aan schouder, ook tijdens het eten. Nog nooit in die vier jaren heb ik ze betrapt op kibbelarijen of grommen naar elkaar. Het is juist andersom, ze slaan elkaar elke dag letterlijk op de schouders van onderlinge pret. Dat 'knokken' krijgt Ailleen al twee jaar les in van tante Apache. Die komt dat nog eens een keer duur te staan want Leentje wordt steeds handiger en sterker in het vloeren van je tegenstander. Om mij moverende redenen is een soepele leidsterschapswissel wellicht wenselijk... over een jaartje ofzo.



---------350--------
01-12-2017
Onnadenkend
  Als Ailleen een snelle haak slaat in het hoge gras dan moet daar gewoon wat zijn! Zo stilletjes mogelijk kom ik achter haar staan en het valt me op dat ze niet alleen intensief verwaaiing opneemt maar ook kantelt haar kop links-rechts, trekt haar (18) oorspiertjes op >> ze luistert ondertussen. Ik hoor niks. Apache ziet ons bezig... komt aanrennen, bedenkt zich niet en springt 'blind' twee meter voor Leentje het gras in. 
Gepruts dit...große Scheiße! 
Fanatiek draait ze steeds grotere rondjes, helaas is daar niks meer. Ze kammen toch met hoge neuzen (dan waarschijnlijk geen haas) het terreintje uit zonder resultaat. Als Ailleen en Apache in het meer hun dorst lessen zie ik alsnog een jonge fazant in angsttempo (dat is best snel hoor) het kortgeschoren gazon oversteken een bosje in. De honden te slim af ondanks dat ze de domste vogels ter wereld zijn! 
En wat ik nou zo aardig vind: Wanneer we een kwartier later langs dat bosje komen duiken de 'zussies' schouder aan schouder erin...op exact die plek. Wonderlijk zintuig zo'n neus.



---------350--------
01-12-2017
Bravecto test klaar!
  Mijn Bravecto halve dosering test heb ik vandaag afgerond. Boven verwachting dit jaar: 
6 maanden lang teek- en vlovrij!! Vanaf 25 mei tot eind november heeft geen enkele teek zich op beide setters vastgehecht! Vorige week vond ik bij Ailleen wel een halfwas dood onder haar oor. Gister eentje ingeboord. Ze krabben zich ook weer wat meer....
Het middel is nu echt uitgewerkt. En dat voor een halve dosering, het lijkt wel dat dit beter werkt dan een volle dosering...
Volledig verslag van mijn doordachte testkeuzes heb ik even apart gezet in een andere webpagina:  Bravecto-half-dose-test

Een kopie staat op Face Book....mochten daar drie negatieve reacties op komen gaat ie daar eraf. Kom als je echt hierin geïnteresseerd bent je info maar hier halen



---------350--------
30-11-2017
Van A naar Beter
  Het spel op de wind blijft altijd een mooi spelletje. Een jachthond moet weten waarom ze daar loopt en hoe ze daar heen en weer vliegt. Ailleen raakt wat verslingerd aan dat parallel aan de baas baantjes trekken. Dat voortdurend samenop tegenwinds lopen in combinatie mij altijd naar de ogen zien werpt best wel positieve vruchten af! 
Voor een buitenstaander zal mijn loopwijze door het vlakke veld er wel raar uitzien, lijkt vast niet op een college in Hogeschoolwerk. Toch voor Ailleen haar te lopen route wel onze juiste methode
En ik...zoals Ivan Heylen vroeger zong: Veur heur...met mijn handen diep in de zakken, zwijgend met de kop naar beneden loop ik daar te lopen. Bochtjes te maken, naar voren te rennen, blijven staan, zelf soms terugrennend. Ik wil haar gewoon netjes van A naar B naar C,D,E,F,G tot M laten lopen. Een gewoonte laten worden, met behoud van independency. Als er wel wild zou zitten gaat het alleen nog maar rapper....en leert ze nog beter de wind gebruiken door ondertussen verwaaiing op te pikken.


De groene lijn is mijn looprichting. Ik ben het me bewust, de bochten van mijzelf moeten ruimer en vloeiender rond in normale loopsnelheid maar dat komt wel. Omdat ze zich prompt aanpast aan mijn looprichting...loopt Ailleen min of meer toch rechte banen steeds voor me langs. We zijn onderweg naar wat moois hoop ik.

Veur eur
Dan stikt ij z’n andn diep in z’n zakkn
En me zijn kop ‘n bitje naor beneen
Hee schon wijveken, ge wit da’k a gere zie
Laot moar zien oe gern da gij mij zie!

Summary: My lines, just walking and no signs to the dog, are rubbish... training Ailleen to take straight lines and correct roundings wind-up...she did!



---------349--------
28-11-2017
Ruig werk...
  Mag ik de Gemeente weer eens hartelijk bedanken voor het totaal weer in de vernieling helpen van een leuk trainingsplekje. Kaalslag voor de winter...de zoveelste. Zij willen geen ruigte, ik wel.
Mijn beschutte fazantenvoerplekje om zeep, fazantenfamilie vertrokken en de snippen onvindbaar. Die haas is ook weg maar da's niet erg; voor mijn eigen zielerust dan he.



---------348--------
27-11-2017
De baas compleet ingepakt...
  Deze keer kan ik me niet inhouden te schrijven wat voor band Ailleen en ik hebben. Het is soms net zo'n (emotionele) squashruimte, alle wanden en randen zijn geldig. De ene keer met 50 km./uur door de gladde knotsige suikerbieten raggen, een vos echt naar het leven staan, slootjes nemen alsof het niks is, komen op een enkele wenk. 
En dan nu het andere uiterste: een heel zacht voetje wordt op mijn knie gelegd. Nee dat 'leggen' is maar een 5 grams aanraking, bijna zwevende vraag 'mag ik een knuffel van je komen halen"? Ja graag lieverd, kom, spring. Haar gapen en de bek likken daarna is precies het tegenovergestelde van stress > opperste tevredenheid
Snorkend van geluk beweegt ze haar voetzooltje over mijn gezicht, de touch van affectie. Ze zucht eens diep en valt op haar rug liggend in mijn armen in slaap. Een lief knorrend hummeltje zo, ze ruikt zelfs nog puppieachtig als ik mijn gezicht in haar buik begraaf. Nog geen tien minuten later schrikt ze op en springt eraf. 
Het was haar lang genoeg, zo gaat dat met haar gouden momentjes. Jodelt tevreden een deuntje (evenals haar moeder Lady dat kan) schudt eens flink en gaat op hun sofa naast Apache liggen. Slaap zacht verder lieve hond. 
Hoe goed een volgende Ierse setter ook zou zijn, die zal nooit kunnen tippen aan deze.



---------347--------
27-11-2017
Respect!
  Je mag als voorjager in je handen knijpen als je 'tweede' hond de 'eerste' respecteert bij het voorstaan. Toen Apache vanmiddag als een blok voorstond bleef Ailleen op twintig meter eveneens stokstijf staan. Dan nu de grote test hoe standvastig die boel is.... wie het eerst van de wijs is, hond, honden of vogel.
Ik sis tegen Ailleen 'blijf staan he' en begeef me voorzichtig naar voren tot naast Apache haar oor. Ik aai haar tegendraads over de rug. Ze huivert ervan. Ik loop terug naar Ailleen en doe daar op mijn gemak hetzelfde. Weer naar Apache teruggelopen en sla ik mijn armen zacht om haar heen en fluister in haar oor 'grote meid, trots op je'. Haar staart maakt twee slagen, betekent dank aanvaard. 
Kom, het is goed zo ga maar naar voren. Mijn handen laten haar los. Appie stuift vijf meter voorwaarts en jaagt een snip de lucht in. Ailleen stuitert links uit de flank, probeert die vogel alsnog de pas af te snijden, helaas te hoog al opgevlogen. Teamwork.
Dit zijn toch zúlke genietmomenten, daarom heb ik zulke setters!!!


voorbeeldje van een snip



---------346--------
26-11-2017
Snertwandelingen
  Drie natte jassen en vijf handdoeken hangen er te drogen. Wekenlang nu doen we onze dagelijkse snertloop, dat brengt met twee natte honden behoorlijk extra vocht in auto en huis. Plus nog wat aquaria...de ramen blijven beslagen. Door de tochtroosters kruipt nu precies net zo vochtige lucht naar binnen. Ik verlang nu al naar maart/april, dan kan ik bij de honden de mouwen weer opstropen.



---------345--------
25-11-2017
Morgen komt nooit...
  Ahem, morgen gaat het gebeuren. De ISC gaat met 'al' haar leden en fokkers bespreken hoe de juiste weg te bewandelen om te komen tot genenpoolverbreding en gezonder maken van ons Ierse setterras. Enige positieve, wellicht mijn te naïeve, mijmeringen vooraf:

Insteek: Only for the breed!
1. De vereniging kent plm. 500 leden, hopelijk is er een zaal gehuurd met daarin 250 stoelen omdat alle diepe liefhebbers komen opdraven... en de zaal te klein blijkt.
2. Begrip krijgen van de ernst van de situatie, alles op tafel, gezamenlijk komen tot een inzicht, beleid en durf. En niet het gevoel neerdaalt daar 'het valt allemaal best mee, we kunnen nog even op de oude voet verder'.
3. Dat er geen gekissebis optreedt over rekenmethoden of 'foute' aannames' maar dat de rode lijn Gezondheid is. Die lijn moet omhoog, de verwantschap fors naar beneden. 
4. Mogelijke aanpassingen in het VFR op de juiste wijze over gesproken wordt, om ultieme keuzes en vooral Outcrossing geen strobreed meer in de weg te leggen. Niet alleen in mijn optiek is ook voor de Rooien een vorm van Outcrossing (met totaal onverwante lijnen) dè oplossing. Dus wordt er vast veel voor eigen parochie gepraat...

Ik ga erheen, vooral om te luisteren, te leren. Jack is ervaren spreker die daarin goed onderlegd is. Maar toch heb ik het gevoel dat de meest voor de hand liggende oplossing  ehhh.. niet tijdens de rit is ingefluisterd. Veel spreken zal ik niet... dat zou dan 'water naar zee dragen zijn' na mijn talloze columns en blogs over dit onderwerp. Een vrij grote groep leest deze trouwens niet vanwege optredende 'koude voeten'.


See you there

26/11 Update, als morningafter pil. Goed verhaal, de wetenschap in begrijpelijke taal uitgelegd. Outcrossing Rood-Wit onvermijdelijk, maar dat wisten we allang, we zijn niet voor niks al begonnen. Beetje summier alleen die vier pagina's behandeld terwijl er 38 pagina's (grote gebrek aan variatie, te weinig pups geboren e.d.) waren. Vervolgonderzoek zeer gewenst, vooral als extra info een Mean Kinship (MK) rekenmethode naast COI (liefst internationaal). We hebben grote behoefte aan in- en overzicht!
Opkomst 26 personen... dat is 5% van die er hadden kunnen (nee, moeten!) komen.



---------344--------
25-11-2017
Zwaartekracht
  We hebben alle drie last van het Weight Watchers effect. Stiekem snaaien als niemand kijkt en vooral geen geritsel veroorzaken. Wil ik mezelf op die manier verwennen met een paar hardgekookte eieren....rolt zo'n ding van het aanrecht af. Het "I am watching you" syndroom geldt meteen: Ailleen pakt het gedeukte hete bolletje direct weg en smikkelt deze met huid en haar op. Ook goed, krijg maar nóg harder beenwerk.



---------343--------
24-11-2017
Ailleen Aoife
6 month
  Op mijn oude cell-phone trof ik nog een plaatje van Ailleen aan, (nov. 2015).... bijna 6 maanden toen. Time flies



---------342--------
24-11-2017
Easy-going
  Alle tegenstanders en bedenkelijk denkenden m.b.t. jachtlijnsetters ten spijt: Het gaat ons prima lukken allemaal. Wat is er dan zo prima te doen?
Op het grote industrieterrein mag ik maar wat graag tegen middernacht tot enen onze ronde doen. In het licht van de koplampen tel ik negen huppelende konijnen. De beide meiden hebben ze vanuit de auto ook gezien, er ontgaat ze immers niks. Later ze ook geroken toen we daar liepen. Geen eentje achtervolgd of bejaagd, om mij! Onbetaalbare honden, ook al bood je tienduizend euro 't stuk, ze blijven heus de mijne. Betere zijn er niet, dat mag ik toch wel stellen na ruim 40 jaar setters...

Summary: In the frontlights of my car we (also the dogs) saw 9 rabbits. No one chased later. Golden girls, even a bid like $10,000 each they stay with me, forever!



---------341--------
23-11-2017
Plofzak
  En toch klonk er een knal. Als Ailleen de twee houtduiven in de verte ziet neerdalen in het gras onderneemt ze voorzichtig actie. Eerst op een drafje, later bedachtzaam snuffend. Ze heeft dat markeren aardig onder de knie trouwens. Wanneer ze op een tiental meters van hen komt wordt ze wat 'sticky'. Ondertussen vis ik (bij gebrek aan alarmpistool) een papieren oliebollenzak uit mijn jaszak. De vogels drukken zich niet maar gaan op de wieken. Als de opgeblazen zak ploft draait Ailleen haar koppie om 'wat was dat een rare knal' en bleef daarom op de plek staan. En dat was de bedoeling! Al die poedersuiker niet...



---------340--------
22-11-2017
Wind mee...
  Door een wegversperring beland ik aan de verkeerde kant van het gebiedje waar we gaan 'wandelen'. Hmmm... de windrichting is niet gunstig. Zonde... ja zonde tegen de eerste Gouden Regel: loop altijd in de wind op!  
Al binnen 5 minuten doet (lees overloopt) Apache een fazanthaan, zijn eega en twee kleurloze juvenielen opgaan. Shit kansloos, maar het helpt wel mee 'vlotter te wandelen'. Loop ik na een half uurtje in die wildernis zelf een haas eruit, een joekel, bevleesd genoeg voor 1e en 2e Kerstdag. Hopelijk zien de beide setters het niet maar hun ogen staan niet voor niks enigszins aan de zijkant van hun koppie, dus wel. Komen we langs het snippenbosje, en jawel hoor Leentje had ze in de smiezen. Blij mee. Bijna bij de auto terug (half uur tegenwinds nu wel) vinden ze alsnog samen die haan weer. 
Al met al: Geen enkele kans om die geurveroorzakers vast te zetten, wel talloze ervaringen. Zo, en nu willen we die eierkoek die je al anderhalf uur in je jaszak hebt! Deal.



Summary: Walking down-wind means pheasant and snipe flushes (and a running hare) by surprise!



---------339--------
20-11-2017
Kadaver en discipline...
  Al enkele keren schreef ik hier over apporteren. Dat het met een Ierse setter niet meevalt, het gaat niet zomaar. Al maanden laat ik dummy en verfroller thuis vanwege andere prioriteiten. Gisterochtend kwam Ailleen alweer met een zelf gevangen veldmuis in de bek naar me toe rennen. Gromde toen een andere hond die wilde afpakken maar legde hem wel voor me op de grond. 
Vanmiddag loop ik onder de paraplu 'wat weinig te zien', nog net vanuit een ooghoek Ailleen naar de rand van het industrieterrein zien scharrelen. Vannacht was daar ook al iets bijzonders... Even een heftig 'doodschudden' en komt aanhollen met een platgereden konijntje, netjes in het midden vasthoudend. Braaf, los.... nee hoor deze buit is van mij en draait triomfantelijke rondjes. Oké, dan hou je hem maar tot bij de auto vast. Dat deed ze. Apache bleef er vies van, duidelijk te zien aan haar opgetrokken lippen en neeschudden.
Als ie er morgen nog ligt even een touwtje eraan en een sleepje trekken... nee, dat moet maar niet anders krijg ik weer op mijn kop "je hond heeft twee keer de kop in het gewas gestoken wegens voetverwaaiiing en dat mag niet voor een Britse staande hond, daarom heb ik je uitgetoeterd". Voor een mens al moeilijke spelregels hoor.



---------338--------
18-11-2017
Op de klippen gelopen!!
  Tegenwoordig is het nog steeds 'in' om met collega's 'de hei op te gaan'. Onze bende van vijf, de vriendengroep als oud-collega's, heeft dat vandaag letterlijk eens weer gedaan. Het plan was gezamenlijk mijn twee setters uit te laten op de Render Klippen maar... dat is op de klippen gelopen!  
Doe ik namelijk de kofferbak open om Ailleen en Apache vooraf even een plas te laten doen komt de veldbeheerder op me afstappen. (Aha, daarom stond die dure auto met draaiende motor tien minuten te wachten, die zag setters in de auto!)  "U mag de hei wel op als uw beide honden maar op het pad blijven". Waar hááált ze het vandaan?! Op het bord daar in de verte staat DE HONDEN MOGEN LOS LOPEN OP DE HEI. Huh, het is een landelijk goedgekeurd hondenuitlaatgebied. Die van mij staan erg goed onder appèl en veroorzaken geen overlast.  
"Alleen op het pad zei ik u, of hooguit 6 meter er vanaf, en als u/ze dat niet lukt dan moeten ze de hele weg aangelijnd blijven". Toen ik deze foto nam zag ik er inderdaad mitsen en maren bij...

Waarom ik zo boos ben? 
1. Die auto werd strategisch opgesteld met uitzicht op de hei, verrekijker op het dashboard. 2. Tel ik vanaf mijn auto (nog verwezen staand) al die honden die daar wèl over de hei hollen, soms wel 50 meter erin: 9 stuks, 3 op het pad.
Stel je eens een bord voor op een zwembaddeur: U mag in alle baden vrij zwemmen
Ben je net in het water gesprongen klinkt het fluitje van de badmeester: Je mag hier alleen maar zwemmen als je met één hand de reling blijft vasthouden. De Render Klippen te Heerde krijgt van mij de Loden Loekie!!!

We zijn naar een andere hei uitgeweken want ik ben de beroerdste niet. De nazit in het restaurant was wel leuk en bargezellig. Apache en Ailleen waren als vanouds voorbeeldig. (Als er van alle kanten wat lekkers onder de tafel valt moet je als hond wel alert blijven he). Juist die restaurants waar iedereen zijn hond mee naar binnen mag nemen houden we in ere. Die zijn er, net als fijne uitlaatgebieden, te weinig in onze buurt.

Summary: After a long walk  in heather. Restaurants with the sign "dogs allowed in dining room" and serving Irish whisky are the best!
Like the phrase Mark 7:28...yet the dogs under the table eat of the children's crumbs.



---------337--------
18-11-2017
Our 'problem'
  Wie weet een oplossing voor mijn persoonlijk 'probleem'. Ik zet dit expres tussen hoge quote's, vrijwel niemand zal dit omgekeerde probleem beoefend hebben: Hoe krijg ik mijn honden minder gehoorzaam!? Dat ze wat stoute dingen gaan uitspoken...
Apache is de sociaalste, meegaandste setter die ik ken, nichtje Ailleen bijna een kopietje geworden. Kortom allemaal puike familietrekken die Summertime Lady zo charismatisch maakt en doorgeeft aan haar kindertjes. 

De probleemoplossing ligt deels in het zo vaak mogelijk 'vrij revieren op patrijzen en fazanten'. En ook wel tijdens de wandeling in het geheel niet met ze communiceren door steeds een andere kant op te kijken, fluit in de jaszak. 
Maar toch blijven er zovele uren over in huis, in de stad, op visite zijn. Zelfs zonder mijn aanwezigheid kennen / houden, ze al onze duizend puzzelstukjes op hun plaats. Is mijn tafel te klein geworden voor een te grote puzzel?  Zijn de gehoorzaamste honden werkelijk de gelukkigste? 

Summary: Problem, how to get more disobedience in my dogs... Go on, go, use your Irish setter independency, spread your wings, escape, do stubborn things! 



---------336--------
16-11-2017
Snipe again
  Ze zijn er weer, de snippen! Ailleen ragde vanmiddag onophoudelijk door de bosjes, kamde diverse ondoordringbare bosjes gescheiden door slootjes uit. Meer dan drie minuten buiten zicht, wat doe je dan? Dan wurm ik me door het hakhout om haar te zoeken. Want stel je nou voor dat ze voorstaat, dat wil ik zièn. 
Helaas Joop veel te laat, want er klinkt al snel en fanatiek gefladder wat ik heb leren kennen als houtsnip. Schichtende Ailleen langs mijn knieën om te kijken waar de vogel blijft... Ondanks dat, heel brave hond, 'k kon haar geen schouderklopje geven daar had ze geen tijd voor. 
En Apache.... heeft er allemaal niks van meegekregen die was verderop druk twee zwanen boos te maken.
Nog geen vijf minuten later staat Apache wel voor, voor dezelfde snip.



---------335--------
15-11-2017
Ogenhond
  Van (ook Ierse setter) teven is bekend dat ze naast beter bij de les blijven ook meer ogenhond zijn. Reuen hebben vaak iets andere prioriteiten. Bij het uit de auto laten slaat Ailleen aan. Blaft naar iets in ons flatgebouw. Rent samen met Apache schouder aan schouder naar de ontvangsthal en stoppen bij.... een kleurige poster aan de wand. Da's voor hen afwijkend en daarom een reden om te waarschuwen. Haar borsteltje op de schoft zakte al snel.



---------334--------
14-11-2017
Split second
  Zo spelenderwijs heb ik Apache en Ailleen het commando 'achter' aangeleerd. Ik wil niet dat ze op de trappen of galerij vrolijk naar alle buren hollen. Rust in de tent wanneer nodig. Komt me tijdens een wandeling in verlaten buitengebied een veetransportcombinatie aanscheuren zeg, die hoort daar helemaal niet te rijden! Ik schreeuw paniekerig  "ACHTERRRR!! Beide setters hollen vanuit de berm om zich achter mij te voegen. Vanwege het gevaarte ging Ailleen zelfs angstig een aantal stapjes terug. Hopelijk leren ze/we, ervan. Die split second ligt altijd op de loer.

Summary: My both dogs know what te command 'Achter' is (Go behind me!, till I say 'free'), it saved there lives today. A big truck, by surprise, was crossing our path at 5 yards distance in full speed.



---------333--------
10-11-2017
Bijsmaakje
  Honden zijn werkelijk niet vies van zichzelf. 
1. Eerst trok Apache tijdens het uitlaten al een halve meter poep uit haar achterste (de verzamelde vezelige resten van vele dagen een penskluifje na het eten). Vragende ogen, baas help me even, voordat ik bij haar was beet ze 'het rare vieze ding' zelf eruit.
2. Omdat het weekend begint wordt door mij een lekkerder bak voer voor ze gemaakt (meer vlees). Ailleen eet bedachtzaam en kauwt smakelijk. Apache daarentegen valt eropaan, schrokt het in een half minuutje weg, logisch die heeft razende honger vanwege onze 'dieet restricties'. Nog geen twee minuten later gooit ze alles eruit; 'k kon die klont precies opvangen met een motblik. Ik kieper het gewoon weer in haar voerbak. Apache loopt er naartoe en begint het opnieuw op te eten. Zo, weer twee euro goed besteed.



---------332--------
08-11-2017
Steady! ...tttt
  Omdat ook Ierse setters gewoon bestaan uit associaties heb ik in mijn dagelijkse omgang hen een trucje aangeleerd. Wanneer we op de stoep lopen moeten ze wachten voor de stoeprand, het commando 'over' ben ik aan het ombouwen naar t-t-t-t-t met mijn tong achter mijn tanden. Datzelfde doe ik in ons trappenhuis, opdat ze me niet omlaag sleuren. Ze weten daardoor dat er beheerst voorwaarts gegaan mag worden. In de hoop dat ze dat ook toepassen bij voorstaan en de vogel 'moet worden opgedaan'. Apache doet dat best aardig. Ailleen daarentegen ziet dat ttttt tegenwoordig als sein 'met volle gang voorwaarts'. We moeten dus even weer een stapje terug, zowel op de trap als richting lange lijn...

Summary: I learned my both setters to flush a bird, at/after pointing, by t-t-t-t with my tongue. Apache is doing this well, Ailleen takes a run these days and is chasing the pheasant sometimes... Training steadyness on birds is not easy ;-) 



---------331--------
07-11-2017
Bij de les blijven
  Er valt een schot vlakbij, een kogelgeweer zo te horen. Scherp als ze zijn staan Ailleen en Apache gereed... of er een vogel ergens omlaag valt. Het jachtseizoen voor fazanten is  gesloten, maar toch vliegt er een geschrokken fazanthaan over en landt ergens in de verte. We zoeken dat gebied af, ondertussen begeleid ik Ailleen in haar bochten naar wind-op. Ze  maakt er nog twee verkeerd-om, daardoor rent de fazant vlak voor haar neus weg. Gelukkig gaat de fazant gauw op, vloeiend opstijgend als een vliegtuigje. Mijn fluitje doet Ailleen stoppen. 
Hmmm, als ik haar nou niet had afgeleid in die eerdere slag (nl. de bocht verplicht overnieuw in te zetten en dan goed op mijn aanwijzing lettend) had ze hem dan wel in de neus kunnen krijgen en mogelijk voorgestaan?? Trainingsdilemma's waarover ik nadenk. We komen er wel maar hebben telkens hobbels te nemen. Mijn settertjes komen wel 'emotioneler dichter bij me', we raken verknocht als teampje maar ik moet juist leren afstand te houden. Pfff



---------330--------
05-11-2017
Kring gesprekje
  Het valt ons alle drie zwaar... dat afslanken. Vanmiddag anderhalf uur gelopen (ik) en de honden een veelvoud gerausd op de Render Klippen. Dat betekent dat je je energie weer hartig moet aanvullen. Snaai ik voor 't slapen gaan een dun plakje ham uit de koelkast. Eind van dit liedje: we gaan in een kring op de vloer zitten en vreten met z'n drieën dat schaaltje ham leeg. Wat kan ons dit snoepgedrag met varkensvlees, mogelijk ziekte van Auejesky schelen, wij hebben doodgewoon honger. Dat ze er geen Beerenburg bij wilden scheelde behoorlijk...



---------329--------
04-11-2017
Als ze van je houden
  Misschien geef ik wel eens wat te hoog op van mijn beide honden. Ze doen inderdaad eigenlijk altijd wat ik van ze verlang, onze band rust op vertrouwen en emotie. Ze luisteren met graagte omdat ik ze altijd en volop prijs. Vanmiddag stond ik even te praten met een baas van een zwarte labrador. Luisteren deed die hond helemaal niet, de 'baas' vond van wel. Toen hij verder wilde lopen kwam de proef op de som: twee kanten oplopen en dan komt die Lab je vanzelf na....als ie van je houdt tenminste, zei ik. Na honderden meters had hij helemaal niet aan zijn baas gedacht zelfs. Zeg ik uiteindelijk Apache/Ailleen 'kom naast, volg'. Blijft die Lab maar klieren en ze volledig van hun à propos brengen. Apache is dat nu  zat en begint te grauwen. De hond blijft beteuterd staan, maar gaat pertinent niet naar zijn baas. 
Het lijkt me een kruis zo'n hond te hebben, eigenlijk zo'n domme baas te moeten hebben. Doe ik een aantal minuten later twee blije volgzame setters in de auto... wie komt daar aanrennen, een zwarte lab en heel in de verte een wanhopige baas. 'Je neemt hem toch niet mee he', nee voor geen goud.

En dan nu waarom ik dit lange stuk proza opschrijf!? Bij mijn surfen naar meer informatie over pre-frontale Cortexfuncties bij de setter kom ik zo'n onbenullige rasbeschrijvingstekst tegen die ik hier gewoon moet neerzetten:
Het is verstandig om het Ierse setterras altijd aangelijnd te houden, omdat ze de neiging hebben om hard weg te rennen en zijn dan erg moeilijk te vangen. 

Nnaaahhhhh klojo's, koop een Lab en ga eerst je schoolgeld ophalen, doe dit een setter nooit aan!

Summary: Obedience is all! A black labrador we met did not listen, lack of emotion and obedience to his 'boss'. My setters heeled well and growled him off. My good girls!



---------328--------
03-11-2017
Sensorisch
  Wat er aan de hand is of voor leuks op komt dagen weet ik niet...mijn twee rooien kwispelen de hele ochtend onophoudelijk bij al hun gaan en staan!



---------327--------
01-11-2017
Beperkte wereld
 

Ben ik tijdens de hondenwandeling, een uurtje geleden, in mijn hoofd nog bezig met mijn nieuwe setterartikelen, columns over hun 'Brains' en 'Emotie' bestraalt mij opeens een Helder Licht:

"Meneer, wat hebt u prachtige wolfhonden". 
Zeg ik terug: "Dat zijn geen wolfhonden maar Ierse setters". 
"Wat? He? Ja dat bedoel ik, IERSE wolfhonden, ik vind ze zo prachtig!".
"Ja, hier zit ook echt Iers bloed in, van de bekende Sulhamsteadkennel zelfs, 
want het zijn echte setters". 
"Nee hoor setters zijn veel groter".
"Ik train ze voor de jachtwedstrijden"
"nah..voor die ene wolf hier??"
enneh "Ik moet nu verder, veel succes met uw wolfhonden meneer" 
"Ja dankjewel, kom mee Leentje/Apache we gaan verder, slimme wolven vangen"
Hij groet met zijn handje en weg is ie...
voortdurend onderweg in 
zijn eigen wereldje.

Small world: Walking my setters is always fun. A voice behind me: "What a nice wolfhounds you have, i like that breed very very much". No sir these are Irish setters, the real, the original. "Ah yes, IRISH wolfhouds". Nohooo, setters! "No man, wrong, Irish setters are bigger and taller". I train these fast dogs for fieltrials. "What, naaah for that just 1 piece of wolf here in Holland?" Pff.. Goodbye you Bright Light. 




---------326--------
01-11-2017
Ferm
en tatie
  Voor het eerst sinds 40 jaar heb ik maar eens een tube hondenshampoo gekocht, in naturelsmaak dat wel. Ailleen en Apache stinken een uur in de wind, naar die heerlijk ouderwetse maar o zo vertrouwde geuren van een Friese graskuil. 'k Had even twee tellen niet opgelet en liggen beide dames zich heerlijk in die grote bult te wentelen. In hun ogen deden ze niks fout, als je werkhond bent moet je zo natuurlijk mogelijk ruiken... 


grass in fermentation and... rolling dogs in it... a horrible smell. 



---------325--------
29-10-2017
Render Klippen
  Wij zijn niet zo van wandelingen met grote groepen. Mijn twee rooikes hebben vooral elkaar en minder met andere honden. Nog een reden is dat er vaak wat 'fout' gaat als ik loop te praten en minder op ze let. Heus ze zijn al jaren los vertrouwd maar een wedstrijdhond heeft meer nodig dan een oogje in 't zeil. Ik let meestal op hoe ze de wind hanteren, of de bochten wel wind-up genomen worden, geen hazen of reeën opduiken ook al wandelen we gemoedelijk. 
Gisteren hadden we met juist zo'n setterwandeling gezamenlijk een prachtdag op dit golvende (= renderend) heideveld!! Dankzij de kuddes schapen wordt de heide aardig jong gehouden, de setters genoten buitensporig daarvan. Daar moet ik vaker heen, dat bouwt nog eens Grande Quete conditie op.
Apache en Ailleen hebben zich bijna anderhalf uur achtereen kranig geweerd. Mooie stijlvolle galop (met vlakke rug) en een stamina die ik niet voor mogelijk had gehouden. Van alle setters (22) zijn ze het langst en verst in 'wide-ranging' gegaan. Ik geloof dat ik in potentie echt goeie honden heb. En dan die ene foto (dank Gert-Jan) deed me zo sterk denken aan Ailleen's overoverovergrootmoeder, ik kon het niet laten om die oude oma er even naast te plakken. Ze lijkt er in elk geval wat op....


after 75 minutes fast running... don't let me stop please


zo horizontaal en vlak mogelijk door het gewas (Apache and Ailleen in front of the pack)


familiar sillouette and markings... we need a lot of experience to become famous like her grandgrandgrandgrandmother LOL



---------324--------
28-10-2017
Reinaerde
  Twee setters samen is altijd dikke mik! Ze 'spieken bij ieder proefwerk', slijpen elkaar voortdurend bij. Ze zijn voor een werkende jachthond wellicht ietsje te lief, te sociaal geworden. Of je het nu gelooft of niet ze doen nooit wat verkeerd, een tik geven of hun nek schudden heb ik nog nooit hoeven doen. Met stem en fluit te regeren. Ook als stressloze stads-huishond zijn ze top! 
Omdat Apache tegenwoordig nogal de leidster speelt wordt Ailleen ietwat afwachtend, maar assisteert en respecteert daardoor geweldig. Op onze avondwandeling draaiden de rollen om. Twee neuzen staan een minuutje lang te wippen en te draaien; naait Ailleen met een rotgang vooruit. Apache volgt in veel bedachtzamer tred met haar  staart opvallend strak omlaag. Zij weten vast meer dan ik, hun neus bedriegt nooit. 

Half minuutje later stuift er langs het Heras hekwerk eerst een schaduw met een dikke staart en daarachter een totaal stiekem-stille Ailleen. Te groot voor een kat, en een zwaardere rengalop dan haas... Bij het over de sloot (plus bramenrand) springend herkende ik het silhouet: een vos
Was de ervarener Apache daarom niet 'zo happig' ? Gelukkig maakte Ailleen die sprong niet, die heeft een bloedhekel gekregen aan braamstekels.

Summary: Ailleen was chasing a fox for a short while.  Apache, my experienced and wise girl, did'nt.



---------323--------
28-10-2017
Bezoek geweest
  Als wij drieën mislukken als fieldtrialteam kunnen we altijd nog spoorzoeker worden. Bij onze thuiskomst zijn op de parkeerplaats Apache en Ailleen niet weg te slaan van een parkeerplek. Wanneer we de ontvangsthal van onze flat ingaan rauzen ze direct met de neus aan de grond de drie trappen op en gaan in gebukte galop over de lange galerij naar onze voordeur. Kwispelend staan ze voor de deur. Wat kan ik slecht tegen de wetenschap dat er een goede bekende bij mij heeft aangebeld en onverrichterzake weer naar zijn (of haar?) auto is gegaan. Er zat niemand in de kamer onze thuiskomst op te wachten....



---------322--------
27-10-2017
zwarte middelvinger
  Dat je setters altijd moeten liggen achterin de auto werd vanavond alweer goed duidelijk. Bij mijn fors moeten remmen, bij grote duisternis vanwege de gebrekkige straatverlichting, duikelde Ailleen over Apache heen. Zere neus opgelopen, ze blijft eraan likken.
Oorzaak: Voor de tweede maal in één week bijna een fietser over de motorkap. Beide hun aandacht bij appen en mobieltje, 'banaan' oordopjes in en natuurlijk geen verlichting aan. De laatste zojuist was een 'zeer donkere medelander in zwarte kledij'.
Nog net op tijd kon ik een vaagblauw Androïdlicht op haar voorhoofd ontdekken; een opgestoken hand met alleen gestrekte middelvinger kreeg ik als dank voor mijn levensreddende actie.

App-ongelukken motte we nie hebbe.
Mocht het ooit tot een treffen-met-duikeling komen zal mijn eerste EHBO actie zijn (mijn  hamer verveelt zich dood onder mijn bestuurdersstoel) >> mobieltje 5 mm platter maken. Laat de boze pappies maar komen, ik voer ze aan de honden op. 

Summary: Nearly a car-accident, two times this week. Young bikers in the dark with cellphones WhatsApp'ing. So, full in brakes...Ailleen her nose damaged this evening! Shit.



---------321--------
26-10-2017
The great escape
  Als de fazanthaan verwaaiing aan de overkant van de tochtsloot vandaan komt wat doe je dan? Beetje vaag voorstaan, nadenken zal ik wel, zal ik niet. Gevolgd door plons plons naar de overkant. Door al dat lawaai had ze te vroeg het nakijken. Jammer voor Leentje, volgende keer beter. Terugkomen was wat moeilijker, het bietenperceel lonkte. 
Wanneer ik een uurtje later de honden weer in de auto doe steekt er een gehuil op en schudt de bench in haar voegen. Diezelfde haan stapt rustig door de graanstoppel vlak voor ons. Heb ze geen herkansing gegeven, dit was 'op zicht' en dat kan niet goed eindigen. Nog een reden: 50 meter verder parkeerde op dat moment een politieauto. Kat en spek weet je wel...


click



---------320--------
25-10-2017
Territorium
  Je hebt als hond dorst en wil even je buik koelen. De dreigende zwaan was het daar niet mee eens. Na wat blaffen, borstelen en gegrom kiest Ailleen voor de aanval; dat had ik niet verwacht. De zwaan spreidt zijn vleugels om haar te meppen, ze kon met de staart tussen de poten nog net daaraan ontsnappen. Na ganzen zijn zwanen vanaf nu niet meer interessant....denk ik.



---------319--------
24-10-2017
5000 pageviews
  We have reached 5000 pageviews today! I will hope to continue for years with Ailleen and her blog. Let's go for the real Irish setter breed, health and fun for all of us. Thanks!



---------318--------
24-10-2017
Krols gejammer
  Vannacht zo zwaar bewolkt, op de landweg geen hand voor ogen te zien. Bij mijn 'ga maar vrij' rauzen er twee setters de donkerte in. Wordt met acht poten blij omarmd zogezegd. Ik hoor of zie ze lange tijd niet...tot we bij de woonwijk komen. Je kent dat wel, bijna in je REM-slaap schreeuwt een krolse kat poes je wakker. Door merg en been en stratenvèr. Mijn twee setters stuiteren daarom hard blaffend vijf straten diep de (vogelnamen)woonwijk in; slaapkamerlichten floepen aan. In de Roodborst, (hoe passend, beseft die persoon vast niet) tikt iemand tegen het raam, dan moet ik wegwezen he. Ondanks alle donkerte komen we gelijktijdig bij mijn auto uit. Mijn enerverende dag (met een minder leuke ziekenhuisuitslag) is ten einde. Pitten nu.

Summary: Chasing a cat in heat, both dogs loud barking, 01:00 h., not funny for sleeping people, but the dogs got mad ;-) 



---------317--------
23-10-2017
Heel parmant
  Nog nooit bij stil gestaan of setters op ongeacht welke plaats kunnen 'voorstaan'. Vanmiddag moest Apache haar driejaarlijkse Rabiësenting krijgen. Geen enkel probleem daar, ze winden werkelijk iedereen om de vinger. Kom ik met beide honden de DA spreekkamer uit en lopen we in de wachtkamer langs een stapel dichte transportkistjes. 
Plots voorpootjes hoog, metertje naar voren en schouder aan schouder roerloos staand. Vraag ik aan de meneer ernaast, wat zit daar in? Postduiven? Nee, raskonijnen. En daarom laat ik de riemen los en begeef me naar de balie om op mijn gemak het prikje af te rekenen (was trouwens niet voor een prikkie). Zij blijven heus wel staan hoor. 
Als ik even daarna zeg "dat was foei haas, he" wandelen ze welgemoed mee naar buiten. Het was maar een geintje hoor baas, dat zag je toch ....maar ondertussen. Ik zag heilig vuur in vier bruine kijkers.

Summary; Where will setters pointing? Everywhere! Even in the Vet's waitinghall ...on 10 rabbits in transportboxes.



---------316--------
21-10-2017
Genieten geblazen
  Ook al is daar geen veerwild, op een gewone ochtendwandeling houdt niets ons tegen iets te oefenen. Gisteren schreef ik al over haar toename van autonomie. Net of ze mijn tekstje gelezen had.... vanochtend galoppeerde ze formidabel op de wind. Gewoon voor haar eigen lol.
Ikzelf stevig doorstappend op de weg en een blije Leentje maar voorlangskruisend Ferrari'tje spelen. Ohh, mag ik ook zomaar oversteken?! 
In vrijwel rechte lijnen en alle 12 bochten goed wind-op gedraaid!! Kunnen we vanaf nu de training meer leggen bij dash en steadyness in voorstaan.
Dat ik haar (iets te) uitbundig heb geprezen mag blijken uit de twee winkelhaken die ze al knorrend van blijheid opspringend in mijn oude jassie heeft gejaapt....



Summary: Letting the dogs out....12 rather straight lines and all roundings very good wind-up! Gooood Girl Ailleen. She, proud and very happy, snapped me in my old doggycoat afterwards ha ha.



---------315--------
20-10-2017
ze kan het wel
  Mijn tactiek om me wat minder met Ailleen te bemoeien tijdens de wandelingen werpt haar vruchten af in meer zelfstandigheid. Nu weet ik dat ze haar eigen wijsheid gebruikt om op haar manier terreinen af te zoeken... en zich nu veel meer afzijdig houdt van tante Apache. Als deze haar maatje mist en op Ailleen aanrent draait ze om, een andere kant op. Net zoiets als een klein kind in de 'zelf doen!' periode.



---------314--------
19-10-2017
In ons paleis
 

Ik kan niet anders zeggen 
wat ben ik de koning te rijk 
met mijn twee prinsesjes 



---------313--------
17-10-2017
Herfsttint en setters
  En zo kan het gebeuren dat je je rooie duivels binnen twee tellen uit het oog verliest....



---------312--------
15-10-2017
Mooie schuiverd van Ailleen!
  De laatste dagen heb ik (in mijn columns op die andere internetpage) geschreven over Ierse setter schouders en het diep kunnen doorzakken in het aantrekken op veerwild. Nee, Leentjes schouders zijn nog steeds niet op lengte en grootte maar daar trekt ze zich niks van aan. Ook al heeft ze nog geen voelbaar kuiltje daar of de schoudertoppen tot in de schoft, ze waren zichtbaar en hooggestoken! Dat zag ik namelijk vanmiddag. 
We horen alle drie in de verte en fazant schreeuwen, waardoor Ailleen naar een hogere versnelling opschakelt. Apache (wat slaperig, schijnzwanger en met iets melkafgifte) blijft liever bij mij, die fazant is toch te ver weg. We kuieren verder langs boomwallen en brandnetelbramenzooi totdat...

Diep doorgezakt (
voorbeeld) schuift Ailleen door kniehoge ruigte, stapkruipt steeds dieper zakkend voorwaarts. Haar borst raakt net de grond niet, haar ellebogen hoog. Ik lijk niet meer te bestaan. De rust zelve als ze na een tiental meters stokstijf voorstaat. Nou stáán kun je dat niet meer noemen; het is diepe STIJL, een dochter van Summertime Lady waardig! 
Goed zo lieverd, daar wordt de baas heel blij van. Laat die broodnodige adrenalinen maar bruisen. Ze was minutenlang zo strak gespannen, kón niet meer van de plek wegkomen, dat ik de vogel (helaas houtduif) er voor haar uitgeflushed heb. Die duif schrok zich wezenloos zo stillekens was Ailleen te werk gegaan. Een beetje meer bravoure in die laatste fase komt nog wel! 
En Apache op haar krent gezeten keek toe.

Foto uitsnede van Ailleen's moeder een volledige klucht patrijzen bedwingend... let op de schoudertoppen met het kenmerkende kuiltje ertussen. (foto en eigenaar van Summertime Lady is Henk ten Klooster)

Summary: This afternoon Ailleen had a nice point, perfect style and deep, nearly crouching for 10 yards. A little bit stickiness but perfect for now. Good girl! Sorry no picture of Ailleen... too busy and no cellphone, so pictured her mother Summertime Lady (imp. Ireland)



Quote of the week  

Starting gundog training is like entering into a marriage. 
Just as there are things you should know before you reach the altar, 
there are things you should know before 
that first pup arrives on your doorstep.

Janet Menzies, in The Field




---------311--------
14-10-2017
01:20
  Steeds meer respect krijg ik voor dat nachtzicht van honden wanneer ik, in het stikkiedonker, na aansnellend geroffel drie donkere schichten vlak langs me voel razen. 
Wat dat nou was... hoefde ik niet te raden, ik ken het snokkerende geluid van een haas in uiterste ellende.



---------310--------
12-10-2017
Wat een broek al niet...
  Wij settermensen kennen het allemaal; op een terrasje zijn er altijd vreemde ogen die waarderend naar je hond kijken; waarna er regelmatig een gesprekje op gang komt. Vooral met ietsje herfstzon erbij die alles nog gloedvoller maakt. Deze keer zat er een kenner, die opmerkte dat Apache en Ailleen prachtig van kleur en type zijn maar helaas in zijn ogen, dat kleinere teefje he, een wat licht gekleurde broek draagt. 
En zo kon het weer eens gebeuren dat ik wijdlopig en wijdarmig enthousiast aan het vertellen kwam over bedreigde hondenrassen outcrossen, partnerkeuzes, prioriteiten en kleurvererving binnen het ras Ierse setter. Wilt u ook een borrel?

Wat de toekomst brengen moge
Vertelde hem dat het ook één van de dilemma's is, of je doet alles in het verborgen en presenteer je de derde generatie als 'klapper die alle handen op elkaar krijgt'  of je speelt vanaf het begin (gen. G0, G1, G2) open kaart met als gevolg: de helft van de liefhebbers begrijpt het maar al te goed en de andere helft sproeit gal. Dat zijn vooral de mensen die niet lezen, niet hun oorsprongsmix bestuderen, feiten
&cijfers niet geloven maar bij voorbaat zomaar kwaad zijn. Je komt aan hun hond.... en dan word je vuil.
Het Outcrossen is géén opwelling, alles is zeer zeer streng geregeld door het moederland Ierland. Alleen het beste van het beste wordt toegelaten om de noodlijdende genenpool te verrijken.

Het duurde niet lang of hij wenste ons oprecht succes met het inderdaad noodzakelijke Outcrossprogramma en... die blonde broek, witte buik, borst en bles al een stapje in de goede richting is naar de gewenste 60% wit en 40% rood. Blijmakers moeten we maar vaak tegenkomen.

Waarom dit nawoord: Omdat juist breed georiënteerde hondenliefhebbers ons op de schouders slaan omdat we zo goed en helder daarmee bezig zijn terwijl rasliefhebbers, veelal twintigdertigveertig jaar daarin actief, ons de keel wel willen doorsnijden. Samen schouders eronder door eerst op z'n Hollands te polderen blijkt in onze verengelstamerikaanste samenleving niet meer mogelijk. Ieder voor zich en jouw dood geeft ons brood.

'k Ben er van overtuigd dat onze NL generaties 2 of 3 zo iets moois, ja zulke toppers gaat opleveren!
on the picture: IRWS 'Meg' in Ireland (also a granddaughter of Harry, like mine Ailleen Aoife)



---------309--------
10-10-2017
Afstandbediening
  En òf setters de baas in de gaten houden als ze honderd(en) meters ver aan het struinen zijn! Komt daar ergens in de verte een mevrouw langsfietsen die me zwaaiend groet. Ik groet haar terug met hoog geheven arm.... en zie daar, mijn Jut&Jul gaan zitten bij dit handgebaar. Betekent dat ik helemaal naar ze toe ga lopen want 'inspringen' na down of zit wil ik niet. Beloning voor dit soort gehoorzaamheid wordt je namelijk gebracht in de vorm van 'braaf hoor'.



---------308--------
08-10-2017
Aan gene zijde
  Ierse setters hebben een geweldige neuscapaciteit. Dat moet ook wel als je met zo'n razende snelheid je toebedeelde veld afzoekt. Hoe vaker voor wild gebracht hoe verfijnder hun reuk en handelen wordt. Ze leren dan het verschil tussen een 'warme zojuist verlaten plaats', aangeschoten of normaal zich 'drukkend en gezonde fazant' kennen. Zover zijn Apache en Ailleen misschien nog niet, alhoewel vanochtend.... 
Van veraf komen beide meiden met hoge neus recht in de wind aangedraafd en stoppen voor de waterkant, markeerpunt voor mij wapperend struikje in de verte aan de overkant. Ze zijn niet van plan met mij verder te lopen, ze hebben zelf 'om de grote vijver heen rennen' in gedachten. Ik ken mijn doerakjes. Misschien ligt daar ergens een ree oid. We moesten toch al aanlijnen en naar de auto. 
Toch nieuwsgierig wat daar was rijd ik de auto om en loop door het hoge gras voor de wind revierend naar het struikje. Stuiven er twee konijntjes voor me uit en ja hoor een twintigtal meters verder rent een verdwaalde fazant weg! Welk beest hadden ze nu in hun hoofdjes. Of dat een kwartje of een dubbeltje was, in elk geval een stuiver voor mijn gedachten: een leuk wildcontact door de baas zelf verijdeld. Vanuit de auto hebben ze mijn gestuntel met argusogen gevolgd, zeker en vast.



---------307--------
08-10-2017
Status verhoogd
  Intrigerend vind ik het. Wat? Het hebben van twee teefjes levert soms gedrag op waar ik een antwoord op wil hebben. Al een week lang houdt Apache haar nichtje Ailleen onder de knoet; niet actief maar juist heel subtiel door alleen maar hooghartig te kijken. Quasi langs elkaar heen kijkend maar... ondertussen! Ailleen durft nu niet plompverloren naast haar op de hondenbank te gaan liggen, omzichtig wordt verkend of het mag. Aan de fiets neemt Apache nu de koppositie, da's mooi dan leert Ailleen ook eens rustiger draven.

Vandaag is het namelijk dag 60 na haar loopsheid, over een dag of drie zitten we aan de top van Appie's hormooncyclus. Een teef heeft altijd een complete cyclus van 8 maanden te doorlopen van rust, loops, dracht, zoogtijd en weer naar rust. Een teefje zijn valt niet altijd te benijden. 
Het valt me op dat de reuen onderweg die hormonen en de status ervan perfect ruiken!
Apache houdt vandaag haar oren breed en staart opzij en ze mogen bijna alles, behalve bestijgen want dan wordt ze opeens een felle donder. Little Leentje kijkt haar gedrag af en snauwt dan even hard mee. Blij mee.
Komen we opnieuw een klein opdonder reutje tegen die alweer de onderlinge code niet begrijpt. Na haar steeds weer ernstig te belagen haalt Apache nu even uit: maait met haar voorpoot dat opdondertje onderuit en staat diep grommend boven haar. Geen gehap alleen een terechte en zeer duidelijke waarschuwing. 
"U moet uw teef maar even aanlijnen meneer, mijn reutje wordt altijd door vrouwtjes gebeten". Potverjoppie het moet niet gekker worden, ik moet? Zij moet! Het is toch háár hond die de hondencode niet opvolgt. "Appie laat maar" is voldoende, twee warmbruine kijkers blikken naar mij op. Good girl, ja jij wel.
Never a dull moment with ladies...

"De huid en vacht is de spiegel van de binnenkant"

Redwing Last Apache Standing, een hond waar niet alleen ik gek op ben. Het is niet alleen een mooie maar ook een verhipt goede hond die perfect bij mij past. Ondanks wat overgewicht en haar naderende schijndracht is ze in blakende conditie. En als de rasstandaard spreekt over parallelle schedellijnen, een sterke nek die vloeiend zonder onderbrekingen overloopt in rug en schouders, in strakke stramme lijn vloeiend doorloopt naar het kruis om zo een optimaal gangwerk te kunnen leveren....ben ik trots en blij dat ik haar baas mag zijn, elke dag van kan genieten.



---------306--------
07-10-2017
Huie hondjes
  Kletterbuien en harde wind maken dat ik de stormparaplu met twee handen moet vasthouden. Dit weertype houdt mijn A&A van, om het op zijn Gronings te zeggen, ze worden dan 'hui', of 'huila' (druk en luidruchtig). 
Hoe wenk je dan, zonder te roepen Ailleen bij je? Nou gewoon door de paraplu met gestrekte armen omhoog te steken en dan komt ze al aanrennen. In een minuutje haar aangeleerd. Ze vond het zelfs zo grappig dat we het gewoon twintig keer achter elkaar zo deden, fullspeed weg en fullspeed terug. Ze droomt nu onder mijn computertafel en haar o zo zachte voetjes schoefelen langs mijn voeten. Heerlijk, wat een gemakkelijk en fijn karakter! En Apache ligt zo lief diep te ronken, moe van de degelijke fietstocht (om er wat extra kilootjes af te krijgen).

Summary: In stormy rainy weather I have to hold my storm-umbrella with two hands. How do I call Ailleen to me.... simple by lifting my umbrella. LOL



---------305--------
06-10-2017
Overstag.. nu!
  In het afgelopen jaar heb ik op de 12 veldwedstrijden en 7 buitenlandse trainingsdagen voldoende huiswerk genoteerd om komend jaar beter voor de dag te komen. Op mijn to-do lijstje voor Ailleen strijden twee taken om het hardst: Wildcontact en verbeteren bochtenwerk.
Wildcontact zoveel als mogelijk is, en ervaring in steadyness oefenen is een must om je te handhaven in dit fieldtrialwerk.

Wat bochtenwerk aangaat loop je gevaar op diskwalificatie. De revier-route vergelijkbaar met een zeilboot, om hogerop te komen moet je met de kop door de wind (opkruisen) en niet met de kont erdoor (gijpen). Goed 'upwind' revieren in het veld gaat precies zo.
Ailleen neemt meestal de bochten aan mijn rechterzijde goed, links wil ze maar al te graag wind-af draaien in plaats van wind-op-draaien. Dat wil ik haar niet meer toestaan.

Waar dat door veroorzaakt wordt is o.a. 
1. haar rechtergalop (ze is rechtshandig, an Goofy rider zogezegd, en moet op tijd 'van hand veranderen' aanleren net als een paard in de manegebak). Als ze dat goed aanleert kan ze wèl full speed door de bocht stuivend 'nieuwe' wind door haar neus halen. Zo te werken op de wind moet een automatisme gaan worden.
2. Het is ook te weinig ervaring in het lopen op de halve wind, begrip krijgen van niets te willen overslaan, optimaal te werken. Bij harde wind gaat het beter.
3. Er is in het/ons open veld te weinig veerwild, daardoor gebrek aan adrenaline de werklust niet toeneemt. Ze galoppeert heus lekker, vooral omdat het haar een kick geeft. Zit er wel wild dan doet ze het juiste schepje er bovenop, helaas is vaak het dichte gewas een belemmering om 'mooi' draaien te oefenen.
4. Mijn begeleiding, op exact het juiste moment, moet beter. Scherp opletten. Zo weinig mogelijk contact zoeken, net even eerder aansturen door lichaamstaal en/of fluitsignaal. Vooreerst nog haar goede oor en hersenhelft te prikkelen, dwz. als ik haar rechteroor duidelijk kan zien dan pas blazen. Om na verloop van tijd nooit meer te behoeven fluiten of wijzen, dat is ons doel.

Bijgaand een schets van haar route op de laatste oefening


Bij de eerste rode stip (mijn rollerfluit momenten) verviel ze volledig in haar bekende fout. Stip 2,3,4, heb ik haar verplicht de bocht opnieuw in te zetten door dwingend corrigerend te blazen, èn al handgebarend zelf in de goede richting te rennen. (Stip 3 en 4 was inderdaad via haar linkeroor en moet er méér aangestuurd worden). De bochten er na heb ik alleen maar de goede kant op gerend in de hoop dat ze het opmerkte. Hoe druk kan je het er mee hebben... het is zoooo leuk om dat samen te doen.

"Als het je lang voor de wind gaat komt er altijd een tijd van opkruisen".

Summary: Ailleen is strong rigt-handed, sometimes I have to correct her to go about wind-up. Gange hand in time. Training by whistle (red dots), clues by hand, myself running in the right direction.

 



---------305--------
05-10-2017
Vetzakje
  Ailleen wist vanavond niet hoe rap ze, al proestend, de lift uit moest komen. Om een lang verhaal kort te maken: Gisteren was het verwendag voor de honden, vandaag maar eens voor mijzelf. Bij de Afhaalchinees kreeg ik geen plastic zak meer, daarom viste ik een poepzakje uit mijn achterzak om de twee loempia's in te vervoeren. Je bent inventief en je moet wat. Snel naar huis, het zakje werd heet. In de lift keek Apache al zo apart en Ailleen begon te niezen. Hoe, op zich twee lekkere geuren (warme loempia's en geparfumeerd poepzakje) opeens gaan samenwerken tot een penetrante stinkbom.



---------304--------
04-10-2017
Toch iets extra
 

Werelddierendag
bij ons normaal en jaarrond
verwende nesten



---------303--------
03-10-2017
Ogenhond
  Ailleen Aoife is een ster in het onthouden van boerderijen, landschappen en wegen. Ze is duaal ingesteld, niet alleen een neushond maar ook een ogenhond (teven!). Telkens weer begint achterin het gejodel als we een weg indraaien die ze associeert naar werk of trainen. Zoals in de Palz tussen wijnranken rijden, windmolenpark Thüringen, viaduct Zwolle Noord, of zoals vanmiddag naar Dedemsvaart sinds een half jaar niet... 

De hele middag hebben beide setters alle terreinen daar uitgekamd naar 'onze' twee fazanten (nu met kindertjes?) en de beide houtsnippen. Pakken gewoon hun routes en draad weer op, heerlijk om te zien. Onverrichterzake trouwens. Die fazanthaan die na de kerst uit de lucht werd geschoten (blog 130) heeft een 'nicht-lustige-witwe' achtergelaten en mogelijk vertrokken is naar een andere vent.



---------302--------
03-10-2017
Dudel-jo-ho
  Ruim twee weken geleden werd er, in de nazit van de veldwedstrijd, smakelijk gelachen om mijn voorjaag- en communicatiegedrag met Apache en Ailleen. Iedereen heeft immers zijn eigen systeem hoe je met je hond omgaat!? 
Ik had Ailleen als aanwijzing gezegd "eerst langs de kant gaan" (en dat deed ze!), "kom dichter voorlangs" en 'ga vèr' werkte ook. De hilariteit ging met name om het 'dudeljoho' wijsje wat ik floot op het einde van Apache haar loop. De aanwezigen wilden het naadje van die kous weten:
'k Heb namelijk met mijn
Ieren een afspraak dat ze bij het horen van die strofe direct naar me toe stormen èn me moeten aanraken. Apache legt dan zelfs blij haar poten op mijn schouders en Ailleen staat dan tegen mijn knie. (Die praktijk stamt uit mijn opvoedperiode eerstejaars blindengeleidehond pups want een blinde tast altijd in 't donker). 
Het is hartstikke handig als ik als herder bijv. op Ameland in het stikdonker mijn 'rode schaapjes' door duinen of strand laat gaan, je kan bij nood zo de riem om de kop schuiven. Blijven roepen terwijl ze allang voor je staan werkt niet zo leuk he.
Vandaar dat ik Apache die middag kon stoppen met het gefloten wijsje "kom mee naar (baas) Buiten allemaal dan horen wij de wielewaal!" want anders was ze eigenmachtig verder gegaan. Handig zo'n noodrem! We hebben dat lied in alle saamhorigheid van de Van Vossen jachthut daarom samen maar eens gezongen....
Niet voor niks heet zo'n nazit bij de jagers 'de laatste drift'; deze keer was het ook geestdrift ha ha.



---------301--------
02-10-2017
De hond in de pot
  Na een paar uurtjes in de keuken kon ik de nieuw bereide erwtensoep (het mag want het is net oktober) gaan verdelen. Eén deel voor vanavond, twee delen invriezen voor later. Op het balkon kan die pan mooi afkoelen....

Een setter in Ommen woonachtig
stak haar kop in snert, waarachtig
ze had toch een lol
met haar buikje vol
liet ze scheten, niet halfslachtig!

Summary, the reason for this limerick: I made a very rich and meaty pea soup. To cool it down placed on my balcony, sneaky Ailleen was stealing a lot of it... 



---------300--------
27-09-2017
Messen slijpen
  Vandaag in het Zeeuws-Vlaanderens Sint Margriete veldwedstrijd is er geen kwalificatie behaald in de Open Klasse (10 starts). Ook de cracks waren niet bij machte een mooie presentatie in vast voorstaan neer te zetten. Allemaal door de je-bent-af-toeter en handgebaartje van de keurmeester onverrichterzake zonder enige kwalificatie weer naar huis! 
Als datzelfde op hondententoonstellingen zou gebeuren was het gelijk over met alle voorpret, dagpret en napret. Vanaf morgen verder werken aan verbeterpunten bij mijn tweetal om vanaf maart a.s. iets nog mooiers neer te zetten. 'k Vind het fijn dat in de nabespreking (het liefst) alle honden en voorjagers worden becommentarieerd.

Mijn twee setters en ik hebben het geweldig samen
het is elke dag genieten geblazen en
onbetaalbaar hoe ze het mij steeds naar de zin maken 


Veldwerkmensen hebben wel vaak bruine koppen

Summary: No qualifications on Ft. this day. Showing a dog on dogshows is much easier than trialling in Field Trial Open Class!



---------299--------
27-09-2017
Voor eigen parochie
  Veldwedstrijd ISC Sint Annaland. Mooi weer en goede sfeer. Apache start in de namiddag in gewassen waarin ze het liefst werkt... groenbemester en suikerbieten. Vlak achter de kerk respecteerde ze netjes een haas die vlak voor haar langs rende. Good girl. Daarna ging er nog iets fout omdat ze 100 meter verderop langs diezelfde haas kwam welke haar pestte door rondjes om mijn arme setter heen te rennen.



---------298--------
27-09-2017
APK
  Meermaals heb ik mijn auto (in gedachten dan he) een schouderklopje gegeven voor onze steeds goed lukkende uitstapjes. Bijna 50 jaar schadevrij op de been gebleven en 1,6 miljoen kilometer wegdek spoedden zich onder mijn diverse autostoelen door. Bij mijn jaarlijkse APK controle was het deze keer weer prijs: de volgende schokveer afgebroken. 
Zegt de garagehouder: "Wat spook jij eigenlijk uit met die auto". 
Nou ja van snelweg, via landweg naar hobbeldebobbel terreinen; regelmatig hoor ik zware stenen langs de bodem bonken. Glibberen we bijna een kanaal in of wordt de bodemplaat door gras gepoetst. Voorjaaghobbie en hondenvervoer gaat niet altijd over rozen.



---------297--------
26-09-2017
Startnummer twee...
  Voor de zoveelste keer reed ik in de vroege ochtend door de mist naar een veldwedstrijd. Nou ja mist..., om preciezer te zijn, in een door rode remlichtengloed bezwangerde nevel. Hopelijk trek ik niet alwéér startnummer één of twee....denk je dan. Je verwacht al dat het voor de honden een zware wedstrijddag kan worden, in elk geval de ochtend ervan. Vanwege het samenspel in het weer in o.a. lage windsnelheid, luchtvochtigheid, ongunstige windrichtingen en temperatuur. Je zou toch zeggen dat dit voor een (goeie) hond niet moet uitmaken!?  'k Neem even de vrijheid dit wat toe te lichten:

Ongunstige windrichtingen. Oostelijke wind heeft niet zo'n goeie naam onder voorjagers. Al jarenlang kun je ervaren, maar ook in uitslagen van de wedstrijden opmaken dat bij schrale Noord tot Oost-Zuid-Oostelijke windrichting er slechtere resultaten zijn in veerwild vinden èn vastzetten door de snelle setters en pointers. Schrale, schiftende of snijdende wind en vogelgeurdeeltjes gaan maar moeilijk samen lijkt het wel. 
Deze oostelijke windstromen komen uitsluitend over land, bevatten meer Industriële en petrochemische fijnstofdeeltjes uit Duitsland/Ruhr, Polen, Oost-Europa. Al wordt dat de laatste jaren wel beter, het is hier daardoor minder vaak mistig dan vroeger. Fijnstof wordt, ook in Nederland, regelmatig vastgehouden in de onderste luchtlagen wanneer door een hogedruk inversie plaatsvindt. (lees vastgehouden, daar weten ze in de Randstad over mee te praten). 
Gunstige windrichtingen liggen tussen Noord-Noord-West tot Zuid; aanvoer via Noorse zee, Noordzee en Oceaan/Het Kanaal. Dat we vaak wedstrijden hebben in Zeeland is dus niet verwonderlijk, die provincie komt, zomer en winter qua schone zeewind, straling en zonuren immers het best uit de bus. Zelfs in druilende regen zijn dan nog leuke resultaten te behalen.

Mistigheid en witte wieven. Zonder stofdeeltjes kunnen zich geen druppeltjes vormen. Hoe meer luchtvervuiling hoe gemakkelijkere mistdruppels zich gaan vormen. Vandaar dat bij Westelijke wind het minst kans op mist is; al hangt dat ook samen met de temperatuur en bodemstraling. Door nevel of mist kunnen directe zonnestralen de grond niet bereiken en worden door de druppeltjes te vroeg teruggekaatst. De neerwaartse straling wordt zogenaamd diffuus, al dan niet verstrooid door waterdamp, stof en ozon. Grote boosdoener voor mistigheid is lage temperaturen, verschillen tussen iets hoger/laag bij de bodem en windsnelheid nagenoeg nul. Hopelijk wint zo'n dag de zon het van de waterdamp en helpt de wind een beetje mee opruimen zodat de vogels wat opwarmen en hun lichaamsgeur (boterzuur) gaan afgeven aan de drijvende luchtstroom.

Temperatuur. In de nachtelijke uren verliest aardoppervlak via infrarood licht haar warmte. Niet elke ondergrond heeft hetzelfde weerkaatsend vermogen (albedo genoemd), kleigrond is totaal anders dan veengrond. Als op kleigrond gras, dicht graan, bieten of aardappels groeien kost opwarmen relatief veel energie en verdampingswaarde. Dan blijft het lang koud daar onderin. Indien de grondtemperatuur nog wel iets warmer is gebleven dan de lucht erboven stijgen de vogelgeuren beter mee omhoog. Hoe vaak ik het al niet heb meegemaakt, dat naarmate de dag/zon vordert de kansen groter worden veerwild vast te zetten. Het is dus helemaal niet erg als je als startnummer twee geen wild treft. Gechargeerd... de kans op een prijs neemt toe wanneer in de late namiddag een hond zijn eerste /tweede / herkansing run mag maken.

Veerwild zal niet snel de natte bietenbladeren opzoeken maar houden zich liever wat schuil in luwtes en perceelranden. Die daar tegenwoordig speciaal voor fazanten en patrijzen met bloemenmengsel zijn ingezaaid; duimpje omhoog! 
En zie nu maar je setter onder mogelijk wild te brengen...als je met een natte vinger (en kille dauw opgetrokken tot je kruis) voortdurend de wind beoordeelt.



---------297--------
25-09-2017
Gewichtig probleem
  Zoals velen wel zien heb ik wat probleempjes met mijn eigen gewicht, anders gezegd met mijn Buitenbelijning. Dat ik zelf nooit* de trigger heb 'ik zit vol, ik lust niet meer' geldt wellicht ook voor (mijn) setters. Iemand die (zichzelf en) zijn honden overvoedt is een halfzachte baas, toch?!
*
nou nooit....behalve dan tijdens die twee (vr)eetwedstrijden na 12 pannekoeken en na 22 fricandellen.

Van verschillende kanten werd ik erop gewezen dat Apache en Ailleen beide wat uitdijen. Dat klopt ook wel want ook ik zie Appie elke dag teveel ballast meetorsen. Niet zozeer op de ribben, bij beide gespierde honden kan ik die nog goed voelen en zien, maar juist in harde taille en inwendige vetopslag rond alle organen. Ondanks hun ¾ hoeveelheid voer per dag want ze slaan allang het schamel ontbijtje over, ...zij wèl. 
Daarom vanochtend maar weer eens bij de DA op de (maandelijkse) 'heksenwaag' gezet. Als bijstelling afslankingsproject, immers de hete lome zomerdagen zijn nu voorbij. 
Inderdaad is Apache in 4 weken tijd 6 ons gegroeid van 22,6, via 22,9 naar nu 23,2 kilo. Die moet 3 kilo kwijt, nog steeds. Vorige keer was Ailleen 19,2 kilo en weegt nu 18,9 kilo, die is juist 3 ons afgevallen. Een kilootje nog minderen, misschien anderhalf als het lukt. Veel settereigenaren zouden al blij zijn met genoemde gewichten, voor onze veldwerkprestaties moeten er echt 'wat onsjes' af.
Het valt me best zwaar als ik 's avonds laat vragende donkerbruine kijkers moet teleurstellen want, wij alle drie, moeten-het-er-maar-mee-doen.


Ook even in de heksenkring dan maar, wie niet waagt niet wint...

Summary: Our weight loss project is less good than I want to, myself included.



---------296--------
24-09-2017
Als de arbeid slaapt
  Tot op vandaag had ik nooit gehoord van een 'Velcro dog'. Als ik aan mijn eerste setter denk was hij dat wel iets. Hij was, als dichter Aart van der Leeuw beschrijft in zijn bekende gedicht De Dieren: 'als zijn schaduw volgt hem trouw de hond'. (menigeen heeft de onderstaande dichttekst uit zijn hoofd moeten voordragen)
Het gaat bij zo'n hond om aangeleerd gedrag, namelijk stalkerig, plakkerig zijn (clingy) of nog erger, klitterig (Velcro was de uitvinder van klitteband). Nooit meer van je weg willen, altijd te vinden naast of op je knie. Zoals zo vaak gebeurt samen aangeleerd, wellicht door de hele tijd contact te houden of lekkere treats in de broekzak te hebben, of omdat je dag
&nacht bij elkaar bent òf zelf altijd weg.
Gelukkig heb ik geen luidruchtigen of verlatingsangstigen, zijn ze evenmin plakkerig. Ik doe mijn ding en zij nemen dan vredige rust. Dat moet ook want een onafhankelijke werksetter moet goed kunnen wachten, tot echte rust kunnen komen. Godzalig luieren om een oogwenk later te gaan vlammen.

De dieren

De landman gaat, nu de avond is gevallen, 
En de arbeid slaapt, voor 't laatst zijn hoeve rond; 
Hij keurt het werk der knechts in schuur en stallen, 
En als zijn schaduw volgt hem trouw de hond.

Hij toeft bij 't vee, en luistert hoe het ademt; 
Rond schoft en horen hangt een warme damp, 
Die met een geur van zomer hem bewademt, 
En in een nimbus nevelt om de lamp.

Dan loopt hij tastend langs de ruif der paarden, 
Verwelkomd door een dreunend hoefgeklop; 
Hij spreekt hen aan, en streelt een ruig behaarde, 
Een speels hem toegestoken manenkop.

En als hij eindlijk, rustig na 't volbrachte, 
De handen boven 't vlammend houtvuur heft, 
Vervult hem nog de ontroerende gedachte 
Aan wat rondom hem leeft en niet beseft.

Hij peinst, en leest in 't boek met koopren sloten 
Het hoofdstuk uit, dat Noachs tocht beschrijft, 
Hoe de arke met haar simple reisgenoten 
Lang op de oeverloze zondvloed drijft.

Gans in het wonderbaar verhaal verloren, 
Terwijl hij mijmrend in de haardgloed staart, 
Lijkt het hem of, door God daartoe verkoren, 
Hij met zijn dieren over 't water vaart.

Aart van der Leeuw, 1922

Summary: I do'nt have Velcro or clingy dogs. They like horizons, not to be underfoot ;-)



---------295--------
24-09-2017
Bochten
  Ook Max 'Red Bull' Verstappen heeft veel moeten oefenen in het bochtenwerk en leert hij nog dagelijks bij. Ook wij drieën ontmoetten dit probleem gisteren op de veldwedstrijd te Dirksland (op Flakkee). Moeilijke omstandigheden zoals heel zachtzoele en voortdurend draaiende zuchtjes wind maakt het nemen van juiste ruime bochten het er niet gemakkelijker op. Wellicht raakt een hond daar minder van in de war dan wij... maar er wordt zo terrein overgeslagen en exact lokaliseren moeilijker.

Drie maal verkeerd-om draaien en je ligt eruit, ja de Open Klasse-lat ligt hoog. En zo kon het gebeuren dat mijn beide setters een paar fazanten hebben gemist. ("Je hond is onder wild geweest, had hem kunnen hebben als ze goed had gedraaid"). In de nabespreking hebben we daar nog eens gezellig over doorgepraat en 'k heb weer één en ander opgestoken dit te verbeteren. Een goede en ervaringsvolle dag was het!



---------294--------
23-09-2017
Een weg omhoog
  Op deze blogpagina kan niemand rechtstreeks reageren, eigenlijk best een lekker gevoel. Via omweggetjes hoor ik toch wel één en ander terug, deels waarderend deels gossip. In mijn columns en ook hier schrijf ik regelmatig over de Ierse Rode en Rood-Witte setter 'wat ik ervan vind'. 
Er zijn namelijk stappen te nemen!
Ons Outcrossprogramma NL wordt door een beperkt aantal mensen goed begrepen, die tikken ons op de schouders dat we erg goed bezig zijn. Daaruit spreekt hoop, gespannen verwachtingen. Niet alleen in terugkeer naar een gezonde sportieve jachthond maar vooral gezien de noodlijdende IRWS genenpool. 
Dat er ook haters bestaan moge duidelijk zijn, die melden zich meestal niet bij 'ons'. Daarvoor is Face Book het geëigende terrein om gal te spugen, in grote klodders. Zoals gewoonlijk geventileerd door niet 'de scherpste messen uit het messenblok'.
Wat er nu aan eerste (G0) en binnenkort tweede generatie (G1) wordt neergezet stemt ons tot grote vreugde. Een noodzakelijke omslag die alleen maar door fijne resultaten en voortschrijdend inzicht kan rijpen. 
Wat vast staat: 
1. De IRWS is daadwerkelijk aangemerkt als bedreigde diersoort (wereldwijd trouwens)
2. Bij iedere paring binnen de bestaande IRWS genenpool werk je als fokker mee aan de naderende ondergang van het ras. (4,23% toename verwantschap)
3. De onvermijdelijke weg richting voortbestaan ligt in outcrossing.
4. ER ZIT NIKS ANDERS OP DAN MET Z'N ALLEN DE SCHOUDERS ERONDER TE ZETTEN DOOR HET BESTE VAN HET BESTE TE SELECTEREN IN ZOWEL ROOD ALS ROOD-WIT.
Cru? Gezwam in de ruimte? Read this:

Pedigree analysis and optimisation of the breeding program
 in the Irish Setter in the Netherlands
August 2017

Om dit document wat breder te verspreiden, ik had hem zelf niet ontvangen van de rasclub, gooi ik hem hier toch maar in de lucht want er is niks geheimzinnigs aan, 'k zou zeggen maak maar voorstudie om op 26 november met elkaar daarover te spreken.
Dat in dit rapport voor een zeer groot deel de thans in de UK geboren en getogen Ierse setters 'over-all zijn meeberekend' Huhh?, mag de pret niet drukken. De gemiddelde COI van de I.S. is in Engeland namelijk nóg een procentje hoger. Ook ben ik wel benieuwd hoe de jachtlijnsetters Rood en ook Rood-Wit (incl. outcross) zijn meeberekend, of zo mogelijk apart berekend.... immers geen overleg gezocht vooraf betekent dus mogelijk foute berekening/aanname's.


Er is een weg te gaan

Summary: Publication aug. 2017 IRS and IRWS breeding/genepool/COI/RC in NL.  Result: Endangered species...yes we knew already. Not only here in NL but a worldwide problem, imho.



---------293--------
22-09-2017
Camouflage
  Wanneer de herfst zich in bruintinten aankondigt wordt het soms wat moeilijk om je Ierse setter in het veld te volgen. Ailleen keerde hedenmiddag in lange sprongen terug op haar gedane pad in hoog gewas. Na een minuutje of twee heb ik haar 1 maal kort gefloten, ...meiske waar zit je toch.
Indachtig dat ik nu wijs moet optreden: 1. Fluit in mijn broekzak doen. 2. Je mond houden en handen in je zakken. 3. Op je gemak je setter gaan spotten.
Het hele perceel heb ik aardig uitgekamd maar nergens Leentje! Loop ik in arren moede nu voor de wind terug, kom ik vlak voor een grote toef bruin onkruid. Gaat vlak voor me luid kakelend 'de fazantenvader' de lucht in... twee meter daarachter een nog strak voorstaande Ailleen. Die sufferd van een baas heeft haar prachtige punt gestolen. Dat maakt me nu niks uit, wat het belangrijkste is ze heeft die handige haan in haar uppie een kwartiertje plat weten te houden.

Dit filmpje van een kwartier daarvoor. Doelstelling: vind vandaag fazanten, snelheid is niet belangrijk, wel voorzichtigheid vanwege alle kanten op rennende jonge fazanten. Ze is een beetje besluiteloos vanwege rechtstreekse- en voetverwaaiing; de hen ontsnapte, twee jongen ging vlak voor Ailleen op. Goed blokkeren van de vogels door te dichte gewasdekking was nagenoeg onmogelijk.



---------292--------
22-09-2017
Settertroost
  Vandaag had ik, net als een hond kan hebben, een duidelijke associatie met een voorval van lang geleden. Je zou het een emotionele herinnering kunnen noemen. Eigenlijk is het helemaal niet bijzonder dat ik vanochtend in mijn woonplaats Ommen met mijn rug tegen het hekwerk even in het gras zit. Mijn Apache (Redwing Last Apache Standing) draaft op me toe en kruipt stijf naast me. Ik sla mijn arm om haar warme lijfje, van de weeromstuit krijg ik likjes aan mijn oor, ze blaast een paar keer haar wangen bol. 
In mijn nek begint gekriebel, een soort van kippenvel wanneer ik me besef dat dit 33 jaar geleden precies zo voorviel! 

We kijken namelijk samen uit op de plek voor ons waar ik destijds mijn Brian Boru O'Cuchulain begraven heb. In die week na zijn dood voelde ik me zo verloren en verdrietig dat Henk mij grootmoedig voorstelde om een weekje op zijn Aislinn Yoube O'Conloch te passen. Met Yoube heb ik op diezelfde plaats in het gras gezeten, ook zo stijf naast me, ook zo warm... 
Prachtig toch dat een achter-achterkleindochter van die Yoube nu naast mij mag zitten. Helaas kan ik er niet meer naar toe lopen...het terrein is groter omheind geworden in de loop der jaren door electriciteits uitbreidingen.

Summary: This day sweet memories to my Irish setter Brian Boru O'Cuchulain, who died 33 years ago, now Apache and Ailleen on my side at his overgrown grave / little narcissus place. ..



---------291--------
21-09-2017
Handen in de zak houden
  Van jonge pup af aan is Ailleen erg op mij gericht. Contactueel, ook op de wedstrijden; soms nog iets teveel. Toch heb ik dit liever dan andersom, want ze is mijn hoop voor de grote wedstrijden! Haar zelfstandigheid en passiehantering is nog steeds in ontwikkeling. Toch moet ik er goed op letten zo weinig mogelijk met haar te communiceren op de veldwedstrijden zelf, het leidt haar af in haar hersentjes en dus in neusgebruik!  
Wanneer je meer honden hebt spelen er nog meer (o.a hiërarchische en praktische) zaken mee. Apache is ten opzichte van jonge Ailleen haar meerdere; ook al leven/lopen/eten ze schouder aan schouder. Voordeel is in elk geval wel dat dit duo A
&A minder uitspookt naar aanleiding van geurzwemen onderweg, vooral als Apache niet triggert. 
Regelmatig wordt bevestigd dat een rode
Ier wat flegmatischer en stiller zou zijn, een IRWS reageert i.h.a. heftiger op zijn omgeving, al dan niet met een blafje erbij. Eigenaren die beide kleurvarianten in huis hebben zullen dit wellicht kunnen bevestigen.

Als ik Ailleen wat vaker apart neem zie ik toename in zelfstandigheid. Heb de afgelopen maanden dit als volgt gepraktiseerd: 
- Gewoon wandelen zonder enig commando, praten of druk zetten, 'zie maar wat je doet binnen MIJN gewenste kaders'. (Oooh ik moet me soms zo bedwingen om zelfs maar een vingertipje te bewegen...)
- Tussendoor haar aandacht vangen door wat kleine oefeningetjes te doen, gaat dat goed dan mag ze weer een poosje vrij. 
- Zijn we in het trainingsveld mag ze zoveel mogelijk haar natuur volgen zoals wijd gaan, verifiëren, opnieuw wind halen e.d. Probleempje is dan dat ze niet voortdurend onder handbereik is en foutjes gaat maken. 
Kortom gezegd, de voorjager moet zichzelf meer lessen eigen maken dan zijn hond. Een goede jachthond kan alleen maar goed worden als de voorjager/trainer excellente gaven daarvoor heeft.



---------290--------
20-09-2017
Beestachtig lekker
  Onaanraakbaar werd Ailleen vanochtend. Niets vermoedend lopen we namelijk langs onze Gemeentelijke rioolwaterzuivering waarvan deze keer het hek open staat. Leentje bedenkt zich niet en stuitert het terrein op... naar een drabbig stinkende plek. En wel direct sjeest ze met oren, rug en flanken door die oh zo lekkere smurrie. Ze is en ziet er nu ook uit als een beest. Zegt de beheerder: " 'k zou haar maar niet meer aanraken, dit spul is fase twee in het afbraakproces het stikt daarin van alle mogelijke agressieve bacteriën". Dankjewel vrachtwagenchauffeur voor het zeer slordig afkoppelen. 
Vandaag is Ailleen voor het eerst van haar bijna 2,5 jarig leven onder de douche geweest. Eerst wat bibberig maar al gauw kwispelstaartend bij het afdrogen. Setter zijn is fun!
Ik heb supergezonde honden en dit helpt haar afweersysteem uit te bouwen.

Summary:  The gate in our local sewerage purification plant was open.... Ailleen rolled, very happy, in a 'muddy agressive bacterial place'. Thank you shoddy truckdriver ;-) 



---------289--------
20-09-2017
Prekende passie
  Soms zie je wel eens dat setters en pointers letterlijk in de wedstrijd worden geworpen. In de juiste richting te worden 'gegooid', om helaas na twee seconden, (eigen)wijs als ze zijn, een andere richting te nemen. 
Het lijkt ook prachtig zoals mijn kleine Leentje op de wedstrijden als een kanonskogel vol passie van start gaat. Maar toch heb ik daarmee, eigenlijk daarvoor al, toch een probleempje. Hoe houd ik haar rustig en steady voor wat komen gaat. Al in de auto bruist haar adrenaline soms tot ontploffingsgevaar. 
Ik moet mezelf beter tot rust brengen, haar (lees: ons samen) consequent daarin oefenen en begeleiden. Met een slappe riem naar de keurmeesters toe lopen zal wel een utopie blijven. Het gaat best goed hoor maar ik zal moeten eisen dat ze mijn 'Go!' afwacht, het liefst onaangelijnd vanuit zittende positie.



---------288--------
19-09-2017
Afstand nemen
  Nu de temperaturen wat lager zijn nemen we vaker de fiets. Ik erop en zij ernaast.... tenminste als hun onstuimige uitgelatenheid door mij wordt beperkt. Apache loopt altijd perfect naast de trappers, Ailleen wil regelmatig voor Ferrari spelen of hupt wel eens stoepje op stoepje af. Netjes naast de fiets draven is een must. Iedere keer gaat dat soepeler en veiliger. Vooral nadat ik mijn remkabels verwisseld heb: links knijpen is nu het achterwiel remmen. 
Eenmaal losgelaten kan ik ze echt niet bijhouden; kijken steeds even achterom waar ik blijf, de tussenafstand blijft dezelfde. Dat is waarom ik dit blogje schrijf. 
Op de wedstrijden moet je setter een paar honderd meter zowel links als rechts van je het terrein nemen. Recht vooruit rauzen is daar fout. Indien zoiets bijv. ontaardt in eigenmachtig jagen dan loop je niet steeds achter die (dan ongehoorzame) hond aan maar keer je spoorslags om naar de auto. 'We doen dit veldwerk samen weet je wel ?!' 
Bij vrij fietsend gaat het juist anders, 'gáán met die banaan, de baas volgt wel in diezelfde richting, ga juist niet links en rechts'.



---------287--------
18-09-2017
Staartactiviteit
  In mijn document Werkstijl Ierse Setters 2.0 bespreek ik de houding en dracht van de staart bij het zoeken naar veerwild. Bij de eenkleurige Rode setters is als norm vastgelegd dat de staart (bij voorkeur) geen actie heeft bij het galopperen, waarnemen van verwaaiing, bij het aantrekken (coulé) of bezig is met vastzetten van veerwild. 
J.B. Maurice, schrijft in 1974: Deze voorkeurregel is wellicht opgenomen omdat Ierse setters de neiging hebben iets te kwispelen in plaats van deze rustig te houden. 

De functie van de staart is belangrijk voor het remmen en balanceren, het soepel kunnen reageren op iedere beweging of snelle wending.
De mate van staartactiviteit verschilt per individu, terrein, voorval en voorstaan-stadium. Bij het
vinden van verwaaiing wordt soms een korte staartactie waargenomen. Twee uitersten zijn met regelmaat op wedstrijden te zien: voortdurend een storende  'propellerstaart' bij alle acties, of soms uitsluitend een drie- of viertal kwispelslagen bij het vinden van verwaaiing.
Volgens ervaren Ierse voorjagers is de eventuele kwispelende staartactiviteit vooral gebonden aan terreinomstandigheden. In hoog opgaand gewas of heide wordt, tijdens de cast, met enige regelmaat juist een staartactie gezien. In vrijwel kaal terrein of kort gewas hoegenaamd niet. Wellicht speelt hier een invloed van neus mèt oog coördinatie een rol door zo onopvallend mogelijk (verlaagd/doorzakkend) te zijn.

Vooral dat stadium van verstrakking merk ik bij mijn beide Ierse setters ook. Echt voorstaan betekent algehele verstrakking, inclusief de staart. Ailleen beweegt haar staart nooit maar draagt deze laag en ontspannen. (Bij de IRWS wordt daarentegen juist enige staartactie oogluikend toegestaan). 
Bij mijn Apache herken ik nog wat meer. Inderdaad bij verwaaiing in hoog gewas vreugdevol ietwat kwispelen, op kaal terrein meestal niet. Voor mij als voorjager erg handig om haar 'te lezen' tijdens het werk in de volgende extra's : Bij aantreffen verwaaiing van haas, konijn of duiven kwispelt ze er op los, bij vinden van fazanten en patrijzen helemaal niet!! Ongeacht het gewas of hoogte ervan. Behoedzaam blokkeergedrag tegenover opjagen/flushen...want duiven en hazen ontsnappen toch.

Zou ze het spel doorhebben? Door deze feiten kan ik maar één conclusie trekken, namelijk dat ze beseft dat veerwild wat zich verschuilen gaat/kan drukken omzichtiger benaderd moet worden. Dan is iedere beweging eentje teveel.



---------286--------
18-09-2017
Late fiep
  Het zou maar zo kunnen zijn dat mijn gehoor verder achteruit gaat. Qua gehoorbelasting ooit en mijn pensioenleeftijd niet verwonderlijk. Krekels hoor ik immers ook al niet meer. Maar ja mijn twee setters zijn daar nog lang niet aan toe. Wat zeg ik, die kunnen tot hun 12e jaar gewoon alles horen wat nodig is, 'k ben daar wat jaloers op. 
Vanochtend was ik wat vroeg met ze op stap. Onbeweeglijk staan ze bij een sloot luisterend te lokaliseren. Als ik mijn handen achter mijn oorschelpen doe hoor ik het ook. Ver weg klinkt een apart geblaf. Een hinde die haar jong kwijt is kan het niet zijn, die keffen dan klaaglijker. Aan het geluid te horen een burlend fiepend reebokje. Hmmm... een laterik of een broekie die de grote strijd gemist heeft? 
Om de kat niet op het spek te binden maken we rechtsomkeert, en wel direct! (Zo'n fel spiesbokje kan in één haal je hele hond openritsen)



---------285--------
17-09-2017
Boodschap komt over
  'k Ben vanochtend heel erg boos op Apache geweest. Uitsluitend uitgekafferd voor haar eigen bestwil want een jachtsetter mag niet alles wat er in haar koppie opkomt. Ze holde na deze diepten van ellende naar de auto en kroop in het kleinste hoekje van de bench. 
Het is nu avond en we hebben het allang weer goed gemaakt want ik kan echt niet lang boos blijven. De boodschap is wel overgekomen, ze is 'niet-bij-me-weg-te-slaan' en haar ogen staren al urenlang naar me op. Ailleen pikte er ook een graantje van mee, die slaapt ook niet. Zo meteen maar een flink stuk los laten rennen om alle stress en ongedurigheid kwijt te raken. Goeie honden met een goede inborst.

Update: Om 04:00 uur wil ik me in bed omdraaien maar dat lukt niet. Lig ik ingeklemd tussen twee "roodbruine zakken aardappels". 'k Doe maar net of ik niks merk, is wel fijn zo samen deze keer.



---------284--------
17-09-2017
Thuisgevoel
  Vooral door de veldwerkerliefhebbers wordt er veel en ook vèr met de honden gereisd. Soms moeten ze urenlang achtereen in hun hok of bench in de auto verblijven. Zielig? Nee hoor als de baas maar weet wat ze van node hebben, zoals bij ons onderweg steeds om je heen kunnen kijken. Het welzijn van je dieren moet voorop staan. Als je maar weet dat reizen nooit volledige rust oplevert. 
Wat ik steeds meer bemerk, ook bij mijn twee setters, dat ze zich daar letterlijk goed bij neerleggen. Ze houden van hun eigen autoplek als ultieme rustplaats. Onder hun jachtknobbel de blije vooruitzichten, daarbij besef van omgeving (geurverschillen) en afstanden. Het ritme van twee uur rijden kwartier rust is aan hen niet besteed. "Laat ons nou toch lekker liggen baas, we hoeven niet plassen, eten of drinken". Komen we eindelijk thuis dan pas lopen ze pas leeg en strekken ze vreugdevol de benen. Hun beloning is even later een lekkere bak voer, vooral als de baas er even gezellig bij komt zitten. Een hond voelt zich op meer plekken thuis.

Summary: Travelling with my dogs no problem at all. Steady end very quiet on their cosy place in my car.



---------283--------
16-09-2017
Allergisch
  Op de vraag van de medisch specialist: "Hebt u misschien hondenallergie, ik bedoel eigenlijk bent u allergisch voor honden?" Antwoord ik voor de grap "Ja, speciaal setters". Maar 'k voeg direct een zin daar aan toe: "Want zonder hen kan ik niet leven, en nee we zijn alle drie nergens allegisch voor vanuit medisch oogpunt bezien".
Volgende vraag...



---------282--------
15-09-2017
Stuk ribbenkast
  Hoogstwaarschijnlijk is er morgen weer een nieuwe dag. Rond middernacht doe ik met mijn kastanjekleurige stadsratjes nog even een los rondje rond de kerk. Voetgangersgebied. De terrasjes op het plein zijn verlaten op een paar opruimende diensters na. A&A kennen het hier op een duimpje, de terrasjes, het konijn bij de pastorie, de kat van de juwelier maar ook bij de snackbar gevallen patatjes, vooral met mayonaise! 
Apache houdt het voor gezien en komt me achterna, Leentje is elders. Als ik twee straten verder ben is ze er nog niet. Eindelijk hoor ik in 't donker haar kenmerkend naderend galopgeluid. Er is wat aan haar, maar wat? Wanneer ze languit op de rijbaan liggen gaat moet ik toch maar even haar inspecteren. 
Uit haar bek hangt een 'panfluit' sparerib; in no-time liggen er vijf losse ribbetjes op straat. Wanneer we verder lopen gooi ik stiekem die ribbetjes (fout heej) in 't openbaar groen. Zijn we bijna thuis naait Ailleen ertussenuit..in razende galop de kortste weg terug. Ze ligt nu tevreden te knagen aan een ribbetje. Zo'n setter kan het leven aan.



---------281--------
14-09-2017
Duo purposes
  Mijn twee jachtsetters heb ik voornamelijk voor mijn eigen plezier en omgekeerd hebben zij plezier van een fijne baas ha ha. Je moet je gewoon houden aan je prioriteiten en mogelijke doelstellingen, vooral als je twee setters hebt. Veel dingen kun je met z'n drieën samen doen en sommige activiteiten moeten pertinent gescheiden. Tenminste als je de wedstrijdtop wilt halen. Als twee honden gezamenlijk gaan revieren gebeuren er, ook tijdens wandelingen, soms dingen die je (liever) niet wilt het zijn immers geen machines. 

Toptrainers gaan bijv. nooit met hun honden naar het bos omdat ze dan te veel buiten zicht gaan. Pas als ze een hoog niveau hebben gehaald mogen ze samen jagen, trainingen dus altijd individueel. Voor mij schier onbegonnen werk omdat meestal tussendoor even wat moet gebeuren. Ik ben meer van de (Henk's) vrije school, soms iets toestaan omdat we van elkaar houden en vertrouwen. Iets geven om gratis meer terug te ontvangen.

Zo'n lol als Ailleen en Apache gisteren in Soest hadden moet je ze niet onthouden! Ik zeg niet 'we rommelen maar wat aan', juist niet, maar ik probeer het beste naar boven te halen naar ONZE omstandigheden. Soms ga ik daarbij letterlijk en figuurlijk op mijn snufferd en binnenkort financieel. Voor mij in elk geval dankbaar werken met deze twee lieverds.



---------280--------
13-09-2017
Soester 'Grande Quete'
 
Soest, Lange duinen, lange runs



---------279--------
13-09-2017
Zelfsturend
  Iedere hond kent zijn roepnaam. Je kunt zijn/haar naam fluisteren, normaal uitspreken, beklemtoond, bevelend roepen of donderend. Eigenlijk doen we dat allemaal een beetje fout. Elke intonatie heeft een associatie en zal er verschillend gereageerd worden. De naam roepen moet immers nooit een gevolg hebben de staart tussen de poten te trekken. Probleempje is hierbij dat ons stemgeluid (en vooral kletspraat) niet een directe reflex veroorzaakt in hondenhersenen. 

Contact en bereik.
Los gezien van het feit dat er altijd rust en stilte moet zijn tijdens het werk, commando's schreeuwen is altijd not-done. Hoe ver reikt je stem tegenwinds als je hond honderd meter voor je door de bieten raust en harde wind zijn oren geselt?  Ook het aloude toeterje reikt dan meestal niet ver genoeg voor de hond (en soms ook baas). En een clicker al helemaal niet.
Dan werkt een fluit (of pieuwiiiiet met je eigen mond) wel, mits je de hond daarop geconditioneerd hebt natuurlijk. Neutraal gegeven fluitseinen is de beste basis, met wat variatie daarin van seintjes. Hoge fluit (ik heb Acme 212) is bij mij "kom". Rollerfluit (als correctiemiddel) is "down" / "kappen met die ongein". Attentieseinen, zit-seintjes, richtingaanwijzers, territorium- en dirigeertonen passen meer bij apporteurs en border collies. 

Het is daarom gebruikelijk dat bij nogal zelfstandig werkende voorstaande Britse jachthonden, zoals setters en pointers, liefst één of hooguit twee fluiten gebruikt worden. De zwarte fluit hou ik altijd gereed, de rollerfluit gaat voor de zekerheid in de mond wanneer ik bij het voorstaan ga assisteren of meehelp vogels uitwerken. Onze setters sturen hopelijk zichzelf maar moeten soms wat getemperd worden. Drie tellen eerder weten wat ie gaat doen. En komen altijd een warm welkom....ook al koken we misschien vanbinnen...de komfluit blijft neutraal.


De andere kant van de medaille: een volleybalwedstrijd op TV geeft mijn twee honden geen rustig gevoel.

Summary: Fieldtrialers like setters and pointers act better with neutral whistle sounds



---------278--------
12-09-2017
In de ban
  Ierse setters hebben een heel goede neuscapaciteit, wat zeg ik, uitzonderlijk. Onderschat hun ogen en markeringkunde ook niet. Ik heb wel eens gelezen dat een hond iedere beweging als ogentrekkende flitsen ervaart. Hun ogen registreren vijf keer sneller dan onze ogen.
Apache en ik zien twee stadsduiven in het hoge gras dalen, geschatte afstand 150 meter. Ik blijf wat treuzelen, misschien een leuke les voor straks. Maar zij reageert direct en spurt tot een meter of twintig meter onder hen. En zet hup...de handrem erop. 
Ailleen, op muizenjacht vlakbij me, ziet plots waar Appie in de verte mee bezig is en kan dan niet anders dan voorpootje heffen en maar roerloos staren en staren. Daarom heten ze ook Staande honden immers. In de ban gehouden tot Apache ermee 'afwerkt' want duiven drukken zich nooit. Wat is die natuur en aanleg toch prachtig!

Summary: Apache pointing wild pigeons, young Ailleen patronising/honouring at 150 yards



---------277--------
11-09-2017
Teekvrij!
  Tussenstand Bravecto toepassing op Apache en Ailleen. (vgl. blog-items nr. 90, 189, 216)
Ondanks alle commotie en meningen blijf ik bij mijn standpunt. Wat voor toepassing je ook kiest aan druppelen, inwrijven, sprayen of halsbandjes: het beschermingsmiddel moet in de onderliggende opper- en lederhuid worden opgenomen. En als het een gasafgifte-halsbandje is, weet je nog wel die Bolfo vlooienbandjes van vroeger, wil ik dat hun (voor ons werk broodnodige) reukorgaan en mijn aanrakende handen niet aandoen. 
Tot nu toe zelfs geen dode teken in de huid aangetroffen, ook niet op plekken waar de hond zelf niet bij kan: geen teek wil er de snuit in steken. Wat een verbetering met vroeger tijd.

Vandaag
3,5 maand teek- en ectoparasietenvrij (echt 0, nul), de halfwaardetijd hebben we allang te pakken en dat met de halve voorgeschreven dosering. Mijn test dreigt perfect te gaan lukken!!

Summary: The half dose Bravecto (tick and flea) still working after 3,5 Month



---------276--------
10-09-2017
Henk's toppers
  In de open klasse meedoen valt niet mee, vooral als je als klein en onervaren team nog niet alles onder de knie hebt. Gisteren, te Sint Annaland waren verreweg de twee beste setters van Henk. Wat hebben we allemaal genoten van Summertime Lady (Leentjes moeder).  Prachtige en regelmatig wijde slagen in een werkelijk ongelooflijk zwaar en groots bietenveld. Petje af hoor, loon naar werken. In de namiddag ging Ceasar daar nog fraai overheen. Zeer regelmatig van kant naar kant revierend, even een haas nastaren, doorgaan en daarna prachtig een uitwaaierdende groep fazanten bedwingen. Volgens mij niet alleen die kwalificatie 1e U maar zelfs CAC waardig! Wat moet een setter nog meer neerzetten om een CAC toegekend te krijgen binnen dit (te) zeer rigide systeem?

Mijn Apache mocht als hond nummer twee. Bij de auto heb ik stevig in haar oor gefluisterd dat ze deze keer goed op me moet blijven letten. "We gaan dit samen doen, denk erom heej!". De lieve schat had het goed begrepen, iets te goed.... heeft daardoor een beetje minder vlammende loop neergezet. Goede brede slagen, goede diepte en op het eind van het perceel iets te voorzichtig bij vinden van wildgeuren (uitgeweken haas en/of fazant). Ben weer een stukje verder gekomen. Het is voor ons allebei moeilijk in die knetterende passie het juiste gemiddelde te vinden.

Vierwielaandrijving.
In datzelfde bietenveld (van moeder Summertime Lady) deed kleine Ailleen zeer haar best. (Heb haar vooraf haar oranje jachtvestje aan gedaan anders was ze niet te volgen in die knoerten van bieten). Ze bleef lekker heen en weer raggen ondanks de weinig ervaring in suikerbieten. En zeker niet zulke hoge bladeren en kliedernatte plassen eronder, zelf ben ik twee maal op mijn snufferd gegaan, zij niet. Na het tekenen op haas is ze netjes verder gegaan, daarna langs de perceelrand opnieuw tekenen op fazant.... Het enige wat ik daarvan kon zien is haar witte bles boven de bietenbladzee; staat ze nu wel of nog niet of doet ze een plas?! Wanneer ik haar aanspoor in die omgeving verder te zoeken loop ik zelf de fazantenhen eruit. Stom, pech, kan me wel voor de kop slaan, hiermee wordt een eervolle vermelding of hoger de grond ingeboord.

Vast neem ik me voor de volgende keer bij het voorjagen van kleine Leentje mijn handen op mijn rug te binden alvorens eerst een stukje duckttape over mijn mond te plakken. Ze groeit, is in veel situaties echt los vertrouwd inclusief soms nog wegbrengen van het vogeltje. Nog heel veel te trainen met z'n drieën om in de Open Klasse samen verder te komen. Aan hun bloedvoering (ze komen beiden uit Henk's O'Conloch stal) en fijne neus ligt het in elk geval niet. 
Voor de komende 3 wedstrijden sta ik nu voor een dilemma; wachten tot ze helemaal klaar is of nu soms incorrect werk laten zien, juist wel die ervaringen laten opdoen. Ze is nog zo jolig en impulsief maar wedstrijden lopen helpt geweldig. Hmmm...een mooie zoekwijze en rap galopwerk blijft wellicht beter op het netvlies dan foutjes in de verte gemaakt. 
Urenlange reizen maken en dan helemaal niet meedoen is funest voor Leentje, die knalt dan uit elkaar en zeker als ze Apache wèl ziet jagen. Nu ik dit zit te typen valt mijn keuze, we gaan ervoor!



---------275--------
08-09-2017
Loos alarm
  Omdat we morgen weer een veldwedstrijd onveilig gaan maken op tijd alles inpakken. Zit ik op de kamervloer met twee honden die me op de handen kijken, eentje links en eentje rechts. Oh ja, 'k had laatst een weigering van mijn alarmpistool. Even nazien en nieuwe kogels erin, maar het sleetje wil er steeds zo moeilijk in. Ik knijp...en Pang! met een mooie vuurstraal. Mijn flatje galmt goed. Apache en Ailleen kijken me met vragend scheve koppies aan: "Gaan we nu, ja, ja?"

Nog één dingetje moet ik nog veranderen voor de volgende wedstrijden. Regelmatig struikelt men over die juist mooie Iers/Celtic namen van ons Outcrossnest. 't Is wat he. Alean, Ailleen, Aoife, worden door elkaar gehaald, foutief afgeroepen of verkeerd op de certificaten vermeld. In de Orweja database gaat mijn Ailleen voortaan tijdelijk verder geannonceerd worden als:

Naam hond: Leentje (Ailleen Aoife O'Conloch), 
misschien helpt het

 

Omdat we vandaag al vier keer kletsnat zijn geregend heb ik besloten om voor de laatste wandeling de beide honden een 'regen'dekje op te doen. Normaal niet mijn bedoeling want ze hebben zelf een goede all-wheather vacht, maar we vertrekken over een paar uurtjes al naar Sint Annaland. Ik wil niet dat ze komende paar slaapuren extra energie moeten leveren om alwéér droog te worden.
Bijkomend voordeel: ik zie het jachtdekje in het donker oplichten bij zaklantaarnlicht. En wat die mooie glansogen betreft, daarmee ben ik heel tevreden hoe dat eruit ziet in flitslicht. Kanjers van lichtopvang-reflectoren lichten dan op (het zgn. Tapetum Lucidum, tapijt van licht). Het zijn hun instrumenten om in het donker juist goed te zien, hoe groter en helderder reflecterend hoe beter.



---------274--------
07-09-2017
Museumstuk Flash
  Het lijkt erop dat mijn Apache en Ailleen een beginnetje aan het graven zijn naar DownUnder. Hoe kunnen zij nou weten dat mijn gedachten spoken richting Australië waar de perfecte partner rondliep (2000-2014) voor mijn Ailleen Aoife: Pallas Green Flash (Cliff x Pallas Green Donnach). Letterlijk door zijn uitzonderlijk fijne karakter, jacht- en fokprestaties een taxidermisch museumstuk daar geworden! 

Afgelopen week liet ik in Denemarken, bij het doorbomen en sparren over ons NL outcrossprogramma, expres de naam Cliff DK23398/'92 vallen, gelijk klonk enthousiast gezoem en lofgezang. Iedere setteraddict daar kent dit-goud-van-oud nog en de mooiste bloedlijn van zijn ouders Int. Ch. Charly von Royal
(Int.Ft.Ch. Moanruad Timothy x Roxy von Royal) en moeder Deens meervoudig jachtkampioen Maj. (Thor x Vestklit Gry, de kleindochter van Lasse van 1977). Blijkt dat er dan tevens twee Lasse's in de stamboom gaan voorkomen, aan Ailleen's moederkant ook de 'rode NO/DK outcross' Lasse 1987 (Tøk (DK31413-83) x Englyst Cacha). Smullen!

---Soms is iets echt te mooi...---
Of het ooit tot een mating (of een nazaat van hem) kan komen zullen met recht schepen met geld en grote oceanen overwonnen moeten worden. Daarbij steeds weer rekening houden met tegenkrachten die 'onze' Outcrossfeestjes bij voortduur torpederen.  
Als deze mating van de eeuw wèl plaatsvindt is dat de uniekste actie ooit vertoond, nl. in één nest de wereldtop opnieuw verenigd: Summertime Lady, Flash, Cliff, Maj, Harry, Charly, Lasse 1977 en Lasse 1987, én een lage COI van 4,4%!!

Summary: Already started digging to Australia....to see the stuffed (taxidermy) Flash in the museum


Cliff's son, Pallas Green Flash, millenniumdog exported AD 2000 to Australia (breeder Gerard Mirck, NL)    pedigree



---------273--------
07-09-2017
mani-cure
  Omdat mijn twee Ieren vrijwel altijd op een zachte ondergrond lopen slijten hun nagels weinig af. Aan de ene kant geven iets langere nagels meer grip bij snelle wendingen. Nadelen van (te) lange nagels zijn weke voeten en polsen en verkeerde stand van de voorste vier zoolballen wat weer bewegingsspierpijn kan opleveren. (Als liepen ze voortdurend bergopwaarts, bergwandelaars weten hoe erg kuiten en achillespezen kunnen opspelen). 
Bij Ailleen moet ik ze wat vaker knippen, het lijkt erop dat lichte nagels harder zijn? sneller groeien? ze lichter loopt? Er moet echt een behoorlijk stuk worden ingekort; daar heb ik speciale technieken voor bedacht. Om a.s. zaterdag op de veldwedstrijd Sint Annaland geen risico te lopen stel ik mijn mani- en pedicuraire activiteiten nog even uit...

Summary: Keep their toenails short. Light-colored nails reduce wear and tear/less attrition?



---------272--------
05-09-2017
Buiten zicht
  Wat ging er mis, wat ging er goed. Dat moet je je altijd afvragen (en soms als feedback ontvangen) bij trainingen en wedstrijden. Afgelopen weekend Denemarken viel bij mij weer een kwartje. Namelijk telkens als ik mijn honden voorjaag in heuvelachtig gebied (DK, Thüringen, Palz, Wallonië) kan ik niet zien wat ze daar 'over de top' uitspoken. Diep gaan en verre geuren waarnemen is voor een Ierse setter heel normaal maar heuvelop gaand is dichterbij blijven handiger. Ze gaan namelijk niet voor niks zo snel naar boven èn erover
Om 'ongecontroleerd jagen' en diskwalificaties te voorkomen MOET ik me een vaste stelregel eigen maken: Zo gauw ze afwijken van hun patroon en in rechte lijn tegenwinds naar boven galopperen streng corrigerend optreden. Dichterbij halen en uitsluitend links en rechts van me revieren.
Samen de top bereiken, letterlijk en figuurlijk.


Ben ik eindelijk hijgend boven gekomen zie ik, notabene op een weg heel in de verte, een "Roodbruine Mini Cooper Ferrari" razen... Gelukkig stond er een stevige Deen om het verkeer tegen te houden. Binnen twee minuten galoppeert ze voor me langs alsof er niets is voorgevallen. Aaa#$¥¢grr.

Summary: When dogs going fast and straight uphill > out of sight > it usually goes wrong...



---------271--------
05-09-2017
Both stealing
  Nog zoiets waarover je je heel erg druk kunt maken. Gelukkig was dit een training en valt er altijd wat bij te leren of punten te noteren die een trainingsonderwerp moeten worden. Wanneer twee honden samen een perceel afzoeken doen ze dat ieder voor zich, zonder noemenswaard elkaar te storen. In Denemarken treft Apache een zweempje geur van patrijzen, verifieert vlot en trekt behoedzaam richting de klucht vogels. Patrijzen is ze nog niet zo mee vertrouwd. Komt me daar dat jeugdige Bretonnetje aanrennen en jaagt de vogels vóór haar de lucht in! 
Apache haar punt werd gestolen zoals dat heet. Haar eigenaar verexcuseert zich, heel sportief. Als het een Open klasse wedstrijd was geweest had je de poppen aan het dansen.

Nog geen tien minuten later gebeurt het omgekeerde. De Epagneul Breton staat werkelijk netjes en Apache raust ernaartoe. Nu ben ik dat gedrag wel wat gewend want ze gunt Ailleen ook amper een 'mooi punt' omdat ze zich de meerdere voelt (weet). Als je dat wangedrag te hard aanpakt kan de lust voor vogels vinden minder worden door negatieve associaties. Maar het mot er wel uit, voor de sportiviteit en de lieve vrede!

Summary: when dogs running in brace and the 'underdog' is stealing a point...then comes into play jealousy.



---------270--------
05-09-2017
Morning after
  The day after. Het duurt even voordat we weer op volle regel en energie zijn na al dat gereis. Meer dan tien uren achter het stuur, de honden al die tijd languit achterin. Wat een gemakkelijk stel die twee, ze wilden geen water en evenmin plassen onderweg. (Dat komt hoofdzakelijk omdat ze aangelijnd nooit plassen.) Ze hebben een goed idee van tijdsduur ook al zegt men dat een hond dat niet heeft. Nou, gekomen bij de afrit naar onze woonplaats, gaat Ailleen staan en begint te jodelen...'ik ruik de stal, herken het hier en wil er nu uit'! 
Oké, dat was ook mijn plan hoor, binnen 10 minuten hebben ze alle blaas- en darmendruk geloosd.
We scharrelen de volgende dag gedrieën maar wat rond, vooral ik. En toch krijgt Ailleen het opeens op haar heupen: ze rent 100 meter voor me uit, keert om en komt in razend tempo weer op me aan. Niet één keer maar wel tien keer steeds dat zelfde keerpunt. Alsof ze ermee zeggen wil, 'baas ik ben fit for function'. 
Vertederend hondje van me. Ondertussen graaft Apache een veldmuis op en slingert deze doodgemoedereerd door de lucht...pure lol. We moeten maar vaker naar Denemarken denk ik zo.



---------269--------
04-09-2017
Djursland
  Even vier dagen uit en thuis naar Denemarken met de honden. Als extra ondersteuning voor het komende wedstrijdseizoen hier in NL. Mijn hoofddoel om met onze groep Setter Academie NL naar de frisse kant van Denemarken te willen:
a. Ailleen meer wildcontact aanbieden en uitbreiding van haar zelfstandig opereren in de wijde verten.
b. Apache regelmatiger revieren en juist minder zelfstandig opereren incl. flushing controle / steadyness.
c. Conditie en stamina vasthouden want onze zomer hier was vaak te heet.
d. Proberen een jaarlijks evenement (bijv. einde maart) daar te promoten.

De omstandigheden waren niet gemakkelijk, 'k ben niet ontevreden. Al is er van steady maken niet veel gekomen vanwege veel te rille vogels. Er is best veel veerwild (patrijzen in groepen en een enkele fazant) maar door de lage dekking in pas geoogste graan- en koolzaadvelden zien de vogels ons van verre al komen. (door de vele regen in DK is de oogst wat verlaat en talloze percelen maar half geoogst/ eruit geregend) 
In de wat hogere dekking bleven ze even beter zitten, vooral de jonge fazant die Ailleen vond. Uiterst moeilijk om goede en steady points te bekomen. Voor mezelf eveneens vermoeiend, vandaar dat ik op dag twee een middagdutje deed. De honden op hun vertrouwde rustplek in de auto en ik eventjes onderuit...
Deelname 8 Ierse setters van onze NL groep en van DK-gasten een paar Epagneul Breton's. Zonnig tot zelfs erg warm weer. Gereden kilometers zo'n 1600 km. Volgend voorjaar maar weer eens doen, we zijn welkom!


Ailleen, Apache, Jasmin, Theis, Brigitte, Aideen, Kells, Aislinn, Finbar en Gina.




het is zaak dat de rug bij iedere galopsprong zo vlak mogelijk blijft

Summary: 4 days FT training in Denmark on partridge and pheasant.



---------269--------
29-08-2017
Geveerde Ferrari
  In het hondenuitlaatbos achter 'de Uitkijk' in Hellendoorn is nagenoeg geen wild en daarom heerlijk om de setters te laten rennen. Conditie instand houden. Steekt er potverjoppie toch een joekel van een konijn ter grootte van een Vlaamse reus het pad over. Ik hou mijn hart vast hoe mijn rode ferrari daarna door het bos breekt. Lichtvoetig en met uiterste kracht zweeft ze als het ware over dit zware terrein van omgevallen bomen, varens en blauwe bosbessen. Power en stamina, dat kun je wel zeggen. En lieve Appie naast me kijkt naar me op, ik schud van 'nee blijf maar hier'. Samen zijgen we op de grond om Ailleen af te wachten...die binnen twee minuten (met pretogen, rose lange lap tong onder de kin) ernaast komt liggen. En dan nóg in het zand krabben om nóg koeler te liggen... mijn lieve dondersteen.
Een mensenleven zonder setter is echt een vergissing!



---------268--------
29-08-2017
Sightdog..?
  In mijn/my document "Working Style Irish setters in woord en beeld" beschrijf ik dat werkelijk goed voorstaan uitsluitend gebeurt op geurwaarneming. Zo gauw tevens het zien van dat wild er bijkomt verandert het jachtgedrag. Een mooie werkstijl neerzetten is daarbij ook geen sprake van. De achtervolgingsdrift gaat geleidelijk de blokkeringsdrift en verstrakking van hun lichaam overrulen. Om mijn beide Ierse setters toch hierop te trainen ga ik regelmatig naar het volkstuincomplex vanwege de vele konijnen. (zie ook blog nr. 256 van vorige week). 
Nu ook. Hun neuzen gaan de lucht in, ze kijken stiekem om het hoekje en blijven rustig staan staren naar konijnen in het gras. Ailleen trekt de stoute schoenen aan en 'sluipt' slow motion naar voren. Gelukkig blijft ze heel lang stil staan. Wat ik ondertussen waarneem is dat haar interesse terugloopt: geen enkele werking van adrenaline, de wind staat verkeerd, de lol raakt eraf omdat ze weet ze niet mag achtervolgen en haar tante Apache helpt haar niet. 
Ik fluit even kort en ziedaar ze wandelt op haar gemak naar mij en Apache toe. Good girls!

Summary: Scent...high noses > rabbit > scent + sight > hold > 1,5 minute stop > my whistle > straight back to me > Ailleen well done!



---------268--------
28-08-2017
Loat goan!
  Tegen het stalen hekwerk van een bedrijf staat al even een man geleund. Bij het langslopen denk ik eraan dat Ailleen en Apache wel eens op zijn privéterrein lopen. Maar krijg in plaats van gemopper: 'Ik kijk regelmatig naar jou en je beide honden, is dit nu die vrolijke pup die je vorig jaar had?' 
Ja zelfs al twee jaar geweest maar soms is ze nog een puppie. 
'Een plezier om naar jullie te kijken, zo gericht op jou, ik volg vaak dat kleintje van je'. 
Waarom dat kleintje, die grootste van vier is net zo goed hoor. En zo klein is ze nou ook weer niet. 'Nou, ik ben helemaal weg van haar type, die gespikkelde snoet en witte voeten maar vooral hoe fanatiek ze altijd doet, jouw arm wijst en ze gaat'. 
Om het eens van een ander te horen is best leuk! Zulke opstekers kan ik juist gebruiken om verder te kunnen gaan, want soms zakt alle veldwerkmoed me in de schoenen... Leentje is een natuurtalent, wat je wèl doet is soms slechter dan wat je nièt doet! Loat goan die setters.



---------267--------
28-08-2017
Berekening
  Ja hoor het is weer zover. Er huizen nu twee nieuwe hazen op ons, min of meer dagelijkse, uitlaatterrein. Bij het aanrijden zie ik de eerste wegrennen en de tweede gaat op de lopers als mijn beide setters uit de auto springen. Die hebben geen tijd voor een poep-en-plas maar gaan direct van jetje. 
Voor een setter is dit als "Groots en meeslepend wil ik leven" een prachtige invulling. Misschien heeft dit haas dat ook zoiets aan zijn inmiddels platgereden en verdroten vader en moeder kenbaar gemaakt. Nou ik hoop dat deze twee parmante haasjes snel eeuwige velden bereiken...waar ze wel rustig kunnen blazen op hun fluitefluitefluit en slaan op hun trommel. Als het effe kan niet door mijn hondjes. 
Omdat ik ook kan rekenen moet ik rekening houden met 1 + 1 wordt vier plaaggeesten komend voorjaar want hier is gras voldoende.



---------266--------
27-08-2017
Entre nous
  Ons aloude trainingsveld weer eens bezocht. Telling doen of de ouderdieren dit jaar voldoende nakroost hebben om als vogelsoort in stand te blijven. Ailleen liet vanuit de kofferbak al weten dat we er bijna waren toen ze een giraffe meende te ontwaren. 
Hmm, je zou bijna zeggen dat onze hele reis
& verblijf daar voor niks is geweest. Er was voor de beide honden geen enkel spoortje geur die ze van wandeldraf deed overschakelen naar rengalop. Geen hoge geuren vangend maar voortdurend grondgericht gedrag.

Die donkere drollen die ik in het veld tegenkwam zouden zomaar van een vos kunnen zijn, die hebben deze zomer vast geen honger geleden. Het wordt zo langzamerhand erg moeilijk om in Nederland de staande honden klaar te stomen voor veldwedstrijden. Iedere postzegel met ruigte wordt omheind, tot natuurmonument gebombardeerd, koeien ingejaagd of compleet platgeklepeld zodat de distels zich jaar op jaar verdubbelen.

In de autoschaduw maar even gaan zitten om wat fris lauws te drinken. Samen hier zijn is ook al geweldig toch? Miljoenen honden en bazen maken zoiets als dit niet mee. Wat een gezellig geluid zoals de twee setters gulzig dat water naar binnen slokken. Zoals Willem Kloos al verwoordde: "De natuur is prachtig maar je moet er wel voldoende bij te drinken bij hebben". 
Proost!


van Ailleen haar witte nekvlek zijn anno nu maar 10 haartjes overgebleven

Summary: Fieldtraining on a hot day. No older birds, not even youngsters. So we did relaxing and chilling in the shadow. For good sake where are wild birds and terrains to train my dogs proper... aaarggghh.



---------265--------
26-08-2017
11:30 AM
  Met vakantie gaan, daar ben ik zo langzamerhand echt aan toe. Even alle besognes parkeren en energie bijspijkeren. Even de ziekenhuisopname afwachten nog. Deze zaterdagochtend ging alles op zijn elf-en-dertigst zelfs de beide setters heb ik voor dat tijdtip niet bij mijn bed gezien. Hèt grote voordeel van het hebben van teven. Wanneer ik later onderweg even in het gras tussen de sjirpende krekels ga zitten heb ik even dat Ameland gevoel. Misschien heeft Apache deze associatie ook, die komt net als toen, tussen mijn benen lekker lui meegenieten. 


  

 

Regelmatig schrijf ik ook over Ierse setters in het algemeen
Hoe een setter eruit hoort te zien
en vooral over de vele misstanden plus het dodelijke effect
van honden/conformation shows

Link naar die Columnpagina

 

 

---------264--------
25-08-2017
De mepper
  Vanavond was zogezegd de mepper bijna gemept. Apache, als fervente kattenliefhebber, brengt in snelle galop (hoog gillend van pret) weer eens een kat naar huis. Staat daar de poezenbaas in zijn tuin, die tegen haar begint te schelden. 
Oeps, nu vindt ze dat niet meer leuk en ontsnapt via de kortste weg over zijn liguster taxushaag. Ze heeft uiteindelijk ook maar een klein hartje. Hopelijk leert ze zo het in rap tempo naar kattenluik begeleiden een keer af. Ze is sterker op een kat gefixeerd dan op een haas of konijn. Maar ja ik betaal € 63,00 hondenbelasting, dan heeft ze ergens recht op...wees nou eerlijk.


 

---------263--------
24-08-2017
Roodwild
  Omdat nu de heide bloeit trekken we even meer naar die paarse vrijheid. (We moesten eigenlijk trainen voor de komende wedstrijdmaand maar helaas had ik niet zoveel zin vanwege de temperatuur). Het is een hondenuitlaatgebied en redelijk veilig. Gelukkig zijn Apache en Ailleen hier nooit doldriest maar juist gehoorzaam, omgevingsbewust en hanteren sierlijk dit terrein. Daar zijn het Irish-moor-setters voor zullen we maar zeggen. 

Een groepje Nordic-walking dames in ANWB kledingkeuzes staat te wijzen naar iets op de hei. "Meneer, zag u die twee prachtige reeën daar net op die heuvel"? "Nee dat hoop ik toch niet(!) maar ik heb een speciale fluit om mijn hals misschien kan ik ze lokken" zeg ik gekscherend. 
Ik blaas lang (seintje voor Apache) en drie keer kort (voor Leentje). En weer die wijzende handen... "Kiek dan Mien, doar zijn ze weer en ze komen ook zelfs hierhene!". De open monden sluiten zich in slow motion wanneer beide setters op ons pad springen. 


De latijnse naam voor een ree is Capriolus capriolus, Ierse setters maken ook capriolen zullen we maar zeggen..

Summary: I let my dogs out 'hunting' in the heather. A small group of women pointed to '2 reddeer' on the hill. Sir, did you see that? No, maybe they come closer when I use my special whistle for reddeer. An yes they came to us... two red coloured setters jumped on our path. ;-) Ooohhhh


 

---------262--------
23-08-2017
Zegeningen
  Soms vraag ik me wel eens af of jullie dat ook hebben. Dat setters EMOTIE ZIJN. In zoals ze doen, zoals ze er uitzien, ze ons hart steeds bestormen. Ik wel! Neem vanmiddag, hoe ze in de verte fors ravottend opeens op het idee komen naar me toe te rauzen en mij te bespringen om mij overal te likken. Ondanks mijn stevige omarming blijven ze lol maken. 
Wij drieën, voor het leven voor elkaar.

Summary: Irish Setters are not only just dogs... they are Emotion!

 

Het succes van een fokker hangt niet af
van de hoeveelheid gewonnen prijzen op een tentoonstelling
maar wel hoe zorgzaam hij de pups in juist die gezinnen plaatst
die zorg dragen voor een fijn hondenleven, die deze vriend 14 jaar 
later liefdevol in hun armen zullen laten inslapen. 
We hebben in dit geval drie winnaars, de fokker, de gezinnen 
en het belangrijkste, de hond.
anonymus


  

---------261--------
22-08-2017
No Larking
  Werkende setters hebben zo hun specialismen. Op de eerste plaats komen patrijzen en fazanten. Allerlei klein gevogelte zoals pleviertjes, mudlarks en zangvogeltjes ruiken ze wel maar moeten er niet op reageren. Zoals de Engelsen zeggen is 'just larking' het zoeken of najagen van kleine vogeltjes. 
En zo staat Ailleen vanochtend wat te drentelen... ze ruikt wat maar wat moet ze ermee want voorstaan doet ze niet. Ze besluit naar voren te rennen en er stijgt een wolk van wel 50 dansende* kneuen op uit het hoge gras. Onverstoorbaar struint ze verder in, dacht ik het al niet aan haar stijl te zien, richting haas. 

Wat zou het voor ons mensen ook eens verhelderend zijn in één teug zo'n geurwolk van gras, bloeiende bloemen, kneuen en haas met onze neus te kunnen determineren. Of nog even dieper mijmerend (he Joop hou nou eens op): Wat is nou geurherkenning; zou een hond voor iedere apart beest en geur ook een associatievoorbeeld, naam of plaatje ervan, ren- of vliegbeeld in haar hoofdje hebben? Wat gebeurt er aan reflexen in dat koppie als ruiken ook Voorstaan wordt, naar ruiken-èn-zien, ruiken-en-zien-èn-achtervolgen.....


*kneutjes (Common Linnets) zijn altijd goed te herkennen als ze vliegen. Zeg maar 40 vleugelslagen en dan 10 niet en daardoor lijken ze te dansen in de lucht. Hoe verder we van de zomer af komen hoe groter de groepjes worden.


 

---------260--------
22-08-2017
Om je even te voeren...
  Vroeger, toen alles beter was? Nou met hondenvoeder niet hoor. Wat weet ik nog goed hoe ik mijn eerste Ierse setter voederde in de seventies. Hondenbrokken kwam in opgang maar was regelrechte zoute troep. Hup twee maatbekers Hols Donatin (aanbevolen door doctor Donath) warme maaltijd, beetje kokend water erop plus een sliert rauwe pens en gauw op de grond zetten vanwege de vieze lucht. Schepje Gistocal erover (tegenwoordig erg fout) en klaar was Kees....maar Kees at met lange tanden. Vrijwel nooit zag ik de bodem van de voerbak.

Hoe anders gaat dat tegenwoordig. 
Noem je een merk hondenbrokken op FaceBook of hondjesforum dan veroorzaak je een groot gat in een stuwmeer; iedereen blijft met zijn eigen waarheid omlaag donderen. Je ergens goed in verdiepen en feiten te omarmen wordt bijna geen tijd meer voor genomen.
Immers, alleen met het beste voeder haal je de beste conditie voor onze veldwerksport naar boven. Voor ons een eerste vereiste. Dit is mijn eigen blogpagina en kan sliep-uit niemand op reageren

Elke dag krijgen Apache en Ailleen Farm Food HE brokken met een juiste hoeveelheid diepvries FF pens
&hart. Samen vormt dit de ultieme combinatie. Ik ben helemaal niet bevooroordeeld omdat Ailleen (plus alle broers en zussen) vanaf haar geboorte al ondersteund wordt door Farm Food. Waarom? Eenvoudig gezegd omdat de allerbeste dieren worden ingezet voor dit strenge Outcrossprogramma en de resultaten zoals topconditie en gezondheid betrouwbaar gemeten worden.
De afgelopen ruim twee jaren heeft mij/ons gewoon het bewijs geleverd! Door alles van alle honden in dit eerste Outcrossnest te noteren heeft een schat aan informatie opgeleverd. Ten eerste door prima aanleg, tevens stabiliteit, gelijkmatige opgroei, allen HD-A, geen dierenarts consulten, schone gebitten, ADHD (Altijd Donkere Harde Drollen) maar vooral topconditie die ons tot zulke mooie veldresultaten heeft gebracht. 
(Zes van de zeven in Nederland geboren pups hebben zich gekwalificeerd in het veld, door zowel de TAN tests te halen alsmede een aantal ZG kwalificaties). 

Die koudgeperste brokken met daarnaast goede vleesmix bevalt ons geweldig; soms ga ik gewoon voor de gezelligheid bij ze op de grond zitten om alleen al te genieten van hun genietingen. Met als steevaste afsluiter een lik over mijn neus van Lieve Leentje.


Farm Food ondersteunt daadwerkelijk ons IRWS Outcrossprogramma


 

---------259--------
21-08-2017
Mamma's kindje
  Ik word voortdurend geobserveerd en afgeluisterd. Zelfs in mijn alleengaandengemompel thuis moet ik opletten. Nee geen KGB of AIVD maar wel de SSE. Naar mijn twee Ierse setters communiceer ik nu eenmaal veel via spraak en allerlei taligheden. 'Setter' zeggen betekent er komt een rasgenoot aan waar je mee kunt spelen, 'Paco' betekent hou je afzijdig want dit wordt niet leuk, 'fazant' is werk!, 'fietser' betekent ga in de berm staan e.d. Het meest opmerkelijk vind ik wanneer TomTom-Lucy nog een viertal richtingen aangeeft voordat "bestemming bereikt" is Ailleen rechtop gaat en hoog begint te zingen!

'k Heb het allemaal aan mezelf te danken want ik heb dit associatieve gedrag bij mijn twee 'woorden'schatten erin gepropt. Gisterochtend was het racen geblazen bij 'we gaan naar huis, pens eten', gistermiddag was het codewoord 'Arantar' (Ailleen's twinbrother en beste kameraad) en vanavond 'mamma'. 
Mijn huishouding begint ahem wat achterstallig / studentikoos te worden en de eettafel was wat plakkerig; zeg ik hardop..."het is maar goed dat mijn mamma dit niet ziet". Ailleen veert op en duwt haar frisse neus dwingend tegen mijn been, want mamma betekent voor haar dat we naar haar moeder Summertime Lady toegaan! 
Tijdens dit typen rust er een hondensnuit op mijn been want een belofte moet nagekomen worden...een knipje met mijn vingers is voldoende om af te druipen, haar ogen blijven wel naar me staren.

of je hebt een leven
of je hebt een opgeruimd huis

Summary: My two dogs are very sensible at all my words, pfff. Syndrome Sensible Setter Ears (SSSE) ;-)



---------258--------
20-08-2017
Simon Carmiggelt setter
  Vandaag viel er een passend puzzelstukje 

Proloog: Fokkersoverleg januari, al even geleden. "Jullie jachtsettermensen fokken Ieren die wij aan niemand kunnen verkopen; van die honden* met veel passie en druktemakerij, moeilijk hanteerbaar. Mensen willen die niet, die willen een maatje, een huishond. Wij fokken liever setters waar dat alles niet meer zo inzit". Die volzin kwam uit de mond van één van de fokkers op dat overleg, gezien de bijval te spreken namens meerdere fokkers. Nu kun je praten als Brugman.... maar mijn verdriet neemt toe op die manier. Willens en wetens broddelwerk afleveren aan werelderfgoed door onjuiste beweegredenen. 
Mene mene tekel ufarsin als teken aan de wand.
(Daniël 5:25)

Dialoog: Vanmiddag loop ik ontspannen met beide honden* door bos en hei. Hun lust en leven, ze maken echt kilometers door de bloeiende heide (foto). Op de kruising verschijnt opeens een vlammende bronskleurige soortgenoot Ierse setter. Een hoge Dorus Dartel, wel mooi slank. Hoog op de poten (dus lange botten met lange spieren). Ze snuffen wat aan elkaar maar van spelen komt niks. No bright Irish light and bodylanguage zogezegd. Evenmin merkt hij iets van Apache haar nog zweempje loopsheid. Ailleen gromt hem zelfs weg. Zonder verder op hem te letten gaan mijn beide teven hun eigen gang. 
Vraagt de erg aardige eigenaar: "Wat voor ras zijn die honden van u"
Niet alleen mijn hart maar ook een klomp breekt. Is dit nu de gemiddelde eigen raskennis of vormt dit het uiterst donkere puntje in de diepe krochten van de ziel?  Of...kies je impulsief je ras, net als bij de kapper een bronzig kleurtje wat je leuk vindt? 
Weet jij, als volger van mij, überhaupt wel hoe en waarom jouw lieveling tot Ierse setter is gevormd? 
"Hetzelfde ras als die van u!" Ik bemerk verbazing* en begin één en ander uit te leggen want er is hier een wereld te winnen. Soms valt er oorspronkelijk en goed zaad in droge aarde, ook nu. Al gauw loop maar ik verder... want mijn bloed bruist ietwat.
De setterreu hobbelt wat achter mijn setters aan, de baas* blijft hem maar roepen maar ik zie niet dat hij het hoort of begrijpt, laat staan luistert. En ik ahem... ben dan de aardigheid zelve en fluit mijn honden vlot naast me zodat ik zijn halsband kan grijpen. "Oh dank u wel, want hij komt alleen maar bij me als het hem uitkomt." Gebeurt zoiets vaak? "Ja, van jongs af al..."

Epiloog: Mag ik vragen uit welke kennel u die reu gekocht hebt? Bingo! Dit ene puzzelstukje is geaccordeerd.

* honden, Het begint een beetje zo te voelen, 'wij' hebben honden en 'zij' hebben Ierse setters. Geef mij inderdaad maar een echte hond...die vanuit haar natuur alles voor mij wil doen omdat IK het ben en zij het KAN.
* ver-bazing betekent in mijn optiek het omgekeerde van goed opvoeden. Geestelijk verre afstand en onbegrip tussen baas en hond.
* baas,
natuurlijk is dit maar één baas en één hond en 'k mag niet generaliseren ;-) ik probeer geestelijke verarming en foute tendensen aan te geven. Wel zie ik het hand over hand toenemen, wellicht gebrek aan opvoedkunde in -duur, -lengte-, -diepte, maar de honden lijken soms een steekje los te hebben. Wie durft tegenwoordig zijn setter urenlang te laten rennen of los mee te laten lopen. Na de puppiecursus gaat er vaak veel fout bij het baas zijn en levert dan jarenlang geworstel op. Zo iemand kiest of koopt dan niet gauw weer een setter, dat is wat ik onderweg regelmatig als antwoord terug krijg.

Summary: The knowledge of our most beautiful breed in the world is sometimes ....zero, even/both at Irish setter owners.



---------257--------
19-08-2017
Haas maakt kegel
  Hmmm niet slecht. Op deze winderige middag staan beide honden schouder aan schouder, doodstil maar hun neus draait overuren. Als ik achter mijn A&A-team ga staan zie ik opeens twee lepelvormige oortjes en een koppie boven het gras uit. Beide honden begrijpen direct mijn commando 'down' want dat is immers geassocieerd met haas. Veiligheid voor alles, maar 'k kan wel een testje doen nu. Spelen is immers leren.
'Steady down!', de baas gaat nu eigenhandig poolshoogte nemen. Hoe is het mogelijk, ik loop gewoon naar de (nu lege) hazenpot, en voel het nog warme gras. Rustig loop ik terug naar mijn trouwe settertjes en tel 64 grote passen terug. Om beider nek schuif ik hun lijn en lopen we een eindje verder. Nou, nu kan vrijgave wel.....dus niet! Ze doen net of ze even een haas wegbrengen, want hun neus weet de route. Hoe moet je nu op ze brommen als ze niks gehetzd (gehetst?) achtervolgd hebben.

Summary: my both girls scented a hare at 64 yards. Both went/steady down unleashed the whole time I checked his 'pot'.


Once in a life time setters
 



---------256--------
17-08-2017
Puur natuur
  Predatie betekent eten of gegeten worden. Welke wisselwerking bestaat er nog tussen min of meer gedomesticeerde dieren? Als Apache en Ailleen naar veldmuizen graven zit er steevast een buizerd op het vinkentouw (blog nr.116 ). 
Vanochtend gaat Apache opeens in de liggende down positie, starend naar iets in het zijpad. Ha konijnen dus. Ailleen ziet dit en
patroneert*, niet gespannen, maar wel zoals het hoort, automatisch. Bij mijn naderen zie ik zowel een konijn als een merel druk aan het fourageren. Apache schuift op haar buik wat meters naar voren. Alle vier de dieren houden elkaar in de smiezen. Eerst stuift het konijn weg, tegelijkertijd wil de merel opvliegen maar bedenkt zich en stuitert schreeuwend onder een struikje. Nou die heeft nog geen usutu-virus lijkt me. Mèt dat dit gebeurt scheert er een sperwer (sparrowhawk) met gespreide klauwen over de merel...precies mis. Dankzij Apache haar 'predaterend schuiven' is mister Blackbird een onderdeel van een seconde eerder weg van de plaats des onheils. Onder zacht wieuwww wieuwww vliegt de sperwer balend naar de verte...
En Apache blijft gewoon liggen en kijkt me smekend aan....zeg even wat liefs betekent dit. Goed gedaan meiden!!! Samen hollen ze vrolijk voorwaarts om via een omweg, ja dacht ik het al niet, het konijn 'in de rug' alsnog te gaan besluipen. Als je je honden goed begrijpt zie je zoveel meer.

Patroneren*. Er is ietwat definitieverschil tussen patroneren en seconderen. In principe heet het "op afstand bevriezen bij het zien voorstaan van de andere hond" patroneren. Staren en inhouden uit respect. 
Indien twee (of meer) honden samenop aan het jagen zijn, beide honden onder de wind geuren van wild detecterend, bij elkaar in de buurt "bevriezen" kun je spreken van
bijstaan of seconderen. Actiebereid om samen te verschalken, with the backing partner. Soms gaat er dan jaloezie meespelen... (bij mij is dat Apache die Ailleen probeert dan te overtroeven)


steady backing/patronising on Apache is easy... (Ailleen)

Summary: When you see or smell rabbits...go down by yourself. Apache did it correct. Four animals are fixed in place and none of us noticed the sparrowhawk who tries to catch the blackbird / the young rabbit.


 

---------255--------
15-08-2017
Inspirerend
  Gespannen gevoelens had ik deze dinsdagochtend, vlinders in de buik. Onderweg naar de derde veldwedstrijddag in België trekken mijn ogen naar die ANWB praatpalen 'in ontmanteling'. Om iedere paal (vanaf Zwolle tot de Vlaamse grens, en om de 2 kilometer) zit een plastic zak met grote letters 'Buiten Werking' daarop. Gaat het voor deze baas Buiten vandaag working worden....ach 'k zie het maar als bemoedigend Buitenkansje. 
Vast neem ik me voor mijn jonge Outcrossteefje Ailleen Aoife O'Conloch vandaag niet onder druk te zetten, gewoon de losse pols. Alles wat nodig is zit immers in haar, ikzelf wil niet de remmende factor zijn, al zijn wij voorjaagmensen dat al vrij gauw.
 
In haar toch wel mooie loop hebben we heel blijmakende dingen gezien. Ze maakte een start als een kanonskogel. Tja, dikke pech toen ze die ene fazant eventjes voorstond maar die helaas veel te kort erop de lucht in ging. Nou ja niet echt de lucht in maar een scheervlucht vlak over de bieten. Ze bracht door die uitdaging hem helemaal weg naar de rand... om vrij snel vol overgave de draad weer op te nemen. 
Die voortdurend draaiende wind, ik heb er te weinig zintuigen op gehad in al mijn ijver. Me niet afgevraagd waarom Ailleen soms een andere richting koos dan ik eigenlijk wilde. In onze loop draaide de windrichting in luttele minuten(!) van bijna Noord, via Oost tot ZuidOost. En daardoor raust ze pardoes over een volgende fazant heen, ze HAD hem niet kunnen ruiken. 

En dan komt de grote bemoediging. De keurmeester zegt letterlijk: "Wat heb ik genoten zojuist! Het type setter waar ik van hou, formidabele passie, fantastische renstijl en lekker stuurbaar, dat belooft wat. Je gaat hopelijk wel verder hè met die hond want ik zou haar maar wàt graag terugzien in de toekomst. Ga samen het leertraject in, uitbouwen, ruimte geven, haar ontluikende zelfstandigheid begeleiden". Helaas had ik vandaag geen petje op, dan had ik hem tijdens dit veldgesprekje echt even afgedaan, 'nederig' zoals het hoort.

Vandaag hebben we heel wat bijgeleerd! 
- In kleine cirkeltjes rondrennende fazanten is voor de honden hogeschoolwerk en hoe hou je zelf dan het hoofd koel. 
- De noodzaak van Outcrossen binnen de IRWS nog steeds niet lekker landt; het lijkt erop dat ik altijd in de verdediging moet. 
- En ook dat de wind op een wedstrijddag zomaar 180 graden kan draaien (het startpunt van de ochtenduren was het eindpunt de hele middag). 
- Het spel op de wind...i
n onze voorjaagsport heb je al geluk als je die dag geen pech hebt. 


foto's Marie-Ange Dewitte en Hendrik Staes



--------254 A-------
15-08-2017
Bende van Nijvel 2
  Henk ten Klooster is net zo trots als ik op mijn kleine Ailleen. Op FaceBook kwamen er zoveel leuke reacties dat ik zijn tekst hier maar neerzet. Mijn blogpagina is wellicht langer houdbaar dan het vluchtige FB.

15 augustus om 20:35 schreef fokker Henk:

Mijn favoriete plaatje van Ailleen Aoife O'Conloch. Ze was zaterdag de beste Ierse setter op de veldwedstrijd voor amateurs van La Société Belge La Chasse Pratique met een vierde plaats Zeer Goed. Gefeliciteerd, voorjager en eigenaar Joop Buiten! Haar nestgenoten Alan en Ailean haalden daar een eervolle vermelding en scoorden zo als enige Ierse setters.

Ailleen is de zesde van zeven in ons land gebleven pups die zich kwalificeerde, een historisch record sinds begin van de veldwedstrijden in ons land in 1878. Vanaf dag één van geboorte was ze de grootste hoop in het outcrossnest Ierse setter rood wit (Pallas Green Ike Turner) en Ierse setter rood (Summertime Lady).

Ze werd wel de Ferrari genoemd. Ailleen nam als eerste en allerjongste (tien maanden) al in een landenwedstrijd in Denemarken deel. Door pure pech wist dit snelheidsduiveltje zich nog niet bij haar gekwalificeerde nestgenoten te voegen, maar da's dus nu gelukkig voorbij.

Haar twinbroer Arantar mocht trouwens niet deelnemen in België omdat hij een tweede plaats haalde in een internationale derby en dan mag je niet in de amateur starten. Die twee zijn goed voor spectaculaire lopen in koppel, dat komt nog!

Laatste nieuws: in een recente studie van Wageningen Universiteit wordt de outcross voor roodwitten "onvermijdelijk" genoemd om te overleven. Ailleen&Arantar&nestgenoten waren hun tijd dus ver vooruit.


Emsland (D) april 2016. Ailleen Aoife O'Conloch



---------254--------
12-08-2017
Bende van Nijvel 1
  Met onze Outcross NL generatie O'Conloch setters gaat het jofel bij het eerste vervolg in het najaarsseizoen! Vandaag op de eerste dag van een driedaagse veldwedstrijd cyclus in Nivelles (B) heeft ons drietal ieder een kwalificatie binnengesleept! In een deelnemersveld van 15 setters en pointers is dat hele fraaie score. De keurmeesters Maurice de le Hoye en Freddy Indekeu prezen hun passie, stijl en mooie voorstaan. De afwerking en rust bij opgaan van de vogels kan wel beter, gelukkig zijn ze nog maar twee jaar nu….

- Alan O'Conloch   eig.voorjager Domine Leenaerts   Eervolle Vermelding 
- Ailean O'Conloch   eig.voorjager Luc ter Horst       Eervolle vermelding 
- Ailleen Aoife O'Conloch   eig.voorjager Joop Buiten   4 Zeer Goed. (blij mee, ze heeft tijdens haar loop 3 maal voorgestaan voor fazant)

Kort verslagje van haar loop. Ailleen gaat fors en onstuimig van start, wat de keurmeester de uitspraak ontlokt: 'Da's nog eens een echte Ierse setter stijl, laat haar maar gaan!' Na een paar minuutjes gooit Ailleen zich om, trekt een paar meter naar voren en staat netjes. Ik haast me zo goed zo kwaad door de suikerbieten en begeleid haar bij het opgaan. Als mijn schot knalt doet ze, na opnieuw inzetten, er een schepje bovenop. Verdwijnt even uit mijn beeld achter de heuvel maar komt netjes weer voor me langs. Om na de linkerbocht weer in te houden, aan te trekken en weer voor te staan. Nu heeft ze wat minder steadyness en flusht bij mijn naderen de vogel en zet hem een aantal meters na. Na terugfluiten even aangelijnd en mochten we toch nog even door. Ook de derde keer(!) voorstaan ging aardig goed al was mijn afstand tot haar wat groot omdat ze steeds behoorlijk diep ging. In elk geval is de juiste toon gezet. Alles zat erin vandaag.
Verbeterpunten: Perceelhantering, communicatie is prima, ze moet gehoorzamer worden (op verre afstand werkelijk op mij aan komen) en even meer rust in steadyness vinden. Samen leren het punt netjes af te werken.

Ook fokker Henk is er weer blij mee, zoals hij schrijft: "Zes nestgenoten van de zeven in ons land gebleven Ieren op het veld gekwalificeerd is een historisch record sinds 1878. Van harte gefeliciteerd!"

Op naar (morgen voor de anderen) en mij a.s. dinsdag, nieuwe dagen nieuwe kansen voor deze 'bende van Nijvel'.

Summary: The first day, a sort of Glorious Twelfth for me.... All three littermates in FT (Belgium, @ Gordon/Irish setter Clubs) got a honorable mention (E.V), my Ailleen a Very Good qualification. Pleased!


---------253--------
10-08-2017
Tussenspel
  Mijn hele leven staat in het teken van opmerken, beoordelen en mezelf vooral  verliezen in details. Met de loopsheid van (Ailleen's tante) Apache raak ik deze keer wat in de war omdat haar 'in heat zijn' anders is dan de voorgaande vier keer. Een teefje heeft normaal een heel vaste jaarrond cyclus; pro-oestrus, oestrus en rust. Haar fictieve dekdatum ligt steeds genoteerd rond dag 15-17 maar deze keer op dag 11 al holt ze jodelend van plezier op reuen aan. Daagt ze uit maar verder gaan mogen ze echt niet. Vandaag is dag 16 dus houd ik haar, op DE dag, goed in de gaten maar dat hoeft eigenlijk niet. 
In het bos ontmoeten we drie maal een reu. De eigenaren van die reuen hadden al minuten eerder hun hond zien reageren, waren ze kwijt zogezegd. Als mijn Venus die Marsmannetjes ziet komen gaat ze tussen mijn benen zitten en bekt ze fel af. Van vrouwelijke wezens snap ik nog steeds niet de essentie. Misschien praat ik morgen wel anders...en zit ik toch goed met mijn registraties.


---------252--------
09-08-2017
Zilveren kadaver
 

Honden houden vast aan gewoonten. Na een uurtje rennen in de zon wordt er steevast op dezelfde plek water gedronken. Vandaag blijven mijn Aagje&Aagje daar staan staren in het talud. Beider neuzen bewegen ritmisch, er moet daar wat nieuws te ruiken zijn.
Klopt, er ligt een dooie reiger in het water. Voor de lol zeg ik 'apport'. Daardoor hebben ze er direct genoeg van en hollen samen verder. Kadaverdiscipline is hun onbekend. De vogel eruit vissen doe ik maar niet want morgen rollen ze er dan doorheen, ik ken ze maar al te goed.


 

---------251--------
08-08-2017
10 x Backing
  Vanochtend lopen we weer over ons hazenveldje. Aan het gedrag van Apache te zien is langoor aanwezig. Al van veraf sluipt ze stap voor stap tegenwinds. Ze weet dat het niet mag en kijkt daarom steeds naar me om. Waarom ik het deze keer maar wat laat begaan is het volgende: Iedere keer als Apache iets verstrakt staat te snuffen blijft Ailleen op exacte tussenafstand haar nadoen. Ailleen Aoife is een zgn. 'natural backer' en het mooiste is dat ze dit gewoon als riedeltje 10 keer achter elkaar doet, compleet met pootje geheven. Hartverwarmend dit natuurlijke gedrag.



---------250--------
07-08-2017
In the bush
  Als een sluwe vos sluipt Ailleen door het manshoge gewas op zoek naar die domste vogels op deze aarde. Beide honden lopen vandaag tegelijkertijd 'in brace' omdat het in de afgesloten auto gewoon te warm is. Ze hebben het zwaar, de zon steekt, het is een pijnlijke dekking (nee ik bedoel niet 'bewegingen makend als zijnde getrouwd') maar ook willen de fazanten  zich niet drukken. 
Twee fazanten hebben ze schouder aan schouder voorgestaan, dat was Kunst. De rest van de vogels is ril, (lees: gauw weggesneld) en de jongen vliegen nagenoeg geruisloos weg. En toch was dit weer een waardevolle maar dorstige doggy-day. Nog heel veel werk aan de winkel, ik ben nog lang niet op het peil wat ik voor ogen heb.


Een jonge vliegvlugge fazant op een metertje, nog een voorzichtig stapje van Leentje en hup weg is hij. Omdat de vogel maar een 50 meter wegvloog kon ze hem later opnieuw benaderen. Vastzetten bijna niet mogelijk, ons geploeter door al dat riet, distels en brandnetels jaagt de fazanten 'al op tijd' de lucht in.


Ze herstellen zich vrij snel, Apache heeft de meeste kilometers gemaakt maar heeft nog last van haar 2 kilo overgewicht. Dat wil er bijna niet af, zo'n dagje helpt vast goed mee.


 

---------249--------
07-08-2017
Stug dooreten
  Wij hondenmensen zijn niet zo gauw ergens vies van. Warme poepzakjes binnenstebuiten keren, visschubben of eendenstront afvegen, lichtgroene schuimkots opruimen, alles doen we gewoon. Wegens de verbouwing en onze ontregeling zijn nogal wat rode haren van mijn Rode Team in allerlei hoeken gewaaid. Niet zo verwonderlijk dat ik na een hap van mijn bamimaaltijd een heuul lange rode haar in mijn mond overhoud (van Ailleen haar staart wellicht, want die 'Ginger' bouwvakker was kaal). Het bleef me goed smaken.


 

---------248--------
06-08-2017
Burger fest
  Wat staat daar toch rechtop helemaal onderin mijn koelkast. Ha, mijn vier verloren gewaande hamburgers! Mijn teleurstelling is groot (ondanks de roze sticker) als ik de einddatum en vooral geur interpreteer. Maar niet voor Ailleen en Apache. In plaats van lekker rustig ervan te genieten schrokken ze de stukjes Angus in een paar seconden weg. Ze hebben hun voerbak wel vijf keer schoongelikt en ik...heb er maar een vleesloze dag van gemaakt.

Summary:  4 huge Hamburgers outdated, joy for my two dogs!



 

---------247--------
05-08-2017
Het laatste woord hebben
  Kun je ook teveel praten met je hond? Tja, er bestaan hondenmensen die alleen maar met hun lieveling babbelen en helaas kunnen deze daardoor vaak niet van het touw.
Veel met je hond communiceren levert altijd reacties op. Vocabulair intelligent worden ze daarvan. Het kan ook in je nadeel werken, namelijk afgeleid worden in je taakuitvoering als jachthond. 
Zo'n hechte band opgebouwd dat in het algemeen de setter 'als met een lange band' aan je vastzit. Daarmee ontneem je de hond de noodzakelijke initiatieven om een snel vertrekkende/ruim revierende setter te zijn. Is de verstandhouding niet goed (meer) dan vertrekt ie vaak wel snel, gaat lekker ruim maar komt op je roepen niet terug omdat hij voor zichzelf bezig is gegaan. En terugkomen levert stress of wellicht dan straf op....in plaats van een feestje te zijn.
Lees maar veel, verdiep je in het karakter van je Ier, om een goeie roedelleider te worden. Hou het bloed onder je nagels. Dat ene moment van ondoordachtzaamheid kan maken dat je jaren schreit.
Het is een zoektocht in al onze drie karakters om zoveel mogelijk vrijheid/vertrouwen naar boven te halen. Hoe dan ook, mijn communicatie met Apache en Ailleen is prima. We verstaan elkaars woorden en daden. Kleine Leentje heeft door haar rijke geestelijke vermogens heel vaak (oprecht vrouwelijk daarin) het laatste woord. Ze bedankt me steevast terug bij lofprijzingen in de vorm van '...Ggrrrrwoef'. Evenzo begroet ze steevast de buurvrouw met een 'goedemorgenwooff'. Terugpraten is één van haar vele levenskunsten.


---------246--------
04-08-2017
Scherpe kantjes
  Dat honden beschermingsdrift kennen is in veel voorvallen bekend. Een Ierse setter is een heel intelligent dier en overziet veel. Pas wel op voor een te menselijke benadering. Maar wat moet ik nu denken van dit kleine voorvalletje. Ailleen knaagt plezierig op een stuk hard plastic van een huzarensaladebak. Ikzelf ben daar best gerust op, ze slikt nooit stukjes door, al wordt dit wel erg scherp.  Apache ziet dat een poosje aan, loopt er loom naar toe. Pakt het gedecideerd af, legt dit stuk op hun ligbank en gaat er precies op liggen slapen. Heeft ze nu inzicht in gevaarlijk speelgoed, is ze te moederlijk of is het gewoon 'de heb'.



 

---------245--------
03-08-2017
Fireworks fun
  De avond is allang gevallen, we hebben alle drie een lodderpunt bereikt. Op slag van een seconde springen zowel Ailleen als Apache vreugdevol in de benen wanneer vlak bij ons huis het vuurwerk losbarst. Voor hen zijn die associatieve knallen het leukst, ikzelf let op de mooie kleurtjes.


 

---------244--------
03-08-2017
Easy steady
  In hoog gewas is steady worden veel gemakkelijker. De fazanten vliegen dan steil omhoog. Ailleen heeft het nakijken.



 

---------243--------
02-08-2017
Hoge tekendruk
  Het voordeel van even een terrasje pikken na de Hellendoorn boswandeling is het op mijn gemak 'teken rapen' op de onder mijn stoel liggende setters. Vanwege Bravecto zullen de teken zich niet zo gauw ingraven, als ze dat toch doen overleven ze dat niet. In totaal 15 teken (op de foto 12 stuks omdat mijn mobieltje opeens 0% acculading trof). Bij de auto gekomen even de honden afgeschuierd en alle drie tevreden de terugreis aangevangen. De volgende ochtend tref ik nog een teekje aan, dood. Ergo, de halve dosering Bravecto werkt nog steeds.



Summary: After an hour walking in the forest, 15 ticks in their coat. Next morning I found one...dead. So the half dose Bravecto is still working ;-) 


 

---------242--------
29-07-2017
Fully in season
  Apache is loops, vandaag dag acht volgens mijn Excel loopsheid-administratie. In tegenstelling tot de eerdere jaren is het deze keer menens. Ook haar gedrag is totaal anders, tijdens wandelingen blijft ze achter, gaat zelfs op afstand zitten of liggen. Nergens zin in zeg maar. Ze eet en poept wel normaal gelukkig, het aantal plasjes achterlaten is zoals verwacht beduidend hoger ('let op reuen ik ben bijna zover').
Bij thuiskomst gaat ze in het hoekje van de bench liggen, zich zo klein mogelijk makend. Na een uurtje hoor ik haar voortdurend zacht kreunen en neuriën.... ze heeft duidelijk pijn in de buik. Nog nooit eerder van haar gehoord. Uit voorzorg heb ik wat keukenrolflappen op de bodem van de bench gelegd. Ondanks dat ze superschoon is op zichzelf gaat dit proces tijdens de slaap gewoon door...


 

---------241--------
28-07-2017
Large cornfield check
  De maïs bij ons in Overijssel is dit jaar door de warmte en veel vocht gigantisch hoog. Vanmiddag zelf even een immens groot perceel ingelopen om te schatten... krap drie meter hoog deze. Als de baas erin mag, dan mogen wij het ook; baas mag het, toe nou!  Oké dan. Ailleen en Apache nemen ieder een baantje voor zich en gaan als een raceauto helemaal naar achteren. Ik zie ze namelijk in de verte later als twee bruine stipjes uitbreken, over de zijsloot springen en weer terug de maïs in. 
Even oriënteren zeg maar buiten die miljoenen stronken. Ben er maar even op mijn gemak bij aan zitten. Laat ze maar even, ook al zijn ze nu even buiten zicht, ze zijn los vertrouwd. Voordat mijn sigaret op is liggen ze al weer hijgend en plezierig naast me. Ze beschamen me nooit!


 

---------240--------
25-07-2017
De rust is elders

 

  Ergens tureluursch van worden. Zoals een tureluur altijd hetzelfde liedje roept, horendol en ibbelig kun je ervan worden, maar ik niet hoor. Vanavond werd ik dat wat van mijn twee settertjes, volkomen dol samen ondanks totale moeheid, rusteloos, elkaar klierend, ook steeds twee koppen op mijn knieën. Maar vooral fanatiek in hun eigen voeten bijtend. De oorzaak is me al te goed bekend (gelet op details en feiten) maar 'k wil er geen aandacht aan schenken om er geen mietjes van te maken. 
En toch ga ik morgen naar het Kruidvat om creme of spray te halen om brandnetel- en disteltrauma's preventief wat te verzachten want het trainingseizoen heeft vandaag (ja, kliedernat) zijn vervolg gekregen. Hun plezier en inzetbaarheid 'onder alle omstandigheden' moet gewaarborgd.

Summary: Trainingfields with thistles and nettles irritate their feet. When the adrenaline level is lower, the fanatic biting in their feet will start.


 

---------239--------
22-07-2017
Kansenparels
  FaceBook staat de laatste tijd bol van setterziektes, trauma's, operaties en hulpvragen. Heel soms kriebelt het in mij om te reageren maar meestal niet, nu niet meer. Het lijkt er soms wel op dat reacties die het meest waar zijn (fact-checks!) het minst worden geaccepteerd of herkend.  Zo zit nu eenmaal onze maatschappij in elkaar.
Ook opvoedingsvraagstukken is dank zij die laagdrempelige FB schering en inslag. Helaas is er geen standaard van opvoeden. Onwetendheid, gevolgd door machteloosheid  lijkt bij het hanteren van setters zelfs toe te nemen tegenwoordig.
Wat las ik ergens:
Elke hond heeft recht op ongelijke behandeling om gelijke kansen te krijgen. Voor mij is dat een eitje, de beide karakters van Ailleen en Apache zijn zo soepel dat ik eigenlijk geen verschil maak bij zowel trainen als in omgang onderling. Scheve schaatsen kennen we niet, ze denken met me mee. Heerlijk!

Summary: Both my setters are quitte nice and equal in character and obedience. They will tickle my funny bone, every day


De grote slijtageslag door struiken, distels en brandnetels begint zijn tol te eisen aan Apache haar zomerbevedering.


 

---------238--------
21-07-2017
Hazen track
  Op ons industrieterrein huist een nieuwe haas, een joekel zo te zien. 'k Zag hem rennen, gelukkig was ie op tijd weg bij ons, ver weg naar de veiligheid. Eerst even de honden wat laten zwemmen, wat down-lig oefeningetjes, nog even wat duurloopjes trainen. 
Na een drie kwartier wil ik eens kijken of we tegenwinds lopend nog iets van die haas kunnen oppikken. Jawel, precies waar we die hazenbaan kruisen gaan de beide setters van me in een razende galop haken slaan. Helaas met lage neus, maar ik wil nu een mogelijk moment van corrigeren creëren. Net als bij een puber de grenzen aangeven. Gelukkig was het niet nodig want prikkeldraad hield ze tegen.
Wat ik met dit blogje duidelijk wil maken: Het leven van een hond moet toch elke dag een feestje zijn als je zo'n goede reukzin hebt. Die maken duizendvoud meer mee dan wij mensen...zonder stress of zorgen. Het 'lezen' van de setterneus dwingt respect af.


Bedenk dit maar eens: per strekkende meter vier kleine afdrukjes in het gras met vier moleculen voetzolengeur en een enkele verloren haar...en nog zijn de setters na een uurtje volledig in de ban van voorbije geuren.


---------237--------
16-07-2017
Ontwapening
  De Ierse setter staat als ras erg hoog op de wereldranglijst in karakter en vriendelijkheid. Ook naar andere honden gaat het eigenlijk altijd soepel omdat ze door hun intelligentie en onafhankelijkheid veel prikkels overzien en daardoor stressverlagend optreden. Nee, niet door vooruitdenken maar wel elkaar benaderen in speelsheid en ontwapening.

Een jaartje geleden is Apache nogal belaagd door een labrador teefje. Vandaag komen we die hond weer eens tegen in een geheel andere setting. Zouden ze elkaar herkennen? Jazeker! En wéér gaat die teef dominant doen. Nou... Apache is helemaal niet onder de indruk en die bekt die teef even goed naar drie plaatsen lager op de ranglijst. Zulk diep grommen had ik van haar nog nooit gehoord. Zo da's voor altijd klaar en kan er vanaf nu wèl samen gespeeld worden. Setters zijn geweldige wezens.


 

---------236--------
15-07-2017
Gezegend
  Zoals Ailleen daar stond vanmiddag.... Volkomen gefixeerd met de neus in de wind, alle spieren op scherp en de ogen geloken. Dit beeld, in samenspel met haar gave karakter en super lijfje is het enige wat ik mij ooit wenste. Alles wat na haar komt is vast minder in Stijl en Adel, dakannie anders. Wat kan ik toch genieten van het nu!

Summary: imho Superman is over now, there is a new 'kid' in town: SuperAilleen
 

Vergelijkend warenonderzoekje:
(comparative test, hmm not bad)

Present versus Original over 200 years
Left: Irish R
&W Setter Ailleen Aoife O'Conloch, DOB 30-05-2015
Right: A Setter seated in a Landscape 1774-1817 Thomas Gainsborough


 

---------235--------
15-07-2017
Mijn onderdanen
  Onder onderdanigheid versta ik tegenwoordig ook wat anders. Mijn twee ondergeschikten hebben namelijk een opvallende voorliefde voor mijn eigen onderdanen. Mijn benen zijn hun ooghoogte immers. Eigenlijk helemaal niet gek, ze worden de hele dag bepaald bij mijn voeten en voetstappen. In het hoge gras doen ze niet anders dan mijn voetstappen volgen. Thuis mogen ze, als ik even zit of een stukkie schrijf, graag hun kop op mijn voeten leggen. Toen Apache nog niet van mijzelf was had ze een voorliefde mijn sokken te verpulveren... en nu begint Ailleen daarvan danig onder de indruk te raken. Setters zijn 'geurfetisjisten' !
Qua reukzin doen ze niks voor mij onder, ze zijn altijd daarin de baas de baas. 
Ailleen en Apache zijn mijn sterke onderdanen die al onze doggyweelde dragen.


 

---------234--------
14-07-2017
Farm Food nr. 1
als boost
  Een van de grootste voorjagerszorgen is de conditie dan wel uithoudingsvermogen van je hond op peil te houden. Het najaarswedstrijd seizoen staat nu weer voor de deur. Als het een hete herfst wordt zullen we de uitputtingsslag misschien meemaken. Na een kwartiertje galopperen mag de fut er niet merkbaar uit gaan, hoewel je dat soms wel kunt waarnemen, let er maar eens op. Beter is deze dip door verlaagde suikerspiegel, het fenomeen hypoglycemie voor te blijven. Vanaf vorig jaar voerde ik op wedstrijddagen de honden een pannekoek als tussendoortje(s). Druivensuiker heb ik ook aan boord maar die werkt wellicht te heftig en te kort. 
Wat beter werkt is de puppy- en kitten poedermelk nl. "Farm Food Nr 1" ; in de vroege ochtend aan te maken en die meerdere malen als drinken aan te bieden. Geeft hetzelfde effect als druivensuiker maar werkt langer door omdat de lever hier een grotere rol in speelt. En is veel lekkerder...


 

---------233--------
13-07-2017
Adrenalineloze maanden
  Vanavond ouderwets 'in den stroomenden regen' wij alle drie tot op den huid nat geworden. Je moet toch echt teefjes zijn als je dan nóg je poten hoog optilt in het gras... anders worden je voetjes zo nat!
De adrenalineloze-mietjes-tijd is hopelijk gauw voorbij als we heel binnenkort weer de velden ingaan. Geen sloot te breed, geen brandnetel te hoog ...een heel andere hond zie je dan:


 

---------232--------
11-07-2017
Moment suprême
  Wie geabonneerd is op jachthonden groepen op FaceBook krijgt regelmatig de prachtigste schilderijen, foto's en filmpjes te zien van stijlvol voorstaande Staander-rassen, setters en/of pointers. Prachtig wat een stijl komt daar soms naar voren. Het ademstokkende moment na al dat voorwerk om zover te komen werkt verslavend voor zowel hond als voorjager.
Ben ik nu zo veeleisend als ik nog wensen daarbij heb?

Wat ik nóg liever zie zijn films van juist al dat vóórwerk. Zoals die voortdurend hoge neus in de wind, die half gesloten ogen en mond. Die start op het perceel, die grote zoektocht in uiterste rengalop gecombineerd met grote zelfstandigheid. Het in eigen rasstijl reageren van de setter op dat eerste geurspoor en hoe die dat op verre afstand uitwerkt. 
Want laten we eerlijk zijn dat voorstaan komt, hoe zeg ik het netjes "bijna als vanzelf" omdat dit erin gefokt is. Werkstijl en verdienstelijkheid uit eeuwenlang daarop geselecteerd zijn. 
Daarentegen met al dat vele oefenen en afzien door samen met de baas, op het moment suprême, een fraaie perceelhantering en jaagpraktijk neer te zetten, dat is pas knap! De beloning van vele uren studeren en inspanning ...om de hele wereld zich daaraan te laten verlekkeren. Laat dat nou eens meer zien, kunnen we allemaal weer wat van leren.


Summertime Lady met Henk ten Klooster op de veldwedstrijd Rütenbrock in Germany, mei-2017...dit had echt een filmpje moeten zijn.

Summary: Members of FB gundoggroups see beautiful pointing dogs pictures very often. There nature, however. My point is, to see more movies of their hunting/braces, independency, brains, lines, upwind and style. Our learning and suffering to bring the dog to this highest level... Representing this gorgeous breed.


 

---------231--------
10-07-2017
Hondenlogica
  Omdat we nog even moeten wachten dat we weer het veld in mogen train ik mijn hondjes 'op overige zaken'. Niet fanatiek maar gewoon als nuttige tijdbesteding. Programmatisch?...nou niet echt. Ietwat impulsief gestuurd want ik ben geen professionele hondentrainer. Die rechterbochten soms verkeerd nemen van Ailleen zitten me niet mee, al gaat het echt beter. Het zit er nog niet ingeslepen want ze kijkt regelmatig even om welke kant ik oploop of ik haar misschien toch een 'lichaamstaaltje' geef. Het maakt groot verschil of er wel of geen wildgeuren aanwezig zijn. Als ze maar één molecuul ervan te pakken heeft gaat ze lekker wijd en maakt gebruik van de wind.
Even gesproken over dat impulsieve, daardoor mogelijk belangrijke stappen in trainingsvolgorde overslaand. Een bekend trainers motto is "Als je doet wat je deed, zul je krijgen wat je kreeg" ...


---------230--------
08-07-2017
Open handen
 

Door al die verhalen en columns die ik schrijf krijg ik wel eens een vraag. Bijvoorbeeld deze, doe jij niet teveel met je honden? Je observeert heel veel, je stelt vast, je praat met ze. Krijgen ze wel voldoende tijd, rust en ruimte om zichzelf te zijn. 
Een boodschap die mij de rest van de avond in gepeins doet verzinken.

Hmmm… ben ik nu een jofele baas of ben ik juist zo’n broedse moederkloek? 
Inderdaad vormt het gemiddelde hiertussen de kern van ons hechte drie’man’schap.
Iedereen voedt zijn setters zo op wat je het beste ligt. Door dat gezwalk en reflectie doe je het steeds een ietsje beter; maar toch heeft ieder individu een andere gebruiksaanwijzing. En dat is bij een Ierse setter wel eens wat ingewikkeld omdat er twee zielen in één hond huizen.
In vooral twee eigenschappen/omstandigheden: ik wil een intelligente levenswijze hond en leg daarom mijn ziel er (bij) in, dat is míjn aard. Omdat ik met pensioen ben bestrijken mijn ogen 24/7 hun gaan en staan, dat heeft voor- en nadelen. Vast neem ik me voor wat meer afstand te nemen, want er is meer in dit leven dan alleen maar hun baas zijn. Of me dat gaat lukken...mmwoaah.

Ze kennen mijn ritme en gewoonten en dat past feilloos. Stuiterbal gedrag is evenmin hun aard. Als ik ‘mijn ding doe’ dan leggen ze zich daar vlot bij neer. En heel soms zien ze me toch als personeel, als hun chauffeur naar de blijmakende velden. Ik ben helemaal niet streng of bars maar wanneer die ogen - donkerbruine diepe poelen van hun ziel - strak naar me staren gaan er in mij weekmakers van start om dan plezierig met ze te spelen of de riem te pakken. En soms reageer ik dan expres juist niet want ik regel hun gaan en staan.
Trouwens staren en lief gedrag loont wel! Dat weten onze kiene setters maar al te goed.
Om veel door de vingers te kunnen zien moet je letterlijk open handen naar ze hebben. 
Heb vertrouwen in je hond, je krijgt het drievoudig terug.

Toch heb ik een belangrijke stelregel: wat me niet aanstaat moet bijgesteld worden, ik wil er geen 15 jaar van balen. Een gehoorzame hond is altijd een blije hond.
En ja hoor, we zijn eruit, ik ben een jofele baas.

Summary: The question is... I am very close with my dogs, 24/7 my eyes are watching them. Do they have space enough to have a real happy doglife and space. Hmm yes I think so, we are a good team! And... 1+1 dog = 3


---------229--------
07-07-2017
my castle
  My home is my castle, dat geldt vooral voor een hond. Als er wat verandert daaraan zijn de meeste honden eerst wat bedenkelijk. Twintig badkamers worden hier op de flat gerenoveerd. Al dagenlang dendert het geluid van kango's, boorhamers en hak/breekmachines door onze flatplafonds. De vliegen durven zelfs niet op mijn plafond te landen! 
Voor mijn honden is het een welkome afleiding aan activiteiten en geurenscala. Geuren van soldeertin, verhit plastic, tegellijm, betongruis en vooral drie zich rot zwetende bouwvakkers. Met lage oren staan de beide setters in de deuropening van de badkamer in alle rust alle bewegingen te volgen. En met al die prikkels moet ik wat doen? Nee bedankt, kom honden we gaan een paar uur lopen, in de natuur is het nog spannender!



---------228--------
03-07-2017
Birdsense 
Brains 
Beauty
  Een paar dagen geleden meldde ik dat het (pracht!) Evaluatieverslag Outcross 2014-2017 is gelanceerd. Op mijn beurt ben ik nu begonnen aan het Concept Outcross fokplan voor de verdere jaren (2017-2024). De eerste generatie A*** O'Conlochjes zijn inmiddels twee jaar en moeten er bij komende loopsheden stappen worden ondernomen. Dat hebben we elkaar zo beloofd; we gaan in samenwerking wat moois en unieks op touw zetten. 

'k Heb, denk ik, na maanden voorbereiding een aantal geschikte Rood-Witte partners in petto voor alle vier meiskes. In de verte wel wat familie (hun Rode en Rood-Witte oorsprong is immers dezelfde) maar wel de gewenste variatie in genenpakket. Natuurlijk moet daar eerst over worden gecommuniceerd met de teveneigenaren, maar vooral eerst met onze moederclub in Ierland. 
Geen reu ervan woont in de buurt, wat zeg ik, leven ver weg zelfs. Dat vormt nu echt het probleem: Een gedreven fokker wil zo'n reu meemaken galopperend in het veld, daar thuis observeren, flink en overal aanraken, zijn karakter en alles bespreken met zijn baas. Nog los gezien van te maken hoge kosten er naar toe, misschien wel meerdere malen. 

Daarbij komt ook de heftige Face Book discussie die er de laatste dagen is ontstaan over het type van de IRWS en een geopperde toevoeging (hoax?) aan de rasstandaard: moet 'Fit for Function' zijn. 
Dan bekruipen me direct een aantal vragen: Hoe meet je dat op een show, wat is Fit, voor welke functie, welk sportief werk, agility of een paar uur speed-trial of seizoenlang zware jachtdagen? Maar ze moeten het over-all wel zijn! 
Natuurlijk wil iedereen een in alle opzichten fitte hond waar je sportief mee werkt of op pad gaat. Precies als met de egaal Rode Ierse setter en nu ook binnen de IRWS: er is maar één rasstandaard en toch zijn er twee uitvoeringen en door belangen van elke groep botert het niet zo... 
Kort en goed: het hoeven niet allemaal de beide uitersten te zijn (van bankhangende lieve huishond zonder opdracht tot flitsende Formule1 klasse) daar tussenin zit ergens de waarheid. Zoals sterk, rap, sportief, niet te klein en niet te groot... het liefst ook nog oogstrelend mooi. Houd dit eeuwenlange credo vast: BBB! (Birdsense, Brains, Beauty). Maar ja, als je toppers onder handen hebt wil je vooral niet dat er binnen één generatie al water bij de wijn wordt gedaan.

Summary: I am writing, these days, the concept breeding plan for Outcross 2017-2024 NL. To find suitable partners is very difficult and they are living far apart from Holland. I like to communicate, touch, feel and see them.... 
Also noted the recent FB discussion 'BBB' and 'Fit for Function' ideas (hoax?) for breedstandard to the show/workers/hunters/traillers together. My (our) way is paved with good intentions! There is ONE breedstandard. In my opinion the breed-origin: IKC / Ireland


---------227--------
29-06-2017
geen fut
  Waarom melden hondenliefhebbers gister en vandaag op FaceBook dat hun honden niet willen lopen? Wat hangt er in de lucht, hittedipje? Zo ook hier bij mijzelf, ...al twee maal onderweg in het gras gezeten. Al een dag of drie hobbelen de honden tijdens de wandeling wat rond mij heen, geen enkele fut. "Kom op, loop eens door jullie". Het wordt hoog tijd om weer met het veldwerk aan te mogen vangen. 
Vanmiddag maar eens naar hun 'jakkerbos' gegaan om ze te activeren. Nou...hooguit een paar toegestane uitstapjes in de maïs ernaast daar bleef het bij. Zelfs snuffelen aan hertenschurk- en geweiveegbomen gaf ze geen boost. In de wolkbreuk sjokken wij als drie verzopen katten naar het eindpunt...


---------226--------
26-06-2017
Outcross evaluation NL 2014-2017
  Wat een prachtverslag is er door fokker/duizendkunstenaar Henk gemaakt over de afgelopen periode. De "NL Outcrosscommissie in wording" heeft hierin wat meegedacht, maar eigenlijk heeft Henk in z'n eentje de wereld een handvat gegeven waarvoor de setterwereld het petje af moet (en ook zal) doen. Een diep gevoel van blijheid en dankbaarheid van wat er tot nu is gedaan bekroop in elk geval mij...
Henk en Paulien jullie verdienen daarom een groot applaus (ja lezer van deze column doe dat maar echt nu even achter je schermpje).

Verplichtingen nakomen. De afspraak is jaren eerder vastgelegd dat in dit jaar 2017 het hele nest geëvalueerd moet worden. Een verplichting omdat we met iets zeer bijzonders bezig zijn! Om er zeker van te zijn dat het verslag werd opgesteld is, vanwege de broze bestuurlijke situatie van de ISC, door onze kant maar het voortouw genomen. 
Er mag niets (meer) misgaan in het vervolgtraject!
Het prachtverslag gaat naar de Ierse Setter Club, de Raad van Beheer, onze voedersponsor Farm Food en vooral ook naar de Ierse moederclub want die bepaalt uiteindelijk de erg zware regels waaraan we moeten voldoen. Ik weet zeker dat met dit puike, wat zeg ik, kwalitatief uitzonderlijk nest een heel mooie toekomst is weggelegd voor het behoud van de Ierse Rood-Witte setter (IRWS).

Bij de zoektocht naar passende Rood-Witte partners voor deze A-nest jongelui lopen we tegen levensgrote problemen aan. De fokkers en exposanten die dit goed inzien kun je wereldwijd op een paar handen tellen. Ach joh, dat valt vast wel mee...?! Nee de spoeling aan benodigde kwaliteit is zo flinterdun dat het op water lijkt. Als je alles op een rijtje zet aan kwaliteiten kom je, realistisch blijvend, terecht op mindere kwaliteit bij nafok. Dat is een verschrikkelijk voorland qua behoud van jachtkwaliteiten, karakter, grootte en body mass, stamina, juiste gangwerk en ga maar door. Het is niet meer vijf voor twaalf, de klok heeft al geslagen!

Het gekke is dat bij onze m.i. wèl geschikte partners een aantal (rode) voorouders in de verte gaan dubbeltellen. Verklaarbaar, de beste gebruikshonden komen voort uit die aloude mix van geslachten met meer of minder witte aftekeningen. Een COI lager dan zeg 8% is onmogelijk want 'alles is familie'. Look-alikes zijn er al helemaal niet, die zouden ons door hun onbekende rassenhussel verder weg helpen van het mooie doel. 
De beste weg lijkt gebruik te maken van G3 en G2 Outcrosspartners wijd verspreid over de wereld, immers die voldoen gedeeltelijk / geselecteerd aan de doelstelling. Nog meer kosten, nog meer testen, nog meer inspanning en tijd vergend. De mogelijk beste partner voor bijv. mijn Ailleen Aoife woont in Australie...
Gaan voor behoud van rijke geest, prima karakter en type, daarna komt de kleur wel..... 
Een erg ingewikkeld proces, laat ons maar even begaan met onze plannen voor 2017-2024, het komt allemaal goed. Doe mee, denk mee, fok mee voor de werkelijk bedreigde wereld-erfgoed-diersoort: de IRWS.

Laat ik besluiten met een (on)bekend gezegde: "Alleen een piepend wiel krijgt olie". Als je dit inteelt- en blaadjes-op-de-rails-probleem nou eens goed aanpakt kunnen alle wielen van de IRWS-trein meedoen met een razendgoeie herstart. The breed has lost his wheels! (Rasbridge/Bepler a.o)

Nog onder embargo, de echte /niet ingekorte versie te downloaden voor iedere liefhebber:
Evaluatieverslag Outcross 2014-2017.pdf (NL)
Evaluation Outcross 2014-2017.pdf (English)

Summary: We need Outcrossing, the IRWS breed has lost his hunting capabilities and wheels! The genepool small, smaller, smallest today. This 16 pages rapport is downloadable soon (aug 2017)


---------225--------
25-06-2017
Ga nou...vrij!
  Meerdere honden tegelijk uitlaten betekent altijd wisselwerking. Tussen hen maar ook op de baas. De mijne stijven elkaar nog wel eens in het kwaad, nou ja zeg maar in zelf initiatief nemen: 
Apache loopt al minutenlang met hoge neus gespannen te snuffen in de wind. Ailleen kopieert dit gedrag. (Wat verlangen we allemaal om straks het echte veldwerk weer op te pakken!!
Op een gegeven moment zet Appie toch de sokken erin en met moeite houd ik Ailleen bij me. Als mijn fluit klinkt gaat Ailleen (nu wel!) naast me 'down' om samen de terugkomst van Apache te beleven. Apache komt weldra schuldbewust aanhobbelen, ik zet een basstem op want ze weet dat ze tegen mijn zin vocht. Mijn 'legpuzzel van 1000 stukjes' zit immers grotendeels in hun koppie.
Van de weeromstuit is Ailleen een half uurtje niet bij mijn knie weggeweest. In hun grote sporthart bevindt zich ook een klein hartje.


 

---------224--------
24-06-2017
Reversed osmosis
  Vooral jachthonden, speciaal mijn setters, hebben een fijne neus voor de smaak van drinkwater. Uit alle plassen en vijvers wordt gedronken.... een omgespoelde bak met vers kraanwater wordt de neus voor opgetrokken. En Spa-blauw al helemaal. 
Ik heb (als aquariaan) een osmose apparaat (AquaMedic Reversed-Osmosis), om leidingwater te ontharden, even voor ze in werking gezet. En zie daar, proef geslaagd! Met veel plezier en gesmak drinken ze dit 'omgekeerde' water. Het vergaat met ons toch net zo: Een goed getapt biertje is beter dan ouwe Radler, die weer beter was dan Buckler...


---------223--------
22-06-2017
Kom naast!
  In blognr. 200 schreef ik dat ik Ailleen wat vrijer zou laten om haar beter de kans te geven 'op eigen benen te staan'. Dat lukt geweldig, maar wel een keerzijde die me minder aanstaat. Vrijwel altijd  komt ze van erg ver weg direct aanrennen maar vertikt het nu regelmatig om dan vlak naast me te komen. (Want anders is misschien juist dat revierwerk en dat lollige voorbij). 
Op een meter of vijf afstand gaat ze dan zitten, met de rug naar me toe, gereed om weg te spurten. Met flinke overredingskracht van mij komt ze heus wel naast. Ook al mag ze altijd na 20 tellen zitten weer geheel vrij, naast me komen is haar wat te close. Precies het omgekeerde van slaafsheid, hmmm dat deed ze als jonge pup/puber ook al....
Aan de lange lijn oefenen is onzin in ons geval. Een allerlekkerst snoepje trapt ze niet in, daar heeft ze teveel hersentjes voor.... Kortom hersenwerk is ook topsport!


 

---------223--------
22-06-2017
Nieuw leven
  We zoeken het bos maar weer eens voorzichtig op, het is gewoon te saai en te heet allemaal. Ik houd de beide honden goed in het vizier, bij het minste of geringste reactie op veer/haar/groot wild moeten ze aangelijnd. Op de grens met bos<>bouwland komen ze in actie, dus setters kom 'HIER'. Heb ik ze net aangelijnd zie ik in voor me een fazant het pad oversteken richting berm en aardappelperceel....met achter haar aan drie(?) grauwe schaduwtjes. Generatie 2017 gespot, blij mee. 
Ook wij vervolgden onze weg via een andere route, zoals Wijzen in het Oosten altijd doen.

Summary: The first new pheasant generation 2017 spotted


---------222--------
21-06-2017
Lokdozen...
  Inderdaad de langste dag vandaag en ook de kortste nacht. Om 07.00 uur is het nog lekker koel, de honden halen een beetje de schade in na die uitzonderlijk hete dagen. Gezellig spelend en knokkend belanden ze hijgend bij me in het gras, he he even een rustmoment. Nou niet heus! 
Ze springen en dansen, bijten in hun poten en vacht, beetje paniek breekt eruit. Dat gaan we eens even inspecteren. Hun beider buiken zitten vol met stekende mieren, het krioelt er van. Om er niet helemaal gek van te worden haasten we ons naar de vijver. Verzuip ze maar die krengen. Na een paar minuten onderdompeling vervolgen we goedsmoeds (maar zij ietwat hyper) onze wandeling. Zo te voelen aan het geprik in mijn nek klemt mijn boord ook wat…


---------221--------
15-06-2017
Zieltjes winnen
  In plat Ommer dialect hoor ik achter me..."Hoe krieg ie dat veur mekare dat oew hundties zoô geheurzoam en handzoam bint, ie hoôft moar met 'n aarm te zwoaien en alles kump kloar". Dat er op mij gelet wordt is nu wel heel duidelijk. Enne..was dat gehoorzaam zijn maar honderd procent.
Een mooie gelegenheid om als Setterapostel maar wat aan Vrije School Evangelisatie te doen. Met als afsluiter inderdaad dat laatst genoemde 'klaar komen'. (voor de honden dan he, in de vorm van trillend en bevend van passie voorstaan, met de verslaving -voor het leven- die daar op volgt).

Even zonder gekheid, de clou is gewoon ze lekker hond te laten blijven, hun eigen natuur brengt immers het geluk in ze... Dan had ik veel gemakkelijker een robotje kunnen kopen waar je zo nu en dan een muntje voor de neus moet houden...


"In volle rengalop werpt de setter zich, bij het minste of geringste spoortje wildgeur, om. Verifieert een moment en gaat daarna zich in verlagende en gebukte toestand in de windrichting bewegen om zo de vogel zich te laten drukken. En deze voor lange tijd op die plaats te houden door roerloos Voor te staan". 
Foto: Ailleen heeft zich zojuist in volle snelheid plots in de wind opgedraaid en gaat het echte werk nu beginnen.


 

---------220--------
13-06-2017
Voorzichtig waterwerk
  Nu het field-seizoen nog gesloten is kunnen we werken aan wat overige kundigheden.
Ailleen is nooit bang voor 'te water gaan' geweest maar haar zwemslag verdiende wat extra aandacht. Beter laat dan nooit. Dank zij de warme dagen is het waterwerk voor haar een feestje aan het worden. Eerst zitten op de kant, op commando de dummy halen...gaat nu geruisloos en vrij snel al. De zevende worp vandaag was bijna aan de overzijde. Goed gedaan en positief afgesloten. Morgen weer...

Update: Ook de dag er na ging het goed... Op een andere plaats schrok ze zich wezenloos alsof ze door een haai gebeten was. Ze wil er daar niet meer in! Zelf maar even waden naar die plek, mijn voet voelt een stang en wiel en een stuur.

Summary: Ailleen never afraid 'go swimming' but her stroke earned some extra attention. 


---------219--------
12-06-2017
Stokmaat
  Vrijwel alle Ierse setters zijn te groot en staan door hun hoge body-mass index niet geheel vast en vierkant op de grond. Een IS-reu van 70 cm. schofthoogte is lang geen uitzondering. Ailleen daarentegen is klein van stuk, evenredig in verhoudingen, uitermate bespierd en conditioneel in topvorm. En ik weet heus wel dat er verschil bestaat tussen een IRWS en egaal Rood in type, ribbenkast, sporty en raciness en speed.
Soms hoor ik van omstanders dat ze wat klein is, ja ze is de 'kleinste' uit het nest gebleven. Ik heb daar wel een verklaring voor. Een jonge hond slaapt zich groot. Als pup al moest ik haar verplicht tot rust brengen en slapen was haar ding niet, ze heeft altijd een oog open zeg maar. Haar groei is wellicht geremd door haar eigen alertheid, hoge activiteit in wandelingen en trainingen. Ze heeft een zeer snelle galopstijl ontwikkeld dank zij haar sterke poten. 
Omdat ze nu nog speels en ook wat onvolwassen is heeft ze heus nog een jaar groei en uitzwaren voor de boeg en zal haar stokmaat van nu 56 cm. geheid een paar centimeter groeien. Dan komt ze ruim boven de minimummaat van 57 cm. uit. Wellicht kan ze met haar nakomelingen ook wat moois betekenen voor de grootte en zeker in gezondheid en werkcapaciteiten. Dat ze zgn. te snel is voor een IRWS is alleen maar een pré voor de genenpool.


---------218--------
11-06-2017
Brede oprit
  Op onze wandeling staan opeens beide meiden strakuit in de verte te staren. Op het zandpad zit heel rustig, daar in de verte, een konijntje naar ons te staren. Nee, de honden mogen er niet opaf. Ik commandeer 'achter blijven' en inderdaad komen we netjes voorbij de plaats des onheils. Op de terugweg zijn ze het niet vergeten, beide honden rennen daar de bosjes in en ik ben ze 'kwijt'. Na een sigaretje roken maar eens op onderzoek uitgaand, want fluiten kan op niks uitdraaien. ....Zie ik twee rode kwispelstaarten net boven het maaiveld en zand in de grote bogen door de lucht. De inrit van de konijnenwoning wordt even gratis verruimd...



---------217--------
10-06-2017
Chemisch zweet
  Honden hebben een goede neus voor afwijkend gedrag en geur van de baas. ('k Voel me namelijk zieker de afgelopen dagen en heb een zwaardere kuur, voortdurend koortsig en heb een bloeddruk van 205). 
Steeds komen de beide honden even bij me snuffelen, hoe het staat met de chemische heug en meug, gaan dan weer ter ruste. Niks gevraag, niks drammen maar ze passen zich aan aan mijn nu beperkte ritme. Zulke onvoorwaardelijke vriendinnen hebben is zo fijn voor een mens.



---------216--------
09-06-2017
Bravecto tussenstand
  Op 25 mei heb ik beide honden een Bravecto pil (fluralaner) gegeven tegen teken. 
Let wel: Een lagere dosering, bedoeld voor een klasse lager in gewicht. Zie blog item nr.
189
Apache (24,0 kg.)  geen 1000 mgr >  maar 500 mgr.
Ailleen  (18,9 kg.)   geen 500 mgr >  maar 250 mgr.

Reacties of bijwerkingen: geen
Een aantal weken al fijne resultaten. Ben benieuwd wat de komende maanden gaat gebeuren. Vooraf genoteerd per week aangetroffen teken in de huid:

week 13 6
week 14 4
week 15 6
week 16 8
week 17 12
week 18 6
week 19 6
week 20 14
totaal teken/alive on the dogs 62
Bravecto 25/5/2017 toepassing /apply
week 21-23 0
week 24-28 0
week 29-31 0
updates: 0
week 32-33 0
week 34 3 months, yet! 0
week 35 0
week 36 0
week 37 1 dead
week 38 4 months, yet! 0
week 39 1 dead
week 40 0
week 41 dd 15/10/2017 0
week 42 0
week 43 0
week 44 1 dead
week 45 0
week 46 1 dead
week 47 1 alive
week 48 01-12- Done! 2 alive

Summary: Worldwide seems to be a problem with Fluralaner (Bravecto anti tick and fleas capsule). So I choose for my both dogs the 'half dose' this time, for my own experience. For the real results, we have to wait for the next 4 months score... be continued till week 45? 48?.



---------215--------
03-06-2017
Google translate LOL
  Tijdens het bladeren in de uitslagen en commentaren van de Rood-Witte Ierse setter specialshow in Amerika deed FaceBook mij de suggestie of alles vertaald moest worden.... Oké doe maar eens een gooi in steenkool-engels. Nou, hier in Nederland weten ze exotische namen te bedenken... en anders daar wel. 

Nu snap ik eindelijk dat men daar uitsluitend communiceert met 's honds <"roepnaam"> om zo met schaamrode blosjes op de wangen een Babylonische spraakverwarring te voorkomen:

Bob gchb gebruinde huid met contrasterende haren duizend uitstapjes, Boog waarlijk blind geloof, Bos moet echt vertrouwen hebben bn jh cgc Sd gchs laurierblad eik sint anna hart van rode stenen jh cgc, Sb ch waarlijk één van de soort, Wd waarlijk blind geloof, Wb laurierblad eik zoals tranen voorbij gaan, Rwd laurierblad eik een nieuwe hoop, Rwb laurierblad eik benieuwd wat volgende is.

Omdat je er natuurlijk geen touw aan vast kunt knopen zijn hier de original results ;-)

(Best Of Breed) BOB GCHB Killary's Grand Getaway, BOW Truly Blind Faith, BOS GCHG Truly Gotta Have Faith BN JH CGC, SD GCHS Laurel Oak Santana Heart Of Red Rocks JH CGC, SB CH Truly One Of A Kind, WD Truly Blind Faith, WB Laurel Oak As Tears Go By, RWD Laurel Oak A New Hope, RWB Laurel Oak Wonder What's Next.

 

Summary: According the suggestion of FaceBook to translate the pedigree names. They are in Dutch rather hilarious. Now I understand your communication by aka's.



---------214--------
01-06-2017
Oververhitting enzo
  De afgelopen dagen hebben we opeens tropische temperaturen. Mijn twee honden gooien nu versneld hun winterjas uit, overal ligt hier haar. Ze hebben zichtbaar moeite met deze snelle overgang naar toptemperaturen. Gelukkig hebben ze een inwendige rem ingebouwd; er zijn ook wel setters die dat niet zo hebben. Oppassen dus met honden die wat minder ontwikkelde (warmte)receptoren hebben, en honden die 'nooit stoppen'. Ga vooral om middernacht een lange wandeling maken zou ik zeggen, en laat de hond zelf bepalen hoe actief te zijn.
En waarom zie ik vanmiddag (27°) toch weer fietsende eigenaren met een uitgebluste hond ernaast (er achter beter gezegd). Vraagt dan niemand zich af doe je het voor de hond of uit gemakzucht voor jezelf?! Je zou dom volk moeten verbieden een hond te bezitten.

Dierenarts McIntosh heeft daar onlangs wat over geschreven; een paar high lights daaruit:
Normaal gesproken duurt zo'n gewennings overgang zo'n 10 tot 60 dagen, waardoor o.a. verklaard wordt waarom oververhitting overwegend in het voorjaar of begin van de zomer voorkomt. Honden kunnen veel gemakkelijker in het koele jaargetijde allerlei wisselingen opvangen maar komen in de problemen wanneer opeens de temperatuur snel stijgt. Je moet als voorjager/werkhond trainer zoiets in de gaten hebben en houden!

Hitteshock
Is de oververhitting ernstig, dan kan je hond een hitteshock krijgen. Dit herken je aan snelle hartslag en ademhaling, en niet meer of nauwelijks reageren op prikkels. 
Belangrijkste boodschap: Bij oververhitting van de hond, naast direct op de juiste manier koelen!, altijd z.s.m. dierenartsenhulp inroepen! Een uur treuzelen is al te lang. Wanneer is de hond oververhit en ligt die shock op de loer? Kort en bondig, wanneer de lichaamstemperatuur 41° overschrijdt. 
Het bloed wordt dan namelijk zo stroperig (door eiwitstolling) dat er gemakkelijk hersenbeschadiging en andere uitval (hart, nieren, longfunctie, coma) plaatsvindt. Het stroperige bloed wordt niet zomaar weer dun en de kans van onderkoeling (juist daardoor) ligt dan op de loer.

Er zijn goede wedstrijdrichtlijnen ontwikkeld door de "Urban Search and Rescue Veterinary Group" (USAR): Bij temperaturen boven de 30 graden Celsius zou een (wedstrijd)loop niet meer dan 15 minuten mogen duren. Tussen zijn/haar optrdedens in moeten schaduwrijke lange pauze's zitten met volledige toegang tot water. Het heftige hijgen moet afnemen. Lichaamstemperatuur moet steeds gecontroleerd worden. Indien er voor bijv. een kwalificatie nog een herkansings-run gedaan moet worden verdient het aanbeveling de hele hond vooraf kletsnat te maken (in bijv. sloot). Bij honden met een dikke (en volledig nat gemaakte) vacht zal dan nog steeds de verdamping minder zijn dan de inspanning. Het uitputtings punt komt dan nog eerder om de hoek kijken.

Wees zuinig op je hond en blijf beiden koel.


De mooiste en enig juiste manier om een (oververhitte) hond te koelen: hals, boeg, voeten, borst  
(en eventueel nek, buik en liezen) nat. De rug en achterhand droog
(waarom: die delen koelen het minst, maar werken juist adervernauwend, eclampsie en broeierigheid in de hand)
Picture: IRS 'Tygo' met z'n o zo mooie Adellijke gelaatstrekken (Working Gundogs Bjorn X Drumrue Kerry)


In mijn auto hebben de dames het prima bij heet weer. Ramen geblindeerd, bij de supermarkt achterklep open met hangslot op de bench, onderweg airco aan, ventilator blijft snorren. Jerrycan met fris water onder handbereik. Helaas is het papiertje weggewaaid: " Bevrijd ons maar niet, wij hebben het hierbinnen beter dan jullie erbuiten".


---------213--------
30-05-2017
Ailleen 2 years!
 

Bij Ailleen Aoife O’Conloch haar tweede verjaardag…

TEMPUS FUGIT

Kleine Leen, kom mee naar Buiten
de wielewaal laat zich al horen.
De tijd vliegt… laten w’ons haasten
het heden wordt zo snel verleden.

In veld en wijde verten losgelaten
als op vlindervleugels van de tijd.
Dans en speel maar in dit heden
voorbije tijd komt nooit weerom.

Laat ons saam’ gelukkig wezen
de jaren die ons moge resten
-aan deez’ Buitenmens verbonden-
snellen als een zomer heen.

Vandaag staan w' even stil 
bij alles wat je voor me dee'. 
Sla uit die rappe rode vlerken 
wij vliegen immers mee!

Altijd..

Joop Buiten
30-05-2017

Eng. translation more or less..

  


 

---------212--------
29-05-2017
morgen jarig
  Omdat Ailleen morgen jarig is zingen er wat gedichtjes rond zo in mijn hoofd. Kom, laat ik maar eens wat in de Gulden Snede stijl maken. De Gulden snede wordt ook wel Fibonacci stijl genoemd, oftewel de Phi-reeks. Elk element is afkomstig van de som van de vorige twee elementen. Bijvoorbeeld, het getal 13 wordt verkregen door het getallen 5 en 8 bij elkaar op te tellen en het getal 21 wordt verkregen door 8 bij 13 op te tellen. Hiermee beschrijft de rij van Fibonacci een groeipatroon dat in de natuur is vastgelegd en wordt daarom gezien als een natuurlijke reeks. Denk maar aan Leonardo's vivariumman, een dennenappel, de kransen zaden in de zonnebloem, slakkenhuisvormen enz. Allen klein beginnend en volgens een vaste reeks zich verwijdend en verdubbelend tot bij wijze van spreken oneindig. 
In dit geval: 1 +1 = 2 + 3 = 5 + 8 = 13 woorden en weer terug naar 1.


---------211--------
25-05-2017
Teleurgesteld
  Is het nou intelligentie, verstaan of associatie... of alle drie? Sinds Henk's auto ongeluk (blauwe auto total loss) heeft ie een nieuwe, deze keer een witte. Mijn honden hebben die nieuwe auto een keer of drie gezien. Vanmiddag rijdt er een blauwe Peugeot Partner over het industrieterrein en Apache is opeens heel alert...starend..oortjes hoog, klaar om te spurten. Dan zakt toch die alertheid in, het kwartje viel. 
Maar waarom jakkert zowel Apache als Ailleen een half uurtje later wel naar een wit busje wat daar rijdt. Van teleurstelling is Apache liggend in het gras de Combo gaan nakijken. Geen Lady, Ceasar en Henk, het is de eerste keer dat ik haar zó teleurgesteld heb gezien.

Volgende voorval: 'kom hondjes we gaan uit!' Apache rekt zich lekker uit, gaapt en gaat kwispelend mee naar de voordeur. Ailleen denkt er nog even over na of ze wel wil (lees: toegeven). Bij de voordeur roep ik, mij omkerend, tegen Ailleen 'kom nou, als je niet mee wilt blijf jij maar thuis hoor'. Apache kijkt even trouw omhoog, laat dan haar kop zakken, de staart gaat omlaag en sjokt naar de kamer. Nee lieve schat het was niet voor jou bedoeld! Ik moet altijd op mijn woorden letten bij zulke hoog begaafde setters!!


 

---------210--------
21-05-2017
Krabben
  Honden vinden het vrijwel altijd vies om een volgezogen teek (tick) zelf uit hun huid te verwijderen. Zo te zien aan hun reacties kunnen ze die wel degelijk herkennen en ruiken bij elkaar; vooral Apache begint dan van die smak/spuug bewegingen te maken als ze er bij Ailleen eentje aantreft. 
Vanmiddag op de wandeling ga ik even in het gras zitten. Er landt een lieveheersbeestje op mijn arm en rent daarop wat rond omdat ik mijn arm beweeg. Apache en Ailleen zien dat beestje lopen en beginnen tegelijkertijd vies te smakken en te speekselen en ondertussen zichzelf heftig gaan krabben. Grappig dat overspronggedrag.

Summary: Apache and Ailleen start right to scratch their bodies when they see a ladybug running on my arm


---------209--------
19-05-2017
Veterinair costs
  Omdat ik wil weten wat mijn twee honden me kosten aan de toch al zo dure dierenarts houd ik een lijstje bij (van juni tot juni). Eigenlijk komen we nooit in de dierenkliniek, hooguit voor een verplicht prikje (rabiës) en de twee Bravecto bonbons haal ik voortaan bij de balie.
Oops..Eenmalig in 2016: 2 x HD-röntgenfoto's plus 1 DNA-sample  € 371,25

Tot nu toe ben ik zeer tevreden, heb niet voor niks twee setters uit de gezondst denkbare bloedlijnen ;-) aangeschaft. Ook is ze niets ernstigs overkomen in deze 2 a 3 jaren, zodoende gelukkig dit korte lijstje aan reguliere werk:

Veterinaire kosten totaal:

2015
Ailleen pup-vaccin Versican 37,00
Bravecto 2 dogs  84,25
121,25
2016
Milbemax tbv reis Noorwegen     25,00
Bravecto 2 dogs                          73,20
Ailleen verpl. Rabiës/checkup   56,00
154,20
2017
Bravecto (beiden half dos.)  67,30
Apache verpl. Rabiës/checkup 54,00
112,30

 Summary: My 'fee/donation in the Vet's wallet' is very low. Very happy, they are good and healthy dogs


---------208--------
19-05-2017
kampioenschap grondverzet
  Je doet een setter geen groter plezier dan zo nu en dan flink te laten graven. Het is goed voor de 'jachtontwikkeling', neusgebruik, alertheid en vooral schouderopbouw. Ze is er een beetje fanatiek in moet ik zeggen...

Summary: Fanatic digging to Down Under... They are born mining engineers


---------207--------
18-05-2017
teken rapen
  Het tekenseizoen gaat hier nu echt beginnen. Meerdere malen per dag controleer ik mijn beide setters. Vaak kan ik bij de auto, vlak voor inladen, nog wat kruipende teken van hun kop wegrapen. Vanochtend kon ik toch weer twee volgezogen (als bruine bonen zo groot) achter hun oor wegrapen. Enne...als er nu een half uurtje eerder zo'n volgezogen teek onder de kast is gerold, komen er dan een honderden nimfjes over de vloer lopen? Daar ben je lekker klaar mee dan:



Heb mijn halve-dosering Bravecto (blog nr 189) nog steeds niet toegediend ivm weinig voorkomen van teken maar dit gaat morgen van start. De resultaten komen tzt hier wel te staan.

Niet iedereen is een Buitenmens


---------206--------
16-05-2017
Pletmachines
  Hoe meer ik geniet van mijn honden hoe meer last ik heb van voorbij razende auto's en vrachtwagens. Zoals nu, kippenvel op mijn rug als er vlak onder mijn raam, rond middernacht, een vrachtwagen op grote snelheid door onze bebouwde kom jaagt. Lekker rustig op straat voor hem... ja ja, maar als er nu per ongeluk een kastanjekleurige schicht oversteekt...zo'n soort doemfilm draait er dan in mijn kop.

Overdag ook op ons industrieterrein, heerlijk rustig maar soms wordt een gaspedaal even getest. De ogen en ruiten geblindeerd; hoe ronkender hoe erger de aso. Dan ren ik naar de middenas van de weg. (Met pensioen zijn is toch al een gevaarlijke levensfase, niemand heeft dat immers overleefd.) 
Zo'n snotjoch moet eerst mij dan maar dood rijden... Ailleen en Apache moeten de 16 jaar halen, minstens!



---------205--------
14-05-2017
Dank je de koekoek
03.00 u.
  Onze plaatselijke 'Dante' koekoek heeft een herkenbaar spraakgebrek, nl. drie lettergrepen ipv twee. Opvallend is ook, juist als het mooi weer wordt hoor je hem voortdurend maar ook bij nacht en ontij. Een vogel uit duizenden maar Apache en Ailleen kennen hem. 
Het zit namelijk zo....:
Had ik me vanavond voor de TV geïnstalleerd met een asbakje en kopje koffie maar gelukkig ben ik al bij het tweede liedje van het afgrijselijke Songfestival in slaap gevallen. Om 02:00 uur voel ik twee koude hondeneuzen (nee geen extra tussen n 's) aan mijn arm. Oké, we gaan even een rondje doen in de neon-oranje potdichte mist. Het is opvallend druk om dit uur in de stad... en iedereen fietst de verkeerde kant op. Zou het dan toch Eurovision NL geworden zijn? (die dri3 meiden zingen loepzuiver maar er speelt vast v33l meer t3g3n...)
De honden zijn ergens in de mist volop aan het ravotten en zien er door het vuilnatte zand snel als beesten uit. Dat wordt morgen stofzuigen thuis...
De ons bekende koekoek vliegt al hikkend  koe-ke-koek roepend laag over ons heen. Ailleen rent in de donkere mist luid blaffend met 'haar' vogel mee om hem terug te jagen naar zijn eigen Dante territorium. 
Even later hoor ik hem van verre gelukkig te wezen. Maar bij ons zijn alle honden in de buurt wakker geworden en gaat de 'disney blaf tam-tam' nu een aanvang nemen om de hele wereld over te gaan. Sorry duizenden lieve eigenaren, normaal zijn we niemand tot last. Slaap lekker, dank je de koekoek.



---------204--------
11-05-2017
Over de kop
  In het verhaal hieronder (blog 203) schreef ik dat Ailleen uit is op spel; alles is leuk. Werd ik vanmiddag op 'ons' industrieterrein aangeklampt door een passerende fietser. "Heeft jouw jonge hond die haas nog weer gevonden?" Mijn vraag: Hoezo? 
"Nou wij werken hier op de hoek en hebben met wat personeel voor het raam staan genieten van haar snelheid, ze was sneller dan die haas hoor! Man wat een gang, ze heeft die haas bijna uitgeput. We zagen dat ze met haar neus de haas over de kop gooide maar ze heeft hem niet gegrepen. Ze rende daarna weer naar je toe". 
Even was ik sprakeloos. 
Maar ik weet dit wel: JA ze is gisteren heel even achter de zandbulten buiten mijn zicht geweest en JA ze is géén killer, alles is een spelletje. Al wat leeft heeft ook Ailleen respect voor. Wat fijn om zo'n Ierse setter te hebben.
Alleen.... hazenrein zijn betekent stil blijven kijken hoe zo'n plaaggeest voor je wegrent; alweer meer werk aan de winkel. Hoe leer je ultieme vreugde te beteugelen ;-) 

 


Er wordt wel eens gezegd 'geluk is niet te koop'...
nou, koop dan maar eens een goeie setterpup
om dat geluk te beleven


---------203--------
07-05-2017
Speels en jeugdig
  Once in a liftime. Zo voelt het om nu twee jaren Ailleen Aoife haar baas te zijn. Ben heus geen groentje op honden- of settergebied maar ik ben zeer over haar te spreken. Ze is stressvrij en staat zacht, monter, meegaand en vol jeugdige belangstelling in het leven. Niet alleen haar uiterlijk, ook haar karakter is subliem. Hier spreekt een bar trotse eigenaar! Op de laatste veldwedstrijd in Rutenbrock schreef de keurmeester 'Ailleen is super communicatief maar werkt nog wat speels en jeugdig'. Een mooie bemerking waar ik toch wel blij mee ben! Een Ierse setter uit jachtlijnen is laat rijp, en zeker dit als laatste geboren teefje uit Summertime Lady. Vroeg rijp is ook vaak vroeg rot immers. Te vroeg met het hogeschoolwerk beginnen brengt risico's met zich mee. In jeugdige overmoed iets halfgebakken aangeleerd is met heel veel oefenen hopelijk in betere banen te leiden.

Dulce est despire in loco (het is prettig voortdurend uitgelaten te zijn)
Speel Ailleen, wees blij en maak nog een tiental jaren dikke pret. De tijd vliegt, maar wij vliegen met je mee!
Alles wat we tot nu toe beleefd of geoefend hebben was immers spel, vooral voor haar. 
En daarom kunnen we de toekomst aan. Het werk straks als echt veldwerk gaan neerzetten vergt ook veel studie en inzet van mezelf. Aan de bak want de jeugdklasse is al voorbij en de open klasse is onnoemelijk zwaar.
Wij, Ailleen, Apache en ik, zijn een superformatie, word er voor mijn part maar jaloers op. They are mine!



---------202--------
07-05-2017
Faeces interruptus...
  Sinds vanochtend heeft mijn Nederlandse vocabulaire er een woord bij: Secondeerkeutel (oftewel Patroneerpoep). Als je als jonge hond even niet oplet, even met de neus in de wind de behoefte gaat doen, en je oudere settermaatje gaat ondertussen iets verderop voorstaan wat moet je dan? Juist ja, gekromd-en-wel roerloos blijven seconderen totdat het 'stoppen van de persen' weer opgeheven mag worden.
a dirty mind is a joy forever


---------201--------
04-05-2017
Een jachtknobbel hebben...
  In mijn herinnering komt een uitspraak van mijn moeder Aaltje vanwege mijn slechte rekencijfers op mijn schoolrapport: 'Als je aan de ene kant een knobbel (ergens voor) hebt, dan zit er een deuk aan de andere kant...'. Zou dat eigenlijk ook voor een hond gelden?

De Ierse setter rasstandaard spreekt ook over een knobbel, de jachtknobbel, maar daar wordt de puntige occiput achter de schedel mee bedoeld. Ik bedoel een andere jachtknobbel, die in de hersens zit. De bundel brains die hun natuurlijke intuïtie en reacties aanstuurt. Een Ierse setter is een nogal zelfstandige hond die vooral zelf beslissingen moet nemen, vooral als hij honderden meters van zijn voorjager aan het werk is.
Omgaan met zo'n opmerkelijk schrandere hond (of honden) vergt soms één en ander aan inspiratie en lesmethoden. Als ze terug konden praten kon ik wel wel inpakken. 

In deze kleine groep (werklijn)honden zitten nog oorspronkelijke unieke gaven welke verreweg de meeste rasgenoten helaas missen.
Dat is met name te wijten dat er totaal niet op excellente gebruikseigenschappen, gangwerk en brains wordt gefokt. Vele generaties lang al. Wat aan natuurlijke gaven weg is is weg(!) en vrijwel niemand kan zich meer voorstellen hoe het was, nog had kunnen zijn...maar wèl steeds had gemoeten! Een visie, nee feiten, die bij tijd en wijle veel strijd opleveren.
DE voedingsbodem voor mijn 200 gelukkige verhalen hier of in mijn kritische columns in de pagina hiervoor.

Ailleen verstaat zeer goed Nederlands, ook al sta ik verborgen achter de deur, of als ik al pratend richting mijn beeldscherm zachtjes uitspreek: "Hou op aandacht te vragen, ga maar lekker slapen want ik ben nog even aan het werk" of "zoek en haal je tante Apache maar even uit de tuin want we gaan wat leuks doen" komt dit allemaal stipt voor elkaar.
Stiekem even wat doen is er voor mij niet bij, altijd word ik door een oog/oor gevolgd, gelukkig is de koelkastdeur of broodzakgeluid geen trigger...
In het ruime veld kan ik ze niet evenaren, ze hebben zoveel zintuigen meer!

Over terreinhantering en omgevingsbewustzijn schreef ik al (te) vaak, maar een balletje onder de kast vandaan vissen is niet haar ding. Hulpeloos staart ze me soms aan; (dat deukje?). De ene keer een flitsend snelle reactie en bij iets anders denkt ze er een half minuutje eerst over na voordat ze capituleert. Een echte Ier. Eigenlijk best fijn om elkaar zo goed te kennen.


 

---------201--------
03-05-2017
spelen is leren?
  Eigenlijk zijn Ierse setters niet geboren voor apporteerwerk, er is immers eeuwenlang niet op geselecteerd. Maar ja als we internationaal wat willen gaan betekenen wil ik wel graag dat ze eventueel geschoten of koud wild bij me brengt. In de herfstwedstrijden is dat soms een onderdeel om een kwalificatie te bevestigen.

Bij de sporadische apporteerlesjes merk ik dat Ailleen de dummy 'her'pakt onderweg. Voornamelijk als ze op verre afstand moet gaan halen. Dat betekent eigenlijk dat ze er te speels mee om gaat en ook kans heeft hard in de bek te worden. 
De nieuwe vachtroller (kringloop 1 euro) ondergaat helaas hetzelfde lot.... nu nog zonder fazantenveren erom.
'k Zal maar eens een beukenhouten dummy gaan fabriceren. 'Vast is vast' en 'laat los' is los zo moet groeien in haar koppie.


---------200--------
30-04-2017
heilig vuur
 

Regelmatig krijg ik de vraag hoe het gaat met twee zulke actieve Ierse setters op een flatje. Ik moet zeggen ze doen het ongekend soepel en altijd prima hanteerbaar. De eerste argwaan van de buren/bewoners is omgeslagen in affectie. 
Deze twee (en ook hun naaste familie) zijn heel goed om als zowel huishond als jacht- of wedstrijdhond te dienen, ze zouden bij wijze van spreken ook 'op een flat in de Bijlmer' volkomen happy zijn.
Als je maar, zoals ik doe, ze steeds veel uitren gelegenheid geeft. Met twee a drie keer per week trainen of losse oefeningetjes, keertje(s) fietsen, regelmatig een urenlange boswandeling of gewoon lekker raggen en spelen. Soms sta ik versteld hoeveel energie de hondjes leveren in tien minuten 'even plasje doen'.
Samen liggen ze nu kont aan kont languit op de vloer hier in de woonkamer. Beide hebben de ogen op mij gericht. Naast trouw en affectie brandt er een heilig vuur in. Als je met je honden werkt laten ze daar wat glimpjes van zien en da's altijd genieten.
Ailleen krijgt van mij de laatste dagen wat meer vrijheid; ze moet nog meer op eigen benen leren staan...met behoud van gehoorzaamheid. Maar onderschat de extra opvoeding en grenzen die Apache haar oplegt niet. Ook in het kwade trouwens. Ze zijn onafscheidelijk en missen elkaar heel gauw. En ikzelf ben nog veel erger


---------199--------
27-04-2017
Koningsnummer
  ‘k Had het vandaag op Koningsdag (als afsluiting van het veldwerkseizoen, i.v.m. rust- en broedtijd in het wild levende vogels) even te kwaad met mijn emotie. Wat mijn twee goudklompjes vandaag in progressie en samenwerking lieten zien werd ik even helemaal warm van. Heb er deze keer ook een filmpje van kunnen maken.

Wat valt er te zien? Nou bijna alles wat een duo Ierse setters in teamwork bij het vastzetten van veerwild in zijn mars heeft. 
Apache (hoofdzakelijk op drie poten, zie item 198) en jonge Ailleen Aoife gaan in wijde slagen over het perceel. Apache trekt aan om een fazant te lokaliseren. Ailleen ziet dat en blijft prachtig op een metertje of twintig staan in zgn. Respecteer/Secondeer stand. (Op een afstandje stand-by).

De fazant probeert alsnog te ontsnappen en Apache onderneemt actie om nu definitief te blokkeren. Omdat Ailleen ook merkt dat de vogel dreigt te ontsnappen rent ze ‘onderlangs’ om de vogel de pas af te snijden. Dat kun je ze niet leren, dat jachtverstand zit er wel of niet in. Dit heet in vakjargon “Rapporteren”. 
Indien de setter als enkeling voorgejaagd wordt kan zo'n Rapporteer-actie door omlopen de vogel precies tussen voorjager (benedenwinds) en hond (dan bovenwinds) worden opgesloten. 
In mijn geval zijn er nu twee mogelijkheden: of de bovenwinds aangekomen hond (Ailleen) blijft staan in lijn op de andere hond met de bedoeling insluiten van de fazant, of meehelpen voorstaan en bemachtigen. Ailleen merkt snel dat Apache nu echt de vogel blokkeert. Ze maakt inderdaad eerst een keurige boog ‘bovenwinds’ om daarna Apache weer te gaan assisteren. Beide honden staan daarna doodstil de buit te blokkeren. Nu komt het op rust aan.

Voortdurend kom ik wat dichterbij en ik merk aan Apache dat ze het nu wel heel erg lang vindt gaan duren en zeg ik zacht ‘blijf staan’. Ik kom tot op een aantal meters achter Apache. Deze is haar Deense optreden nog niet vergeten en vindt het nu tijd om zelf de vogel de lucht in te jagen (in NL is dat niet de regel, in DK juist wel). Op mijn commando ‘Sta!’ stoppen ze de korte achtervolging en komen rustig bij me. Dat ik heel tevreden ben is een understatement….

Wat kan er beter: ik weet nog een viertal verbeterpuntjes, maar vandaag kan niet meer stuk.

 

Click on full screen icon

 

---------198--------
24-04-2017
hinken op 3 benen
  Vanmiddag heeft Apache tijdens de field-training in iets scherps getrapt. Wellicht in een blikje of het clipje ervan. Een behoorlijk diepe jaap in haar 'wijsvinger' van midden-onder tot opzij. Toen ik twee uren er na thuis kwam bloedde het nog steeds flink ondanks haar voortdurend schoonhouden. Zolang ze zelf onderhoud pleegt is er hoop op snelle genezing want een trouwe hondentong vermag veel. Zijn we vast een maand mee onder de pannen. Ailleen vindt het maar raar dat Apache zo hinkt, ze nodigt niet uit tot spelen maar geeft steeds 'een begripvol neusje'. Wat heerlijk om zulke zo-dicht-bij-de-natuur setters te bezitten! Ben zuunig op ze...



Update 4 mei: Nu na 12 dagen op drie poten hinken kan ze er een beetje op staan en lopen, rennen gaat nog niet jofel. Heelt mooi.
Update 18 mei: Nagenoeg geheeld zo te voelen.
Update 28 mei: Eindelijk loopt ze weer normaal


---------197--------
23-04-2017
afsluiting van het seizoen
  Beeld van vandaag: In het rijtje hondenauto's staar ik balend en uitgeblust over mijn autostuur. We nemen deel aan de wedstrijden in Rütenbrock/Haren op 22 + 23 april in Duitsland. Binnen mijn blikveld loopt een setter die mooi wordt voorgejaagd maar 'k zie het niet echt. Even afwezig. Ik ben voornamelijk aan het analyseren en plannen bedenken om mijn hondjes beter te laten presteren, maar ik kom er nog niet uit. Mijn goudklompjes hebben gister en vandaag niet geglansd. Sommigen zeggen van juist wel maar ik ken mijn honden beter. 
Ondanks dat een Duitse collega voorjager in mijn open autoraampje zegt: "Geeft niks joh, kop op, gebeurt ons ook zo vaak, het zijn geen machines". Nee, maar dit is een structuurfout en ik zoek een oplossing om aan te gaan werken. Als een hond een fout maakt moet je de schuld ervan bij jezelf zoeken, zo zit het. (De talanten die mijn settertje heeft heb ikzelf niet optimaal als hond/baas team neergezet).
Aan Henk's gezicht te zien komt er vast goeie feedback en dat heb ik juist nodig. Zijn Arantar O'Conloch, twin-brother van mijn Ailleen, viel vandaag in de prijzen, waaauw een echte mijlpaal die ZG, gefeliciteerd Henk met je toppertje.

Inderdaad had een perfect gehoorzame Ailleen gister en vandaag dikke pech geen fazant te vinden en da's slecht voor ons moreel. Haar 'Ferrari' inzet bleef opmerkelijk goed. Ze doet het echt goed maar samen gewoon geen geluk en kwalificaties afgedwongen. Het publiek langs de kant heeft er in elk geval van genoten, nu ik nog ;-)


Ailleen verifieert voortdurend eerst in hoge stijl in de voorhand om daarna (soms) in stijlvol lage houding verder te werken. Blij mee.

Update: 
De keurmeestersverslagen zijn na een weekje gepubliceerd! De woorden 'sehr gut' komen lekker vaak voor, blij mee. Werk aan de winkel voor mijn jeugdige Leentje.

Dag1: IRWSH Ailleen Aoife O’Conloch, WT: 30.05.2015 B. & F.: Joop Buiten. 
Sehr fleißige Suche, immer im Kontakt mit dem Führer, lässt sich gut lenken. Nutzt das Gelände sehr gut aus. Geht Fasanengeläuf nach und wirft. EL

Dag2: IRWSH Ailleen Aoife O’Conloch, WT: 30.05.2015 B & F.: Joop Buiten
Knapp 2-jährige Hündin in sehr gutem Stil, sehr fleißige und systematische Suche, sehr guter Kontakt zum Führer, lässt sich gut leiten, wendet rechts häufiger aus dem Wind. Wirkt noch sehr jugendlich. Kommt leider nicht an Wild. N.C.


En Apache blijft een topper.... maar jaagt vandaag even liever voor zichzelf. Oh ja hoor, mooie kophouding, powergirl, zeer snel, intelligent zoekend, onderlegd in vinden, puike conditie maar ze vergeet even dat we deze klus samen doen. Vooral vandaag een lange neus makend naar haar 'chauffeur en butler'. Even weer terug naar af dan maar want... ze heeft wel eens het idee dat ze de boss is. Ikzelf ben soms de zwakste schakel in deze keten.
Aan mijn honden mankeert niets.

Keurmeestersverslag Rutenbrock: 
ISH Redwing Last Apache Standing, WT: 29.04.2013 B. & F.: Joop Buiten 
Noch excellent Stil, schöne Kopfhaltung, Sehr arbeitsfreudig, Systematik suboptimal, mehrfach Wendungen aus dem Wind, lässt links viel Terrain liegen, arbeitet sehr selbständig ohne Kontakt zum Führer. Steht in 7. Min. Fasanenhenne vor und geht ihr nach. EL


---------196--------
19-04-2017
Dagopvang
  Kom ik vanochtend mijn voordeur uit staat er op de parkeerplaats een wit personenbusje. Op de zijkant in grote letters DAGBESTEDING voor OUDEREN. De ertegenaan geleunde man veert op....en opent de zijdeur. Maar ik stap helemaal niet in want ik heb een veel mooiere dagbesteding: Met pensioen zijn plus twee lieve setters. 
We roken even een peuk en kom ik erachter dat hij al een poosje bij de verkeerde flat staat te posten. Nou, heeft hij even een matige dagbesteding....



---------195--------
16-04-2017
achter het stuur
  Moe maar voldaan weer thuis gekomen uit voormalig Oost Duitsland. Driedaagse veldwedstrijden in de buurt van Westhausen/Gotha/Thüringen. Verslag komt nog wel. 
Het is een eind rijden maar ik ben er voor mezelf wel uit hoe dat ik zoiets samen met de honden vlot 'overleef'. Zowel op de heen- als terugweg blijven de honden lekker rustig slapen, ze raken al gewend aan dat ritme. Ze willen niet eens halverwege de rit ontlasten of plassen. 
Voor mijzelf: voordat de rit begint even lekker eten, veel vlees enzo en twee koppen koffie. Drie uur sturen, even een kopje koffie scoren ergens en weer ruim twee uur rijden. Het was een gebied waar ik eigenlijk nooit kwam, maar herkende wel veel naamborden, zoals de highlights van ons koningshuis (Dillenburg, Waldeck, Arolsen) maar ook het (geboorte)huis van Bach bij Eisenach.
Gereden kilometers: 1258 km. Tja twee tanken benzine, trouwens de logeer en eetkosten zijn daar heel acceptabel, en alles wat 'spartaanser'.


De tijd gaat daar wat langzamer, de bevolking weet amper welke plaatsen er achter de heuvel liggen, geen WiFi en weing bereik enzo. Plaatje geschoten vanuit ons hotel wc-raampje, achter de blinde muur ligt een wereld van trouwe zorg voor elkaar....


---------194--------
11-04-2017
De knop omzetten
  Een paar centimeter groter zijn maakt een wereld van verschil! Wist je dat, als je je bericht op deze manier begint, de mensen eerder denken dat je met een interessant feit komt. Nou beoordeel zelf maar. Hazen vormen voor mijn honden het interessantste wat je vanuit je natuur kunt doen.... op topspeed rennen met een doel. En dat doel daar zit hem de kneep. Jachtpassie kun je temperen, zoals in mijn geval aanwakkeren, steeds maar weer. In feite een keuze die je maakt als setterbezitter. 
Door mijn honden wordt al duidelijk verschil gemaakt tussen 'aan het werk zijn' en 'samen een geintje uithalen tijdens de wandeling'. Dat was juist mijn oogmerk bij hun opvoeding en training, namelijk zo'n knop in hun hoofd ontwikkelen. Vanochtend werd dat weer even duidelijk. 
Tijdens de vroege wandeling gaan opeens de koppen omlaag en gaan er staarten zwiepen... dat betekent hazensporen uitzoeken. Stuiten ze een twintig meter verder op een opspringend haas, die door beiden achtervolgd wordt. Apache is een paar centimeter groter dan Ailleen en ook nog eens een paar kilo zwaarder. Haar hogere body-mass index verplicht haar na een paar kilometer prima rennen ermee te stoppen (en ze weet goed dat hetzen niet mag). Ailleen daarentegen gaat door, nog minutenlang gaat het heen en weer in de verte en komen ook weer op ons aan. Maar wat blijkt ze wil hem helemaal niet vangen want er blijft voortdurend een twee meter tussen, niet meer en niet minder!! Pure lol dit benenstrekken. Die haas gaat vast van schrik verhuizen....

'k Ben ondertussen naar de vijver gelopen en Ailleen gaat er bij terugkomst languit in liggen hijgen. Ze weet wat de grens van haar power is. Heb mijn zware basstem maar eens verheven met woorden zoals haas, foei, down, afgelopen.
En wat, als we na een rustpauze gaan trainen en vooral de rechterbochten oefenen: dat er weer zo'n paashaas opgaat. Mijn fluit gaat en beide honden blijven gehoorzaam staan..... de knop werkt vandaag!


---------193--------
08-04-2017
Rechtergalop
  Ons veldwerk lijkt waarempel wel wat op curlingsport. Je weetwel die stenen fluitketels op het ijs waar bijna iedereen wat lacherig over doet. Kuren, mikken, inschatten en daarna laten gaan...en maar vegen ondertussen om het juiste einddoel te bereiken. De ander te slim af te zijn door een tikkie uit te delen. Eigenlijk is het bij ons veel spannender nog omdat we dit niet met een koude steen doen maar met een heetgebakerde setter.

De veldwedstrijd in Sint Annaland (Zeeland, waar de tulpen nu bloeien) zit er namelijk weer op voor Ailleen. We waren daar zaterdag samen met twee nestbroers en zusje; voorwaar een unicum in setterland en dat aantal wordt volgende week nog uitgebreider (Dirksland + Rutenbrock Dld).
'k Heb vandaag veel mooie dingen bij haar gezien. Als startnummer 10 was het best lang wachten voor haar; ze heeft uren van passie liggen bibberen. En dan op het uur-U gaan vlammen is daarna een hele uitdaging voor ons beiden. Als ikzelf maar rustig blijf. Voor Ailleen zou eerst een uurtje uitrennen vooraf de wedstrijd een zegen zijn zoals bij haar Rood-Witte oud-oud-oud-grootvader Wrestler (1887).
Haar eerste loop moest, zo werd me door de judge opgedragen (dit nu ter geruststelling van het publiek) zo vrij mogelijk zijn om haar natuurlijk talent eens te tonen; dat heeft ze goed gedaan. 
Ik daarentegen had willen laten zien hoe goed we samen zijn geworden....
Helaas geen wild op dat veld tegengekomen. Dat was trouwens voor iedereen een probleem vanwege die vogelschaarsheid; hoe hou je de moed erin als de beloning zo lang op zich moet laten wachten en er talloze hazen op de loer liggen. Maar goed, al onze vier Outcrossertjes behoorden tot kanshebbers op een kwalificatie, zo goed ging het allemaal wel! Here we come!!, but not today...maybe tomorrow

In de tweede loop na de middag moest Ailleen, zoals de keurmeerster zei: 'Wij willen een spektakel van haar meemaken, leid haar er nu zo goed mogelijk doorheen!' 
Nou, da's een mooie opdracht, ons op het lijf geschreven. Ze kan het (ze is zelf al een spektakel, een ogentrekker, al zijn haar eigen ogen vooral gericht op mijn en handen) en het is zo fijn om met haar aan de gang te zijn! 
Ze gaat erg rap en communicatief van start (foto 1) maar helaas bij de derde slag komt ze te dicht onder een fazant die van schrik flusht. Ze had daardoor geen afstand of tijd om de vogel te blokkeren, wellicht lag ie er net vanwege de vorige hond op de rechterhelft van dit perceel en dan is er nog geen goede geurkegel. Bovendien is ook Aileen nog wat vluchtig hierin, ze moet beter leren uitwerken.
En dan lig je eruit. Gediskwalifimagjenietmeermeedoen ofzoiets. Toch is zo'n jeugdwedstrijddag waardevol. 
Heb de volgende aandachtspunten opgeschreven:
- Nog meer veerwild detectie en -ervaring laten opdoen; gaan voor die ene geurmolecuul.
- Niet altijd is een nieuw voorstel van een keurmeester passend voor je plannetje 
  die al in je hoofd zat.
- Rust afdwingen wanneer ze in die geurstroom aan het werk gaat.
- Minder sturen en druk zetten, ze kan het zelf heus wel, eventueel zonder mij zelfs.
- Haar snelheid is zo hoog dat ik eerder moet temperen dan aanmoedigen.
- De rechterbochten moeten beter richting 'in de wind op' genomen. 
(Omdat ze vrijwel altijd een zgn. rechtergalop heeft moet ze net als bij een paard 'van hand veranderen' om die buitenbocht op volle snelheid juist te kunnen nemen. Om het nog plastischer te beschrijven: je bent als rechtshandige aan het onkruidschoffelen met de schoffel links en de handen verkeerd-om. Hoe leer ik haar dat alsnog beter te doen...want dat moet)
Kortom bouwwerk aan de winkel


het moeilijkste spel in welke hondensport dan ook... (oftewel ook op kilometer afstand doen wat de baas graag van jou als hond ziet, m.a.w. het vertrouwen geven en krijgen)


het ging van frrrrttsss, frrrrrtssss door de groenbemester, een heerlijk geluid voor ons allebei. Ben heel tevreden hoe ze het doet allemaal. We kunnen nog jaren bijslijpen en samen genieten, bij leven en welzijn



---------192--------
05-04-2017
3000 hits
  Ik wist niet dat zelfs mijn nieuwe buurvrouw ons blog leest ;-) maar ja al 3000 maal is deze pagina geopend vanuit 20 verschillende landen. "Jouw honden hebben een echte baan en jullie genieten er echt van lees ik op Ailleen's blog". En zo is het! 



---------191--------
04-04-2017
Afmetingbewust
  Anderhalf jaar geleden, weet ik me nog te herinneren, wikte ik welk gewicht de nieuwe apporteerdummy voor Ailleen moest worden. Ik vond die 500 gram wel wat aan de zware kant...toen. Eigenlijk gebruik ik dat ding niet vaak, de fieldtrial- en veldwerkprioriteit ligt veel hoger.

Vanochtend tijdens de wandeling is Ailleen boos en grommerig op een 'vers'gevallen tak. Die moet mee. Ik laat haar maar wat geworden met dat onding. Komt ze toch al balancerend aanrennen. Nou dan kan ze ook een gans of een vos dragen want zacht in de mond blijft ze wel. Tegelijkertijd gaat er door me heen 'zou ze om me heen gaan of krijg ik net als Henk en Paulien een zwieper op mijn been'. Mijzelf niet bewegen is HET motto nu. Precies een meter voor me laat ze de tak vallen en springt langs me heen. 
Met (en om) haar hoef ik me nooit zorgen te maken en da's een heel fijn gevoel, teamwork.



---------190--------
03-04-2017
De grote omloop
 

Werken met je Ierse setter is prachtig en heel dankbaar werk! Een boek zou ik daarover kunnen schrijven, nou… dat van vanmiddag zou vast een heel hoofdstuk worden dan. Er valt zoveel te genieten aan de natuur en hoe wij als mensen maar vooral de setters daarmee omgaan. De hele dag zijn we in touw geweest om fazanten en hazen te vinden. Die hazen met name om hun reinheid daarop te testen; da’s in elk geval goed gelukt. Blij mee, ik hoop dat het de aanstaande veldwedstrijden zo blijft!

‘k Heb alweer gemerkt dat Apache nog beter werkt als ze jaloersig is op Ailleentje. Vanuit de auto kon ze precies zien dat Ailleen voorstond en een fazant de lucht in liet gaan. Na een kwartiertje mocht zij op het perceel ernaast revieren…. Nou, ze ging eerst over de tussensloot om te checken of op die opvliegplaats er nog eentje te vinden was.

Sta ik rustig voor het verkeerslicht te wachten stijgt er een meerstemmig gebrul op uit de kofferbak, ‘baas er loopt een fazant op de akker naast ons’. Als ik na een paar seconden de auto in de berm stuur neemt de fazant geen risico en zet het op een lopen. Hoe hard dat gaat? Een fietser heeft er een beste kluif aan dit bij te houden.
De toon is gezet.
Het volgende terrein is een kliedernat rietperceel en ieder stap die we zetten sjompt ervan. Misschien zitten er snippen. En toch huisden daar twee reeën die zich al hopsend verwijderen. Wat moeten die nou in werptijd in kniehoog water zou je zeggen. Met tegenzin keken de setters hen na; alweer een mooi onderdeel geoefend!!

Ailleen was hierna weer aan de beurt en dit keer op een crossbaanveld met diepe kuilen en hoge bulten. Met wat een gemak ze dit terrein neemt. Ook koppie-onder in een plas die een halve meter dieper bleek dan gedacht, ze had niet eens tijd om te schudden; met vol-water-oren rende ze verder. Een veertig meter rent ze in de wind op, aan haar gedrag te zien haas… de rollerfluit* doe ik alvast maar in de mond. Net op tijd, de fluit snerpt, Ailleen blijft staan en een haas rent richting drukke verkeersweg. Ohhh als die meid nu maar wil blijven staan, (zo’n goudklompje mag niet de dood vinden door een auto) ik brul ‘down!’ dat is haar teveel werk maar ze gaat wel zitten. Juichend heb ik haar van de grond geraapt.
*
heb twee fluiten om mijn nek: Acme 212 voor komen en attentieseintjes, een schelle metalen rollerfluit voor 'kappen met die ongein' en/of 'sta/down'. (het enige nadeel van een metalen fluit: bij vriezend weer kleeft hij aan je lippen ;-)

Ja ik moet nog wel even vertellen hoe deze trainingsdag ook weer leuk eindigde. Na zo’n drukke dag wil ik ze graag nog even uitlaten om even helemaal leeg van ‘lichaam en geest’ te komen. Een brede dijk langs een brede tochtsloot die we zo’n kilometertje oplopen. Aan de overkant is een boer aan het ploegen en een hele sliert meeuwen krijsend erachter. Helemaal op het eind loopt een fazantenhaan in de grond te pikken. Die let niet op de honden, ze zijn te ver weg.
Hij had buiten Ailleen gerekend. Die springt in de tochtsloot en ploetert naar de overkant en rent de zwarte dalgrond op. De haan ontsnapt onder geschrokken geschreeuw. Komt Ailleen weer aan de overkant te staan, glansogen, roetzwarte haren en poten. Ik zeg ‘Zwem Over’ maar opnieuw zwemmen heeft ze geen zin in!
Ze blikt links en rechts en naait ertussenuit in een rotvaart.
Ik bang?
Nee, want ik weet wat ze bedacht heeft… ze rent nl. die kilometer terug (richting auto) om over de dam weer bij ons te komen. Naast mijn knie kijkt Apache me aan ‘zal ik aan onze kant meerennen?’ Ik schud alleen maar van nee. Vanuit de verte zie ik even later een klein bruin stipje steeds groter worden, inderdaad kastanjebruin want in haar omloop heeft ze ook tijd genomen om even te poedelen. Fris en fruitig komt dat oogappeltje van me weer onder handbereik. :-)
 
Zo’n dag neemt niemand ons af.



---------189--------
30-03-2017
Half dose Bravecto
  Zo, de honden slapen en gauw mijn Bravecto verlaagde dosering bij de dierenarts opgehaald. De test gaat binnenkort beginnen; mijn dagelijkse papieren teek-lijstje ligt ook al klaar. Mijn dierenarts denkt met me mee en staat positief tegenover mijn halve doseringtest. Mijn plausibele verhaal dat ik nooit met de honden bij hen kom, dit jaar geen L4 prik haal en nu een halve dosering anti-teek probeer valt behoorlijk in goede aarde. 
Ze hebben aan mijn honden eigenlijk niks verdiend in twee jaar, houen zo!  
Op mijn vraag hoeveel Bravecto problemen zich in hun praktijk hebben voorgedaan...: 'geen één'. 
En over die overgeslagen L2 /L4 Leptospirose, danwel Weilprik was hun eigen slotsom: "Er wordt er altijd één beter van".  Volgend jaar titerbepaling ondanks dat mijn settertjes in de risicogroep vallen van buitenlandse trainingsreizen, muizenzoekers, zwemmen en ze waar al niet doorheen banjeren.



---------189a-------
27-03-2017
Braaf!!!
  Vandaag in het zonnetje...
Ailleen haar huisgenoot/tante:
Redwing Last Apache Standing vandaag maar in het zonnetje zetten. Letterlijk bedoel ik dat ook, want haar winterneusje kan wel wat zon en vitamientjes gebruiken. Haar uitmuntendheid en klassieke klasse verdient een grote foto. Omdat ze het zo verschrikkelijk goed wil doen voor me. Ze groeit enorm in schoonheid, samenwerking, gehoorzaamheid en meedenken als ik het zo mag noemen. 
Op de veldwedstrijden weet ze waarvoor we daar lopen, haar voorstaan stijlvoller en de rust erin neemt telkens toe. 
Als ze een foutje dreigt te maken op de wandelingen kijkt ze regelmatig me even vragend aan, een hoofdschudden van mij is vaak al voldoende. Gaan we onderweg even rusten komt ze stijf naast me zitten en kijken we steeds eenzelfde kant op omdat onze interesses synchroon lopen. 
Dan heb ik ook mooi zicht op haar perfecte kleuren, zoals de rasstandaard het bedoelt, namelijk warm kastanjebruin als een pas uitgepelde kastanje met een donker-goudgele onderbeharing.
Als nou iedereen zo'n beste hond had wat was het dan leuk in hondeneigenarenland.
klik op haar foto voor een vergroting.


Irish Red Setter: "Redwing Last Apache Standing". DOB: 29-04-2013 in Kentucky (Red Knight's Adventure x Redwing Tara of Longford) Geïmporteerd door mede-eigenaar Henk ten Klooster.
pedigree van mijn trots en geniethond



---------188--------
27-03-2017
Respect!
  Vanmiddag een gouden moment....alweer geen camera of mobieltje mee. Dat is toch zo vervelend he. Toch moet dit even vastgelegd: Lopen beide setters rond ons 'snippenbosje' zich te ontspannen. Apache verstrakt opeens en gaat een aantal meters voorwaarts en staat als een blok. Ailleen was aan de andere kant maar als ze omlopend Apache in het vizier krijgt blijft ze doodstil staan respecteren, keurig met haar voorpootje omhoog. Ik doe helemaal niks, ik gebaar alleen naar een passerend echtpaar dat ze stil moeten blijven. Die komen naast me staan kijken naar de twee roerloze honden. Fluisterend vertel ik wat daar te zien is. En stáán die twee, minutenlang en roerloos. Als ik dan twintig meter overbruggend toeloop kijken beide setters me aan, Apache kwispelt ervan... 'ha de baas komt me helpen'. 
Eigenlijk wil ik eerst Ailleen aanlijnen, dat gaat niet lukken want die lijnen liggen, shit, nog in de kofferbak. Helaas vliegt nu de vogel op want drie individuen is te erg. In een ommezien is de snip vertrokken maar beide honden blijven doodstil staan. Applaus klinkt van het pad. "Dat zijn echt goeie jachthonden, maar wat voor ras is het?"
(Zo zie je maar weer dat goede hondenarbeid wordt herkend zonder het ras te kennen.) Grijnslachend begin ik het spelletje van de honden uit te leggen. Jammer geen foto. Jawel hoor, zegt de man ik heb die achterste jonge hond op mijn mobiel staan. Nou, die wil ik graag. Bij thuiskomst staat op mijn eigen mobiel het volgende plaatje...


Ailleen Aoife op tiental meters afstand respecterend, achter de op snip voorstaande Apache. Alweer een momentje dichterbij het Snippen evenement in Ierland van 6-11 november a.s. maar dat is twee bruggen te ver  ;-) 



---------187--------
26-03-2017
..nog niet jarig
  Waarom kan tegenwoordig niks heel blijven. Ieder weekend wordt 'mijn alternatieve bank'  op het industrieterrein omver getrapt. Wat hebben 'ze' daar in de kleine uurtjes (als de bar sluit) zo afgelegen te zoeken? Ik kan kan er steeds weer kwaad van worden. Ik heb die bank zelf van zwerfrommel gemaakt omdat ik halverwege het uitlaten van de honden gewoon even wil/moet zitten als die voortdurende moeheid weer toeslaat. Misschien ga ik mijn honden omscholen tot politiehond...



---------186--------
23 mrt 2017
Verslag DK training
  Een goeie beurt…
In Nederland is het trainen voor de jacht en/of veldwedstrijden voor voorstaande honden door de versnippering van postzegelformaat percelen een bijna onmogelijke opgave aan het worden. Sporadisch fazanten en eigenlijk zijn de patrijzen nagenoeg in de velden hier uitgestorven. Wij als o.a. Ierse Setter Outcross NL groep (lees eigenaren van zonen en dochters van Summertime Lady) zullen voor echte resultaten moeten uitwijken naar het buitenland. Ons werd de mogelijkheid geboden een drietal dagen in Denemarken te trainen op patrijs. Na enig beraad met de Stichting Oorspronkelijke Setters (SOS) bleek al gauw dat we in onze trainingskosten gesponsord konden worden! 
(Deze stichting is in 2005 notarieel opgericht en heeft sindsdien als vergrootglas voor het oorspronkelijke werk en type van de Ierse setter gediend. Doel: Te komen tot een stabiele koepel voor activiteiten, kennis en kunde binnen de Ierse setter veldwerkzaken naast de Ierse Setter Club i.c. jachtcommissie). 
Met nog meer enthousiasme hebben we gereageerd en daadwerkelijk de afspraak vastgelegd. Met ons vijven op woensdag de acht-urige reis aangevangen met de volgende Ierse setters: Ailean-, Alan- en Ailleen Aoife O'Conloch, Celtic's Red and White O'Clancy, Redwing Last Apache Standing.

Die eerste overnachting in Denemarken heb ik slecht geslapen; ik was juist niet bang wat er allemaal mis kon gaan daar maar eerder door gezonde spanning, ook opgewonden wat er allemaal goed en fijn kon gaan. Want ik weet wat ze kunnen.

De rentmeester/veldbegeleider, die ook fieldtrial keurmeester is, ontving onze trainingsgroep donderdagochtend in het veld. Hij is verantwoordelijk voor de 1300 hectare waar we op mochten trainen. Omdat wij bekend staan als 'the Dutch Maffia' wilde hij goed beoordelen wat voor vlees hij in de kuip had. Onze honden mochten pertinent geen reeën of damwild achtervolgen. Nou hele groepen reeën (soms wel 15 bij elkaar) hebben we gezien; onze setters hebben zich voorbeeldig gedragen.

De grote velden hebben een enorme uitwerking op de setters. Dat onze honden werk- en veerwildervaring hebben werd al snel duidelijk. Fazanten kennen ze maar het vinden en vastzetten van patrijzen is hogeschoolwerk. We waren immers juist naar Denemarken gekomen om de patrijzen. Die waren er, voor ons ongekend, volop!! In deze drie dagen trainen zijn er 53 maal koppels patrijzen de lucht ingegaan, in vrijwel alle gevallen door het toedoen van een zoekende, aantrekkende of voorstaande Ierse setter. Dat dit voor het vijftal honden een zware opgave is bleek al snel, je bent zo weer aan de beurt. Vooral omdat we met twee honden tegelijkertijd de percelen lieten afzoeken worden er meters gemaakt en de rusttijd wat kort. Drie kwartier op drie kwartier af en als je twee honden mee hebt loop je zelf de hele dag. Wat een prachtige staaltjes van voorstaan hebben we meegemaakt, maar ook mooie zoekslagen van horizon tot horizon. Een genot om setters in al hun kundigheid te zien werken!

Mijn impressie over Apache en Ailleen: mijn rappe Ailleen Aoife heeft volgens mij de meeste kilometers in het veld neergezet. Rengalop en onderlinge communicatie is geen probleem maar op het juiste tijdstip stoppen op verwaaiing moet ze meer op oefenen. Een echte uitputtingsslag deze driedaagse. De vuurproef van vijf grote aaneengesloten koolzaadpercelen heeft ze heel goed doorstaan. Toen ik dat te zwaar voor haar vond kreeg ik te horen, "kom op, die is nog lang niet moe, ze wil en zál vogels vinden". Inderdaad adrenaline geeft een hond vleugels. Deze langste run van allemaal eindigde in een prachtig punt van kleine Leentje. Het kwartje is gevallen! Niet voor niks had onze trainer Tommy een druivensuikeroplossing voor de honden in de auto; in feite is dit niet nodig gebleken want onze setters zijn allemaal conditioneel toppie. 
Apache had een beetje last van haar hormooncyclus (drupjes melk aan de tepels), maar heeft meerdere knappe run's en voorsta-acties laten zien. Vooral 'bij het scheiden van de markt' een prachtig voorstaan, netjes aantrekken en opnieuw voorstaan. Op mijn commando stoot ze, op een CAC waardige klassieke manier, de twee patrijzen uit. Geweldige hond die in haar rol groeit.

Al met al waren ze daar in Denemarken erg content met onze gezellige aanwezigheid, de goede honden en neergezette prestaties. 'k Heb de keurmeester meermalen horen zeggen: "Beautiful gallop and speed, and I have seen very nice points". Of, terwijl hij hard op mijn schouder sloeg: "I like your dogs very, very well, the next time you are welcome". (Hij kon zijn ogen niet van kleine Leentje afhouden, leuk he). Zijn eerste argwaan is omgeslagen in werkelijk enthousiasme. Da's toch prachtig dat we mogen terugkomen en dat gaan we doen ook! In de nabespreking hoorde ik nog iets moois: "Als het echte wedstrijden waren geweest had ik zeker een drietal prijzen toegekend".

Conditioneel waren ze top, wijzelf trouwens ook. Deze training is goud waard! Vooral dank aan de stichting SOS die dit voor ons mogelijk maakte. Deze drie praktijkdagen was echt de proef op de som in samenwerking, uithoudingsvermogen en aanleg. 
Er bestaan nog steeds Ierse setterfokkers die zeggen dat hun fokproducten ook kunnen jagen, mijn advies aan hen: ga eens kijken op de grote veldwedstrijden wat dit werkelijk inhoudt. Door de hoge inspanning (lichamelijk en vooral geestelijk) werd ons op het hart gedrukt bij thuiskomst een dag of tien niet met de honden te trainen, ze moeten eerst weer helemaal op peil komen. Inderdaad dagenlang waren mijn Apache en Ailleen Aoife nogal koest, heb ze flink verwend met pens, hart en ander lekkers zoals hun lievelingseten nl. warme bami van de chinees. Na een korte wandeling zojuist (ja ja, ik ben nog steeds moe) liggen hier twee engeltjes vlak voor me, knorrend van tevredenheid en 8 zwaaiende poten in de lucht. Om blij van te worden.

 



---------185--------
15-19 mrt 2017
Leentje Staat!
  Veilig weer thuis van onze vierdaagse in Denemarken. Moe maar voldaan en afgereisd wij allemaal! Vooral ikzelf, twee honden begeleiden is dubbel werk. Wat ben ik trots op mijn setters. Volledige verhalen komen nog maar dit plaatje ben ik zo blij mee.

Wat is op deze foto te zien: Ailleen Aoife O'Conloch raasde als een Rode Ferrari na een uur(!) continue hard werken nog steeds door het koolzaad. Ze remt plots en keert een aantal meters terug, trekt 5 meter naar voren en STAAT als een blok. Na nog een stapje vooruit gaan er twee patrijzen op. Prachtig punt! Ben heel tevreden, voor ons samen is dit een mijlpaal. 
(Thank you Ivan Møller for this, for me most important picture)
Hammelev / Voldby / Grenå, DK saturday 18-03-2017


eindelijk een echte foto van het voorstaan van mijn kleine Ailleen! (foto Ivan Møller)



---------184--------
13-03-2017
Domweg gelukkig
  Het klinkt misschien overdreven maar vrijwel iedere dag speelt er één belangrijk zinnetje door mijn hoofd:

Nooit eerder had ik zulke lieve en beste honden als deze twee



---------183--------
12-03-2017
Verwaaiing verwaaid
  Met een Ierse setterneus valt niet te spotten, fenomenaal werk levert dat soms. Reukvermogen wordt gevormd door goede papillen maar vooral ook intelligentie en om die informatie toe te passen. 
Even in aanschouwelijke woorden? Als je goed oplet zie je immers zoveel meer:
We lopen buitenlangs het (losloopgebied) Staphorsterbos in het lentezonnetje in bijna windstilte. Ver voor me zie ik een rolronde haas (drachtig?) het pad kruisen. Als ze me ziet zet ze het op een lopen het weiland in. Precies rechtuit door het platgelopen kale smalle koeienpaadje en verdwijnt achter een houtstapel in de verte. 
Apache en Ailleen lopen ergens in het bos te peuteren.... Wanneer we juist voorbij dat hazenkruispunt zijn verandert hun gedrag op slag. Ik wil reageren maar ben toch al te laat. Ze rennen terug en gaan nagenoeg op de zelfde plek het weiland in......niet over dat padje maar met een evenwijdige afstand van een meter of vijf rennen ze voort. Inderdaad met die snelheid vertrouwen ze dus op verwaaiing van hazen lichaamsgeur. Wellicht wat 'opgeschoven' door het zuchtje wind. 
Ze komen meters lager uit bij de houtstapel en vinden er niks. Na wat gepeuter pikken ze in het paadje haar voetsporen op en draven (lees hobbelen) met de neus aan de grond weer op me aan. Halverwege begrijpt in elk geval Apache hun fout en draait weer om.... en dan is nu mijn moment van dwingend fluiten aangebroken! Oké baas we komen er al aan, we hadden even een klein uitje. Omdat ik zo aan het genieten was kon ik echt niet boos op deze pareltjes worden.



---------182--------
11-03-2017
Holadiee
  Vanmiddag wat lopen brommen op Ailleen. Niet bij me komen, steeds net even te eigenmachtig, blaffen in de auto, zich bemoeien met twee ruziënde reuen enz. Tijdens de avondkoffie voel ik een zacht voetje op mijn arm en zie naast me twee donkerbruine vragende ogen. De lieve schat wil het weer goed maken met me. Nou vooruit kom maar even op mijn schoot liggen. Voor het eerst van haar leven springt ze er zelf op...
Ze wrijft met haar snoet aan mijn hals en laat een heel diepe zucht ontsnappen. 
Ik ook



---------181--------
10-03-2017
Adrenaline push
  Honden trainen gaat over hoge bergen en door diepe dalen. Al een halve dag zijn de honden op zoek naar fazanten, helaas geen eentje. Ze moeten wel bekaf zijn, zo ook ik. Hun adrenalinespiegel blijft desondanks hoog, onvermoeibaar gaan we door de kliederklei. Hopend op een enkele fazant als beloning voor de inspanningen. Helaas...er duikt een haas op vlak voor Apache.....die dat rennende geval gaat staan nakijken. 
Al kwispelend kijkt ze me aan, we begrijpen elkaar. Even een straatlengte aan de riem lopen is het beste wat ik nu kan doen, weg van die plek. 
Nou... even later 'vliegen' er drie van die joekels alle kanten op. En da's teveel uitdaging voor twee honden samen. Ailleen brengt er eentje naar links en Apache één naar rechts. Heb nog nooit zoveel afstand gezien tussen mijn setterduo. Gelukkig is het veld erg vlak en veilig, ik kan aan beide horizonnen een roodbruin stipje soms even volgen. 

En ik daar maar staan met een onbestemd gevoel; ben niet ongerust trouwens. Na een paar minuten komt Ailleen terugrennen, Apache is buiten fluitafstand en daarom knalt nu mijn alarmpistool. Op dat bekende en lokkende geluid draait ook in de verte Apache bij. Beide honden maar even in de vijver gezet om schoon te worden, wat een klei zeg....
Los volgend naar de auto ging nu juist goed; ze weten dat ze fout waren en daarbij doodmoe natuurlijk. Maar blij blijven we altijd.
Dat die adrenaline nog niet zomaar weg is bewijst hun gekrab en schikken van allerlei kussens en dekens in de avonduren. Dat wordt nog versterkt in Apache haar hormooncyclus want die beleeft morgen de 63e (fictieve geboortedag) na haar loopsheid. Dat verklaart meteen haar extra buitgedrag van vandaag.



---------180--------
09-03-2017
Stadsratten
  Ben al dagen erg moe en ik stop ermee. Met trainen en voorjagen? Nee hoor grapje. 
Na alweer een lange dag zijn zowel de honden als ik afgepeigerd terwijl ik maar 10.000 stappen heb genomen vandaag. Ik zit namelijk op de vloer een reis-hondenmatje te naaien voor onze trainingsreis naar Denemarken. Als ze daar elke dag moeten presteren moet ik me bekommeren om hun conditie en nachtrust, toch? 
Steeds gaan beide honden bij me buurten door mijn laagbijdegrondse bezigheid en vlijen zich kreunend van genot op die interessante mat. Hup, nu de boel oprollen, naaidoos dicht en even lekker (stiekem onaangelijnd) hollen door onze middernachtelijke plattelandsstad. Onder doodse stilte! Na 40 stappen een plas doen, na 400 stappen een poep in de dichte bosjes; we hebben er systeem in ;-) 
Aan hun gedrag kan ik altijd zien dat ze kippen, katten en ander snelvoetig gespuis tracen.
Als ik fluister 'we gaan weer naar huis' wijzen ze me de weg; hun avondversnapering wacht immers.



---------179--------
08-03-2017
Jacht(ig) begeleiden
  Twee honden tegelijk uitlaten is bij ons jachtige Buitenleven geen enkel probleem. Het wordt snel anders als ik twee houtduiven in de verte zie neerdalen in het gras. Apache had ze gezien maar Ailleen niet....Die heeft trouwens niet veel op met duiven want die vliegen al weg voordat je er bent. Kom laten we die kant maar eens opkuieren, misschien kunnen we wat leren samen. Apache heeft al drommels goed in de gaten wanneer haar nichtje met mij aan de gang is...dat zij vrijaf kan nemen.
Wanneer Ailleen vage verwaaiing opdoet (en ik haar daarmee begeleiden wil) let ik even niet op met al dat mobieltje-gefilm... Niet leuk maar zeer reëel: Apache heeft het plan, via een omweggetje, het houtduivenpunt van Ailleen te stelen. Als de duiven zijn opgevlogen (Ailleen heeft toch eerst eventjes respect getoond) moet natuurlijk nog even de opvliegplaats worden besprongen en geïnspecteerd. Natuurlijk mag er nu verder gerevierd worden. 
Ze wacht keurig op mijn commando 'steek de weg maar over'. Even de beentjes strekken. Ze moet ook leren dat ze niet teveel met Apache optrekt wanneer ik haar 'bedien'. En zo wordt een wandelingetje in de regen toch weer ietsje leren voor alle partijen. 

Youtube filmpje ervan: groot formaat



---------178--------
06-03-2017
Teambuilding
  Ben vandaag een gelukkig man. Wat heeft Apache mij vandaag hartverwarmend verwend in los volgen onderweg naar het veld, zoeksysteem, aantrekken en vast voorstaan! Twee fazanten netjes vastgezet en bij mijn voorzichtig naderen heeft ze trouw op me gewacht. Een paar meter voor ons stijgen de fazanten...en Apache keek ze stokstijf staand na. Mijn 'vrije school methode' werpt haar vruchten af. Ze draait zich om en gaat leunen tegen mijn knie, smekende ogen...'aai me en zeg lieve woorden want ik deed het goed'. Heb haar juichend in mijn armen genomen en geknuffeld, haar staart ranselde mijn been. 

Na een uurtje zijn er twee fazanten weer teruggekeerd en is het de beurt aan Ailleen. Haar neus is opmerkelijk goed en ze vertrekt in de juiste richting. Na iets teveel aarzelend voorstaan en vervolgstapjes zetten besluit die haan de lucht in te gaan. Ik blaas direct op mijn nieuwe stopfluit en ze blijft potverjoppie staan ook! 
Na veel gezoek en voorzichtigheid treft ze de tweede haan aan het einde van het perceel. Die wil niet opvliegen maar rent langs de greppel weg. En dan zie je de onervarenheid van een jonge hond, die blijft verifiëren en kleinschalig ietwat peuteren en daardoor ontsnapt de vogel. Nog even snuffelen aan zijn zwartwitte keutel. (voor de liefhebber: het zwarte is mest, het witte is urine) 
En toch heeft ze prachtig vrij werk en werkwil laten zien. Als ze zo door gaat is er een kansje op de JAP in Thüringen met Pasen...als ze maar goed aanwijst en het liefst...blijft staan.

Om deze positieve afsluiting te behouden ben ik niet verder gaan trainen, stel je voor dat alles in het honderd loopt door een angsthaas. Mooi voor donker thuis. Beste bak eten verdiend allebei.

Het is dus inderdaad zo dat een karaktervolle Ierse werksetter wat later tot volle wasdom en jachtverstand komt. We willen vaak veel te snel resultaten zien, met alle stress en desinteresse van dien. Apache wordt vier jaar straks en dat kan ik merken aan haar toenemende stabiliteit. We hebben gelukkig nog jaren te genieten van dit spel; ze worden alleen maar beter. 
Tegenstanders van ons werktype en onze Outcrossplannen zijn met bovenstaande feiten (en alle onderstaande 177 items) te weerleggen. 
Wee diegene die mijn honden ook maar met één vinger of woord te na komt... dat is geen bijzonder statement want we hebben dat allemaal als setterliefhebber, toch?



---------177--------
05-03-2017
Bekijk de foto's!
  Het hardnekkige beeld wat veel recreanten en fokkers van Ierse setters over de Ierse volbloed jachtlijnen hebben is als volgt: Ze zijn onstuimig, luisteren slecht, zijn blaffers, en zo druk en explosief dat je ze niet als pup kunt verkopen aan de gemiddelde liefhebber en helemaal ongeschikt voor een flatje. Laat nou het omgekeerde waar zijn! Ik maak ze elke dag mee en tref regelmatig allerlei familieleden van ze. Vandaag zijn er talloze foto's genomen van mijn werksters op de Hoorneboegse heide. Foto's vertellen soms veel.
Wat zegt bovenste foto je?!
Laat ik maar zeggen wat ikzelf zie: We waren er op tijd, heb de beide honden Apache en Ailleen los gelaten binnen de omheining. Heb alleen maar tegen ze gezegd (woordelijk!): 'Even in de buurt blijven want we gaan zometeen samen de hei op, lekker rauzen'. That's all. 
En wat zie je dan gebeuren: Ze worden als nieuwkomers gefotografeerd, geaaid, geroepen, er rauzen twintig honden langs, snuffelde setters en kennismakende kinderen, met een grom opdringerige reuen waarschuwend...mijn beide meiden blijven kalm en in gemoedelijke rust afwachten op het heidefeest wat komen gaat. Tegen elven begint Ailleen een actie-blafje af te geven... 'ik verveel me, kom op'! Dat is toch GOUD, werkelijke intelligente (en juiste flegmatische) setterTOP; ik gun iedereen zulk spul!


Foto 2, ander onderwerp: Beide setters maar met name Ailleen Aoife heeft drie ultieme gangen; soepele galop, verlaagde rengalop en wijd uitgrijpende draf. Een Ierse setter uit werklijnen zal niet alleen een juiste vlakke horizontale rengalop moeten hebben maar ook in draf zullen de voetstappen zo ruim moeten zijn dat ze elkaar overlappen. Alleen met de iets aflopende croupe, juiste achterhoekingen en goed geplaatste schouderstand (en beweeglijkheid) is dit mogelijk. Een genot als alles klopt, daarmee kun je beter de top bereiken! Wat geniet ik elke dag van dit allerbeste spul. Dank aan fotograaf 'Setter James' voor deze fraaie foto's.



---------176--------
05-03-2017
Boom der kennis
  Aoife...what's in a name. Zoals wel vaker gebeurt loop ik tijdens/op wandelingen met setterliefhebbers druk te praten en te gesticuleren. Vooral als het gaat over het Outcrossprogramma biedt dit veel stof tot enthousiasme, al is dat aan niet veel oren besteed. Ook vandaag kwam het weer opborrelen op de Hoorneboegse heide.

Met dit goud van oud proberen we juist een nieuwe weg in te slaan, beter gezegd een sprong terug te gaan in de oorspronkelijke kwaliteit. Back to Basics. Erfenis van eeuwen, namelijk de Ierse setter als jachthond veilig stellen. Fokprogramma met een helder doel. Met dit Outcrossprogramma 2015-2025 wordt echt heel veel moeite gedaan genenkwaliteit die er nog is te bundelen en alles wat niet gewenst is zoveel mogelijk buiten te sluiten. In mijn geval als eigenaar van deze hond van vreugde huilen (lees: uit te barsten) om opnieuw te kunnen beginnen. Geef ons de ruimte!!

Op de vervolgvraag "Joop, jij noemt je echt gave hond Leentje, maar die tweede naam Aai-oofe ofzoiets, doet mij altijd die letter 'i' op volgorde van letters struikelen". Nou dat is koren op mijn molen; gelijk gaan ook deze wieken draaien. "Je moet deze oeroude naam lezen als Eva, Eefje, zoals de Ieren het uitspreken klinkt het ook als Ief-ie-je. Het heeft voor mij een bijzondere betekenis". Deze naam moest gewoon vallen in de de O'Conloch kennel van Henk en Paulien ten Klooster!

Omdat Eva de moeder van alle leven is had ik daarom kleine Leentje nl. Eva = Aoife als tweede naam gegeven, haar broer in stamland Ierland heet Awnan (Adam) om diezelfde reden. Nu je dit gelezen hebt hoef je nooit meer over haar naam te struikelen, het is gewoon Ailleen ie-faa. 
Het paradijs moet ergens in de buurt zijn...

Mijn emotionele (O'Cuchulain en O'Conloch) cirkeltje is in elk geval rond omdat er zoveel verbanden zijn: Lees hier de alternatieve Ierse spannende sage over Aoife, Conloch en Cuchulainn. Geschreven door onze literair A. Roland Holst



---------175--------
03-03-2017
Wandelende berberis
  Er zijn soms van die dagen dat mijn Ierse setters het behoorlijk zwaar voor de kiezen nemen. Eerst een uur rauzen door blubber en klei, zelfs mijn modderschuiten werden een kilo zwaarder. In diep water hun dorst lessend (en dus weer gedeeltelijk schoon worden). Hup in de auto en naar een trainingsterrein. 
- Ailleen deed uitermate goed haar best; de rappe kantjes waren eraf, en daardoor prachtig benaderen en vastzetten van fazanten. 
Door al dat gedoe in het (kapotgevroren en broos geworden overjarige) onkruid zat ze totaal vol met takjes en klitten. Ze zag er echt uit als een wandelende berberishaag. Ook tientallen van die grote rotklitten op buik- en broekharen. En toch stug doorgaan. 
- Op een gegeven moment springen tegelijkertijd een haas en een fazant. Confuus daarvan ging Ailleen ze zittend maar nakijken. Ze kon niet kiezen ha ha. Wat daarna goed te zien was dat haar revieren daarna meer gericht was op vogels dan nog weer een haas vinden.
- Met Apache verder gegaan met ons 'huiswerk' en zie daar: gehoorzaam en communicatief. Ik kon haar bijna op de meter sturen. Twee hazen heeft ze na staan kijken en kwam kwispelend een schouderklopje halen. Verdiend!!

Gelukkig hebben Ailleen en Apache een aanvaardbare werkvacht in lengte en dichtheid, ik moet er niet aan denken takken en klitten eruit te moeten knippen. Er gaat nu al veel haar verloren met lostrekken. Wat me wel opvalt dat Ailleen wat ontvankelijker is voor takjes. Dat komt door iets dichtere haarstructuur, iets meer lengte en ze is wat lager bij de grond. Apache is bijna 4 jaar en is ervarener in een schoner pad zoeken...ze heeft een hekel aan takjes trekken.

De hele dag door hebben mijn twee setters gekwispeld met hun staarten ondanks alle diepe plassen, blubber en takkenbossen....eigenlijk juist daardoor.



---------174--------
02-02-2017
Veldheerschappij
  Wat is terreinkennis en ruimtelijk inzicht belangrijk bij een hond, in mijn geval setters. Bij het revieren springen ze wel eens over sloten en hollen bruggen of loopplanken over. Met mijn toestemming en anders fluit ik ze terug. Maar wat als je na honderden meters zelfstandig uitkammen van een boomwalletje in een situatie komt waar het handiger is langs een andere route weer naar de baas te komen. Ailleen doet dat gewoon. Waar ze nog nooit geweest is steekt ze veldjes over, kruipt onder hekken door, springt over een slootje en neemt het volgende brugje. (We hebben de onderlinge afspraak dat de baas zich altijd bevindt waar je hem voor het laatst hebt gezien).
Bij mij aangekomen 'is de cirkel van een kilometer weer dicht'. En dan heb ik een 'probleempje': moet ik nou op haar brommen of juist prijzen. Ach niks zeggen en gewoon genieten samen. Ze is immers nooit en niets en niemand tot last.



---------173--------
22-26/02/2017
Patrijs telling
  Zojuist moe en voldaan terug met de honden uit Rheinland-Palz, in de wijnbergen van Roxheim / Bad Kreuznach. We hebben daar een aantal dagen gezocht naar (en getraind) op patrijzen en fazanten. Een mooie combinatie van het doel waar deze setters voor ingezet kunnen worden nl. de wildtelling. Het is immers met de tegenwoordige schaarse veerwildstand erg mooi om te weten hoeveel stelletjes vogels er het vroege voorjaar in je velden zijn te vinden. Het veerwild is wat schaars en de dekking van de gewassen is nu nog erg slecht vanwege de natte herfst en lange winter. Vooral de koolzaad en tarwe hebben eigenlijk geen bodembedekking. 
In de stormdag ernaartoe, geen problemen, de honden heerlijk languit liggend te wachten op wat komen gaat. De volgende ochtend frisjes en de  vogels zitten verscholen in de bosschages en koesteren zich wat in het waterige zonnetje. Wat daar ook zit: wilde varkens! Het scheelde niet veel of Apache had oog in oog gestaan met 7 grote wilde varkens met als achtste een knoert van een keiler, het ging allemaal ternauwernood goed. 
Overal kwamen we omgewroete plekken tegen....misschien liggen ze nog in de buurt. Niet voor niets draagt onze trainer steeds een kogelgeweer over zijn schouders mee.

Een vosje liet zich bij het riviertje de 'Nahe' bij Bretzenheim heel even zien, Thomas heeft wel geschoten, Apache die kant op gedirigeerd voor mogelijk nazoek maar die was niet erg geïnteresseerd. Geen bloed-en-zweet te ruiken. Een paar minuten later staat Apache vast voor op een fazantenhaan. Prioriteiten omdat je Engelse voorstaande jachthond bent! 
Vrijwel alle gevonden vogels waren man+vrouw, da's mooi tellen.
Al met al hebben deze dagen we leuke voorstaan-momenten gezien en ook mooie vorderingen gemaakt. Vooral de complimenten aan Domine met zijn Clancy en Alan. Die zijn erg vooruit gegaan. Smaakt naar meer.
Ja en dan die (leem)grondkluiten tussen de tenen die worden snel hard en dat remt sterk de inzet en energie. Op tijd steeds voetjespoelen.

We hebben huiswerk meegekregen met als motto: Het is mooi om te zien hoe je met je honden samenwerkt en daardoor onverbrekelijk goede vrienden bent geworden maar zorg ervoor dat je hun Alphaleider blijft. Jullie zijn op de goede weg, maar tolereer geen half werk. Ze zijn al snel en gaan wijd, houd het vanaf nu kleinschaliger zodat het begeleiden intensiever wordt. Rust op cruciale moment. In de natuur werkt dat ook zo... door jaagfouten van één individu heeft de roedel dan geen eten.

Gereden aantal kilometers: 915 km. Mooi open weer, zachte wind. Aantal maal per hond een start op een perceel in deze drie dagen: plm. 14 maal. Ze hebben heel wat kilometers onder hun voeten gehad. Twee maaltijden per dag pens&hart. Geld...laten we dat maar niet noemen. 
We komen gauw weer eens terug!
photos by Jagdhundeschule Thomas Anheuser


steady steady steady....


Alan en Apache ready to go


Alan steady 'pointing'


Ook Clancy wist zich meermalen goed te beheersen


mijn altijd blije hondje Ailleen



---------172--------
22-02-2017
Voorpret signalen
  Morgen vertrekken we voor een paar dagen Duitsland. Ik ben aan het redderen en verzamelen. De honden worden erg onrustig als ik jachtvest, lijnen, alarmpistool, voeder en dergelijke klaarleg. Telkens als ze langs die tassen en dozen lopen gaat hun kop erin en maken de staarten wat slagen.



---------172--------
22-02-2017
Markeren
  Je bent een Ierse setter van bijna 4 jaar en je vindt in het gras een tennisbal. Wat doe je dan? Rennen, vliegen, uitdagend hoog opgooien, springend vangen, kapot knagen. Appie vermaakt zich kostelijk en Ailleen krijgt geen schijn van kans. Zijn we een halve kilometer verder zeg ik woordelijk een volkomen normale Nederlandse zin: "Apache, luister eens, zonet had jij een bal weet jij waar die is gebleven?". Ze staart even in de verte en gaat rap van start en verdwijnt uit mijn blikveld. Een minuutje later worden twee halve ballen aan een groen vilten velletje voor me neergelegd. Good girl. Hun vocabulaire groeit, evenals onze gezamenlijke lichaamstaal. Plezier samen hebben is goud waard.
Weetje: Een hond hoort/begrijpt een 30% exact aan woorden en rond de 70% via lichaamstaal en intonatie.



---------171--------
20-02-2017
kat met bel
  Een half uur na middernacht. Iedereen slaapt behalve wij; we zijn graag in het stille donker. In het buitengebied kun je niet lopen zonder zaklantaarn. In dat lamplicht zie ik Ailleen met stijve poten en hoge oren over wel 100 meter heel voorzichtig voorwaarts gaan. Ben benieuwd, Apache reageert helemaal niet namelijk. Blijkt er een totaal verkleumde kat achter een stuk gaas te zijn opgesloten. Leentje's neus is niks mis mee. Als ik die kat bevrijd, tja dan gaan ze al blaffend haar even opwarmen. Al gauw zijn ze er op uitgekeken, het zijn gelukkig geen kattenmeppers. Inderdaad, zoals een trainer laatst zei: 'Joop, jouw honden hebben respect voor al wat leeft'.



---------170--------
15-02-2017
Snippentraining 2
 

Het is half februari, de laatste sneeuw staat op dooien. Veel vogels zijn al paartjes aan het vormen. Zo ook bij de recreatieplas annex trimbaan waar ik tot 1 april mag komen met de setters. Een paartje houtsnippen (Scolopax rusticola) heeft daar zijn domicilie en kan mooi daarop oefenen. Er gaat niks boven het werk op snip!
Eerst loop ik door het omgaasde terreintje om de eventuele snippen en fazanten weg te laten vliegen… naar een situatie waar we beter van start kunnen gaan. Bij dit werk moet je namelijk echt tegen de wind op gaan werken, want verstoring door zulke raggende setters betekent foetsie.
Een snip houdt zich vaak in opgaand bos- en kreupelhout op, vaak nabij water. Voor Apache en jonge Leentje nog maar een beginnetje: hoe ruiken ze, hoe vast te zetten, hoe snel zijn ze weggevlogen. De setters worden door dit werk op snippen scherper, kweken ook een betere werkstijl, vooral in gewenste hoge hoofdhouding.

De snippen goed vastzetten is hogeschoolwerk dus blijft er voorlopig veel te oefenen.
Het terrein is nogal tricky. Kreupelhout is onoverzichtelijk, de setters breken overal doorheen en ze juist begeleiden vormt een probleempje.

Nette baantjes trekken is er hier niet bij; zoveel mogelijk terrein nemen in korte tijd is de boodschap. Vertrouwen hebben in de honden en alert blijven op foute situaties en mogelijk wat contact houden met seintjes. Als je denkt dat je hond ergens links van je loopt denk je verkeerd… Apache is al wat kiener geworden en is mooi zelfstandig aan het werk; Ailleen trekt wat meer samen met mij op. Nou ja, zij maakt de kilometers en ik loop op mijn gemakkie met mijn mobieltje in steenkoude vingers.

Al met al een klein uurtje onvermoeibare passie met even (sigaret) pauze halverwege. 
Het compilatie-filmpje is maar een minuutje ervan ha ha.
Op een gegeven moment kan ik mijn setters niet meer vinden, maar wel hoor ik het gesnerrr van een snip! 
Na het op de wieken gaan zijn ze samen neergestreken in dat omgaasd ‘voor honden verboden’ veilige landje aan het einde. Jammer voor de honden, ze ruiken ze wel maar je mag er niet meer bij!  



---------169--------
16-02-2017
Showtraining not needed
  No words ...just look


Ailleen Aoife O'Conloch, 20 months, natural backing here (Pallas Green Ike Turner X Summertime Lady)
2000 px

Sommige engelen hebben geen vleugels 
maar gewoon een harig lijf met vier voetjes




---------168--------
15-02-2017
Crouching setter
  Liggend voorstaan.
Apache deze keer in beeld. Iedere setterliefhebber kent het zgn. voorstaan wel: Inhouden, snuffen, wat strakker staan en soms de voorpoot omhoog. Meestal direct gevolgd door bovenop springen…. want de prooi was zichtbaar. Voorstaan gebeurt uitsluitend op geurwaarneming, dat neemt niet weg dat wanneer de hond roerloos voorstaat ze steeds scherp spieden met hun ogen en gehoor. Alle zintuigen op scherp.

Bij het echte voorstaan zijn er allerlei houdingen die de hond dan aanneemt, afhankelijk gewas, wind e.d. Eigenlijk gebaseerd op de (totaal vertraagde) laatste stap die ze deed. Op heel kaal terrein probeert de setter zich zo onzichtbaar mogelijk te maken. Het besluipen kent dat ook, van bijna plat op de grond kruipend (crouching), of halfhoog vooruit schuivend tot kwiek hooggericht de onzichtbare vogel intimiderend.

In blog nr. 164 had ik het over kantjes lopen. Ook Apache (Redwing Last Apache Standing) gaat dit leertraject door en begint goed te begrijpen dat fazanten juist bij de walkanten te vinden zijn. Ze gaat heel ver van me weg en neemt netjes het kantje. Plots is ze verdwenen: …òf ze rent beneden langs het water (lees ijs) en komt elders tevoorschijn, òf ze staat voor wild. Ik hoop op het laatste dus ik fluit niet! Ik been op mijn gemak naar waar ik haar vermoed, ondertussen mijn mobieltje gereed makend voor een foto. En ja hoor ze heeft een fazant down gekregen. Omdat het zo laag begroeid is heeft Apache 'besloten' om bij het naar boven klauteren zo onzichtbaar mogelijk te blijven... Met recht een verrassingsaanval. De fazant bleef zich drukken een tiental meters voor haar. Helaas gaat door mijn stem en bewegelijkheid de haan de lucht in. Apache je bent reusachtig! Enne baas hou je kop dan eens een keer op dat mooiste moment ;-)

Wat me opviel: Haar staart was eerst stil, maar hoe dichter ik bij kwam hoe meer staartactiviteit. Kwestie van nog-niet-geheel-verstrakt-lijf, vreugde, interactie met mij wellicht ook over de verdeling van de buit, hhmmm. 



---------167--------
15-02-2017
Natte fazant
  Mijn fraaie 4-wheel-drive Ferrari is rood! Kastanjerood. Ailleen Aoife O'Conloch doet haar naam eer aan. (Ze is namelijk o.a. vernoemd naar de legendarische Champion 'Beautiful Ailleen' van kolonel Millner rond 1900, let op alle dubbele 'll'). Vandaag vooraf de training eerst beide honden maar eens moe maken, hoe? Gewoon anderhalf uur laten uitrazen op wildarm gebied. Onder de klei zaten ze, Apache en Ailleen. Dolletjes vonden ze het. 
Daarna een ander plekkie gezocht om fazanten mogelijk steady voor te staan. De wind was een beetje raar, maar toch leuk om te zien dat Ailleen daar toch gebruik van maakt... voortdurend overnieuw wind halend.

Door al dit flankerend beleid vandaag gaan de fazanten steevast op de loop richting de waterplas. En dan is het zaak de vogels zich te laten drukken. Vandaag stuit Ailleen op een fazantenhen die zich al rennend helemaal terugtrekt tot het einde... ergens bij de waterkant. Met een beetje begeleiding heb ik haar wat in die buurt kunnen houden. 
Rappe Ailleen komt vlak langs, werpt zich om en bezorgt de fazant een hartstilstand zowat. Om te ontsnappen kan de vogel maar één kant op...
het ondiepe water in*
Door Ailleen's uiteindelijk toch inspringen zit er niets anders op dan water-klapwiekend te overleven en een paar meter verder het luchtruim te kiezen. 

* Ik las in oude geschriften dat een fazant bij water kansloos is. Indien de fazant in water belandt hij nagenoeg geen pogingen doet om eruit te vliegen. In korte tijd zijn de veren zo nat geworden dat opvliegen ook niet meer gaat lukken. 
Ook zoiets: De fazant wordt nooit werkelijk tam omdat hij in ieder mens een vijand ziet die hij te vrezen heeft. Hij houdt zich niet aan een bepaalde standplaats omdat hij de bekwaamheid mist om in zijn gebied een plek te vinden die voor hem het meest geschikt is. Hij ducht aanhoudend gevaar omdat zijn verstand niet groot genoeg is om hem te redden wanneer een werkelijk onheil hem bedreigt. Zijn begaafdheden zijn gering.
 

Waar ik deze trainingsdag echt blij mee ben: Ailleen weet haar kalmte te bewaren door gewoon een tijdje die fazant te fixeren. Wellicht ben ik het meest storende element ;-) Al dat zoekend rennen wordt beloond. Een onvermoeibaar gouden hondje, een Ierse setter om te HEBBEN, erg schaars zijn ze maar ik heb er twee van! We komen er wel samen.



---------166--------
13-02-2017
Ons kent ons
  Op het einde van de dag, na hun kleine snackje, wens ik de honden een welterusten. Zo'n dagelijkse gewoonte waar we erg van houden. Op mijn nachtkastje staat zo'n bankierslamp die met een aanraak-tikje aan/uit te schakelen is. 
Eenmaal onder de wol komt Apache steevast nog even inspecteren of ik er nog ben. Ze schakelt achteloos met haar neus die lamp vaak aan... even later komt Ailleen ook aangedraafd en door haar kwispelstaart gaat de lamp door haar tikkies van zwak > feller > felst > naar uit. Als ik in de ochtend wakker word staat regelmatig de lamp op fel branden. Apache gaat dus ondanks mijn gesnurk toch vaker even controleren...



---------165--------
11-02-2017
Cupido's pijlen
  Ik geloof stellig dat neuscapaciteit ook een link heeft met intelligentie. Dat jachthonden een betere neus hebben is bekend, of beter gezegd, bij de voorstaande honden. Maar wat moet ik nu denken van dat onder de staart snuffelen bij Apache. Sikkeneurig wordt ze ervan. Een Cairn terrier snuft een keer en loopt door, een jonge Duitse Herder eveneens. De Jack Russel wordt grauwend door haar weggejaagd. Ailleen bleef voor alle zekerheid maar zitten. Komt daar een Vizsla aangerend, ruikt één keer en wordt helemaal dol en verliefd. Die droog gespierde Adonis was echt mooi. Apache is al 4 weken over haar loopsheid heen...wellicht gaf ze signaaltjes extra af 'heej dag leuke knul'. Maar waarom was dat nu juist een leukerd? Voorkeur op basis van wat? Och... ik heb zelf ook sterke voorkeuren.



---------164--------
09-02-2017
De kantjes aflopen
 

Zo moeder zo dochter…
De veldwedstrijden gaan over een aantal weken weer van start; bijna niet voor te stellen hoe tijd je tussen de vingers glipt. Moet mezelf even herpakken (en goed inpakken) na buik- en andere grieperigheden. Mijn jonge Outcrossertje “Ailleen Aoife O’Conloch” ligt al lekker in de hand maar heeft door haar leeftijd nu van 20 maanden mijn begeleiding nodig. Dit ruwe diamantje leert snel en moet ik op mijn tellen passen haar op de juiste manier te laten ontluiken. Haar snelheid, uithoudingsvermogen en hoofdhouding is al prima, zoekpatroon en steady voorstaan …ehhh daar zijn we elke dag mee bezig.
En die unieke werkstijl van haar moeder Summertime Lady zie ik al wat komen….en daar geniet ik Buitensporig van!

De kantjes aflopen…
Boswalletjes mogen gerust een aantal keren (op goede windrichting) worden gecontroleerd op zich verschuilende fazanten. Maar al te vaak houdt het veerwild zich op langs sloten en akkerranden dus is het zaak die goed mee te nemen; er mag immers niks worden overgeslagen.

Vandaag even een kort filmpje met als onderwerp: Leer de setter niet als een onbenul het perceel op te vliegen maar neem even de tijd om communicatie en rust op te bouwen. Die eerste minuut van de wedstrijd krijg je samen alle kansen daarvoor. Dus oefenen geblazen nl. in de aangewezen richting in rechte lijn vooruit! En ‘eerst kantje meenemen’.

Opm.: Op het einde bij de sloot heb ik haar teruggefloten om te voorkomen dat ze verder gaat naar de verkleumde reiger die voor het witte gebouw in de verte staat….

 

---------163--------
08-02-2017
Gele sneeuw…
  De hele dag miezert het minuscule witte vlokjes. Ierse setters zijn sterke en weerbestendige honden, daarom heb ik vandaag een lekker lange wandeling door de natuur gemaakt met Ailleen en Apache. Sneeuwjachten, regen en storm worden ze juist actiever van maar deze keer heerst er serene rust op de velden. Geen enkele training of commando’s gevend maar gewoon vrij en blij.
In de verte klinkt fazantengeschal en gaan, zoals gewoonlijk, m’n beide meiden direct over op Ferrari-modus. Met z’n tweeën zo heel wat hectares uitkammend. 
Met behoorlijke regelmaat komt er een rode schim voorbijsjezen; opzij opzij opzij we hebben ongelofelijke haas….
Ze zijn los volledig vertrouwd dus ‘k laat ze maar lekker gaan.
Helaas zijn de vogels gevlogen maar hun tracks vinden ze wel. Ongeveer zo: Hola…volgens mij ruik ik ze, onderuit glibberen, in draf terug en inspecteren op de meter en daarna centimeter. Ailleen gunt zich daarna geen tijd meer om netjes te plassen en maakt in een soort gehurkte draf een meter gele sneeuw. Genieten geblazen voor allemaal!
Bij thuiskomst strooi ik wat verse kalverhoefjes, hun favoriet, in het rond en 'k hoor al een half uur niks anders dan tevreden geknap en gekraak.



---------162--------
07-02-2017
tegen sluitertijd
  Rond middernacht voor het slapen nog maar even door de sneeuwjacht. En inderdaad die goedkope Action handdoeken zijn een uitkomst, vooral na sneeuwpret.



---------161--------
06-02-2017
What's in a name...
  Lieve kinderen hebben veel namen. Mijn hondjes Apache en Ailleen zijn niet mijn kinderen maar lief heb ik ze zeker en dat weten ze! Tja, al hun (koos)namen helpen niet altijd om vlot bij me te komen. Vooral bij roepen ‘Leennnn!!’ lijkt dat erg op Neen, dus is het meestal Leentje en dat bekt ook wel lekker…
Maar soms gaat dat komen op zijn elfendertigst. Roep ik ze daarentegen als  'Snoopy' en 'Cookie' dan rennen ze vlot op mij aan; gaan warempel voor me zitten. Dat moet je alleen doen als je ook voertjes bij je hebt…



---------160--------
04-02-2017
IRWS Harry repetition OK, but...
  Fokken (b)lijkt vaak gokken...en financieel onrendabel....toch?
Er gaat geen week voorbij of ik ben aan het partner zoeken voor Ailleen (en ook voor haar zusjes). Hun moeder en moederlijn is het beste wat er is op alle onderdelen, prima vaderlijn vol met topwerkers. Op mijn schouders rust een mede verantwoordelijkheid van verder bouwen aan het ras.
Direct doemt er een levensgroot probleem op: Iedere fokker zal trachten het komende nest beter te laten zijn dan wat 'er nu bestaat'. De fouten en foutjes elimineren door aanwijsbare kwaliteiten die de ander mist met elkaar te paren. En dan maar hopen dat het genomen risico toch meevalt. 
Ik (of beter gezegd wij met onze O'Conlochjes) hebben zo iets unieks in huis dat iedere nieuwe generatie grote kans heeft minder te zijn dan deze generatie. Ze zijn stuk voor stuk foutloos. Geen grootspraak maar een feit dat bij al mijn gesprekken, watchers en onderzoekjes wordt bevestigd. Zwaartepunt is machtig gezondheid van lichaam en geest, stabiel en blij karakter, intelligentie, ferrari-snelheid, de echte 'schwung' en dat allemaal verenigd in een Rood-Wit lichaam. 
Hoe moet je nu de juiste reu kiezen als vooral sprake is van HD-B, geen enkele aanwijzing dat er jacht en jachtverstand in zit, te zwaar en grof gestel, hobbelende galop, zware koppen met teveel lip, en dan nog niet eens rekening houdend met verkeerde kleur, kleurverdeling, kleurdiepte en egaliteit.

Wat wel in aanmerking komt is helaas zo'n beetje op één hand te tellen dankzij alle verkeerde overwegingen en genegeerde vereisten. Voor een gedreven hondenman een heel frustrerend fenomeen omdat eigenlijk de fokkerij nagenoeg is doodgebloed. Zwaar weer!
 

Genetics in practice.
Dat onvermoeibare en zwevende gangwerk en vooral dat 'Bingo!-effect' moet erin blijven. Met name gestoeld op de Harry lijnen; soms kom ik heel leuke nakomelingen van haar overgrootvader IRWS Harry tegen. Hoe dicht/nauw wil je in een Outcrossprogramma, iets repeterend, daar tegenaan laten leunen. Ik heb een fraaie toekomstige stamteef en die moet paren met het beste wat er is. Iets wat al goud is moet je bij goud laten door het allerbeste wat er is te bundelen. Al zullen er vast krachten zijn die dat willen ontkrachten of bemoeilijken. Zal wel weer veel geld en ergernissen gaan kosten.

Wat TOP en OORSPRONKELIJK is moet je omarmen en met een COI tussen 3 - 10% zou in die lijn dit wel eens vervolg-goud kunnen opleveren. Geen gedoe met genen die je eigenlijk niet wilt toevoegen, dus doen! Binnen de vererving van de IRWS is al veel bekend maar het staat of valt met openheid van fokkers onderling en naar de pupkopers toe. (Het gaat altijd om geld en roem, dus miskleunen bestaan opeens niet meer, soms letterlijk).
Net als bij de showlijnen zijn er bij de totale IRWS populatie ook zwakke punten. Om maar eens te noemen, veel te hoge COI, heupdysplasie (B en C waar mee gefokt wordt), zwakke hoekingen en gangwerk, zware diepe kop en lippen, gebitsfouten zoals tanggebit (vind ik wel fout), ondervoorbeet of zelfs missen van kiezen, (veel te veel) gebrek aan jachtcapaciteit. (zie ook blog 110)
Opmerkelijk feit: Door gerichte fok met showhonden zijn de gebitten kwalitatief verbeterd en het gros van de nakomelingen wordt geröntgend op HD en ED en is vWD onder controle.

Nul procent COI is geen haalbare kaart daarvoor is er nog te weinig passende fokbreedte. Ailleen haar partner moet een Rood-Witte zijn. Een leuke reu die zelf 27% COI heeft combineren met Ailleen om te komen tot 10% COI in haar nestje... schiet het Outcrossprogramma daar veel mee op? In dit ene geval m.i. juist wel, rekening houdend met de legio mogelijkheden een paar generaties verder! Het is maar net waarom die 27% tot stand gebracht is. 
Of...toch maar zelf helemaal een andere kant opgaan, met behoud van 'Ferrari speed' en jachtverstand? Kent u ze? Ik niet. Hoeveel water moet er bij de wijn. 
Ga d'r maar aan staan!

Fokken (b)lijkt gokken maar ik wil zo weinig mogelijk aan toeval overlaten; veel studeren, checken, vragen, mailen enz. Als ik vasthoud aan mijn doel en de doelen van Outcrossprogramma is de spoeling erg dun. Heb ook nogal wat vragen die nog niet beantwoord worden. Er zijn weinig echte kenners, de meeste jachthondtrainers zijn helder hierin nl. veel teveel bagger en er zijn er al zo weinig. Niet iedereen vertelt elkaar alles. 
De paar aanvaardbare reuen wonen ver weg. Stug ga ik door want de unieke lijn van mijn Ailleen Aoife MOET uitgebreid. Dagelijks sta ik versteld wat dit onbedaarlijk blijmoedige hondje in zich heeft.

Summary: Looking for the ultimate partner to my Ailleen is rather difficult. My goal (nowadays) is working descendants from Harry but not too close, but are they all too close related!?  Info is welcome...


Zwolse bos met heel veel heide...hun natuurlijke domein. Na een uur zoekwerk, in razend tempo, even een moment van rust.  
Original heads and expression! (For sure descendants of Patricia of Killone)


05-02-2017



---------159--------
02-02-2017
S
etting boundaries
  Ach eigenlijk is omgaan met deze beide teven een genot, een mooie wisselwerking. Heel, heel soms spoken de honden in gezamenlijkheid wat uit waardoor je hart je in de keel klopt. Vanochtend vertrekken ze in sneltreinvaart richting 'hun' witte reiger (white egret)... "eventjes wegbrengen baas". Bananen in de oren en mijn fluit lijkt gefabriceerd in Oost-Indië. Maar zo vèr en dan de weg overstekend tja dan zijn de rapen gaar. Het omgekeerde van steady zijn. Je zult maar in een seconde je hond verliezen. Aan de andere kant, als altijd alles zomaar goed gaat hebben de honden geen weet wat de grenzen zijn, dus nu even optreden Joop.

Voor hun bestwil ben ik even later (ietwat gemaakt maar met de juiste ondertoon) heel kwaad op ze geworden. Beide meiden bleef maar een schimmetje over onder mijn boze woorden. Een zware basstem kunnen opzetten heeft wel voordelen. 
Apache is niet meer bij mijn knie vandaan gegaan en Ailleen bleef steeds maar achterom kijken 'doe ik het goed zo?' 
Even later, om ons drieën te pesten, vliegt al schreeuwend, die reiger over ons heen...de hondjes horen hem wel maar durven niet omhoog te kijken ha ha.

Summary: Obedience means.... being alert 24/7/365 (setting boundaries, especially for myself)



---------159a--------
01-02-2017
Verliefde blikken
  Al 20 minuten staren mijn hondjes me vanuit hun troon onbeweeglijk aan. Natuurlijk houden ze veel van me en ben ik die verliefde blikken wel gewend. Hen kennende betekent dit: 'kom op baas we gaan de velden in'. Ondanks mijn grieperigheid trek ik onder veel geravot en mij bespringen mijn laarzen maar aan....
Dit alles onder het motto: Verliefdheid betekent in positieve zin de klos zijn.

Summary: For 20 minutes or so my both dogs are staring at me. Is it Loving Me (oh sure) or....'go on boss let's go to the pheasants and partridges'. I put on my wellies now! Showtime.



---------158--------
30-01-2017
Voorjaar komt
  De dagen lengen merkbaar. Natuurlijke remstoffen zijn uitgewerkt want de wilgenkatjes en sneeuwklokjes staan op springen. Aalscholvers vliegen met takjes en maken liefdesschijnbewegingen. Vele woerden vechten al flink om de (te weinig in aantal) vrouwtjes. Fazanten die Ailleen en Apache dit weekend vonden steeds meer in paren, man en vrouw. Van mij mag het voorjaar doorzetten. Hij komt hoor, want nog nooit is er een voorjaar overgeslagen!
Alleen als de Elfstedenkoorts gaat heersen duurt het ietsje langer.... maar ja want het is nog geen 30 februari.

Summary: Sunset and sundown changes...Spring is in the air!


Koppel ontsnappende fazanten ....Ailleen heeft het nakijken. (steady on escaping pheasants, good girl)

"Weet je nog, die zomer van 2016?"
"Ja, leuke middag was dat".



---------157--------
29-01-2017
Haagbeuk peep
 



---------156--------
28-01-2017
Hechting
  Na een lange en vermoeiende loop- en denk zaterdag zijn we weer thuis. De hondjes eveneens bekaf en zelf ben zo moe dat ik bij een enkel duwtje omrol en vast zal blijven liggen. Ailleen besluit om zich heerlijk tegen me aan te rollen om samen een dutje te doen. Even geen hondenclub. Ik fluister in haar oor 'Lieverd ik ben aan het knokken voor je, en ook voor je broertjes en zusjes'.  We begrijpen elkaar en ze likt zachtjes aan mijn al dagen ongeschoren kin. We gaan een jofel weekend in....samen genieten.

 

"Als de leugen de lift neemt en de waarheid de trap, zal de leugen sneller zijn. 
Maar weet wel dat de waarheid eraan komt!"


 



---------155--------
27-01-2017
Hondenwelzijn voorop
 

Vooral die laatste woorden spreken me aan. Veel positieve beloningen met stem en liefdevolle hand dat je hond en jijzelf vrolijk worden bij alles wat je samen doet! Enne... 'zou moeten' is bij een setter als tekst altijd 'in dienst moét staan'.
En welzijn slaat natuurlijk op zijn hele leven, van pup tot ouderdom een fijne baas hebben zodat elke dag een feestje wordt.

Summary: Positive emotions are so needed at dogtraining



---------154--------
25-01-2017
Logo try out
  Na een uurtje snijden en knippen komt er een nieuwe car-sticker tevoorschijn...



---------153--------
24-01-2017
De kantjes aflopen
  Als je aan een veldwedstrijd deelneemt is het eerste inzetten van de setter op het perceel van groot belang. Geen wegrennen en woest het perceel gaan doorkruisen. Een net begin maken is het halve werk. Ik stel Ailleen regelmatig op dit te oefenen... en beginnen langs de sloot! Zo blijft ze de eerste minuut goed aanspreekbaar en komt er hopelijk communicatie tot stand. Het lukt lang niet altijd hoor!

En als je dan toch die kantjes afloopt gaan we ook maar even weer apporteren oefenen met de dummy. Dat was al weer een paar maanden geleden voor 't laatst. Dat apporteren is niet haar ding, dat hoeft ook niet als je een Ierse setter bent. 
Ze blijft netjes (los!) zitten als ik de dummy 60 meter wegbreng en dan omhoog werp. 
Bij een 'Go-Apport!' rent ze niet rechtuit...maar neemt weer dat kantje. Neemt in de verte netjes de dummy op en rent terug....weer langs de slootkant. Helaas komt ze niet voor me zitten maar legt de dummy voor me op de grond. Nou ja je moet toch wat te wensen oefenen over hebben. Goed gedaan Ailleen we komen er wel...ooit.











---------152--------
21-01-2017
Boost...
 

 

 

We hebben vandaag onze dagelijkse loopafstand alweer goed volbracht, gewoon 'dom' doorlopen. Bonus-gepiep klinkt voor mijn eigen stappen, meer dan 10 kilometer! En de honden waren ook moe door een veelvoud ervan... totdat er een fazant in de verre verte hen roept. Weg is hun moeheid, hup opschakelen van versnelling 3 naar 5. Het dierenrijk telt vele wonderen.

Nu ik het toch over het dierenrijk heb: Ik houd al een paar jaar van Apache een eigen Excel loopsheidskalender bij. Een uitkomst, ik weet zodoende precies van het hoe en wanneer. Als 'oud-reuenman' is het hebben van twee teven prachtig. Apache haar loopsheid was voor de zoveelste keer heel erg gemakkelijk en onopvallend. Juist nog liever zijn dan normaal, niks wegloperig, geen bloedspatje - nergens!-, en als het moest grauwt ze de reuen met vuile smoel van zich af. 
Ik ben er van overtuigd dat het in de familielijn en oertype zit die super hanteer- en houdbaarheid. Rijkdom is dit, ik besef het maar al te goed. 

 

                   

 

---------151--------
21-01-2017
Onder je neus!
  https://youtu.be/1gN1u8sN_MI
klein filmpje van vanochtend... Na wat schuchter begin loopt het uit op 'bijna hebbes'.



---------150--------
20-01-2017
Veel mooie dingen gezien...
  De belevenissen van onze nogal vermoeiende trainingsdag zal ik jullie maar onthouden. 
Laat ik me beperken tot een viertal statements:
1. Lopen in het fraaie lenteachtige weer (terwijl vlak bij ook de drie dorpenroute voor getrainde roodharige atleten plaats heeft, helaas jij niet Wim D.) biedt vergezichten, ongekend hoge snelheden en Stamina met een hoofdletter.
2. Ailleen heeft laten zien dat ze, haar zere voet vergetend, verhipte hoog en ook ver kan springen.
3. Dat er zomaar een moment kan komen dat je zelf het opeens steenkoud krijgt.
4. Het trainen van Ierse setters voor de veldpraktijk inderdaad het moeilijkste spelletje is in hondenland!
Deze trainingsdag kan afgekruist, de avond valt



---------149--------
20-01-2017
Kreupelhout
  Voor de zoveelste keer loopt Ailleen wat kreupel na het snippen zoeken. Ze blijft snel gaan hoor maar dan meer op drie poten. En waarom steeds die rechtervoorvoet...
Vooral nu er sneeuw ligt komt ze zelfs bij me om er even naar te laten kijken, maar ze zijn alleen steenkoud en wat vurig tussen de zoolballen. Ze wordt zichtbaar vermoeider van dat gehompel. 
Wanneer ik hen door het struweel volg wordt me de oorzaak duidelijk: Onder de sneeuw staan bezaaid als scherpe potloden (met de bosmaaier afgeslagen) van die vijf centimeterlange wilgentenen en andere opslag. Als ik er al doorheen moet strompelen hoe vergaat het de setters op blote voeten? 

Die rechtervoet is dan ook te verklaren. Ailleen loopt vrijwel altijd in rechtergalop (ze is namelijk rechtshandig) en reikt met die voet ver(der) voor haar uit en kan deze, bij het neerkomen op één voet, immers niet meer verplaatsen. Bij het neerkomen van de overige drie voeten kan ze nog wat kiezen/verschikken.

Maar blijft overeind: Die vogels moéten gevonden worden



---------148--------
19-01-2017
IJsgruis
  De sneeuw is bijna weg maar het ijs op de ondiepe sloten is nog behoorlijk sterk. Met moeite houd ik de honden er vanaf. Dorst hebben we, dorst! Apache en Ailleen gaan regelmatig samen (met de voorpoten stampend) het ijs kraken maar het lukt nu niet meer. Met mijn laarzen trap ik - Buitenijs is altijd sterk - een wakje....he he heerlijk helder Heineken! Ailleen vist een 'glasplaat' eruit en houdt hem nog een paar minuten bij zich. 
Op de terugweg hoor ik gruizelgekraak en -geknap van ijsblokjes...wie wat onthoudt heeft wat.

Het was vandaag prachtig! Het weer, zonnetje op de wangen, rijp aan de bomen, twee snippen en zelf allerlei deuntjes in het hoofd. Kom maar gauw voorjaar....



---------147--------
18-01-2017
Jammer dat niet ieder mens zo'n hond heeft
  Met dit mooie open weer en berijpte bomen hoor ik al veel tortels koeren. De eerste stelletjes vliegen al op ons Industriehoekje. -De laatste weken strooi ik daar wat Buitenvoer wat ik op dierendag gratis had gekregen-. 
Er daalt een koppeltje duiven in het hoge gras...mooi, even onthouden voor straks. 
En jawel hoor, Ailleen trekt even later een beetje eropaan. Stopt, gaat in een sluiphouding staan....doodstil. Ondertussen roep ik Apache bij me en zeg 'blijf naast, bemoei je er niet mee, respecteer zelf maar eens'. Gehoorzaam doet ook deze lieverd wat ik wil maar ze blijft de rug van Ailleen observeren. 
Die doet in slow-motion een 5 minuten over 15 meter en kijkt niet op of om: Deze vogels zijn voor haar! 
Omdat ik langer ben zie ik de tortels (door mijn toedoen waarschijnlijk) wegscharrelen en Ailleen krijgt het zichtbaar moeilijker daardoor. Hoe zou ze dit oplossen? Na wat 'sticky' heen en weer stappend kijkt ze me vragend aan. Reden: onervarenheid en nog niet goed durven doorzetten. Een piepkleine vingerwijzing naar links is voor haar voldoende om in vijf sprongen precies onder de duiven te komen, die nu echt op de wieken gaan. 

Goed gedaan lieverd!! Ik beloof ze een penskluifje voor straks...
Wat heerlijk dat je het voorstaan deze honden alleen maar behoeft te begeleiden. Als je jezelf maar in de hand hebt
Bij thuiskomst is ze nog niets vergeten en gaat in de keuken zitten vlak bij de kluiventrommel. De schat. 



---------146--------
18-01-2017
Aan de kletter
  Sinds afgelopen nieuwjaarswandeling Bussloo heb ik een probleempje overgehouden. Omdat kleine Leentje, sorry dat ik het zeg, zich dan een klein beetje verveelt / minder mijn aandacht krijgt gaat ze nieuwe uitdagingen aan. Grote groepen ganzen de lucht injagen is vanaf deze setterwandeling haar hobby aan het worden. Vooral als we nu eerst fazanten vinden vormen die plaagganzen daarna een hyperleuk speeltje. Ze zou zo op alle landingsbanen van Schiphol kunnen worden ingezet maar daarvoor is ze niet op de wereld gezet, 'k heb leukere werkjes voor haar in petto.
We zullen dus opnieuw één-op-één moeten gaan werken! :-(



---------145--------
17-01-2017
Hergebruik troef
  Wat heeft een Oorspronkelijke Ierse setter met het fenomeen Houtsnip/Watersnip!? 
Ook vandaag merk ik weer dat ze helemaal uit hun dak gaan als ze hun geur waarnemen. Na het opvliegen zie ik heel in de verte de vogel in de bosjes dalen...dus gaan we rustig die kant maar op, voor de wind lopend. Had wat te weinig met hun jachtverstand rekening gehouden. Beide honden hollen alvast honderden meters die kant op en vinden hem in no-time terug. Als de vogel weer over me heen vliegt kunnen we mooi samen-op wat tegenwindse baantjes trekken. Die vogels vliegen nooit ver weg.
Het juist begeleiden van de setters is een probleem door het dichte woud aan rozebottels en harde struiken, jammer. Gelukkig vliegt de vogel bij de derde vondst verder weg, dat is beter i.v.m. zijn energie besparing in deze sneeuwkoude. (De meeste snippen trekken namelijk op tijd naar zuidelijker landen (Fr/SP), deze twee zijn dus overwinteraars en die zullen het deze winter knap moeilijk krijgen)



---------144--------
17-01-2017
Samsung terreur
  Onderweg met de honden ben ik nooit bereikbaar. Het mobiele ding staat wel aan vanwege mijn app daarop: de Stappenteller. Staat ingesteld op 10.000 stappen per dag en dat lukt altijd! Knap van mezelf om elke dag ruim 8,5 km. te lopen. Vandaag doe ik even wat rustiger aan wegens 'nog wat slapjes aangetrokken'. 
Sta ik even te kletsen met de emeritus dominee -die bij een wak eendjes brood des levens geeft-  roept mijn telefoon me bij de les. Het befaamde fluitje gaat en ik lees op de display: Je moet meer bewegen!
Ik laat me niet gek maken in deze elektronische emotieloosheid maar.... de honden hebben het wel begrepen, ze stonden na hun rust-uurtje eerder weer bij de voordeur.



---------143--------
16-01-2017
gemold...
  Staat Ailleen daar maar te staren...een paar meter voor haar uit. Opeens een (fox-jump) sprong vooruit en snaait zowaar een wroetende mol uit zijn bult. Even drie keer flink schudden en daar ligt ie. Sorry baas ik kon me even niet bedwingen! Alsof er niets is voorgevallen draaft het jagertje in-de-dop welgemoed verder.



---------142--------
16-01-2017
duizend mannen te erg
  "Ongewenste intimiteiten door Ailleen verijdeld" dat zou een mooie blog-kop zijn geweest. Apache is hoogloops (dag 18) en mag zich verheugen in veel mannelijke aandacht. Ze blijft daarom uit zichzelf al dagen bij me in de buurt en verloochent daarmee de betekenis van 'loops'. Kortom gezegd "Een loopsheidsperiode die voor ons allebei lekker loopt!"
Klautert er een aangesnelde reu achterop, zomaar zonder voorspel... (terwijl dat juist het leukste voorafje in dit leven is).
Apache springt, gromt en hapt maar dat beest klemt verhipte goed. Springt Ailleen haar tante te hulp door die 'testosteronbom' bij de strot te pakken en duwt hem grommend als een getergde teef...oepss... achterover. 
Zijn roze lipstickje werd schielijk ingetrokken en rent hij weer naar de verte.



---------141--------
13-01-2017
natte scheten
  In onze woonplaats schijnt Giardia virus te heersen. Er zijn nogal wat honden aan de dunne zogezegd en de DA's hebben hun handen (en straks portemonnee) vol. 
Heb als motto: dierenarts bezoek doe ik alleen maar als ik bloed zie spuiten of als er plotseling wat uit mijn hond steekt. 
Ik houd me meestal een beetje afzijdig van hondengroepjes en nu nog meer. Apache is hoogloops en daar past afzijdigheid goed bij. Ze is gek op leuke jongens, ook al hebben ze geen scrotum meer! Hoe mijn meisje die jongens verleidt met stramme poten, hoge oren en draaien om hun oren geven is prachtig om te zien. 

Even terzijde: ... Het gros van de reuen is 'geholpen' tegenwoordig, gaan we de USA achterna hier? Als ze allemaal gecastreerd zouden zijn is er geen probleem, ook onderling tussen de reuen, of juist dan wel? Nou, als castratie oplossingen zou brengen bij probleemgedrag, dan moeten ze eerst dat maar eens bij de mensen toepassen. Zou een heleboel problemen oplossen. Goed leiderschap is niet voor iedereen weggelegd. Een hond heeft een leider nodig en geen lijder. Respect kun je moeilijk afdwingen, je moet het verdienen door duidelijk en correct te zijn.

Een groot onderzoek (2016) uitgewezen dat intacte reuen stabieler zijn en juist de gecastreerde minder dapper zijn, meer angst (agressie) en paniek kennen èn veroorzaken. Dat zeggen de getallen maar gelukkig is iedere hond een individu. Ook is bekend dat bij een vroege castratie en sterilisatie (voor eerste loopsheid bij teven) de groei in borstkas en schouders achter kan blijven en het hondje ielig blijft vanwege gebrek aan testosteron die de groeischijven ondersteunen.

Vanochtend sta ook ikzelf te wiebelen van ellendekrampen in de darmen terwijl Apache op datzelfde moment wel de boel laat lopen...een sputterpoep in witte sneeuw zogezegd. 
Ik loop manmoedig door met geknepen billen, want het is vrijdag-de-dertiende. 

Update: Zaterdagochtend had Apache weer een nette pikzwarte keutel en zo te voelen ikzelf morgen ook... Ailleen heeft nergens last van, ze heeft zelfs haar eerste echte loopsheid overgeslagen. Wij zijn gewoon conditioneel een klein dipje zomaar de baas denk ik maar.



---------140--------
12-01-2017
Lange afstandsneus
  Dat een reiger stinkt is een bekend spreekwoord. Dat hoef je een setter niet te vertellen; vooral als deze ook nog eens een 'lange neus' heeft. Ailleen blijft staan, loopt even door, keert terug en is zeker van haar zaak: Ik ruik een reiger! 
Achter de hoge dijk aan de overkant staat inderdaad, voor de honden onzichtbaar, een witte reiger. Ondanks zich twee keer op de achterpoten te verheffen, kon ze hem nooit zien. De afstand.... mwoaah een metertje of 100.


smelling a hidden/invisible white heron on 100 m. distance



---------138--------
10-01-2017
Seventies
  Dit deed me goed vanmiddag.... vraagje van een voorbijganger:
"Dag meneer, ik wist niet dat ze nog bestonden, maar waar kun je die jaren zeventig setters nu nog kopen"? Nou, bij een paar van ons als je nog even geduld hebt....in zowel rood als roodwit...  "Huh, roodwit,die ken ik niet eens"! Nee dat zal, het is een bedreigde diersoort en er zijn de afgelopen 3 jaar in Nederland maar 16 van geboren. "Oooh da's nie veul".
Het wordt echt tijd dat ik in de binnenzak wat informatiemateriaal en parafernalia bij me steek om uit te delen. Kan Ailleen daar haar handtekening op zetten ;-) 



---------137--------
08-01-2017
slijpcursusje
  Hoe en hoe vroeg moet je beginnen met slijpen, vijlen, schuren en polijsten van je jachthond. Niet te vroeg is ook mijn mening geworden want die wordt bewezen door mijn twee setterdiamantjes. Laat ze eerst maar een poosje (lees klein jaartje) 'ongeslepen' ervaring opdoen met het leven. Dat puppiedrillen en verplichte nummers opvoeren werkt bij een Ier vaak averechts. Als het rechtsom niet goed gaat dan maar linksom proberen. Zo gaat het ook met breien, als je verder wilt komen is één-recht-één-averecht, en zelfs de lus laten afglijden de meest gewenste weg. 
Vergelijkbaar zoals een diamantslijper doet. Een plan maken, kijken, kloven, keuzes maken, beginnen met slijpen en vaak tegen het licht houden. Eraf slijpen gaat nog wel maar 'erbij slijpen' wil nooit. Voorzichtig zijn dus. 
Waardoor een 'briljant geslepen' diamant (met zo'n mooie punt eraan) uiteindelijk tevoorschijn komt. Met een schittering waar je warm van wordt. De steen was al goed in onbewerkte staat maar de schittering komt door het werk eraan. We doen ons best het komende seizoen 2017. Kom op Apache en Ailleen we gaan morgen het veld weer in.




---------136--------
06-01-2017
haiku momentje
5-7-5 lettergrepen
 

titel " Bevangen beving"
mijn superhond Ailleen Aoife O'Conloch
JB 06-01-2017

Roerloos staat ze daar
in de wind als wassen beeld 
haar voet voorzichtig...

Roerloos staat ze nog
in dreven met sensatie
klinkt kaakgeklapper.

Roerloos staat ze nóg
overmand door passiespel
tot klapwieken klinkt.

Roerloos blijft ze daar
als belonende hand beroert
haar rillende rug.



---------135--------
02-01-2017
7 hamburgers
afterparty
  Als je twee setters te trainen hebt.... Ja dan gaat de één haar eigen gang en de andere heeft het druk, tenminste als je tijdens de wandeling een paar minuutjes traint zoals ik vaak doe. Mijn nieuwe STA-stil-fluit op Ailleen uitgeprobeerd. Ondertussen gaat Apache haar neus achterna. Komt ze na een paar minuten later aanhobbelen met een te donker gebakken hamburger; daagt daarmee Ailleen uit. 
Blijkt dat Apache op de (carbidschiet) party-plaats een stuk of zeven geblakerde hamburgers alvast heeft opgeslokt. Getuige het vettige doosje (met 7 vlekken) bij de afvalhoop. Met een zatte kop is het natuurlijk best moeilijk die boel netjes op te ruimen.



---------134--------
01-01-2017
Happy New Year
 

To all my Irish Setter friends

Pax hominibus bonae voluntatis

Happy New Year, Athbhliain faoi mhaise duit, Godt nytår, Gott Nytt År, Onnellista uutta vuotta, Gelukkig Nieuwjaar, Happy New Year, Bonne année, Frohes Neues Jahr, Buon anno, Laimigu Jauno gadu, Laimingu naujuju metu, Szczesliwego nowego roku, La multi ani!, Feliz año nuevo, Folle lok en seine, Nollaig Shona Dhuit, Novim Godom.



---------133--------
31-12-2016
Stressless
  Zojuist was het aftellen naar 2017 begonnen. Mezelf maar een lekkere homp kaas afgesneden en een beste bel Jameson whisky ingeschonken.
En mijn twee stressloze setter diamantjes nu: Bij het losbarsten van miljoenen klappers doen ze even een oplettend oogje open, strekken zich en slapen verder! 
Lieve Ailleen gaat er zelfs op haar gemak bij op de rug liggen met vier poten omhoog. 
Zij hebben geen wensen voor het nieuwe jaar, ik wel



---------132--------
30-12-2016
Mooie jaarafsluiting
  Wat kan een paar uurtjes veldwerktraining toch veel voldoening geven. De hele dag mistig met heel zacht westenwindje dat allerlei geknal meebrengt. Morgen staan daar carbidbussen opgesteld dus perfect om juist vandaag Ailleen privé-les te geven. 
Deze keer zonder lange lijn, in de hoop dat ze bedachtzaamheid en rust kan vinden. (Vind het wel opmerkelijk dat meerdere nestgenoten op nagenoeg hetzelfde niveau presteren.) Ailleen markeert prima, keert vlot op haar schreden terug als ik dat wil maar dat diep voorstaand doorzakken (zoals haar broers Alan en Arantar en zus Ailean) moet ik nog even op wachten. 
Binnen een paar minuten had ze de eerste twee fazanten in de neus; bedaarde maar mooi wijde loop, rustig aantrekkend en gaan de vogels (helaas) even te vroeg op de wieken. Om ze beide na te kijken heeft Ailleen ook twee keer gestrekt rechtop gestaan. Bij de derde fazant (zie foto's) heeft ze heel voorzichtig in de wind aangetrokken en toen ze zeker was van een fazant heeft ze roerloos (voor)gestaan, minutenlang
Wat een gedoe ondertussen: mobieltje openen, 4 cijfers intoetsen zonder leesbril, voorzichtig achter haar aan sluipen en er zelfs naast kunnen komen. Ja en toen zag die vogel mij ook en dat was het startschot voor de hen. Ailleen bleef al bibberend van de adrenaline staan; ben ik erg happy mee. Want die verslaving moet straks de boventoon gaan voeren.

Op Apache kan ik ook heel trots zijn. In haar loop, na Ailleen, liet ze een prachtig revierbeeld zien en steeds weer opnieuw controlerend. Aan haar staartactie kon ik zien dat ze wat in de neus had maar ze ging er als een speer zigzaggend vandoor in het hoge gewas. Ja en dan een minuutje of vier haar zoekend bekruipt je het gevoel dat een haas roet in ons eten strooide? Ervaring met Apache heeft me geleerd dat ikzelf te haastig ben in de begeleiding, ze heeft tijd nodig om vogels zelfstandig vast te zetten.
Ja raak! In prachtige houding staat ze daar, niet op of om kijkend. Ik was bijna bij haar, maar door al dat gekraak en geloop van me werd het drie fazanten teveel die op een metertje of vier voor haar lagen. Verbaasd bleef Apache staan. Braaf! Braaf! Dat vond zij ook en kroop verheugd in mijn armen. 
Eigenlijk moet je dan stoppen he. Volgende perceel geen fazanten, wel verdikkeme twee hazen. Nog een perceel dan maar om de dag wel goed af te sluiten… nou niet hoor, weer een haas. Gelukkig had Apache haar lesje van vroeger (en zonet) nog in het hoofd maar voor Ailleen was deze derde keer het summum. 
Om zo te eindigen bevalt me helemaal niet, dus terug naar mogelijk opnieuw fazanten. De beide setters in brace-team laten lopen en dan zie je opeens dat het goede gedrag van Apache overslaat op Ailleen. Resultaat: allebei op hetzelfde moment een fazant voor de neus. Gelukkig, dit laat hen de hazen vergeten! En nu gauw naar huis, 't was mooi zo, dan maar geen foto ervan.
 



---------131--------
29-12-2016
puppie...wie roept mij?
  Wat pikt een hond op van de TV en wat verstaan ze ervan? Geluiden uit het wild dat weten ze daarop te waarderen zoals fazantenroep, kuikentjes, duivengekoer en vooral paardenhoeven. Beelden zegt hen wat minder maar een hond herkennen ze zeker. 
Op de TV draait een film van Pippi Langkous. Als haar vriendinnetjes daarop haar naam roepen 'Pippi, Pippi..!' schiet kleine puppy Ailleen (ook rood en eentje met zomersproeten) van haar ligbank. 
Welk kind roept mij?
Dan ben je anderhalf jaar en nog reageren op je babystatus, prachtig.


Pippilotta Viktualia Rullgardina Krusmynta Efraimsdotter Långstrump



---------130--------
28-12-2016
Zonde...
  Het begint al lekker te knallen overal zo drie dagen voor de jaarwisseling. Ailleen en Apache hebben er wel verschil in welk geluid voor hen bedoeld is. In een reeks van allerlei rotjes klinken er vlakbij twee knallen die me erg doen denken aan hagelgeweer dubbelloops. Meteen staan de honden paraat en gaat de vijfde versnelling erop. 
Tussen die twee knallen in klinkt fazantengekakel. Nou dan is het natuurlijk feest. Niet voor mij, want: zie ik even later een man weglopen met aan zijn hand bungelend...'onze' trainingshaan!


---------129--------
27-12-2016
GPS-speed
 

Redwing Last Apache Standing

(weight 23 kg.)


Ailleen Aoife O'Conloch

(weight 19,3 kg.)

 


 

Zoals beloofd even terugkomend op blog-item 101. Ik heb vanmiddag mijn mobieltje om beider honden hun nek gehangen om hun snelheid werkelijk te meten. Dat geschud van dat app(araat)je vond Apache minder leuk en zal haar topspeed geremd hebben...vast wel, ha ha.

De topsnelheid van kleine Ailleen liegt er niet om: eerste meting 53,6 km/u. Apache (is eigenlijk 2 kilo te zwaar) en ligt qua snelheid er net even onder, nl. 50,8 km/u. 
Update: Ailleen nu in de gewenste galopstijl tweede poging: 59,1 km/u.
Er zullen maar weinig Ieren zijn die Ailleen qua snelheid kunnen kloppen.

 

---------128--------
26-12-2016
Luchtfietserij
  De meeste Ierse setters zijn allemansvrienden; van mensen en honden. Apache heeft voorkeur voor vrouwen, Ailleentje juist voor peuters maar negeert vaak volwassenen. 
Ze zijn vooral goed vertrouwd met andere honden. Meestal toch wat reserve, en da's een heel goede eigenschap. Hun belangstelling wordt regelmatig in beslag genomen door hun neus en wat daar doorheen jaagt. Een mooie dimensie erbij om werkelijk een gelukkige setter te zijn. 

Vanmiddag een mooie wandeling over bos en hei gedaan (samen met jongste dochter en schoonzoon als kerstwandeling). De honden genieten zo erg van heidevelden (ze zijn daar immers voor geboren) dat alle andere prikkels worden uitgesloten. 
Hitsige reuen, snuffelende teven en lokkende mensen, ze renden er zonder opkijken langs. Op zoek naar lekkere luchtjes, vogels en nog eens vogels. 
Een beetje pit moet er toch in je setter zitten, nietwaar? En daarom zijn ze (we) nu thuis aan het nagenieten, met luchtfietsende voetjes en hun gesnurk klinkt stereo mee met mooie kerstmuziek.


Het Zwolse bos bij Heerde



---------127--------
24-12-2016
Verstandhouding en vertrouwen
  We zijn aan het einde van 2016 gekomen en 'de eerste dingen zijn voorbijgegaan'. 
Hier geen kerstwensen via ho ho ho kerstmannen, roodbemutste honden, rendieren of fototrucages want dat heeft niks met Kerstfeest te maken. 
Wat is er veel gebeurd dit jaar en dan bedoel ik het hondse jaar voor ons drietjes. Veldwedstrijden gelopen, regelmatig veldtraining, buitenlandse uitnodigingen, aankeuring, nestevaluatie, publicaties en ook domweg te genieten door 'niks' te doen. 
Het opvoeden en wegwijs maken op alle terreinen, van mijn nu 1,5 jaar jonge pubertje Ailleen Aoife, ging eigenlijk spelenderwijs en vaak als tussendoortjes. De dagelijkse vertrouwde regelmaat, ook tijd voor mezelf nemen, hun rustmomenten creëren of juist aandacht aan de hondjes geven, daarin vormden ze ook mij.

Ongekend gemakkelijk en plezierig is het afgelopen jaar gegaan, misschien komt dat ook wel door mijn 'moederkloekgedrag'; maar vooral omdat ze uitzonderlijk fijne en bescheiden karakters hebben. Met Apache en Ailleen om te gaan is SUPER.
Had me voorgenomen te werken aan communicatie en lichaamstaal, hen Nederlands te leren verstaan en een perfecte relatie op te bouwen. Dat is ons nogal gelukt.

Daarom zie ik de toekomst met vertrouwen tegemoet, we zuigen er hier alvast een mooi puntje aan voor 2017.
Iedereen fijne Kerstdagen en zo mogelijk veel kilometers met bemodderde laarzen en hijgende setters!



---------126--------
21-12-2016
Dubbel twee
  TV kijken is niet zo mijn favoriet tegenwoordig. Alles beweegt, maakt lawaai en het gaat nergens over. Egotripperij van alle BN'ers en would-be deskundigen. 
Waarom zou ik niet, net als mijn hondjes, associaties mogen hebben bij de sportprijsuitreiking...als mijn oor dit berichtje bereikt:

De teamsportprijs 2016 gaat naar..... "de lichte dubbel twee"

Nou heej zoiets loopt er bij mij in een eendere kastanjekleur ook rond en voor mijn part is 'dubbel twee met stuurman' ook geldig ;-)
En naast die eerste en tweede prijswinnaars ...Formule1 en Behendigheid, is dit heel toepasselijk in het rijtje. (Ailleen haar vader heet niet voor niks Turner)

We gaan ons best doen ook prijzen te winnen, mijn nu 36 pagina's tellende speech ligt al klaar in de vorm van mijn Working Style Irish setter!! (download V2.0)



---------125--------
19-12-2016
Strakke staart
  Vandaag mijn beide honden Ailleen en Apache de hemel in geprezen. Dit in tegenstelling tot vorige week, toen bijna alles mis ging. Het is bij het trainen van honden immers al gauw "je hebt al mazzel genoeg als je géén pech hebt". Alles deze keer kleinschalig gehouden. Alles positief afgesloten. Fazanten drie tot vier keer opnieuw kunnen gebruiken. Ailleen aan de lange lijn als start van de training, heeft na veel zoekwerk eindelijk de fazant (redelijk goed vast) voorgestaan. Na een half uur steeds heen en weer gaand zijn we opnieuw aan het begin van het perceel begonnen, deze ronde los revierend. Tjonge wat heeft die jonge hond van nu 1,5 jaar een speed en passie, maar vooral ook die communicatie met mij. Ik werd er helemaal warm van. En de fazantenhen die ons eerder steeds ontliep heeft ze alsnog gevonden. Die beloning had ze juist nodig.

Bij de auto gekomen zie ik de eerste fazant al weer terugvliegen en bij het roken van de peuk vliegt nummer twee in. Volgende hond, Apache, ingezet op hetzelfde perceel.  
Haar neusje had die haan al snel in de smiezen. Door haar staartactie kon ik het mooi volgen, daarna stil voorstaan tot en met stijf gehouden staart. Bij mijn behoedzaam naderen ging haar staart weer wat bewegen...dus die haan is aan het ontsnappen. Apache maakt een paar snelle slagen vooruit en zet hem nu goed vast. Niet de schoonheidsprijs maar wel goed!! 
Vlakbij gaat een haas gaat op de lopers, gelukkig kon ik op mijn "Nee Foei!" roepen (mijn stopfluit is stuk) haar tegenhouden. Alweer goed, pfffff het geluk is met de dommen.

Op het volgende terreintje nog even weer jonge Ailleen een derde run laten lopen. Zooo mooi; twee keer verkeerd om in de wind gedraaid de rest van de bochten allemaal goed. Helaas geen fazanten meer maar wel full speed langs een kippenhok, die kippen schrokken ervan maar ze liet ze rechts liggen. Even later de sloot over naar de groep rotganzen in het weiland maar 'k kon haar terugfluiten, tja die passie he, dan is elke vogel leuk.
Daarna vlakbij Apache weer laten lopen en die zet als eerste een haan, daarna langs de rand een zware hen vast. En steeds prachtig stil blijven staan die hond. 
Hmmm die fazant hadden we komend weekend als kerstmaal moeten hebben! (verdiend)



---------124--------
16-12-2016
Knallen!!
  Het Oudejaars geknal zie ik met een gerust hart komen; dit in tegenstelling tot veel hondeneigenaren. Duizendklappers, lawinepijlen of keukenmeiden, alles valt hier in goede aarde. Dat wordt nog feest als ze beiden(?) rond de jaarwisseling hoogloops zijn. Aan de andere kant geredeneerd lopen de meeste reuen dan juist aangelijnd....
Vanmiddag op de wandeling lopen er een aantal jagers in linie. Steeds weer klinken er (hagel)schoten en fazantengeluiden; zo'n combi reageren mijn honden erg op. 
De associatie van knal, dus vogel in beeld, zit er diep in. 

Telkens gaan ze een versnelling hoger, zoeken uitbundiger en zijn onvermoeibaar 'aan onze kant van het kanaal aan het meezoeken'. Ik kan Apache nog net verbieden het kanaal over te zwemmen.
Vooral als er een ontsnappende fazant al kakelend over ons heen komt vliegen is het feest compleet. Ailleen weigert om bij me te komen want... 'baas laat me nu niet stoppen, hiervoor ben ik toch geboren'.
Ik heb betere zoekmachines dan Google.



15-12-2016
Geen heitje voor een KARWEI-tje
  Een Ierse setter is een geniale hond, dat weten al onze liefhebbers. Maar wat triggert nu die intelligentie. Waarom slapen ze rustig achterin de auto totdat je op een paar honderd meter van je eindbestemming bent? Attenderen, geuren, beelden, reclameborden, verkeersdrempels alles telt mee waarschijnlijk. Onderweg let Ailleen erg op tijdsduur en de omgeving, kent daardoor bijna alle wegen en panorama's waar we ooit gereden hebben. Dat laat ze merken ook (zie ook blog item nr. 58). Apache is al wat ouder en reageert daarin wat kalmer maar ook haar ontgaat niets.
Iedere dag komen we langs de Ommer bouwmarkt om even daarna te kunnen rennen en spelen naar hartelust. Precies op die (Karwei) plek begint steevast het gejodel. Kleine Leentje vangt daar dus signalen op om even later uit haar dak te mogen gaan. 
Vandaag zocht ik onderweg naar een andere bouwmarkt en wat schetst mijn verbazing. In een totaal andere setting en woonplaats komt hetzelfde logo (en vlaggen) in beeld en er klinkt hetzelfde gejodel op uit de bench achterin. 
Oooh wat zou ik graag in die hersentjes willen kijken!
 
     
   



---------122--------
14-12-2016
Onderaards gerommel
  Vanochtend zijn zowel Ailleen als Apache erg ongedurig en willen niet thuis op hun vertrouwde plek rusten. Willen steeds buiten kijken. Het weer? Voorgevoelens? Ik merk niks. Aha, de oorzaak toont zich al. We hebben even verderop uitzicht op een Unimog-achtige auto van een grondboorbedrijf die al trillend dieptemonsters verzamelt.
Oké weten we dat ook weer...na mijn uitleg over aardbevingen zijn ze gerustgesteld.

Avond: En wat beleef ik nu weer tijdens 'de slimste mens' uitzending. Ailleen staat op en met de staart tussen de poten wegwezen....want tijdens de vraagstellingen klinkt als storende 'behangvulling' ge(t)rommel van Djembe's. Niet alleen ik heb dus moeite met onnatuurlijke prikkels, zo'n HoogBegaafde hond reageert puur!



---------121--------
13-12-2016
Hoor!..mooie muziek
  Motto: Nog even slapen, nog even sluimeren, nog even liggen met gevouwen handen – daar komt uw armoede over u als een snelle loper en uw gebrek als een gewapend man. (Spreuken 6:10,11)

Al maanden ben ik bezig een geschikte partner voor Ailleen Aoife uit te zoeken. Ze is nog veel te jong maar voorkennis is fijn en uiteindelijk een machtige wetenschap. Die kennis en geestelijke wapenrusting is essentieel tegenwoordig lijkt het wel. 
Computerfokken is leuk werk, maar er is meer te controleren: uitwisselen, voelen, zien, meemaken en vooral gezondheid checken in de praktijk. Een stuk of wat geselecteerde reuen vallen bij mij al af; niet goed of mooi genoeg, verkeerde galop en beenwerk, te dichtbij aan ouders, gespikkeld, wel show maar geen enkele indicatie van werkresultaten. Omdat Ailleen supersnel is (ze werd canonball genoemd) moet dat erin blijven bij haar kindertjes want anders kost het generaties om dat er weer in te krijgen immers. Het is echt smal en moeilijk binnen de Rood-Witten! Fokken is gokken is het gezegde maar ik wil zoveel mogelijk uitsluiten om de fundering goed voort te bouwen. En iedereen doet dat op zijn eigen wijs.
(eigenlijk zonder spatie ertussen)

Het Outcrossprogramma is opgezet om de heus(!) bedreigde diersoort de Rood-witte Ier een heilzame toekomst te bieden. Minder verwantschap en bewezen gezondheid staat als eerste. Wat voor type hebben we daarna voor ogen? Wat is nodig en wat kun je zien als gewenst met het oog op generatie twee en drie. Er is heel veel bekend binnen de Rood-Witten genenpool. Op dit moment lopen we wellicht voor de muziek uit en velen gunnen ons niet die kansen, met name dat grote eiland ter linkerzijde en hier te lande. Veroorzaakt wellicht uit tunnelvisie, egotripping, negativisme, jalousie, macht en roem. Weggezet in de hoek van bastaardering terwijl de Rood-Witte Ier de moeder is van het gehele ras.
Nu is het zaak zoveel mogelijk differentiatie in vervolggeneraties op te zetten met Ailleen (en haar drie zusjes en vier broertjes) zodat we wereldwijd vertrouwde genenverbreding kunnen aanbieden. In Ierland, Noorwegen, Zweden en Australië loopt goud voor ons mooie doel (dus het gehele ras) rond. Mis de boot niet! 



---------120--------
12-12-2016
Dolce
&Gabbana
  Het gaat er om weg daar in de verte! Twee hongerige reigers bevechten het inmiddels ontdooide territorium voor komende winter. In hoge sprongen slaan, trappen en pikken ze elkaar. 
Mijn AA
&A-team is niet zo heel erg geïnteresseerd....totdat we op die plek komen. 
Een hond hebben is leuk maar nu even niet. Beide meiden rauzen met de oren en halzen over de grond door de viezigheid van die reigers. Aaaaarggghhh hoe komen ze op het idee van juist nu net van zulke vieze weekschijters een lekker geurtje op te doen. Misschien omdat ze al weten dat we hierna op visite zullen gaan?



---------119